دسته: ِتیتر یک

در روز بین المللی زنان چندین سازمان بین المللی و ماموریت دیپلماتیک اعلام کردند نسبت به وضعیت زنان و دختران در افغانستان نگران هستند و در عین تعهد سپردند در کنار آنها بایستند.

دبرا لاینز، نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل برای افغانستان، گفت ماموریت کمک سازمان ملل در افغانستان در کنار زنان و دختران افغان می ایستد چون آنها با عواقب منفی چندین بحران و نابرابری جنسیتی و تبعیض روبرو هستند.

وی افزود:«آنچه امروز در افغانستان شاهد هستیم بحران هایی مرکب از عوامل اسف بار است. همه از بحران های اخیر متاثر شده اند اما وضعیت زنان و دختران به مراتب نگران کننده است چون آنها از حقوق و برخورداری از فرصت ها محروم شده اند.»

یوناما تاکید کرد مشارکت کامل و برابر زنان در تمام عرصه های زندگی عمومی برای آینده افغانستان حیاتی است و نادیده گرفته شدن حقوق آنها در زمینه آزادی بیان، کار و تحصیل به معنای از دست رفتن توسعه اقتصادی بیشتر افغانستان می باشد.

براساس اعلام یوناما هرگونه صلح و التیام یا ثبات بدون مشارکت معنا دار زنان در زندگی عمومی، سیاسی، اقتصادی و اجتماعی ممکن نیست.

عفو بین الملل

عفو بین المللی نیز در روز بین المللی زنان گفت زنان در افغانستان از حقوق اساسی خود محروم هستند و در راه رسیدن به حقوق شان می بایست حمایت شوند.

اگنس کالامار، دبیرکل سازمان عفو بین الملل، گفت:«دولت های جهان می بایست حقوق زنان و دختران را در مرکز توجه سیاست خارجی خود در قبال افغانستان قرار دهند. آنها باید از مدافعین حقوق زنان در افغانستان حمایت کنند. دسترسی برابر زنان و دختران به آموزش، اشتغال و خدمات ضروری به دور از تعصب می بایست فراهم گردد.»

دیده بان حقوق بشر

دیده بان حقوق بشر نیز گفت زنان و دختران افغان با چالش های متعددی در هفت ماه گذشته روبرو شده اند و حقوق شان نایده گرفته شده است و پاسخ جامعه بین الملل در این باره بسیار ناچیز بوده است. پاسخ دنیا سکوت بوده است و چندین کشور با افتخار مدعی سیاست خارجی فیمینیستی هستند. پاسخ جامعه بین الملل فوریت لازم را نداشته و نشانه های کمی مبنی بر یک برنامه هماهنگ شده موثر برای حفاظت از حقوق زنان و دختران در افغانستان مشاهده می شود.

سفارت امریکا در کابل(فعال از دوحه)

سفارت امریکا در کابل(فعال از دوحه)، اتحادیه اروپا در افغانستان و چندین ماموریت دیپلماتیک دیگر نیز خواستار حفظ حقوق زنان و دختران افغان و مشارکت آنها در زندگی سیاسی و اجتماعی شدند.

امارت اسلامی طالبان نیز در روز جهانی زن اعلام کرد در حمایت از زنان و دختران متعهد است.

وزارت امور خارجه طالبان در پیامی به مناسبت روز جهانی زن در تویتی نوشت جنگ های طولانی برای زنان بسیار مضر بوده و امارت اسلامی در روشنی دین مبین اسلام متعهد به رفع مشکلات زنان و فراهم سازی امکانات برای دسترسی به یک زندگی پرافتخار و سعادتمند می باشد.

ذبیح الله مجاهد، سخنگو و معین وزارت اطلاعات و فرهنگ طالبان، هم در تویتی گفت امارت اسلامی متعهد به رعایت حقوق شرعی تمام زنان افغان می باشد. روز جهانی زن فرصت خوبی برای تمام زنان افغان است تا حقوق شرعی و قانونی خود را مطالبه کنند.

مجاهد در عین حال تاکید کرد امارت اسلامی از حقوق تمام زنان افغان دفاع می کند.

این در حالی ست که از سرنوشت چند فعال زن دستگیر شده هنوز خبری نیست. این فعالین زن چندی پیش در اعتراض به نادیده گرفته شدن حقوق شان توسط امارت اسلامی به صورت مسالمت آمیز به سرک آمده بودند.

از سویی هم طالبان در شش ماهی که از تسلط دوباره شان بر افغانستان می گذرد روز به روز محدودیت ها علیه زنان را افزایش می دهند.

نویسنده: روسله یاسینزی عثمانی

سازمان ملل در گزارشی به حجم شورشگری که امارت اسلامی از زمان تسلط دوباره اش بر افغانستان با آن مواجه شده اشاره کرد و اعلام نمود نزدیک چهار صد غیرنظامی افغان از زمان رسیدن دوباره طالبان به قدرت در افغانستان کشته شده است.

براساس این گزارش هشتاد درصد تلفات ملکی انجام شده از سوی گروه های وابسته به داعش بوده است.

میشل باچله، کمیشنر عالی سازمان ملل برای حقوق بشر، ضمن ارائه این گزارش در جنوا گفت وضعیت حقوق بشر برای بسیاری از افغان ها عمیقا نگران کننده است.

وی تاکید کرد طالبان حقوق زنان و آزادی بیان را محدود کرده است. وی خواستار اجازه دادن به زنان برای مشارکت در زندگی عمومی شد.

باید گفت از زمان تسلط دوباره طالبان بر افغانستان، این اولین گزارش حقوق بشری عمده از سوی سازمان ملل است که سبب نگرانی غرب نسبت به وضعیت وخیم حقوق زنان، ژونالیستان و دیگر گروه ها در افغانستان شده است.

این گزارش که در بازه زمانی آگوست 2021 میلادی تا پایان ماه فبروری سال جاری میلادی تهیه شده می افزاید سه صد و نود و هفت غیرنظامی عمدتا در حملات مختلفی که از سوی داعش شاخه خراسان انجام شده در افغانستان کشته شده اند. از سویی هم پنجاه فرد وابسته به گروه های شبه نظامی افراطی در بازه زمانی مشابه کشته شده اند. طبق گزارش در این بازه زمانی عده ای هم در این مدت شکنجه یا سر بریده شده اند و کنار سرک رها گشته اند.  

باید گفت داعش شاخه خراسان برای اولین بار در اواخر سال 2014 میلادی در افغانستان ظهور نمود. این گروه اکنون در سایه امارت اسلامی گسترش یافته و مسئول حملات انتحاری در ماه های اخیر در افغانستان می باشد. مسئولیت حمله انتحاری در میدان هوایی کابل حین پروازهای تخلیه را نیز داعش برعهده گرفت.

امرالله صالح معاون نخست دولت پیشین می گوید که دستاورد طالبان از 24 اسد تاکنون متلاشی ساختن روان مردم افغانستان و افزایش شکاف های قومی بوده است.

آقای امرالله صالح در حساب توییترش امروز (دوشنبه 16 حوت) نوشته است که از زمان سقوط دولت پیشین تاکنون دستاورد طالبان این بوده که میلیون ها نفر در حال فرار [از کشور] می باشند، طبقه متوسط دیگر عملا وجود ندارد، هیچ قانون و حاکمیتی در کشور نیست، مدارس [دینی] فاقد مشروعیت پدید آمده است، روان مردم افغانستان متلاشی شده و شکاف های قومی نیز افزایش یافته است.

وی همچنین گفته است که جرم و جنایت به حد بالای خود رسیده و زنان افغانستان نیز به سایه کشیده شده اند.

آقای صالح معتقد است که تمامی این اتفاقات از سوی پاکستان رقم می خورد و اسلام آباد در تلاش است با بازی کردن نقش ملا هبت الله آخندزاده و ملا حسن، بی ثباتی را در افغانستان دوام بخشد و با تلاشی خانه به خانه نیز می خواهد حضور نیابتی خود را قانونی سازد.

گفتنی است که امرالله صالح همواره از منتقدین سرسخت طالبان بوده است و اصرار داشته که طالبان از سوی پاکستان تمویل و هدایت می گردد.

یک حس مشترک می گوید گاهی اوقات کسی که در صحنه جرم و در کنار قربانی اشک می ریزد، خود قاتل می باشد و اشک هایش برای قربانی نیست بلکه راهی برای پنهان کردن جرم و جنایتش می باشد. این واقعیت در مورد دولت بریتانیا نیز صدق می کند: بریتانیا به تازگی اعلام کرده است قصد دارد برای حل بحران انسانی در افغانستان یک نشست مشترک را میزبانی کند. لیز تراس، وزیر امور خارجه بریتانیا گفته است این کشور می خواهد در تلاش های جهانی در مورد افغانستان پیشرو باشد.

در این راستا یک سوال مهم مطرح می شود:

آیا بریتانیا در گذشته و حال منجی افغانستان یا قاتل مردم و غارتگر ثروت و دارایی های این کشور می باشد؟

نگاهی واقع بینانه به تعامل بریتانیا با افغانستان از همان ابتدا تاکنون نشان می دهد میراث سمی استعمار بریتانیا از گذشته تاحال باقی مانده است.

سه جنگ آنگلو-افغان از سوی بریتانیا در اواسط قرن نوزدهم میلادی آغاز شد. اگرچه تلاش بریتانیا برای اعمال نفوذ در افغانستان در نهایت با تابوی شکست ناپذیری بریتانیا به پایان رسید اما تخم بحران و هرج و مرج به روشی مشابه با دیگر مناطق دنیا در شبه قاره جنوب آسیا نیز کاشته شد. به دلیل جنگ های استعماری، بخش هایی از جنوب افغانستان به هند بریتانیا ملحق شد. در سال 1893 میلادی توافق نامه دیورند از سوی بریتانیا به افغانستان و هند بریتانیا تحمیل شد. در ادامه و پس از تقسیم بندی هند و پاکستان در سال 1947 میلادی خط دیورند، مرز بین المللی افغانستان و پاکستان اعلام شد. این جاه طلبی بریتانیا برای توسعه طلبی بود که بحران مرزی که هنوز از افغانستان و پاکستان قربانی می گیرد را خلق کرد.

اگر فرض بگیرم ضربه استعمار طلبی بریتانیا دلیل مشکلات کنونی افغانستان نیست حتما باید قبول کنیم مشکلات و چالش هایی که بریتانیا و متحدینش طی بیست سال اخیر برای افغانستان و مردمش خلق کرده اند نقش کلیدی در ایجاد دشمنی برای افغانستان در شرایط کنونی داشته است. براساس آمار دانشگاه براون در حدود چهل و هفت هزار و دو صد و چهل و پنج شهروند افغان در جنگ بیست ساله افغانستان در ولایت هلمند جبهه جنگ اصلی نیروهای بریتانیایی کشته شده اند. در سال 2011 میلادی، نیروهای ویژه بریتانیا به بهانه جست و جوی طالبان سی و سه غیرنظامی افغان را به روشی بسیار وحشیانه کشتند. وزیر دفاع بریتانیا از چنین مواردی آگاه است اما تلاش می کند آنها را مخفی کند. براساس آمار ذکر شده تنها ده مورد از سه هزار و چهارصد جنایت جنگی مورد بررسی قرار گرفته اند و نود فی صد آنها پنهان مانده اند و متاسفانه بازماندگان قربانیان تنها یک صد و چهار هزار و هفده پوند به عنوان غرامت دریافت کرده اند.

بدون شک بحران انسانی کنونی افغانستان نتیجه خروج شتابزده امریکا و بریتانیا از افغانستان می باشد. طی خروج اسف بار از افغانستان در آگوست سال 2021 میلادی، بریتانیا هزاران افغانی که با آنها کار کرده بود را کنار گذاشت. در شرایطی که افغانستان در بحران انسانی و اقتصادی وحشتناکی فرو رفته بریتانیا و متحدینش در واکنش به تسلط دوباره طالبان سیاست گرسنه نگه داشتن را بر افغانستان تحمیل و دارایی های بانک مرکزی این کشور را مسدود و تحریم های اقتصادی کلانی را بر افغانستان که هفتادو پنج فی صد مصارفش از ناحیه کمک های بین المللی تامین شد اعمال کرده و نود و پنج فی صد مردم افغانستان را به فقر و گرسنگی کشانده است.

بریتانیا به عنوان اهرم فشار سیاسی بر طالبان زندگی افغان ها را تباه کرده است و متحد نزدیکش امریکا نیز نیمی از دارایی های بلوکه شده افغانستان را به بازماندگان حادثه تروریستی یازده سپتامبر در امریکا اختصاص داده است. در این صورت آیا می توان میزبانی مشترک نشستی در مورد کمک به افغانستان از سوی بریتانیا را اقدامی انسانی دانست؟

حقایق تاریخی اما نشان می دهد بریتانیا دست کم دو صد سال نه تنها منجی افغانستان نبوده که منشا بیشتر مصیبت ها و بدبختی های این کشور به حساب می آید. حتی امروز که بریتانیا اعلام کرده می خواهد در تلاش های بین المللی برای ارسال کمک های انسانی به افغانستان پیشرو باشد را نباید باور کرد؛ بریتانیا در پوشش یک منجی بزرگ جهانی برای افغانستان در اصل به دنبال تکرار روزهای خوب گذشته خود در عرصه تاثیرگذاری جهانی می باشد.

مرده نمی تواند سخن بگوید اما تاریخ به یاد می آورد. فقط کافی ست از کسانی که هنوز با استعمارگری و میراث هژمونی مبارزه می کنند سوال کنید اصلا کسی هست که بخواهد توسط بریتانیا نجات داده شود؟

منبع: شینهوا

مترجم: حفیظ الله رجبی

گفتمان دولت محور در تاجیکستان سعی می کند با استفاده از سانسور و کنترل شدید، برانگیختن مخالفت شدید علیه طالبان و ترویج بسیج قومی-ملی از ایجاد همبستگی و اتحاد به نام اسلامی جلوگیری کند.

از بعد یکنواختی و دوام تبلیغات دولتی در تاجیکستان در منطقه یک استثنا می باشد. در قرقیزستان و قزاقزستان این تنها طالبان نیست که گروه های تروریستی مخفی و پنهان به شمار می رود. در ازبکستان مردم نگران حضور و فعالیت یک گروه اسلام گرای خشن و زیرزمینی که با تسلط دوباره طالبان می توانند دوباره قوت بگیرند، می باشند. پیروز طالبان به این گروه مخفی اعتماد به نفس داده سبب می شود جنگجویانی برای داعش جلب و جذب کند.

داعش شاخه خراسان توانایی گسترش فعالیت های خود به منطقه هندوکش به ویژه بعد از خروج امریکا و ناتو از افغانستان را دارد. داعش برخلاف طالبان کشورهای آسیای میانه همسایه افغانستان را در لیست اهداف خود قرار داده است. داعش شاخه خراسان به طور ویژه سعی می کند با تبلیغات مختلف جهاد گران ازبک را جذب کند، این تبلیغات بیشتر به دشمنی بین طالبان و جنبش اسلامی ازبکستان که در سال 2015 به داعش پیوست متمرکز است.

همکاری بین طالبان و تاشکند که در گذشته سیاست مذهبی سرکوب گرایانه ای را دنبال می کرد نیز از سوی داعش شاخه خراسان به عنوان ابزاری برای تحریک ازبک ها به جنگ علیه طالبان استفاده می شود.

حاکمان در کشورهای آسیای مرکزی سعی می کنند با استفاده از ابزار نظامی، پلیسی و آموزشی جلو رشد تبلیغات گروه های تندرو را بگیرند. این کشورها با تقویت امنیت مرزی و آمادگی های نظامی شان تلاش دارند از نفوذ اسلام گراها به آسیای میانه جلوگیری کنند. اتخاذ سیاست های سخت در مورد مهاجرین از سوی کشورهای آسیای میانه همسایه افغانستان از همین نگرانی نشأت می گیرد. از سویی هم از زمان تسلط دوباره طالبان بر افغانستان، کنترل محیط های مذهبی در کشورهای آسیای میانه شدیدتر شده است. از ماه اگوست سال 2021 میلادی تاکنون، گزارشات بیشتری در مورد حمله و دستگیری اسلام گراها به ویژه در قرقیزستان و  ازبکستان شنیده می شود. در این کشورها یک برنامه ضد افراط گرایی و ضد تروریزم از سوی دولت تطبیق می شود که از 2022 تا 2026 ادامه خواهد داشت.

علاوه بر این ها، دولت های آسیای مرکزی برای جلوگیری از طالبانی شدن در کشورهای خود از ابتکارات آموزشی بهره می برند. نهادهای مذهبی و دولتی ملزم هستند برای ایمن سازی شهروندان در برابر عقاید افراطی، منابع خود را تجمیع کنند و برخی اقدامات آموزشی را روی دست گیرند.  ملا امامان مساجد می بایست خطرات تروریزم و افراط گرایی را به مردم گوشزد کند. در ازبکستان ملا امامان مساجد از یک پرسنل اضافی مدیریت معنوی با شعار «روشنگری در برابر جهل» بهره می برند. این متخصصین دینی باید اسلام واقعی را برای مردم بازگو کند و آنها را از تهدید های افراط گرایی و تروریزم دور نگه دارند.

البته روشن است که طرفداران و حامیان اعتقادات افراطی تحت تاثیر این برنامه آموزشی قرار نمی گیرند، محیط های افراطی گری که دولت خواهان تعدیل آنها هستند نیز خیلی از این برنامه ها تاثیر نمی پذیرند و حتی در مواردی این محیط های افراطی از سوی نخبگان مذهبی تبلیغ می شوند. با این حال این برنامه های آموزشی و ابتکارات گفت و گو از این جهت که حداقل کار نظارت از محیط را ممکن می سازد، می تواند مفید باشد.

در بلند مدت، برنامه های آموزشی و ابتکارات برای گفت و گو در مقایسه با سانسورهای شدید و سرکوب بهتر می تواند در کنترل و جلوگیری از خشونت اسلام گراها مفید واقع شود. سرکوب و خشونت حتی می تواند باورمندان معتدل پنهان را نیز به صحنه بکشاند. حمایت از طالبان در شبکه های مجازی یک روند نسبت به شکل گیری هویت الهام از اسلام گراها در آسیای مرکزی را نشان می دهد. این روند ممکن است برخی ها را ناراحت کند اما استفاده از سیاست سرکوب مذهبی نمی تواند این روند را متوقف کند اما می تواند آن را مخفی نماید.  

منبع: SWP

مترجم: حفیظ الله رجبی

بیشتر بخوانید:

طالبان و کشورهای مسلمان آسیای میانه؛ کاربران شبکه های اجتماعی جنگ طالبان را جنگ مسلمانان با غیر مسلمانان توصیف می کنند!(بخش ۳)

جو بایدن، رئیس جمهور امریکا، هفته گذشته اولین سخنرانی سالانه خود در کنگره این کشور را انجام داد. بایدن سخنان خود را با تمرکز بر اوکراین آغاز کرد اما خیلی سریع به موضوعات داخلی خود پرداخت. سخنرانی بایدن طولانی و بالغ بر شش هزار و پانصد کلمه بود اما در این سخنرانی طولانی یک بخش و لحظه مهم از دوران ریاست جمهوری اش تاکنون ناگفته باقی ماند و آن خروج امریکا از افغانستان و شکست امریکا توسط طالبان بود.

منتقدان بایدن اما خیلی سریع متوجه این حذف بزرگ شدند و تاکید کردند جو بایدن به جای نادیده گرفتن چیزهای بدیهی بهتر بود دلایل تصمیم خود مبنی بر خروج نیروهای امریکایی از افغانستان را به مردم امریکا توضیح می داد و در ادامه استراتژی خود برای مبارزه با تروریزم جهانی و کمک به رفع بحران انسانی در افغانستان را ارائه می کرد.

به باور منتقدان بایدن، وی می بایست در سخنرانی سالانه خود در کنگره حداقل به کشته شدن سیزده سرباز امریکایی در حمله تروریستی در میدان هوایی کابل حین پروازهای تخلیه اشاره می کرد و همدردی می نمود و بابت حمله هواپیمای بدون سرنشین امریکا در روزهای پایانی پروازهای تخلیه که منجر به کشته شدن ده غیرنظامی بی گناه افغان شد، معذرت خواهی می نمود.

این در حالی ست که دنیا روی حوادث اوکراین تمرکز کرده و طالبان با استفاده از این خلأ توجه دست به ترور افراد در کابل و دیگر بخش های افغانستان زده است. ماه گذشته ذبیح الله مجاهد، سخنگو و معین وزارت اطلاعات و فرهنگ طالبان، آغاز عملیات پاکسازی در کابل و ولایات همجوار را برای کشف و ضبط سلاح ها و  مهمات و شناسایی مجرمین را اعلام نمود. هدف اصلی تلاشی خانه به خانه که طالبان نامش را عملیات پاکسازی گذاشته اند اما شناسایی و شکار افغان هایی ست که طی دو دهه گذشته با نیروهای بین المللی کار کرده اند.

اگرچه جو بایدن در مورد افغانستان سکوت کرده است اما مقامات دولتش نمی توانند وضعیت افغانستان را نادیده بگیرند.

دولت بایدن در ماه آینده می بایست سه چالش عمده را حل کند:

استراتژی مبارزه با تروریزم امریکا

اولین چالش دولت بایدن در ماه های آینده مشخص نمودن استراتژی مبارزه با تروریزم امریکا در افغانستان می باشد. اکنون شش ماه از تسلط دوباره طالبان بر افغانستان می گذرد. در زمان خروج امریکا از افغانستان، بایدن اعلام کرد برای مقابله با تهدید های تروریستی در افغانستان از ظرفیت مقابله با تروریزم «آن سوی افق» استفاده می شود که طی آن عملیات های هواپیماهای بدون سرنشین در افغانستان از پایگاه هایی خارج از منطقه برنامه ریزی می شود.

اکنون اما با گذشت شش ماه هیچ نشانه ای از توان امریکا برای انجام چنین حملات دوربردی مشاهده نمی شود و براساس گزارشات گروه های تروریستی نظیر القاعده و داعش روز به روز در افغانستان قوی تر می شوند. این موضوع می بایست در اسرع وقت توسط دولت بایدن حل شود.

جبهه مقاومت ملی افغانستان

مساله مهم دیگر نوع نگرش و عملکرد امریکا در قبال جبهه مقاومت ملی افغانستان است. جبهه مقاومت ملی افغانستان به رهبری احمد مسعود، فرزند احمد شاه مسعود، تنها مقاومت عمده علیه طالبان محسوب می شود. همزمان با افزایش خشونت های طالبان، جبهه مقاومت ملی نیز بزرگ تر و محبوب تر می گردد. بیشتر رهبران جبهه مقاومت ملی در حلقه سیاسیون فاسد حکومت غنی نبوده اند و در گروه اپوزیسیون غنی قرار داشتند و سال ها خواستار برخی اصلاحات از سوی رئیس جمهور فراری افغانستان بودند.

به نظر می رسد جبهه مقاومت ملی اکنون زمستان سرد را در مواضع و سنگرهای خود در دل کوه ها پشت سر گذاشته و پیروزی های تاکتیکی متعددی علیه طالبان رقم زده است. امریکا می بایست با جبهه مقاومت تماس برقرار کرده ارتباطات خود با این جبهه را آغاز کند چون این ارتباط در آینده ممکن است مهم باشد.

کمک های انسانی امریکا به مردم افغانستان

چالش عمده دیگر دولت بایدن که می بایست در ماه های آینده حل شود یافتن راه هایی برای کمک به مردم افغانستان در این شرایط سخت و دشوار انسانی و اقتصادی می باشد بدون اینکه به طالبان کمکی شده باشد. طالبان از زمان تسلط دوباره بر افغانستان در امر حکومت داری ناتوان نشان داده اند و حاضر نبوده اند قدرت با را کسی تقسیم کنند چه برسد به اینکه بخواهند یک دولت همه شمول که از تمام اقوام افغانستان نمایندگی کند را تشکیل دهند. واضح است طالبان قادر به مدیریت بحران انسانی کنونی در افغانستان نیستند.

اگر پول و منابع مالی مستقیم به طالبان تحویل داده شود، بدون شک هدر خواهد رفت چون طالبان هرگز کمک ها را به طور مستقیم به دست مردم افغانستان نمی رسانند. از سویی هم امریکا و جامعه جهانی در مورد ارسال کمک های انسانی به افغانستان هرکاری که قرار است انجام دهند، بهتر است زودتر انجام دهند. براساس گزارش منتشر شده از سوی موسسه تحقیقات ناظر در هند، یازده میلیون انسان در افغانستان با ناامنی غذایی دست و پنجه نرم می کنند و نود و هفت درصد جمعیت کشور تا اواسط سال 2022 میلادی در لبه فقر جهانی قرار می گیرند.

بایدن می بایست در دنیایی واقعی که در آن قرار دارد عمل کند نه در دنیایی که خودش می خواهد. بایدن ممکن است در سخنرانی سالانه خود هیچ اشاره ای به افغانستان نکند و به نوعی چشم و گوش خود را به روی افغانستان و اوضاع این کشور ببندد اما واقعیت داستان دیگری را روایت می کند.

از زمان خروج امریکا و رسیدن دوباره طالبان به قدرت در افغانستان، اوضاع در سراسر افغانستان روبه وخامت گذاشته است. میلیون ها دختر از مکتب بازمانده اند، کم بود فاحش غذایی رخ داده است و شاخه افغان داعش حملات زیادی انجام داده است. اعضای ارشد القاعده که طی دو دهه گذشته در افغانستان نبود یک بار دیگر به این کشور بازگشته اند و آزادانه در این کشور گشت و گذار می کنند.

بایدن اگرچه چشم به اوکراین دوخته اما نمی تواند و نباید افغانستان را فراموش کند.

منبع: اوراسیا ریویو

مترجم: حفیظ الله رجبی

چهره مثبت طالبان همان طور که از سوی علماء دینی و شخصیت های مذهبی در ازبکستان به تصویر کشیده شده به اضافه ارزیابی مطلوبی که نخبگان سیاسی در سیاست خارجی خود نسبت به طالبان دارند هر دو در شبکه های مجازی منتشر می شود. در مباحث و نظرپردازی ها نیز این چهره مثبت هرازگاهی گسترش می یابد. سیاست اصلاحی ازبکستان امکان باز شدن یک چشم انداز رسانه ای را فراهم کرده و یک فضای گفتمانی آزاد را ایجاد کرده که از سوی جامعه پذیرفته شده است. به طور مثال، تحلیل های ارائه شده در مورد مقالات و ویدئوها در کانال های خبری مشهور در بازه زمانی «می 2021 تا جنوری 2022» نشان می دهد بسیاری از کاربران ازبک نه تنها از تسلط دوباره طالبان بر افغانستان استقبال کرده اند که آن را یک الگو برای کشور خود می دانند.

موضوع غالب بحث ها در شبکه های اجتماعی روایت جنگ غرب به ویژه امریکا علیه مسلمان هست که در حلقات اسلام گراها بسیار پرطرفدار است؛ در این مباحث هدف غرب کاشتن تخم نفاق بین مسلمانان و تضعیف اسلام عنوان می شود. در این روایت که با سنت های آخرالزمانی اسلام آمیخته شده رسیدن دوباره طالبان به قدرت در افغانستان یک پیروزی مهم قلمداد شده است. مقایسه طالبان با بسماچی به دفعات در نظرپردازی های شبکه های مجازی مشاهده می شود و مبارزه آنها با اتحاد جماهیر شوروی در اصل مواجه جهانی مسلمانان با  غیرمسلمانان تفسیر شده است.

شریعت موضوع مهم دیگری ست که در شبکه های اجتماعی به طور خاص به آن پرداخته می شود و کاربران به دستورالعمل های سخت گیرانه پوششی طالبان برای زنان، منع مواد مخدر و دیگر نأشه کننده ها، منع موسیقی و رقص و مجازات های قرون وسطی طالبان علیه کسانی که هنجارهای طالبانی را نقض می کنند، اشاره کرده به نوعی آنها را تمجید می کنند. در شبکه های مجازی اغلب مردان محتویات نشر شده توسط زنان را می پسندند اگرچه زنان نسبت به این مساله ناراضی هستند. اما چنین تعصبی در مورد نظراتی که در مورد قوانین طالبانی بیان شده به چشم نمی خورد. اکثر کاربران روش های مجازات سخت و وحشیانه طالبان که طی آن اجساد مجرمین در ملا عام آویزان می شوند را روش موثری برای مبارزه با جرایم می دانند و معتقدند در ازبکستان نیز می بایست از این روش ها استفاده شود.

نظرات کاربران تاجیک در مورد عقاید قانونی طالبان نیز مثبت است. رهبری حکومت اما موضعی تقابلی علیه طالبان اتخاذ کرده و رسانه های این کشور نیز بدون قید و شرطی از آن پیروی می کنند. در نهادهای ارتباطی تاجیکستان، جنگجویان پشتون افغانستان به عنوان دشمنان تاجیک ها معرفی می شود. بیشتر نظرپردازان در شبکه های مجازی چه از روی اعتقاد و چه از روی فرصت طلبی با این باور موافق هستند.

برخی دیگر از نظرپردازان در شبکه های مجازی در تاجیکستان اما اسلام هراسی رژیم امامعلی رحمان را به نقد می کشند و گزارشات منفی علیه طالبان را تبلیغات کافران می دانند. چنین  ارزیابی شکاف عمیق دولت و روایات مشهور را نشان می دهد و به این نتیجه محتاطانه که تعداد کسانی که با اسلام گراها همسویی می کنند به طور عمده یی بیشر از کسانی ست که در شبکه های مجازی نظرپردازی می کنند.

منبع: SWP

مترجم: حفیظ الله رجبی

بیشتر بخوانید:

طالبان و کشورهای مسلمان آسیای میانه؛ مبلغین مذهبی طالبان را ناجیان کشورهای اسلامی از اشغال می پندارند(بخش ۲)

در گفتمان سیاست خارجی ازبکستان، ارجاعات به تاریخ فرا ملی، مشترکات فرهنگی و ارزش های مشترک به طور ویژه نقش کلیدی در تعیین منافع عملی کشور در همکاری با طالبان بازی می کند.

به ویژه در گفتمان سیاست خارجی ازبکستان، ارجاع به تاریخ فراملی، اشتراکات فرهنگی و ارزش های مشترک، همگی نقش مهمی در حمایت از منافع عمل گرایانه این کشور در همکاری با طالبان دارند. سنت های حقوقی مسلمانان و اعتقادات اساسی موجود در الهیات که مسلمانان سنی در کشورهای اسلامی آسیای مرکزی و همین طور طالبان به آنها اعتقاد دارند از اهمیت خاصی برخوردار است. سنت های حقوقی مورد بحث به شاخه ماتریدیه مکتب حقوقی حنفی باز می گردد. این شاخه در قرن دهم میلادی در سمرقند شکل گرفت و به طور قاطعانه ساختار علوم دینی آسیای مرکزی را ایجاد نمود. خالص گرایی مذهبی طالبان نیز برای نهادهای اسلامی در آسیای مرکزی بیگانه نیست: جریان های اصلاح طلب اسلامی در آسیای میانه در دوران اتحاد جماهیر شوروی سابق نفوذ پیدا کرد و در ادامه از گسترش آموزه ها و اصول نئو-سلفی حمایت کرد.

جریان‌های اصلاح‌طلب اسلام در دوران شوروی در آسیای مرکزی نفوذ کرده بودند. و بعدها از گسترش آموزه های نوسلفی حمایت کردند. قرائت های تندروانه ای که توسط طالبان صورت می گرفت اما در آسیای میانه جایی نداشت و علمای اسلامی محلی فضایل اعتدال و بردباری را ترویج و تبلیغ می کردند. در آسیای مرکزی اصول یک ملت سکولار پذیرفته شده و ایده خلیفه اسلامی مطرح نیست.  نخبگان حکومتی در آسیای میانه با وجود زمینه های سکولاریزم تحکیم شده مخالفتی با روابط سیاسی با طالبان ندارند و حتی از دید مذهبی و اشتراکات فرهنگی ممکن است طبیعی به نظر برسند. علماء و شخصیت های اسلامی که به سیاسیون برای تایید پذیرش طالبان مشوره های الهیاتی می دهند نیز به همین زمینه مشترک مراجعه می کنند. سخنرانی های این علما و شخصیت ها اما نشان می دهد که آنها در مقایسه با سیاسیون خود را درجه دو حساب می کنند و اغلب فراتر از دیدگاه مقامات رسمی حکومتی نسبت به طالبان حرکت می کنند.

به طور مثال، سخنان مبلغ مشهور  ازبک تصویری از طالبان ارائه می کند که این گروه متحد طبیعی ازبکستان به نظر می رسد. طالبان با «بسماچی» مبارزان مسلمانی که با بلشویک ها در آسیای میانه جنگیدند، مقایسه می شوند و مبلغین مذهبی روایتی مشابه را در مورد طالبان دنبال و تاکید می کنند درست مانند بسماچی طالبان نیز خواهان آزادی کشور از اشغال قدرت های غربی هستند و مردم افغانستان که از دولت فاسد مورد حمایت غرب متنفر بودند در کنار طالبان ایستادند. طالبان برخلاف داعش، خواهان منطقه ای صلح آمیز هستند و به نظم منطقه ای و تمامیت ارضی کشورهای همسایه احترام می گذارند. این دیدگاه علماء و مبلغین مسلمان در کشورهای اسلامی آسیای میانه در مورد نگاه طالبان به قدرت بدون هیچ قید و شرطی پذیرفته شده است. دیگر رهبران مذهبی تاثیرگذار نیز خط فکری مشابهی را پذیرفته اند.  

منبع: SWP

مترجم: حفیظ الله رجبی

بیشتر بخوانید:

طالبان و کشورهای مسلمان آسیای میانه؛ تهدید یا فرصتی برای توسعه اقتصادی؟ (بخش اول)

محمد محقق رهبر حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان می گوید که در مقطع فعلی به جنگ فکر نمی کند، اما آن را به عنوان آخرین گزینه خود علیه امارت اسلامی طالبان در صورت شکست مذاکرات حفظ می کند.

محمد محقق در حساب فیسبوکش نوشته است که راه حل بحران افغانستان مذاکرات بین الافغانی تحت نظارت سازمان ملل متحد می باشد.

آقای محقق که خود را شورای عالی مقاومت ملی (علیه طالبان) نیز معرفی می کند می گوید که در حال حاضر جنگ و مبارزه علیه طالبان را راه چاره نمی داند، اما آن را به عنوان آخرین گزینه از روی ناچاری برای خود محفوظ می دارد.

وی خطاب به طالبان گفته است که تصاحب قدرت آغاز راه است و برای حفظ آن باید نظامی قابل قبول برای مردم افغانستان و جامعه جهانی تشکیل داد که در آن تامین امنیت و تامین رفاه و معیشت مردم در سایه حضور و مشارکت تمامی کتله های افغانستان به شمول زنان تضمین گردد.

آقای محقق افزوده است اما طالبان که با معامله و زد و بندهای سیاسی با امریکا و اشرف غنی رئیس جمهور پیشین به قدرت رسیده تاکنون و با وجود گذشت حدود هفت ماه نتوانسته است به هیچ یک از معیارهای فوق برای حکومت داری برسد و اعتماد مردم و جامعه جهانی را کسب نماید.

او گفته است مردم هم اینک در خانه های شان زیر سایه حاکمیت طالبان احساس امنیت نمی کنند و به صورت دسته جمعی بخاطر ترس از کشته شدن دست به فرار می زنند.

به گفته ی وی، رفاه اقتصادی مردم نیز به حدی رسیده که برای زنده ماندن مجبور به فروش اعضای بدن و حتی اولادهایشان شده اند.

محمد محقق در پایان مطلبش آورده است که امارت اسلامی طالبان یا تن به مذاکرات بین الافغانی تحت نظارت سازمان ملل متحد برای تشکیل دولتی همه شمول می دهد که در آن رفاه، امنیت و مشارکت همه مردم و زنان تضمین می گردد، و یا به سرنوشت مشابه اشرف غنی دچار می شود.  

سازمان عفو بین الملل اعلام کرده است که چند نهاد مختلف بین المللی به منظور دفاع و حمایت از حقوق بشر در افغانستان تحت حاکمیت طالبان با یکدیگر ائتلاف کرده اند.

سازمان عفو بین الملل روز پنجشنبه (12 حوت) در بیانیه ای گفت که این نهاد به همراه چند نهاد بین المللی دیگر به شمول «مدافعان خط مقدم»، «هم اکنون آزادی»، «خانه آزادی»، «دیده بان حقوق بشر»، «سازمان جهانی علیه شکنجه»، «فدراسیون بین المللی برای حقوق بشر» و «اتحادیه بین المللی زنان برای صلح و آزادی» ائتلافی را تشکیل داده اند تا موارد نقض حقوق بشری را در افغانستان نظارت کرده و مسئولان این نقض را پاسخگو بسازند.

در بیانیه سازمان عفو بین الملل آمده است که پس از حاکمیت مجدد طالبان بر افغانستان، گرچه جنگ پایان یافته اما موارد نقض حقوق بشر به شمول بازداشت های خودسرانه، اعدام های فراقانونی، شکنجه، ارعاب، وضع محدودیت های سخت علیه زنان، حمله به خبرنگاران و رسانه ها به طور چشمگیری افزایش یافته است.

خانم سمیرا حمیدی معاون منطقه ای سازمان عفو بین الملل در این خصوص گفته است: «هیچ گاه در طول تاریخ این چنین نیاز نبوده که تمامی نهادهای حقوق بشری در سراسر جهان با یکدیگر متحد شوند و خواهان عدالت و پاسخ از سوی ناقضین حقوق بشر در افغانستان باشند.»

سازمان عفو بین الملل هدف از ایجاد این ائتلاف را اعمال فشار بر طالبان برای حفظ و احترام به حقوق بشر و همچنین اعمال فشار بر جامعه جهانی جهت عمل به تعهدات شان در راستای پاسخگو ساختن طالبان می باشد.  

همسایگان آسیای مرکزی افغانستان به صورت عملی به تسلط دوباره طالبان بر افغانستان واکنش نشان داده اند. این کشورهای سکولار که زمانی جزء امپراطوری شوروی سابق بودند اکنون تلاش می کنند روابط اقتصادی و سیاسی خود با طالبان را تقویت کنند و کمک به حل بحران انسانی در افغانستان را در رأس منافع خود قرار داده اند. براساس گفتمان رسمی، اسلام طالبانی نمی تواند سکولاریزم ریش دار آسیای مرکزی را به چالش بکشد. طالبان اما در رسانه های اجتماعی کشورهای آسیای مرکزی به عنوان یک «ضد مدل سیاسی» به تصویر کشیده شده است، موردی که در کشورهایی با آزادی گفتمان بیشتر و کشورهایی که حکومت هایشان به صورت بازتر با طالبان مقابله می کنند، با استقبال مثبت تری روبرو می شود. این مساله شکل گیری نوعی هویت الهام گرفته از اسلام گرایان را آشکار می سازد که به سختی می توان توسط سرکوب و سانسور آن را متوقف ساخت.

سرعت فتح افغانستان توسط طالبان در اوایل تابستان سال 2021 میلادی و تصرف کابل در ماه آگوست سال گذشته بدون هیچ مقاومت خاصی کشورهای آسیای مرکزی را متعجب ساخته است؛ ترکمنستان، قرقیزستان و به ویژه ازبکستان از قبل تماس هایی در حد نمایندگان جناح سیاست خارجی طالبان داشتند. کشورهای آسیای مرکزی افغانستان اما در مقایسه با بازیگران غرب که در فغانستان فعال بودند اطلاعات دقیق کمتری در مورد استراتژی نظامی طالبان و ساختارهای درونی این گروه داشتند.

اینکه کشورهای آسیای مرکزی بلافاصله پس از تسلط دوباره طالبان بر افغانستان تصمیم گرفتند به صورت عملی وارد تعامل با امارت اسلامی شوند در همین راستا قابل توجیه  است. از میان همسایگان آسیای مرکزی افغانستان، تنها تاجیکستان بود که با  کمک روسیه استحکامات نظامی خود را در مرز با افغانستان تقویت کرد چون احتمال حملات از سوی ملیشه های طالبان را می داد. برای دو کشور ازبکستان و ترکمنستان چنین تهدیدات امنیتی نقش فرعی را ایفا می کرد و قزافزستان و قرقیزستان طالبان را یک خطر فوری به حساب نمی آوردند.

ازبکستان و ترکمنستان به طور ویژه و قزافزستان به طور کل منافع اقتصادی قوی در افغانستان دارند. این کشورها به تجارت و توسعه زیرساخت ها برای انتقال کالاها به افغانستان و دیگر کشورها از طریق افغانستان وابستگی دارند.  توسعه پروژه های «خط آهن مزار شریف-کابل-پیشاور»، «شبکه برق ازبک-افغان» و «لوله گاز ترکمنستان به هند از طریق افغانستان و پاکستان(تاپی) برای دو کشور ازبکستان و ترکمنستان از اهمیت خاصی برخوردار است. حکومت های این دو کشور به این درک با طالبان رسیده اند که همکاری مستلزم مصون ماندن مرزهای ملی مربوطه می باشد. تاشکند و عشق آباد اطمینان دارند که طالبان از نفوذ شبه نظامی گری اسلامی به خاک این کشورها جلوگیری می کند، حال این شبه نظامی گری چه از جنس خود طالبان و چه از نوع دیگر گروه های تروریستی باشد. این دو کشور با این حال تدابیر نظامی لازم برای حفظ مرزهای خود و دور نگاه داشتن طالبان را نیز سنجیده اند.

چالش های اسلام گرایان

تهدید گروه های جهادی اسلامی به ویژه برای حکومت های سکولار آسیای مرکزی که رابطه سختی با اسلام دارند، مهم ارزیابی می شود. این دین عنصر ابتدایی فرهنگ های ملی در منطقه محسوب می شود و ارزش های مسلمان و مفاهیم اخلاقی به ویژه در ارتباط با هنجارهای لیبرال-جهانگرایی جهانی، اساس هماهنگی و انسجام اجتماعی قلمداد می گردد. حاکمان کشورهای آسیای مرکزی به ویژه در تاجیکستان و ازبکستان اما با عواملی مواجه شده اند که خواستار وزن بیشتر برای  مفاهیم اسلامی نظم و قانون می باشند. گروه ها و جریان های اسلامی قبلا چه به صورت مسالمت آمیز و چه خشونت آمیز برای تاسیس حکومت اسلامی جنگیده اند. اما هر دو کشور موفق شدند با توسل به سرکوب و کنترل سفت و سخت اسلام گراها را از خاک خود یا بیرون یا خنثی نمایند و اجازه تصرف جغرافیا را به آنها ندهند. طرفداران این جریان های اسلامی اما به دیگر گروه ها و نهادهای اسلامی در خارج از تاجیکستان و ازبکستان به شمول «امارت اسلامی طالبان در دور اول(1996 تا 2001)، حکومت اسلامی(داعش) در سوریه و عراق(2013 تا 2017) پیوستند. تعداد جنگجویانی که از کشورهای آسیای میانه به ویژه تاجیکستان و ازبکستان به داعش پیوسته بود در حدود پنج هزار نفر برآورد می شد.

با پاک شدن میدان دینی از رقبای اسلام گرا، حاکمان تاجیکستان و ازبکستان با مشکلات کمتری در ارائه تفاسیر دینی مواجه شدند: ازبکستان توانست در اوایل دهه 1990 میلادی «جنبش اسلامی ازبکستان» را از خاک خود اخراج کند و تاجیکستان نیز موفق شد در سال 2015 میلادی «حزب احیای اسلامی» را متوقف سازد. از آن زمان به بعد، مذهب سنی حنفی در تاجیکستان تطبیق می شود، اسلام حنف با اصول سکولاریزم که از سوی نخبگان سکولار و مذهبی پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی سابق پایه گذاری شده بود سازگاری بیشتری دارد.

منبع: SWP

مترجم: حفیظ الله رجبی

کمیته بین المللی خبرنگاران در گزارشی آورده است که استخبارات امارت اسلامی طالبان به عنوان تهدیدی تازه برای فعالیت آزاد خبرنگاران و رسانه ها در افغانستان محسوب می گردد.

این کمیته بین المللی شب گذشته (چهارشنبه 11 حوت) در گزارشی نوشته است که استخبارات طالبان با شکنجه، لت و کوب و تهدید خبرنگاران و مدیران رسانه ها به دنبال کنترل رسانه ها در افغانستان می باشد.

براساس این گزارش، گرچه رهبری استخبارات طالبان را «مولوی عبدالحق وثیق» یک زندانی سابق گوانتانامو، معاون ریاست استخبارات امارت اسلامی در دوران حاکمیت قبلی شان بر افغانستان و از نزدیکان ملا عبدالغنی برادر معاون رئیس الوزرای طالبان بر عهده دارد، اما این ریاست عملا تحت کنترل افراد نزدیک به شبکه حقانی و سراج الدین حقانی سرپرست وزارت امور داخله امارت اسلامی است.  

شورای امنیت سازمان ملل متحد، مولوی عبدالحق وثیق را در لیست سیاه خود قرار داده و او را متهم به همکاری و ارتباط با گروه القاعده کرده است. او همچنین مشهور به شیوه های خاص خود برای سرکوب مخالفان طالبان در جنوب افغانستان در دهه 90 میلادی می باشد.  

کمیته بین المللی محافظت از خبرنگاران براساس تحقیقات و مصاحبه با چندین خبرنگار و مدیر رسانه که اخیرا توسط استخبارات طالبان بازداشت شده اند این گزارش خود را تهیه کرده است.

بنابر گزارش، ریاست استخبارات اداره پیشین افغانستان برای اجرای عملیات مقابله با تروریسم خود و یا عملیات های استخباراتی دست کم پاسخگویی به پارلمان پیشین و سران دولت داشت، اما استخبارات امارت اسلامی تمرکز خود را بر فعالیت های داخلی به شمول سرکوب رسانه ها و فعالان مدنی، بازداشت های خودسرانه و شکنجه و حتی قتل نیروها و مقام های دولت پیشین گذاشته است.

کمیته بین المللی محافظت از خبرنگاران در گزارش خود می نویسد که تمامی خبرنگاران داخلی و خارجی در افغانستان برای فعالیت باید یک «مکتوب تاییدی» از دفتر سخنگوی طالبان داشته باشند که این سخنگو خود از ریاست استخبارات طالبان دستور می گیرد.

در این مکتوب تاییدی مشخصات خبرنگار و نام رسانه ای که در آن کار می کند آورده شده و به تمامی نهادهای امنیتی نیز گفته شده که دارنده این مکتوب، اجازه بازدید از بخش های مختلف شهر را برای فعالیت های رسانه ای دارد.

گزارش علاوه می کند که با وجود این مکتوب، اما همچنان خبرنگاران با بازداشت های خودسرانه و شکنجه و لت و کوب از سوی ریاست استخبارات مواجه می گردند.

برای نمونه این گزارش به طور مفصل به بازداشت طولانی مدت و شکنجه «ابراهیم علی پور» یک خبرنگار ایرانی، گردانندگان تلویزیون آریانا و یک خبرنگار مستقل پاکستانی و به صورت اجمالی به بازداشت های متفاوت شماری دیگر از خبرنگاران و فعالان رسانه ای افغانستان اشاره کرده است.

برخی مدیران رسانه ها نیز به این کمیته گفته اند که طالبان بارها آنها را تهدید به لغو جواز نشراتی شان کرده اند و گفته اند که خبرنگاران شان بازداشت می گردند.

کمیته بین المللی خبرنگاران در گزارش خود می نویسد که طالبان اجازه فعالیت به رسانه ها و خبرنگاران می دهد اما مشروط بر این که در نشرات شان از طالبان چهره ای مثبت انعکاس دهند.

شورای امنیت سازمان ملل متحد روز چهارشنبه (11 حوت) با برگزاری نشستی فوق العاده برای بررسی اوضاع افغانستان بر لزوم تشکیل دولتی همه شمول در افغانستان تاکید کردند.  

سخنرانان در این نشست فوق العاده، از امارت اسلامی طالبان خواستند تا ضمن تشکیل دولت همه شمول به حقوق شهروندان افغانستان به ویژه زنان احترام بگذارند.

خانم دیبورا لاینز رئیس دفتر یوناما (ماموریت سازمان ملل متحد در افغانستان) در این نشست همچنین از فعالیت های اداره تحت رهبری اش طی بیش از شش ماه گذشته در افغانستان سخن گفت.

وی گفت که یوناما طی این مدت توانسته به بیش از 20 میلیون شهروند نیازمند افغانستان رسیدگی کند و به آنها کمک رسانی نماید.

وی ضمن قدردانی از کشورهای کمک کننده در این راستا، اما تاکید کرد که کمک چاره راه نیست و باید ساختاری برای خودکفایی اقتصادی در افغانستان ایجاد گردد.

خانم لاینز افزود سازمان ملل طی این مدت تنها توانسته که بحران انسانی را در افغانستان به عقب بیاندازد.

نماینده سازمان ملل در افغانستان همچنین در سخنرانی اش به مسایل دیگر پرداخت و گفت چالش های دیگری به شمول نقض حقوق بشر، برخورد با فعالان، قتل ها و ناپدید شدن ها همچنان در افغانستان وجود دارند.  

گفتنی است با وجود بیش از شش ماه از حاکمیت مجدد امارت اسلامی بر افغانستان تاکنون هیچ کشوری آنها را به رسمیت نشناخته و تشکیل دولت همه شمول به نمایندگی از تمامی جناح ها و اقوام، رعایت حقوق بشر به ویژه حقوق زنان و مبارزه با تروریسم را از جمله پیش شرط های رسمیت برای طالبان عنوان کرده اند.

تشکیل حکومت همه شمول از پیش شرط های اساسی جامعه جهانی برای به رسمیت شناختن طالبان می باشد و امارت اسلامی هم برای رسیدن به مشروعیت بین المللی وعده سپرده اقدامات لازم را روی دست گیرد.

پس از نشست چندی پیش اسلو مقامات امارت اسلامی اما اعلام کردند گام به گام به مشروعیت بین المللی نزدیک می شوند. مقامات ناروی اما در ادامه اعلام کردند طالبان را به رسمیت نمی شناسند.

در این راستا روز گذشته یکی از مقامات ارشد طالبان اعلام کرد جامعه جهانی با بهانه قرار دادن حکومت همه شمول در صدد تحمیل برخی چهره های سرشناس حکومت پیشین به امارت اسلامی می باشد و در این چارچوب یک فهرست پانزده نفری را ارائه کرده اند.

مولوی شهاب الدین دلاور، وزیر معادن امارت اسلامی، اما این چهره های پیشنهاد شده را فاسد و خائن خواند که از افغانستان گریخته اند.

عطا محمد نور، رئیس یکی از شاخه های حزب جمعیت اسلامی و والی پیشین ولایت بلخ، به این اظهارات مولوی دلاور واکنش نشان داده است.

آقای نور گفت مولوی دلاور کور خوانده و وی تشنه قدرت نیست و هرگز در حکومت طالبان شریک نمی شود.

وی افزود وقتی در در حکومت پیشین معاونیت کرزی و غنی را رد کرد، پست های مهم حکومتی و دولتی را از دست داد و اینک هرگز به دنبال شراکت در حکومت طالبان نیست.

عطا محمد نور تاکید کرد برای مصالح کشور دنبال یک راه حل مسالمت آمیز هست و به دنبال مشارکت نمی باشد.

وی تاکید کرد اگر به صلح تن داده نشود، ماه عسل طالبان به پایان می رسد.  

زلمی خلیلزاد، نماینده ویژه پیشین امریکا در امور صلح افغانستان، دولت پیشین افغانستان را به وقت کشی در مذاکرات بین الافغانی دوحه قطر متهم می کند.

مذاکرات بین الافغانی دوحه قطر در نهایت ناکام ماند و طالبان با ورود به کابل قدرت را در دست گرفتند و دولت غنی سرنگون شد.

خلیلزاد به مناسبت دومین سال توافق صلح امریکا با طالبان در دوحه قطر به بی بی سی گفت دولت افغانستان می توانست در مدیریت اوضاع کشور بهتر عمل کند همان طور که رئیس جمهور اوکراین عمل کرد؛ رئیس جمهور غنی در صورتی که فرار نمی کرد می توانست از وضعیتی که اتفاق افتاد جلوگیری کند.

نماینده ویژه پیشین امریکا در امور صلح افغانستان از توافق صلح امریکا و طالبان در دوحه دفاع  کرد و افزود پس از بیست سال حضور نیروهای امریکایی در افغانستان جنگ آن طور که انتظار می رفت پیش نمی رفت.

وی گفت در مورد خروج نیروهای امریکایی از افغانستان در امریکا اجماع شکل گرفته بود.

خلیلزاد گفت:«برنامه این بود که امریکا و طالبان به توافق برسند و در ادامه بین طالبان و حکومت افغانستان نیز توافقی حاصل شود، حالت اول اتفاق افتاد اما دومی هیچگاه به دست نیامد.»

خلیلزاد در عین حال از سیاست های خروج نیروهای امریکایی از افغانستان انتقاد کرد و گفت امریکا می بایست خروج را براساس شرایط انجام می داد.

از سویی هم مقامات امارت اسلامی طالبان که در کابل و دیگر ولایات دومین سال امضای توافق نامه صلح با امریکا را جشن گرفته بودند امریکا را به نقض توافق نامه صلح دوحه متهم کردند.  

رهبری امارت اسلامی طالبان از جامعه بین الملل خواستند بحران ها با طالبان را از طریق مذاکره حل کنند چون آنها این راه را تجربه کرده اند و موفق شده اند.

علی میثم نظری مسئول ارتباط خارجی جبهه مقاومت می گوید که پس از سقوط دولت پیشین، بجز یکی دو کشور، باقی کشورهای جهان تصمیم داشتند طالبان را به رسمیت بشناسند.

میثم نظری در گفت و گویی مفصل با محمد حسین جعفریان، خبرنگار ایرانی گفته است که فعالیت های جبهه مقاومت تاثیرات مطلوبی داشته و یکی از آنها این بوده که جهان را از رسمیت دهی به طالبان باز داشته است.

آقای نظری افزود پس از سقوط دولت پیشین، جامعه جهانی با این تصور که بجز طالبان گزینه دیگری در افغانستان نیست و جهان باید با طالبان تعامل داشته باشند، نزدیک بود که آنها را به رسمیت بشناسد.

او علاوه کرد که اما هم اکنون جهان به این نتیجه رسیده که خیلی زود است تا یک تصمیم در خصوص افغانستان بگیرد.

وی در پاسخ به فعالیت های جبهه مقاومت، گفت: «در این مدت  توانستیم از به رسمیت شناختن طالبان جلوگیری کنیم. در هر پلتفرم یا مرجعی که خواستند مشروعیت بگیرند، آنان را به چالش کشاندیم. تحریم‌ها، یکسال تمدید شدند و جهان همچنان حاضر نیست این‌ها را به رسمیت بشناسد.»

این عضو جبهه مقاومت به رهبری احمد مسعود همچنین می گوید که امارت اسلامی سعی داشت تا از سازمان همکاری های اسلامی استفاده سیاسی کند اما از آنجا نیز دست خالی بازگشت.

گفتنی است که پس از گذشت بیش از شش ماه از تسلط دوباره طالبان بر افغانستان، تاکنون هیچ کشوری امارت اسلامی را به رسمیت نشناخته و تشکیل دولتی همه شمول، احترام به حقوق شهروندان به ویژه زنان و مبارزه با تروریسم را از جمله پیش شرط های رسمیت بیان کرده اند.

ذبیح الله مجاهد سخنگوی طالبان دو روز پس از اظهارات جنجالی اش مبنی بر جلوگیری از خروج خانواده هایی که «دلیل موجه» برای مسافرت به خارج از کشور ندارند، گفته است که از صحبت های او برداشت اشتباه شده است.

ذبیح الله مجاهد امروز (سه شنبه 10 حوت) در توییتی گفته است که منظور وی از جلوگیری مسافرت خانواده ها که دلیل موجه ندارند، آن بوده است که از رفتن بدون اسناد قانونی، غیراصولی و قاچاقی جلوگیری می گردد.

وی گفت: «مطلب سخنان من در مورد افغان هایی که از کشور بیرون می روند این بود که رفتن بدون اسناد قانونی، غیراصولی و به گونه قاچاق که هموطنان ما را با خطر مواجه می سازد، ممنوع است.»

آقای مجاهد علاوه کرده است که مسافرت قانونی برای آن دسته از شهروندان افغانستان که اسناد قانونی و دعوتنامه دارند مجاز است و می توانند مسافرت کنند و با اطمینان به کشور بازگردند.

ذبیح الله مجاهد روز یکشنبه در یک نشست خبری در مرکز رسانه های حکومت گفت که از مسافرت خانواده هایی که «دلیل موجه» برای مسافرت خارج از کشور ندارند جلوگیری خواهد شد.

او همچنین گفت که زنان نیز باید در مسافرت های خارج از کشور محرم شرعی داشته باشند و برای آن دسته از دخترانی که بورسیه های تحصیلی خارجی بدست می آورند و باید به خارج از کشور بروند راه حلی در آینده سنجیده می شود.

این گفته ها در حالی مطرح می گردد که به تازگی سندی در رسانه ها منتشر شده که به اساس آن، معینیت ارشد امور امنیتی وزارت امور داخله امارت اسلامی به تمامی سرحدات هوایی و زمینی دستور داده تا از خروج افغان های همکار با نیروهای ناتو و امریکایی جلوگیری کنند.

بیشتر بخوانید:

دستور طالبان به تمامی مرزها: افغان های همکار با امریکایی ها اجازه خروج از کشور ندارند

امارت اسلامی از دومین سالگرد امضای توافقنامه صلح با ایالات متحده امریکا امروز (سه شنبه 10 حوت) طی مراسمی در کابل تجلیل کردند.

دو سال پیش در چنین روزی و زمانی که هنوز حکومت جمهوریت به ریاست محمد اشرف غنی بر قرار بود، ملا عبدالغنی برادر معاون رئیس الوزرای فعلی طالبان به نمایندگی از امارت اسلامی و زلمی خلیلزاد فرستاده وقت امریکا در امور افغانستان به نمایندگی از امریکا در شهر دوحه پایتخت قطر بر سر یک میز نشسته و توافقنامه صلح را با یکدیگر به امضا رساندند.

آنچه در رسانه ها از مفاد قابل توجه این توافقنامه صلح منتشر گردید این بود که به موجب آن، 5 هزار زندانی طالبان از زندان های دولت پیشین افغانستان آزاد می گردند، طالبان و نیروهای امریکایی حملات خود علیه یکدیگر را متوقف می سازند و همچنین طالبان ملزم به شروع مذاکرات بین الافغانی با دولت پیشین افغانستان می شوند.

ملا عبدالغنی برادر که مسئولیت این پیمان صلح را از سوی امارت اسلامی بر عهده داشت، امروز در نشست تجلیل از آن پیمان، گفت که افغانستان هم اکنون کاملا مستقل است و زیر چتر هیچ کشوری نمی باشد.

طالبان، دولت پیشین افغانستان را همواره دولتی دست نشانده از سوی امریکا می دانست. ناگفته نماند که در ادبیات رسانه های دنیا نیز همواره از دولت پیشین افغانستان، به عنوان دولتی با حمایت امریکا و غرب یاد می شد.

ملا برادر همچنین در این مراسم گفت که امارت اسلامی به دنبال روابط دوستانه با تمامی کشورها می باشد و از هر طرح توسعه بخشی برای افغانستان استقبال می کند.

آقای برادر افزود: «هم اکنون دروازه های تمامی دانشگاه ها به روی محصلین باز است تا نیاز نباشد که متخصصین و نخبگان افغانستان کشور را ترک کنند.»

وی با بیان این که ساختن افغانستان مسئولیت مشترک همه افغان ها است، از تمامی جوانان خواست به فراگیری تحصیل بپردازند تا در علوم، تکنالوجی و دیگر زمینه های تخصصی مهارت کسب کنند.

گفتنی است که پس از حدود شش ماه بلاتکلیفی و تعطیلی دانشگاه ها به روی دختران، سرانجام روز شنبه (7 حوت) امارت اسلامی اعلام کرد که دانشگاه ها به روی تمامی محصلین باز است و دختران در نوبت قبل از ظهر و پسران در نوبت بعد از ظهر می توانند به تحصیل بپردازند.

«هیوگو شارتر» فرستاده انگلیس برای افغانستان در واکنش به گزارش ها درباره تداوم تلاشی های خانه به خانه در کابل گفته است که این اقدام طالبان کاملا غیرقابل قبول است و باید هر چه سریع تر متوقف گردد.

آقای شارتر در توییتی شام امروز (دوشنبه 9 حوت) نوشته است که عمیقا نگران آنچه طالبان «عملیات تصفیه» در کابل و ولایات همجوار می خوانند می باشد.  

وی گفت تلاشی خانه ها، وحشت، بازداشت و خشونت ها کاملا غیرقابل قبول است و باید هر چه سریع تر متوقف گردند.

فرستاده انگلیس برای افغانستان همچنین به دستورالعمل اخیر طالبان مبنی بر عدم اجازه به سفر خارج از کشور به خانواده هایی که عذر موجه ندارند، اشاره کرده و گفته است این اقدام نیز کاملا غیرقابل قبول و مغایر با آزادی عمل انسان ها می باشد.

او با بیان اینکه جهان نظاره گر رفتارهای طالبان می باشد، در پیامش از طالبان خواسته تا اظهارات خود را فورا اصلاح نمایند.

وی افزوده است که این گونه اقدامات از سوی طالبان، تعهدات بین المللی و اعتماد افغان ها را از بین می برد.

گفتنی است که ذبیح الله مجاهد سخنگوی طالبان روز گذشته در یک نشست خبری اعلام کرد که از این پس از مسافرت خانواده هایی که بدون «دلیل موجه» قصد خروج از کشور را دارند جلوگیری می گردد.

همچنین امروز، سندی در رسانه ها منتشر گردید که به موجب آن، معینیت ارشد امور امنیتی وزارت امور داخله امارت اسلامی به کمیساری های تمامی سرحدات کشور به شمول زمینی و هوایی دستور داده تا از خروج افغان های همکار با نیروهای امریکایی و ناتو جلوگیری کنند.

از طرفی، نهادهای امنیتی امارت اسلامی از چند روز پیش بدین سو تلاشی های خانه به خانه را نیز در برخی نقاط کابل و ولایات همجوار کابل به شمول کاپیسا و پروان راه اندازی کرده اند که در برخی موارد، مردم از بکارگیری خشونت از سوی طالبان سخن گفته اند.

بیشتر بخوانید:

دستور طالبان به تمامی مرزها: افغان های همکار با امریکایی ها اجازه خروج از کشور ندارند

روزنامه هشت صبح سندی منتشر کرده که به موجب آن، امارت اسلامی به تمامی فرودگاه ها و بندرگاه ها دستور داده تا مانع خروج افغان های همکار با نیروهای ناتو و امریکایی از کشور شوند.

در این سند که تاریخ آن مربوط به 20 روز پیش (19 دلو) است که براساس هدایت معینیت ارشد امور امنیتی وزارت داخله امارت اسلامی، افغان هایی که با دعوت و خواست ناتو و امریکایی ها قصد خروج از کشور را از هر طریقی دارند، جلوگیری بعمل آید.

این مکتوب توسط «شیرمحمد شریف» رئیس عمومی پولیس سرحدی وزارت امور داخله امارت اسلامی امضا شده و برای همه مدیریت های عبور و کنترل کمیساری های مرزهای زمینی و مدیریت عبور و کنترل میدان های هوایی کشور ارسال شده است.

در همین حال، ذبیح الله مجاهد سخنگوی طالبان روز گذشته (یکشنبه 8 حوت) در یک نشست خبری گفت که از خروج افرادی که بدون «دلیل موجه» قصد مسافرت به خارج از کشور را دارند جلوگیری می شود.

آقای مجاهد در این نشست همچنین به روند عملیات تخلیه افغان های آسیب پذیر توسط نیروهای خارجی اشاره کرد و گفت به امریکایی ها گفته شده بود که آنها می توانند افرادی را که نسبت به آنها نگرانی دارند با خود ببرند اما این روند دایمی نیست.

ذبیح الله مجاهد همچنین گفت که از این پس خانم ها نیز بدون محرم شرعی اجازه مسافرت به خارج از کشور را ندارند و برای آن دسته از محصلان خانم که بورسیه های تحصیلی به دست می آورند و باید برای تحصیل به خارج از کشور بروند نیز در آینده راه حلی سنجیده می شود.

بیشتر بخوانید:

ذبیح الله مجاهد: کسی بدون «دلیل موجه» نمی تواند از افغانستان خارج شود