دسته: ِتیتر یک

آقای عمر امروز (سه‌شنبه، اول سرطان) در یک نشست خبری در کابل، حمله‌های اخیر طالبان را اوج تلاش این گروه به هدف تسلط نظامی بر کشور عنوان می‌کند.

آقای عمر می‌افزاید طالبان در گیرودار خروج نیروهای خارجی از کشور تلاش دارند مناطق بیش‌تری را به تصرف خود درآورند. او تأکید می‌ورزد که تلاش طالبان برای پیش‌روی نظامی در یک ماه گذشته به ضرر آنان تمام شده است.

آقای عمر خاطرنشان می‌سازد پیش‌روی نظامی طالبان در جریان یک ماه گذشته سبب شد بسیج مردمی در برابر آنان شکل بگیرد. او اطمینان می‌دهد در دو هفتۀ آینده وضعیت جنگ به گونۀ کامل تغییر خواهد کرد و ولسوالی‌هایی که به تصرف طالبان درآمده است، دوباره به دست نیروهای دفاعی و امنیتی کشور در خواهند آمد.

این در حالی است که در کمتر از دو ماه گذشته طالبان حمله‌های گستردۀ تهاجمی را در شمال کشور به راه انداخته‌اند. در این جریان طالبان بیش از بیست ولسوالی را به تصرف خود درآورده‌اند. در روزهای اخیر اما بسیج‌های مردمی در برابر این گروه در ولایت‌های پروان، تخار، کاپیسا، بغلان، کندز، بلخ، جوزجان، فاریاب و غور شکل گرفته است.

در طول بیش از دو سال اخیر گروه طالبان و حامیان شان شعار صلح را مطرح کردند و در سایه این شعار و با کمک برخی از کشورهای دیگر، از مشروعیت نسبی بین المللی نیز برخوردار شدند. دولت افغانستان که بیش و پیش از طالبان صلح را یک ضرورت و نیاز ملی برای افغانستان می دانست از این شعار به خوبی استقبال کرد. اما گروه طالبان تا این لحظه با عملکرد خود به اثبات رسانده است که کمترین باور و ایمانی به صلح و همزیستی مسالمت آمیز ندارد و جز به حاکمیت انحصاری خود به هیچ چیزی تن نمی دهد و نمایندگان شان در مذاکرات دوحه هم صرف به صورت نمادین حضور دارند و تا کنون به هیچ نوع مذاکره مؤثر و معنادار حاضر نشده اند.

روشنترین شاهد این مدعا تشدید خشونت ها و جنگ ها است. در حالی که امروز با خروج قوای خارجی از افغانستان هیچ توجیه مشروعی برای جنگ وجود ندارد و به همین جهت تمام علمای اسلام از پاکستان و عربستان گرفته تا اندونیزیا و مالیزیا جنگ طالبان را نامشروع اعلام کردند؛ اما طالبان و حامیان شان بدون هیچ نوع شرم و حیا، جنگ طلبی های خود را «فتح» نامیده و به طور واضح به ریش همه مدعیان و حامیان صلح و مخصوصا کسانی که با ذوق زدگی بسیار در کنفرانس ها و نشست های این کشور و آن کشور به ملاقات طالبان می شتافتند، می خندند و در تلاش هستند که بیشترین اراضی را هم در تصرف خود بگیرند.

اما این یک خیال باطل است. گروه طالبان به اصطلاح فتوحات خود را از مناطق و سرزمین هایی شروع کرده که هیچ نوع زمینه پذیرش اجتماعی و فرهنگی در میان مردم آن مناطق ندارد. ولایات شمال و مناطق مرکزی افغانستان در دهه هفتاد نشان دادند که به هیچ صورت تسلیم زورگویی و انحصار طلبی طالبان نخواهند شد و به طالبان اجازه حاکمیت نخواهند داد. امروز دقیقا این گروه همان اشتباه دهه 70 خود را تکرار می کند اما سرانجام در گرداب موج متلاطمی که خود آفریده غرق خواهد شد و به زودی نیروهای دفاعی و امنیتی کشور درس دیگری را که تا ابد فراموش نشود به آنان خواهند داد.

در کنار نیروهای دفاعی و امنیتی، خیزش های وسیع مردمی و مقاومت فراگیر ملی در چارچوب حاکمیت دولتی، برای دفاع از جمهوریت و برای سرکوب دشمنان نظام در حال شکل گیری است. در میان قوای سه گانه دولت و در بین سیاستمداران و احزاب سیاسی کشور، اجماع سیاسی به حد کافی نیز در دفاع از نظام و جمهوریت و مخالفت با امارت طالبانی وجود دارد و مردم افغانستان نیز از همه اقوام در 34 ولایت کشور، موقف متحد بر ضد طالبان دارند.

مردم افغانستان در همه مناطق کشور همچنان که تا کنون حمایت بی دریغ خود از جمهوریت و پشتیبانی قاطع خود از نیروهای دفاعی و امنیتی را نشان داده اند، بعد از این نیز باید بدون هیچ گونه ترس و هراس، صفوف خود بر ضد دشمنان این سرزمین را فشرده تر و متحدتر بسازند و بدانند که اکنون فریبکاری ها و جنگ های روانی گروه طالبان برای همه دنیا آشکار شده است. این گروه نیز باید بداند که اگر صلح و راه حل سیاسی را نپذیرد، از طریق نظامی و تشدید جنگ به هیچ صورت به اهداف خود نمی رسد و مردم سرافراز افغانستان هرگز ذلت تسلیم شدن به استبداد و انحصار را نمی پذیرد.

مطلق بن ماجد القحطانی نماینده ویژه وزارت خارجه قطر در امور مبارزه با تروریزم و حل درگیری روز گذشته گفت جانب هند به این دلیل با طالبان دیدار کرده است که این گروه بخش مهمی از آینده دولت افغانستان خواهد بود.
القحطانی گفت: من می‌فهمم که مقامات هندی سفری برای صحبت با طالبان داشتند. چرا؟ نه به این دلیل که همه باور دارند طالبان (افغانستان) را تصرف می‌کند، بلکه به این خاطر که طالبان بخش مهمی از آینده افغانستان هستند یا باید باشند.
نماینده ویژه قطر افزود اگر هر نشستی صورت می‌گیرد، باید به این دلیل اصلی تشویق طرف‌ها برای حل اختلافات از طرق صلح‌آمیز باشد.
وی بیان داشت اکنون فرصت طلایی برای تشویق تلاش‌ها در جهت صلح در افغانستان است، در غیر این صورت، قطر هیچ‌گروهی را که از طریق زور کنترول کشور را به دست گیرد، به رسمیت نخواهد شناخت.
نماینده ویژه قطر تأکید کرده است که افغانستان نباید به جنگ نیابتی بین کشورها تبدیل شود و افغانستان باثبات به نفع هند و پاکستان است.

در ادامه نشست های مشورتی با رهبران سیاسی و جهادی کشور، صبح امروز مجلسی تحت ریاست محمد اشرف غنی رییس جمهوری اسلامی افغانستان در قصر چهارچنار دایر شد.

اعضای جلسه تاکید کردند پروسه صلح اولویت جمهوری اسلامی افغانستان بوده و تمام قدم های بعدی در این روند با تفاهم و اجماع لازمی برداشته خواهد شد.

همچنان در جلسه تاکید شد صف واحد و اجماع قوی سیاسی برای تحکیم صلح و ثبات، استحکام نظام جمهوری و حمایت از نیرو های قهرمان ملی و دفاعی کشور امر حتمی و ضروری بوده و از حمایت قوی مردمی از نظام جمهوری برای تحکیم ثبات استفاده اعظمی صورت گیرد.

در این مجلس در باره سفر متوقعه رییس جمهوری اسلامی افغانستان و هیات همراه به ایالات متحده امریکا مشوره صورت گرفته و این سفر پر اهمیت خوانده شد.

در اخیر مجلس رییس جمهوری اسلامی افغانستان تدویر همچون مجالس را برای استحکام صف واحد و تحکیم هر چه بیشتر اجماع سیاسی با اهمیت شمرده و فیصله شد تا این مجالس ادامه یابند.

 حامد کرزی رییس جمهور پیشین کشور به تازگی در مصاحبه‌ای با آسوشیتدپرس گفته است که قبل از آن که آخرین نظامی ایالات متحده و ناتو افغانستان را ترک کند تا به جنگ بی‌پایان خود خاتمه دهد، افراط‌گرایی در اوج خود قرار دارد و از خود ننگ و فاجعه بر جای گذاشتند.
وی گفته است: جامعه بین‌الملل ۲۰ سال پیش با هدف واضح مبارزه علیه افراط‌گرایی و آوردن ثبات آمد … اما امروز افراط‌گرایی در اوج خود قرار دارد. بنابراین، آن‌ها شکست خوردند.
به گفته حامد کرزی، میراث غرب برای این ملت‌ جنگ‌زده، «ننگ و فاجعه کامل» بوده است.

رییس جمهور پیشین کشور این سئوال را پرسید و پاسخ داد: ما به عنوان مردم افغانستان ناکامی‌های خود را درک می‌کنیم، اما در مورد نیروها و قدرت‌های بزرگ‌تر چه که دقیقاً برای همین منظور به این‌جا آمدند؟ آن‌ها اکنون ما را در کدام نقطه ترک می‌کنند؟ در کمال ننگ و فاجعه.
وی همچنین بیان داشته است که همان بهتر است که نیروهای خارجی بروند، حضور آن‌ها چیزی جز آنچه اکنون داریم برای مان نداشته است و بهتر است که ما از کشور خود دفاع کنیم و مراقب خود باشیم.
در رابطه به هدف حضور ایالات متحده و ناتو در افغانستان، حامد کرزی بیان داشته است: تلاش‌های (نظامی ناتو/امریکا) علیه افراط‌گرایی و تروریزم نبود، بلکه علیه روستاها و آمال‌های افغانستان بود؛ انداختن مردم افغانستان به زندان، ایجاد زندان در کشور خودمان … و بمبارد کردن روستاهای ما. این بسیار اشتباه بود.

رییس جمهور پیشین کشور همچنین گفت تمایل غالب مردم افغانستان در سراسر کشور برای صلح است.
او خطاب به رهبری نظامی و ملکی پاکستان گفت: افغانستان خواهان روابط متمدنانه است … اگر پاکستان از روش غیر از افراط‌گرایی علیه افغانستان استفاده کند، این روابط می‌تواند به یک رابطه زیبا و به یک رابطه بسیار ثمربخش برای هر دو طرف تبدیل شود.

به دنبال افزایش ناامنی‌ها و سقوط پی‌هم ولسوالی‌ها به دست جنگ‌جویان طالب، میررحمان رحمانی، رییس مجلس نمایندگان، از حکومت می‌خواهد تا برای مدیریت جنگ، افراد مسلکی و با تجربه را در نهادهای دفاعی و امنیتی استخدام کند.

آقای رحمانی که روز دوشنبه -۳۱ جوزا- در نشست عمومی مجلس نمایندگان صحبت می‌کرد، گفت: «ملاحظات سیاسی و قومی و سازش‌های گروهی، سبب کاهش ناامنی نمی‌شود. برای مدیریت جنگ، باید افراد توانا، مسلکی و با تجربه استخدام شوند تا انگیزه‌ی دفاع از افغانستان، در وجود سربازان تقویت شود.»

به گفته‌ی او، با خروج نیروهای امریکایی و ناتو، توقف گفت‌وگوهای صلح و سقوط پی‌هم ولسوالی‌ها به دست جنگ‌جویان طالب، تغییرات نگران‌کننده‌ای در میدان جنگ به میان آمده و نیاز به مدیریت فوری دارد.

آقای رحمانی، از بسیج مردمی علیه طالبان نیز استقبال کرد و از حکومت خواست تا در راستای تمویل، تجهیز و مدیریت خیزش‌های مردمی، از هیچ تلاشی دریغ نکند.

این در حالی است که در چند هفته‌ی گذشته، همه‌روزه چندین ولسوالی در ولایت‌های مختلف به دست جنگ‌جویان طالب سقوط می‌کند.

وزارت دفاع اما؛ هم‌واره تأکید کرده که به خاطر جلوگیری از تلفات، نیروهای دفاعی و امنیتی از این ولسوالی‌ها عقب‌نشینی تکتیکی کرده و پس از گذشت چند روز، دوباره با راه‌اندازی عملیات نظامی، مناطق از دست رفته را پس گرفته اند.

هم‌زمان با سقوط ولسوالی‌ها، صدها تن از باشندگان بغلان، پروان، بادغیس، فاریاب، جوزجان، تخار و برخی از ولایت‌های دیگر، علیه جنگ‌جویان طالب بسیج شده و در کنار نیروهای دفاعیی و امنیتی، به جنگ علیه طالبان رفته اند.

بنا بر اعلامیه کاخ سفید، این دیدار مشارکت پایدار میان افغانستان و آمریکا را در حالی برجسته می‌کند که روند خروج نیروهای خارجی از افغانستان ادامه دارد.

در بیانیه کاخ سفید آمده است: «ایالات متحده متعهد است با ارائه کمک‌های دیپلماتیک، اقتصادی و بشردوستانه به مردم افغانستان، از جمله زنان ، دختران و اقلیت‌ها از آن‌ها حمایت کند. »

بیانیه همچنین می‌افزاید آمریکا “عمیقا” با دولت افغانستان در ارتباط و تعامل خواهد بود تا اطمینان حاصل کند که این کشور دیگر هرگز به پناهگاهی امن برای گروه‌های تروریستی که آمریکا را تهدید کند، مبدل نخواهد شد.

کاخ سفید گفته است آمریکا از روند جاری صلح کاملا حمایت می‌کند و تمام جناح‌ها را تشویق می‌کند که برای خاتمه جنگ در یک “گفتگوی معنادار” شرکت کنند.

رهبران افغانستان در حالی به آمریکا سفر خواهند کرد که درگیری‌ها میان طالبان و نیروهای دولتی در سراسر افغانستان جریان دارد و گروه طالبان پیشرفت‌هایی در مناطق روستایی به دست‌ آوردند و چندین ولسوالی را تصرف کرده‌اند.

همزمان قرار است تا یازدهم سپتامبر سال جاری نیروهای آمریکایی و ناتو از افغانستان خارج خواهند شوند.

از سویی هم روند صلح افغانستان نتیجه ملموسی در پی نداشته است و روز (۳۰ جوز) اعلام شد هیأتی متشکل از چهره‌های سیاسی از جمله عبدالله عبدالله، حامد کرزی، یونس قانونی، کریم خلیلی، عنایت فرهمند و اکرم خپلواک اعضای قرار است تا چند روز دیگر به دوحه قطر بروند و با سران طالبان دیدار کنند.

هدف از سفر این هیأت تسریع روند مذاکرات صلح عنوان شده است. منابع در دولت افغانستان گفته‌اند طالبان از سفر این هیأت آگاه هستند اما هنوز مشخص نیست از به نمایندگی از طالبان چه کسی با این هیأت دیدار خواهد کرد.

در آغاز جلسه، رئیس جمهور ضمن تبریک به تیم جدید امنیتی، سترپاسوال عبدالرحمان رحمان را منحیث معین ارشد امنیتی وزارت امور داخله، به اشتراک کنندگان معرفی کرد.

سپس مسئولین سکتور امنیتی و دفاعی، گزارش شان را در مورد وضعیت عمومی امنیتی کشور ارائه نمودند.

رئیس جمهور و سرقوماندان اعلی قوای مسلح پس از استماع گزارش های متذکره، به مسئولین ارگان های امنیتی و دفاعی هدایت داد  به خاطر دفع حملات و پلان های شوم دشمن، اقدامات قاطع و همه جانبه روی دست گیرند.

ملا عبدالغنی برادر، رییس دفتر سیاسی طالبان در قطر، گفته است افغانستان به جای نظام ‏غیرمتمرکز، به یک نظام مستحکم اسلامی نیاز دارد‎.‎

ملا برادر، روز یک‌شنبه -۳۰ جوزا- در یادداشتی با عنوان «چطور یک افغانستان باثبات، مستحکم ‏و پیش‌رفته داشته باشیم؟»، به روند صلح، وضعیت افغانستان و نظام آینده پرداخته است‎.‎

در این یادداشت، آمده است گروه طالبان می‌خواهد به جنگ چهل‌ساله و تمام عوامل آن پایان ‏دهد و برای رسیدن به این هدف، توافق‌نامه‌ی قطر امضا شد‎.‎

ملا برادر، گفته است هرچند در روند تطبیق توافق‌نامه‌ی قطر، مشکلاتی به میان آمد، اما باز ‏هم این توافق‌نامه، تنها راه برای آوردن صلح در افغانستان است که با آزادی متباقی زندانیان، پایان ‏فهرست‌های سیاه و نظارت و عملی‌شدن سایر موارد باقی‌مانده‌، زمینه برای پایان بحران افغانستان ‏فراهم خواهد شد‎.‎

به گفته‌ی او، به جای نظام غیرمتمرکز و بی‌اختیار، افغانستان به یک نظام مستحکم اسلامی نیاز ‏دارد‎.‎

او افزوده است: «ما آن نگرانی‌هایی را درک می‌کنیم که پس از خروج نیروهای خارجی، هم در ‏اذهان افغان‌ها و هم در اذهان جامعه‌ی جهانی در مورد چگونگی نظام آینده خطور می‌کند. ما در ‏پاسخ به این گونه نگرانی‌ها باید بگوییم که این به گفت‌وگوهای میان‌الافغانی ربط دارد، ما باید ‏پیش از وقت با گمانه‌زنی‌ها فرصت گفت‌وگو را از دست ندهیم‎.‌‏»‏

رییس دفتر سیاسی طالبان در قطر، گفته است این گروه، به حقوق همه‌ی شهروندان به شمول ‏اقلیت‌ها، آزادی بیان، آموزش، کار و غیره متعهد است‎.‎

او، به جامعه‌ی جهانی اطمینان داده است دیپلمات‌ها و کارمندان خارجی مؤسسات خیریه در ‏افغانستان، مصون خواهند بود‎.‎

ملا برادر، گفته است گروه طالبان به هیچ کسی اجازه نمی‌دهد تا از خاک افغانستان، علیه ‏امنیت کشور دیگری استفاده کند‎.‎

رییس دفتر سیاسی طالبان، در این یادداشت، به برخی از موضوعات دیگر نیز اشاره کرده و گفته ‏است این گروه، می‌خواهد با هم‌کاری جامعه‌ی جهانی، با فراهم‌سازی اقتصاد بدیل، اقدامات ‏لازم را برای جلوگیری از کشت و تولید مواد مخدر و درمان معتادان انجام دهد‎.‎

بسم‌الله محمدی به عنوان سرپرست وزارت دفاع و عبدالستار میرزکوال به عنوان سرپرست جدید وزارت داخله معرفی شدند.
رییس جمهور غنی در برنامه معرفی مسئولان تازه نهادهای امنیتی ابراز امیدواری کرد با معرفی آن‌ها، تغییرات مثبت در عرصه امنیتی در کشور رونما شود.
قرار بود بسم‌الله محمدی به عنوان سرپرست وزارت داخله تعیین شود. آقای غنی با اشاره به این موضوع از بسم‌الله محمدی به علت پذیرش سرپرستی وزارت دفاع ملی تشکر کرد.
رییس جمهور غنی گفت امیدوار است با معرفی بسم‌الله محمدی که در بین نیروهای امنیتی از اعتبار برخوردار است، در میدان جنگ تغییرات جدی بیاید.

این تغییرات در سطح رهبری نهادهای امنیتی در حالی رونما شده است که حملات طالبان در ولایت‌ها اوج گرفته است.
از جانب دیگر، ولی‌محمد احمدزی به عنوان رییس ستاد ارتش تعیین شده است. او به جای محمد یاسین ضیا در این سمت کار خواهد کرد.
گفتنی است حیات‌الله حیات سرپرست پیشین وزارت داخله به عنوان سپرست وزارت احیا و انکشاف دهات گماشته شده است.

محمدقاسم حلیمی، وزیر ارشاد، حج و اوقاف می‌گوید گروه طالبان هیچ هدفی به‌جز انفجار، انتحار و تخریب تأسیسات عامه در کشور ندارد.

آقای حلیمی که امروز (شنبه، ۲۹ جوزا) در یک نشست خبری در کابل صحبت می‌کرد، گفت طالبان زمانی که بر یک منطقه مسلط می‌شوند، تخریب تأسیسات عامه و تعمیرات و «تشرج بین انسان‌ها» را از خود در آن مناطق به یادگار می‌گذارند.

در همین حال، او در خطاب به این گروه گفت که تأسیسات عامه کافر و متعلق به هیچ دین و مذهب نیستند و از تخریب آن‌ها جلوگیری کند.

وزیر ارشاد، حج و اوقاف کشور تأکید کرد که طالبان در پی «انهدام» کامل افغانستان اند.

او افزود که اگر طالبان برای ایجاد حکومت و برپایی نظام عادلانه که به نفع افغانستان باشد کار می‌کردند، هیچ گاهی تأسیسات عامه را تخریب و انفجار و انتحار نمی‌کردند.

با این حال، محمدقاسم حلیمی تأکید کرد که اگر این گروه در پی برقراری عدالت و استقرار حاکمیت عادلانه در افغانستان می‌بود، موقف او متفاوت‌تر از موقف کنونی‌اش می‌بود.

از سویی هم، او در بخشی از صحبت‌هایش با اشاره به نشست مشترک علمای افغانستان و پاکستان در عربستان سعودی گفت علمای پاکستان که قبل از این به نفع طالبان فتوا می‌دادند، جنگ جاری در افغانستان را حرام و ناروا دانسته‌اند.

آقای حلیمی این نشست را با اهمیت خواند و گفت که در میان علمای پاکستان، طاهر اشرف و حامد الحق حقانی نیز حضور داشته و بر حرام‌بودن جنگ افغانستان تأکید کرده‌اند.

او همچنین گفت که افزون بر علمای پاکستان، علمای مجمع فقه اسلامی، رابطه‌ی عالم اسلامی، امام که و تمامی کشورهای مربوط به این نهادها جنگ کنون یدر افغانستان را ناروا خواند و خواهان ختم جنگ از راه گفت‌وگو شده‌اند.

کنفرانس مشترک علمای افغانستان و پاکستان در تاریخ ۲۰ جوزا در شهر مکه‌ی عربستان سعودی برگزار شد.

این گفته‌ها را وزیر ارشاد، حج و اوقاف کشور در حالی مطرح می‌کند که طالبان اخیرا حملات‌شان را در کشور شدت بخشیده‌اند. این گروه طی حدود دو ماه گذشته، ۳۵ ولسوالی را سقوط داده است.

تصاویری که از مناطق تصرف‌شده توسط طالبان که در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده، نشان می‌دهد که تأسیسات زیادی در این حملات طالبان تخریب شده است. عمده‌ترین این موارد ولسوالی اناردره‌ی فراه است که طالبان پس از به‌دست‌آوردن کنترل ساختمان این ولسوالی، آن را با ماین انفجار دادند.

این دیدار روز( جمعه، ۲۸ جوزا ) انجام شد. عبدالله عبدالله و رجب طیب اردوغان، رییس جمهور ترکیه، در این دیدار در مورد روند صلح افغانستان گفتگو کرده است.

سپیدار اعلام کرد عبدالله و اردوغان روی تلاش‌های صلح و آخرین تحولات سیاسی و امنیتی در افغانستان و منطقه بحث کرده‌اند.

رییس جمهور ترکیه از ادامه همکاری‌های این کشور از روند صلح افغانستان اطمینان داده است.

اردوغان افزود ترکیه خواهان صلح و ثبات در افغانستان است و به همکاری‌های خود با مردم افغانستان ادامه می‌دهد.

در همین حال، عبدالله از تلاش‌های ترکیه در روند صلح افغانستان قدردانی کرد و خواهان ادامه این همکاری‌ها شد.

نشست «دیپلماسی آنتالیا» در مورد موضوعات مهم بین‌المللی با مشارکت سطح بالای رهبران سیاسی، وزیران امور خارجه و چهره‌های سیاسی برگزار شده است.

عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه ملی و حنیف اتمر وزیر امور خارجه کشور روز( پنج‌شنبه، هفته گذشته ۲۷ جوزا )برای اشتراک در این نشست به ترکیه رفتند.

شاه محمود قریشی وزیر خارجه پاکستان گفته است کشورش از صلح و ثبات در افغانستان حمایت می‌کند.

بر اساس خبرنامه شورای عالی مصالحه ملی، قریشی در دیدار دیروز (۲۸ جوزا) با عبدالله عبدالله رئیس این شورا در حاشیۀ مجمع دپلماسی انتالیا، تاکید کرد پاکستان به هیچ صورت خواهان حل نظامی بحران افغانستان نیست و از ادامه گفت‌وگو‌ها حمایت می‌کند.

آقای عبدالله در این دیدار و همچنان در گفت‌وگو با خبرگزاری اسوشیتد پرس، همکاری عملی کشور‌های همسایه، منطقه و فرا منطقه را برای حل بحران افغانستان مهم دانسته: “تمامی کشور‌های منطقه اکنون می‌گویند که تنها منافع مشترک ما، افغانستان با ثبات، داشتن ثبات در افغانستان و پایداری افغانستان است. منافع مشترک به دست می آید. کشور‌های منطقه و همسایه، در دور و نزدیک این را گفته اند اما برای واقعیت ساختن این حرف‌ها، به تشریک مساعی نیاز است.”

رئیس شورای عالی مصالحه ملی همچنان گفت که او نگرانی دارد طالبان به حل سیاسی مسئله افغانستان هیچ‌گونه تمایلی ندارند.

اما محمد نعیم سخنگوی دفتر سیاسی طالبان در دوحه در پیامی به رادیو آزادی گفت که آنها همیشه خواهان مذاکره بوده اند.

کنش‌گری تک‌روانه و عدم باور به انعطاف‌پذیری، ماهیت تروریزم مذهبی را شکل می‌دهد؛ شیوه‌ای از کنش تروریستی که در آن، هیچ نوع منطقی برای سازش و مدارا وجود ندارد. طالبانی که سه دهه پیش وارد کابل و دیگر شهرهای افغانستان شدند، همه‌ی آن چه در افغانستان به لحاظ ساختاری و ماهیتی باقی مانده بود را، از ریشه نابود و اندیشه‌های تندروانه و دگم‌شان را بر ساختار و ماهیت اجتماعی و سیاسی جامعه تحمیل کردند.
آنان، در اولین روز ورودشان به کابل، دروازه‌های مکاتب دخترانه را بستند و خلاف همه اصول بین‌المللی، وارد دفتر نمایندگی سیاسی سازمان ملل متحد (یوناما)، در کابل شده و داکتر نجیب‌الله، رییس‌جمهور سابق افغانستان را که چهار سال در مهمان‌خانه‌ی سازمان ملل پناهند بود، بیرون کشیده و به شکل وحشیانه‌ای با برادرش به دار آویختند. پس از آن، این گروه، قوانین سفت و سختی را بر زندگی در افغانستان اعمال کردند؛ از بریدن عضو تا اجرای اعدام در استدیوم ورزشی کابل در زمانی که مردم به تماشای فوتبال می‌رفتند، تا کشتار هدف‌مند هزاره‌ها و ریشه‌کن‌کردن هر آگاهی‌ای که باورهای بنیادگرایانه‌ی آنان را به چالش می‌کشید.
سه دهه پس از آن روز، دوباره این گروه تا اطراف شهرهای افغانستان رسیده و این نگرانی را به وجود آورده است که شاید غفلت و عدم عمل‌کرد سازمان‌دهی شده‌ی دولت، ممکن آنان را دوباره وارد شهرها کرده و بر سرنوشت مردم حاکم کند؛ بر سرنوشت مردمی که سه دهه پس از اولین ورود طالبان در شهرها، به ارزش‌های جدیدی از جمله مساوات جنسیتی، حقوق بشر، آزادی‌ بیان و دیگر آزادی‌های سیاسی و فرهنگی به صورت نسبی دست یافته اند؛ دست‌آوردهایی که خلاف اندیشه و باور کورکورانه‌ی تروریستی است و این گروه، کمر بسته است تا آن را دوباره به نابودی بکشاند.
هر چند، طی ماه‌های اخیر، سخن‌گویان این گروه و اعضای هیئت گفت‌وگوکننده‌ی آن در قطر، حرف‌هایی از تغییر این گروه در رسانه‌ها گفته اند؛ اما عمل‌کرد سربازان و فرماندهان این گروه، هیچ شباهتی به ادعاهایی که از سوی نمایندگان یا سخن‌گویان آن مطرح می‌شود، ندارد. به تازگی، یکی از فرماندهان این گروه به نام ملا مجید در غرب افغانستان، در گفت‌وگو با تلویزیون «فرانسه ۲۴»، گفته است که این گروه، تمام نهادهای آموزشی و تحصیلی در افغانستان را نابود و به جای آن، نهادهای آموزشی‌ای را خواهند ساخت که در آن، طالبان آینده پرورش بیابند.
از اظهارات این فرمانده‌ی طالبان و عمل‌کرد اکثریت مطلق فرماندهان و سربازان این گروه، چنین بر می‌آید که طالبان، به لحاظ ماهیتی، تغییرپذیر نیستند و اگر شعاری هم برای تغییر از سوی سخن‌گویان این گروه سر داده می‌شود، تلاشی است برای خشونت‌زدایی از این گروه در افکار عامه تا نشان بدهند که با آنان نیز می‌توان زندگی کرد. گروه طالبان، طی سال‌ها درگیری با دولت افغانستان، ده‌ها مرکز آموزشی در افغانستان را به آتش کشیده یا انفجار داده است. تخریب و نابودی مراکز آموزشی و دیگر تأسیسات عام‌المنفعه، نشان می‌دهد که این گره، هیچ باوری به جز تخریب ندارد و نه تنها مخالف درس و تعلیم بر اساس معیارهای جهانی است؛ بل که با ساختمان‌های مدرن نیز مشکل دارد.
سربازان این گروه که همه تعلیم‌یافته‌ی کوه‌ها و جنگل‌های افغانستان و پاکستان اند، به محض دیدن امکانات رفاهی، آن را دشمن دین و ایمان خود می‌پندارند و تلاش می‌کنند، هر نشانه‌ای از آسودگی را، به نابودی بکشانند. به تازگی، ویدیویی از در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست می‌شود که انفجار ساختمان فرماندهی پلیس ولسوالی اناردره در ولایت فراه را نشان می‌دهد. این ویدیو که توسط بخش تخنیکی و تبلیغاتی طالبان گرفته شده، ساختمان سالمی را نشان می‌دهد که به یک‌باره منفجر شده و فرو می‌ریزد. طالبان، شب گذشته پس از سقوط این ولسوالی، ساختمان فرماندهی امینه‌ی این ولسوالی را ماین‌گذاری و منفجر می‌کنند. این ویدیو، بیان‌گر این است که طالبان حتا اگر جایی را در کنترل‌شان داشته باشند نیز، دشمن تأسیسات و نشانه‌های پیش‌رفت در آن اند و حکومت‌شان را در جایی بینان می‌گذارند که تبدیل به خرابه شده باشد.
امریکا و دولت افغانستان که طی چند سال اخیر، با بهانه‌ی صلح، خسارت‌های هنگفتی را متوجه مردم افغانستان کرده اند، باید ماهیت مذهبی و انعطاف‌ناپذیر طالبان را دست‌کم نگیرند. گفت‌وگوی صلح، با گروهی که تسلطی بر عمل‌کرد افراد و فرماندهانش ندارد و یا هیچ تغییری برای پذیرش نوعیت زندگی امروز افغانستان در آن به وجود نیامده است، نه تنها به صلح نمی‌انجامد که همه‌ی دست‌آوردهای انسانی در افغانستان را نابود خواهد کرد. این گروه، نه تنها دشمن دست‌آوردهای مدرن و امروزی افغانستان است که اگر فرصت برای ورودش به شهرها فراهم شود، همه کسانی را که مدعی مدنیت و آزادی استند، به شیوه‌های مختلف، نابود می‌کند تا هیچ اندیشه‌ای، جز اندیشه‌ی سیاه و انعطاف‌ناپذیر آن‌ها، وجود نداشته باشد.
جهان که ظاهرا ادای نگرانی از رشد افراطیت و تروریزم در می‌آورد، باید عمل‌کرد و ماهیت طالبان را تحلیل و بررسی کند. بررسی ماهیت طالبان، بیان‌گر خشونت فروکش‌نشدنی این گروه است که اگر شرایط مساعد شود و کشور مستقلی در اختیارشان قرار بگیرد، فرصتی برای‌شان فراهم کرده است تا دشمنان‌شان در داخل و خارج از آن کشور را به نابودی بکشانند.
حمله‌ی ۲۰ سال پیش بر برج‌های تجارت جهانی در امریکا، نتیجه‌ی حاکمیت یک گروه تروریستی بر یک کشور مستقل بود؛ حاکمیتی که زمینه‌ی هم‌کاری گروه‌های مختلف تروریستی را فراهم کرده بود تا بتوانند با برنامه‌ریزی دقیق، اهدافی را در کشورهای مختلف جهان برنامه‌ریزی کنند. اگر بار دیگر این گروه به دلیل بی‌مسؤولیتی دولت و کشورهای قدرت‌مند جهان که در مناسبات افغانستان دخیل اند، بتواند وارد شهرهای افغانستان شده و قدرت را به دست بگیرد، بدون شک، این بار، خشن‌تر از گذشته عمل‌ خواهد کرد؛ خشونتی که ممکن به تصفیه‌‌ی نسلی و قومی در افغانستان بینجامد و هم‌چنان، خطر بالقوه‌ای در برابر جهان قد بکشد.
پس از خروج ناتو و تشدید حملات از سوی این گروه که تا دو ماه، نزدیک به ۵۰ ولسوالی را سقوط داده، نگرانی از وارد شدن این گروه در شهرها را افزایش داده است. این نگرانی، نباید از سوی دولت و کشورهای هم‌کار که در حال ترک افغانستان استند، نادیده گرفته شود. ناتو، اگر وضعیت را همین گونه رها کند و هیچ دخالتی در جنگ افغانستان نداشته باشد، با توجه به عمل‌کرد منفعلانه‌ی نظامی دولت طی دو ماه اخیر، احتمال سقوط افغانستان، بیش‌تر است و این احتمال را، جنگ تبلیغاتی دشمن و پیش‌روی روزافزون آن، به واقعیت تبدیل خواهد کرد.

زاهد مصطفی

آقای عبدالله این اظهارات را امروز (چهارشنبه، ۲۶ جوزا) در نشستی تحت عنوان «تأمین آتش‌بس و دست‌یافتن به صلح» در کابل مطرح کرده است. این نشست از سوی کمیسیون حقوق بشر و نهاد زنان سازمان ملل برگزار شده است.

عبدالله روز گذشته نیز در مورد سقوط پی‌هم ولسوالی‌ها به‌دست گروه طالبان اظهار نظر کرده بود. او گفته بود که ولسوالی‌ها به‌صورت برنامه‌ریزی‌شده به طالبان واگذار نمی‌شود.

طبق اعلام سپیدار، عبدالله در این نشست همچنین گفته است که نباید به نیروهای امنیتی و دفاعی کشور تشویش اضافی ایجاد شود.

او تأکید کرده است: «باید از هر طریق نیروهای امنیتی و دفاعی کشور را حمایت کنیم و این مسئولیت هر شهروند است. آن‌ها جانانه از افغانستان دفاع می‌کنند.»

رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی افزوده است که برای بیرون‌رفت از وضعیت کنونی، باید فضای موجود تغییر کند و لازمه‌ی آن ارائه‌ی دیدگاه واضح به مردم افغانستان، استقامت و وحدت ملی است.

آقای عبدالله به خروج نیروهای خارجی از افغانستان نیز اشاره کرده و گفته است که در قسمت آمادگی‌ها برای خروج این نیروها، کوتاهی صورت گرفته است. به‌گفته‌ی او، مردم افغانستان باید به لحاظ ذهنی آماده‌ی خروج نیروهای خارجی می‌شدند.

عبدالله در عین حال علاوه کرده است که با اعلام خروج نیروهای خارجی از افغانستان، وضعیت استثنایی پیش آمد و طالبان با استفاده از آن، جنگ را شدت بخشیدند. به باور عبدالله، «زنان قربانی اصلی خشونت‌ها هستند».

او گفته است: «جنگ به شدت جریان دارد؛ ولی طالبان از طریق نظامی پیروز شده نمی‌توانند و نباید فرصت صلح از دست برود. خواست جامعه بین‌المللی و مردم افغانستان تأمین آتش‌بس فوری‌اند.»

در همین حال، الیتا میلر، نماینده‌ی سازمان ملل متحد در امور زنان در افغانستان در این نشست گفته است که زنان برای این که خاموش شوند، هدف قرار می‌گیرند. او گفته است: «ما برای تأمین آتش‌بس صدا بلند کردیم. باید آتش‌بس مبتنی بر جندر صورت بگیرد.»

شهرزاد اکبر، رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان نیز مشارکت معنادار زنان در آتش‌بس و روند صلح را بسیار بااهمیت خوانده و گفته است که زنان باید در تمامی روند صلح سهم فعال داشته باشند و از تجربه و تخصص آن‌ها کار گرفته شود.

مته نودسن، معاون سیاسی نماینده‌ی ویژه‌ی دبیرکل سازمان ملل متحد برای افغانستان نیز بر اهمیت نقش زنان در تأمین صلح پایدار و تقویت روند صلح تأکید کرده است.

با این حال، عبدالله عبدالله گفته است که موضوع جندر در آتش‌بس سکی از بحث‌های جدی است و در زمان مذاکره روی آن، نماینده زنان حضور خواهد داشت.

وی اظهار داشت طبق دستور در امور نظامی مداخله نمی‌کند.

از سویی هم والی دایکندی در جمع فعالان مدنی گفته‌است: «قوماندان امنیه به دستور او تن‌دهی ندارد. »

اظهارات والی در حالی است که در این ولایت جنگ تمام عیار جریان دارد و بین مرکز ولایت تا استقامت طالبان یک کتل فاصله می‌باشد. شگفت‌تر این است که بالاترین مقام ولایت نمی‌خواهد در مدیریت اوضاع نقش داشته باشد.

اطلاعاتی که از دای‌کندی به دست می‌رسد حاکی از آن است که ریاست امنیت قرار بوده ۵۰۰ نفر از نیروهای مردمی را اعاشه و مسلح کند. اما در اقدام بعدی در برابر اصرار مردم که «ما را از اعاشه تیر فقط اسلحه بدهید»، از دادن اسلحه نیز خودداری شده‌است.

اکنون مردم در کنار نیروهای امنیتی با قدرت تمام قرار دارند و بار سنگین جنگ به دوش آن‌هاست.

عظیم بشرمل در یادداشت خود نیز به موضوع فوق اشاره داشته و اظهار نگرانی کرده‌است اگر حکومت، خیزش‌های مردمی را حمایت نکند، نتایج غیر قابل جبرانی در پی خواهد داشت.

فروپاشی امپراطوری عثمانی و شکل‌گیری ترکیه جدید به رهبری آتاتورک از یک‌سو و سر بر آوردن ایالات متحده آمریکا به عنوان یک ابرقدرت در پی دو جنگ جهانی باعث شد که ایده نزدیکی به غرب در انقره به نزدیکی به آمریکا تعبیر و تفسیر شود. به خصوص که آمریکا تنها کشوری به شمار می‌آمد که می‌توانست از لحاظ سیاسی، امنیتی و اقتصادی به حمایت و حفاظت از ترکیه در برابر اتحاد جماهیر شوروی بپردازد. از این‌رو روابط نزدیک میان ترکیه و غرب در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم تا حد زیادی در قالب روابط ترکیه و آمریکا شکل گرفت.

در حالی که در دوران جنگ سرد، محور اصلی روابط ترکیه و آمریکا را مقابله با تهدیدات احتمالی شوروی تشکیل می‌داد، در سال‌های بعد، تمرکز همکاری‌های دو کشور بر روی مسائل غرب آسیا، قفقاز، آسیای مرکزی، دریای سیاه و بالکان قرار گرفت. تغییر در تمرکز و اهداف موجب بروز روند جدیدی در روابط دو کشور شد که پیش از آن هرگز وجود نداشت. در واقع پایان جنگ سرد، بخشی از تهدیدات سنتی و منافع مشترک در روابط ترکیه و آمریکا را دگرگون کرد. به نحوی که ترکیه در فضای پس از جنگ سرد با موقعیت جدیدی در مناطق پیرامونی خود مواجه شد و تلاش کرد به تدریج وارد بازی مستقلی در این مناطق شود.

روی کار آمدن حزب عدالت و توسعه در ترکیه و همچنین وقوع رخداد ۱۱ سپتامبر در آمریکا دو مؤلفه مهمی بودند که بر روابط سنتی انقره و واشنگتن تاثیر قابل ملاحظه‌ای گذاشتند. زیرا برای نخستین‌بار دولت ترکیه در یک اقدام مهم آمریکا یعنی لشگرکشی به عراق حاضر به همراهی با واشنگتن نشد. در سال‌های بعد، به رغم آنکه باراک اوباما در سفر خود به انقره در سال ۲۰۰۹، ترکیه را کشوری توصیف کرد که «متحدی حیاتی برای آمریکا»ست و «نقش مهمی در اروپا» ایفا می‌کند، اما روابط دو کشور دستخوش تحولات گوناگونی شد.

شروع غافلگیرکننده بهار عربی در اواخر سال ۲۰۱۰ در تونس باعث بروز فرصتی جدید برای همکاری میان انقره و واشنگتن شد. به نحوی که با وجود اختلافات جزئی، همکاری‌ها در مورد تونس، لیبی و مصر به خوبی میان طرفین پیش رفت. در آغاز بحران سوریه نیز به رغم آنکه هر دو طرف خواهان سقوط دولت اسد بودند اما به تدریج اختلافات آشکار شد. نقطه اوج این اختلافات هنگامی بود که ترکیه با پاسخ منفی ایالات متحده و ناتو به درخواست خود برای ایجاد منطقه پرواز ممنوع و مناطق حائل در خاک سوریه مواجه شد. در ادامه ترکیه به دلیل بحران سوریه با مشکلاتی همچون سرازیر شدن موج پناهندگان و آوارگان و همچنین تقویت موقعیت پ.ک.ک و شاخه‌های اقماری آن در سوریه مواجه شد، با این حال هیچ حمایتی از سوی آمریکا دریافت نکرد. ترکیه حتی در بحران سقوط جنگنده روسی هم از حمایت لازم از سوی غرب برخوردار نشد و خود را تنها بازنده میدان دید. به همین دلیل اردوغان روز به روز از آمریکا ناامید شد و تلاش کرد روابط خود با ایران و روسیه را بازسازی کند و در پروسه ایجاد صلح در سوریه به مشارکت بپردازد. روی کار آمدن ترامپ در آمریکا هم به رغم آنکه در آغاز امیدهایی برای انقره بوجود آورد، اما گذر زمان نشان داد که دولت جدید کاخ سفید نیز نه تنها تمایلی به بهبود رابطه با انقره ندارد، بلکه ضمن حمایت از کردها به اعمال تحریم‌های اقتصادی علیه برخی از مقامات دولت ترکیه نیز پرداخت.

با این اوصاف بررسی اجمالی روابط ترکیه و آمریکا نشان می‌دهد که دو کشور از زمان روی کار آمدن حزب عدالت و توسعه دچار اختلاف نظرهای جدی هم در روابط دوجانبه و هم در مورد مسائل منطقه‌ای و بین‌المللی بوده‌اند، در حالی که پیش از آن معمولا انقره به عنوان بازیگری که کاملا پیرو فرمان‌های واشنگتن هست، شناخته می‌شد. از این‌رو به رغم آنکه در گذشته میزان اختلافات در روابط دو طرف چندان بارز نبود اما در سال‌های اخیر مسائل و مشکلات متعددی در تعاملات دوجانبه انقره و واشنگتن پدید آمده است که از جمله مهم‌ترین آنها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

۱.حمایت کاخ سفید از کردهای سوریه که انقره آنها را شاخه اقماری پ.ک.ک و گروهی تروریستی می‌داند؛

۲.انتقادهای آمریکا از دولت اردوغان در مورد عدم رعایت حقوق بشر، سرکوب نهادهای مدنی، رسانه‌ها و احزاب مخالف؛

۳.مداخله آمریکا در امور داخلی ترکیه و حمایت از کودتای نافرجام ۲۰۱۶؛

۴.عدم استرداد فتح‌الله گولن به رغم تقاضای علنی انقره از واشنگتن؛

۵.کاهش ارزش لیر در برابر دالر به دلیل اعمال تحریم‌های اقتصادی آمریکا علیه برخی از مقامات دولت ترکیه؛

۶.افزایش تعرفه واردات آلومینیوم و فولاد از ترکیه توسط ایالات متحده؛

علاوه بر این، در مباحث مرتبط با مسائل منطقه‌ای و بین‌المللی نیز تنش‌ها و اختلافات متعددی در روابط ترکیه و آمریکا پدید آمده است که مهم‌ترین آنها عبارتند از:

۱.عدم حمایت آمریکا از طرح‌های ترکیه در سوریه؛

۲.روابط رو به رشد ترکیه با روسیه و مسئله خرید سامانه دفاع موشکی اس ۴۰۰؛

۳.حمایت ترکیه از قطر در بحران روابط خارجی این کشور با عربستان سعودی؛

۴.نارضایتی انقره از سیاست آمریکا مبنی بر تروریستی شناختن اخوان المسلمین؛

۵.حمایت ترکیه از حماس در سرزمین‌های اشغالی و مخالفت با طرح معامله قرن آمریکا؛

۶.حمایت ترکیه از دولت وفاق ملی در لیبی و پشتیبانی آمریکا از خلیفه حفتر؛

۷.خشم ترکیه از سخنان ترامپ و بایدن درباره کشتار ارامنه در جریان جنگ جهانی اول توسط دولت عثمانی؛

۸.عدم همراهی انقره با سیاست‌های یکجانبه و تحریم‌های اقتصادی واشنگتن علیه جمهوری اسلامی ایران؛

مجموع موارد فوق نشان می‌دهد که در سال‌های اخیر از میزان اشتراک نظر میان ترکیه و آمریکا در مورد مسائل دوجانبه، منطقه‌ای و بین‌المللی کاسته و بر سطح اختلافات افزوده شده است.

به این ترتیب، روابط ترکیه و آمریکا در طول سال‌های اخیر با فراز و نشیب‌های زیادی مواجه شده است. اگر چه در دوران جنگ سرد و حتی سال‌های پس از آن نیز ترکیه عمدتا به عنوان متحد نزدیک آمریکا و عضوی از ناتو شناخته می‌شد و فعالیت‌های منطقه‌ای و بین‌المللی خود را کاملاً هماهنگ با غرب پیش می‌برد، اما در سال‌های اخیر به موازات رشد ایده‌های قدرت‌طلبانه در اردوغان و همفکران وی و همچنین تحولات مختلفی که در مناطق پیرامونی انقره روی داده، این کشور به تدریج دچار اختلاف نظرهایی در روابط دوجانبه و منطقه‌ای خود با ایالات متحده آمریکا شده است. به نحوی که در حال حاضر فهرست اختلافات دو کشور بیش از اشتراکات آنها در مورد مسائل منطقه‌ای و بین‌المللی است. با این حال نمی‌توان ترکیه را کشوری خارج از چارچوب ناتو تصور کرد. انقره به رغم وجود اختلافات بی‌شمار با واشنگتن، همچنان جایگاه ویژه‌ای برای آمریکا در سیاست خارجی خود در نظر می‌گیرد و تلاش می‌کند به مواجهه مستقیم با این کشور نپردازد.

داکتر عبدالطیف نظری

در این دیدار، روی اوضاع جاری افغانستان، روند صلح، افزایش خشونت‌ها و مسائل دیگر، بحث و تبادل نظر صورت گرفت. جان آرنولت نماینده خاص دبیر کل سازمان ملل متحد در امور افغانستان، از افزایش یافتن خشونت‌ها در افغانستان، به ویژه حملات خشونت‌باری که اخیرا به گونه مشخص علیه هزاره‌‌ها انجام یافته، اظهار تاسف نمود.

وی اظهار داشت برای به نتیجه رسیدن روند صلح، جلو این گونه خشونت‌ها باید گرفته شود. همچنین، وی از حمایت سازمان ملل متحد در جهت برقراری صلح و پایان یافتن خشونت‌ها در افغانستان، اطمینان داد.

نماینده خاص دبیر کل سازمان ملل متحد اظهار داشت این سازمان در راستای دستیابی مردم افغانستان به صلح و ثبات پایدار، تلاش می‌نماید.

استاد محمد کریم خلیلی رهبر حزب وحدت اسلامی افغانستان، از تلاشهای سازمان ملل متحد در تمام عرصه‌ها، به ویژه در جهت کمک به صلح و ثبات در افغانستان، اظهار قدردانی نمود.رهبر حزب وحدت اسلامی افغانستان نیز حملات خونبار روزهای اخیر را به شدت تاسف‌بار و نگران‌کننده دانسته و اظهار داشت: اگر جلو این خشونت‌های فزاینده گرفته نشود، ممکن است این وضعیت بر گفتمان صلح تاثیر جدّی منفی بگذارد.

رهبر حزب وحدت اسلامی افغانستان از هدف قرار گرفتن هزاره‌ها به عنوان یک هویت قومی، عمیقا اظهار نگرانی نموده و خواهان توجه جدّی سازمان ملل متحد و دیگر حامیان صلح جهانی، در این زمینه شد.

همچنین، وی تصریح کرد فرصت پیش آمده برای صلح نباید از دست افغانستان برود و در این راستا، نقش ملل متحد، مهم و تعیبن‌کننده است.

استاد خلیلی، اظهار امیدواری نمود با گماشته شدن آقای آرنولت به حیث نماینده خاص این سازمان، روند صلح شتاب و بهبودی یابد.

معاون پیشین ریاست جمهوری همچنین به نقش کشورهای منطقه در زمینه صلح افغانستان اشاره نمود و اظهار امیدواری کرد این کشورها باهم‌نظری و همسویی، افغانستان را یاری رسانند.

رهبر حزب وحدت اسلامی افغانستان، اظهار داشت صلح به نفع همه است و مردم افغانستان انتظار دارند از این گزینه به عنوان تنها راه حل معقول، حمایت همه جانبه، در تمام سطوح صورت بگیرد.

با این حال رهبر حزب وحدت اسلامی افغانستان خاطر نشان ساخت که صلح باید فراگیر و دربرگیرنده خواست تمام مردم افغانستان، همه اقوام، احزاب سیاسی، زنان و گروه‌های آسیب‌پذیر این کشور باشد، وگرنه به نتیجه مطلوب نمی‌رسد.

آقای خلیل‌زاد، در ادامه‌ی سفرهایش به کابل و منطقه، روز یک‌شنبه -۲۳ جوزا- در یک نشست خبری در نورسلطان، پایتخت قزاقستان، گفت برای دست‌یابی به صلح و پیش‌رفت در افغانستان، به گونه‌ی مشترک با سایر کشورها کار می‌کند.

او، در دیدار با مقام‌های قزاقستانی، از آن‌ها خواست در راستای برقراری صلح در افغانستان، هم‌کاری کنند.

آقای خلیل‌زاد هم‌چنان گفت در باره‌ی روند صلح افغانستان، به زودی با ضمیر کابلوف، نماینده‌ی ویژه‌ی روسیه در امور افغانستان، دیدار خواهد کرد.

دور جدید سفرهای زلمی خلیل‌زاد به کابل، دوحه و منطقه -۱۵ جوزا- آغاز شد و او در سفرش به کابل، با رییس‌جمهور غنی، عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی و شماری از چهره‌های سیاسی دیدار و گفت‌وگو کرد.

جلسۀ سرقوماندانی اعلی تحت ریاست رئیس جمهور محمد اشرف غنی و سرقوماندان اعلی قوای مسلح، عصر روز گذشته در ارگ دایر گردید.

در این جلسه مسئولین سکتور امنیتی و دفاعی، قوماندانان قول اردوها و رؤسای اوپراسیون ها ضمن ارائه گزارش در مورد وضعیت عمومی امنیتی، برنامه ها و تدابیر شان را به خاطر دفع و طرد تحرکات دشمن در نقاط مختلف کشور، تشریح کردند.

رئیس جمهور غنی و سرقوماندان اعلی قوای مسلح، پس از استماع گزارشات متذکره، به مسئولین ارگان های امنیتی و دفاعی هدایت داد با هماهنگی و پلانگذاری منظم، تهدیدات و تحرکات دشمن را در سراسر کشور دفع نمایند.