زندگی بدون اقتصاد ممکن نیست، نه اینکه دوام پیدا نمی کند که اگر در زندگی این 2 نکته را به رسمیت نشناسیم، قطار زندگی از ریل خارج می‌شود، تعادلش را ازدست می دهد. زندگی با دو ریل در کنار یکدیگر در حرکت است و هر کدام خوب طراحی نشود بر دیگری هم تأثیر مستقیم دارد.
در زندگی ما یک چیزهایی اولویت و یک چیزهای دیگر اولیت دارد.
اولویت های زندگی ما همان اهداف و هدفهایی است که باید باشد، کسی که در زندگی خود هدف ندارد گیج می زند و هم چنین یک چیزهای در زندگی ما اولیت دارد یعنی در ردیف اول قرار دارد مثل آب، نان، مسکن، لباس، امنیت، شغل. اگر کسی در زندگی خود هدفی را پایه گذاری کرده باشد ولی نان خوردنش را نداشته باشد این زندگی ادامه نمی یابد هم چنین برعکس هم صادق است اگر به دنبال پول و لقمه نان رفتی از آن هدف غافل شدی زندگی خراب می شود.
تقوا یعنی همان خدا باوری و خدا محوری در زندگی که جزء آن اولویت هاست جزء اهداف است که باید در کنار آن اولیت ها قرار بگیرد و الا آن زندگی فقیرانه هیج دردی را دوا نمی کند و آن جامعه فقیر هیج سیاستی را هدف گذاری نمی تواند.
«اقم الصلوة و آتو ذکاة»، ذکات و صلاة باید کنار هم باشد ذکات نماد اقتصاد اسلامی است و صلاة هم نماد معنویت است مثل دوتا ریل قطار زندگی است درکنار هم نتیجه یک زندگی اسلامی است.
اگر سرمایه دار معنویت یعنی صلاة نداشت فقط ادعای مسلمان بودن را دارد و نمازخوانی فقیر بسیاری ازآموزه های اسلامی را از دست می دهد. « الفقر کاد ان یکون کفرا»
پس در تمام مراحل تجارت و اقتصاد باید تقوا یعنی همان خداباوری و معنویت طراحی شود تا یک اقتصاد اسلامی به وجود آید.
حسین فهیمی بزرگمهر
