برچسب: احزاب سیاسی

عمران خان، نخست‌وزیر پاکستان در واکنش به پیش‌روی‌های اخیر طالبان گفته است «افغان‌ها زنجیر و بند بردگی را شکسته‌اند».

آقای خان این سخن را در یک سخنرانی خود در مورد امپریالیسم فرهنگی، مطرح کرد. جزئیات بیشتر سخنان او منتشر نشده است.

به گزارش بی‌بی‌سی اردو، احزاب سیاسی مذهبی پاکستان، از جمله جماعت اسلامی و جمعیت علمای اسلام «موفقیت» اخیر طالبان افغانستان را تبریک گفته و حمایت و همکاری کامل خود را با طالبان در افغانستان اعلام کرده‌اند.

طبق این گزارش، برخی از اعضای این گروه‌های مذهبی برای جشن گرفتن ورود طالبان به کابل شیرینی نیز پخش کرده‌اند.

طالبان روز گذشته پس از آن وارد کابل شدند که محمداشرف غنی، رییس‌جمهور پیشین از افغانستان خارج شد.

اوضاع کشور به شدت اضطراری می باشد، بدون شک در صورت عدم دخالت نیروی های بین المللی و دخالت شورای امنیت سازمان ملل متحد، اگر اوضاع چنین پیش برود؛ افغانستان به زودی به مراتب از جنگ های خونین دهه هفتاد، به اوضاع خونین تر خواهد رسید.

حکومت افغانستان توان و اراده ای سرکوب طالبان و نجات افغانستان را ندارد و دیگر نباید منتظر ماند.لذا احزاب های که سابقه جنگ با طالبان را دارند باید هر چه زودتر ائتلاف نجات مردم و کشور خود را تشکیل داده و دیگر صبر نکنند. وقت تنگ است و به شدت تنگ تر شده می رود؛ اگر تا کمتر از یک ماه دیگر احزاب دست به اقدام نزنند، بدون شک دیگر توان و وقت لازم را برای نجات مردم و کشور خود نخواهند داشت.

در صورت تشکیل ائتلاف، احزاب باید تافته و جدا بافته از حکومت، عملکرد خود را در هماهنگی با نیروی های امنیتی انجام دهند و از کشور های دخیل در افغانستان حمایت لازم را بدست بگیرند؛ زیرا عملکرد مستقل در هماهنگی با نیروی دولتی و قوت های خاص، نتیجه بسیار مطلوب تر را خواهد داشت(؟)اگر احزاب ائتلاف تشکیل دهند و به معنای واقعی کلمه مقاومت را آغاز کنند، بدون شک طالبان به زودی ای زود به اسفل و سافلین سقوط خواهند کرد.

نجیب شافعی

در نشست مشورتی که با شماری از صاحب نظران و استادان دانشگاه درباره طرح قانون احزاب سیاسی و ضرورت قانونمندسازی تشکل های سیاسی در وزارت عدلیه برگزار شد بر قانونمندسازی احزاب و تشکل های سیاسی تاکید گردید.

خانم داکتر ذکیه عادلی، معین وزارت عدلیه، گفت طی نشستی با برخی صاحب نظران و استادان دانشگاه، طرح قانون احزاب سیاسی که توسط وزارت عدلیه در ۷ فصل و ۶۵ ماده تنظیم شده است، مورد بحث و بررسی قرار گرفت.

مطابق ماده ۲۳ قانون فعلی احزاب سیاسی « احزاب و سازمان های سیاسی مکلف اند مراحل ثبت را مطابق احکام قانون طی نمایند. در غیر آن از حقوق مندرج این قانون استفاده کرده نمی توانند.

 این در حالی است که شمار زیادی از تشکل های سیاسی که در قالب حرکت، جبهه، محور ، روند و…اعلام موجودیت کرده اند، ثبت و راجستر وزارت عدلیه نمی باشند و فعالیت هایشان غیر قانونی است.

هر چند خلأ قانونی نیز در این زمینه بستر ساز مشکلات عدیده ای شده است. لذا قانونمند سازی تشکل های سیاسی از جمله اقدامات ضروری است که مورد توجه قرار خواهد گرفت.

ما هم به خدا قسم دوست داریم در کشور ما یک دولت اسلامی عدالت پیشه باشد، امنیت کامل باشد، دیگر درمسیر راه کشته نشویم زنده ذبح و پوست نشویم، درتابستان کوچی تمام علف مراتع ما را نخورند، رشوه خاری نباشد ،ما هم در سرنوشتمان سهیم باشیم ،مذهب ما رسمی باشد دیگر در دانشگاه مدرسه و مسجد کشته نشویم، دراداره  و دادگاه و اجتماعات توهین و تحقیر نشویم، به خدا قسم ازجنگ و نا امنی خسته شده ایم، ازفقر بی کاری بی چارگی جان به لب شدیم،  ازمهاجرت در راه پاکستان وایران و اروپا خسته شدیم، دوست داریم همه اهل افغانستان یک زندگی برادروار و مسالمت امیز و احترام متقابل کنارهم مثل بقیه کشورها ومردم دنیا داشته باشیم و یک زندگی عاری ازتعصب وخشونت، تبعیض، آدم کشی داشته باشیم!

چه کنیم که نمی شود فکرکنم این آرزو را به گور ببریم!

شیعیان چون که در موضع ضعف قرار دارند از خدایشان است که طالبان آنها را به عنوان یک مسلمان در کنارشان قبول کنند. پای لخت از خدا چه می خواهد، کفش!

اگر گفت خب حالا که ما حاکم شدیم شما یا از نو کلمه بخوانید یا جزیه بدهید، یا دسته جمعی کوچ کنید، یا دسته جمعی قتل عام بشید یا یک زندگی ذلت بار که همه نوع آزادی سلب شده باشد نه در قدرت شریک باشید، نه در مملکت کاره ای باشید نه درصدا و سیما حق شبکه رادیو و تلویزیون داشته باشید نه حق احزاب رسمی به عنوان حق سیاسی داشته باشید! این که نشد زنگی، نشد هموطن، این که نشد مسالمت امیز زنگی کردن این که نشد دوستی و روابط حسنه!

دلم می خواهد داد بکشم از این همه بدبختی و ظلم و نفهمی، هردو طرف به سمت یک قبله نمازمی خواند، خدای واحد را قبول دارند، یک کتاب، یک پیامبر، یک بهشت و جهنم را قبول دارند با هم می جنگند هر دو طرف هم شهید می شوند؟!!!!!!!

برعلیه همدیگر فتوای جهاد می دهند همدیگر را کافر می خوانند و مستحق جهنم!

پایگاه خبری ‘دِ اینترنشنال نیوز’ در گزارشی نوشت خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان تا ۱۱ سپتامبر امسال تاثیری مهم بر مناسبات کشورهای همسایه و منطقه خواهد گذاشت.

«رامش کومار وانکوانی » یکی از اعضای مجلس ملی و رئیس شورای هندوهای پاکستانی با انتشار مقاله ای در پایگاه خبری “د اینترنشنال نیوز” پاکستان با اشاره به اثرات خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان  اضافه کرد خروج سریع نیروهای آمریکایی از افغانستان به دستور جوبایدن همزمان با بیستمین سالگرد حملات به مرکز  تجارت جهانی و وزارت دفاع آمریکا بدون  دستاورد مهمی می تواند تغییرات زیادی در منطقه  ایجاد کند.

وی با بیان اینکه  به نظر می رسد که آمریکا قادر به قطع کامل خود با افغانستان نیست اضافه کرد در شرایط جدید با توجه به تلاش روسیه و  چین برای گسترش نفوذ در چین ، واشنگتن نیاز دارد که پایگاههایی در کشورهای همسایه افغانستان داشته باشد.

رئیس شورای هندوهای پاکستانی با بیان اینکه  شرایط در برخی از کشورهای آسیای میانه نسبت به گذشته تغییر یافته نوشت هم اکنون قرقیزستان ،قزاقستان و تاجیکستان با تغییر مناسبات و روابط خود از متحدان روسیه هستند.

هم اکنون بیش از پنج هزار سرباز روس در بزرگترین پایگاه نظامی در روسیه مستقر است و از سوی دیگر قانون  اساسی ازبکستان نیز اجازه ایجاد پایگاه نظامیان خارجی در این کشور را نمی دهد.

نفوذ چین در آسیای میانه 

در ادامه این گزارش با اشاره به افزایش نفوذ و تاثیر چین در کشورهای آسیای میانه آمده  است چین و روسیه به همراه  کشورهای آسیای میانه موفق به ایجاد پیوندها و روابط نزدیک با تمام احزاب در افغانستان شدند و بسیار مشتاقتند تا پس از خروج نیروهای آمریکایی از این کشور نقش های فعال تری بازی کنند. 

 وانکوانی با اشاره به نقش محوری پاکستان در جنگ علیه تروریستم اظهار داشت تعداد زیادی از سربازان و مردم پاکستان جان خود را برای  مبارزه با تروریسم فدا کردند و همچنان وضع دشوار و دوراهی در مسئله مرز خارجی وجود دارد.

پاکستان پایگاه نظامی در اختیار آمریکا قرار نمی دهد 

روزنامه نیویورک تایمز نیز در گزارشی از بن بست گفت وگوهای آمریکا و پاکستان بر سر ایجاد پایگاه نظامی در  این کشور خبر داد.

شاه محمود  قریشی وزیر خارجه پاکستان در واکنش به انتشار گزارشهایی در خصوص علاقه مندی امریکا برای ایجاد پایگاه نظامی در پاکستان اظهار داشت اسلام آباد پایگاه نظامی در اختیار آمریکا قرار نمی دهد.

با وجود اینکه آمریکا برای خروج از افغانستان مصمم است اما تاکنون هیچگونه سیاست و خط مشی مشخصی در باره شرایط پس از خروج نیروهایش ترسیم نکرده است و دراین شرایط رقابت کشورهای  منطقه برای گسترش نفوذ در افغانستان افزایش می یابد.

دو روز پس از آن ‌که کشورهای برگزارکننده‌ی‌ نشست استانبول اعلام کردند؛ این نشست تا بعد از عید سید فطر به تعویق افتاده است؛ هیئتی از گروه طالبان به ریاست شیخ عبدالحکیم حقانی، رییس هیئت گفت‌وگوکننده‌ی طالبان، از دوحه به اسلام‌آباد، رفته است. منبعی از گروه طالبان به روزنامه‌ی صبح کابل، دلیل این سفر را، مشوره در باره‌ی نشست استانبول می‌گوید.
بر اساس طرح زلمی‌خلیل‌زاد، نماینده‌ی ویژه‌ی وزارت خارجه‌ی امریکا، قرار بود که «نشست مهم» برای تسریع روند صلح افغانستان، در ترکیه با حضور جناح‌های سیاسی افغانستان و با محوریت سازمان‌ملل، برگزار شود. چندی پیش، ترکیه از آمادگی کامل برای برگزاری این نشست در ۲۴ اپریل خبر داده بود؛ اما با نزدیک‌شدن به زمان مشخص‌شده، وزارت خارجه‌ی ترکیه اعلام کرد که این نشست به دلیل مقدمه‌چینی به تاخیر افتاده است.
هرچند، وزارت خارجه‌ی ترکیه، جزییات بیشتری از دلیل‌های به‌تعویق‌افتادن این نشست ارایه نکرد؛ اما منابع تایید می‌کند که نبود علاقه‌مندی گروه طالبان برای اشتراک در این نشست و چندپارچگی جانب دولت افغانستان، از دلیل‌هایی بوده است که نشست استانبول در زمان مشخص‌شده‌ی آن برگزار نشود.
پیشتر، نعیم وردک، سخن‌گوی طالبان در قطر، به رسانه‌ها گفته بود؛ تا زمانی که نیروهای خارجی به‌گونه‌ی کامل از افغانستان بیرون نشوند، این گروه، در هیچ نشست به ‌شمول نشست استانبول اشتراک نخواهد کرد.
از سویی هم، وزارت خارجه‌ی پاکستان گفته است که این کشور تلاش می‌کند طالبان را برای ادامه‌ی روند گفت‌وگوهای صلح قانع کند. شاه‌محمود قریشی، وزیر خارجه‎‌ی پاکستان، (۳۰ حمل) به خبرگزاری رویترز، گفت: «ما از طالبان می‌خواهیم که به تعامل شان در روند صلح ادامه دهند، ما تلاش می‌کنیم که آن‌ها را برای موفقیت روند صلح قانع کنیم؛ اما آن‌ها خودشان تصمیم می‌گیرند.»

اسلام‌آباد و نشست استانبول
در بحبوحه‌ی گفت‌وگوها برای صلح افغانستان، چشم‌ها از دوحه به استانبول دوخته شده بود؛ به شهری که قرار بود جناح‌های درگیر جنگ چهل‌ساله‌ی افغانستان، بار دیگر، گرد میز آمده و در باره‌ی نظام آینده‌ی سیاسی افغانستان، چانه‌زنی کنند؛ اما در آستانه‌ی این نشست، شماری از رهبران سیاسی، واکنش‌هایی دیگر در برابر کنش‌گری پاکستان دارند.
رییس‌جمهور غنی که یک‌شنبه (۲۹ حمل)، در برنامه‌ی اهدای مدال به شماری از نیروهای پولیس و امنیت ملی، سخن‌رانی می‌کرد، گفت که انتخاب دوستی و دشمنی به دست پاکستان است. «امروز، روز تصمیم برای پاکستان است. اگر کشور ما امن باشد، آن‌جا [پاکستان] نیز آرام است؛ اگر ما آسایش داشته باشیم، آن‌ها نیز آسایش خواهند داشت.» آقای غنی افزود که اگر پاکستان دوستی را انتخاب کند، افغانستان آماده است که با افزایش همکاری با جهان و منطقه، با این کشور نیز همکاری کند.
با این‌حال که هیئت گفت‌وگوکننده‌ی طالبان در پاکستان به ‌سر می‌برد؛ این پرسش پیش می‌آید که پاکستان تا چه اندازه می‌تواند و یا مصمم است که روی طالبان برای اشتراک در نشست استانبول و برنامه‌های این گروه، تاثیرگذار باشد؟
شماری از کارشناسان سیاسی افغانستان، باور دارند که گروه طالبان در تصمیم‌گیری‌های شان مستقل عمل می‌کنند؛ اما برای مشوره با فرمانده‌هان شان به پاکستان و برخی از ولایت‌های افغانستان سفر می‌کنند. دکتر جعفر مهدوی، کارشناس سیاسی و استاد دانشگاه، در صحبت با روزنامه‌ی صبح کابل، می‌گوید که طالبان گوش به فرمان پاکستانی‌ها نیستند؛ اما پاکستان همانند دیگر کشورهای دخیل در جنگ و صلح افغانستان، تاثیراتی روی برنامه‌های جناح‌های سیاسی افغانستان و به ویژه گروه طالبان دارد. «برخی از چهره‌ها در درون گروه طالبان، ممکن است که وام‌دار پاکستان باشند؛ اما به این معنا نیست که طالبان گوش به فرمان پاکستان است… تمام ظرفیت طالبان در قطر نیست، تعدادی شان در پاکستان اند و تعدادی هم در داخل افغانستان؛ بنابر این، تیم مذاکره‌کننده مجبور است که با آن‌ها مشوره کند.» به گفته‌ی او، پاکستان وانمود می‌کند که طالبان در مشت آن‌ها است؛ در حالی که چنین نیست.
آقای مهدوی، با اشاره به سخنان رییس‌جمهور غنی که انتخاب دوستی و دشمنی به دست پاکستان است، می‌گوید که فهم و درک آقای غنی «اشتباه» است؛ بخش بزرگی از روند صلح به دست افغانستانی‌ها است. «تا زمانی‌که افغان‌هایی چون غنی، منافع و قدرت ‌شان، مهم‌تر از منافع ملی و جان شهروندان افغانستان باشد؛ ما نه باید از کشورهای دیگر توقع داشته باشیم که به منافع ملی ما بیندیشند.»
شماری دیگر از کارشناسان افغانستان اما باور دارند که حرف نهایی طالبان را پاکستان می‌زند و این کشور، برنامه‌های گروه طالبان را در روند صلح افغانستان تعیین می‌کند. علی‌سجاد مولایی، کارشناس سیاسی می‌گوید که در پشت برنامه‌های طالبان، سیاست‌گذاران زبده‌ی پاکستانی قرار دارد. «روشن است که پاکستان طالبان را مدیریت می‌کند. افراد زبده‌ی پاکستانی، برای طالبان برنامه می‌چینند و طرح می‌ریزند. این پاکستان است که تعین می‌کند، طالبان به نشست استانبول اشتراک کنند و یا نکنند.» تاکید آقای مولایی بر این است که پاکستان در موضع‌های طالبان تعیین‌کننده است؛ چون هر باری‌که این گروه به بن‌بست روبه‌رو می‌شود، به پاکستان، سفر کرده و از آن‌ها مشوره می‌گیرد.
با این‌حال، عارف علوی، رییس‌جمهور پاکستان در مصاحبه با صدای امریکا، گفته است که کشورش بیشترین نفع را از برقراری صلح در افغانستان می‌برد. «با برقراری صلح در افغانستان، ما بیشترین نفع را می‌بریم. جنگ در افغانستان، جان ۷۰ هزار شهروند پاکستان را گرفته و میلیاردها دالر به ما ضرر وارد کرده است.»
با آن‌که این مقام بلندرتبه‌ی پاکستانی، افزوده است که کشورش نمی‌خواهد، روند صلح افغانستان به ناکامی بینجامد؛ اما رهبران دولت افغانستان، هم‌واره پاکستان را متهم به حمایت از گروه طالبان می‌کنند. به تازگی، امرالله صالح، معاون دوم رییس‌جمهور (۲ ثور) در مراسمی در ولایت کندهار، گفت؛ ماین‌هایی که جنگ‌جویان طالب از آن استفاده می‌کنند، در پاکستان ساخته می‌شود؛ چون موادی که از آن در ساخت ماین‌ها استفاده می‌شود، در افغانستان وجود ندارد. «تمام تجهیزات نظامی و انفجاری جنگ‌جویان طالب، در پاکستان تولید می‌شود.»

طالبان: هنوز زود است که بگویم در هنگام خروج به خارجی‌ها حمله می‌کنیم یا نه!
یکی از نگرانی‌های عمده‌ی امریکا و کشورهای عضو ناتو، این است که در هنگام خروج سربازان شان مورد حمله‌ی گروه طالبان قرار نگیرد. چندی پیش، پنتاگون- وزارت دفاع امریکا- اعلام کرد که در زمان خروج به شمار نیروهای امریکایی در افغانستان به‌گونه‌ی موقت می‌افزاید. مضاف بر آن، جو بایدن در هنگام توضیح برنامه‌ی خروج گفت که اگر طالبان بخواهد در زمان خروج به سربازان خارجی حمله کند، این کشور با همه‌ی توان از خود و شرکای بین‌الملی اش، دفاع می‌کند.
با این‌حال، گروه طالبان می‌گوید که دانستن این موضوع که پیش از خروج کامل، به سربازان امریکایی حمله می‌کنند یا نه، هنوز زود است. محمدنعیم وردک، سخن‌گوی گروه طالبان، به خبرگزاری آسوشتیدپرس، گفته است: «برای دانستن این مسایل هنوز خیلی زود است، در مورد آینده‌ نمی‌توان چیزی گفت.»
آگاهان می‌گویند که اگر در هنگام خروج، کوچک‌ترین حمله‌ا‌ی به سربازان خارجی شود، خروج کامل آن‌ها به تعویق افتاده و جنگ دوام‌دار خواهد شد. آقای مولایی، تاکید می‌کند که در این صورت، نه به نفع طالبان است و نه به نفع دولت افغانستان. «فکر نکنم که طالبان حمله‌ا‌ی انجام بدهند.»
با این ‌همه، این نگرانی میان شهروندان افغانستان و حتا مقام‌های امریکایی مطرح است که پس از خروج سربازان خارجی و بی‌نتیجه‌بودن نشست استانبول، افغانستان در تلاطم بحران‌ها غرق می‌شود. جان مکنزی، فرمانده‌ی نیروهای امریکایی در خاور میانه و شمال افریقا، گفته است که نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان، پس از خروج کامل نیروهای خارجی هم‌چنان نیاز به حمایت دارند و در غیر آن صورت از هم می‌پاشند. بر اساس گزارش خبرگزاری‌های امریکا و به ویژه اسوشتیدپرس، مقام‌های نظامی امریکایی، خروج کامل سربازان این کشور از افغانستان را پیشنهاد نمی‌کنند.
شماری از کارشناسان سیاسی افغانستان اما باور دارند که اعلام یک‌بارگی و بدون قیدوشرط خروج سربازان امریکایی از سوی بایدن و کشورهای عضو ناتو، همه‌ی جناح‌های سیاسی افغانستان را غافل‌گیر کرده است. آقای مهدوی می‌گوید که جناح‌های سیاسی افغانستان به ‌شمول گروه طالبان، پس از اعلام خروج بی‌قیدوشرط، متعجب و گیج هستند و از همین ‌رو، به کشورهایی چون پاکستان برای مشوره سفر می‌کنند.

روح الله طاهری

در بحبوبه‌ی رسیدن زمان خروج نیروهای امریکایی از افغانستان طبق توافق‌نامه‌ی دوحه میان امریکا و طالبان، هنوز مسیر گفت‌وگوهای صلح افغانستان مشخص نیست. قرار بود در نشست مسکو، وضعیت گفت‌وگوهای صلح افغانستان تا حدی مشخص شود؛ اما نشست مسکو، به جای تسهیل، فراروی گفت‌وگوهای صلح افغانستان موانع جدیدی را خلق کرد.
طالبان در نشست مسکو گفتند: «ما به عنوان نماینده‌ی پشتون‌ها با دیگر اقوام روی صلح افغانستان صحبت می‌کنیم و دولت افغانستان برای هموارشدن مسیر صلح قدرت را رها کند. در ادامه‌ی این نشست، لوی درستیز گذشته‌ی طالبان با مارشال عبدالرشید دوستم بنای دعوا را گذاشت.»
از زمان سقوط حکومت طالبان تا هنوز، الگو‌های ذهنی طالبان دچار دگرگونی نشده است. از برخورد طالبان با مارشال دوستم در نشست مسکو دریافت شد که این گروه به عمد از سوی بعضی قدرت‌های جهانی، سیاسی نمایش داده می‎ شود؛ با این که هنوز در همان بدویت ذهنی به‌ سر می‌برد.
از خواسته‌های طالبان در نشست مسکو مشخص شد، اصل دموکراسی برای طالبان مفهومی ندارد و حلال مشکلات افغانستان را همان امارت‌خواهی می‌دانند. با گذشت سال‌های متمادی و تغییر شاخصه‌های اجتماعی افغانستان، تفاوت خاصی در خطوط سرخ طالبان نیامده است و این گروه هم‌چنان آینده را با عینک گذشته می‎بیند.
البته در نشست مسکو کشورهای شرکت‌کننده به صورت واضح بیان داشتند که جمهوریت راه‌ حل صلح افغانستان است و اگر طالبان خیال صلح را به ‌سر می‌پرورانند، در پذیرش جمهوریت منعطف باشند؛ اما طالبان دست رد به این خواست نشست ترویکای مسکو زدند.
با آن ‌که در نشست مسکو نتیجه‌ی مطلوبی در جنگ و صلح افغانستان به دست نیامد؛ اما آگاهان سیاسی بر این باور استند که نشست ترکیه با نظارت ملل‌متحد، گفت‌وگوهای صلح افغانستان را به نتیجه خواهد رساند و دولت افغانستان نیز از آمادگی خود برای شرکت در این نشست خبر داد.
حمدالله محب، مشاور امنیت ملی افغانستان، دیروز شنبه در کنفرانس خبری –نشست مشترک امنیتی-، اعلام کرد که دولت برای نشست ترکیه آمادگی خود را می‌گیرد. این مقام سیاسی کشور، گفت: «بحث در باره‌ی آجندا، اشتراک‌کنندگان و زمان برگزاری نشست استانبول ادامه دارد.»
روزنامه صبح کابل در مطلبی پیرامون صلح افغانستان می نویسد: در مورد گفت‌وگوهای صلح افغانستان آن‌ چه قابل درنگ است، تقابل دو طرف گفت‌وگوهای صلح است. نه طالبان و نه دولت افغانستان تمایلی به نشست‌ها و گفت‌وگوها نشان نداده اند. هر دو طرف، جنگ را حربه‌ی اصلی برای سرکوب هم‌دیگر می‌خوانند. تصور می‌رود که طالبان و دولت افغانستان به اجبار و فشارهای بین‌المللی در این نشست‌ها شرکت می‌کنند؛ در غیر آن، هیچ یک از طرف‌ها تمایل به گفت‌وگو ندارند و از قراین معلوم می‌شود که نشست ترکیه هیچ تغییری به طرز دید دو طرف درگیر در افغانستان نخواهد آورد؛ مگر این که فشارهای بین‌المللی، دو طرف گفت‌وگو را مجبور به از خودگذری کند.
در سایت جهاد، طالبان همواره شکست نیروهای امنیتی را بزرگ‌نمایی می‌کنند و دولت افغانستان نیز حملات هوایی و زمینی را به پناه‌گاه‌های طالبان شدت بخشیده است؛ نکته‌ای که آشکار می‌کند دولت و طالبان چندان تمایلی به صلح ندارند و گفت‌وگوی صلح افغانستان، روندی است تحمیلی از سوی کشورهای حامی دولت افغانستان و طالبان.
در ادامه‌ی نشست مشترک امنیتی افغانستان، حمدالله محب، مشاور شورای امنیت افغانستان، تأکید کرد که گروه طالبان هیچ تغییری نکرده و تلاش دارد تا با استفاده از زور، حکومت را به دست آورد. او گفت: «طالب تعهد به صلح ندارند و قصد دارند با وحشت ما را تسلیم بادارش بسازند.»
از ادبیات گفتاری آقای محب، معلوم می‌شود که ناقوس جنگ در افغانستان شدت می‌گیرد و حملات نیروهای ارتش در برابر طالبان افزایش خواهد یافت. طالبان نیز پیوسته در گفت‌وگوهای صلح، آتش‌بس را نپذیرفته و از آمادگی‌های جنگ بهاری خبر داده اند.
وقتی تمام قراین و نشانه‌ها را در کنار هم بگذاریم، تنها یک نتیجه به دست می‌آید: گفت‌وگوهای صلح افغانستان و نشست‌های پیهم برای حل منازعات، چیزی جز ضیاع وقت نیست و آینده‌ی افغانستان قبل از قبل در کشورهای دیگر ترسیم شده است. آن‌چه به نام گفت‌وگو و نشست در کشورهای دیگر جریان دارد، اجرای رسمیات و به سخره گرفتن مردم است.

کمیته مشترک سیاسی این احزاب امروز(شنبه ۱۴ حمل) با نشر اعلامیه‌ای از سایر جریان‌های تاثیرگذار خواست با مجموعه احزاب شامل در کمیته سیاسی، همسو شده و با همکاری یکدیگر از فرصت پیش آمده برای آوردن صلح در افغانستان تلاش کنند.

احزاب همسو شامل حزب جمعیت اسلامی افغانستان به رهبری صلاح‌الدین ربانی، حزب اسلامی افغانستان به رهبری گلبدین حکمتیار، حزب وحدت اسلامی افغانستان به رهبری محمد کریم خلیلی، حزب جنبش ملی اسلامی افغانستان به رهبری مارشال عبدالرشید دوستم، حزب افغان ملت، حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان به رهبری محمد محقق و حزب محاذ ملی اسلامی افغانستان است.

این احزاب از برگزاری نشست صلح افغانستان در ترکیه استقبال کرده و ابراز امیدواری کردند با همکاری جهانی و منطقه‌ای و تلاش‌های طرف‌های سیاسی اشتراک کننده در اجلاس، راه حل مناسب، معقول، جامع و همه شمول برای ختم جنگ و منازعه بیش از چهار دهه افغانستان پیدا شود.

در این اعلامیه آمده کمیته سیاسی احزاب ضمن تفاهم‌هایی که درباره روند صلح کرده به عنوان تیم هماهنگ کننده، عمده‌ترین کارهای فنی را انجام داده و گام‌های مناسبی را برای تقویت همدلی و ایجاد هماهنگی میان جریان‌های سیاسی و شخصیت‌های تأثیرگذار برداشته و اراده دارد تا هماهنگی‌ها را بیشتر گسترش داده و تقویت کند..

این احزاب گفتنند در قدم بعدی در نظر دارند نشست میان این احزاب و سایر نهادها نیز برگزار شود و حتی با افراد طالبان و دولت افغانستان نیز در تماس خواهند شد.

در اعلامیه این احزاب نیز آمده آنان تأمین صلح و ایجاد ثبات پایدار در افغانستان را به نفع امنیت منطقه و جهان دانسته و از تمام کشور‌های همسایه، منطقه و جهان خواسته که برای یافتن جنگ و آوردن صلح و بازسازی کشور صادقانه همکاری کنند.

غیرت بهیر، از اعضای ارشد حزب اسلامی افغانستان نیز در این نشست به نمایندگی از حزب اسلامی گفت هفت حزب سیاسی روی چندین موضوع به تفاهم رسیده‌اند و اینکه بعضی از حلقات می‌خواهند در روند صلح مشکل ایجاد کنند واقعیت دارد و در این شرایط حساس همه افغانها باید دست به دست هم دهند که از اجلاس ترکیه همه شرکت کنندگان با دست پر برگردند.

آقای بهیر گفت هفت حزب تصمیم گرفته که به تفاهم برسند و با تفاهم مشترک به نشست ترکیه بروند و آنان تلاش دارند که با جهت‌های دیگر مانند طالبان و دولت افغانستان تماس بگیرند تا دامنه این تفاهم گسترده‌تر شود.

او گفت تفاهم این احزاب را با دولت نیز منتفی نداسته و اگر تمام جناح‌ها به گفته او، قبل از سفر به ترکیه به یک طرح واحد و هم‌نظری به ترکیه بروند به نفع افغانستان است.

در شرایط کنونی و دوره دموکراسی که قدرت واقعی در دستان مردم است، احزاب نقشی پررنگی در جامعه دارد. در عصر کنونی وجود احزاب و جریان‌‌های سیاسی شرط اولیه و اساسی حکومت‌‌های دموکراتیک و مردمی می‌‌باشد. احزاب و جریان‌‌های سیاسی به ما کمک می‌‌کند تا شاهد گسترش مشارکت سیاسی، مشروعیت، یکپارچگی ملی و جامعه‏پذیری سیاسی در جامعه باشیم و حکومت‌‌های مردمی براساس رای و اراده مردم به‌جود بیاید. در واقع احزاب سیاسی به گسترش آگاهی سیاسی مردم کمک می‌‌کند و شهروندان را به زندگی انتقادی، همبستگی و فعالیت جمعی سوق داده و با تأثیرگذاری بر شکل‏دهی و تبیین مصالح دینی و ملّی، ضریب امنیت ملی را افزایش دهند.

افغانستان جامعه‌ای با تنوع قومی و زبانی است. تنوعی که به علت فقر علمی و آگاهی جمعی به معضله بزرگ مبدل شده است. در نتیجه بافت‌‌‌‌های مجزا تحت نام قوم، زبان و سمت شکل گرفته است. وضعیت افغانستان به خانه شبیه است که خشت‌‌های دیوارهایش باهم بافت ندارد و با کمترین فشار فرو می‌ریزد. برای استحکام خانه، خشت‌‌های دیوار باید بافت بخورد. دیوارها مجزا است، ولی فشار سقف خانه مشترک است.

وضعیت افغانستان شبیه چنین خانه‌‌ای است. جامعه بافت نخورده‌ است. دشمن و منافع ما مشترک است، ولی جامعه سیاسی و مردم ما به این درک نرسیده‌اند. هر کدام تحت نام قوم و زبان به راه خود می‌‌رویم و دنبال منافع کوچک خویش می‌‌گردیم. بعد ملامتی را به گردن همدیگر انداخته و زمینه همدیگر را می‌‌زنیم. بیشتر انرژِی ما صرف کوبیدن همدیگر می‌‌شود تا بازسازی وطن و رسیدن به هدف.

در شرایط کنونی وضعیت سیاسی و اجتماعی ما در افغانستان نیازمند توسعه سیاسی، اقتصادی و امنیتی است. این در حالی‌ست که موانع عظیمی نیز بر سر راه آن مشاهده می‌‏شود؛ از این‏رو برای دستیابی به توسعه سیاسی و اقتصادی و نیز کنترل وضعیت، ایجاد احزاب قانونی و قدرتمند در جامعه، لازم و ضروری است.

احزاب سیاسی قدرتمند و با برنامه می‌‌تواند این ناهماهنگی را اصلاح کند و جامعه را بافت دهد.

حزب ملی شکل بگیرد تا مرزهای قومی و زبانی شکسته شود

قبلا اشاره کردم افغانستان جامعه‌ای با تنوع قومی و زبانی است. از سوی تمام برنامه‌‌های سیاسی، اجتماعی و حتا اقتصادی ما با محور قوم شکل می‌‌گیرد. مرز قومی و سمتی باید شکسته شود. یک حزب مردمی و بدون مرز قومی و زبانی شکل بگیرد. دقیقا چیزی که وجودش در جامعه احساس می‌‌شود. به لیست بلند و بالای احزاب افغانستان نگاه کنید. شمارشان به عدد سه‌رقمی یعنی بیشتر از صد می‌‌رسد. در اساسنامه همه شعارهای ملی‌‌گرایانه دیده می‌‌شود، ولی عملکرد همه‌شان بدون استثنا قومی است. حتا ترکیب‌شان قومی است. نگاه‌شان به جامعه و قدرت قومی است. این نگاه و این تفکر علت اساسی شکل‌گیری بافت‌‌های مجزا در جامعه است. افغانستان نیازمند احزاب است که عملکردشان ملی باشد، نه فقط شعار و اساسنامه‌شان. احزابی که تمام اقوام افغانستان در آن سهیم باشند و خود را در آیینه آن بنگرند. تا وقتی یک جریان سیاسی از همه اقوام شکل نگیرد، وضعیت سیاسی و اجتماعی افغانستان تغییر نخواهد کرد. چنین حزب قدرتمند می‌‌تواند مردم را با هر باور، نژاد و زبان دورهم جمع کند.

شکل‌‌گیری چنین حزبی باعث می‌‌شود سیاسیون و مردم کم کم ملی‌‌گرایانه فکر کنند و به مرور زمان وحدت ملی شکل خواهد گرفت. وقتی ما پایه‌‌های ملت‌سازی را در جامعه بنا کنیم، همان پایه‌‌های به ستون‌‌های مستحکم دولت و حکومت مقتدر مبدل می‌‌شود. فاصله‌‌ها میان دولت و ملت کم می‌‌شود. حکومت‌‌ها مردمی می‌‌شود و مردم‌‌ها حکومتی.

یکبار به جامعه کنونی افغانستان نگاه کنید. حکومت مردم را ملامت می‌‌کنند و متهم به نقض مسئولیت شهروندی و مردم حکومت را به باد انتقاد می‌‌گیرند و عامل همه بدبختی می‌‌دانند. درحالی‌که حاصل و محصول همد‌‌یگرند.

در سال‌‌های گذشته تلاش‌‌های زیادی برای دولت‌سازی انجام شده است. اما ملت‌سازی را فراموش کرده‌اند. درحالی‌که دولت و حکومت حاصل رای مردم و ملت‌اند. وقتی ملت در این وضعیت باشند، توقع داشتن حکومت مقتدر بی‌جا است.

جامعه امروزی افغانستان به ملت‌سازی نیاز دارد. احزاب سیاسی می‌‌توانند نقش پررنگ در ملت‌سازی ایفا کنند. پس ما نیازمند احزاب قدرتمند و فراقومی هستیم؛ احزابی بابرنامه و با محور مردم تا بتوانند در انتخابات تفاوت را رقم بزنند و مردم را به محور حزب و یک جریان سیاسی جمع کنند، نه قوم و زبان. آن وقت است که ریشه‌‌های مردمی دولت و حکومت شکل می‌‌گیرد و بافت‌‌های مجزایی ملت باهم گره می‌‌خورند.

اطلاعات روز

وجود احزاب قوی و نیرومند، نه تنها یک نیاز، بلکه یک حتمیت، در روزگار کنونی است. قطع نظر از ضرورت کنترل قدرت با قدرت، احزاب حلقه وصل جامعه و نظام قدرت است. ولی ارگانیزم معیوب تمام احزاب در میدان بیمارگون سیاست کارکردهای آن را نیز مختل نموده است.

مهم‌ترین کاستی‌های احزاب عبارتند از:

۱. عدم پایبندی اکثر احزاب به الزامات حقوقی و قانونی کشور.

۲. عدم پایبندی به اساسنامه و مرامنامه‌های شان.

۳. نداشتن پالیسی و استراتژی مدون بلند مدت که در محور آن فعالیت نمایند.

۴. نداشتن ساختار، تشکیلات و کمیته‌های و سایر اقتضائات حزبی فعال، متناسب با شرایط موجود و روندهای آینده.

۵. عدم پایبندی به چرخش دموکراتیک مقامات حزبی.

۶. نداشتن سیستم مالی واضح و روشن.

۷. قومی و سمتی بودن اکثر احزاب.

۸. نداشتن سیستم روشن و عام برای عضویت‌گیری و سلب عضویت.

۹. نشستن حلقات خاص بجای مکانیزم‌ها در اتخاذ تصامیم حزبی.

۱۰. نداشتن فعالیت حزبی مطابق معیارهای رایج دنیا.

۱۱. فرد محوری و موروثی شدن احزاب.

۱۲ تهی شدن غالب احزاب از حضور نخبگان جامعه.

۱۳. فصلی و پروژه‌ای بودن تعدادی از احزاب. هر حزب قدیم و جدید که کاستی‌های فوق را از خود بزداید، یقینا مقبولیت عمومی پیدا می‌کند.

داکتر امان فصیحی

امروز نخستین نشست کمیته رهبری شورای به اصطلاح مصالحه ملی برگزار شد. جالب اینجاست که حتی یک جوان مستقل تحصیل کرده باسواد در کمیته رهبری این شورا وجود ندارد.

شماری از افراد این کمیته حتی توان نوشتن یک صفحه تحلیل در باره صلح را ندارد. با این وضعیت، دورنمای صلح از همین حالا در هاله ای از ابهام قرار دارد.

تا زمانی که نگاه علمی به صلح وجود نداشته باشد، با چند تا چهره تکراری آزموده شده نمی توان صلح را تامین نمود. ناکارآمدی شورای مصالحه ملی وقتی آشکار می گردد که حتی رهبران حزب اسلامی و جمعیت اسلامی( دو حزب بانفوذ) و محور مردم افغانستان از حضور در این شورا سرباز زده و آن را باعث ضیاع وقت دانسته اند.

عبدالطیف نظری

عطا محمد نور رئیس اجرایی حزب جمعیت اسلامی شب گذشته در تویتر خود نوشت از اینکه بن بست مذاکرات صلح دوحه شکسته شده و هیات مذاکره کننده دولت جمهوری اسلامی افغانستان و هیات مذاکره کننده طالبان می توانند برای پایان دادن به جنگ و خونریزی و مغتنم شمردن فرصت برای صلح گام بعدی را بردارند، استقبال می کند.

وی گفت:«خبرهای خوبی شنیده ایم که می گوید هیات مذاکره کننده حکومت در دوحه موفق شده اند بن بست ایجاد شده را بشکنند، این خود یک بار دیگر امید را در رندگی مردم ما زنده می کند. جمعیت اسلامی افغانستان به طور کامل اعتقاد دارد که صلح در افغانستان از طریق مذاکره و عدالت اجتماعی به دست می آید.»

عطا محمد نور تاکید کرد از هیات مذاکره کننده حکومت در دوحه می خواهیم که صبر و قدرت داشته باشند و طالبان را به پایان خشونت و اعلام آتش بس وادار سازند.

وی افزود حزب جمعیت همچنین از تمام احزاب سیاسی و شخصیت ها می خواهد متحد بمانند و دولت را به فراهم سازی بستر برای تقویت ارزش های نظام جمهوری وادار کنند.

والی پیشین بلخ از سازمان ملل و جامعه بین الملی و کشورهای منطقه خواست به پروسه صلح کمک کنند چون یک افغانستان صلح آمیز می تواند به یک منطقه و جهان صلح آمیز کمک کند.

نخست ‌وزیر پاکستان در دیدار با گلبدین حکمتیار رهبر حزب اسلامی گفت حل مشکلات افغانستان از طرق نظامی میسر نیست و تنها راه حل برون‌رفت از شرایط فعلی، آشتی و گفت‌وگو است.

عمران خان اظهار داشت حل مشکلات افغانستان از طرق نظامی میسر نیست و تنها راه حل برون‌رفت از شرایط فعلی، آشتی و گفت‌وگو است.

خان در این دیدار بار دیگر تعهد خود را برای همکاری نزدیک با افغانستان تکرار و برای روند صلح کشور آرزوی موفقیت کرد.

نخست‌وزیر پاکستان با تأکید بر اینکه روابط این کشور و افغانستان، تاریخی است، افزود: «پاکستانی‌ها مردم افغانستان را برادران خود می دانند؛ ثبات پاکستان و منطقه به روند صلح افغانستان ارتباط دارد.»

به گفته وی، گفت‌وگوهای بین‌الافغانی به رهبری افغانستان فرصتی برای صلح پایدار است.

عمران‌خان تصریح کرد پاکستان در روند صلح افغانستان نقش مثبتی داشته و امیدوار است احزاب افغانستان برای ثبات سیاسی این کشور تلاش کنند.

حفیظ الرحمان نقی، معاون گلبدین حکمت‌یار، رهبر حزب اسلامی می‌گوید یک محور جدید متشکل از رهبران سیاسی افغانستان که به گفته او «پایگاه‌های مردمی» دارند، برای گفت‌وگو با طالبان ایجاد شده است.

آقای نقی در مورد ترکیب این گروه جزئیات نمی دهد، اما می گوید بحث روی تشکیل این گروه از یک‌سال به این‌سو مطرح شده بود و هدف آن گفت‌وگوی مستقیم با طالبان بود. به گفتۀ آقای نقی، این گروه «آمر و مادون» ندارد.

به باور این گروه، گفت‌وگو با طالبان تنها در صورتی موفق خواهد بود که مردم به‌گونۀ مستقیم در آن دخیل باشند.

پیش از این گلبدین حکمت‌یار، رهبر حزب اسلامی در گفت‌وگو با رسانه‌ها گفته بود که برخی از احزاب و جریان‌های سیاسی با طالبان وارد گفت‌وگو شده‌اند.

گلبدین حکمت‌یار، رهبر حزب اسلامی که از سوی حکومت به عنوان عضوی از هیأت مذاکره‌کننده دولت معرفی شده است در گفت‌وگو با رسانه‌ها گفته است شماری از احزاب به‌گونه مستقیم با طالبان وارد گفت‌وگو شده‌اند و به نتایج ابتدایی نیز دست یافته‌اند.

به گفتۀ آقای حکمت‌یار، ارگ در پیوند به گفت‌وگوهای صلح و تشکیل هیأت گفت‌وگوکننده با شماری از احزاب سیاسی مشورت نکرده است. رهبر حزب اسلامی افزود طالبان و احزاب سیاسی در باره زمان و مکان گفت‌وگوها نیز صحبت کرده‌اند.

چندی پیش حزب جمعیت اسلامی نیز در اعلامیه‌یی گفته بود که رهبری این حزب از آدرس حکومت در گفت‌وگوهای صلح شرکت نخواهد کرد.

به گفتۀ اعضای حزب جمعیت اسلامی، در مورد درج نام رهبر این حزب در فهرست شورای عالی مصالحه ملی با رهبری و ریاست این حزب نیز مشورت نشده و رهبری جمعیت اسلامی در آن شرکت نخواهد کرد.

اعضای این حزب می‌گویند برای حفظ ارزش‌ها و دست‌آوردهای سه دهۀ اخیر، هیأت مستقلی برای گفت‌وگو با طالبان گماشته‌اند.

 حامد کرزی، رئیس‌جمهوری پیشین کشور نیز عضویتش در شورای عالی مصالحه ملی را رد کرده و گفته به تلاش‌های فردی‌اش برای صلح ادامه خواهد داد.

احزاب سیاسی در حالی از گفت‌وگوی مستقیم با طالبان سخن می‌زنند که قرار است گفت‌وگوهای بین‌الافغانی میان هیأت دولت افغانستان و طالبان در روزهای آینده آغاز شود.

پیش از این حکومت افغانستان برای گفت‌وگو با طالبان هیأتی را متشکل از 21 عضو به ریاست محمد معصوم استانکزی، تعیین کرده بود. 

وی در مصاحبه با آریانا نیوز گفت تیم مذاکره کننده حکومت همه شمول نیست و حکومت در حال مذاکره با احزاب سیاسی در مورد پروسه صلح می باشد.

حکمتیار خاطرنشان کرد توافقی بین احزاب سیاسی و حکومت در مورد پروسه صلح به وجود نیامده است.

وی گفت:«حکومت توافق سیاسی ندارد، آنها با احزاب سیاسی بزرگ به توافق نرسیده اند، بنابراین احزاب سیاسی ملزم به مذاکرات مستقیم با طالبان شدند و طالبان هم حاضر هستند با احزاب سیاسی پشت میز مذاکره بنشینند.»

حکمتیار افزود حتی توافق اولیه روی مکان مذاکره با طالبان به دست آمده است. طالبان می دانند که سیستم کابل صادق نیست و دارد زمان را هدر می دهد.

این در حالی ست که حکمتیار معتقد است حکومت یک سیاست خصمانه را دنبال می کند و به همین دلیل از حکومت می خواهد دیدگاهش نسبت به طالبان را تغییر دهد.

رهبر حزب اسلامی می گوید:«فکر می کنم رسیدن به توافق با سیستم کنونی غیرممکن است. اگر کسی به دنبال حفظ سیستم کنونی و نیروهای امنیتی می باشد و می خواهد به سرنوشت داکتر نجیب دچار نشود، باید صادقانه وارد مذاکرات صلح گردد.»

داکتر نجیب از سال 1987 تا استعفایش در اپریل 1992 رئیس جمهور افغانستان بود. اندکی بعد از استعفای داکتر نجیب مجاهدین کابل را تصرف کردند. داکتر نجیب در فرار به هندوستان ناکام ماند و به دفتر سازمان ملل در کابل پناه برد. وی در حمله طالبان به کابل دستگیر و به دار آویخته شد.

حکمتیار گفت حکومت نباید دنبال یک متحد جایگزین بگردد تا جنگ در افغانستان را ادامه دهد.  

حکمتیار همچنین مدعی شد دولت کابل صلاحیت تصمیم گیری در مورد پروسه صلح را ندارد و این امریکاست که در این زمینه تصمیم گیرنده است.

حکومت تاکنون در مورد اظهارات حکمتیار واکنش نشان نداده است.

این در حالی ست که اعتراضات چهره های شاخص سیاسی به تعیین شورای عالی مصالحه که یک شنبه گذشته به دستور غنی صورت گرفت در حال افزایش است.

در شورای عالی مصالحه که به دستور غنی تشکیل شده چهل نفر گنچانده شده است.

حامد کرزی، رئیس جمهور پیشین، اولین کسی بود که عضویت خود در شورای عالی مصالحه را رد کرد.

در ادامه صلاح الدین ربانی، رئیس حزب جمعیت اسلامی نیز عضویت خود را در شورای عالی مصالحه لغو نمود.

داکتر عبدالله عبدالله رئیس شورای عالی مصالحه نیز در واکنش به تعیین اعضای این شورای از سوی غنی، این دستور غنی را رد کرد.

وی خاطرنشان کرد براساس توافق سیاسی امضا شده میان دو طرف، رئیس جمهور غنی صلاحیت تعیین اعضای شورای عالی مصالحه برای مذاکره مستقیم با طالبان را ندارد.

وی در عین حال تاکید کرد مذاکره با احزاب سیاسی و جامعه مدنی در مورد تشکیل شورای عالی مصالحه ادامه دارد و به زودی به سرانجام می رسد.

به گزارش رها، یک منبع از گروه طالبان تأیید کرده که قرار است هیأتی از دفتر سیاسی این گروه از قطربا نمایندگانی از احزاب سیاسی افغانستان در مسکو دیدار خواهند کرد.

این نشست قرار است درتاریخ پنجم و ششم فبروری برابر با 16 و 17 دلو برگزار شود و گفته شده در آن شماری از نمایندگان احزاب سیاسی افغانستان نیز شرکت می‌کنند.

شماری از احزاب افغانستان دعوت‌شان را در نشست مسکو تأیید کرده است.

پیش از این عباس استانکزی، رئیس پیشین دفتر سیاسی طالبان در قطر نیز در گفتگوی رسانه‌ای با خبرگزاری” نن تکی آسیا” گفته بود که با حکومت افغانستان گفتگو نمی‌کنند اما با مردم افغانستان مثل سیاسیون، احزاب سیاسی، بزرگان مذهبی و قومی گفتگو می‌‌کنند.

او گفته: “همانطور که قبلا هم امارات اسلامی با آنها صحبت داشته. من به اطمینان می‌گویم که هیچ حزب سیاسی نیست که همراهشان صحبت نکرده باشیم و بسیاری از مسایل را حل کردیم.”

حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان به رهبری محمد محقق، معاون دوم ریاست اجرایی دعوت شدن نمایندگان این حزب را در نشست پیش‌روی مسکو تأیید کرده اما گفته برای اشتراک تصمیم نهایی نگرفته‌اند.

شورای حراست و ثبات نیز گفته از این نشست آگاه هستند و در جریان آن قرار دارند.

شورای عالی صلح اما گفته در نشست پیش‌رو اشتراک نمی‌کنند.

در نشست قبلی مسکو که در اواسط ماه عقرب برگزار شد سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه گفته بود که این نشست به عنوان یکی از اهداف مهم در شکل‌گیری شرایط مناسب برای آغاز مذاکرات مستقیم بین دولت، طالبان و نمایندگان احزاب و جریان‌های سیاسی مختلف افغانستان است.

در نشست قبلی مسکو، نمایندگانی از ایران، چین، پاکستان، تاجیکستان، ازبکستان، ترکمنستان، قزاقستان و هند نیز وارد مسکو شده بودند اما دولت آمریکا از حضور در این نشست اجتناب کرد.

اما مشخص نیست در نشست پیش‌رو نمایندگانی از کشورهای دیگر نیز اشتراک خواهند داشت یا نه.

این نشست‌ها برای صلح افغانستان در مسکو در حالی برگزار می‌شود که زلمی خلیلزاد به تازگی پس از پایان چهارمین نشست نمایندگان طالبان و نمایندگان آمریکا اعلام کرده با این گروه درباره چارچوب کلی صلح به توافق رسیده‌اند.

آقای خلیلزاد گفته پیش‌نویس این توافق شامل “برنامه‌ای برای خروج نیروهای آمریکا، برقراری آتش بس و طرد گروه‌های بین‌المللی تروریستی در خاک افغانستان است.”

با وجود درخواست مکرر دولت افغانستان، گروه طالبان تاکنون حاضر به گفتگو با حکومت نشدند.

اگرچه آقای خلیلزاد تاکید کرده که توافق با طالبان مشروط به آتش بس همه‌جانبه و مذاکره بین‌الافغانی است اما اظهارات تازه مقام‌های دولتی افغانستان غیرمستقیم نشان می‌دهد که آنها زیاد از توافقات صورت گرفته راضی نیستند.

آقای غنی به تازگی گفته است هدف ملی ما صلح پایدار است، اما حقیقت تلخ این است که تجارب بین المللی نشان داده که پنجاه در صد پیمان های صلح به جنگ شدیدتر مبدل شده و دلیل آن عجله در صلح بوده است.

در همین حال عطا محمد نور در دیدار با خلیل زاد خواستار گفتگوی احزاب سیاسی افغانستان با طالبان شده بود.

 

اشتراک کنندگان در این تظاهرات از ۳۵ حزب و جریان سیاسی از جمله حزب جمعیت، حزب اسلامی (حکمتیار)، حزب جنبش ملی و حزب وحدت اسلامی افغانستان نیز در بین آنهاست، نمایندگی می‌کردند.

تغییر سیستم انتخابات افغانستان از نظام تک‌رأی غیرقابل انتقال به نظام تناسبی، استفاده از سیستم انگشت نگاری برای رأی‌دهندگان و نظارت احزاب از تمام مراحل انتخابات مهمترین خواست‌های احزاب سیاسی ست.
در چند ماه گذشته نمایندگان این احزاب در چندین جلسه و گردهمایی خواست‌های‌شان را با حکومت مطرح کردند اما حکومت این خواست‌ها را نپذیرفته و گفته است زمان برای عملی شدن آنها بسیار کم است.

در آخرین مورد، این احزاب، فرصتی دو هفته‌ای به دولت داده و پس از پایان این مدت اعلام کردند که نافرمانی مدنی را در مقابل حکومت آغاز می‌کنند.

احزاب افغانستان می‌گویند انتخاباتی که با روش کنونی برگزار شود مورد قبول آنها نخواهد بود. احزاب سیاسی پیش از این نیز هشدار داده بودند که اگر روند انتخابات به همین شکل ادامه یابد، “تمام گزینه‌ها را قابل بحث دانسته و از همه امکانات‌شان برای جلوگیری از اجرای این روند استفاده خواهند کرد.”

انتخابات ولسی جرکه و شورای ولسوالیهای قرار است در 28 میزان سال جاری برگزار شود. کمیسیون مستقل انتخابات می‌گوید نهایت تلاش خود را برای تامین شفافیت این انتخابات خواهند کرد اما تاریخ برگزاری انتخابات تغییر نخواهد کرد.

شماری از احزاب و جریان های سیاسی کشور امروز (دوشنبه) در پیوند به گفته های اخیر کمیسیون مستقل انتخابات در خصوص شرایط برگزاری انتخابات پارلمانی و شوراهای ولسوالی ها گفته اند که این کمیسیون با موقف گیری های نادقیق و بجای حکومت نباید استقلال خود را زیر سوال ببرد.

گفتنی است که چندی پیش 21 حزب و جریان سیاسی در کشور طی اعلامیه ای گفته بودند که خواهان برگزاری انتخابات پارلمانی و شوراهای ولسوالی ها حداکثر تا اوایل میزان سال بعدی خورشیدی و فراهم بودن زمینه نظارت احزاب سیاسی از ساختار کمیسیون های انتخاباتی هستند.

کمیسیون مستقل انتخابات نیز پس از چندی در واکنش به آن اعلام کرد که انتخابات در موعد مقرر آن برگزار خواهد شد، مشروط بر اینکه بودجه لازم برای برگزاری انتخابات و امنیت برگزاری انتخابات تامین گردد.

این احزاب و جریان های سیاسی اما امروز در واکنش به این گفته کمیسیون مستقل انتخابات، آن را نامرتبط و ناشی از ارزیابی های نادقیق و موقف گیری نابجا عنوان کرده و برخواست های پیشین خود تاکید ورزیدند.

آقای حکمتیار، امروز پنجشنبه در نشستی خبری در کابل اظهار کرد که مخالف همه جناح های است که در جنگ افغانستان درگیر هستند.

او در پیوند به تسلیم دهی سلاح های حزبش گفت که تسلیم دهی سلاح به دولت نیاز به یک کمیسیون مشترک دارد تا چگونه “مجاهدین” سلاح شان را به دولت تسلیم کنند و یا نکنند و پیآمد ان چه خواهد بود.

رهبر حزب اسلامی افغانستان همچنان افزود که سلاح های موجود نزد افراد آنان را از دولت با مجوز آن دریافت کرده اند.

حمایت از دولت

گلبدین حکمتیار در نشست امروز ادامه داد که از حکومت وحدت ملی حمایت نمی‌کند و نسبت به همه احزاب دیگر دیدگاه های انتقادی زیادی در مورد این حکومت دارد که تا به حال از سوی حزب مشخص هم نشده است اما او از موجودیت نظام کنونی در افغانستان بخاطر ثبات حمایت می‌کند.

او افزود که اگر دولت بخواهد از نیرو و توان حزب اسلامی برای امنیت و ثبات افغانستان استفاده کند، این حزب حاضر است حمایت و همکاری کند.

حکمتیار سیاست های نظامی هفده سال گذشته دولت افغانستان و نیروهای خارجی در افغانستان را نیز اشتباه خواند و افزود که این سیاست ها نتیجه نداده است.

رهبر حزب اسلامی افغانستان همچنان گفت که افزایش نیروهای خارجی بیشتر در افغانستان باعث حساسیت‌ها شده و قضیه افغانستان را بغرنج‌تر می‌کند.

واکنش در برابر کشورهای همسایه

حکمتیار امنیت افغانستان را ضامن امنیت منطقه عنوان کرده افزود که ایران و پاکستان باید درامنیت افغانستان کوشش کنند. او افزود که ایران و افغانستان باید در کارهای داخلی یک دیگر مداخله نکنند و تلاش کنند از راه دوستی با هم ارتباط مثبت داشته باشند.

آقای حکمتیار در برابر اظهارات حسن روحانی رییس جمهور ایران در مورد تقسیم آب‌های دو کشور و اعمار بند در داخل افغانستان گفت که نمی تواند خاموش بماند و آنکشور در چنین کار داخلی افغانستان نباید مداخله کند. او افزود که تقسیم آب ها میان کابل و تهران یک معضل جدی است که بر بنیاد اصول جهانی و مراعات توافق سال 1949 میلادی از راه سیاسی باید حل شود.

همچنان حکمتیار در مورد پی‌گیری جنایت‌های جنگی در برابر پرسش یک خبرنگار گفت که تا به حال کدام مجرم جنایت‌های جنگی به دادگاه و جزایش رسیده است؟ او افزود که از هر محاکمه که جنایت های جنگی را پی‌گیری کند، حمایت می‌کند.

طرح اجماع احزاب

گلبدین حکمتیار از همه اجزاب افغانستان بشمول جمعیت، جنبش و حزب وحدت اسلامی خواست تا در اجماع احزاب به درخواست او، که در مورد موضوعات مهم کشور بحث خواهد شد، اشتراک کنند.

گلبدین حکمتیار گفت که با همه احزاب افغانستان بشمول جمعیت، وحدت اسلامی و جنبش در مورد اشتراک در “اجماع احزاب” صحبت شده و از همه خواسته است که در این “جمع” اشتراک کنند. او افزود که بجز یک حزب که این درخواست را رد کرده است بیشتر احزاب چراغ سبز نشان داده اند.

حکمتیار در مورد محتوا و هدف این حزب که چندان واضح نشده است گفت که می‌خواهند همه احزاب گردهم زیر یک سقف بنشینند و روی موارد مهم افغانستان صحبت کنند. او افزود که نه جنبش را تشکیل دهند و نه ایتلاف را راه خواهند انداخت.

گلبدین حکمتیار همچنان گفت که ایتلاف سه حزب وحدت اسلامی، جمعیت و جنبش خوبتر بود که در داخل کشور شکل می گرفت و اما او در مورد تشکیل این ایتلاف کدام نگرانی ابراز نکرد جز اینکه باید این ایتلاف اشتباه‌های گذشته را تکرار نکند.