برچسب: اجماع بین المللی

 وزارت امور خارجه به تازگی از دیدار جداگانه محمد حنیف اتمر وزیر امور خارجه با جهاد آرگین سفیر ترکیه، محمد ابراهیم طاهریان نماینده ویژه وزارت خارجه ایران در امور افغانستان و یسپر ویک نماینده ویژه جدید آلمان برای افغانستان و پاکستان خبر داد.
وزير امور خارجهٔ کشور در دیدار با سفیر ترکیه از حمایت‌های ترکیه در دو دهه گذشته به خصوص نقش آن‌کشور در روند صلح افغانستان قدردانی کرد.
اتمر، روی اهمیت نقش علمای جهان اسلام در تقبیح خشونت‌ها، استقرار آتش‌بس و تأمین صلح پایدار در افغانستان صحبت نموده، بر نقش علمای جهان به‌ویژه علمای ترکیه در موفقیت روند صلح تأکید کرده است.
وزیر امور خارجه همچنان با اشاره به نشست سه‌جانبهٔ افغانستان، ترکیه و ایران در حاشیهٔ اجلاس دیپلماسی آنتالیا، بر اهمیت ارتقای سطح همکاری‌های اقتصادی میان دو کشور تاکید کرد.
سفیر ترکیه از تداوم همکاری‌های کشورش با افغانستان در عرصه‌های مختلف به خصوص تأمین صلح و ثبات در کشور و همچنان علاقمندی انقره برای گسترش مراودات تجارتی و همکاری‌های اقتصادی با افغانستان به وزیر امور خارجه اطمینان داد.
در دیداری جداگانه با محمد ابراهیم طاهریان، وزیر امورخارجه با قدردانی از موضع‌گیری‌های معقول ایران در حمایت از روند صلح کشور، راجع به قطع خشونت‌ها، خاتمه بخشیدن به قتل و کشتار خودسرانه مردم، شکنجه غیر نظامیان و نقض حقوق بشر در مناطق تحت تصرف طالبان صحبت کرده، اظهار داشت که حضور طالبان و افزایش خشونت‌ها از جانب آنان سبب گسترش افراطیت و حضور گروه‌های تروریستی بین‌المللی به شمول داعش در افغانستان و منطقه می‌گردد.
اتمر همکاری‌های سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و تجارتی میان کابل و تهران را ضرورت مبرم برای دولت‌ها و مردمان دو کشور دانسته، خواهان تقویت هرچه بیشتر همکاری‌ها در بخش‌های مختلف به‌ویژه روند صلح کشور شد.
در ادامه، ابراهم طاهریان از حمایت کشورش از روند صلح افغانستان با حفظ دستاوردهای دو دهه پسین به وزیر امور خارجه اطمینان داد و خواهان تقویت هرچه بیشتر همکاری‌ها میان کابل و تهران در بخش‌های مختلف به شمول همکاری‌های سرحدی و ايجاد همآهنگی‌های بیشتر میان ادارات ذيربط دو كشور شد.
در دیدار با نماینده ویژه جدید آلمان برای افغانستان و پاکستان، اتمر با استقبال از «یسپر ویک» و ابراز قدردانی از همکاری‌های آلمان برای افغانستان در جریان دو دهه پسین و حمایت آن کشور از نیروهای دفاعی و امنیتی کشور، پیرامون انکشافات اخیر در افغانستان، اهمیت اجماع منطقه‌‌ای وجهانی در حمایت از روند صلح و همکاری‌های کابل و برلین پس از خروج نیروهای حمایت قاطع، صحبت کرده است.
اتمر با تأکید بر اهمیت تداوم حمایت آلمان از افغانستان و روند صلح اظهار داشت افزایش خشونت‌ها، نقض حقوق‌بشر و عدم پابندی این گروه بر تعهدات شان برای قطع روابط با گروه‌های تروریستی، سبب گسترش افراطیت و حضور گروه‌های تروریستی بین‌المللی به شمول داعش در افغانستان و منطقه گردیده است.
در ادامه، نماینده آلمان نیز با ابراز نگرانی از افزایش خشونت‌ها از سوی طالبان، از تداوم همکاری و حمایت برلین از روند صلح و حفظ دستاوردهای دو دهۀ پسین افغانستان به وزیر امور خارجه اطمینان داده است.

زلمی خلیل‌زاد، نمایندۀ ویژۀ امریکا در امور صلح افغانستان با عبدالعزیز کاملوف، وزیر خارجۀ ازبکستان دربارۀ صلح افغانستان گفت‌وگو کرد.

آقای خلیل‌زاد بامداد امروز (دوشنبه، سیزدهم ثور) در برگۀ تویترش نوشت این دیدار عصر دیروز در تاشکند، پایتخت ازبکستان صورت گرفته است.

آقای خلیل‌زاد می‌افزاید آنان در این دیدار در پیوند به روند صلح افغانستان و تقویت اجماع منطقه‌یی راجع به این پروسه تبادل نظر کرده‌اند.

به بیان آقای خلیل‌زاد، دو طرف در این دیدار تأکید کرده‌اند که طرف‌های داخلی و منطقه‌یی صلح افغانستان باید به گونۀ همه‌جانبه از این روند حمایت کنند و آن را به موفقیت برسانند.

این دو دیپلمات ارشد شرایط موجود در افغانستان را برای پایان جنگ چهل ساله در این کشور مناسب توصیف می‌کنند.

این در حالی است که روز جمعۀ هفتۀ گذشته آقای خلیل‌زاد با همتایان روس، چین و پاکستانی‌اش در مورد صلح کشور در قطر گفت‌وگو کرده است. این دیدارها در حالی صورت می‌گیرد که قرار است پس از عید فطر ترکیه یک نشست بزرگ بین‌المللی را در مورد صلح افغانستان میزبانی کند. طالبان اما تاکنون از اشتراک‌شان در این نشست اطمینان نداده‌اند.

محمدکریم خلیلی، رهبر حزب وحدت اسلامی افغانستان، می‌گوید برای انتخاب نوعیت ساختار نظام آینده، باید رفراندوم برگزار شود.

آقای خلیلی که روز سه‌شنبه (۱۷ حمل)، در همایشی در بامیان صحبت می‌کرد، گفت: «هر کسی ایده‌ای در باره‌ی نظام آینده دارد؛ اما من پیشنهاد می‌کنم که به رای مردم مراجعه شود و هر ساختاری که اکثریت آرا را با خود داشت، همان پذیرفته شود.»

به گفته‌ی او، در این رفراندوم، باید همه افراد و مجموعه‌های تاثیرگذار، سیستم‌هایی را که برای حل منازعه در افغانستان مناسب است، ارایه کنند.

آقای خلیلی اما گفت که رفراندوم زمانی باید برگزار شود که احصاییه‌ی دقیق از مردم افغانستان گرفته شود تا دیگر هرج‌ومرج ایجاد نشود.

رهبر حزب وحدت اسلامی افغانستان، هم‌چنان گفت: «فرصت خوبی برای برقراری صلح پیش آمده است. امروز برای برقراری صلح در افغانستان، اجماع ملی، منطقه‌ای و جهانی وجود دارد. حتا کشورهایی که طالبان را به رسمیت شناخته بودند نیز امروز می‌گویند که؛ نباید امارت طالبان تکرار شود.»

او با اشاره به سفر اخیرش به اسلام‌آباد، گفت که دیدگاه پاکستان در باره‌ی افغانستان تغییر کرده و مقام‌های این کشور به این باور اند که ادامه‌ی جنگ به نفع منطقه نیست.

آقای خلیلی، هم‌چنان گفت که در نشست مسکو نیز، همه علیه امارت طالبانی سخن گفتند و حمایت‌شان را از دست‌آوردهای ۲۰ سال گذشته‌ی افغانستان اعلام کردند.

او ابراز امیدواری کرد تا کاستی‌هایی که در سایر نشست‌هایی که برای صلح افغانستان برگزار شده بود، در نشست استانبول رفع شود.

آقای خلیلی، تصریح کرد: «ما صلح پایدار و عادلانه می‌خواهیم، صلحی که منازعات ریشه‌دار افغانستان را حل کند و ما شاهد منازعه‌ی دیگری در کشور نباشیم؛ اما اگر به نام صلح، کلوخ در آب گذاشتن باشد و آینده در نظر گرفته نشود، به هیچ وجه کارآیی ندارد. اگر عدالت در سایه‌ی صلح نباشد، صلح پایدار نیست.»

او هم‌چنان تاکید کرد که صلح نیازمند قربانی دادن است و دو طرف (دولت و طالبان)، باید قربانی بدهند.

آقای خلیلی افزود: «هیچ طرفی به خاطر منافع شخصی‌اش نباید صلح را قربانی کند. هر روز مردم به خاک و خون کشیده می‌شوند، این وضعیت تا چه وقت ادامه داشته باشد؟ مانع ایجاد کردن برای مردم افغانستان قابل قبول نیست. تلاش کنیم از فرصت پیش‌آمده استفاده شود.»

آقای خلیلی گفت که اگر روند صلح به بن بست برسد، جنگ شدت یافته و وضعیت بدتر خواهد شد.

این در حالی است که برخی از رسانه‌ها، به نقل از منابع‌شان گزارش داده‌اند که نشست استانبول، در شانزدهم اپریل برگزار خواهد شد. گفته می‌شود که این نشست، برای ۱۰ روزه بوده و در آن، در باره‌ی حکومت آینده‌ی افغانستان گفت‌وگو خواهد شد.

وزارت خارجۀ افغانستان روز (سه‌شنبه، سوم حمل) در خبرنامه‌یی آورد آقای دووال این مطلب را در دیدار با محمد حنیف اتمر، وزیر خارجۀ کشور در دهلی‌نو مطرح کرده است.

در خبرنامۀ این وزارت آمده است که آقای دووال ضمن تأکید بر ادامۀ روابط استراتژیک میان کابل و دهلی‌نو می‌گوید که کشورش از روند صلح افغانستان به گونۀ همه‌جانبه حمایت می‌کند. مشاور امنیت ملی هند خاطرنشان می‌سازد که اجماع داخلی بین طرف‌های سیاسی در افغانستان و اجماع منطقه‌یی و بین‌المللی از عوامل مهمی در روند صلح افغانستان به شمار می‌رود.

او یادآور می‌شود که تشکیل اجماع در سه سطح یاد شده موفقیت روند جاری صلح در افغانستان را تضمین خواهد کرد.

این در حالی است که ینس استولتنبرگ، دبیر کل ناتو نیز مشارکت همۀ بازی‌گران منطقه‌یی را در روند صلح افغانستان ضروری خوانده است؛ عاملی که به باور او، موفقیت روند صلح افغانستان را تضمین خواهد کرد.

این اظهارات در حالی مطرح می‌شوند که بر اساس طرح تازۀ وزارت خارجۀ امریکا، در روزهای نزدیک قرار است یک نشست بین‌المللی در مورد صلح افغانستان در انقرۀ ترکیه دایر شود و سنگ‌بنای یک حکومت مشارکتی در افغانستان گذاشته شود.

بر اساس این طرح، سازمان ملل متحد این نشست را مدیریت خواهد کرد و همۀ بازی‌گران منطقه‌یی به شمول ایران در آن حضور خواهند یافت.

ارگ ریاست جمهوری از گماشته‌شدن جان آرنولت، دیپلمات فرانسوی به عنوان نمایندۀ شخصی سرمنشی سازمان ملل متحد در امور صلح افغانستان استقبال کرد.

این نهاد امروز (پنج‌شنبه، ۲۸ حوت) با نشر خبرنامه‌یی ضمن استقبال از گماشته شدن آقای آرنولت در این سمت، نوشت افغانستان در محراق توجه جامعۀ جهانی قرار دارد. در خبرنامۀ ارگ آمده است که تعیین نمایندۀ ویژه از سوی سرمنشی سازمان ملل متحد برای افغانستان از توجه جدی جامعۀ جهانی به وضعیت افغانستان حکایت دارد.

بر اساس خبرنامۀ ارگ، استعجالیت و اجماع بین‌المللی در پیوند به صلح افغانستان فرصت مناسبی را برای تأمین صلح در کشور فراهم ساخته است.

گفتنی است که انتنیو گوتیرش، منشی عمومی سازمان ملل متحد جان آرنولت، دیپلمات فرانسوی را به عنوان نمایندۀ شخصی خود در امور صلح افغانستان برگزیده است.

این دیپلمات فرانسوی بیش از ۲۰ سال سابقۀ فعالیت را در مأموریت‌های مختلف در چوکات سازمان ملل متحد دارد. آقای آرنولت قرار است روند صلح افغانستان را در همکاری با زلمی خلیل‌زاد، نمایندۀ ویژۀ امریکا برای صلح افغانستان و سایر طرف‌های دخیل در روند صلح به پیش ببرد.

با نزدیک شدن به مهلت ماه می برای خروج نظامیان امریکایی از افغانستان، مذاکرات صلح میا‌ن‌افغانی در دوحه توقف یافته، خشونت‌ها با ترور فعالان مدنی و خبرنگاران به طور قابل توجهی افزایش یافته و دولت بایدن در حال بازنگری توافق میراثی امریکا-طالبان است. نشست رهبران ناتو در ماه فبروری تصمیم در مورد خروج را به تأخیر انداخت و منتظر تصمیم ایالات متحده است. تحلیل‌ها و مطالعات، تأخیر مهلت ماه می را توصیه می‌کند تا اطمینان حال شود شرایط موجود به اندازه کافی برای حل و فصل ثمربخش است. با این حال، پاسخ طالبان به این معضل، تهدید برای بسته‌ نمودن «مسیر دیپلماسی» و آغاز دوباره جنگ علیه نیروهای امریکایی بوده است. با توجه به یک دولت ضعیف در کابل و تمایل کم جامعه بین‌الملل به افغانستان، بهار خونین دیگر در انتظار مردم افغانستان است.
در این لحظه پیچیده و خطرناک، دولت بایدن هر گونه سیاستی در پیش گیرد، میراث مداخله ایالات متحده را در افغانستان و موضعش را در منطقه و فراتر از آن متأثر خواهد کرد. این امر انتخاب بین خروج غیرمسئولانه که ممکن به فروپاشی دولت و جنگ داخلی تحت نظارت دولت بایدن منجر شود یا حفظ وضعیت موجود و ماندن در افغانستان است که به معنی ادامه جنگ و تلفات افراد ملکی خواهد بود. در هر صورت، دولت بایدن در رابطه به افغانستان در شرایط سختی قرار دارد و در نهایت این مردم افغانستان است که بهای آن را باید بپردازد.
یک پیشنهاد جدید از سوی زلمی خلیلزاد نماینده ویژه امریکا در امور مصالحه افغانستان با حکومت و طالبان شریک شده است. هدف آن برگزاری کنفرانسی شبیه «بن» و تشکیل «حکومت مشارکتی» برای تسریع «روند صلح» است. هرچند این پیشنهاد به گونه غیررسمی از سوی هر دو طرف رد شده، اما هنوز پاسخ رسمی به این پیشنهاد داده نشده است. استدلال بر این است که این ابتکار «استراتژی خروج» جدید برای واشنگتن است و انگیزه کمی برای متعهد کردن طالبان به آتش‌بس یا توافق معنادار برای تقسیم قدرت باشد، به ویژه وقتی به نظر می‌رسد زمان و میدان به نفع طالبان است. با این حال، روشنی انداختن به این تاریکی می‌تواند تلاشی به رهبری ایالات متحده جهت احیای مجدد تلاش‌های دیپلماتیک در سطح بین‌المللی و منطقه‌ای برای رسیدن به یک اجماع قوی و واضح باشد که مخالف تصرف این کشور از سوی طالبان است و اجازه می‌دهد فراتر از مسئله خروج بر افغانستان حکومت کنند.
عدم محبوبیت طالبان در میان مردم افغانستان و همچنین ناکامی‌های دولت افغانستان و شرکای بین‌المللی در دستیابی به ثبات در افغانستان طی دو دهه گذشته به خوبی اثبات شده است. ۲۰ سال پس از اشغال افغانستان، ایالات متحده و جامعه بین‌المللی بیان می‌کنند که تصمیم‌گیری در مورد آینده افغانستان مربوط به مردم این کشور است. این که سرنوشت افغانستان به مردم آن تعلق دارد، یک اقدام قابل استقبال است. با این وجود، گذشته از حرکات سیاسی و لفاظی‌ها، کمک معنادار به مردم افغانستان برای تصمیم‌گیری در مورد آینده شان، بسیار مهم است. این امر نیازمند شرایطی است که صدای آن‌ها شنیده شود و بدون ترس از تصرف نظامی طالبان، قادر باشند بر وضعیت نهایی مطلوب خود تأثیر گذارند.
گزارش گروه مطالعاتی افغانستان دورنمای یک وضعیت نهایی را پیشنهاد می‌کند: «یک دولت مستقل، دموکراتیک و با اقتدار … که از اقلیت‌ها، حقوق زنان، جنبه‌های دموکراتیک دولت و مطبوعات آزاد حمایت و محافظت می‌کند.» چنین برایندی می‌تواند منافع ایالات متحده و متحدانش را حفظ و از دستاوردهای پسا-۲۰۰۱ مردم افغانستان حفاظت کند.
با این حال، چنین نتیجه‌ای که مطلوب جامعه جهانی و مردم افغانستان باشد، ممکن از سوی طالبان پذیرفته نشود، به خصوص وقتی متقاعد کردن جنگجویان این گروه دشوار باشد. چرا طالبان با داشتن حضور قدرتمند در حومه شهر و پشت میز مذاکره، از ساختاری استقبال کند که شبیه به نظام فعلی باشد؟ برخلاف «جمهوریت» که خط سرخ رییس جمهور اشرف غنی است، طالبان در تعیین «خط سرخ» خود تاکتیکی و مبهم عمل کرده‌اند، اما در عین حال همواره خواستار نظام «اسلامی» بوده‌اند. آن‌ها نظام کنونی را به این خاطر که به اندازه کافی اسلامی نیست و تحت تأثیر اشغال خارجی بنا شده، رد می‌کنند.

برای این انعطاف پذیری تاکتیکی ممکن دو دلیل وجود داشته باشد. نخست، یک احساس قوی در جامعه بین‌المللی علیه بازگشت «امارت اسلامی» در افغانستان وجود دارد. طالبان بیش از هر زمانی به دنبال مشروعیت بین‌المللی هستند. آن‌ها با پافشاری نکردن بر کلمه «امارت» برای تعریف وضعیت نهایی تاکتیکی عمل کرده، اما همچنان هدف نهایی مطلوب خود را تحت عنوان «نظام اسلامی» بیان می‌کنند. دوم، امارت طالبان که هرگز بین سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ رسمیت و مشروعیت بین‌المللی را به دست نیاورد، به عنوان تاریک‌ترین و وحشیانه‌ترین عصر افغانستان برای زنان، اقلیت‌ها و به طور کلی حقوق بشر دیده می‌شود. طالبان از این امر آگاه هستند که اگر بر بازگشت امارت خود تأکید کنند با مخالفت شدید و گستردۀ عناصر جامعه افغانستان مواجه خواهند شد.
ایالات متحده و جامعه جهانی می‌توانند از «مشروعیت سیاسی» برای رد بازگشت طالبان از طریق زور به عنوان اهرم فشار استفاده کنند. برای بدست آوردن این امر، به طالبان گفته شود که باید نسبت به خواسته‌های مردم افغانستان متعهد باشند؛ یعنی توافق سیاسی برای یک ساختار حکومت‌داری فراگیر به دست آید و استفاده از زور برای رسیدن به اهداف سیاسی ممنوع شود. بنا بر این، ایالات متحده و جامعه جهانی می‌توانند حمایت خود را به یک وضعیت نهایی مطلوب معطوف کرده و به طالبان بفهمانند که تصرف از طریق نظامی غیرقابل قبول است و تحت هیچ شرایطی از سوی جامعه بین‌المللی به رسمیت شناخته نخواهد شد.
تعهد به اصل عدم بازگشت طالبان از طریق زور، پیام مهم و روشنی به طالبان و بازیگران دخیل در امور افغانستان می‌دهد، این که مفهوم «هیچ راه‌حل نظامی وجود ندارد» همه جانبه است. این امر شامل طالبان نیز می‌شود. هیچ سطحی از تحمل‌ناپذیری یا تاکتیک‌های طالبان نباید راه را برای تصرف نظامی و بازگشت نظام معدوم، باز کند. خلاصه این که، در صورت عدم وجود یک عامل بازدارنده معتبر بین‌المللی، یورش طالبان به پایگاه‌های روستایی می‌تواند به بدترین نوع جنگ داخلی و کشتار جمعی منجر شود. میزان خشونت و بی‌ثباتی می‌تواند به دلایل بشردوستانه مداخله نظامی دیگر را از سوی کشورهای قدرتمند منطقه رقم بزند. یک اجماع بین‌المللی روی «عدم بازگشت طالبان از طریق زور» می‌تواند هدف درازمدت را تحقق بخشد: با کاهش تهدید‌های القاعده، منافع ایالات متحده در افغانستان تأمین خواهد شد و با غلبه بر خشونت، مردم این کشور نیز می‌توانند زمین‌ها را حاصل‌خیز کنند.
صد سال پس از اعلان استقلال در سال ۱۹۱۹ از سوی امیر امان‌الله خان، افغانستان نظام‌های متعدد حکومت‌داری را تجربه کرده است. نظام سلطنتی، جمهوری، دیکتاتوری، حکومت دینی و دموکراسی تحت حداقل هفت قانون اساسی مختلف. به عنوان یک کشور متشکل از اقوام مختلف با جامعه سنتی، دولت ضعیف و جامعه قوی، تغییر رهبری در افغانستان طی یک قرن گذشته از طریق، ترور، کودتا، تبعید اجباری، جنگ‌های داخلی و مداخلات بین‌المللی انجام شده است. در طول این تغییرات سریع قدرت در افغانستان، مشروعیت حاکم و پاسخگویی نظام همچنان مشکل‌ساز شده و چرخه درگیری را احیا کرده است. هر توافقی – اگر به این مرحله برسد – باید تاریخ سیاسی و واقعیت‌های قرن ۲۱ افغانستان را مرور کند. درسی از یک قرن مبارزه این است که ثبات و صلح پایدار در افغانستان مستلزم یک ساختار حکومتیِ داخلی سیاسی-اجتماعی و عملی است که مستعد هیچ نوع استبداد و دیکتاتوری نیست.
ایالات متحده و جامعه بین‌المللی دست‌کم می‌توانند به مردم افغانستان در تلاش برای دستیابی به یک وضعیت نهایی که با عزت باشد کمک کنند و دولتی را که از طریق خشونت بالای مردم حاکم شود، به رسمیت نشناسند.

دید

رئیس جمهور غنی با حامد کرزی رییس جمهور پیشین، عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه و عبدالرب رسول سیاف از رهبران جهاد، در مورد صلح گفت‌وگو کرد.

در دیداری که پیش از چاشت امروز(سه‌شنبه، هفتم دلو) در قصر گلخانۀ ارگ صورت گرفت حمدالله محب، مشاور شورای امنیت ملی و فضل محمود فضلی رییس ادارۀ امور نیز حضور داشتند.

علاوه بر وضعیت جاری کشور، آتش‌بس، کاهش خشونت‌ها، اجماع سیاسی و تامین صلح مطلوب که جنگ جاری را در کشور پایان دهد محورهای اصلی این گفت‌وگو بود.

چهره‌های سیاسی یاد شده بر کاهش خشونت‌ها و برقراری آتش‌بس درکشور تاکید کردند.

این درحالی است که با وجود دوام دور دوم گفت‌وگوهای صلح بین هیات‌های مذاکراتی دولت افغانستان و طالبان در قطر، خشونت‌ها در کشور هنوز نیز ادامه دارد. افزون بر شهروندان افغانستان اکثر کشورها و سازمان‌های بین‌المللی خواهان کاهش خشونت‌ در کشور شده‌اند اما طالبان تاکنون با این خواسته موافقت نکرده‌اند.

سپیدار اعلام کرد داکتر عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی و هیأت همراهش وارد دهلی‌نو شدند.

براساس اعلامیه‌ سپیدار، رییس شورای عالی مصالحه‌‌ی ملی جمهوری اسلامی افغانستان و هیأت همراه شان در میدان هوایی بین‌المللی اندراگاندی از سوی رییس تشریفات وزارت امور خارجه جمهوری هند، شارژدافر سفارت و دیپلماتان افغانستان در هند استقبال گردیدند.

رییس شورای عالی مصالحهٔ ملی در جریان سفر خود به جمهوری هند با رهبران ارشد این کشور در بارهٔ تلاش‌های صلح در افغانستان، مذاکرات دوحه، اجماع منطقه‌ای و حمایت از تلاش‌های صلح و روابط دوجانبه میان دو کشور ملاقات و صحبت می‌کند.

آقای عبدالله صبح امروز (سه‌‌‌شنبه، ۱۵ میزان) در رس یک هیات بلند رتبه حکومتی برای جلب حمایت از تلاش‌های صلح، به دعوت رسمی حکومت هند به آن کشور سفر کرد.

آقای غنی روز چهارشنبه 1 سنبله  در ارگ ضمن اینکه اعلام ستراتیژی جدید امریکا را نقطه عطف در تاریخ افغانستان، منطقه و جهان دانست، گفت که دو نیم سال گذشته، سال های دشوار و پر از ابهام بود، مگر ما با توکل به خداوند متعال، به اراده سیاسی و وحدت ملی تکیه کردیم و راه های بیرون رفت از این ابهام و مسیر برای آینده کشور با وضاحت کامل معلوم شد.

رئیس جمهوری مبنای سیاست خارجی را ایجاد شرایطی دانست که در اثر آن افغانستان به صلح پایدار، ثبات و رفاه برسد. وی افزود که برای رسیدن به این اهداف، لازم بود که شرکای کلیدی را در سطح بین المللی معلوم نمائیم، این شرکا کشورهای اند که در منفعت با ما شریک بوده و در خطرات نیز با ما هستند.

وی خاطرنشان کرد که موقف ایالات متحدۀ امریکا در این خصوص اساسی و اصولی بود که ما توانستیم فضای اعتماد و تعریف منافع مشترک را به میان آورده، به پیش برویم، به سوالات مشکل پاسخ دریابیم و برنامه های را روی دست گیریم که منافع ملی و هویت اسلامی افغانستان در آن مصئون باشند.

همچنان آقای غنی مناسبات کشورهای همسایه، منطقه و جهان اسلام را، بخش مهم سیاست خارجی کشور دانسته، گفت: آرزومندم هموطنان ما قانع شده باشند که سیاست خارجی ما یک سیاست موفق است، زیرا افغانستان نمی تواند بدون یک سیاست خارجی موفق، به بحران ۴۰ ساله خاتمه دهد.

او افزود، رسالت ملی ماست که این بحران را خاتمه ببخشیم و به نسل های آینده شرایطی را به میان آوریم که از سرمایه های که برای ما خداوند ارزانی کرده است، به نفع خویش استفاده نمایند.

رئیس جمهوری کشور از رئیس جمهور ترامپ به خاطر استراتیژی جدید آن کشور در قبال افغانستان و منطقه تشکری نمود و با اشاره به نکات مهم این استراتیژی، آنرا به نفع افغانستان دانست و در این خصوص به تفصیل صحبت کرد.

وی استراتیژی مذکور را برگرفته شده از تحلیل اوضاع استرتیژیک، درس های از گذشته و تشخیص عناصر موفقیت دانسته، افزود که رسیدگی به این مسایل، حوصله استراتیژیک می خواست و ما به ارزیابی های خویش باور داشتیم و در این خصوص از حوصله مندی تمام همکاران ما در سکتور امنیتی و دفاعی، مسئولین امنیتی امریکا و مردم افغانستان سپاسگذاری می کنم.

رئیس جمهور غنی گفت که هدف واضح و تعین شده است و آن موفقیتی است که مرتبط به شرایط بوده و مقید به زمان نیست و ما اهداف و منافع خود را تنها در میدان سیاست به دست نیاورده ایم، بلکه نتیجه قربانی های نیروهای امنیتی و دفاعی ما نیز می باشد.

رئیس جمهور خاطرنشان کرد: از سال ها بدینسو همواره خواست ما ا ین بوده است که جنگ در افغانستان جنگ داخلی نیست، بلکه ریشه در شرایط عمومی و منطقه و شرایط افراطیت در جهان دارد. وی افزود که این ستراتیژی به همکاران ما و آنانی که در برابر صلح و ثبات مانع ایجاد می کنند، پیام های واضح دارد.

رئیس جمهور با اشاره بر اینکه استراتیژی مذکور تعریف مشخصی از منافع و خطرات مشترک دارد، گفت: خطر، شبکه های فرامرزی تروریستی و شبکه های جرمی منطقوی است، از این لحاظ مبارزه ما بر اساس منافع مشترک استوار می باشد.

محمد اشرف غنی گفت که جایگاه افغانستان در اجماع بین المللی واضح شده و ملت، قوای امنیتی و دفاعی و دولت ما مورد اعتبار آن ها است.

وی افزود که در دو نیم سال گذشته به کشورهای زیاد منطقه در راستای ابتکارات خویش قناعت دادیم که افغانستان نقطه وصل همکاری و همگرایی است و اکنون همکاری های ما در منطقه چندین برابر شده است.

رئیس جمهور غنی، طالبان و حامیان آنان را خطاب قرار داده گفت که دسایس و فتنه های شما تنها باعث شهادت مردم، فرزندان شجاع، خواهران و برادران ما شده است. وی خطاب به طالبان گفت:  یکبار دیگر بالای تان صدا می کنم که راه صلح و مذاکره را اختیار کنید.

 

رئیس جمهور به صلح دولت با دولت با پاکستان تاکید کرده گفت که یک افغانستان بی ثبات به منفعت هیچ کسی نیست و به پاکستان نیز زیان های زیادی دارد.

وی افزود که امروز یک اجماع بوجود آمده که باید پاکستان در قبال روش قبلی خود تجدید نظر کند، این یک فرصت است، پس نیاز می باشد که پاکستان با یک بحث همه جانبه و هدف واضح، مناسبات دولت با دولت را اختیار کند و این موضوع را خاطرنشان نمود که افغانستان هیچگاهی برای بی ثباتی پاکستان اقدام نکرده است.

رئیس جمهور کشور خاطرنشان کرد که این مسئله باید واضح باشد که افغانستان آن کشور قبلی نیست، ما بدیل های زیاد اقتصادی داریم، برای ما راه های زیادی باز شده است، اما از نظر سیاسی ما با تمام کشورهای همسایه مناسبات منسجم و قابل پیش بینی می خواهیم. آرزو دارم که این پیام را همسایه های ما بشنوند.

رئیس جمهور گفت: از اینکه حالت ابهام خاتمه یافته و اجماع بین المللی در رابطه به افغانستان به وجود آمده است، اکنون زمان بسیج ارادۀ ملی فرا رسیده است. دولت و مردم افغانستان حالا مورد اعتبار جهان قرار گرفته اند و شرایطی را که سالها برای آن انتظار کشیدیم، امروز فراهم شده است و استفاده از این شرایط به ارادۀ ملی ما تعلق دارد.

رئیس جمهوری اسلامی افغانستان از صبر و تحمل مردم افغانستان در دو نیم سال گذشته تشکری کرده گفت که اگر به عوض مردم ما، مردمان دیگر می بود، ذوب می شدند، این مردم ماست که با وجود رویدادهای المناک در خاک افغان، شینوار، مهمند دره، سرپل و بدخشان هنوز هم منافع ملی را فراموش نکرده اند. وی تاکید کرد که افغانستان خانۀ مشترک همه بوده و غم و اندوه ما نیز مشترک می باشد.

وی افزود که مردم از من معجزه نمی خواهند، بلکه می گویند منافع افغانستان را برای نسل های آینده حفاظت کن، این تقاضای یک ملت آگاه در جهان است و باید قدر و عزت این چنین مردم را بدانیم که در چنین اوضاع و شرایط، آرزوی آیندۀ درخشان دارند.