برچسب: امریکا

وزارت دفاع آمریکا “پنتاگون” می گوید به دنبال رایزنی با همسایگان افغانستان است تا پس از خروج نظامی از این کشور، پایگاه های مرزی برای انجام عملیات های احتمالی ایجاد کند.

یک سخنگوی وزارت دفاع آمریکا در این خصوص اظهار داشت که دولت واشنگتن (در تعامل) با همسایگان افغانستان به دنبال گزینه‌هایی برای ایجاد پایگاه در دوره پس از خروج نظامی از این کشور است حال آنکه فعلاً موضوعی برای اعلام کردن وجود ندارد وهنوز با هیچکدام همسایه های افغانستان از جمله پاکستان دراین مورد توافق صورت نگرفته است.

سخنگوی پنتاگون مدعی شد: درحالی که فعلاً توافقی صورت نگرفته که بخواهیم درباره آن اطلاع رسانی کنیم؛ از تمایل هسایگان افغانستان برای مبارزه با تروریسم بین المللی آگاهی داریم. به دنبال گزینه‌هایی (در تعامل با) شرکا و متحدان منطقه‌ای هستیم.

وی در ادامه این اظهارات افزود: پنتاگون در همراهی با وزارت خارجه و جامعه اطلاعاتی آمریکا در حال ارزیابی گزینه‌هایی برای پایگاه‌های جدید است.

پیشتر New York Times به استناد از منابعی گزارشی را مبنی بر اینکه مقامات دولت بایدن به دنبال مذاکره با پاکستان برای ایجاد و حفظ پایگاه‌های نظامی خود در مرزهای افغانستان در راستای انجام عملیات‌های آتی هستند، منتشر کرد.

این در حالی است که وزارت خارجه پاکستان گزارش‌ها درباره ساخت پایگاه نظامی آمریکا در خاک خود را تکذیب می‌کند حال آنکه طالبان نیز به صراحت در این باره به کشورهای هم مرز با افغانستان هشدار داده است.

آمریکا پیشتر در پاکستان پایگاهی برای اجرای عملیات‌های پهپادی داشت که در سال 2011 بسته شد. علاوه بر این، برخی کشورهای آسیای میانه نیز به طور دوره‌ای میزبان نظامیان آمریکایی بوده‌اند حال آنکه در حال حاضر، نفوذ چین و به ویژه روسیه در آسیای میانه، احتمال میزبانی کشورهای این منطقه از پایگاه‌های آمریکا را کاهش می‌دهد.

آمریکا و بریتانیا بعد از 20 سال به حضور نظامی خود در افغانستان پایان می‌دهند. جو بایدن، رئیس‌جمهوری آمریکا به تازگی اعلام کرده که 2500 تا 3500 نظامیان زن و مرد باقی‌مانده در افغانستان تا 11 سپتامبر این کشور را ترک خواهند کرد. بریتانیا هم در اقدامی مشابه، 750 نیروی نظامی خود را از افغانستان خارج می‌کند.

تاریخی که برای این کار در نظر گرفته شده، 11 سپتامبر 2021 مصادف با بیستمین سالگرد حملات القاعده به برج‌های نیویورک در آمریکا؛ حملاتی که از افغانستان برنامه‌ریزی و کنترل شد و به دنبال آن ائتلافی به رهبری آمریکا، طالبان را از قدرت خلع کرد و القاعده را به طور موقت از این کشور بیرون راند.

وزیر امور خارجهٔ کشور، محمد حنیف اتمر صبح روز گذشته با زلمی خلیلزاد نمایندهٔ ایالات متحده امریکا برای صلح افغانستان و هیات همراه شان ملاقات کرد. دراین ملاقات که شارژدافیر سفارت ایالات متحده آقای راس ویلسون نیز حضور داشت، موضوعات مربوط به روند صلح، تقویت اجماع منطقوی به هدف رسیدن به صلح پایدار و فرصت‌های متقابل همکاری در چارچوب فصل نو روابط میان ایالات متحده و افغانستان بعد از خروج نیروهای حمایت قاطع مورد بحث قرار گرفتند.

بادرنظرداشت خروج نیروهای حمایت قاطع، هردو جانب صحبت‌های شان را روی فرصت‌ها و چالش‌های همکاری‌های دو جانبه آغاز نمودند. بخش عمده صحبت‌ها روی تسریع روند صلح، همکاری‌های اقتصادی، مبارزه با تروریزم و حفظ و تقویت دستآوردهای دو دهه پسین متمرکز بود.

هردو جانب تقویت همکاری‌های منطقوی را در چارچوب‌های سه و چند جانبه متمم اصلی تامین صلح پایدار و مبارزه علیه تروریزم برای منطقه و افغانستان پنداشتند. موضوع همکاری‌های منطقوی و فرامنطقویِ صلح محور در افغانستان، با درنظرداشت مقتضیات توسعهٔ روابط سیاسی، امنیتی و اقتصادی مورد بحث همه جانبه قرار گرفت.

آقای اتمر ضمن قدردانی از حمایت‌های همه جانبه ایالات متحده امریکا از روند صلح افغانستان به خصوص اعلام کمک‌های بشردوستانه اخیر آن کشور، در مورد اراده موجود سیاسی و برنامه های دولت جمهوری اسلامی افغانستان برای رسیدن به صلح پایدار صحبت کرد.

جنرال کنت مک‌کنزی رییس فرماندهی مرکزی ایالات متحده روز گذشته اذعان کرده است که اگر دولت آینده افغانستان بخواهد امریکایی‌ها این کشور را ترک کنند، واشنگتن سفارتش را در کابل می‌بندد.
جنرال مک‌کنزی گفته است: ما اینجا نخواهیم بود، مگر این که می‌دانید، از ما دعوت شود در این جا باشیم.
وی افزوده است: ما قصد داریم در افغانستان سفارت داشته باشیم. این امر به دعوت دولت افغانستان مربوط است. اولین و مهم‌ترین مسئولیت آن‌ها حفاظت از آن سفارت است. گرچه ما همیشه اقدامات لازم را برای محافظت از دیپلمات‌های خود در هر سفارت و در هر جای دنیا انجام خواهیم داد.
استرالیا ماه گذشته سفارت خود را به دلیل عدم تضمین‌های امنیتی در کابل بست. در ماه اپریل، سفارت امریکا در کابل از تمام پرسونل‌ خود خواست در صورتی که به حضور فزیکی آن‌ها نیازی نیست، افغانستان را ترک کنند.

روزنامۀ نیویورک تایمز امروز (دوشنبه، هفدهم جوزا) در گزارشی آورده است واشنگتن تاکنون در این باره به نتیجۀ نهایی نرسیده است. به نقل از این گزارش، یک پایگاه پیشین نیروهای امریکایی در خاک پاکستان ممکن از سوی نیروهای استخبارات امریکا برای انجام عملیات‌های کشفی در افغانستان، مورد استفاده قرار بگیرد.

بر اساس این گزارش، هر تصمیمی در این پیوند پس از توافق واشنگتن و اسلام‌آباد روی دست گرفته خواهد شد.

استخبارات امریکا (سی.آی.ای) در حالی روی یافتن راه‌های بدیل برای ادامۀ حضور غیرمستقیم خود در افغانستان تمرکز دارد که قرار است تا حدود چهار ماه دیگری همۀ نیروهای امریکایی افغانستان را ترک کنند.

پیش از این شماری از رسانه‌های خارجی و اعضای مجلس نماینده‌گان افغانستان مدعی شدند که نیروهای امریکایی پس از خروج از افغانستان در پاکستان و کشورهای آسیای میانه مستقر خواهند شد. طالبان در واکنش به این موضوع به کشورهای همسایه هشدار داده‌اند که در صورت جای دادن به نیروهای خارجی با برخورد نظامی این گروه مواجه خواهند شد.

منابع رسمی امریکا و پاکستان تاکنون در این باره اظهار نظری نکرده‌اند.

آنتونی بلینکن،  وزیر امور خارجه ایالات متحده از آمادگی کشورش برای تعامل پایدار با روسیه در صورت تغییر موضع‌گیری از سوی مسکو خبر داد.

وزیر امور خارجه آمریکا در مصاحبه با Axios گفت: “اگر روسیه در موضع گیری خود در قبال ما تغییر جهت دهد، ما آماده هستیم روابط پایدار و با ثبات با این کشور برقرار کنیم”.

بلینکن گفت، انتظار می‌رود نشست  روسای جمهور دوکشور، ولادیمیرپوتین و جوبایدن در ژنو روشن سازد که واشنگتن روابط با ثبات‌تر با مسکو را به شرط اینکه روسیه رویه خود را تغییر دهد ترجیح می‌دهد، اما بعید به نظر می‌رسد که مسکو آماده انجام چنین اقداماتی باشد.

وزیر امور خارجه آمریکا گفت، ما ترجیح می‌دهیم روابط قابل پیش‌بینی‌تر و با ثبات‌تری با روسیه داشته باشیم و این موضوع را تصریح کرده‌ایم اما به همین میزان نیز تصریح کرده‌ایم اگر روسیه تصمیم به اقدامات تهاجمی یا بی مهابا در قبال ما یا در قبال همپیمانان یا شرکای ما بگیرد، ما پاسخ خواهیم داد.

این در حالی است که جو بایدن، رئیس جمهور ایالات متحده اخیرا در یک مقاله در روزنامه واشنگتن پست نوشت، کشور او و همپیمانانش آماده پاسخ به “فعالیتهای زیانبار آتی” از سمت روسیه هستند اما “آمریکا به دنبال نزاع” با مسکو نبوده و مذاکرات پیش رو میان بایدن و ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه فرصتی برای بحث در مورد حوزه‌های همکاری نظیر ثبات راهبردی و کنترل تسلیحات خواهد بود.

گفتنی است در تاریخ 26 می کرملین اعلام کرد که ، ولادیمیر پوتین رئيس جمهور روسیه با جو بایدن همتای آمریکایی  او قرار است روز 16 جون  در ژنو دیدار کنند.

رهبران دو کشور، در این دیدار درباره وضعیت و چشم اندازهای توسعه بیشتر روابط روسیه و امریکا، ثبات استراتژیک و برنامه بین المللی، از جمله مبارزه با بیماری همه گیر COVID-19 و حل و فصل منازعات منطقه ای است.

کاخ سفید قبلا گفته بود در این دیدار تمام “مسائل عاجل” از جمله درگیری‌های منطقه‌ای، سلاح‌های هسته‌ای و روابط دو جانبه مورد بحث قرار خواهد گرفت. 

زلمی خلیل‌زاد،‌فرستاده ویژه آمریکا برای صلح افغانستان در دیدارهای جداگانه با رییس جمهور غنی و عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه ملی پیرامون روند صلح افغانستان به تبادل نظر پرداخت.

در اعلامیه ارگ ریاست جمهوری آمده است در این دیدار هیات آمریکایی نسبت به تداوم همکاری‌ها و روابط سیاسی، دیپلماتیک، امنیتی، دفاعی و اقتصادی گفت‌‌وگو کرده است.

در این اعلامیه تاکید شده است این هیات در دیدار با رییس جمهور غنی تداوم همکاری‌های مالی و کمک ۳.۳ میلیارد دالری به کابل را یادآور شده است.

آقای خلیل‌زاد همچین پیام دولت آمریکا مبنی بر حمایت از نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان به ویژه نیروی هوایی و بخش‌های اقتصادی و حقوق بشری را به رییس جمهور اعلام کرده است.

فرستاده ویژه آمریکا همچنین افزود برای رسیدن به افغانستان مستقل، متحد، بی‌طرف و صلح‌آمیز تلاش خواهد کرد و حفظ دستاوردهای دو دهه و نظام جمهوریت در اولویت او است.

وی بیان داشت که کشورش با قاطعیت از روند صلح حمایت می کند.

در این دیدار دکتر زلمی خلیل‌زاد گفت با هیأت همراه خود آمده است تا در باره‌ی فصل جدید همکاری‌ها و روابط میان افغانستان و امریکا گفتگو کند.

آقای خلیل‌زاد بیان داشت که کشورش با قاطعیت از روند صلح حمایت می‌کند و در راستای ایجاد اجماع جهانی و منطقه‌ای در حمایت از تلاش‌های صلح کار می‌کند. وی علاوه کرد که وقت آن است تا طرف‌های درگیر خشونت‌ها را کاهش دهند و گفت‌وگوهای جدی و نتیجه‌ بخش را آغاز کنند.

نماینده‌ی ویژه‌ی ایالات متحده‌ی امریکا برای صلح افغانستان تأکید کرد که امریکا از اجماع سیاسی و وحدت میان سیاسیون و مردم افغانستان حمایت و استقبال می‌کند و اجماع سیاسی و وحدت داخلی سبب می‌شود تا جمهوری اسلامی افغانستان جایگاه قوی‌تری در تلاش‌های صلح کسب کند.

با تشکر از تلاش‌های آقای خلیل‌زاد، حمایت‌ها و کمک‌های ایالات متحده‌‌ی امریکا و جامعه‌ی جهانی گفتیم که در صحبت‌های شما به نکات اساسی و مهم در فصل جدید روابط میان دو کشور اشاره شد. جمهوری اسلامی افغانستان همیشه در راستای برقراری صلح متعهد بوده است. زیرا جنگ راه حل نیست و مردم ما بیشتر از این نباید قربانی جنگ‌های کور و بی‌معنا شوند. از فرصت پیش‌آمده برای برقراری صلح استفاده‌ی درست صورت گیرد. هیچ طرفی نباید محاسبه اشتباه کند که می‌تواند به زور به جنگ فعلی نقطه‌ی پایان گذارد.

در ادامه تأکید کردیم که حمایت جامعه‌ی جهانی به ویژه امریکا از جمهوری اسلامی افغانستان و روند صلح مهم است. ما از تلاش‌های امریکا برای ایجاد اجماع جهانی و منطقه‌ای در باره‌ی صلح نیز قدردانی می‌کنیم. ما در داخل نیز تلاش داریم تا در این شرایط حساس، اجماع ملی و سیاسی شکل گیرد.

در این نشست معاونان شورای عالی مصالحه‌ی ملی و اعضای رهبری این شوار نیز دیدگاه‌ها و نظریات شان را با جانب امریکا در میان گذاشتند و آقای خلیل‌زاد به سوال‌های آنان پاسخ داد.

 وزارت امور خارجه امریکا اعلام کرد زلمی خلیل‌زاد، نماینده این کشور در امور صلح افغانستان، دور تازه‌ای از سفرهای خود را به منطقه آغاز کرده است. خلیل‌زاد قرار است به افغانستان، قطر و برخی از کشورهای دیگر منطقه سفر کند.

به گفته وزارت خارجه امریکا، خلیل‌زاد را در این سفر هیأتی از شورای امنیت ملی، وزارت دفاع و اداره‌ توسعه بین‌المللی امریکا، «USAID» همراهی می‌کند. سفر این هیأت در چهارم جون آغاز شده است.

 این هیأت در جریان سفرش به کابل با رهبران دولت، سیاسیون، نماینده‌گان جامعه مدنی و نماینده‌گان زنان دیدار خواهد کرد تا دیدگاه‌های آن را در مورد روند صلح بشنود.

وزارت خارجه امریکا می‌گوید که این هیأت حمایت پایدار امریکا را از توسعه افغانستان و یک توافق‌سیاسی برای پایان جنگ اعلام خواهد کرد.

خلیل‌زاد در این سفرش دولت و طالبان را ترغیب خواهد کرد در راستای پیش‌رفت روند صلح که دست‌آوردهای پسین افغانستان را محافظت کند، گام‌های جدی بردارند.

نماینده ویژه امریکا در امور صلح افغانستان در جریان این سفر با رهبران منطقه نیز دیدار خواهد کرد.

به گفته وزارت خارجه امریکا، محور مورد بحث این دیدارها روند صلح افغانستان و افزایش تجارت منطقه‌ای و توسعه است که صلح دست‌یابی به آن را ممکن می‌کند.

دور تازه سفر زلمی خلیل‌زاد در حالی آغاز شده است که بخشی از اعضای مذاکره‌کننده دولت به دوحه برگشته‌اند تا مذاکرات با طالبان از سر گیرند. تاکنون دور سوم مذاکرات بین دو طرف آغاز نشده است.

ولادیمیر پوتین، رئیس جمهوری روسیه، مواجهه و انتقاد آمریکا و اروپا نسبت به تظاهرات ضددولتی در بلاروس و روسیه را ریاکارانه خواند و هشدار داد آمریکا با همان تهدیدی مواجه است که گریبان‌گیر اتحاد جماهیر شوروی شد.

وی با مقایسه «آمریکای بسیار مطمئن از خود» گفت:« می دانید مشکل از کجاست؟ به عنوان شهروند اتحاد جماهیر شوروی سابق،[می‌توانم بگویم] مشکل امپراطوری‌ها این است که فکر می‌کنند به قدری قدرتمند هستند که می‌توانند [به راحتی] از پس اشتباهات و خطاهای کوچک بر بیایند. اما وقتی شمار مشکلات زیاد شد وقتی فرا می‌رسد که دیگر توان رویارویی با همه آنها نیست. آمریکا با گامی مطمئن و مستحکم مستقیم به همان راهی می‌رود که اتحاد جماهیر شوروی رفت».

آقای پوتین که در یک مجمع اقتصادی بین‌المللی در سنت پترزبورگ در روز جمعه ۱۴ جوزا (۴ ژوئن) سخنرانی می‌کرد، روابط فعلی مسکو و واشنگتن را «به شدت در سطحی پایین» توصیف کرد.

رئیس جمهوری روسیه با انتقاد از تحریم‌های آمریکا و اروپا علیه روسیه و همچنین ادعاهای مربوط به دخالت مسکو در انتخابات آمریکا گفت که واشنگتن و بروکسل در انتقاد از سرکوب معترضان در مسکو و مینسک استانداردی دوگانه اتخاذ کرده‌اند.

وی با بیان این سخن که «ما هیچ مشکلی با آمریکا نداریم. این آمریکاست که با ما مشکل دارد» افزود: «آمریکا می‌خواهد مانع توسعه ما شود و علناً در مورد آن صحبت می‌کند. تلاش آنها با ایجاد محدودیت‌های اقتصادی و تاثیرگذاری بر سیاست‌های داخلی کشورمان با تکیه بر نیروهایی که متحدان خود را در داخل روسیه می‌دانند، از همین امر ناشی می شود.»

روابط مسکو و واشنگتن در پی الحاق شبه جزیره کریمه اوکراین به خاک روسیه در سال ۲۰۱۴ میلادی، اتهام حملات سایبری روسیه و نیز اتهام دخالت مسکو در انتخابات آمریکا و همچنین حمایت واشنگتن و بروکسل از الکسی ناوالنی، منتقد پوتین، تیره شده است.

نخست وزیر پاکستان از وضعیت افغانستان و کشورش پس از خروج نیرو‌های امریکایی ابراز نگرانی کرد.

عمران خان ، نخست وزیر پاکستان، در بیاناتی اظهار داشت کشورش هر آنچه در توان دارد در جهت حل و فصل سیاسی اوضاع افغانستان قبل از خروج نیروهای بین المللی در اواخر سال جاری ازاین کشور انجام خواهد داد تا خطر جنگ داخلی در کشورهمسایه غربی خود را کاهش دهد.

نخست وزیرپاکستان روز جمعه  (4می) در مصاحبه ای با رویترز گفت: «اکنون ترس زیادی در پاکستان وجود دارد و من به شما اطمینان می دهم که ما به بهترین وجه تلاش می کنیم تا قبل از عقب نشینی آمریکایی ها از افغانستان نوعی توافق سیاسی در آن کشور به میان آید.»

عمران خان تاکید کرد اگر وضعیت مانند سال‌های 90 میلادی تکرار شود، همراه با افغانستان، پاکستان نیز باخطر روبرو خواهد شد.

جو بایدن، رئیس جمهور آمریكا ، در ماه آپریل اعلام كرد تا 11سپتامبر سال جاری تمام نیروهای آمریكایی را از افغانستان خارج می كند. این اعلامیه با نگرانی در مورد آینده سیاسی افغانستان همراه شد.

عمران خان در ادامه گفت پس از خروج آمریکایی ها، در صورت وقوع جنگ داخلی که بحران پناهندگان را در پی خواهد داشت، بیشترین آسیب متوجه پاکستان خواهد بود.

او افزود: «مشکلی را که با آن روبه‌رو استیم، از هنگامی است که آمریکایی‌ها تاریخ خروج از افغانستان را اعلام کردند، زمانی بود که طالبان احساس کردند در جنگ برنده شده اند. حالا اگر این فکر را دارند، آنها به‌میز مذاکره آورده شوند برای‌شان امتیاز داده شود تا در مصالحه سیاسی پیشرفت صورت گیرد، البته آسان هم نخواهد بود. چیزی که اکنون پاکستان را در هراس انداخته که کی‌ها خیلی با وضعیت دشوار روبرو خواهند شد، اگر وضعیت مانند جنگ داخلی پس از سال 1989 در افغانستان به وجود آید، پس از افغانستان نوبت پاکستان خواهد بود.»

نخست وزیر پاکستان افزود در صورت انکشاف چنین سناریو، پاکستان تحت فشار قرار خواهد گرفت، بنابراین ما مجبور هستیم وارد صحنه شویم.»

وی گفت دولت وی سیاست دیرینه پاکستان در زمینه ارتقا “عمق استراتژیک” در افغانستان را تغییر داده است تا حضور یک دولت دوست را در آنجا “افغانستان” تضمین کند.

این اظهارات نخست وزیر پاکستان در حالی مطرح می‌شود که ماه گذشته، اشرف غنی، رئیس جمهور افغانستان، در دیدار با بزرگان کندهار گفت که پاکستان باید سیاست پیروزی ویا باخت را انتخاب کند.

آقای غنی افزود پاکستان پس از خروج نیروهای آمریکایی و ناتو از افغانستان ارزش خود را ازدست خواهد داد.

حمد الله محب، رئیس شورای امنیت ملی کشور نیز پاکستان را به حمایت از طالبان متهم کرد.

آقای محب در روز اول عید سعید فطر، با اشاره به پاکستان گفت تاریخ آن کشور “جعلی” است و چیزی برای افتخار ندارد.

شاه محمود قریشی، وزیر امور خارجه پاکستان در واکنش به انتقادهای اخیر مقامات افغانستان اظهارداشت اشرف غنی رئیس جمهور افغانستان باید مشخص کند که از پاکستان چه می‌خواهد.

انتقادهای دو طرف درحالی صورت گرفته است که پس از سفر اخیر رئیس ستاد ارتش پاکستان به کابل و دیدارش با اشرف غنی تاکید شد که به توافق‌هایی دست یافته‌اند و روابط دو کشور وارد مرحه جدیدی شده است.

وزارت خارجهٔ آمریکا (جمعه، ۱۴ جوزا) اعلام کرد ایالات متحده در حدود ۲۲۶ میلیون دالر به افغانستان کمک می‌ کند.

آنتونی بلینکن، وزیر خارجهٔ ایالات متحدهٔ آمریکا روز گذشته گفت این کمک دولت آمریکا می‌تواند ۱۸ میلیون شهروند نیازمند افغانستان و از جمله ۴.۸ میلیون بی‌جا شدگان داخلی را حمایت کند.

آقای بلینکن در رشته توییتی نوشته‌است: « ایالات متحدهٔ آمریکا برای سال‌های متمادی، بازگشت کنندگان، پناهندگان و بی‌جا شدگان افغان را در اولویت خود قرار داده است. ۲۶۶میلیون دالر کمک بشردوستانه جدید ایالات متحده آخرین نمونه بارز تعهد عمیق ما به آینده‌ای صلح آمیز و پایدار برای افغانستان و مردم آن است.»

وزیر خارجهٔ آمریکا افزود این کمک‌ها، نیازمندی‌های شرکای ما را فراهم خواهد کرد به ویژه هدف ما از این کمک‌ها، حمایت از زنان و دخترانی است که در چندین دهه جنگ و درگیری با خطرات جدی از جمله خشونت مبتنی بر جنسیت مواجه‌ شده‌اند.

وزارت خارجهٔ آمریکا در بیانیه‌ای گفته‌است: « ما در کنار کمک‌های بشردوستانه به افغانستان از دیگران نیز می‌خواهیم تا مردم افغانستان را حمایت مالی کنند.»

وزیر خارجهٔ آمریکا از طرف‌های درگیر در افغانستان خواسته‌است هرچه زودتر باید به توافق سیاسی و آتش‌بس دایمی برسند و جنگ چهل‌ساله را در افغانستان خاتمه دهند.

واشنگتن به تقاضای پی‌هم رییس جمهور اشرف غنی برای سفر تنهایی به امریکا پاسخ منفی داده است.

یک منبع دولتی در ۲۶ ثور در گفت‌وگو با رسانه ها فاش کرده بود قرار است اشرف غنی در روزهای آینده به امریکا برود.

حنیف اتمر، وزیر خارجه، دو روز بعد از آن در (۲۸ ثور) یادآوری کرد تا هنوز روی برنامه مشخصی برای انجام این سفر کار نشده است.

با این وصف، او گفت سفر رییس جمهور به امریکا در شرایطی که نیروهای خارجی در حال ترک افغانستان هستند، بسیار مهم است.

حالا با گذشت حدود دو هفته از افشای این خبر، منابع می‌گویند تقاضای پی‌هم اشرف غنی برای سفر انفرادی به واشنگتن پذیرفته نشده است.

طبق معلومات این منابع، درخواست رییس جمهور برای سفر به امریکا توسط سفارت افغانستان در این کشور به کنگره و کاخ سفید سپرده شده است.

اشرف غنی در این درخواست رسمی از کنگره و کاخ سفید تقاضا کرده بود قصد دارد به تنهایی به امریکایی بیایید و با مقامات این کشور دیدار کند.

احتمالا هدف او از این سفر، گفت‌وگو درباره وضعیت افغانستان، موضوعاتی نظیر صلح و خروج نیروهای بین‌المللی از این کشور بوده است.

این درخواست با همین شکل برای چندین بار انجام شده است.

با این حال، کاخ سفید در گام نخست گفته است که نمی‌تواند پذیرای او به تنهایی و پیش از ماه سپتامبر باشد.

اشرف غنی از اتاق‌های فکر امریکا نیز درخواست مشابه داشته است.

ظاهرا پاسخ آن‌ها هم مثبت نبوده است.

اتاق‌های فکر گفته‌اند ترجیح می‌دهند، اشرف غنی در سفرش به امریکا با جوبایدن ببیند.

به دنبال پافشاری رییس جمهور غنی، سرانجام کاخ سفید موافقت می‌کند که تنها در صورتی با این سفر موافق است که او در راس یک هیات بزرگ و همه‌شمول به امریکا بیاید.

طبق این شرط کاخ سفید، در ترکیب این هیات باید نماینده‌گان تمام اقوام، زنان و جامعه مدنی افغانستان شامل باشند.

هم‌چنان شرط دیگر کاخ سفید این بوده است که موضوع سفر باید مشخص و تنها با مسایل پس از خروج مرتبط باشد.

کاخ سفید تاکید کرده است که در غیر این صورت از میزبانی او (اشرف غنی) معذرت می‌خواهد.

پاسخ اشرف غنی در برابر این شروط کاخ سفید تا هنوز روشن نیست و مشخص هم نشده که برنامه بعدی او در این باره چه خواهد بود.

اما منابع به روزنامه ۸صبح می‌گویند اشرف غنی قصد داشت که تک‌وتنها به واشنگتن سفر کند.

به گفته این منابع، اشرف غنی حتا حاضر نبوده است که امرالله صالح، معاون نخست خود را برای همراهی به این سفر ببرد.

او با همراهی عبدالله عبدالله در سفرش به واشنگتن نیز روی خوش نشان نداده است.

این در حالی است که اشرف غنی، پیش از این، بیش‌تر سفرهای ولایتی خود را بدون همراهی امرالله صالح انجام نداده نبود.

جو بایدن در ماه حمل امسال پیش از آن‌که برنامه خروج نیروهای خود از افعانستان را اعلام کند با رییس جمهور غنی تلفنی صحبت کرده بود.

غنی در آن زمان گفته بود که با بایدن درباره خروج نیروهای امریکایی تا یازدهم سپتامبر گفت‌وگو و از برنامه این کشور حمایت کرده است.

بایدن یک روز بعد برنامه خروج سربازان امریکایی را از افغانستان که از اول می آغاز شد و تا یازدهم سپتامبر پایان می‌یابد، اعلام کرد. در حال حاضر حدود نصف این نیروها خارج شده‌اند.

به تازگی، بخش نظارتی سازمان ملل متحد، گزارش داده است تهدید طالبان نسبت به گذشته افزایش یافته و این گروه در حال گرفتن بخش‌های بیش‌تری از خاک افغانستان است.

به نقل از سی‌ان‌ان، تیم نظارتی سازمان ملل، روز چهارشنبه -۱۲ جوزا-، گزارشی را منتشر کرده که نشان می‌دهد روابط طالبان با القاعده عمیق‌تر شده و طالبان متعهد اند که در صورت نیاز، می‌توانند با زور و فشار، قدرت در افغانستان را به دست گیرند.

در این گزارش آمده است که با توجه به خروج آخرین سربازان باقی‌مانده‌ی امریکا از افغانستان، تصویر تاریکی از وضعیت امنیتی در این کشور وجود دارد؛ زیرا هم‌زمان با خروج نیروهای خارجی، خشونت‌ها به بالاترین سطح در دو دهه‌ی گذشته در افغانستان، افزایش یافته است.

بر اساس این گزارش سازمان ملل، در حالی که در سال ۲۰۲۰ میلادی، آمار بالایی از خشونت در افغانستان ثبت شده بود؛ اما رویدادهای امنیتی در سه ماه اول سال ۲۰۲۱ میلادی در مقایسه با زمان مشابه، بیش از ۶۰ درصد افزایش یافته است.

بخش نظارتی سازمان ملل، در این گزارش گفته که گروه طالبان مسؤول بیش‌تر قتل‌های هدف‌مند در افغانستان استند و افزایش خشونت‌ها نیز به هدف تضعیف دولت و ایجاد ترس در میان شهروندان عادی انجام می‌شود.

در این گزارش، آمده است که بخشی از رهبری گروه طالبان، هیچ علاقه‌ای به روند کنونی صلح و راه حل سیاسی در افغانستان ندارند.

بر بنیاد این گزارش، طالبان نسبت به گذشته جسورتر شده و ادامه‌ی این وضعیت به آن‌ها این قابلیت را داده که مناطق بیش‌تری را در اختیار بگیرند و حملات شان را گسترده‌تر کنند.

بخش نظارتی سازمان ملل، گفته است بسیاری‌ها در افغانستان، به این باور اند که طالبان در تلاش شکل‌دهی عملیات نظامی اند و دیگر نیروهای خارجی‌ای وجود ندارد که حملات متقابل انجام دهد.

در این گزارش، از افزایش سربازگیری طالبان نیز خبر داده شده و آمده است با وجود بیست سال جنگ، روند استخدام سربازان در این گروه ثابت مانده و از ۵۸ هزار نیرو تا ۱۰۰هزار سرباز افزایش یافته است.

این گزارش می‌رساند که طالبان با ناامن کردن مناطق، درآمد بیش‌تری به دست آورده اند. چنانچه گفته شده است که در سال ۲۰۲۰ میلادی، طالبان معادل بیش‌تر از ۴۰۰ میلیون دالر از طریق اخاذی از بخش معدن و کشت و قاچاق تریاک درآمد داشته اند.

بخش نظارتی سازمان ملل، گفته است طالبان با استفاده از این پول، سلاح و تجهیزات پیش‌رفته از قبیل هواپیماهای بدون سرنشین و مواد انفجاری برای افزایش حملات تروریستی خود خریداری می‌کنند.

بخش دیگر این گزارش، به روابط پیچیده و عمیق میان طالبان و شبکه‌ی القاعده اختصاص داده شده است. در گزارش آمده است که هنوز هم بخش قابل توجهی از رهبری القاعده در مناطق مرزی افغانستان و پاکستان حضور دارند؛ حتا گفته شده که گزارش‌هایی از زنده‌ماندن ایمن‌الظواهری، رهبر درجه یک القاعده نیز وجود دارد.

هرچند گروه طالبان بارها در صحبت با رسانه‌ها، از حضور جنگ‌جویان خارجی در افغانستان انکار کرده اند؛ اما بر اساس گفته‌های بخش نظارتی سازمان ملل، بین ۸ تا ۱۰ هزار نیروی جنگی خارجی در این کشور حضور دارند که از سوی طالبان محافظت می‌شوند.

در گزارش آمده است که با توجه به پیوندهای شخصی «ازدواج» میان طالبان و القاعده،  بسیار بعید است که طالبان برای سرکوب القاعده کاری انجام دهند و برعکس  مشارکت این دو گروه از طریق نسل دوم، تقویت و حتا عمیق‌تر شده است.

این گزارش در حالی بر ادامه‌ی روابط طالبان و القاعده مهر تأیید می‌گذارد که بر اساس توافق‌نامه‌ی دوحه میان طالبان و امریکا، این گروه باید روابط خود را با سایر گروه‌های تروریستی از جمله شبکه‌ی القاعده را قطع می‌کرد. پیش از این ذبیح‌الله مجاهد، سخن‌گوی طالبان، به روزنامه‌ی صبح کابل گفته بود که در هیچ جایی از توافق‌نامه، قطع رابطه با شبکه‌ی القاعده ذکر نشده است.

محمد هاشم سلطانی- کابل

قصیده زیر به مناسبت رحلت امام خمینی(ره) توسط شاعر گرانقدر داکتر سید علی موسوی چکاوک سروده شده که از نظر می گذرد:

ز محفل نمی آید آواز یــــار

زبستان  پریدست  مرغ  هـزار

درآن  شام  بینام،  نام  آوران

چو طوفان هوا را نمودند  تار

یکی می خروشید چون صاعقه

یکی  گریه  چون ابر های بهار

یکی می سرودی به مهر رخش

کزو ماه و پروین شده شرمسار

چو گوهر روان بود اشک صدف

دل ریش  نسرین  و مژگان خار

شقایق  همه سر به زانوی غم

دران  سو یکی  لاله‌ی  داغـدار

سحرشبنم از چشم گل می چکید

به  رخسار  برگ  زمرد نگـــار

لحاف   درختان   طلای  زریر

چو  تاج  عروسان هندو تبــار

هلالش  چو  قوس  قزح  دلفریب

وبدرش  درخشان تر از ده و چار

به  یاس  کبودش  درین  انجمن

شکسته  سر  خامه  ها  بی شمار

چسان  مرکب راهــــوار خیال

رسد   بر  بلندای  آن  کوهــسار

دریغا  سر  جنگ   دارد   سپهر

کمان کرده  ابروی  توسن  سوار

شـــهیدم به محراب  پیوسته اش

چـــو کشتی  بیانداز  اندر کـنار

خـوشا روزگاران ساقی  و  می

که  با یار گه مست و گاهی خمار

لب  نوش  بودی  و نیش  حیات

شب   وصل  بودی  و آغوش یار

عقابش   نیاید  به  پستی  فـــرود

که   او  لانه دارد  به  اوج  منار

به  پرواز  آمـد  چـــو روح  خدا

سبک   بال  تا  قرب   پروردگار

خمینی   خمینی   کجا  رفته ای ؟

درین  بزم  بودی تک  و  نامـدار

چی  گوییم در سوگ خورشید دهر

خــراباتی  و شــــیر شب زنده دار

به یکدست خود پرچم عشق داشت

به دست  دگر  قبضه‌ی  ذوالفــقار

کتــاب    خدا   بر  زبانش  روان

ز انـــوار   ایمان   دلش  کامـــگار

لـوای   علی  را   نمــــوده  بلند

شده مایه‌ی عـــزت و افتـــــخار

نظـــام   الـهی   بنا  کرده  اســـت

یکی   پیــر   برنا   دل   هوشـیار

شـــــکوه  نخســتین  اسلام را

نمود ســت  احیا  امـــــام کبار

تو  بیداری   آمــــــــوختی   بر  ملل

منـــــــادی  آزادی   و اعتــــــبار

تو  ای   اســـــوه‌ی  وحدت  و اتحاد

نماد  غیــــــوری  و عز و  وقــــــار

تو بشکســته  ای  پوز طــاغوت  را

بر آورده  ای  از شیــــــادان  دمـــار

زبون  گشــــته  مستکبران  جــــهان

به  دست  جمــــارانیی خاکســـار

ســراغِ پیـمــــبر گـــــرفتم  از او

حکیـم  وشــجاع  و بزرگ و عیار

بجــا مانده  اوصـــاف نیــکو  زخود

هـــــــزاران  ورق   دفتری  زرنگار

فراق  تو هر چند  ســـــــوزنده است

برفتی  و مــــاندی  نکو  یادگـــــــار

به  ســـــــــیمای  رهبر نشان  تو بود

فقیـــه  و  ولی امـــر  با اقـــــتدار

خــــــدایا   تو  پاینده دارش  همیـــش

نظــــامش  به  تایید  خود   اســـــتوار

صــــــبا  پیک ما  می رســـاند به  او

ازین  کــــوی  تا  آن   خجسته مزار

“چـکاوک”  بجز شعر چیزی نداشت

 که  می ریخــت  در پای تو  باربار

ایالات متحده خروج نظامیانش را از افغانستان تسریع کرده و قرار است این روند تا ۱۱ ستپمبر ۲۰۲۱ تکمیل شود. با توجه به خروج امریکا پس از دو دهه جنگ، این سئوال مطرح است که واشنگتن چه نوع ظرفیت نظامی را می‌‌خواهد یا قادر است در آینده حفظ کند؟
طی چند هفته گذشته، موقعیت جغرافیایی نظامیان امریکایی در خارج از مرزهای افغانستان محور بحث‌ها بوده تا ترکیب حضور نظامی این کشور.
پاکستان، خانه تقریباً تمام شوراهای طالبان، اکنون باید روابط و بازی استراتژی خود را بین طالبان و ایالات متحده متعادل کند. در حالی که راولپندی همچنان عامل اصلی قدرت طالبان و مذاکرات امریکا-طالبان است، اما دادن فضای نظامی به امریکا پس از سال ۲۰۲۱ چالش آسانی برای پاکستان نخواهد بود.
شاه محمود قریشی وزیر امور خارجه پاکستان در مصاحبه اخیرش اشاره کرد که اسلام‌آباد احتمالاً درخواست ایالات متحده برای پایگاه‌های نظامی را در ازای بسته‌های بزرگ اقتصادی و تعهد برای سرمایه‌گذاری بررسی خواهد کرد. با توجه به این که چالش دسترسی امریکا به افغانستان محاط به خشکه در حال شدت گرفتن است، کاملاً واضح است که پاکستان چشم امید به موقعیت‌اش دوخته تا – بار دیگر – وابستگی ایالات متحده را به خود افزایش دهد. از آنجا که ایران در یک طرف قرار دارد و کشورهای آسیای میانه مانند ازبیکستان و تاجیکستان زیر فشار شدید روسیه است، گزینه‌های داشتن پایگاه‌های نظامی برای امریکا محدود است و پاکستان ممکن بار دیگر از مزایای آن به خوبی استفاده کند.
با این حال، طالبان با ادامه خشونت‌ها به عنوان اهرم فشار در موازی با دیپلماسی‌اش، موضع محکمی در برابر حضور ایالات متحده نه تنها در افغانستان، بلکه در هر نقطۀ از منطقه گرفته است. طالبان در بیانیه‌ای به اقدام نظامی علیه چنین پایگاه‌‌ها و کشورهای میزبان آن اشاره کرده است.
این امر سئوالاتی را در مورد ظرفیت طالبان برای انجام چنین حملات و روابطش با القاعده مطرح می‌کند؛ شبکه‌ای که ظرفیت و تجربه چنین حملاتی را دارد.
جالب این است که لحن بیانیه طالبان نشان می‌دهد، حتی پاکستان و نظامیانش می‌تواند از دیدگاه این گروه مفعول حمله و انتقاد قرار گیرد؛ در صورتی که تصمیم به میزبانی از عملیات‌های نظامی امریکا را بگیرد.
اوضاع در حال حاضر چندان بر وفق مراد نیست. در حالی که روابط امریکا – پاکستان بر مبنای معادله نظامی – نظامی است، اما روابط دولت بایدن با عمران خان نخست‌وزیر پاکستان نسبتاً‌ سرد بوده است.
با این حال، پاکستان با اجازه دادن به پایگاه‌های نظامی ایالات متحده، به رغم تهدیدات طالبان، نگرانی‌هایی را در جنوب آسیا مطرح می‌کند، به ویژه برای دهلی‌نو که در ایجاد ساختار امنیتی «کواد» در آسیا نقش اساسی داشته است. (کواد، گروه چهارگانه امریکا، استرالیا، هند و جاپان برای مقابله با چالش‌های امنیتی و نظامی منطقه هند-پاسفیک است). کارشناسان بر این باورند که به دست آوردن جایگاهی در گروه کواد به جای چوکی در میز مذاکره، نتیجه مطلوبی خواهد بود.
از سوی دیگر، عدم دسترسی ایالات متحده به پایگاه‌های پاکستان، به صورت مخفی یا غیرمستقیم، ممکن است فشار بیشتری بر هند برای کمک به ایالات متحده در زمینه افغانستان به وجود آورد.
تغییر رویکرد ایالات متحده برای اعزام تنها ناو هواپیمابرش از آسیا پاسیفیک به دریای عرب جهت کمک به خروج از افغانستان موردی است که ایالات متحده محدودیت ظرفیتی خود را برجسته می‌کند، چنانچه می‌خواهد منافع نظامی بین آسیای غربی و بقیه منطقه را متعادل و کشورهای مانند هند را به تلاش بیشتر وادارد.
افغانستان، به رغم خروج ایالات متحده بازنگری استراتژیک و تاکتیکی را فراتر از مرزهای واشنگتن دی‌سی خواهد برد. کشورهای مانند هند که چندین جبهه فعال و چالش‌برانگیز سیاست خارجی را مدیریت می‌کند، باید در ماه‌های آینده ظرفیت و تفکر استراتژیک قابل توجهی را به سمت تئاتر افغانستان سوق دهد.

منبع: هندوستان تایمز

ترجمه: سید طاهر مجاب

آقای عظیمی که در یک برنامه تلویزیونی صحبت می‌کرد، بیان داشت، زمانی که طالبان در بدترین شرایط خود از لحاظ نظامی قرار داشتند و قابل پیش‌گیری و کنترل بودند، آقای کرزی زمینه را برای رشد این گروه در افغانستان فراهم ساخت.

به گفته وی، در نشستی با جنرال دیوید پتریوس، فرمانده پیشین نیروهای آمریکایی در افغانستان به رنگین دادفر سپنتا، وزیر خارجه پیشین کشور گفت ما توان از بین بردن والی‌های نام‌نهاد طالبان را به گونه نسبی در مدت یک ماه و ولسوال‌های این گروه را در مدت یک هفته داریم.

این مقام پیشین وزارت دفاع ملی علاوه کرد آقای کرزی به دیوید پتریوس هشدار داد: «به خدا قسم اگر دیگه عملیات شبانه اجرا کنید، علیه تان اعلان جهاد می‌کنیم.» وی در ادامه این صحبت خود گفت معنای «به خدا قسم» را آقای سپنتا برایت توضیح می‌دهد که من چه گفته‌ام.»

او تاکید کرد آقای کرزی اکثر فرماندهان ضد طالب که در راس نهادهای امنیتی چون ارتش ملی، امنیت ملی یا پولیس ملی قرار داشتند را از کار بر کنار یا زندانی ساختند و یا به یک نهاد غیرموثر فرستادند.

آقای عظیمی همچنان گفت، بر اساس گزارش‌هایی که به وزارت دفاع ملی می‌رسید، تمام والی‌ها و ولسوال‌هایی که از سوی گروه طالبان تعیین می‌شدند، به جای این که به افغانستان بیایند، به کراچی و سایر نقاط پاکستان فرار می‌کردند.

این در حال است که آقای کرزی در گذشته نیز متهم به حمایت از گروه طالبان شده بود. بسیاری به این باورند که حامد کرزی به گروه تروریستی طالب مشروعیت سیاسی بخشید و این زمینه را فراهم ساخت که طالبان در سطح جهان مطرح شود.

آقای کرزی نخستین رهبر دولت بود که عبارت «برادران ناراضی» را برای طالبان به کار برد. این گفتار وی سبب واکنش‌های گسترده در درون افغانستان شد. شهروندان و رهبران سیاسی کشور به کار بردن این عبارت برای طالبان را مشروعیت دادن به یک گروه تروریستی عنوان کردند.

علی‌رغم این انتقادها، آقای کرزی بارها در محافل سیاسی و مردمی از این عبارت یاد کرد و از کاربرد آن نیز دفاع کرد. روی‌کرد که به باور مردم افغانستان، گرایش طالبانی آقای کرزی را نشان می‌دهد.

محمد هاشم سلطانی- کابل

جد بوبین، ستون نویس مجله دی امریکن اسپکتیتر و معاون وزیر دفاع سابق ایالات متحده گفت: «اگر هدف نشست آینده روسای جمهوری روسیه و ایالات متحده در ژنو “پیش بینی و ثبات بین دو کشورباشد”، در این صورت نشست بی مفهوم خواهد بود.»

نویسنده مقاله معتقد است که روابط بین کشورها پایدار است. رهبر آمریكا می توانست موضوع حادثه اخیر رایان ایر، را مطرح كند، اما ستون نویس مجله دی امریکن اسپکتیتر (The American Spectator) یادآور می شود، جو بایدن از این موضوع فقط سطحی عبور کرد.

به گفته وی او (بایدن)، بیش از حد قابل پیش بینی است، وی ترجیح می دهد در مورد آب و هوا، تجارت و غیره بحث کند.

بابین همچنین تأکید کرد که رئیس جمهور ایالات متحده حتی قبل از اجلاس سران به همتای روسی خود امتیاز می دهد. بایدن به ویژه  از تحریم های اعمال شده توسط سلف خود، دونالد ترامپ، علیه Nord Stream 2 چشم پوشی کرده است.

نویسنده مقاله با یادآوری حمله اخیر به آژانس توسعه بین المللی ایالات متحده (USAID)، لزوم بحث در مورد مسئله امنیت در فضای مجازی در نشست جون را یادآوری کرد.

وی افزود: “دولت بایدن جدی بودن خود را نادیده گرفت و گفت كه این یك اتفاق معمول در دنیای مجازی است. احتمالاً در آینده این اتفاق خواهد افتاد”.

علاوه بر این، وی رئیس جمهور آمریکا را به ارسال تجهیزات نظامی به اوکراین فراخواند. با این حال ، به گفته ناظر ، “حمایت بی دریغ” وعده داده شده از کی یف از واشنگتن تنها با کلمات آشکار می شود.

نویسنده نتیجه گرفت که همه حقایق فوق “ثبات و قابل پیش بینی بودن روابط بین روسیه و ایالات متحده را ثابت می کند. به نظر وی ، مسکو هر آنچه از واشنگتن می گیرد می گیرد و هیچ چیز برای آن نمی دهد. و همین انتظار را باید از نشست آینده در ژنو داشت.

در ماه اپریل، رییس جمهور جو بایدن خروج ۲ هزار و ۵۰۰ سرباز امریکایی را از افغانستان پیش از ۱۱ سپتمبر ۲۰۲۱ میلادی اعلان کد. موافقان این اقدام را ستودند به این دلیل که سرانجام کتاب طولانی‌ترین جنگ امریکا بسته می‌شود و واشنگتن روی امنیت ملی و مهم‌ترین چالش‌هایی که با آن مواجه است، متمرکز خواهد شد. مخالفان این تصمیم را محکوم کرده و آن را «خطرناک» توصیف کردند و نسبت به عواقب آن هشدار دادند.
هر دو جانب بحث کوشش کردند اهمیت خروج نیروهای امریکایی را بزرگ‌نمایی کنند. کلید جنگ در افغانستان نظامیان خارجی نیست، بلکه تداوم کمک‌ها است. دولت بایدن باید با تعهد طولانی‌مدت کمک‌های مالی، نیروها را خارج کند، زیرا این امر پایداری را در اولویت قرار می‌دهد، از شرایط غیرواقعی جلوگیری و مسئولیت را با سایر کمک‌کنندگان تقسیم می‌کند.
با این حال، خروج سربازان امریکایی به معنی پایان حضور فزیکی ایالات متحده در افغانستان نیست. بر بنیاد گزارش‌ها، سی‌آی‌ای صدها نفر از عوامل مخفی را برای هدف قرار دادن القاعده و داعش در افغانستان جابه‌جا کرده است. یک گروه کوچک نظامیان امریکایی برای محافظت از امکانات دیپلماتیک مانند سفارت امریکا فراتر از سپتمبر ۲۰۲۱ در افغانستان باقی خواهد ماند. روش‌های خلاقانه‌ای برای افزایش تعداد نیروهای نظامی فراتر از شمار رسمی نیز وجود دارد.
عامل حیاتی شکل‌گیری سرنوشت افغانستان، نیروهای خارجی نیست بلکه کمک‌های خارجی است. در سال‌های اخیر، واشنگتن حدود ۴ میلیارد دالر برای کمک‌های امنیتی و ۵۰۰ میلیون دالر کمک‌های ملکی را به افغانستان تحویل داده است. از این میان، ۳ میلیارد دالر آن برای حمایت از ارتش افغانستان تخصیص یافته است.
جای تعجب نیست اما با توجه به مشکلات موجود، کمک‌های خارجی به افغانستان هم از نظر مبلغ و هم از نظر مدت تعهد، به تدریج کاهش یافته است. فشارهای سیاسی در واشنگتن شک و تردید بیشتر را نسبت به آینده کمک‌های ایالات متحده به افغانستان مطرح می‌کند. کمک‌های ایالات متحده با حملات جناح‌های راست و چپ مواجه است.
واشنگتن باید چه کار کند؟ ایالات متحده منافع واقعی در افغانستان دارد، از ثبات منطقه گرفته تا مقابله با گروه‌های افراطی و تعهد اخلاقی به مردم افغانستان.
نخست، واشنگتن باید به یک برنامه چهار ساله کمک‌های نظامی و غیرنظامی متعهد شود تا نشان دهد که ایالات متحده قصد پشتیبانی طولانی‌مدت را از افغانستان دارد. این امر موثرترین روش برای ترغیب طالبان به پذیرش صلح، تغییر انتظارات آن‌ها در مورد آینده و کاهش اعتماد شان برای پیروزی آسان است. تضمین تداوم کمک بدین معنی است که طالبان ممکن با بن‌بست دردناکی روبرو شوند و بیشتر از توافق مورد مذاکره استقبال کنند.
دوم، واشنگتن باید روی تقویت توانایی‌های نظامی و غیرنظامی تمرکز کند. ایجاد قوای هوایی افغانستان با فناوری پیشرفته بدون دانش فنی ایالات متحده نکته‌ای قابل تأمل است.
سوم، مهم است که این کمک‌ها با وضع شرایط همراه باشد. نظارت از پروژه‌ها به گونه موثر به این خاطر که پول‌های کمک‌شده در جای درستی مصرف می‌شود، برای قانع کردن مالیه‌دهندگان امریکایی شاید کافی باشد.
چهارم، مهم است که کمک‌کنندگان بین‌المللی در ترتیب بودجه اشتراک داشته باشند. خوشبختانه، شرکای کلیدی مانند اتحادیه اروپا، جاپان و ناروی برای کمک به افغانستان همچنان متعهد هستند.
ادامه کمک‌ها به افغانستان به معنی تضمین موفقیت نیست، اما قطع کمک‌ها شکست را تضمین می‌کند. ۴ میلیارد دالر پول زیادی است. اما فرصت مناسبی به واشنگتن می‌دهد تا بن‌بست نظامی را در افغانستان ایجاد کند، طالبان را مجبور به صلح و از تکرار فاجعه سایگون ۱۹۷۵ با تمام آسیب‌های آن جلوگیری کند.

منبع: War on the Rocks

مترجم: سید طاهر مجاب

ینس استولتنبرگ، دبیر کل پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) می‌گوید مردم افغانستان باید مسوولیت آیندۀ خود را به گونۀ کامل برعهده بگیرند.

آقای استولتنبرگ دیروز (دوشنبه، دهم جوزا) در یک نشست آنلاین خبری گفت روند صلح با رهبری و مالکیت مردم افغانستان یگانه راه تأمین صلح پایدار در این کشور است.

آقای استولتنبرگ افزود وقت آن فرا رسیده که مردم افغانستان مسوولیت آیندۀ خود را به گونۀ کامل بپذیرند و برای دست‌یابی به صلح تلاش ورزند.

دبیر کل ناتو یادآور می‌شود نیروهای ناتو مستقر در افغانستان تا حدود چهار ماه دیگری این کشور را ترک خواهند کرد، اما حمایت این پیمان از نهادهای امنیتی افغانستان همچنان ادامه خواهد یافت.

او آموزش نیروهای امنیتی و دفاعی کشور در بیرون از خاک افغانستان، تمویل این نیروها و حفاظت از نهادهای مهم دولت از جمله میدان هوایی کابل را از برنامه‌های آیندۀ ناتو در افغانستان توصیف نمود.

این اظهارات در حالی مطرح می‌شود روند خروج نیروهای خارجی از افغانستان حدود یک ماه پیش آغاز شد و تا چهار ماه دیگری قرار است به پایان برسد.

در ادامه روند خروج نظامیان آمریکایی و همزمان با ادامه تخریب تجهیزات نظامی، آمریکا روند انتقال این پایگاه را به نیروهای افغان آغاز کرده است.

ساکنان محلی در شهرستان بگرام ولایت پروان می‌گویند که روزانه ۲۰ تا ۳۰ کامیون باربری تجهیزات نظامی تخریب شده به خارج این پایگاه انتقال می‌یابد.

مقامات آمریکایی در توجیه تخریب این تجهیزات می‌گویند که تجهیزات قابل انتقال به نیروهای افغان نیستند و برای جلوگیری از افتادن به دست «دشمن» از بین می‌رود.

پایگاه نظامی بگرام بزرگترین و مجهزترین پایگاه نظامی در افغانستان است و به گفته منابع روند خروج نیروها از این پایگاه آغاز شده و قرار است تا ۱۵ روز دیگر پایان یابد.

براساس تازه‌ترین آمار رسمی از روند خروج نظامیان آمریکایی از افغانستان، تاکنون معادل ۱۶۰ بار هواپیما C-17 تجهیزات نظامی از افغانستان خارج شده و بیش از ۱۰ هزار قطعه تجهیزات نیز برای تخریب به آژانس تدارکات دفاعی آمریکا در افغانستان سپرده است.

روند خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان ۱ می آغاز شده و قرار است این روند تا ۱۱ سپتامبر  پایان یابد.