وال استریت ژورنال در گزارشی آورده است که سه ماه پس از سقوط دولت پیشین در کابل حالا معلوم شده است که طالبان از مدت ها پیش عوامل نفوذی خود را با ریش های تراشیده و عینک های آفتابی (اصطلاحا طالبان نکتایی پوش) در دانشگاه ها، سازمان ها و حتی ادارات دولتی به شمول وزارت خانه ها سر کار کرده بود.
براساس گزارش؛ همین عوامل نکتایی پوش طالبان نقش بسیار چشمگیری در سقوط بدون مقاومت دولت داشتند.
شماری از مقام های طالبان به وال استریت ژورنال گفته اند که عوامل نفوذی آنها از سال ها پیش در نهادهای مختلف دولتی و شخصی به شمول وزارت خانه ها و نهادهای امدادرسان مشغول به کار بوده اند و پس از آنکه امریکا در حال خروج از افغانستان بود از نقش های نفوذی خود بیرون آمدند.
گزارش می افزاید که این افراد با شوکه کردن همکاران و همسایگان خود و با بیرون آوردن سلاح های مخفی کرده شان به سقوط سریع مناطق و دولت کمک کردند.
«سلیم صعد» یک تن از مقام های ارشد طالبان که در گذشته مسئولیت حملات طالبان را بر عهده داشته، به وال استریت ژورنال گفته است: «ماموران نفوذی ما در گرفتن نقاط کلیدی و استراتژیک پایتخت نقش بسزایی داشتند.»
به نقل از بی بی سی فارسی؛ در سال‌های گذشته تصور می‌شد که نیروهای ائتلاف به رهبری آمریکا و نیروهای مسلح دولت سابق افغانستان در برابر آدم‌هایی می‌جنگند که لباس‌های محلی می‌پوشند و ریش‌های بلند دارند و در اطراف شهرها هستند، اما حالا به نوشته این روزنامه روشن شده که شبکه عملیاتی شهری طالبان در سقوط دولت سابق نقش اساسی داشته است.
افراد تحت مدیریت آقای سلیم به نام واحد «بدری» وابسته به شبکه حقانی است؛ شبکه ای که از سوی ایالات متحده به خاطر روابط با شبکه القاعده به عنوان یک سازمان تروریستی شناخته می‌شود.
این مقام طالبان که از دفتر فرماندهی امنیتی فردوگاه کابل مجهز با مانیتورهای مداربسته تلویزیونی، صحبت می‌کرد، به خبرنگار وال استریت ژورنال گفت: «ما حتی در همین دفتر نیز افراد خودمان را داشتیم.»
به گفته این مقام ارشد طالبان، پس از فرار اشرف غنی از کابل و توقف «بحث برانگیز» طالبان در بیرون دروازه های کابل، این نیروهای نفوذی طالبان بودند که پایتخت را تصرف کردند.
به گفته مقام‌های طالبان، افراد نفوذی آنها پیش از سقوط کابل کنترل برخی نهادهای حساس امنیتی را بدست گرفته و نیروهای امنیتی دولت سابق را خلع سلاح کرده بودند.
مقام‌های طالبان به این روزنامه گفتند که این افراد نگذاشته اند محتویات داخل کامپیوتر‌های دفاتر دولتی از بین برده شوند و آنها همچنین از تاراج برخی نهادهای دیگر مانند انستیتوت باستان شناسی افغانستان جلوگیری کرده اند.
محمد رحیم عمری، از فرماندهان رده میانی نیروی بدری طالبان گفته است که شبکه نفوذی آنها در پایتخت شامل سه بخش می‌شدند: «افراد جنگجو»، «افرادی که کمک مالی جمع آوری می‌کردند» و «کسانی که در بخش تبلیغات فعالیت داشتند.»
شماری از همکاران برخی از افراد نفوذی طالبان که اکنون به خارج از کشور پناهنده شده اند، به وال استریت ژورنال گفتند که از دیدن این افراد در کنار طالبان شوکه شده اند.
بیشترین افراد نفوذی طالبان در پایتخت مربوط به شبکه حقانی بوده اند؛ این امر به تقویت جایگاه این گروه انجامید که در حکومت طالبان دست بالایی دارند.
واحد «بدری» طالبان توسط «بدرالدین حقانی» تأسیس شد، فرمانده ای که در سال ۲۰۱۲ در اثر یک حمله هواپیمای بدون سرنشین ایالات متحده در پاکستان کشته شد.
این واحد اکنون تحت فرمان برادرش، سراج الدین حقانی، وزیر داخله طالبان و فرمانده شبکه حقانی است که مرکز قدرتش در مناطق قبایلی شرقی افغانستان و پاکستان است.
او در بالاترین سطح فهرست افراد تحت تعقیب پلیس فدرال آمریکا قرار دارد.
