برچسب: افغانستان

کارشناسان اطلاعاتی امریکا به احتمال سقوط دولت افغانستان ظرف 6 ماه پس از عقب‌نشینی نیروهای امریکا اشاره کردند.

روزنامه وال‌استریت ژورنال طی گزارشی با استناد به کارشناسان اطلاعاتی امریکا اعلام کرد دولت افغانستان به رهبری اشرف غنی می‌تواند ظرف 6 ماه الی 2 سال پس از خروج کامل نیروهای امریکا سرنگون شود.

با این حال، برخی از مقامات گفتند که دولت افغانستان ممکن است ظرف سه ماه پس از اتمام عقب نشینی ارتش آمریکا از افغانستان سقوط کند.

این روزنامه یادآوری می‌کند، در تحلیل قبلی گفته شده بود که دولت افغانستان می‌تواند دو سال پس از عقب نشینی نیروهای امریکا دوام کند.

امریکا در حال حاضر بیش از نیمی از 3500 سرباز و تجهیزات خود را از منطقه خارج کرده است. بقیه نیروهای ارتش باید تا 11 سپتمبر، آخرین مهلت تعیین شده توسط رئیس‌جمهور امریکا در ماه اپریل افغانستان را ترک کنند.

براساس این گزارش، به‌دنبال اینکه طالبان طی هفته گذشته بسیاری از ولسوالی‌ها در شمال افغانستان را تصرف کرد، کارشناسان اطلاعاتی امریکا پیش‌بینی‌های خوش‌بینانه قبلی خود را بازبینی کرده و به احتمال سقوط دولت افغانستان ظرف 6 ماه پس از عقب‌نشینی نیروهای امریکا اشاره کردند.

وال‌استریت ژورنال با اشاره به سازگار بودن این تخمین جدید کارشناسان اطلاعاتی امریکا با تحلیل‌های ارتش این کشور، تاکید کرد که برای خروج امن از افغانستان باید روند عقب‌نشینی نیروهای امریکا کند‌تر انجام بگیرد.

پیش از این، دبورا لاینز، نمایندۀ ویژۀ دبیرکل سازمان ملل متحد در افغانستان که شام سه‌شنبه در نشست شورای سازمان ملل سخن می‌زد، گفت که از آغاز ماه می سال روان میلادی به این‌سو، از میان 370 ولسوالی در کشور بیش از 50 ولسوالی به‌دست طالبان افتاده‌اند که بیشتر این ولسوالی‌ها در چهارسوی مرکزهای ولایت‌ها، قرار دارند.

وی گفت: «راه اندازی عمیات‌های شدید نظامی از سوی طالبان سبب ادامۀ، افزایش و دوامدار شدن خشونت در کشور خواهد شد؛ اما هر گونه تلاش برای آوردن یک حکومت با زور در کابل، مخالف منافع همه خواهد بود».

به‌گفتۀ او، تشدید حمله‌های طالبان در افغانستان می‌تواند دست‌آوردهای دو دهۀ اخیر این کشور را، به نابودی تهدید کند.

او تأکید کرد: «این حمله‌ها نظامی (طالبان) به‌گونۀ مستقیم بر خلاف بیانیۀ اخیر رئیس کمیسیون سیاسی طالبان است که من آن را نقل می‌کنم؛ “ما متعهد هستیم تا با طرف‌های دیگر در یک فضای احترام متقابل به پیش برویم و به یک توافق برسیم».

به گفته لاینز، تشدید حملات طالبان در افغانستان می‌تواند دست‌آورد های دو دهه اخیر این کشور را به نابودی تهدید کند.

بعد از هفته ها اما و اگر طیف های مختلف جامعه و گروه ها و احزاب سیاسی، سرانجام انتخابات ریاست جمهوری ایران برگزار شد و حال رییس جمهور منتخب می تواند ۴۵ روز بعد از اعلام نتایج، زمام امور این کشور را به دست بگیرد.

 هر چند در عرصه داخلی اولویت های مختلفی پیش روی دولت قرار دارد که یادگار و حاصل مشکلات ساختاری کشور در طی دهه های متمادی است و از بین آنها می توان به مواردی همچون سامان دادن به اقتصاد، مقابله با فقر، تبعیض و بی عدالتی، مهار اپیدمی کرونا، توسعه واکسیناسیون کووید ۱۹، توسعه فرهنگی، رفع تبعیض های جنسیتی، اعتلای فرهنگ ایرانی- اسلامی و مباحثی از این دست اشاره کرد؛ اما به واسطه شرایط منطقه ای و بین المللی خاص کشور، رویکرد سیاست خارجی دولت جدید نیز بسیار مهم و حائز اهمیت است. در مقطع کنونی ایران در عرصه بین المللی با دولت جدیدی در آمریکا مواجهه است که می کوشد ضمن تلاش برای تداوم فشارها و تحریم های دوران ریاست جمهوری ترامپ بر کشورمان، برجام را نیز به نحوی احیا کند و به جمع کشورهای مانده در این توافق بین المللی برگردد. از سوی دیگر در عرصه منطقه ای نیز تنش و اختلاف نظر با کشورهای عربی حوزه خلیج فارس، حضور رژیم صهیونیستی در این منطقه و باز شدن باب مناسبات دیپلماتیک آن با برخی کشورهای عربی و خروج آمریکا از افغانستان و امکان ظهور مجدد طالبان مهمترین چالشهای سیاست خارجی ایران در مقطع کنونی را شکل می دهند.

گام برداشتن در جهت صلح پایدار در افغانستان

مذاکره با دولت افغانستان و طالبان و تلاش برای سوق دادن آنها به سمت یک حکومت چند حزبی که در آن همه اقوام و گروه های سیاسی سهم متناسب خود را داشته باشند و بتوانند با توافق یکدیگر به سمت امنیت و ثبات افغانستان گام بردارند، از دیگر اولویتهای مهم دولت سیزدهم در عرصه سیاست منطقه ای است. بی شک چنانکه بعد از خروج کامل نیروهای آمریکایی، سناریوی سقوط دولت رسمی و شکل گیری جنگ و آشوب و یا سناریوی حکومت مطلق طالبان در افغانستان اتفاق بیفتد، تهدیدات امنیتی جدی برای جمهوری اسلامی ایران ایجاد می شود که نا امنی مرزها، به خطر افتادن جان دیپلماتها و شهروندان ایرانی ساکن در افغانستان و نیز افزایش دوباره موج مهاجران افغان به ایران بخشی از آنها خواهند بود.

ابعادی تازه، فراروی برجام

هر چند بر اساس اعلام نظر مقامات دیپلماتیک کشورمان، فرایند بازگشت آمریکا به برجام و رفع تحریم های کشور مراحل نهایی خود را طی می کند و احتمالا پرونده آن در دولت دوازدهم بسته می شود ، اما سابقه کار با دولت آمریکا و کشورهای اروپایی نشان داده حتی دستیابی به توافق نیز به معنای پایان خصومت ها و سنگ اندازی های طرف مقابل نخواهد بود و از این رو دولت سیزدهم نیز به احتمال زیاد با ابعادی از این پرونده مواجه خواهد شد و باید بکوشد از نظر حقوقی و سیاسی آمادگی لازم برای مواجهه با آن را داشته باشد. از سوی دیگر تعامل با روسیه و چین و استفاده از اختلاف و شکافهای موجود بین آنها و آمریکا برای پیشبرد منافع ملی نیز از دیگر اولویتهای کشور در عرصه بین المللی خواهد بود.

رفع موانع  برای بهبود روابط ایران و کشورهای عربی حوزه خلیج فارس

در عرصه منطقه ای نیز اولویت دولت جدید باید حل اختلاف با دولتهای عرب و مسلمان حوزه خلیج فارس باشد؛ دولت دوازدهم با ارائه «طرح صلح هرمز» و فرستادن پیامهای دوستانه و امنیت ساز متعدد، تلاش کرد نگرش خصمانه دولت های این منطقه را تغییر داده و آنها را به سمت تشکیل یک سیستم امنیتی درون گرا فارغ از مداخلات قدرتهای بیگانه سوق دهد. روسیه نیز با ارائه طرحی به شورای امنیت گام های مشابهی در همین زمینه برداشت؛ اما وابستگی دولت های عرب حوزه خلیج فارس به آمریکا و البته باز شدن پای اسراییل به این منطقه استراتژیک تاکنون مانع به نتیجه رسیدن تلاشها در این زمینه شده است. بنابراین گام نخست دولت سیزدهم باید تلاش برای رفع عوامل و موانع زیر بنایی بهبود روابط ایران و کشورهای عربی حوزه خلیج فارس باشد.

رویکردی فراجناحی با هدف تامین منافع ملی

بر این اساس دولت منتخب در ایران باید بکوشد با رویکردی فراجناحی و دور از رقابتها و کشمکش های سیاسی و درون گروهی که بیشترین آسیب را به تأمین منافع ملی می زند، نقشه راهی برای مقابله با چالشها و تهدیدات بین المللی و منطقه ای طراحی و تدوین کرده و برای برخورد کنشی با آنها آماده باشد. از سوی دیگر برخورد حذفی، نادیده گرفتن تلاشها و دستاوردهای کادر سیاست خارجی در دولت پیشین(دوازدهم) و تلاش برای طرد و جابجایی گسترده نیروها از اشتباهات اساسی است که انتظار می رود در دولت سیزدهم شاهد آن نباشیم و به جای آن اصل بر شایسته سالاری، تخصص و تعهد افراد برای خدمت به کشور، تأمین منافع و امنیت ملی قرار بگیرد.

دکتر محمد مهدی مظاهری، استاد دانشگاه

ایرنا

«جائو لی جیان» روز چهارشنبه در یک کنفرانس خبری گفت:  ارتش آمریکا باید با روشی مسئولانه خارج شود تا در این دوره گذار، ثبات اوضاع افغانستان تامین شود تا از ایجاد ناآرامی و رنج بیشتر برای مردم افغانستان توسط نیروهای تروریستی و صدمه زدن به صلح و ثبات منطقه جلوگیری شود.

گزارش ها حاکی است از ابتدای امسال درگیری های داخلی در افغانستان تشدید شده، حملات تروریستی بطور مستمر رخ داده و اوضاع امنیتی این کشور پیچیده تر شده است.

جائو گفت: ۲۰ سال پیش، ایالات متحده به نام مبارزه با تروریسم نیروهای خود را به افغانستان اعزام کرد در حالی که علیه سازمان القاعده و طالبان می جنگید. همزمان تلفات جانی سنگین بر غیرنظامیان افغانستان تحمیل کرد و حالا که ۲۰ سال گذشته، اوضاع امنیتی در افغانستان هنوز پیچیده و وحشتناک است. مساله تروریسم هنوز حل نشده است اما آمریکا ناگهان تصمیم گرفته نیروهای خود را از افغانستان خارج کند.

گروه طالبان از دو ماه پیش تاکنون، براساس گزارش های میدانی بیش از ۶۰ شهرستان در استان های مختلف افغانستان را همزمان با آغاز خروج نظامیان خارجی تصرف کرده و یا در برخی از آنها همچنان شدیدا با نیروهای دولت درگیر است.

طالبان روز گذشته در ادامه حملات خود با تصرف ۶ شهرستان در استان های بلخ، قندوز و اورزگان با عبور از کمربند امنیتی شهر مزارشریف، عکسی از دروازه ورودی این شهر در فضای مجازی منتشر کرد که باعث نگرانی مردم این شهر شده است.

در اعلامیه‌ای که روز چهارشنبه -۲ سرطان- از سوی دفتر معاون اول ریاست‌جمهوری نشر شده، آمده است امرالله صالح، با پتریشیا دانزی، سفیر و رییس عمومی اداره‌ی برنامه‌‎های انکشافی سویس و هیئت همراه او، دیدار کرده است.

بانو دانزی، در این دیدار گفت کشورش متعهد به ادامه‌ی حمایت از افغانستان است  و تا سال ۲۰۲۴ میلادی، مبلغ ۱۰۴ میلیون فرانک سویسی در بخش‌‎های مختلف به افغانستان کمک خواهد کرد.

از سویی هم، امرالله صالح، معاون اول ریاست‌جمهوری، در این دیدار گفت تعهد دولت افغانستان، این است که هم‌زمان به رسیدگی به مسایل امنیتی، بر ارایه‌ی خدمات بشری و انکشافی به مردم نیز تمرکز داشته باشد.

آقای صالح، گفت نیازهای مبرم در بخش‌های آموزش ابتدایی، کاهش خطرات خشک‌سالی و بیجاشدگی، سهیم ساختن زنان بی‌سرپرست و افراد دارای معلولیت در برنامه‌های اقتصادی و دخیل ساختن جوامع محلی به گونه‌ی متوازن در برنامه‌های انکشافی، از اولیت‌های دولت افغانستان است.

مذاکرات صلح از همان ابتدای طرح تاکنون با موفقیت خاصی همراه نبوده است و در شرایط کنونی که طالبان احساس می کند امریکا را در افغانستان شکست داده است و سفرهای دیپلماتیک این گروه به کشورهای مختلف افزایش یافته و طالبان خود را در قاموس یک دولت در افغانستان مطرح می کنند، صلح با این گروه سخت تر از گذشته شده است.

با افزایش حملات تهاجمی طالبان و تصرف مناطق و ولسوای های بیشتر از سوی این گروه و ناتوانی نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان در دفع این حملات و بازپس گیری مناطق از دست رفته آینده افغانستان هرچه بیشتر در ابهام و تاریکی فرو می رود و کشورهای همسایه از جمله پاکستان با نگرانی بزرگ در مورد موج عظیم مهاجرین و پناهجویان افغان می بایست منتظر اوضاع وخیم تر باشند.

طالبان افغانستان در روزهای اخیر به میدان هوایی قندهار حمله راکتی انجام دادند و به طور گسترده به شهر هرات در حوزه غرب افغانستان یورش بردند. رئیس جمهور اشرف غنی با لحنی آکنده از عصبانیت اوضاع جنگی و شرایط وخیم کنونی افغانستان را به ایالات متحده امریکا نسبت داده آن را نتیجه خروج ناگهانی امریکا از این کشور دانسته است. با بدتر شدن اوضاع و تشدید جنگ در افغانستان، کشورهای همسایه خود را مهیای مواجهه با سیل عظیم مهاجرینی می کند که از افغانستان می گریزند.  

معید یوسف، مشاور امنیت ملی پاکستان، طی سخنانی در واشنگتن گفت پاکستان دیگر ظرفیت پذیرش مهاجرین و پناهجویان تازه افغانستانی را ندارد و مناطقی امنی در داخل خاک خود افغانستان برای جابه جا کردن فراریان جنگ و مهاجرین افغان می بایست در نظر گرفته شود و جامعه بین الملل باید در این مورد کمک نماید.

در بحبوحه اوضاع نامناسب امنیتی و فرار افغان ها از جنگ خانمان سوزی که به تازگی شدت یافته، مذاکرات صلح دوحه نیز قرار است وارد فاز تازه ای شود: در روزهای آینده کشورهای روسیه، چین، پاکستان و ایالات متحده امریکا، قرار است در چارچوب «تروئیکای گسترده» در دوحه گرد هم آیند تا راه حلی برای بحران افغانستان و ختم جنگ در این کشور بیابند.

این در حالی ست که مذاکرات صلح دوحه نزدیک به یک سال است با افت و خیز میان هیات های مذاکره کننده حکومت و طالبان در جریان است اما هیچ نتیجه ملموسی در پی نداشته است. طالبان همچنان بر پیش شرط های قبلی خود برای اعلام اتش بس تاکید دارد و حکومت نیز خواهان وادار کردن طالبان به احترام به ارزش هایی چون قانون اساسی، حقوق بشر، حقوق زنان و دستاوردهای هجده ساله می باشد. این وضعیت سبب شده مذاکرات صلح به بن بست کشیده شود.

پرواضح هست که تنها یک معجزه می تواند طالبان را وادار به توقف حملات و نشستن پای میز مذاکره با دولت افغانستان کند. بنابراین انتظارات از موفقیت مذاکرات صلح دوحه باید کم شود. مذاکرات صلح دوحه حکم مرگ و زندگی را دارد و رسیدن به یک راه حل سیاسی برای پایان جنگ در افغانستان هنوز با چالش روبروست. در صورت ناکامی مذکرات بین الافغانی در دوحه که به احتمال خیلی زیاد باید منتظر آن بود، گزینه های دیگری را برای ختم جنگ در افغانستان باید جست و جو کرد.

در صورت بروز چنین وضعیتی کشورهای منطقه در کم ترین اقدامی که می توانند انجام دهند می بایست اطمینان حاصل کنند که افغانستان باردیگر به پناهگاه امن گروه های تروریستی تبدیل نمی شود. طالبان براساس توافق نامه صلح دوحه که در بیست فبروری سال 2020 میلادی و در زمان ریاست جمهوری دونالد ترامپ با امریکا امضا کردند متعهد شدند ارتباط خود با گروه های تروریستی از جمله القاعده را قطه کنند. با توجه به شواهد موجود طالبان هنوز با القاعده ارتباط دارد و به تعهد خود عمل نکرده است. این احتمال وجود دارد که در مناطق تحت تصرف طالبان یک بار دیگر شاهد فعالیت و حضور گروه های تروریستی فراملی باشیم. کشورهای منطقه باید مانع تبدیل شدن افغانستان به پایگاه فعالیت گروه های تروریستی فراملی شوند. به طالبان باید تفهیم شود در صورت تکرار رویه گذشته خود و تحمیل نظام خشونت بار و تاریک قبلی در زمان امارت اسلامی خود به مردم و پناه دادن به گروه های تروریستی، کشورهای منطقه و قدرت های جهان ساکت نخواهند نشست و علیه طالبان اقدام خواهند کرد.

در ارتباط با موضوع مهاجرین و پناهجویان افغان که برای فرار از جنگ به پاکستان سرازیر می شوند هم باید گفت موضع دولت پاکستان عادلانه است. این کشور ظرفیت پذیرش از سیل تازه مهاجرین را ندارد. راه حل این است که پاکستان با سازمان ملل و دیگر نهادهای بین المللی و کشورهایی که در دهه های گذشته در امور افغانستان مداخله کرده اند همکاری کند و آوارگان جنگی را در مناطقی امن و به دور از درگیری در داخل خاک خود افغانستان پناه دهند و از آنها محافظت کنند.

در شرایط کنونی که جنگ و صلح به طور همزمان به عنوان دو گزینه جدی در افغانستان دنبال می شود به همان میزان که باید به موفقیت پروسه صلح امیدوار بود به همان اندازه هم باید طرف دیگر سکه را در نظر گرفت و با درنظرداشت احتمالات موجود از جمله سقوط دولت کابل و تسلط طالبان بر افغانستان از راه جنگ به جامعه جهانی گوشزد نمود آمادگی های خود را بگیرند.

ورود قدرت های منطقه از جمله چین و روسیه و ایران به ماجرای صلح افغانستان و تلاش این کشورها برای تماس مستقیم با طالبان جهت یافتن یک راه حل دیپلماتیک برای ختم جنگ در افغانستان همه و همه می تواند خبر خوشی باشد اما نباید فراموش کرد این تلاش ها زمانی نتیجه می دهد که صادقانه و تنها به خاطر برقراری صلح در افغانستان صورت گیرد، موضوعی که با توجه به منافع متضاد کشورهای منطقه و سهامداران در افغانستان تا این لحظه مشاهده نشده است.

آروین نوری

مقام‌های نماینده‌گی وزارت امور خارجه در هرات می‌گویند، افرادی که ویزه سیاحتی و زیارتی دارند، بنا بر تصمیم مقام‌های ایرانی نمی‌توانند از طریق مرز زمینی وارد ایران شوند.

مرز زمینی ایران با افغانستان حدود دو ماه قبل به گونه یک طرفه مسدود شد و پس از آن بهای تکت هوایی هرات – مشهد افزایش یافت.

مسدود شدن مرز زمینی مشکلات زیادی برای مسافران ایجاد کرد و اعتراض ساکنان ولایت‌های غربی کشور و ولایت هم‌مرز با ایران را در پی داشت.

تاکنون مشخص نیست مرز زمینی چه زمانی به گونه کامل برای تمام مسافران باز می‌شود.

به نقل از واشنگتن‌پُست، عمران خان نخست ‌وزیر پاکستان در مطلبی پیرامون نقش کشورش در روند صلح افغانستان و چرایی ندادن پایگاه نظامی به ایالات متحده توضیحات داده است.
نخست‌ وزیر پاکستان با برجسته کردن خطرات در اختیار قرار دادن پایگاه‌های نظامی به ایالات متحده در خاکش، می‌گوید این کار سبب ویرانی بیشتر کشورش خواهد شد.
عمران خان: اگر پاکستان با میزبانی از پایگاه‌های ایالات متحده موافقت می‌کرد تا از آن‌جا افغانستان را بمباران کند و افغانستان وارد جنگ داخلی شود، پاکستان دوباره از سوی تروریست‌ها هدف قرار می‌گرفت. ما نمی‌توانیم به سادگی از عهده این کار برآییم. ما قبلاً هزینه سنگینی پرداخت کرده‌ایم.
وی افزوده است که پاکستان و امریکا منافع مشترکی در افغانستان دارند مانند توافق سیاسی، ثبات، توسعه اقتصادی و انکار هرگونه پناهگاه امن برای تروریستان.
نخست‌ وزیر پاکستان با بیان این که اسلام‌آباد از هیچ جناحی در افغانستان طرف‌داری نمی‌کند، روی حل و فصل درگیری در افغانستان از طریق مذاکرات و شامل کردن طالبان در هر نوع دولت در این کشور تأکید کرده است.
به گفته وی، در حالی که ایالات متحده ۲۰ میلیارد دالر به پاکستان کمک کرده است، اما زیان اقتصادی که پاکستان دیده بالغ بر بیش از ۱۵۰ میلیارد دالر می‌شود.
وی با یادآوری مخالفت پاکستان در پیوستن به جنگ به رهبری ایالات متحده، گفته است کشورش به عنوان همکار بودن هدف قرار می‌گرفت که منجر به تروریزم علیه کشورش از سوی تحریک طالبان پاکستان و سایر گروه‌ها می‌شد.
عمران خان افزوده است: حملات پهپادی ایالات متحده که من علیه آن هشدار داده بودم، در جنگ پیروز نشد، اما نفرت را علیه امریکایی‌ها به وجود آورد و صفوف گروه‌های تروریستی را علیه هر دو کشور افزایش داد.
بر بنیاد اظهارات نخست‌وزیر پاکستان در باره مخالفت این کشور با دادن پایگاه به امریکا در خاکش، وقتی ایالات متحده با قدرت‌مندترین ماشین‌ نظامی تاریخ نتوانست در این جنگ پس از ۲۰ سال در افغانستان پیروز شود، چطور امریکا می‌تواند این کار را از پایگاه‌هایی در پاکستان انجام دهد.
در رابطه به رویکرد اسلام‌آباد نسبت به گروه طالبان، عمران خان گفته است: ما می‌دانیم که اگر طالبان پیروزی نظامی اعلان کنند، این کار منجر به خونریزی بی‌پایان خواهد شد. ما امیدواریم که دولت افغانستان نیز در گفت‌وگوها انعطاف نشان بدهد و از مقصر دانستن پاکستان دست بکشد، چنانچه ما جدا از اقدام نظامی هر کاری که بتوانیم انجام می‌دهیم.
وی افزود که تمام کشورهای همسایه افغانستان و قدرت‌های منطقه‌ای خواهان صلح و ثبات در این کشور است.

سخنگوی وزارت دفاع آمریکا گفت اگر سرعت، چگونگی یا میزان خروج سربازان به تغییر نیاز داشت، ما می‌خواهیم که در این مورد انعطاف‌پذیر باشیم.

جان کربی افزود طالبان به حمله‌های خود شدت بخشیده‌اند و خشونت‌ها به اوج خود رسیده‌است.

این اظهارات وزیر دفاع امریکا در حالی صورت می گیرد که جنگ در افغانستان به اوج خود رسیده و طالبان یکی پس از دیگری ولسوالی ها را تصرف می کنند.

حکومت اگرچه به تازگی تغییراتی در وزارت های دفاع و داخله آورده است اما به نظر می رسد در عقب راندن طالبان ناتوان است.

در چین اوضاعی فرماندهان جهادی و رهبران سیاسی با فراخوان به بسیج عمومی علی طالبان در کنار نیروهای امنیتی قرار گرفته اند.

مطلق بن ماجد القحطانی نماینده ویژه وزارت خارجه قطر در امور مبارزه با تروریزم و حل درگیری روز گذشته گفت جانب هند به این دلیل با طالبان دیدار کرده است که این گروه بخش مهمی از آینده دولت افغانستان خواهد بود.
القحطانی گفت: من می‌فهمم که مقامات هندی سفری برای صحبت با طالبان داشتند. چرا؟ نه به این دلیل که همه باور دارند طالبان (افغانستان) را تصرف می‌کند، بلکه به این خاطر که طالبان بخش مهمی از آینده افغانستان هستند یا باید باشند.
نماینده ویژه قطر افزود اگر هر نشستی صورت می‌گیرد، باید به این دلیل اصلی تشویق طرف‌ها برای حل اختلافات از طرق صلح‌آمیز باشد.
وی بیان داشت اکنون فرصت طلایی برای تشویق تلاش‌ها در جهت صلح در افغانستان است، در غیر این صورت، قطر هیچ‌گروهی را که از طریق زور کنترول کشور را به دست گیرد، به رسمیت نخواهد شناخت.
نماینده ویژه قطر تأکید کرده است که افغانستان نباید به جنگ نیابتی بین کشورها تبدیل شود و افغانستان باثبات به نفع هند و پاکستان است.

حامد کرزی رئیس جمهور پیشین افغانستان در تازه ترین مصاحبه اش با یکی از رسانه های خارجی گفته است امریکا به جز ننگ و بدبختی هیچ چیز برای افغانستان نداشته است.

این اظهار نظر کرزی با واکنش های متعددی در فضای مجاز مواجه شده است.

هارون معترف از کاربران فیس بوک و کارشناس مسائل سیاسی، طی مطلبی می نویسد:«دست نشانده‌ای که توسط امریکا در ارگ دیسانت شد، تمام تقصیر را بر گردن ولی‌نعمتش می‌اندازد .کسی که کمک‌های امریکا را مصرف زد و بندهای سیاسی، قومی و سلیقه‌یی کرد.کسی که از پول امریکا تجارت خانوادگی راه انداخت و از رستورانت‌داری به میلیاردر های جهانی تبدیل شدند.کسی که از برکت امریکا، افغانستان را به بزرگ‌ترین لانه کشت و ترافیک مواد مخدر در جهان تبدیل کرد و جنوب افغانستان را به بازار قاچاق مواد مخدر وصل کرد.

هارون معترف در ادامه در مورد کرزی می نویسد:«کسی که «فساد» را نهادینه کرد و این فرهنگ زشت را جز لاینفک حکومت‌داری ترویج کرد.کسی که برادرانش را در غارت کابل بانک، فابریکه سمنت و قند بغلان و احداث بزرگ‌ترین شهرک‌ها در قندهار و خارج از کشور میلیاردر ساخت. کسی که از پول آمریکا دو دور انتخابات را به گند کشید و خودرا با تقلب بر گرده های مردم حاکم ساخت»

به گفته اقای معترف کرزی کسی ست که با مهندسی انتخابات به جای خود یک فرد بدنام‌تر و فاسدتر را با تقلب بر کرسی ارگ نشاند و ۲۰ سال فرصت صلح را به جنگ مبدل کرد و جنبش مرده طالبان را زنده کرد.کسی که می‌گفت اگر ارتش افغانستان (افغان) است طالب هم (افغان) است و حق دارد اراضی را تسخیر کنند.

کسی که از برکت امریکا متهم به ترور زنجیره‌یی فرماندهان حوزه مقاومت است.

به باور اقای معترف کرزی کسی ست که ۲۰ سال شانس یک کشوری را که قرار بود به مثابه «سنگاپور» توسعه کند، به خاک‌روبه تبدیل کرد، این شخص (سلطان فساد) امروز تمام بی‌کفایتی و خیانتش را بر گردن آمریکا می‌اندازد. اما تاریخ قضاوت غلط نمی‌کند.

وزارت صحت، اعلام کرد در جریان یک شبانه‌روز گذشته، ۱۸۴۷ نفر در افغانستان به ویروس کرونا مبتلا شده اند.

این وزارت روز دوشنبه -۳۱ جوزا- در اعلامیه‌ای گفت با ثبت این موارد، شمار مجموعی مبتلایان به ویروس کرونا در افغانستان، به ۱۰۵۷۴۹ نفر افزایش یافته است.

بر اساس اعلامیه، در ۲۴ ساعت گذشته، ۷۸ فرد مبتلا به ویروس کرونا جان باخته اند و شمار جان‌باختگان به ۴۲۹۳ نفر رسیده است.

هم‌چنان در یک شبانه‌روز گذشته، ۶۷۰ فرد مبتلا به ویروس کرونا، بهبود یافته اند.

با توجه به آماری که همه‌روزه وزارت صحت نشر می‌کند، دیده می‌شود که آمار مبتلایان و مرگ‌ومیر ناشی از ویروس کرونا در کشور، در حال افزایش است.

وزارت صحت، از شهروندان خواسته است که برای جلوگیری از گسترس ویروس کرونا، دستورات صحی را رعایت کنند.

کاخ سفید در این اعلامیه‌ گفته است سفر رییس جمهور غنی و عبدالله عبدالله مشارکت پایدار بین ایالات متحده و افغانستان را برجسته می‌کند، چنانچه روند کاهش نیروها ادامه دارد.
در اعلامیه آمده است: ایالات متحده به پشتیبانی از مردم افغانستان با فراهم نمودن کمک‌های بشری، اقتصادی و دیپلماتیک در حمایت از مردم افغانستان، از جمله زنان، دختران و اقلیت‌ها متعهد است.
اعلامیه می‌افزاید که ایالات متحده برای اطمینان از این که افغانستان هرگز دوباره به پناه‌گاه امن گروه‌های تروریستی تبدیل نخواهد شد، با دولت افغانستان عمیقاً در تعامل خواهد بود.
کاخ سفید در این اعلامیه بیان داشته است که ایالات متحده به پشتیبانی همه‌جانبه خود از روند صلح جاری ادامه می‌دهد و تمام طرف‌های افغانستان را برای اشتراک معنادار در مذاکرات جهت ختم درگیری تشویق می‌کند.
گفتنی است که رییس جمهور غنی و عبدالله عبدالله قرار است جمعه آینده به امریکا سفر کنند.

وزارت امور خارجه کشور امروز دوشنبه(۳۱ جوزا) در بیانیه‌‌ای برگزاری موفقانه انتخابات ریاست‌ جمهوری ایران را به مردم این کشور تبریک گفت و بر تقویت هرچه بیشتر روابط بین کابل و تهران تأکید کرد.
در بیانیه آمده است: افغانستان و ایران به عنوان دو کشور همسایه و برادر با شاخصه‌های مشترک فرهنگی و روابط حسنۀ تاریخی فرصت‌های فراوانی برای همکاری در جهت تأمین صلح و رفاۀ دو کشور دارند.
وزارت خارجه کشور افزود که با توجه به تجارب شخصیت مدبر و فعال ابراهیم رییسی، وزارت امور خارجه امیدوار است در دوره ریاست جمهوری وی، پیوند برادری و دوستی بر اساس مشترکات میان دو کشور، بیشتر از پیش ارتقأ یابد و دو کشور برای رفع چالش‌های مشترک و تأمین صلح و رفاه، شاهد همکاری‌های بیشتر و مؤثرتر باشند.
سیزدهمین دور ریاست جمهوری ایران روز جمعه ۲۸ جوزا برگزار شد.

در آغاز جلسه، رئیس جمهور ضمن تبریک به تیم جدید امنیتی، سترپاسوال عبدالرحمان رحمان را منحیث معین ارشد امنیتی وزارت امور داخله، به اشتراک کنندگان معرفی کرد.

سپس مسئولین سکتور امنیتی و دفاعی، گزارش شان را در مورد وضعیت عمومی امنیتی کشور ارائه نمودند.

رئیس جمهور و سرقوماندان اعلی قوای مسلح پس از استماع گزارش های متذکره، به مسئولین ارگان های امنیتی و دفاعی هدایت داد  به خاطر دفع حملات و پلان های شوم دشمن، اقدامات قاطع و همه جانبه روی دست گیرند.

وزارت صحت، اعلام کرد در یک شبانه‌روز گذشته، ۱۹۲۷ نفر در افغانستان به ویروس کرونا مبتلا شده اند.

این وزارت روز یک‌شنبه -۳۰ جوزا- در اعلامیه‌ای گفت با ثبت این موارد، شمار مجموعی مبتلایان به ویروس کرونا در افغانستان، به ۱۰۳۹۲۱ نفر افزایش یافته است.

بر اساس اعلامیه، در ۲۴ ساعت گذشته، ۹۳ فرد مبتلا به ویروس کرونا جان باخته اند و شمار جان‌باختگان به ۴۲۱۵ نفر رسیده است.

هم‌چنان در یک شبانه‌روز گذشته، ۵۲۶ فرد مبتلا به ویروس کرونا، بهبود یافته اند.

با توجه به آماری که همه‌روزه وزارت صحت نشر می‌کند، دیده می‌شود که آمار مبتلایان و مرگ‌ومیر ناشی از ویروس کرونا در کشور، در حال افزایش است.

وزارت صحت، از شهروندان خواسته است که برای جلوگیری از گسترس ویروس کرونا، دستورات صحی را رعایت کنند.

براساس تصاویر نشر شده وی در فضای مجازی ثابت شده است او با طلبه های مدرسه رابطه جنسی برقرار می‌کرده است.

مفتی عزیزالرحمان از مدرسین جامعه منظور اسلامیه شهر لاهور پاکستان و از حامیان مولانا فضل‌الرحمان است.

این شخص همانند مولانا فضل الرحمان یکی از حامیان اعلام جنگ و جهاد در افغانستان محسوب می شود.

مجازات این مفتی از سوی پاکستان می تواند گام موثری در جلوگیری از فتاوای مغرضانه در افغانستان شود.

آقای مجروح امروز (یک‌شنبه، ۳۰ جوزا) در یک نشست خبری در کابل گفت بستۀ واکسن کمکی دولت هند در اواخر ماه سرطان وارد کشور خواهد شد. به سخن او، این بستۀ کمکی واکسن کرونا نزدیک به ۵۰۰ هزار دوز را شامل است.

آقای مجروح همچنان از انتقال یک بستۀ بزرگ واکسن کرونا از امریکا به افغانستان خبر می‌دهد. سرپرست وزارت صحت عامه توضیح می‌دهد که این بستۀ کمکی واکسن که مقدار آن تاکنون مشخص نشده است در شروع ماه اسد وارد افغانستان خواهد شد.

سرپرست وزارت صحت عامه کمبود آکسیجن را همچنان از چالش‌های جدی در بخش مهار موج سوم کرونا در کشور می‌خواند. به بیان او، هرچند شمار بسترها در شفاخانه‌های ویژۀ بیماران مبتلا به ویروس کرونا دو برابر شده، اما به دلیل کمبود آکسیجن پاسخگوی بیماران کرونایی نیست.

آقای مجروح بیان می‌دارد که در سیر شیوع موج سوم ویروس کرونا کاهش دیده نمی‌شود و احتمال دارد در عید پیش‌رو میزان شیوع این ویروس بیشتر از گذشته افزایش یابد. به گفتۀ او، هم‌اکنون همۀ ولایت‌های کشور گواه شیوع گستردۀ این ویروس ‌اند.

آقای مجروح از شهروندان می‌خواهد که در جریان عید قربان فاصله‌گذاری اجتماعی را رعایت کنند و از شیوع بیشتر کرونا جلوگیری کنند.

موج سوم ویروس کرونا حدود چهار هفته پیش از ولایت‌های شرقی کشور آغاز شد و به همۀ ولایت‌ها رسید. در گیرودار شیوع موج سوم این ویروس نوع هندی کرونا (دلتا) نیز در حال گسترش است. این نوع ویروس کرونا بسیار خطرناک می‌باشد.

عقب‌نشینی نیروهای امریکایی از افغانستان جریان دارد و قرار است تا ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۱ تکمیل شود. در نخستین روزهای جنگ علیه تروریسم، پایگاه‌های نظامی امریکا در آسیای میانه برای اجرای عملیات در افغانستان مهم بود؛ اما فشار منطقه‌ای منجر به بسته شدن این پایگاه‌ها شد.

در حالی که روایتی در مطبوعات مبنی بر خواست امریکا برای حضور چشم‌گیر در منطقه پس از عقب‌نشینی در جریان است؛ اما مشخص نیست که در این مورد با کدام کشور در آسیای میانه مشورت شده است.

بعید به نظر می‌رسد که روسیه برای پرکردن خلای عقب‌نشینی امریکا اقدام کند. این کشور در عوض ترجیح می‌دهد در جایی که منافعش تأمین شود، به نقش حمایتی خود ادامه دهد.

به نظر می‌رسد که ایالات متحده می‌خواهد در کنار سمت‌وسو دهی برخی از توانایی‌های ضد تروریسم خود، هم‌چنان در منطقه درگیر باشد و روی برنامه جدید جاده ابریشم یا ابتکار «یک کمربند و یک راه» چین که آسیای میانه را از طریق افغانستان به آسیای جنوبی وصل می‌کند، تمرکز داشته باشد. معلوم نیست که آیا چین سرانجام پا پیش می‌گذارد تا در قبال افغانستان مسوولیت بگیرد و وعده‌های امنیتی مکرر خود را دنبال کند یا نه.

از زمان تخلیه پایگاه هوایی ماناس در قرقیزستان توسط ایالات متحده در سال ۲۰۱۴، سیاست‌های آسیای میانه تغییر کرده است. در آن زمان بحث اصلی این بود که چگونه مسکو می‌خواهد خلای امنیتی بعدی را پرکند. با این وجود، «روایت هفت سال مداخله‌گری»، تسلط روسیه نبود؛ بلکه گسترش چین بود. از سیاست تا امنیت تا زبان و اقتصاد، چین در حال افزایش قدرت خود در آسیای میانه است.

به تاریخ ۱۲ ماه می، چین میزبان دومین دور گفت‌وگوهای وزیران خارجه گروه(C5 + 1)  در «ژیان» بود. پنج وزیر امور خارجه آسیای میانه، اولین گروه از مقاماتی بودند که از آغاز همه‌گیری کووید-۱۹ به چین دعوت شدند.

روابط سیاسی چین و کشورهای آسیای میانه در دهه گذشته، رشد چشم‌گیری داشته است. موضوع بحث این نشست، افغانستان بود. کشورهای آسیای میانه از گسترش احتمالی درگیری‌ها به قلمروشان هراس دارند و به دنبال تضمین امنیتی از داخل افغانستان و هم‌چنین دیگر قدرت‌های بزرگ منطقه هستند.

چین مانند روسیه ضمن تأکید بر عقب‌نشینی مسوولانه و منظم نیروهای امریکایی از افغانستان که سبب تجدید قوای گروه‌های تروریستی در آینده نشود، تمایلی به بازگشت ایالات متحده در آسیای میانه ندارد.

در عین حال، پکن موفق به ارایه برنامه‌های امنیتی برای حمایت از همسایه‌گان غربی خود در صورت تشدید بی‌ثباتی در افغانستان، نشده است. در پایان نشست، چین و کشورهای آسیای میانه، اعلامیه مشترکی را درباره افغانستان با جزئیات منتشر کرد. در چند سال گذشته، چین به عنوان یک بازیگر فعال در افغانستان فعالیت داشته است. این کشور چندین مجرای دیپلماسی را در افغانستان افتتاح کرده است. هم‌چنان چین در گفت‌وگوهای منطقه‌ای شرکت و با ایالات متحده و پاکستان همکاری کرده است تا طالبان را روی میز مذاکره بیاورد. پکن بارها فشار آورد تا سازمان همکاری شانگهای کارهای بیش‌تری را در افغانستان انجام دهد؛ هرچند این فشارها نتیجه‌ای نداشت. چین برای نیروهای مرزی افغانستان، تاجیکستان و پاکستان، پشتی‌بانی محدود ارایه کرده است و گفته می‌شود که در تاجیکستان پایگاهی را راه‌اندازی کرده است. این تلاش‌ها اما فقط روی نگرانی‌های مرزی چین متمرکز است. از نظر اقتصادی نیز داستان به همین شکل بوده است. چین اقدامات خود برای صلح افغانستان را با انگیزه فعالیت اقتصادی گسترش داده است؛ چیزی که سیاست‌گذاران چینی به عنوان مناسب‌ترین سهم کشورشان می‌توانند ارایه دهند. یک کمیته اقتصادی و تجاری دوجانبه در سال ۲۰۱۵ تأسیس شد. پروازهای مستقیم تجارتی بین افغانستان و چین در اواخر سال ۲۰۱۸ آغاز شد. پس از ساخت خط قطار مزار شریف – حیرتان از طریق اوزبیکستان و قزاقستان، یک خط قطار تجارتی بین چین و افغانستان نیز در تابستان ۲۰۱۹ افتتاح شد.

براساس اطلاعات گمرک چین، تجارت دوجانبه بین چین و افغانستان از ۳۳۸ میلیون دالر در سال ۲۰۱۳ به ۶۲۹ میلیون دالر در سال ۲۰۱۹ رسیده است که دو برابر افزایش را نشان می‌دهد. پکن بارها در مورد آوردن افغانستان به طرح یک کمربند و یک راه خود و وصل کردن این کشور با آسیای میانه، چین و پاکستان، صحبت کرده است. در واقع پکن در این زمینه به دستاوردهای اندک نایل شده است. جدیدترین وعده چین، کمک‌های امنیتی ضد تروریسم است؛ اما مشخص نیست که این کمک‌ها چگونه در امر مبارزه با تروریسم موثر واقع خواهد شد. از نظر اقتصادی، سهم چین در افغانستان افزایش یافته؛ اما نتوانسته است پروژه استخراج مس عینک را که شرکت‌های این کشور در سال ۲۰۰۷ امضا کردند، به ثمر برساند. پروژه شرکت ملی نفت چین (CNPC) در شمال افغانستان نیز به حالت تعلیق درآمده است. پکن هنوز نتوانسته است برنامه‌های اقتصادی خود را در افغانستان عملی کند. پس از خروج ایالات متحده، موفقیت چین در این راستا خیلی دشوار خواهد بود؛ زیرا طالبان احتمالاً کنترل قسمت‌های زیاد افغانستان را به دست خواهند گرفت و ممکن است حاکمیت ایدئولوژی اسلامی به یک امر اجتناب‌ناپذیر مبدل شود که عواقب بدی برای چین خواهد داشت.

در حالی که پکن به صورت واضح روابط خود را با جناح‌های موجود در دولت افغانستان تقویت می‌کند، تحلیل‌گران به همان اندازه مطمئن هستند که احتمال بازگشت طالبان به قدرت وجود دارد.

این سردرگمی نشان‌دهنده پیچیده‌گی وضعیت میدان جنگ افغانستان است و اختلاف نظر در برنامه‌ریزی فعلی را برجسته می‌کند. این مسأله هم‌چنین نشان می‌دهد که استراتژی افغانستان پساامریکای چین، چگونه از بین می‌رود. با اصرار واشنگتن برای حضور، پکن می‌تواند امریکا را برای هر اتفاقی که رخ می‌دهد، مقصر بداند. پس از رفتن امریکا، ممکن است این بهانه خریدار داشته باشد؛ اما در عمل کاربرد ملموس نخواهد داشت.

در حالی که چین تلاش دارد تا نگرانی‌های امنیتی خود را برطرف کند، همسایه‌های آن در آسیای میانه انتظار دارند تا این کشور از وزن و قدرت خود استفاده کند و نقش اساسی‌تر در تثبیت اوضاع داشته باشد.

هیچ‌کس انتظار ندارد که چین از نظر نظامی جایگزین ایالات متحده شود؛ اما آسیای میانه امیدوار است که پکن نقش پررنگ‌تر و قابل توجه‌تری در افغانستان بازی کند؛ نقشی که در واقع به بهبود اوضاع کمک کند، به جای این‌که بنشیند و فروپاشی را تماشا کند.

منبع: دیپلمات

پناهندگان در هر جای دنیا اقلیتی آسیب‌پذیر در مقابل مشکلاتی چون شیوع کرونا، فقر، بی‌خانمانی حساب می‌شوند.

هزاران پناهجوی افغانستان در اندونزی، ترکیه، یونان، پاکستان، تاجیکستان و هند با کمترین امکانات و محدودیت‌های بسیار زندگی می‌کنند و برخی حدود ۱۰ سال در حالت انتظار برای دریافت اقامت از سوی کشور سوم یا مقصد هستند.

روز جهانی پناهجو فرصتی برای یادآوری مشکلات و حقوق انسانی پناهجویان به دولت‌ها و سازمان‌های بین‌المللی و دفاع از کرامت انسانی آنها می‌باشد.

شورای عالی مصالحه ملی در اعلامیه‌ای گفت افغانستان و ایران دو کشور همسایه، برادر، هم‌دین، هم‌فرهنگ و هم‌زبان اند که دارای روابط حسنه و نیک تاریخی است.
عبدالله عبدالله علاوه کرد انتظار داریم با پیروزی رییسی، روابط میان دو دولت و دو ملت در عرصه‌های فرهنگی، اقتصادی، مبارزه با قاچاق مواد مخدر، مبارزه با تروریزم و هراس‌افگنی بیشتر از پیش گسترش یابد و تقویت گردد.
ابراهیم ریيسی با کسب ۱۷ میلیون و ۹۲۶ هزار و ۳۴۵ در انتخابات ریاست جمهوری ایران به عنوان رییس جمهوری منتخب این کشور انتخاب شده است.