برچسب: ایران

رسول موسوی مدیر کل آسیای حنوبی و آسیای میانه وزارت امور خارجه ایران امروز چهارشنبه(۱۸ جوزا) در توییتی گفت دیدارهای جین آرنولت از تهران تمام و موضوعات متعددی مطرح شد.
نماینده دبیرکل سازمان ملل متحد در امور افغانستان که در رأس هیئتی به منظور رایزنی در خصوص آخرین تحولات افغانستان به تهران سفر کرده بود، روز گذشته در دیدار با محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه ایران درباره آخرین تحولات افغانستان تبادل نظر کرد.
ظریف با تشریح دیدگاه جمهوری اسلامی ایران در خصوص افغانستان به ویژه صلح و امنیت در این کشور و همچنین روند صلح به رهبری و مالکیت مردم افغانستان، بر حمایت ایران از انجام گفت‌وگوهای میان‌افغانی و همچنین حفاظت از دستاوردهای مردم افغانستان طی سال‌های گذشته خصوصاً در زمینه حقوق اساسی مردم این کشور تأکید کرده است.
جین آرنولت نیز با توجه به اهمیت نقش همسایگان و ذکر این موضوع که بعد از انتصاب به این پست سفر خود را به منطقه از ایران آغاز کرده، گفته است: مشکل افعانستان از طریق اقدامات دسته جمعی قابل حل است و محور تلاش‌های وی یافتن راهی برای این همکاری جمعی است.
رسول موسوی مدیر کل آسیای جنوبی و آسیای میانه وزارت خارجه ایران پس از دیدار با هیئت ملل متحد گفت که موضوعات متعددی مطرح شد‌ه است.
وی افزود: در ملاقاتی به او گفتم: صلح متعلق به همه مردم و همه اقوام افغانستان است و محدود به دولت و طالبان نیست. همه باید متوجه حقوق اقلیت‌ها باشند. مبادا تجارب تلخ جاهای دیگر در افغانستان تکرار شود.

زینب محسنی مسئول مطبوعاتی ریاست حوزه برشنا در هرات می‌گوید با تخریب این پایه‌ برق هر دو مدار لین ۱۳۲ کیلوولت برق ایران به هرات قطع شده است.
او افزود این پایه‌ برق به ‌صورت جدی آسیب دیده و تیم هرات برشنا برای ترمیم آن اقدام می‌کند.
برق ولایت هرات از کشورهای ایران و ترکمنستان تأمین می‌شود و با تخریب پایه برق وارداتی ترکمنستان، برق مناطق زیادی در هرات قطع شده است.
این در حالی است که شب گذشته سیم برق وارداتی ازبیکستان به کابل نیز در ولسوالی سالنگ ولایت پروان در اثر انفجار ماین تخریب شده است.

بدون شک اگر خداوند این همه نعمت و ظرفیت را به هر کشوری غیر از افغانستان داده بود، امروز مردمش از رفاه و آسایش شهره خاص و عام بودند. افغانستانی های مظلوم اما سخت گوش و کم توقع به هر دری می زنند تا بارقه های امید خود به زندگی را از دست ندهند. براساس آمار حدود هشتاد درصد مردم افغانسنتان از طریق زراعت و مالداری امرار معاش می کنند و اگر دولت بی کفایت تنها گوشه نظری به این ظرفیت داشته باشد و با اقدامات مناسب زراعت و مالداری افغانستان را از حالت «زراعت معیشتی به زراعت صنعتی» تبدیل کند، بدون شک بازارهای داخلی، منطقه ای و جهانی از محصولات با کیفیت زراعتی افغانستان پر می شود و آنگاه است که افغانستان و افغانستانی ها به جای شناخته شدن با پسوند جنگ و انتحار و انفجار با تولید تربوز، انگور و دیگر محصولات زراعی در دنیا شناخته خواهند شد.

ظرفیت بالا و عدم توجه دولت

دولت های افغانستان از گذشته تاکنون توجه خاصی به بخش زراعت و مالداری افغانستان نکرده است و به ویژه در دوران نظام سیاسی جدید این نکته به دست فراموشی سپرده شده است. دولت تمام وقتش را روی رقابت های داخلی و خارجی منتهی به قدرت صرف می کند و هیچ توجهی به دهاقین بیچاره ای که هر ساله متحمل خسارات زیاد در بخش محصولات خود می شوند، ندارد. این نکته در مورد دهاقین ولایت فراه که هر ساله تربوز فراوان کشت می کنند اما نمی توانند آنها را به فروش برسانند تلخ تر است.

محصول تربوز دهاقین فراه از روی اجبار هر ساله به قیمت ناچیز فروخته می شوند و حتی گاهی اوقات دور ریخته می شوند و هیچ چیزی عاید دهقان مظلوم که مدت طولانی برای پرورش محصول خود صرف کرده و از جیب هزینه نموده است، نمی شود.

سال گذشته تربوز فراه به قیمت خاک در بازار نیست و نابود شد و امسال باز هم همین داستان تکرار شده است.

دهاقین فراه می گویند حکومت چهار سال پیش وعده ساخت سردخانه هایی را در ولایت فراه داده بود اما امروز نه تنها سردخانه ای ساخته نشده که قصدی هم برای این کار از سوی دولت دیده نمی شود.

یکی از دهاقین به تلویزیون طلوع گفت:«اکبر رستمی سخنگوی وزارت زراعت چهار سال پیش اعلام کرد دولت در فراه سردخانه می سازد. از این وعده تنها کلنگی بر زمینی خورد و همه چیز به دست فراموشی سپرده شد.»

این دهقان می افزاید تربوز های پاکستان و ایران کمی زودتر از تربوز فراه به بازار های افغانستان وارد می شود و زمانیکه تربوز فراه می رسد مردم دیگر اشتهای خوردن تربوز را ندارند و انگار فصل آن گذشته است.

یافتن بازار و رعایت استاندارد در بسته بندی محصولات

به باور کارشناسان امر در صورتیکه دولت اقدامات لازم برای بازاریابی جهت فروش محصولات زراعی افغانستان را انجام دهد، افغانستان این ظرفیت و توان را دارد که از ناحیه تولید محصولات زراعی خود عواید ملی را افزایش دهد و زندگی دهاقین بهبود یابد. نبود سردخانه، عدم وجود اماکانات لازم جهت بسته بندی مناسب محصولات زراعی برای ارائه به بازارهای احتمالی منطقه و جهان و از همه مهم تر بی برنامگی وزارت زراعت و مالداری اوضاع دهاقین فراه را بد از بدتر ساخته است. وقتی یک من(معادل 5 کیلو) تربوز فراه به 10 افغانی خریداری شود، چه امیدی می توان به توسعه زراعت در فراه داشت.

کشت حرام به جای کشت حلال

یکی از عواملی که سبب گسترش کشت تریاک در بین دهاقین شده عدم توجه دولت به بخش زراعت و کشاورزی ست. وقتی دهقان پس از زحمات زیاد محصولش را جمع اور می کند اما در کمال ناباوری متوجه می شود که تازه اول مشکلات است و هیچ پولی از فروش محصولاتش به دست نمی آورد، بدون شک سراع کشت تریاک می رود که هم بازار خوبی دارد و هم مافیای مواد مخدر حاضرند از قبل به دهاقین بابت کشت تریاک پول بدهند. توسعه کشاورزی و مالداری بدون شک سبب ایجاد فرصت های شغلی و رفاه مردم می شود و دیگر جوانان سراغ گروه های هراس افکن و تروریست را نمی گیرند. وقتی جیب پر بود ذهن آزاد است و بهتر تصمیم می گیرد.

دهلیزهای هوایی، وعده های تو خالی

دولت گاه و بی گاه به ویژه هنگام انتخابات فریاد می زد که دهلیزهای هوایی را برای صادرات محصولات افغانستان فعال کرد است. اینکه اما کارشناسان می گویند که صادرات از طریق دهلیز هوایی هزینه های زیادی دارد که دولت بخشی از آنها را پرداخت می کرد. دولت اما اینکه به دهلیزهای هوایی بدهکار است و عملا صادرات از این طریق متوقف شده است.

بازارهای هند و پاکستان مناسب برای محصولات زراعی افغانستان

کارشناسان امر معتقدند چون دولت اقدامات لازم برای پیدا کردن بازارهای جهانی برای محصولات زراعی افغانستان را انجام نداده و از سویی محصولات زراعی افغانستان استانداردهای بسته بندی برای ارائه به بازارهای جهانی را ندارند، بازارهای هند و پاکستان بهترین گزینه برای فروش محصولات زراعی افغانسنتان و کمک به بهبود وضعیت دهاقین از جمله دهاقین ولایت فراه می باشد. به باور این کارشناسان دولت باید دهلیزهای زمینی با پاکستان را تقویت کند تا تربوز های فراه از دست نرود.

به هر صورت با توجه به درگیر بودن دولت در جنگ های قدرت و بی توجهی محض به کشاورزی و مالداری خود شهروندان افغانستانی باید کاری بکنند. شهروندان برای کمک به رشد زراعت و مالداری باید به خرید محصولات داخلی روی آورند.

اگر در محافل و مجالس خود به جای نوشابه های گاز دار خارجی که سود آن به جیب مافیا می رود از تربوز فراه استفاده کنیم، باور کنید همه چیز درست می شود!

محمدحنیف اتمر روز جمعه در دیدار با «بهادر امینیان» سفیر جمهوری اسلامی ایران در مقر وزارت خارجه افغانستان در باره اهمیت روابط دو کشور تبادل نظر کردند.

دو طرف در این دیدار در مورد تقویت روابط دوجانبه و چندجانبه در بخش های تقویت تجارت، سرمایه گذاری، زیربنا در چارچوب میکانیزم موجود، برگزاری کمیسیون مشترک اقتصادی و نهایی سازی سندجامع همکاری‌ها گفت وگو کردند.

امینیان نیز در این دیدار با اشاره به روابط دیرینه تاریخی و فرهنگی بین افغانستان و ایران و از تداوم حمایت و همکاری های ایران با افغانستان در عرصه های مختلف، بویژه مذاکرات  صلح که منجر به صلح و ثبات دایمی در افغانستان گردد، به وزیر خارجه افغانستان اطمینان داد.

جمهوری اسلامی ایران بعنوان یک همسایه مسئول، همواره از دولت و ملت افغانستان حمایت کرده و شرایط سخت و دشوار در کنار مردم این کشور بوده است.

در یک تاملی کوتاه می توان یکی از ویژگی های متمایز امام خمینی (ره) با سایر رهبران انقلابی را به غیر از “پارسایی سیاسی” در توجه به سیاست خارجی و اصول و مؤلفه ها و اهمیت آن، حتی قبل از تشکیل حکومت اسلامی دانست.

از این رو برای درک واقع گرایانه مفهوم سیاست خارجی از منظر بنیانگذار انقلاب اسلامی ایران باید تأکید داشت، در نگاه امام اخلاق و سیاست، پیوندی ناگسستنی با هم دارند.

با همین رویکرد بود که ایشان سیاست اخلاقی و دینی را که اصول الهی و توحید عصاره وجودی آن را تشکیل می دهد، به عنوان یک گفتمان اصیل، جایگزین اخلاق سیاسی کردند. در حقیقت رویکرد امام در حوزه سیاست خارجی در زمانی که اخلاق زدایی و سلطه طلبی منشاء کسب قدرت در روابط بین الملل گردیده و نظام بین الملل از اخلاق تهی شده بود، ظهور و بروز کرد.

امام خمینی (ره) با نظام سلطه جهانی که بر سرنوشت کشورهای اسلامی (دارالاسلام) حاکم شده بود، به شدت مخالف بودند و آن را با اصول نفی سبیل و حفظ دارالاسلام در تضاد می دیدند .

از نظر امام خمینی، اسلام به مبانی و اصولی ثابتی در روابط خارجی قائل است که امام خمینی(ره) این مبانی و اصول را قوام بخش اندیشه سیاسی خویش ساخته بود. مبانی سیاست خارجی از منظر امام (ره) را می توان اخلاق محوری در روابط بین الملل دانست.

در مورد اخلاق محوری در روابط بین الملل، بی تردید امام یک آرمان گرای بزرگ است و هرگز اخلاق را در مصالحه با قدرت، قربانی نمی کند و به دنبال اخلاقی کردن سیاست در داخل و روابط میان ملت ها است.

البته این بدین معنا نیست که امام تماما از عنصر قدرت غافل و به آن بی توجه است، بلکه ایشان به شدت به روابط قدرت در عرصه بین المللی حساس بودند. علاوه بر این بر اساس مبانی فلسفی و عرفانی امام، قدرت فی نفسه شر نیست، بلکه جلوه جمال و پرتو جلال الهی است.

با این حال ایشان در عرصه سیاست، اعم از داخلی و خارجی به دنبال پیوند اخلاق و سیاست بودند و بی گمان در این زمینه پیشرو آرمان گرایان هستند. هم چنین در مورد تکلیف گرایی و نتیجه گرایی در روابط بین الملل نیز دیدگاه امام، نکته های مهم به همراه دارد.

تکلیف گرایی از دیدگاه امام نیز با توجه به بنیان های فکری ایشان قابل درک است. یکی از اصول مهمی که امام خمینی در سیاست داخلی و خارجی بر آن تاکید می کرد، تکلیف گرایی فارغ از نتیجه بود که شاید در نگاه اول غیر قابل درک باشد، ولی عملکرد امام و تحلیل آن می تواند تا حد زیادی این موضوع را تبیین کند.

سؤال این است که آیا در هر شرایط و در هر زمینه ای، تکلیف فارغ از سود و زیان آن مورد توجه است. به نظر می رسد که براساس عملکرد امام، نمی توان به این سؤال پاسخ مثبتی داد. امام در زمینه حفظ اسلام و جلوگیری از هرگونه تعرض به ارزش های آن، به تکلیف اسلامی فارغ از هر نتیجه و سود و زیانی عمل می کرد، ولی در کلیه زمینه های سیاست خارجی این گونه نبودند .

مورد سلمان رشدی و فتوای امام بر قتل ایشان، بیانگر همین مسئله است. این اقدام با اینکه در اواخر عمر ایشان صورت گرفت و از لحاظ زمانی متاخر بر اقداماتی بود که به نظر می رسید در آنها به اصل نتیجه و سود و زیان توجه شده، ولی فارغ از تمام جهت گیری ها و قطب بندی های بین المللی و با علم به آثار جهانی مترتب بر آن، فتوای مذکور را صادر کرد که می توان گفت صرفا عملی بر حسب تکلیف بود.

این فتوا نشان داد که در جایی که هویت و کیان اسلام در معرض تهدید است و ارزش های اساسی آن مورد تحقیر واقع شده، محل تامل در باب سود و زیان یک فعل نیست.

در واقع عملکرد خود حضرت امام نشان می دهد که این کلام در مقامی مصداق دارد که عمل واقعا از جنس تکلیف، آن هم یک تکلیف بزرگ و حیاتی است و کیان و موجودیت کل مسلمانان به آن بستگی دارد.

هم چنین با نگاهی به سیره عملی امام خمینی (ره) می توان تلفیقی از آرمان گرایی و واقع بینی را در رویکرد امام به سیاست مشاهده کرد .

بر این اساس، آنچه از تدبر در اقوال و اعمال امام برمی آید، آن است که ایشان آرمان گرایی واقع بین بود و حتی در مواردی که به ظاهر حاکی از آرمان گرایی یا واقع گرایی ایشان است، صبغه هایی از هر دو رویکرد ملاحظه می شود،بنابراین می توان گفت که حضرت امام در اندیشه های سیاسی خود، آرمان گرا باقی ماند.

رهیافت واقع گرا در اندیشه امام به نوع و سطح مناسبات امام در صحنه خارجی بر اساس تجربه تاریخی و مطالعه وضع مسلمانان و مستضعفان جهان و درکی عمیق از سیاست و رفتار بازیگران این عرصه، به ویژه زیاده خواهی قدرتهای بزرگ بود.

بنابراین ایشان به دنبال امتزاج عقل گرایی و اخلاق گرایی (به عنوان دو پایه عمده سیاست خارجی) بودند و این گونه نبود که به بهانه اخلاق گرایی، اصول عقلانی را در سیاست خارجی نادیده بگیرند . از همین جهت است که در عین آرمان گرایی به تامین منافع ملی و نیز واقعیت های عینی و جاری در صحنه روابط بین الملل و سیاست خارجی نیز اهمیت می دهد و این را در مقاطع مختلف نشان داده است. به این ترتیب، دیدگاه حضرت امام خمینی (ره ) در زمینه سیاست خارجی برگرفته از تفکری فراگیر و همه جانبه است که محوریت آن را تأمین منافع اسلام و ایران بر اساس عزت جهانی، اتحاد جهان اسلام و مقابله با سیاست های تفرقه افکنانه دشمنان اسلام بویژه در زمینه فلسطین و در نهایت حمایت از ملت های مظلوم در برابر ظالمان و زور مداران جهان تشکیل می داد.

داکتر عبداللطیف نظری

واژه های کلیدی:

کمونیزم، کاپیتالیزم،  نظام سلطه،  بیداری اسلامی،  انقلاب اسلامی، تمدن اسلامی.

تاریخچه و طرح مسأله:

جهان در نیمه‌ی دوم قرن بیستم میدان تاخت وتاز دو ایدیولوژی کمونیزم و کاپیتالیزم و نظام های سلطه‌ی اشتراکیت و سرمایه داری بود که به صورت ساده تر بلوک شرق و بلوک غرب نامیده می‌شدند.

  پرچم دار محور نخست اتحاد شوروی سوسیالیستی بود که ظاهرا تمام شرق را فراگرفته به طرف جنوب آسیا، خاورمیانه، قاره سیاه و جنوب آمریکا پیشروی می‌کرد و شاخه  های آن چون گیاه  هرزه در تمام دنیا همچنان جوانه می‌زد و رشد می‌کرد و به عنوان ایدلوژی برتر، انقلاب رو به جلو، حامی کارگر و دهقان و نظام مساوات‌گستر و آزادی‌بخش جلوه می‌کرد و داد از برابری اجتماعی و اقتصادی و بهشت نقد دنیوی برای نسل بشر می‌زد.

روی دیگر را پرچم دار ایالات متحده‌ی امریکا بود که او نیز چون اژدهای خوش خال و خط، به ویژه بعد از جنگ جهانی دوم به تمام امریکای شمالی، اروپای شمالی و غربی، استرالیا و شرق آسیا سلطه داشت و در خاور میانه وشمال آفریقا و حتی جنوب آسیا نیز میدان می‌داد و به دنبال سرزمین های بیشتر و منابع ثروت بیشتر برای بلعیدن و به یغما بردن بود و گوش جهان را با فریاد لبرالیزم، حقوق بشر، دموکراسی و سکولاریزم پرنموده بود.(۱)

 دین در یک بلوک به عنوان افیون توده ها به شدت سرکوب و در بلوک دیگر به عنوان عامل عقب ماندگی و خشونت به گوشه‌ی انزوا و در برج و باروی کلیساها محبوس شده بود.

مردم جهان میان دوسنگ کمونیزم و سرمایه داری  لِه شده و راه سومی وجود نداشت و بارقه‌ی امیدی نه که مردم به آن متوسل شده و راه نجات را جستجو کنند.

 اسلام در طول سالیان دراز حاکمیت طاغوت و استعمار قدیم و جدید و دور شدن از اصل نجات بخش خویش که همانا وحی و رسالت و قرآن و عترت بود، در قرن بیستم نیز زیر ضربات کوبنده‌ی شرق و غرب قد راست نتوانست و همچنان لگد مال می‌شد و با تبلیغات شوم و مسموم رسانه ای چهره‌ی درخشان آن در پرده‌ی ابهام قرارگرفته بود. بویژه دو بعد مهم سیاسی و اقتصادی اسلام که واهمه‌ی نظام سلطه‌ی جهانی از آن نواحی بیشتر متصور بود سخت کوبیده شده و در تاریکی نگهداشته شده بودند و حتی بحث و پژوهش در آن زمینه مسخره آمیز و نشان عقب ماندگی و ارتجاع تلقی می‌شد.

نظام اقتصادی و سیاسی اسلام در اندیشه‌ی جوانان مسلمان تبار که در سراسر سرزمین های اسلامی از اسلام فقط تبار را به ارث برده بودند تحت هجوم سیل آسا و طوفان‌مثال تهاجم فرهنگی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و نظامی شرق و غرب نامفهوم و گنگ جلوه می‌کرد و شاید هم کسی اذعان نداشت که در اسلام مفهومی بنام نظام اقتصادی و اندیشه‌ی سیاسی وجود داشته باشد.

در خاورمیانه کسی باور نداشت که اسلام بتواند حکومتی را برپا یا اداره نماید و شاید سوالی پیش می‌آمد که اسلام را با حکومت و سیاست چه کار؟ و اصولا اسلام سیاسی چیزی جز خواب و خیال نبود!

آسیای میانه و بخارا که زمانی مهد اندیشه‌ی اسلامی پنداشته می‌شد در عمل تحت اشغال بلوک شرق کمونیستی قرار داشت و حتی در مساجد نیز از اسلام خبری نبود.

ترکیه‌ی عثمانی فروپاشیده بود و مصطفی کمال اتاترک سکولاریزم را در ترکیه‌ی جوان و لائیک نهادینه کرده و سخن از حکومت اسلامی جرم پنداشته می‌شد.

اسلام در جهان عرب نیز که تازه سر از استعمار نظامی بلند کرده بود، تحت قیمومیت سلاطین عیاش و مفت‌خوار و اکثر مجهول‌الهویت به خرافات و تاریخ سپرده شده بود. چند کشور عربی که به ظاهر هوای دموکراتیک شدن را به سر می‌پرورانیدند در دام کمونیزم افتاده و احزاب بعثی با شعارهای داغ سوسیالیستی  بازارهای قاهره، دمشق و بغداد را گرم کرده بودند. مخصوصا که اژدهای اسرائیل تازه دهن باز کرده و سرزمین های عربی را می‌بلعید و سرطان صهیونیزم در رگ و خون منطقه میتاستاز می‌داد.

 ایران هم وضع بهتر از اعراب نداشت. قاجاری های زن‌باره عظمت تاریخی این تمدن بزرگ را به صفر تقرب داده و تمامیت ارضی آن گاهی از شمال و گاهی از جنوب زیر سوال رفته و هر از چند گاهی پارچه های بزرگ و کو چک از پیکر پهناور آن جدا می‌شد.

 در افغانستان هم شعارهای تند و داغ احزاب سوسیالیست بازار پر زرق و برق داشت و جوانان مسلمان تبار را هر روز بیشتر از دیروز به دام می‌افکند. جوانان به دام افتاده در محافل خصوصی اعتراف می‌کردند که ما گرچه مسلمان و مسلمان زاده ایم اما چه سود، که اسلام نظام سیاسی و اقتصادی ندارد و دنیای امروز دنیای اقتصاد است و عالم دینی مسمی به ملا و آخوند را با سیاست و حکومت چه کار؟

دختر جوان افغانی که سموم فکری کمونیزم  او را دیوانه کرده بود بی پرده می‌گفت:  من در مقابل تصویر لینن ادای احترام می‌کنم در حالیکه قرآن زیر پاهایم قرار دارد! (۲ )

درآمد موضوع:

در ربع اخیر قرن بیستم وضع متفاوتی به پیش آمده و گویا معجزه ای رخ داد. بارقه های امید درخشیدن گرفت، خورشید بیداری اسلامی از پسِ هاله های سیاه جهل و استبداد سر زد و افق های تازه ای را نه تنها به مسلمانان خسته از سلطه‌ی استعمار و امپریالیزم بلکه به تمام مردم جهان که کاسه‌ی صبرشان از نفاق لیبرال دموکراسی غرب و دیکتاتوری کمونیزم به سر آمده بود نوید داد. در سال ۱۹۷۸ میلادی انقلاب کبیر اسلامی به رهبری امام ملکوتی نفس، سید روح الله موسوی خمینی در ایران به پیروزی رسید و به تصریح  بنیانگذار آن که از انقلاب اسلامی ایران به عنوان انفجار نور تعبیر می کرد، انوار گرم و درخشان این انقلاب جهان اسلام و بلکه همه گیتی را فرا گرفت و نقطه‌ی عطفی شد برای بیدار اسلامی و تجدید حیات، عظمت و شکوه تمدن اسلامی، همان تمدنی که نقطه اتصال تمدن های قدیم و جدید تلقی می‌شود و اگر مشرق زمین را از قول ویل دورانت مورخ و دانشمند مشهور، گهواره‌ی تمدن ها بدانیم، نقطه اوج این تمدن ها و مرکز ثقل شان تمدن درخشان و طلایی اسلام بوده است.(۳)

بدون شک بیداری اسلامی و بازگشت به اسلام که ما از آن به عنوان راه سوم بین زنجیر دیکتاتوری و استبداد کمونیزم شرق و انحطاط انسانی نظامِ سلطه‌ و نفاقِ لبرال دیموکراسی غرب تعبیر می‌کنیم و کسانی هم از آن به عنوان راه سوم بین جمود و افراط گرایی(۴) یاد کرده اند، پیش زمینه‌ی طولانی تر دارد و پس منظر آن به فعالیت های آزادی خواهانه ی بیدارکننده‌ی شرق سید جمال الدین افغانی و پیروانش محمد عبده، اقبال لاهوری و پسانتر به مبارزان راه بازگشت به اسلام و تجدید حیات اسلامی چون ابوالاعلی مودودی، حسن البناء، سید قطب، امام موسی صدر، آیات عظام کاشانی و مدرس، استاد عبدالرحیم نیازی، اسماعیل بلخی افغانی و ده ها و بلکه صدها رهبران آگاه و فداکار جهان اسلام برمی‌گردد، اما آنچه که امام خمینی کرد از قماش متفاوت‌تر بود. او انرژی های باالقوه را به فعل تبدیل و پوتانسیل های موجود در بطن تمدن اسلامی را که بروی آن خاکستر غفلت و پراکندگی امت خوابیده بود به آتش فشانی مبدل ساخت که نه در واحد نژاد، میهن و زبان و مذهب بل به مقیاس وسیع اسلامی انسانی همه خس و خاشاک و موانع  بر سرراه رسیدن انسان به خوشبختی رفاه دنیوی و سعادت و نجات اخروی را سوزانید و کوتاه سخن آنکه همه زنجیر های جادویی و همه حجاب های کاذب را که مانع رسیدن انسان به اصل اهورایی اش بود درید تا در یک  قطب میخایل گورباچف رهبر اتحاد شوروی را با نامه‌ی تاریخی اش به پوچی کمونیزم و سوسیالیزم متیقن سازد و هشدار دهد که ازین پس کمونیزم را باید در موزه های تاریخ سیاسی جهان جستجو کرد(۵) و در قطب دیگر ساموئل هانتینگتون استراتیژیست و نظریه پرداز برتر ایالات متحده را ناچار به پذیرفتن اسلام به عنوان یک تمدن ریشه دار و پیشرو نماید. به قول او “هویت تمدنی یا Civilization Identity بطور روز افزون در آینده اهمیت خواهد یافت و جهان تا اندازه‌ی  زیادی بر اثر کنش و واکنش بین هفت یا هشت تمدن بزرگ شکل خواهد گرفت. این تمدن ها عبارتند از: تمدن غربی(با شاخه ‌های اروپایی و امریکایی)، تمدن کنفوسیوس، تمدن ژاپنی، تمدن اسلامی، تمدن هندو، تمدن اسلاوی – ارتدوکس، تمدن امریکای لاتین و احتمالاً تمدن آفریقایی. (۶) ” او سپس در مقاله ای تحت عنوان انحطاط امریکا می‌گوید: ” … ایالات متحده آنگونه که ما آن را شناخته ایم باقی نخواهد ماند و به دنبال سایر ابر قدرتهای که صرفاً از طریق ایدئولوژی تعریف شده بودند، در مقبره‌‌ی تاریخ دفن خواهد شد.(۷)

امروز نظریه پردازان مشهور و اغلب صهیونیست و دشمن اسلام بر پوچی تمدن‌نمای صنعتی غرب و لذت‌جویی افراطی و مصرف‌گرایی وحشتناک و انسان‌ستیزی لجام گسیخته‌ی آن اذعان می‌کنند و از جاگزین شدن تمدن اسلامی بر ویرانه های قابل پیش بینی آن هشدار می‌دهند .

 فرانسیس فوکویاما عضو سابق دفتر برنامه ریزی های سیاسی وزارت امور خارجه امریکا و تحلیلگر ارشد مرکز مطالعاتی “راند” و صاحب نظریه‌ی معروف “پایان تاریخ” می‌گوید: “سقوط جامعه پذیری در آمریکا تنها محدود به خانواده نیست. به علاوه انحطاط خانواده‌ی آمریکایی به سبب تقویت دیگر اشکال زندگی اجتماعی هم نیست، همه پشت سر هم سقوط می‌کنند.(۸)

و یکی از متفکرین ذی نفوذ آمریکا زبگینو برژنسکی استاد دانشگاه هاپکینز، مشاور مرکز مطالعات استراتیژیک واشنگتن و مشاور امنیت ملی جیمی کارتر انحطاط سکولاریزم غربی را جدی تر تصور می‌کند:

” تصور نمی کنم که سکولاریزم غربی در شکل فعلی اش بهترین ملاک برای حقوق بشر باشد. سکولاریزم غربی اساساً یک موج فرهنگی است که در آن لذت‌گرایی، خوشگذرانی و مصرف گرایی مفاهیم اصلی را تشکیل می‌دهد. در چنین خلاء اخلاقی و معنوی دفاع از انسان چندان معنی نمی‌دهد. سکولاریزم عنان گسیخته که بخش اعظمی از غرب را فرا گرفته است در درون خویش نطفه‌ی خود ویرانی فرهنگی را پرورش می دهد.(۹)

نتیجه گیری:

نوشته‌ی حاضر ضمن بحث کلی در مورد بیداری اسلامی و احیای تمدن اسلامی به حیث راه سوم تأثیرات مثبت پیروزی انقلاب اسلامی ایران را بر این موج بیداری در سه محور خلاصه می‌کند:

۱- انقلاب اسلامی ایران و موج بیداری در آسیای میانه و جنوبی:

با پیروزی انقلاب اسلامی به رهبری امام خمینی موج بیداری اسلامی با پیام صدور انقلاب، کشور های آسیای میانه و جنوبی را فرا گرفت. محور این بیداری افغانستان بود. پیروزی انقلاب مصادف بود با اشغال افغانستان توسط قوای اتحاد شوروی سوسیالیستی و آغاز مقاومت در افغانستان علیه رژیم کمونیستی وقت و اردوی اشغالگر سرخ که حداقل ده سال به طول انجامید.

انقلاب اسلامی در افغانستان به طور مستقیم از جمهوری اسلامی ایران الهام می‌گرفت، گرچه کانون های مهاجرت و مقاومت در پاکستان نیز شکل گرفته بود. افغانستان بازار فروش و توزیع رساله های انقلابی بود که از ایران سرازیر می‌شدند. امام خمینی به شدت از انقلاب اسلامی در افغانستان پشتیبانی و جهاد در برابر اشغال را واجب می دانست. کتب “توضیح المسایل”  و “ولایت فقیه”  امام در بین مجاهدین دست به دست می‌شدند و بیانیه های عالمانه‌ی ایشان گوش های شنوای زیادی داشت.  بزودی صدای رسای صدور انقلاب و بیداری اسلامی به آسیای میانه که هفتاد سال سلطه‌ی کمونیزم را تحمل می‌کرد و همچنان به کشورهای پاکستان، بنگله دیش، هندوستان، فیلیپین و حتی مالیزیا و اندونیزیا رسید و سر از قفقاز نیز بر آورد.

    انقلاب اسلامی افغانستان نتیجه‌ی مثمری داد و در پایان پر افتخار خویش، صرف نظر از ویرانی های داخلی و جنگ های درون گروهی مجاهدین، آسیای میانه و اروپای شرقی را از زنجیر کمونیزم آزاد ساخت، اتحاد شوروی پاشید، دیوار برلین شکست و ناامیدان قرن بیستم را در پایان آن امیدوار به آزادی نمود.

کشور های جدید اسلامی در آسیای میانه و قفقاز به وجود آمد و مردم بار دیگر به آغوش مساجد و عقاید اسلامی بازگشتند و فرهنگ عزیز و از دست رفته ی شانرا دوباره احیاء کردند.

۲- انقلاب اسلامی ایران و موج بیداری در خاورمیانه و شمال افریقا:

ایران که قبل از انقلاب ژاندارم امریکا در منطقه بود، با پیروزی انقلاب طلیعه‌ای شد برای بیداری اسلامی در خاورمیانه و شمال افریقا و نعمتی برای آزادیخواهان مسلمان و تشنه‌ی بازگشت به اسلام در عراق، سوریه، عربستان، مصر، تونس و

    محور بیداری اسلامی در این منطقه‌ی مهم فلسطین اشغالی و لبنان بود. امام خمینی مبارزه مردم فلسطین برای آزادی سرزمین مقدس شانرا ازشکل عربی به جامعیت اسلامی در آورد و مسأله‌ی فلسطین را از اهم مسایل جمهوری اسلامی قلمداد کرد. روز جهانی قدس را پایه گذاری نمود، اسرائیل را غده‌ی سرطانی خواند و الهام بخش انتفاضه های پیاپی در منطقه شد. آزادی جنوب لبنان و نوار غزه از اشغال اسرائیل و موج بیداری اسلامی در منطقه و بهار عربی(که با توطئه های محور امریکا، صهیونیزم، وهابیت به خزان عرب تبدبل شد) از پیامد های همان الهامات مقدس و صدور انقلاب بود که به دنباله‌ی پیروزی جمهوری اسلامی ایران باید دسته بندی شود.

   امام خمینی باری فرمودند: “باید برای آزادی قدس از مسلسل های متکی بر ایمان و قدرت اسلام استفاده کرد و بازی های سیاسی را که از آن بوی سازشکاری و راضی نگهداشتن ابر قدرت ها به مشام می رسد کنار گذاشت.” (۱۰)

۳- انقلاب اسلامی ایران و تأثیرات وسیع جهانی آن:

آشکار است که پیروزی و استمرار انقلاب اسلامی ایران تأثیرات بسزایی در بیداری تمام مردم جهان برای مبارزه با نظام سلطه‌ی جهانی از بوسنی گرفته تا هند و چین و از کشورهای افریقایی گرفته تا قاره‌ی امریکا داشته است. یک نمونه‌ی آن مقاومت غیورانه ی مردم امریکای لاتین در برابر نظام سلطه است و نمونه ی دیگر آن جنبش ۹۹ درصدی ضد سرمایه داری و شعار تسخیر وال‌استریت در امریکا بوده که از حوصله‌ی این مقال خارج است.

(سیدعلی موسوی چکاوک)

منابع و مآخذ:

۱- ورسجی، محمد ابراهیم، جهاد افغانستان و جنگ سرد قدرتهای بزرگ، جلد اول، پیشاور، ۱۳۸۱

۲- محسنی، آیت الله محمد آصف، تصویر حکومت اسلامی در افغانستان، پیشاور، ۱۴۱۱

۳- دورانت، ویلیام جیمز، مشرق زمین گاهواره‌ی تمدن، ترجمه ی احمد آرام، جلد اول، چاپ سیزدهم، تهران، ۱۳۸۷

۴- قرضاوی، یوسف، بیداری اسلامی بین جمود و افراط گرایی، کابل، ۱۳۸۴

۵- نامه‌ی تاریخی امام خمینی به میخایل گوربا چوف رهبر اتحاد جماهیر شوروی

۶ و ۷ –  هانتینگتون، ساموئل، نظریه برخورد تمدن ها، تهران، ۱۳۸۲

۸ و ۹ –  مصاحبه‌ی سردبیر نشریه نیوپرسپکتیوز کوارترلی با فوکویاما و برژنسکی شماره زمستان ۱۹۹۵ و بهار ۱۹۹۳

۱۰ – برای معلومات بیشتر رجوع به کتاب “نوشته‌ی کوچک، دغدغه‌ی بزرگ” از نگارنده، مقاله‌ی ” بیت المقدس اولین قبله، دومین مسجد”  کابل، ۱۳۸۸

قصیده زیر به مناسبت رحلت امام خمینی(ره) توسط شاعر گرانقدر داکتر سید علی موسوی چکاوک سروده شده که از نظر می گذرد:

ز محفل نمی آید آواز یــــار

زبستان  پریدست  مرغ  هـزار

درآن  شام  بینام،  نام  آوران

چو طوفان هوا را نمودند  تار

یکی می خروشید چون صاعقه

یکی  گریه  چون ابر های بهار

یکی می سرودی به مهر رخش

کزو ماه و پروین شده شرمسار

چو گوهر روان بود اشک صدف

دل ریش  نسرین  و مژگان خار

شقایق  همه سر به زانوی غم

دران  سو یکی  لاله‌ی  داغـدار

سحرشبنم از چشم گل می چکید

به  رخسار  برگ  زمرد نگـــار

لحاف   درختان   طلای  زریر

چو  تاج  عروسان هندو تبــار

هلالش  چو  قوس  قزح  دلفریب

وبدرش  درخشان تر از ده و چار

به  یاس  کبودش  درین  انجمن

شکسته  سر  خامه  ها  بی شمار

چسان  مرکب راهــــوار خیال

رسد   بر  بلندای  آن  کوهــسار

دریغا  سر  جنگ   دارد   سپهر

کمان کرده  ابروی  توسن  سوار

شـــهیدم به محراب  پیوسته اش

چـــو کشتی  بیانداز  اندر کـنار

خـوشا روزگاران ساقی  و  می

که  با یار گه مست و گاهی خمار

لب  نوش  بودی  و نیش  حیات

شب   وصل  بودی  و آغوش یار

عقابش   نیاید  به  پستی  فـــرود

که   او  لانه دارد  به  اوج  منار

به  پرواز  آمـد  چـــو روح  خدا

سبک   بال  تا  قرب   پروردگار

خمینی   خمینی   کجا  رفته ای ؟

درین  بزم  بودی تک  و  نامـدار

چی  گوییم در سوگ خورشید دهر

خــراباتی  و شــــیر شب زنده دار

به یکدست خود پرچم عشق داشت

به دست  دگر  قبضه‌ی  ذوالفــقار

کتــاب    خدا   بر  زبانش  روان

ز انـــوار   ایمان   دلش  کامـــگار

لـوای   علی  را   نمــــوده  بلند

شده مایه‌ی عـــزت و افتـــــخار

نظـــام   الـهی   بنا  کرده  اســـت

یکی   پیــر   برنا   دل   هوشـیار

شـــــکوه  نخســتین  اسلام را

نمود ســت  احیا  امـــــام کبار

تو  بیداری   آمــــــــوختی   بر  ملل

منـــــــادی  آزادی   و اعتــــــبار

تو  ای   اســـــوه‌ی  وحدت  و اتحاد

نماد  غیــــــوری  و عز و  وقــــــار

تو بشکســته  ای  پوز طــاغوت  را

بر آورده  ای  از شیــــــادان  دمـــار

زبون  گشــــته  مستکبران  جــــهان

به  دست  جمــــارانیی خاکســـار

ســراغِ پیـمــــبر گـــــرفتم  از او

حکیـم  وشــجاع  و بزرگ و عیار

بجــا مانده  اوصـــاف نیــکو  زخود

هـــــــزاران  ورق   دفتری  زرنگار

فراق  تو هر چند  ســـــــوزنده است

برفتی  و مــــاندی  نکو  یادگـــــــار

به  ســـــــــیمای  رهبر نشان  تو بود

فقیـــه  و  ولی امـــر  با اقـــــتدار

خــــــدایا   تو  پاینده دارش  همیـــش

نظــــامش  به  تایید  خود   اســـــتوار

صــــــبا  پیک ما  می رســـاند به  او

ازین  کــــوی  تا  آن   خجسته مزار

“چـکاوک”  بجز شعر چیزی نداشت

 که  می ریخــت  در پای تو  باربار

دانشگاه الزهرا ایران از تصویب طرح اختصاص ۵۰ بورسیه برای تحصیل دختران افغان خبر داده است.

براساس این طرح ۵۰ بورسیه به دانش‌آموزان مدرسه سیدالشهدای کابل در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد همه رشته‌های دانشگاه الزهرا و ۵ بورسیه “مریم میرزاخانی” مخصوص تحصیل در رشته ریاضی این دانشگاه اختصاص یافته است.

به گزارش روابط عمومی دانشگاه الزهرا، این طرح در پی انفجار خونین مکتب دخترانه سیدالشهدا و به منظور حمایت از تحصیل دختران افغان تصویب شده است.

در همین حال شهرداری کابل نیز دو روز قبل اعلام کرد به منظور ارج‌گذاری به قربانیان این رویداد جاده‌ اتصالی منطقه “برچی تا کمپنی” واقع در نواحی پنجم و سیزدهم شهر را به نام” شهدای معارف” نام گذاری کرده است.

حدود یک ماه پیش بر اثر یک انفجار در نزدیکی مکتب سیدالشهدا در کابل دستکم ۱۰۰ نفر کشته و ۱۶۰ نفر دیگر زخمی شدند. اغلب قربانیان این رویداد دانش‌آموزان مکتب سیدالشهدا بودند.

در این دور از المپیاد علمی دانشجویان ایران که در ۱۰ دانشگاه این کشور برگزار شده بود، هزار و ۶۷۷ برگزیده باهم به رقابت پرداختند.

گفته می‌شود این نخستین بار است که یک افغان در ایران و در بخش ریاضی نفر اول می‌شود.

در گزارش ایرنا آمده است که نتیجه مرحله نهایی بیست و پنجمین المپیاد علمی دانشجویی ایران در سال ۹۹ روز یک شنبه منتشر و مدال طلا بر گردن ۲۶ برگزیده این برنامه آویخته شد.

وزارت علوم، تحقیقات و فناوری ایران، در سال ۱۳۷۵ تصمیم گرفت به منظور تشویق و ترغیب دانشجویان دانشگاه‌های این کشور به مطالعه، تحقیق و ایجاد فرصت‌های مناسب، المپیاد علمی-دانشجویی برگزار کند.

مسئولیت برگزاری این برنامه به سازمان سنجش آموزش این کشور واگذار شد و این سازمان از آن زمان تاکنون، المپیادهای علمی-دانشجویی را برگزار می‌کند.

آقای لیوال این خواست را در دیدار با اندریکا راتوتی؛ رییس بیروی آسیا – پاسیفیک کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور مهاجرین مطرح کرده است.

سفارت افغانستان در تهران در اعلامیه‌ای گفت در این دیدار آقای راتوتی در مورد اهداف سفر کاری شان به ایران معلومات داده و اظهار داشتند جهت اقدامات مؤثر بعدی برای رسیدگی به امور مهاجرین ملاقات‌های متعددی با کشورهای مهاجرپذیر در منطقه داشتند.

سفیر افغانستان در مورد چگونگی روند قانونمندسازی حضور مهاجرین افغان در ایران، از جمله روند توزیع تذکره و پاسپورت الکترونیکی معلومات ارایه کرده است.

او در مورد نگرانی مهاجرین در مورد برنامه واکسن کووید ۱۹ و محدودیت خدمات و مساعدت‌های سازمان‌های بین المللی به مهاجرین افغان مقیم ایران صحبت کرده و گفته است: «توقع ما از سازمانهای بین المللی برای مهاجرین و بویژه UNHCR این است که در راستای رسیدگی و مساعدت به مهاجرین اهتمام بیشتر نمایند…. ایجاب می نماید، که سازمانهای بین المللی برنامه‌های مشخصی بخاطر واکسیناسیون مهاجرین افغان را در برنامه داشته باشند».

آقای راتوتی در زمینه به سفیر افغانستان اطمینان داده که باوجود محدودیت‌‌‌‌‌های بودجوی و بیشتر شدن مهاجرت‌های کتلوی در سرتاسر جهان، جهت رسیدگی به مهاجرین افغان مقیم ایران به طرح برنامه‌های مشخص و عملی اقدام خواهد کرد.

حمایت ایران از جنبش های مقاومتی فلسطین طی ۴ دهه گذشته مسیری‌ رو به تکامل را طی کرده است. از آموزش های نظامی تا در اختیار گذاشتن موشک ها و حمایت های سیاسی بخشی از حمایت‌های انقلاب اسلامی ایران از گروه های مقاومت فلسطین بوده است. برگزاری کنفرانس‌های انتفاضه فلسطین، ارسال کمک های نظامی و مالی، پرداخت هزینه های سیاسی در عرصه بین الملل در حمایت از فلسطین و … همگی نمونه هایی از اقدامات عملیاتی ایران در حمایت از مقاومت فلسطین بوده است. این حمایت هوشمندانه ایران از جریان‌های مقاومت فلسطین طی ۴ دهه تاثیرات بنیادین بر روند مسئله فلسطین داشته است.

بازگشت اسلام به متن جریان‌های فلسطینی و مقاومت یکی از تاثیرات مهم انقلاب اسلامی ایران در تحولات فلسطین به شمار می رود.

به سخن دیگر، یکی از مهم‌ترین تأثیرات بنیادین انقلاب اسلامی بالاخص در مسئله فلسطین، بازگشت اسلام به متن مبارزه است. در حالی که در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ میلادی جریان‌های چپ و ملی‌گرای ناسیونالیسم عربی پرچم مبارزه را بر عهده داشتند و شکست‌هایی را متحمل شدند، ظهور یک قدرت با هویت دینی، جریان‌های مذهبی و اسلامی را در فلسطین زنده کرد. یکی از پیامدهای انقلاب اسلامی ایران، باور به نقش و هویت ایمانی و اسلامی در مبارزه انقلاب اسلامی ایران انگیزه اصلی خیزش و رستاخیز اسلامی در فلسطین اشغالی، به ویژه در نوار غزه و کرانه باختری رود اردن محسوب می‌شود. اکنون پس از چند دهه جریان‌های چپ، مارکسیستی یا سوسیالیستی و ناسیونالیسم کمترین نقش را در میان جریان‌های مقاومتی ضد اسراییل دارند و نقش و اهمیت اسلام، جهاد و شهادت در خون تمام جریان‌های مقاومت فلسطین جریان دارد. دستاوردها و ایستادگی جریان‌های اسلامی مقاومت موجب شده کارآمدی این هویت برای امت اسلامی و فلسطین به یک باور تبدیل شود. این مسئله و ویژگی با توجه به پیروزی‌های محور مقاومت در غرب اسیا طی دو دهه اخیر، بسیار موردتوجه قرار دارد. بر اساس این رهیافت، مسئله فلسطین می‌تواند نگاه ملت‌ها را به ماهیت نزاع و درگیری در منطقه جلب نماید و آنان را به این آگاهی برساند که مسئله مهم، نبرد گفتمانی و میدانی«اسلام ناب و سیاسی» در مقابل اسراییل و دیگر اسلام‌های تقلبی و گروه های تکفیری است. نفوذ محور مقاومت در غرب اسیا و توسعه آن از باب المندب تا شرق مدیترانه، با توجه به همین رهیافت می تواند تحلیل و تبیین شود.

ناکام گذاشتن سناریو کلان اسراییل برای غرب آسیا با قدرت‌نمایی جنبش های مقاومت، یکی از نقاط عطف در تحولات خاورمیانه به شمار می رود.

به عبارت دیگر، یکی از پیامدهای دیگر و بسیار مهم جمهوری اسلامی در ۴ دهه در مسئله فلسطین، حمایت از گروه‌های مقاومت و زنده نگه داشتن مبارزات مسلحانه علیه اسراییل است. حمایت و توسعه توان نظامی حزب الله، حماس و جهاد اسلامی منجر به تحمیل شکست‌های بزرگی بر پیکر اسراییل مانند خروج از لبنان، جنگ ۳۳ روزه و مقاومت‌های ۲۲، ۱۱ و ۵۱ و ۲ روزه شد. این شکست‌ها سناریو و برنامه اسراییل را برای سیطره بر کل منطقه یک به یک نابود ساخت. چنان که طی ده روز گذشته نزدیک ۵۰۰۰ موشک از سوی حماس و جهاد اسلامی به سوی اهداف مهم و استراتژیک در اسراییل شلیک شده است. این جنگ، نخستین نبرد تهاجمی مقاومت علیه اسراییل است. در جنگ های پیشین همواره مقاومت در مقام دفاع از خود برابر تهاجم اسراییل قرار داشت، ولی این‌بار مقاومت در اقدامی پیش‌دستانه برای دفاع از بیت‌المقدس و قدس با تعیین ضرب‌الاجل اقدام به موشک‌باران سرزمین‌های اشغالی کرده است. باوجود مجهز بودن اسراییل به تسلیحات پیشرفته به نظر می رسد که اکنون اسراییل با کشیدن دیوار به دور خود از نوار غزه تا مرزهای لبنان و اردن سعی دارد موجودیت سیاسی و امنیتی خود را از این طریق،حفظ نماید.

به نظر می رسد مقاومت طی سال‌های اخیر در حوزه تکنیک، تاکتیک، صنعت، مهارت نیروی انسانی و تسلط اطلاعاتی به سطوح بالایی دست یافته که توانسته است اینگونه اسراییل را در میدان دچار استیصال نماید.

البته اهمیت و نقش ایران در پر کردن دست گروه‌های مقاومت در غزه و انتقال فناوری تولید موشک به آن‌ها و پشتیبانی همه جانبه‌شان، واقعیتی است که بر کسی پوشیده نیست. این توانمندی هاست که موجب شده امروز آسیب‌پذیری و ضعف راهبردی اسراییل بیش از هر زمان دیگری بر همگان آشکار و هویدا شود. اکنون این پرسش مطرح است که رژیمی که برخی از دولت‌های ضعیف عربی برای تضمین امنیت خود با آن پیمان عادی‌سازی امضا نمودند، در وضعیتی قرار دارد که حتی قادر نیست از خود برابر واحد کوچکی مانند غزه دفاع کرده و ایجاد بازدارندگی نماید چه رسد به اینکه قادر باشد در برابر قدرت‌هایی مانند حزب الله در لبنان یا ایران هماوردی کند.

کمیسیون امور دفاعی مجلس نمایندگان گزارش خود را در مورد سقوط چرخبال ارتش در حصه اول بهسود، در نشست عمومی این نهاد ارایه کرد. در این گزارش آمده است این چرخبال ارتش با موشک هدایت شده هدف قرار گرفته است؛ اما در گزارش روشن نشده که این راکت توسط چه کسانی شلیک شده است.

گزارش هیات حقیقت‌یاب روز (دوشنبه، ۳ جوزا) در نشست عمومی مجلس ارایه شد.

در بخشی از این گزارش آمده است بعد از «وخامت اوضاع میان نیروهای دولتی و افراد مربوط به علی‌پور، چندین بار بالای چرخبال‌ها تیراندازی شده تا این‌که سر انجام ساعت ۱۲ شب ۲۷/۲۸ حوت، یک چرخبال از چهار چرخبالی که به منظور روتیشن پرسونل قطعات خاص، اکمالات اعاشه و انتقال یک شهید، به بهسود رفته بودند، از فاصله سه کیلو متری مورد اصابت راکت قرار گرفت».

در این گزارش در مورد نوعیت راکتی که چرخبال ارتش را ساقط کرده، آمده قبلاَ نیز از این نوع راکت بر چرخبال نیروی هوایی در ولایت هلمند شلیک شده بود.

در گزارش هیات حقیقت‌یاب آمده است: «تحقیقات تیم تخنیکی بین‌المللی نشان می‌دهد راکت شلیک شده بر چرخبال ارتش افغانستان از نوع ATGM یا از جمله راکت‌های رهبری شده‌ای است که توسط حرارت فریکانسی مسیر هواپیما را دنبال می‌کند و در حدود یک و نیم تا پنج کیلومتر برد دارد.»

در این گزارش همچنین آمده که این راکت به موشک «کانکورس» روسی شباهت دارد و کشورهای چین، جاپان و ایران کپی آنرا ساخته‌اند.

در گزارش گفته شده هیأت مجلس نمایندگان جعبه سیاه چرخبال را بررسی کرده و در این جعبه تنها مکالمات خلبان چرخبال ضبط شده است.

خلبان می‌گوید: «هاوان نزدیک طیاره اصابت کرده. عاجل برخاست کنید.» بعداَ او گفته: «سرعت را زیاد کنید تا تیز از منطقه براییم.» همین که جمله دوم خلبان تمام شد، راکت به چرخبال اصابت کرد و صدا خاموش می‌شود.

گزارش افزوده کمیسیون امور دفاعی مجلس به منظور بررسی بیشتر، جنرال عبدالقیوم؛ رییس کشف وزارت دفاع ملی، محمد داود سخی؛ پیلوت و محمد علی مظفری؛ آمر مصونیت لوای خاص ۷۷۷ را دعوت کرده تا در زمینه چگونگی سقوط چرخبال در بهسود توضیحات دهند.

یک چرخبال نوع می – ۱۷ ارتش در حوت ۱۳۹۹ در ولسوالی بهسود میدان وردک سقوط کرد. در این حادثه ۹ تن به شمول ۴ خدمه چرخبال کشته شدند.

عبدالغنی علیپور؛ فرمانده نیروهای مردمی در بهسود در آغار تایید کرد که این چرخبال توسط افراد وی سرنگون شده؛ اما پس از نشر نوار ویدیویی از لحظه سقوط چرخبال، در اظهاراتی با استناد به این ویدیو گفت که چرخبال توسط «موشک پیشرفت» هدف قرار گرفته و افراد وی این نوع موشک را در اختیار ندارند.

پس از سقوط چرخبال، دولت شماری از نیروهای امنیتی را برای بازداشت علی‌پور به بهسود فرستاد. نیروهای دولتی تاکنون موفق به بازداشت علی‌پور نشده‌اند.

رسانه‌های محلی گزارش دادند که در جریان عملیات برای بازداشت آقای علیپور نیروهای دولتی در بهسود عملیات تلاشی شبانه را در خانه‌ها راه‌اندازی کرده و نیز برخی از دارایی مردم را مانند هتل تخریب کرده‌اند.

از ابتدا تا اکنون، تأکید کشورهای بیرونی بر صلح افغانستان، صلح افغانستان را به معضل و مسئله‌ی سرنوشت‌ساز برای منطقه و جهان تبدیل کرده است. ممکن است صلح افغانستان، روابط را در جهان از نو به تعریف بگیرد؛ چرا که اکثر کشورهای دخیل در معضل افغانستان، به دنبال این اند که منافع کشوری ‌شان با به قدرت گرفتن القاعده و طالبان در منطقه نابود نشود. با به میان آمدن فضای جدید، افغانستان مستلزم دستگاه دیپلوماسی قوی است که بتواند بازی را به نفع خود به پایان برساند.
حقیقت امر نیز این است؛ صلح با طالبان بیشتر از آن که مسئله‌ی میان‌کشوری در افغانستان باشد، معضل منطقه‌ای و جهانی است و این واقعیت، برمی‌گردد به نحوه‌ی هسته‌گذاری و چگونه‌ی شکل‌گیری گروه طالبان. گروه تروریستی طالبان، نه تنها یک گروه خودجوش و شکل‌گرفته از سوی مردم افغانستان نیست؛ بلکه با پول‌های گزاف استخباراتی و سرمایه‌گذاری‌های هنگفت بعضی از کشورها در منطقه و با حمایت القاعده ایجاد شد. به همین دلیل، صلح با طالبان در میز گفت‌وگو با دولت افغانستان حاصل شدنی نیست؛ چرا که طالبان ریشه در خاک افغانستان ندارند و برای متقاعد کردن طالبان نیاز است به کشورهایی فشار آورده شود که طالبان از آن‌ها حساب می‌برند؛ در غیر این صورت، صلح با موارد و مواد پیش‌نهادی طالبان در گفت‌وگوهای صلح، چیره کردن و قدرت بخشیدن القاعده و استخبارات بعضی از کشورهای مخرب در افغانستان است.
در زمان گفت‌وگوهای صلح افغانستان، نکته‌ی قابل تأمل، اجماع منطقه‌ای است. این اجماع، میان کشورهای قدرت‌مند در سطح جهان که همسایه‌های افغانستان نیز استند، شکل گرفته است. ترس کشورهای همسایه از حضور تروریزم در منطقه با افغانستان پساطالبانی، کاملا قابل درک است و این هراس، می‌تواند دولت افغانستان را در گفت‌وگوهای صلح قدرت‌مند کند. چین، یکی از کشورهایی است که پیوسته نگران وضعیت افغانستان بوده و برای آرامش خود نیاز می‌بیند تا طالبان را به نحوی رام‌شده و خارج از ساحت استخبارات منطقه‌ای بیبیند. هند، روسیه و ایران نیز از جمله کشورهایی استند که برای منافع خود شان دخیل در صلح افغانستان اند و بیشتر از آن‌که هوادار طالبان باشند، علیه طالبان استند؛ اما در ظاهر، مجبور اند که طالبان را تحویل بگیرند. این اجماع منطقه‌ای، انرژی آن را دارد که طالبان را به تمکین وادار کرده و افغانستان را از طالبانی شدن نجات بدهد.
توافق‌نامه‌ی دوحه، با آن‌که صلح افغانستان را کلید زد؛ اما صلح را علیه ارزش‌هایی که با صلح شکل می‌گیرد، قلمداد و یک گروه تروریستی را بر یک دولت ساختارمند، چیره کرد. بر اساس توافق‌نامه‌ی دوحه، قرار بود امتیازهای بی‌شماری به طالبان پرداخته شود.
آقای اتمر که روز (سه‌شنبه، ۲۸ ثور) در یک نشست مشترک خبری با فضل‌احمد معنوی، وزیر عدلیه و نماینده‌ی دادستانی کل در کابل صحبت می‌کرد، گفت: «این مسأله (رفع تحریم‌های سازمان ملل بر رهبران طالبان) هنوز برای ما مطرح نشده است.
رهبران گروه طالبان، از سال‌ها به این طرف زیر تحریم‌ها و تعزیرات سازمان ملل متحد و شماری از اعضای این نهاد قرار دارند. کمیته‌ی تعزیرات شورای امنیت سازمان ملل متحد، از سال ۱۹۸۸ میلادی به این طرف، تعزیرات این شورا بر طالبان را نظارت می‌کند و ریاست این کمیته را هند بر عهده دارد. رابطه‌ی طالبان با هند، شبیه رابطه‌ی هند با پاکستان است. از آن‌جا که طالبان از حمایت پاکستان برخوردار اند، هند به سادگی نمی‌گذارد که تحریم‌های سازمان ملل علیه طالبان رفع شود. چندلایه‌گی و پیچیدگی گفت‌وگوهای صلح افغانستان و شکل‌گیری اجماع منطقه‌ای، دولت افغانستان را هوشیارتر از قبل در بازی صلح افغانستان کرده و می‌داند که چگونه از انرژی منطقه‌ای به نفع خود استفاده کند.
حالا دولت افغانستان نیاز دارد که با طرحی جامع به سراغ این اجماع برود و به کشورها و دادگاهای جهانی رجوع کند. با این روش، کشورهای حامی طالبان، مجبور به تکمیل در برابر بازی جدید افغانستان خواهد بود. دولت، با این روش می‌تواند هم در برابر طالبانی شدن افغانستان مقاومت کند و هم با به میان آمدن صلح، هم‌پیمان‌های جدیدی را دریابد که از نظام افغانستان در سطح بین‌المللی محافظت کنند؛ چرا که افغانستان پیوسته از نداشتن دستگاه دیپلماسی قوی ضربه خورده و تنها راه حل معضل افغانستان نیز در همین نکته نهفته است.

روسله یاسینزی عثمانی

اواخر خزان سال گذشته بالاخره قطعات یک، دو و سه راه‌آهن خواف-هرات با دستور روسای جمهور ایران و افغانستان افتتاح شد و ازهمان ابتدا مقرر شد تا فاز چهام این خط ریلی که به مزار شریف می‌رسد را طرف افغانستانی اجرایی کند که با اعلام آمادگی ایران برای سرمایه‌گذاری میلیارد دلاری وارد فاز تازه‌ای شده است.

پیش از این محمد اسلامی –وزیر راه و شهرسازی – در روز افتتاح این پروژه در سال گذشته اظهار کرد: اجرای پروژه راه‌آهن خواف- هرات به طول ۲۲۵ کیلومتر در برنامه قرار داشت که ما ۱۴۰ کیلومتر آن را در برنامه داشتیم که با فرمان روسای جمهور دو کشور ایران و افغانستان افتتاح شد. برای ۸۵ کیلومتر باقیمانده در تلاش هستیم تا با همکاری متفاوت‌تر بتوانیم از اتصال کامل این خط، بهره‌مند شویم.

وی افزود: این خط ریلی با قابلیت جابه‌جایی ۶ میلیون تن بار و یک میلیون نفر مسافر در سال به دومین مرکز جمعیتی کشور افغانستان متصل شده است و امروز که این خط برقرار می‌شود سهم بزرگی در ترانزیت برای کشور افغانستان و برای تبادلات بین دو کشور و تجارایران و افغانستان فراهم خواهد شد. در سال جاری بیش از ۱۰ میلیون تن بار ترانزیتی بین دو کشور، کشورهای منطقه و بنادر جنوبی و شمالی و کریدور شرق- غرب و شمال- جنوب تبادل شد. هدف‌گذاری برای رسیدن به ۵۰ میلیون تن بار در سال برای ترانزیت است که در دستور کار قرار دارد و با این روش، سهم قابل‌ملاحظه‌ای در افغانستان و از طریق افغانستان و بالعکس به نقاط مختلف جهان فراهم می‌شود.

حالا به نظر می‌رسد ایران قصد دارد سرمایه‌گذاری را در تکمیل این مسیر انجام دهد. چرا که سید حسین میر شفیع –مشاور وزیر راه و شهرسازی – در این باره گفت: پروژه راه‌آهن هرات- مزارشریف در شمال افغانستان، از پروژه هایی است که در برنامه سرمایه گذاری و تکمیل توسط شرکت‌های ایرانی است. این مسیر ریلی می‌تواند ارتباط ریلی ایران را به آسیای میانه و کشور چین، فراهم کند. طول این راه آهن ۶۵۶ کیلومتر است. از طریق رسمی اعلام آمادگی شده است که این راه آهن با سرمایه گذاری بخش خصوصی ایران اجرا شده و به بهره برداری برسد. برآورد اجرای این پروژه ۲.۲ میلیارد دلار است.

وی افزود: البته زمینه‌های مشترک بسیار مناسبی در حوزه حمل و نقل در افغانستان برای سرمایه‌گذاری وجود دارد که و این پروزه‌ها که مبلغ مورد نیاز برای سرمایه‌گذاری در آن‌ها به ۳.۱ میلیارد دلار می‌رسد در حال مذاکره با طرف افغانستانی است.

با این سرمایه‌گذاری ایران در این خط ریلی به نظر می‌رسد که مشکلات افغانستان در تکمیل راه‌آهن‌اش حل شود و ایران نیز بتواند از طریق این خط ریلی به آسیای میانه و چین متصل شود.

«ادوارد اسنودن» یکی از افسران سابق سازمان اطلاعات آمریکا به سندی خطرناک مربوط به سال 2004 دست یافت که نشان می دهد، سیا گروه تروریستی جدیدی (جبهه النصره ) را از دل القاعده به وجود آورد تا افراط گرایان سراسر دنیا را در عملیاتی با نام SWAPS NEST درخاورمیانه جمع کند.

اسنودن می گوید: در 30 بهمن 1382 مسئولان اطلاعاتی آمریکا، انگلیس و اسرائیل در قصر یکی از امیران عرب در انگلیس به مدت سه روز جلسه تشکیل دادند و در نهایت تصمیم بر آن شد که یک سازمان افراطی را تأسیس کنند و حزب الله لبنان را کامل از بین ببرند.

سپس ابو مصعب الزرقاوی (احمد فاضل نزال الخلایه) که در اردن زندانی بود، انتخاب کردند و او را در یکی از کشورهای عربی آموزش دادند و بعد از آن، وی را به الانبار فرستادند و از آنجا شروع به تأسیس دولت اسلام عراق – که بعدا واژه شام نیز به آن اضافه شد – زیر نظر مایکل اریسون سرهنگ اطلاعات بریتانیا کردند.

اریسون به زبان عربی کاملا آشنا بود و به لهجه فلسطینی همانند شهروندان فلسطینی صحبت می کند.

در آغاز کار 860 میلیون دلار توسط کامیون برای الزرقاوی فرستاده شد تا بتواند نیروهایی را برای آموزش و نابودی گروه های مقاومت عراق که ضد نیروهای آمریکایی عمل می کردند، آماده کند.

نفوذ الزرقاوی در موصل، تکریت، الانبار و دیالی گسترش یافت. وی شروع به سرپیچی برابر سرهنگ مایکل اریسون کرد تا حدی که وی مجبور شد الزرقاوی را در اواسط سال 2006 میلادی در بعقوبه به قتل برساند تا گروه را از ابراهیم بدری المکنی به ابوبکر البغدادی که در زندان بوکا بغداد حبس بود، بسپارد.

البغدادی را با هواپیمای آمریکایی به اسرائیل انتقال دادند تا دوره های آموزش نظامی و اطلاعاتی را در موساد و در پایگاه ناحال موشی طی کند. سپس به عراق بازگشت و ارتشی از اهالی تسنن عراق را به بهانه بیرون راندن و مبارزه با اشغالگران و شیعیان با خود همراه کرد. او از پول هایی که براش می فرستادند به نیروهایش می داد و توانست تعداد زیادی از شهروندان عراق را در کنار خود جمع کند.

سال 2006 یک نقطه عطف در خاورمیانه بود. اسرائیل تصمیم گرفت عملیات ضد حزب الله را در سپتامبر 2006 شروع کند و 7 تا 10 روز برای آن زمان تعیین کرد تا در عملیاتی هوایی و زمینی در شمال شهر صیدا، حزب الله را از جنوب و از شمال (مرز اسرائیل ) به شکل گازانبری به چنگ خود بیندازد. اما حزب الله از این نقشه با خبر شد و آمادگی لازم را برای مقابله با آن از طریق هماهنگی با سوریه و ایران به دست آورد تا هزاران موشک و لوازم نظامی را از طریق سوریه به حزب الله برسانند.

جنگ در اواسط ژوئن 2006 به دلیل اسارت دو سرباز اسرائیلی توسط حزب الله آغاز شد و سی و سه روز طول کشید و اسرائیل تمام زیرساخت های لبنان را از شمال تا جنوب نابود کرد بدون آنکه بتواند طبق برنامه، حزب الله را از بین ببرد.

اسرائیل در این جنگ متحمل خسارات جانی و مالی بسیار شد تا جایی که دولت تصمیم به تشکیل یک کمیسیون تحقیق گرفت و جوانب کاستی را بررسی کرد. این کمیسیون ماه ها بررسی و ارزیابی کرد تا به این نتیجه رسید که نابودی حزب الله میسر نیست، مگر اینکه منابع آن را از سوریه و ایران از بین ببریم. سپس نقشه های اسرائیلی، عربی و آمریکایی، ضد ایران و حزب الله طراحی شد.

اسنودن می گوید: در ماه آوریل 2007 ابوبکر البغدادی به ترکیه احضار شد و از آنجا با هواپیمایی ویژه به تل آویو انتقال داده شد تا از او خواسته شود، تعداد زیادی از مبارزان سنی از عربستان، یمن، تونس، فرانسه و بریتانیا جمع کند و همچنین پایگاه جدیدی در غازی عنتاب ترکیه بنا شد تا مبارزان جدید را آموزش دهند.

همچنین اشرف ریفی و وسام الحسن از پلیس لبنان مکلف شدند سلاح ها را به روستاهای سوریه جایی که اخوان المسلمین در آن نفوذ داشتند، قاچاق کنند و شروع به انتقال پول ها به سوریه کردند.

بر اساس این گزارش، 17 هزار مبارز از سوریه و کشور های عربی در ترکیه آموزش دیدند و در هر ماه 750 دلار به عنوان حقوق به آنها پرداخت می شد، پس از آن از البغدادی خواستند تا به سوریه وارد شود.

دستگاه های اطلاعاتی طوری عمل کردند که سوریه محل پایگاه تجمع افراطی های مسلمان سراسر دنیا شود تا جایی که تعداد ملیت هایی که در سوریه می جنگیدند به 78 ملیت از کشورهای مختلف و 148 هزار جنگجو رسید و بر اساس گفته سنودن، 107 میلیارد دلار از کشور های عربی برای این کار در نظر گرفته شد.

این در حالی است که احمد بن جاسم نخست وزیر سابق قطر می گوید، آنها برای آنچه به اصطلاح انقلاب سوریه می نامند، 137 میلیارد دلار خرج کرده اند.

پایگاه النبأ عراق توضیح بیشتری در این خصوص نداده و به منبع یا زمان خاصی نیز درباره انتشار این گزارش از سوی ویکی لیکس اشاره نکرده است.

نوشته از: نصرت الله جمالی

در این دیدار، طاهریان ضمن محکوم کردن حمله تروریستی بالای دانش اموزان لیسه سیدالشهداء در غرب کابل و ابراز همدردی با خانواده های شهدا و مردم افغانستان، ازحمایت جمهوری اسلامی ایران از روند گفتگوهای صلح افغانستان در نشست استانبول اطمینان داده خواستار برقراری آتش بس دایمی و استقرار صلح سراسری و‌پایدار در افغانستان گردید.

وی تاکید کرد که یک افغانستان با ثبات به نفع ایران و کشورهای منطقه و جهان است و جمهوری اسلامی ایران قویا از مذاکرات صلح به عنوان راه حل اصلی، حمایت می‌نماید.

شهرداری تهران، پایتخت ایران برج آزادی در این شهر را به رسم همدردی با قربانیان حمله‌های انفجاری در کابل و لوگر با پرچم افغانستان تزیین کرده است.

شهرداری تهران شب گذشته (سه‌شنبه، ۲۱ ثور) همزمان با روز ماتم ملی در افغانستان این اقدام را روی دست گرفته است. شهرداری تهران همدردی با بازماندگان قربانیان دو حملۀ مرگ‌بار تروریستی بر دانش‌آموزان مکتبی در غرب کابل و داوطلبان کانکور در شهر پل‌علم، مرکز ولایت لوگر را هدف این اقدام توصیف کرده است.

همزمان با این، شماری از دانش‌جویان افغانستان و ایران به یاد قربانیان حمله‌های انفجاری اخیر در افغانستان در میدان آزادی تهران شمع‌افروزی کرده‌اند.

این اقدام‌ها در حالی انجام می‌شوند که در اوایل این هفته یک حملۀ مرگ‌بار تروریستی در دروازه ورودی یک مکتب دخترانه در غرب کابل جان دست‌کم ۸۵ دانش‌آموز را گرفت و ۱۵۰ زخمی برجای گذاشت.

یک هفته پیش از این حمله، انفجار دیگری داوطلبان کانکور را در مرکز ولایت لوگر هدف قرار داد که در نتیجه آن ۲۴ تن کشته شدند و بیش از ۵۰ تن دیگری زخم برداشتند. دولت به یاد قربانیان این دو حملۀ تروریستی روز سه‌شنبۀ این هفته را عزای عمومی اعلام کرد.

داکتر حمدالله محب، مشاور امنیت ملی جمهوری اسلامی افغانستان با هیات ایرانی به سرپرستی طاهریان فرد، نماینده خاص این کشور در امور افغانستان دیدار کرد.

طرفین در این دیدار درباره مسایل امنیتی دوجانبه و صلح تبادل نظر کردند.

دو طرف موافقت کردند برای پیش‌رفت در پروسه‌ی صلح و رسیدن به صلحی مطلوب و مطمین برای مردم افغانستان، تلاش‌های به موقع ضروری است.

عملیات چریکی فلسطینیان – که از لبنان بر ضد اسرائیل شدت یافته و کیان غاصب آنها را به خطر انداخته بود – صهیونیست‌ها، آمریکائیان و فالانژیست‌های مسیحی لبنان را به تدارک توطئه‌ای مشترک علیه فعالیت چریکی آنان واداشت به طوری که در سال ۱۹۸۲ م. ارتش صهیونیستی به فرماندهی شارون جنایت پیشه و با حمایت آمریکا و اروپا، به خاک لبنان تجاوز و بیروت را اشغال کرد. در این تجاوز هزاران چریک و غیرنظامی فلسطینی به قتل رسیدند و رزمندگان فلسطینی مجبور به ترک لبنان شدند.

رژیم صهیونیستی در سال ۱۹۷۸ م. با مصر قرارداد صلح امضا کرد. در سال ۱۹۸۷ م. مردم فلسطین در کرانه غربی و نوار غزه، علیه صهیونیست‌ها یکپارچه قیام کردند و نیروهای جنبش مقاومت اسلامی فلسطین (حماس) فعالانه در انتفاضه شرکت جستند و تلفات فراوانی بر صهیونیست‌ها وارد کردند.

جنبش مقاومت اسلامی (به عربی: حركة المقاومة الإسلامية) با نام اختصاری حماس یک سازمان اسلام‌گرای سیاسی-نظامی فلسطینی است.

این سازمان در سال ۱۹۸۷ به رهبری عبدالعزیز رنتیسی و شیخ احمد یاسین به عنوان شاخه فلسطینی اخوان‌المسلمین تأسیس شده و هدف خود را «آزادی تمامی خاک فلسطین» اعلام کرده‌است.

با آنکه رهبران اصلی حماس توسط رژیم صهیونیستی با ترورهای ناجوانمردانه به شهادت رسیدند، اما این گروه هم اکنون نوار غزه را در دست دارد و به مقاومت و انتفاضه علیه اشغالگران ادامه می دهد و با موشک های الاقصی خواب را از چشم سران صهیونیزم ربوده است.

در سالهای بعد جنبش جهاد اسلامی فلسطین (به عربی: حرکة الجهاد الإسلامی فی فلسطین) بر اساس اندیشه های امام خمینی(ره) تشکیل شد.

هدف این سازمان از میان بردن اسرائیل از طریق مبارزه مسلحانه و برپایی کشوری به نام فلسطین با حکومت اسلامی است.

جهاد اسلامی یکی از مشهورترین گروه‌های نظامی فلسطینی است و نام آن در درگیری‌های نظامی اسرائیل و فلسطین بسیار شنیده می‌شود. با این حال یک سازمان نسبتاً کوچک و حاشیه‌ای محسوب می‌شود.

جهاد اسلامی در طول حیات خود حاضر به مصالحه با اسرائیل نشده به همین علت غربی‌ها آن را یکی از تندروترین گروه‌های فلسطینی محسوب می‌کنند. این سازمان دولت خودگردان فلسطین را نیز به رسمیت نمی‌شناسد و خواهان انحلال آن است.

موسس جهاد اسلامی دانشجوی فلسطینی به نام فتحی شقاقی بود که توسط اسرائیل ترور و به شهادت رسید.

زیاد نخاله دبیرکل کنونی این جنبش است که پس از رمضان عبدالله شلح برای تصدی این جایگاه انتخاب شد.

تشکیلات مهم و اساسی که در سه دههٔ اخیر چراغ مقاومت را روشن نگهداشته است حزب‌الله است.

حزب الله گروه سیاسی و نظامی شیعه در لبنان است که در سال ۱۹۸۲م با حمایت جمهوری اسلامی ایران تأسیس شد. این حزب، در سال ۱۹۸۵م ایدئولوژی و استراتژی خود مبنی بر مقابله با اسرائیل را اعلام کرد.

دبیرکل این حزب سید حسن نصرالله است. پیش از او صبحی طفیلی و سید عباس موسوی در این سمت بودند.

این حزب در ابتدا با عملیات‌های استشهادی و سپس توسط موشک‌های کاتیوشا و جنگ‌های چریکی، به مقابله با اسرائیل پرداخت و موجب خروج اسرائیل از لبنان در سال ۲۰۰۰م شد. در سال ۲۰۰۶م اسرائیل جنگ ۳۳روزه را با هدف نابودی حزب‌الله آغاز کرد؛ اما پس از ۳۳ روز با توافق میان دو طرف پایان یافت. حزب‌الله همچنین در سوریه به مبارزه با نیروهای تکفیری پرداخته است.

حزب‌الله فعالیت‌های فرهنگی، اجتماعی و سیاسی نیز دارد و رسانه‌های مختلف همچون تلویزیون المنار را تأسیس کرد.

ایالات متحدهٔ آمریکا در سال ۱۹۹۱ م. با هدف تحمیل صلح در منطقه، کنفرانسی را در مادرید برگزار کند. نتیجه این کنفرانس توافق ساف (سازمان آزادیبخش فلسطین) با صهیونیست‌ها و امضای موافقت نامه اسلو( ۱۹۹۳ م) بود. ساف، دولت غاصب (اسرائیل) را به رسمیت شناخت تا در مقابل، صهیونیست‌ها نیز این سازمان (ساف) را به رسمیت بشناسند.

پس از آن، مذاکرات بدون هیچ ثمری آغاز گشت و به موازات آن مقاومت مردم فلسطین ادامه یافت. در سال ۱۹۹۴ م. اردن نیز در منطقه «وادی عربا» موافقت نامه‌ای با رژیم صهیونیستی به امضا رساند.

ملت فلسطین به مقاومت خود ادامه دادند تا اینکه انتفاضه اقصی در سال ۲۰۰۰ م. شروع شد و صدها کشته و هزاران زخمی بر دشمن صهیونیستی تحمیل کرد.

پاکستان برای جلوگیری از گسترش ویروس کرونا مرزهای خود با افغانستان و ایران را می‌بندد.

ستاد ملی مبارزه با کرونای پاکستان گفته است از تاریخ پنج ماه می تا ۲۰ همین ماه گذرگاه‌های مرزی این کشور تنها به روی تردد مسافران مسدود خواهد بود؛ اما امور تجارتی و ترانزیتی مانند گذشته ادامه خواهد داشت.

مرزهای ایران و افغانستان نیز به دلیل نگرانی از شیوع ویروس جهش یافته بسته شده است.

در هفته‌های اخیر شیوع کرونا در کشور گسترش یافته است.

این در حالی است که وزارت صحت عامه می‌گوید موج سوم کرونا از طرف شرق کشور به طرف غرب در حرکت است و این موج، به مراتب خطرناک‌تر از موج‌های اول و دوم این ویروس می باشد.

همچنین با شیوع نوع جهش یافته خطرناک کرونا در هند نگرانی از شیوع در افغانستان نیز وجود دارد.