دسته: علمی

به گفتۀ بانو اوریاخیل، عدم‌آگاهی عامه، نبود امکانات برای تشخیص و درمان سرطان سبب افزایش میزان مرگ‌ومیر بیماران سرطان در کشور شده است.

او می‌افزاید، مرکز مشخصی که بتواند نیازمندی‌های بیماران مبتلا به سرطان را رفع کند در کشور وجود ندارد.

جاوید صافی، رئیس اجرایی بنیاد مبارزه با سرطان می‌گوید، سالانه حدود 60 هزار تن در افغانستان به سرطان مبتلا می‌شوند که از این میان 80 درصد آنان در اثر این بیماری می‌میرند.

اما بر اساس آمار سازمان صحی جهان، سالانه در سراسر افغانستان حدود 20 هزار تن به انواع سرطان مبتلا می‌شوند و تا ده سال دیگر مرگ‌ومیر بیماران سرطانی در جهان بیش از 50 درصد افزایش خواهد یافت.

الیس ویلز، معاون وزارت خارجۀ ایالات متحدۀ آمریکا در امور آسیای جنوبی و مرکزی می‌گوید از تصمیم کمیسیون‌های انتخابات مبنی بر شمارش آرای بایومتریک‌شده استقبال می‌کند و پشتی‌بانی خود را از استقلالیت روند انتخابات اعلام می‌کند.

خانم ویلز در یک نشست با مسئولان رسانه‌ها امروز در کابل از مسئولان کمیسیون‌های انتخاباتی می‌خواهد با نشروپخش آمار دقیق و درست اعتماد مردم را نسبت به انتخابات افزایش دهند.

او تأکید می‌کند «نتایج دقیق بهتر از اعلام زودهنگام نتیجۀ انتخابات است.»

معاون وزارت خارجۀ آمریکا در امور آسیای جنوبی و مرکزی می‌گوید، جامعۀ جهانی از نامزدان انتخابات ریاست جمهوری افغانستان انتظار دارد در روند انتخابات قاعدۀ بازی را رعایت کنند و پیش از اعلام نتایج از سوی کمیسیون‌های انتخاباتی، پیش‌داوری نکنند.

او در این نشست می‌گوید آنان و مردم افغانستان از حکومت افغانستان انتظار دارند تا از کمک‌های مالی کشورهای کمک‌کننده برای ایجاد تسهیلات عمومی، عدالت و فرصت‌های اقتصادی استفاده شود.

خانم ویلز می‌گوید در نشست‌هایش با محمداشرف غنی، عبدالله عبدلله، مسئولان کمیسیون‌های انتخاباتی و ناظران گفته است انتظار دارند شفافیت در انتخابات تأمین شود.

به گفتۀ او، در این دیدار به رهبران حکومت افغانستان گفته است افغانستان برای مبارزه با فساد و نیرومندی حکومت نیاز به فعالیت‌های بیشتری دارد.

معاون وزارت خارجۀ آمریکا در امور آسیای جنوبی و مرکزی می‌افزاید، حکومت افغانستان در گام بعدی روند صلح را بررسی کند و از راه‌حلی سیاسی برای ختم خشونت کار گیرد.

او از برگزاری نشست حمایت‌کنندگان مالی در سال 2020 خبر می‌دهد و می‌گوید، برای اشتراک‌کنندگان این نشست راهکارهای حکومت افغانستان در زمینۀ مبارزه با فساد ارزنده است.

خانم ویلز می‌گوید، حکومت، شهروندان افغانستان، بزرگان، موسسه‌های خصوصی و بزرگان قومی و فعالان مدنی همه با هم باید برای آوردن صلح باهم همکاری کنند و نشان دهند آنان از فرصت‌های به وجودآمده برای یک راه‌حل سیاسی می‌توانند بیشترین استفاده را بکنند.

یک هیأت از مجلس سنای امریکا در دیدار با محمداشرف غنی، رییس‌جمهوری کشور اعلام کرد امریکا از روند صلحی در افغانستان استقبال می‌کند که منجر به دوام نظام جمهوری شود.

 در اعلامیه‌ای که از سوی ارگ ریاست‌جمهوری به نشر رسیده، آمده است این دیدار شام دیروز (چهارشنبه، ۱۷ میزان) در کابل صورت گرفت.

به نقل از اعلامیه، هیأت مجلس سنای امریکا تأکید کرد در روند صلح افغانستان باید دستاوردهای دو دهه‌ی گذشته، به‌شمول حقوق زنان نیز حفظ شود.

این هیأت همچنان با اشاره به تأمین امنیت انتخابات ریاست‌جمهوری ششم میزان، آن را موفق خواند و افزود برگزاری این انتخابات برای تحکیم نظام مردم‌سالار مهم می‌باشد.

هیأت مجلس سنای امریکا در حالی این گفته‌ها را در مورد صلح افغانستان بیان می‌کند که دونالد ترمپ، رییس‌جمهوری این کشور در شانزدهم سنبله اعلام کرده بود نُه دوره مذاکرات با طالبان را به دلیل کشته‌شدن یک سرباز امریکایی و یازده نفر دیگر در یک حمله‌ی طالبان در کابل متوقف کرده است.

هرچند گروه طالبان پس از توقف مذاکرات، بارها به از سرگیری مذاکرات تمایل نشان داد، اما آقای ترمپ تأکید کرده است مذاکره با طالبان منتفی است.

از سویی هم، پیش از این زلمی خلیل‌زاد گفته بود که او در نُه دور مذاکره با طالبان، با این گروه در اصول به توافق رسیده است و منتظر تأیید رییس‌جمهور دونالد ترمپ است.

بر اساس گزارش‌ها حضور مردم در تمام مراکز رای دهی گسترده است، اما حضور خانم‌ها در آغازین ساعت‌های بامداد نسبت به مردان کمرنگ‌تر به نظر میرسد.

بر اساس اطلاعات کمیسیون مستقل انتخابات، حدود ۹.۶ میلیون تن برای انتخابات ریاست جمهوری افغانستان ثبت نام کرده است.

قرار است محمد اشرف غنی، رییس جمهور در لیسه امانی و رقیبش عبدالله عبدالله، رییس اجرایی حکومت وحدت ملی در لیسه نادریه برای رای دهی حضور یابند.

این در حالی است که علی رغم تهدید گروه های تروریستی و طالبان وضعیت رأی گیری در مراکز مختلف کشور عادی گزارش می شود.

نیروهای امنیتی در مراکز مختلف سه کمربند امنیتی ایجاد کرده و همه چیز را تحت کنترل شدید خود دارد.

همین طور گفته می شود در 700 مرکز رأی دهی که از سوی طالبان به طور جدی تهدید شده بود با عملیات های شب گذشته و امروز نیروهای امنیتی سطح تهدید کاهش یافته است.

مجمع صلح و رهایی افغانستان از بحران با نشر اعلامیه‌ای تاکید کرد این مجمع با در نظرداشت شرایط ناگوار کشور، موج ناامنی‌ها، نگرانی‌های مربوط به برگزاری انتخابات شفاف و بحث مصالحه به عنوان اولویت مهم مردم افغانستان؛ ایجاد شده است.

استاد عطامحمد نور، یونس قانونی، محمد اسماعیل خان، احمد ولی مسعود، بسم الله محمدی، عبدالستار مراد و برخی از چهره‌های تأثیر گزار سیاسی در شهر هرات گردهم آمدند و هسته اولیه مجمع صلح و نجات را تأسیس و توسعه آن را مورد تصویب قرار دادند.

در اعلامیه گفته شد این مجمع به منظور نجات کشور از بحران‌های موجود و مشکلاتی ناشی از تعویق گفتگوهای صلح و تهدیدات پیشروی انتخابات ریاست جمهوری، ایجاد شده است.

ایجاد محورِ مطمئن برای انسجام مردم افغانستان و تلاش برای رهایی کشور از بحران‌های، حمایت از روند صلح عادلانه و تشویق طرف‌های ذیدخل برای آغاز دوباره مذاکرات، ارائه طرح جامع برای صلح پایدار و تلاش برای آغاز مذاکرات همه شمول بین الافغانی از اهداف مهم این مجمع خوانده شده است.

این مجمع بیان داشت برای برگزاری انتخابات شفاف، عادلانه، مشروع و قابل پذیرش مردم افغانستان نیز طرحی را ارائه خواهد کرد.

همچنین، مجمع صلح و رهایی افغانستان از بحران یادآور شد از طرح شورای نامزدان انتخابات ریاست جمهوری مبنی بر تعویق انتخابات و اولویت دادن به روند صلح حمایت کرده و میکانیزم شفافی را در این خصوص ارائه خواهد کرد.

این مجمع گفت برای اصلاح ساختار نظام جهت تحکیم وحدت ملی، عدالت اجتماعی و پاسخ‌گو سازی بیشتر نظام نیز کار می‌کند و در راستای توسعه این مجمع با سایر شخصیت‌های ملی و احزاب سیاسی نیز گفتگوی فراگیر انجام خواهد شد.

گفتنی است این مجمع دو روز پیش، گردهمایی بزرگی را در هرات راه اندازی کرده بود.

خلیل زاد تأکید کرد براساس توافق نامه صلح با طالبان ایالات متحده پنج پایگاه نظامی خود در افغانستان را تخلیه می کند.

خلیل زاد شذشته در مصاحبه با تلویزیون طلوع افزود امریکا تنها طرفدار حکومتی در افغانستان است که مطابق مذاکره و گفتمان به وجود آید و روی کار آمدن نظام “امارت اسلامی” مورد قبول واشنگتن نیست.

خلیلزاد یاد آور شد متن توافقنامه با طالبان نهایی شده و آماده تایید دونالد ترامپ رییس جمهوری امریکا می باشد.

به گفته او، اگر شرایط مطابق توافقات صورت گرفته در توافقنامه به پیش برود، نیروهای امریکایی پنج پایگاه شان را در 135 روز ترک خواهند کرد.

آقای خلیلزاد شمار نیروهای امریکا که احتمالاً افغانستان را ترک خواهند کرد، مشخص نکرد؛ اما گفته می‌شود 5400 سرباز امریکایی در مدت یاد شده از افغانستان خارج خواهند شد.

آقای خلیلزاد پس از پایان دور نهم مذاکرات امریکا و طالبان، دوشب پیش به کابل آمد و تا هنوز چند بار با رهبران حکومت وحدت ملی و شماری از سیاسیون در مورد توافقاتش با طالبان دیدار کرده است.

وحید عمر مشاور رییس جمهور غنی روز گذشته اعلام کرد آقای خلیلزاد متن توافقنامه امریکا و طالبان را با رهبران حکومت در میان گذاشته است.

اما؛ آقای خلیلزاد گفت مسوده توافقنامه را به دلایل امنیتی و پیش از توافق دونالد ترامپ به سران حکومت افغانستان نداده؛ اما به آنان فرصت داده تا متن آن را مطالعه کنند.

او در مورد واکنش رهبران حکومت نسبت به متن توافقنامه چیزی نگفت؛ اما تاکید کرد این توافقنامه امریکا و طالبان است نه توافقنامه حکومت افغانستان با طالبان؛ بناً نمی‌تواند اظهار نظر کند که آیا این متن مورد استقبال رهبران حکومت است یا نه.

خلیلزاد گفته او دروازه گفتگو را میان دولت افغانستان و طالبان باز کرده و این روند در مرحله انتقال از گفتگوی امریکا با طالبان به گفتگوی حکومت با طالبان، رسانده است.

گزارش‌های وجود دارد که امریکا تلاش دارد تا مانع برگزاری انتخابات ریاست جمهوری افغانستان شود؛ زیرا این کشور به صلح اولویت می‌دهد.

آقای خلیلزاد در این مورد گفت نمی‌خواهد بگوید که انتخابات برگزار نشود، ولی تامین صلح در افغانستان اولویت امریکا است.

در همین حال، صدیق صدیقی سخنگوی ارگ ریاست جمهوری روز گذشته بار دیگر تاکید کرد انتخابات ریاست جمهوری در زمان تعین شده آن (ششم میزان) برگزار خواهد شد و هیچ حرفی در مورد تعویق انتخابات وجود ندارد.

منابع نزدیک به حاجی محمد محقق، رهبر حزب وحدت اسلامی افغانستان، تأیید کردند که وی به تیم انتخاباتی عبدالله عبدالله ملحق شده است.

به گفته این منابع محقق روز جمعه طی کنفرانسی در کابل به طور رسمی پیوستنش به تیم انتخاباتی ثبات و همگرایی را اعلام می کند.

این در حالی است که تیم انتخاباتی صلح و اعتدال به رهبری محمد حنیف اتمر، چندی پیش به دلیل اختلاف بین اعضای این تیم تبلیغات انتخاباتی خود را متوقف کرده بود.

عطا محمد نور، والی پیشین بلخ، و یونس قانونی از اعضای برجسته حزب جمعیت اسلامی، به امید تغییر نظام از ریاستی به صدارتی به اتمر پیوسته بودند و زمانیکه اعضای برجسته پشتون تیم صلح و اعتدال با این خواسته موافقت نکردند، تیم دچار اختلاف و در نهایت توقف مبارزات انتخاباتی شد.

با این اوصاف، دیگر اعضای تیم صلح و اعتدال از جمله عطا محمد نور، محمد یونس قانونی، منصور نادری، احمد گیلانی و اسماعیل خان هنوز حمایت خود از تیم انتخاباتی دیگری را اعلام نکرده اند.

انتخابات ریاست جمهوری افغانستان قرار است در 28 دسامبر(6 میزان) پیشرو برگزار شود.

برخی احتمالات از به تعویق افتادن این انتخابات به دلیل پروسه صلح امریکا با طالبان خبر می دهد.

معین نشراتی وزارت اطلاعات و فرهنگ با تبریک روز کتاب و کتاب خوانی به شهروندان کشور تأکید می‌کند میانگین کتاب‌خوانی در افغانستان بسیار ناچیز است.

آقای سنچارکی می‌گوید: « در کشور های پیشرفته و حتی کشورهای آسیایی، کتاب و مطالعه به یک عادت نسبتا فراگیر تبدیل شده است. در تراموا، قطار، طیاره، موتر، کافه، رستورانت، پارک و تفریحگاه و بسیاری جاهای دیگر می بینید که هرکس یک کتاب، یک مجله و روزنامه در دست دارد و غرق خواندن است.»

وی می‌افزاید: « اما من در کشور خودمان چنین صحنه هایی را کمتر دیده و یا اصلا ندیده ام؛ خوب، انصاف را باید در نظر داشت، واقعیت ها و چالش های موجود، فقر، نا امنی، سطح نازل سواد و هزار درد و دِغدغه دیگر ذهن و روان عمومی مردم ما را پریشان کرده و فرصت های فراغت و آرامش را از ایشان دریغ داشته است.»

به گزارش رها، فیسبوک اعلام کرده طرحی را کلید زده که بنا دارد پیام‌رسان‌های سه اپلیکشین اصلی خود یعنی فیسبوک، اینستاگرام و واتس‌اپ را در کانون به یکدیگر مرتبط کند.

در صورت اجرایی شدن این طرح دارندگان هر کدام این اپلیکیشن‌ها قادر خواهند بود بدون نیاز به دیگری به هم پیغام دهند؛ برای مثال، شما می‌توانید از روی اینستاگرام برای دوستی که در اینستا نیست و فقط واتس‌اپ دارد پیغام بفرستید.

اگر چه فیسبوک مالک هر سه اپلیکیشن است اما در حال حاضر کاربران این امکان را که فقط با استفاده از یکی از آنها به هر سه پیغام بفرستند ندارند چرا که در هسته مرکزی این اپلیکیشن‌ها از هم مجزا بنا شده‌اند.

اما حالا، بنابر آنچه گزارش شده، مارک زاگربرگ، مؤسس و مدیرعامل فیسبوک شخصا پروژه‌ای را در دست گرفته که در صورت موفقیت به صدها میلیون کاربر محصولات فیسبوک اجازه خواهد داد با یک اپلیکیشن پیام‌رسان (مثلا فیسبوک مسنجر) به دیگر پیام‌رسان چون اینستاگرام و واتس‌اپ هم پیغام بفرستند.

البته فیسبوک اعلام کرده این پروژه را به تازگی کلید زده و تازه در آغاز یک “مسیر طولانی” است.

خبر آغاز این پروژه را نخستین‌بار روزنامه نیویورک‌تایمز منتشر کرد و نوشت انتظار می‌رود این پروژه که ظاهرا مارک زاگربرگ شخصا آن را در دست گرفته تا پایان سال جاری میلادی (۲۰۱۹) به پایان برسد.

به گزارش رها، چندی پیش نهاد “گال اپ” نتیجه یک نظر سنجی ای را به نشر رساندند که حکایت از بدبینی و  نا امیدی 60 در صد افغانستانیها به آینده کشور خود داشتند. سید قاسم اخضراتی روزنامه نگار و فعال فرهنگی دریک یاد داشت اختصاصی آن را به نقد گرفته است. اخضراتی می نو یسد:

امید در سطح فردی، ریشه روانشناختی دارد و از جنس «احتمال» است ولی میزان احتمالش مهم نیست. یعنی فرد یک احساس روانشناختی مطلوب دارد که به او القاء می‌کند که در آینده یک «اتفاق خوب» می‌افتد.

چند روز پیش گزارشی از یک نهاد « پروژه بگیر» را دیدم، که در قسمت ناامیدی شهروندان نسبت به آینده‌ی کشور تحقیق کرده بود. از درست بودن و نبودن این گزارش که جای تردید هم دارد – می‌گذریم. اما چرا آگاهانه و ناآگاهانه تلاش می‌ورزیم امید شهروندان را نسبت به آینده کشور تخریب بسازیم؟
اصولا من آدم بسیار امیدواری هستم . نشانه‌اش چیست؟ این که هر کاری را شروع می‌کنم اگر به نتیجه نرسد ناامید نمی‌شوم و دست از کنشگری نمی‌کشم، بلکه می‌روم سراغ اقدام بعدی. اگر تلاش جمعی برای اصلاح سیاست‌های کشور، بی‌ثمر بود می‌روم سراغ روشنگری در فضای عمومی؛ اگر از فضای عمومی نتیجه‌ای نگرفتم، می‌روم سراغ گفتگو با روشنفکران و نخبگان. و اگر در این مورد هم هیچ تغییری شکل نگرفت – می‌روم سراغ خودم، که چشم‌‌هایم را بشویم و دوباره کتاب بخوانم و دوباره بیندیشم و دنیا را قسم دیگری ببینم.
من در این عالم هیچ خطایی را بزرگتر از نا امیدی نمی‌دانم. انسان، جامعه و هستی، زنده و پویاست و بن بست ندارد. اگرهم مثلا کسی مثل من فلسفه یا یک جامعه‌شناسی خوانده باشد مدعی شود که ما به بن‌بست رسیده‌ایم یا در بحران قرار داریم، این نگاه از دریچه دانش محدود تخصصی ماست که البته به عنوان یک جوان وظیفه داریم به سیاست گذاران هشدار بدهیم و گاهی هم برای این که هشدارمان اثر کند سعی می‌کنیم طوری حرف بزنیم که آنها را بترسانیم. بنابراین نه تنها در مواجهه با جامعه و انسان و هستی، ناامیدی خطاست که در فرهنگ دینی هم ناامیدی از رحمت الهی بزرگترین گناه است؛ و رحمت الهی وقتی به زبان سیستمی ترجمه

شود همان قواعد کلان و بالاسری حاکم بر نظام خلقت است. پس اگر ناامیدی از رحمت‌الهی گناه است، نا امیدی از اصلاح پذیری جامعه به عنوان عالی‌ترین سیستم زنده مخلوق الهی، نیز محکوم است.
امید، ایمان و عشق، ستون‌های اصلی وجود روانی آدمی را تشکیل می‌دهند. هر سه این‌ها افعال یا رفتار یا اوصافی غیرارادی هستند. شما می‌توانید بگویید از فردا صبح دیگر دروغ نمی‌گویم ولی نمی‌توانید بگویید از فردا صبح امیدوار خواهم شد یا ایمان خواهم آورد یا عاشق خواهم شد. امید و ایمان و عشق خودشان می‌آیند، ناگهان ظاهر می‌شوند و بدون آن که بدانی یک باره به دام شان می‌‌افتی. ولی البته برای آن که به دام شان بیفتی باید تا نزدیک دام گاه آنان بروی، باید خود را در معرض‌شان قرار دهی یا باید از آنچه زمینه‌های حضور و وقوع آنان را از بین می‌برد دوری گزینی.
یک چشم زدن غافل از آن ماه نباشید
شاید که نگاهی کند آگاه نباشید
یعنی وقتی سربه هوایی، تیر نگاهِ کدام محبوب می‌تواند دل تو را نشانه برود؟
اما ایمان و عشق نیز خود متکی بر امیدند. آن‌که ایمان می‌آورد و آن‌که عاشق می‌شود پیشاپیش باید سرشار از امید باشد. آن که ناامید است نه ایمانی و نه عشقی دل او را نمی‌رباید. پس امید، اصلی‌ترین ستون ساختار روانی آدمی است.

در سطح اجتماعی نیز چنین است. اگر ارکان هر جامعه‌ای با شش سرمایه اقتصادی، انسانی، اجتماعی، سیاسی نظامی – فرهنگی و نمادین قوام می‌گیرد و می‌بالد، بدون امید اجتماعی، همه آن سرمایه‌ها از کار می‌افتند. درواقع امید، نه «سر-‌ مایه» که «مادر- مایه» است. اگر امید نباشد بقیه سرمایه‌ها هم گویا نیستند. یک فرد ثروتمند وقتی سرمایه‌ اقتصادی خود را به کسب‌وکار می‌زند که امیدوار باشد. یک مهندس متخصص وقتی سرمایه انسانی خود را در مسیر کارآفرینی به کار می‌گیرد که امیدوار باشد. وقتی افراد با هم برای راه اندازی یک نهاد مدنی یا حزب یا نهاد خیریه یا پویش نیکوکاری، دست به همکاری می‌زنند، یعنی دست به تولید سرمایه اجتماعی می‌زنند، که امیدوار باشند. وقتی یک سرمایه سیاسی دست به کنشگری برای اصلاح امور کشورش می‌زند که امیدوار باشد. وقتی یک شخصیت نمادین، در هر حوزه‌ای، دست به تحول می‌زند که امیدوار باشد. پس در یک کلام، کشوری که در آن امید اجتماعی پایین است، هر چه از انواع سرمایه‌ها نیز داشته باشد، به کارش نمی‌آید. آن سرمایه‌ها خاک خواهند خورد و فرسوده خواهند شد چون سوخت اجتماعی مهمی همچون «امید» موتور آن سرمایه‌ها را روشن نخواهد کرد.
پس وقتی امید تخریب می‌شود همه چیز تخریب می‌شود و همه سرمایه‌ها از کار می‌افتند. خواه یک شخص امیدش را از دست بدهد خواه یک جامعه. و امید تنها سرمایه‌‌ای است که از «هیچ» هم قابل زاده شدن است. همه سرمایه‌‌ها برای انباشت شدن نیاز به سرمایه گذاری دارند ولی امید بدون سرمایه گذاری هم قابل تولید است. گاهی یک تغییر سیاست در حکومت، یک انتخابات آزاد، یک سخنرانی، یک اطلاعیه، یک دیدار، حتی یک لبخند می‌تواند موجی از امید در دل یک جامعه ایجاد کند. و البته عکس آن هم صادق است.
در وجود هر فرد، دو سطح امید وجود دارد: سطح فردی و سطح اجتماعی. امید در سطح فردی، ریشه روانشناختی دارد و از جنس «احتمال» است ولی میزان احتمالش مهم نیست. یعنی فرد یک احساس روانشناختی مطلوب دارد که به او القاء می‌کند که در آینده یک «اتفاق خوب» می‌افتد. مثلا امید یک کشاورز به بارش باران در تابستان یک مساله روانشناختی است و بستگی دارد که شخصیت روانی آن کشاورز چگونه باشد. ممکن است با احتمال یک درصد بارش در تابستان او همچنان امید جدی به بارش داشته باشد. امید یک پدر و مادر به بازگشت فرزند سرباز مفقودشان از جنگ حتی تا سالها پس از پایان جنگ نیز از این جنس است. این امید به زندگی معنا می‌دهد و انرژی روانی برای زنده ماندن را فراهم می‌آورد. حتی وقتی هیچ‌کاری نمی‌شود کرد. یعنی در امید روانشناختی ما «احتمال» وقوع پدیده را نمی‌توانیم تغییر دهیم. البته ممکن است گاهی یک امید روانشناختی حتی با احتمال پایین هم موجب انگیزه و تحرک و اقدامی از سوی ما بشود (مثل دعا کردن کشاورز برای باران یا نذر کردن پدرومادر سرباز مفقود.)
اما امید اجتماعی، از جنس «امکان» است. یعنی وقتی امید اجتماعی ایجاد می‌شود، یک امکان، یک فرصت و یک حرکت سازنده و رو به جلو از دل آن برای جامعه خلق می‌شود؛ و هرچه این نوع امید بیشتر باشد این «امکان» و «فرصت» جدی‌تر می‌شود تا جایی که عملا به وقوع می‌پیوندد. تشکیل نهادهای مدنی، شکل‌گیری احزاب، شکل‌گیری مشارکت‌ها و همکاری‌های بزرگ اقتصادی، شکل گیری سازمانهای مردم نهاد برای حل و فصل مشکلات مختلف اجتماعی و زیست محیطی، مشارکت مردم در گردهمایی‌های عمومی محلی، شهری و ملی که برای حل معضلات تشکیل می‌شود، شرکت درفراخوان‌های اجتماعی برای نقد و اعتراض‌های عقلانی و اخلاقی به برخی عمکردها و … همه و همه از جنس امید اجتماعی است.
خیلی ساده، امید روانشناختی یک «حس» است ولی امید اجتماعی یک «کنش» است.
امید روانشناختی یک دستاورد فردی است ولی امید اجتماعی یک دستاورد اجتماعی است که وقتی شکل می‌گیرد که میل به تغییر در جهت بهبود و پیشرفت در درون بخش بزرگی از جامعه شکل گرفته باشد. و البته هیچ کس تا امید روانشناختی نداشته باشد نمی‌تواند امید اجتماعی را هم در خودش ایجاد کند. و برای آن که امید روانشناختی فردی به امید اجتماعی تبدیل شود فرد باید از این مراحل عبور کند: نخست گرفتار آرزومندی خویش باشد. کسی که در درونش «آرزومندی» شعله نمی‌کشد هیچ کنش موثری نخواهد داشت. سپس این آرزومندی ذهنی باید تبدیل به اشتیاق و «میل عملی به تغییر» شود. این میل عملی به تغییر باید به «هدف‌گذاری» بینجامد. یعنی آن میل به یک هدف معین ترجمه شود. آنگاه آن «هدف» به یک «برنامه» برای تغییر بینجامد. پس از برنامه ریزی، باید «تلاشگری» رخ بدهد و البته هر تلاشگری، مستلزم «مسئولیت پذیری»‌ است.
این فرایندی است که باید طی شود تا در درون هر فرد، امید روانشناختی فردی به امید اجتماعی تبدیل شود؛ و خیلی شرایط باید مهیا باشد تا این زنجیره به طور کامل در فرد شکل بگیرد. هر عاملی که این زنجیره را بگسلد، مانع شکل گیری امید اجتماعی می‌شود. ممکن است عاملی مانع شکل گیری آرزومندی در افراد شود،‌ یا عامل دیگری مانع شکل‌گیری میل عملی به تغییر در فرد شود، یا عاملی مانع برنامه‌ریزی فرد شود، یا عاملی مانع تلاشگری او شود. همه این‌ها تبدیل امید روانشناختی به امید اجتماعی را به شکست می‌کشانند. آن مانع ممکن است در درون روان فرد، یا در درون افکار او، یا در خانواده، یا در جامعه، یا در فرهنگ، و یا در سیاست باشد. فرقی نمی‌کند از هر جایی می‌شود مانع شکل گیری امید اجتماعی شد.
ممکن است معلمی امید اجتماعی شاگردانش را تخریب کند یا پدری امید اجتماعی فرزندش را یا سیاست‌مداری امید اجتماعی شهروندانش را. مثلا وقتی یک امام جمعه بر علیه احزاب یا نهادهای مدنی و حکومت سخن می‌گوید و تخریب می‌کند یا وقتی روشنفکران و ناقدان اوضاع را چنان تیره و تار و بحرانی نشان می‌دهند که گویا دیگر هیچ راهی برای عبور از این بحران ها در پیش نیست، همه آنها امید اجتماعی را نشانه رفته اند و همه آنها در پروژه تخریب امید اجتماعی مشارکت دارند.
در سالهای اخیر فضای مجازی هم به عاملی برای تخریب امید اجتماعی تبدیل شده است. فضای مجازی گرچه سرمایه بزرگی برای انسجام اجتماعی و گسترش آگاهی‌ها و بلوغ اجتماعی است اما متاسفانه وقتی به دست بی خردان و مسئولیت ناشناسانی می‌افتد که فقط برای شهرت یا قدرت، هر خبر و تحلیلی را در آن منتشر می‌کنند بدون آن که دقت کنند که چه آسیبی به امید اجتماعی می‌زنند، می‌تواند ضد امید و ضد توسعه عمل کند. بسترهای فضای مجازی مانند فیسبوک توئیتر، اینستاگرام و تلگرام، امروز می‌توانند به عنوان بزرگترین بسترهای ارتباط اجتماعی، عامل مهم انسجام بخش اجتماعی باشند؛ اما متاسفانه نابخردی خیلی از ماها این بستر را به سوی کارکردی دوگانه برده است که در عین حال که آگاهی بخش است اما ضد امید و گاه ضد سرمایه اجتماعی عمل می‌کند.
اطلاعات فقط وقتی ارزشمند است که فرد برای استفاده از آنها به یک تئوری یا دستگاه تحلیلی مجهز باشد. اگر چنین نباشد، داده‌ها و اطلاعات اضافی، برای فرد سرگردانی و پریشانی و ناتوانی در تصمیم به بار می‌آورد. دقیقا مانند معده ای که اگر هر روز از انواع غذا در آن بریزیم به هم می‌ریزد، ذهن ما نیز وقتی در معرض هجوم داده‌های متضاد قرار می‌گیرد ما را گرفتار پریشانی و سرگردانی و بی اعتمادی می‌کند. فقط در جوامعی که گروههای مرجع اجتماعی حضور جدی دارند و اطلاعات سره از ناسره را بازشناسی می‌کنند و به مردم آگاهی می‌دهند، انبوه اطلاعات می‌تواند به رشد آگاهی اجتماعی کمک کند. در غیر این‌صورت انبوه اطلاعات منجر به پریشانی می‌شود و همین پریشانی هاست که به بداخلاقی‌هایی نیز منجر می‌شود.
متاسفانه ما هر روز با هجوم خرد کننده اطلاعات و اخبار نگرانی‌آور درست و نادرست روبه‌رو هستیم، نه تنها امید اجتماعی‌مان ذره ذره آب می‌شود بلکه فرصتی برای آن که دانش‌ خود و توانایی تحلیلی خود برای شناخت دقیق‌تر اوضاع را بالا ببریم پیدا نمی‌کنیم. به همین خاطر است که فضای مجازی ما انباشته از دعوا و تخاصم است. چون کسی تحلیل ندارد، همه اخبار و اطلاعات دارند و می‌خواهند با زور همان اخبار، طرف مقابل را مجاب یا محکوم کنند.
متاسفانه جدای از این که بسیاری از افراد یا گروهها، خبرهای وحشت‌زا و نگرانی آور از فساد و بی نظمی را به راحتی در فضای مجازی منتشر می‌کنند، خیلی از روشنفکران و نخبگان نیز بدون توجه به این ضعف فضای مجازی، انواع تحلیل‌های بدبینانه خود را نیز به سادگی در فضای مجازی منتشر می‌کنند. و باز متاسفانه از آن‌جا که ضدیت با حکومت یا دولت و نقد ساختار سیاسی، هویت آفرین شده است، بسیاری از روشنفکران و نویسندگان ما برای کسب آن هویت، چنان در ضدیت و نقد پیش می‌روند و چنان سیاه نمایی می‌کنند که نتیجه طبیعی آن تخریب امید اجتماعی خواهد بود. هر خبرنادرست یا نامناسب یا هر تحلیل ناامیدی آور، هر بار که در فضای مجازی رد و بدل می‌شود می‌تواند به سان یک تیر زهرآلود، آگاهی و امید اجتماعی را نشانه رود و تخریب کند.
به گمان من جامعه ما تقریبا همه آنچه را باید از مشکلات نظام کنونی بداند، می‌داند و همه آنچه نویسندگان و روشنفکران و صاحب نظران باید بگویند گفته شده است. گفتن بیش از این، تنها به فرسودگی ما می‌انجامد. اکنون زمان عمل است باید منتظر بمانیم و به نظام فرصت بدهیم تا خودش را باز یابد شاید تصمیم بگیرد خود را اصلاح یا متحول کند. ما با نقد زیاد و فشار زیاد و هجوم اخبار، حکومتیان را به آتش نشانانی تبدیل کرده ایم که هر روز باید آتش یک جایی را خاموش کنند. اندکی به آنها فرصت بدهیم شاید به خود آمدند و تصمیم به اصلاح گرفتند. می‌دانم که عزیزانی خواهند گفت تا فشار اجتماعی نباشد حکومت اصلاح نمی‌شود اما این جنس از فشار اجتماعی که ما در فضای مجازی داریم، ظرفیت اصلاحش بر روی حکومت بیش از این نیست، اما ظرفیت تخریبش برای امید اجتماعی خیلی زیاد است و یادمان نرود که وقتی ذخیره امید اجتماعی کاملا پایان یافت فقط یک انتخاب می‌ماند: نابود کردن و درهم‌ریزی همه چیز. و البته این «همه چیز» فقط شامل چیزهای بد نمی‌شود بلکه خوبی‌ها و داشته‌ها و سرمایه‌ها هم در این درهم‌ریزی و تخریب، نابود می‌شوند.
خلاصه‌ی سخنم این است که برای این که «امید ملی» بازسازی شود نیازمند آنیم خود زنی ها را کنار بگذاریم. همدلی و همبستگی مان را در حساس ترین شرایط کشور حفظ و از نفرت اندوزی و تخریب امید ملی دست برداریم.
به امید افغانستان آباد و متحد.
سیدقاسم اخضراتی – روزنامه نگار و مشاور رسانه‌ای وزارت مبارزه علیه مواد مخدر

 

به گزارش رها، مقامات محلی ولایت بامیان می‌‌گویند که هند برای ساخت دو خوابگاه دانشجویی برای دانشگاه این ولایت، ده‌ها میلیون افغانی کمک کرده است.
سفیر هندوستان در کابل روز گذشته (چهارشنبه، ۲۳ عقرب) به منظور شرکت در مراسم تهداب گذاری دو خوابگاه دانشجویی به ولایت بامیان سفر کرد. وی در این مراسم، بر ادامه‌ همکاری‌های کشورش به ولایت بامیان تأکید کرد.
وزیر مالیه افغانستان نیز در مراسم گذاشتن سنگ تهداب این دو خوابگاه در بامیان گفت که مجموع کمک‌های کشور هند در بامیان ۱۷ پروژه است که کار ۷ پروژه‌ آن تکمیل شده، ۸ پروژه‌ آن تحت کار است و ۲ پروژه‌ دیگر در مرحله تدارکات قرار دارد.
قرار است این دو ساختمان خوابگاه دانشگاه بامیان با هزینه ۵۹ میلیون و ۳۷۶ هزار و ۱۲۵ افغانی با کمک مالی هند در مدت دو سال، ساخته شود.
این در حالی است که روز گذشته، تعمیر مکاتب مرکز ولسوالی پنجاب ولایت بامیان نیز پس از تکمیل با کمک مالی هند، مورد بهره‌برداری قرار گرفت.

در این نوشتار می خواهم به دو پرسش در مورد نهضت عاشورا پاسخ بگویم
1. آیا امام حسین(ع) ناگزیز به قیام شد و راهی دیگر برای امام باقی نمانده بود؟ یعنی اگر یزید کار به کاری امام حسین(ع) نمی داشت و او را میان انتخاب شهادت و بیعت مجبور نمی‌کرد ایشان دست به قیام نمی زد؟
2. آیا امام حسین(ع) نظری به حکومت و به دست گرفتن قدرت داشت؟
از بررسی وتحلیل مؤلفه‌های مؤثر در نهضت عاشورا در می‌یابیم که سه عنصرمهم نقش کلیدی در شکل گیری این نهضت داشته است.
الف: دعوت مردم کوفه
ب: بیعت خواستن یزید
ج: اصلاح جامعه و مبارزه با انحرافات و کژی‌ها.
شاید برخی چنین پندارند که نهضت امام حسین(ع) نه یک نهضت آگاهانه، اصلاح طلبانه و هدفمند بلکه یک قیام جبری و انفعالی بود و واکنشی بود در مقابل بیعت خواستن یزید. بدین معنا که اگر بیعت خواستن و اجبار امام به انتخاب بیعت(ذلت) و شهادت نبود امام حسین(ع) دست به قیام نمی‌زد و در مقابل حکومت سکوت اختیار می‌کرد.

اما وقتی سخنان امام حسین(ع) در آغاز حرکت اورا بررسی می کنیم به این نتیجه می‌رسیم که این نهضت، هدفمند، آگاهانه و اصلاح طلبانه و اعتراضی بود به انحرافات و کژی هایی که بعد از وفات پیامبر گرامی اسلام رخ داده و جامعۀ اسلامی گرفتار آن شده بود. امام حسین(ع) در بدو حرکتش هدف خویش را به صراحت بیان داشته و می‌فرماید: . إنِّی‌ لَمْ أَخْرُجْ أَشِرًا وَلاَبَطِرًا وَلاَمُفْسِدًا وَلاَظَالِمًا وَإنَّمَا خَرَجْتُ لِطَلَبِ الاْءصْلاَحِ فِی‌ أُمَّه جَدِّی‌ مُحَمَّدٍ صَلَّی‌ اللَهُ عَلَیْهِ وَءَالِهِ؛ أُرِیدُ أَنْ ءَامُرَ بِالْمَعْرُوفِ وَأَنْهَی‌ عَنِ الْمُنْكَرِ، وَأَسِیرَ بِسِیرَه جَدِّی‌ وَسِیرَه أَبِی‌ عَلِیِّ بْنِ أَبِی‌ طَالِبٍ علیه‌السلام. من از روى خود خواهى و خوشگذرانى و يا براى فساد و ستمگرى قيام نكردم، من فقط براى اصلاح در امّت جدّم قیام کردم. می‌خواهم امر به معروف و نهى از منكر كنم و به سيره و روش جدّم و پدرم على بن ابيطالب عمل نمایم.

این سخن صریح امام حسین(ع) جای هیچ گونه تردیدی در آگاهانه و اصلاحی بودن نهضت وی باقی نمی‌گذارد به این معنا که بیعت خواستن و دعوت مردم کوفه تأثیری در اصل قیام نداشتند و فقط روند قیام را سرعت بخشید؛ حتی اگر مسأله بیعت خواستن و دعوت مردم کوفه هم نبود به دلیل اصلاح انحرافاتی که در جامعه اسلامی حکم فرما بود وقوع این قیام حتمی بود اما شاید در زمان و مکان دیگر. به این دلیل که امام حسین(ع) یزید را شایسته حکمرانی بر امت اسلام نمی دانستند چنانکه می‌فرمایند: علی الاسلام السلام اذ قد بلیت الامه براع مثل یزید. وقتی که حاکم مثل یزید بر سر نوشت امت اسلامی مسلط می‌شود باید فاتحه اسلام را خواند. همچنین ایشان می‌فرمایند: ألا ترون أنّ الحقّ لایُعملُ به والباطلُ لا یتناهی عنه. مگر نمی بینید که به حق عمل و از باطل جلوگیری نمی‌شود؟ این سخنان بیانگر آگاهانه بودن و اصلاحی بودن نهضت عاشواراست و انفعالی بودن قیام عاشورا را رد می‌کند.

در پاسخ سوال دوم می‌توان گفت: هرچند که هدف نهضت عاشورا اصلاح طلبانه است و برای اقامه معروف و نهی از منکر صورت گرفته است و در بدو نظر چنین پنداشته می‌شود که امام نظری به حکومت نداشته است. اما با نگاه ژرف و دقیق و بررسی اقدامات امام قبل از حرکت به سوی کوفه می‌توان چنین نتیجه گرفت که امام حسین(ع) نظری به حکومت داشته است و به دست گرفتن قدرت و حکومت با هدف اصلی وی یعنی اصلاح جامعه و مبارزه با کژی ها و انحرافات منافاتی ندارد بلکه ابزار مهمی برای تحقق بخشیدن اهداف قیام است زیرا اگر حکومت به دست صالحان بیفتد اقامه معروف و نهی از منکر بهتر صورت می‌گیرد و اصلاح جامعه به مراتب آسان تر و کم هزینه تر خواهد بود.
معروف و منکر چیست؟
مشکل جوامع اسلامی این است که امر به معروف و نهی از منکر را در سطح تذکرات خیابانی و گیر دادن به مو و یا لباس مردم تنزل داده است در حالیکه این چیزها نازل ترین درجه امر به معروف و نهی از منکر است.

امر به معروف و نهی از منکر از چنان جایگاه و اهمیتی برخوردار است که آن را از فروعات دین قرار داده است و قوام جامعه اسلامی تا حد زیادی وابسته به این فرع مهم دینی است و می‌توان گفت: مهم ترین و زیبا ترین معروف حکومت صالحان و زشت ترین منکر حکومت فاسقان و ستمگران بر روی زمین است و منظور امام حسین(ع) از امر به معروف و نهی از منکر این نوع از امر به معروف و نهی از منکر بود.

دلیل ما بر این ادعا اقدامات امام برای فرستادن سفیر به شهرهای کوفه و بصره بیعت گرفتن از مردم کوفه است و بیعت گرفتن برای حکومت است نه صرفا قیام شهادت طلبانه؛

برخی از نویسندگان و تحلیل گران قیام عاشورا به دلیل شرایط حاکم بر جامعه آنروز و قدرت حکومت، معتقداند که امام حسین(ع) نظری به حکومت نداشته است زیرا به دست گرفتن حکومت را امری ناممکن می‌دانسته است. اما نظر بنده بر خلاف نظر آنهاست و معتقدم که امام نظری به حکومت داشت و بیعت گرفتن از مردم کوفه به همین دلیل صورت گرفته بود و اگر کوفیان به عهد خود پایبند می‌ماندند و امام را یاری می‌کردند پیروزی دور از دسترس نبود.

شهر کوفه در آن روزگار از موقعیت استراتیژیک نظامی و سیاسی بهره مند بود و تسخیر کوفه به معنای تسخیر کل عراق و حجاز بود و تسلط برکوفه تسلط بر گسترۀ وسیعی از سرزمین‌های اسلامی را درپی داشت چنانکه قیام مختار آن را ثابت ساخت با اینکه مختار ثقفی موقعیت سیاسی و اجتماعی امام حسین(ع) را نداشت. با توجه به موقعیت و جایگاه امام حسین(ع) در میان امت اسلامی، اگر کوفیان به عهد خویش پایبند می‌ماندند و امام را یاری می‌کردند احتمال پیروزی و به ثمر نشستن نهضت وجود داشت.
سید میرزاحسین احسانی

این نوع عقرب از گونه‌های بند پایان رده‌ی عنکبوتیان است که ۸ پا و نیشی با زهر کشنده دارد.

با جستجوی اندک در صفحات مجازی فیس‌بوک در هرات، به خریداران و فروشنده‌گان عقرب سیاه برمی‌خوریم. اغلب این فروشنده‌گان و خریداران هویت خود را به سختی فاش می‌کنند.

هنوز کسی به گونه‌ی کامل از این تجارت رمز‌آلود و مخفی اطلاعات درستی به دست نمی‌دهد، اما روشن است که نرخ بالایی برای هر عقرب سیاه ۱۵ گرامی وجود دارد. عقرب‌ها بنا بر تیره‌گی رنگ و وزن خود و توافق دو طرف خریدار و فروشنده معامله می‌شوند، اما کمترین نرخ برای یک عقرب ۱۵ گرامی در بازار مخفی هرات، ۳۵۰۰ دالر امریکایی است. هرچه عقرب بزرگتر، سنگین‌تر و سیاه‌تر باشد، نرخ آن بالاتر می‌رود. به قول فروشنده‌گان یک عقرب سیاه ۹۰ گرامی حتا به ۱۲۰ هزار دالر هم به فروش رسیده است.

جنس تجارت این روزها در هرات متفاوت‌تر از گذشته است. عقرب سیاه، نوع نادری از کژدم یا دراز دم این روزها به دلیل گرمی بازار، خریداران و فروشنده‌گان زیادی را در هرات دور خود جمع کرده است. این نوع عقرب از گونه‌های بند پایان رده‌ی عنکبوتیان است که ۸پا و نیشی با زهر کشنده دارد. با جستجوی اندک در صفحات مجازی فیس‌بوک در هرات، به خریداران و فروشنده‌گان عقرب سیاه بر می‌خوریم. اغلب این فروشندگان و خریداران هویت خود را به سختی فاش می‌کنند.
برخی‌ها می‌گویند که یک شبکه‌ی بزرگ و ثروتمند عربی پشت خرید عقرب سیاه وجود دارد.

به استناد گفته‌های افراد رابط بین خریدار و فروشنده، این شبکه برای خرید عقرب سیاه هزینه‌های سرسام‌آوری متقبل می‌شود. خریداران ادعا می‌کنند که عقرب‌های خریداری شده از راه‌های غیرقانونی به کشورهای ایران، پاکستان، عربستان سعودی و حتا کشورهای اروپایی قاچاق می‌شوند تا در آن‌جا یا از سم کشنده‌ی آن‌ها استفاده‌ی دارویی شود یا برای فروش به بازار سیاه جهانی راه یابند.

مطالعات علمی نشان داده است که سم عقرب سیاه برای درمان بیماری‌های مربوط به سرطان و تعداد بی‌شماری از بیماری‌های دیگر خاصیت دارویی دارد.

برای تهیه‌ی این گزارش، مجبور شدم در قالب خریدار و گاهی در لباس فروشنده با خریداران و فروشنده‌گان عقرب سیاه ملاقات کنم.

نخستین ملاقات‌شونده یک جوان تقریباً ۲۰ساله بود که همراه با چند جوان هم‌سن و سالش به خرید و فروش عقرب سیاه مشغول است. در مرکزی‌ترین نقطه‌ی شهر به ملاقاتش رفتم. او یک فارم پرورش عقرب داشت و به قول خودش برای هر عقرب ۱۰ گرامی تا ۱هزار دالر سرمایه‌گذاری کرده بود. او گفت که از معامله‌ی عقرب سیاه پول خوبی به جیب زده است و ادامه‌ی این قضیه به نفعش تمام می‌شود.

با فرد دومی که ملاقات کردم، در نخست مرا مورد بازرسی بدنی قرار داد و گفت که برای امنیت جان خودش دست به این کار می‌زند. او گفت که هر عقرب سیاه را با قیمت‌های متفاوت و نظر به توافق با فروشنده می‌خرد و سپس آن را به یک خریدار عرب می‌فروشد. از هویت مرد عرب‌تبار چیزی نگفت اما تأکید کرد که یک ترجمان هراتی‌الاصل دارد و با مشتریان بومی در ارتباط است.

معامله با فرد عرب‌تبار هم راه و رمز خاص خودش را دارد. هر کسی که حاضر به فروش عقرب سیاه باشد، عکسش را به رابط یا ترجمان فرد عرب می‌فرستد و در نهایت با اندکی چانه‌زنی، عرب فرد مورد اعتمادش را برای خرید عقرب می‌فرستد.

عقرب سیاه بیشتر از ولایت‌های فراه، نیمروز و ولسوالی‌های غوریان و کهسان هرات شکار می‌شود، اما مرغوب‌ترین و با ارزش‌ترین آن از صحراهای خشک و سوزان ولایت فراه به دست می‌آید.

چلپاسه هم مشتری دارد

بازار خرید عقرب تنها در هرات داغ نیست که در ولایت فراه هم وضع به همین شکل است. در فراه اما از سال‌ها به این طرف، عرب‌های قطری آزادانه به شکار انواع پرنده‌گان کمیاب نیز می‌پردازند.

عرب‌ها با داشتن تجهیزات شکاری پیش‌رفته و حتا شاهین، دنبال پرنده‌ی نادری به نام «طوق‌دار» استند. در دو سال گذشته بیش از ۲۰۰ عرب‌تبار برای شکار این پرنده‌ی کمیاب به ولایت فراه رفته‌اند.

در کنار این‌ها، فراه و هرات جاذبه‌ی دیگری هم برای شکارچیان عربی دارند. برخی از کاربران صفحات اجتماعی در بدل نوعی مارمولک یا به گفته‌ی مردم «چلپاسه»‌ی سفید هم حاضر اند پول زیادی بپردازند. این تجارت شرط و شروط خاص خودش را دارد. مارمولک به وقتی ارزش دارد که سفید و دارای خطوط خاصی باشد. وزن آن هم مانند وزن عقرب سیاه قابل چانه‌زنی است.

روند شکار خزنده‌گان و پرنده‌گان کمیاب در افغانستان سبب نگرانی فعالان محیط زیستی شده است. به باور کارشناسان محیط زیست، وجود هر نوع جنبنده‌ای در خاک برای اکوسیستیم حیوانی، نباتی و آبی ضروری است. هرچند فعالان محیط زیست در هرات به این باور اند که دولت بیشتر درگیر امور نظامی و سیاسی است و کمتر توجهی برای حفظ محیط زیست و برخورد با شکارچیان غیر قانونی دارد، از نهادهای دولتی خواهان جلوگیری از شکار، تجارت و قاچاق غیرقانونی انواع حیوانات و خزنده‌ها اند.

8am

کویکا این اقدام خود را جهت گسترش عدالت اجتماعی و اقتصادی در کشورهای با سرمایه گذاری و دسترسی به انترنت کم عنوان کرده است.

این شرکت گفته که خدمات عرضه انترنت ماهواره ای کاملا رایگان خود را در اوایل سال 2018 میلادی از آفریقا شروع می کند و کشورهای افغانستان و عراق را نیز از این انترنت بهره مند می کند.

قرار است این شرکت برای 29 کشور خدمات عرضه رایگان انترنت ارائه نماید.

آوا نوشته است؛ مدیریت عمومی پیش بینی سیلاب و خشکسالی ریاست منابع آب وزارت انرژی و آب کشور با استفاده از آمار و ارقام ایستگاه های «هایدرو میتیورلوژی» و برف سنج، بیش از 2700 مورد وضعیت بارندگی و برف باری را تحلیل و تجزیه کرده است.

براساس مطالعات این نهاد، وضعیت برف باری در سال جاری میلادی نسبت به گذشته تا 26 درصد کاهش خواهد داشت.

منبع افزوده که این کاهش نشان دهنده آنست که تغییرات اقلیمی منابع آبی کشور را تحت تاثیر قرار داده است.

نتایج مطالعات جدید به سه رنگ در نقشه، نمایش داده شده است:

1. ساحاتی که در ساحه رنگ آبی تیره قرار دارند در فصل تابستان با کمبود آب روبرو خواهند شد.
2. ساحاتی که در ساحه رنگ زرد قرار دارند در فصل تابستان با مشکل کم‌آبی روبرو خواهند شد.
3. ساحاتی که در ساحه رنگ نارنجی قرار دارند در طول فصل تابستان با مشکل کم‌آبی شدید روبرو خواهند شد.

عارفه پیکار سخنگوی وزارت تحصیلات عالی کشور امروز (سه شنبه) طی یک نشست خبری در کابل گفت که سنگ تهداب اولین دانشگاه بین المللی زنان در افغانستان سال آینده خورشیدی توسط خانم رولا غنی گذاشته می شود.

خانم پیکار همزمان با فرارسیدن هشتم مارچ و روز جهانی زن در این نشست خبری به برخی دستاوردهای وزارت تحصیلات عالی در خصوص زنان در سال جاری اشاره کرد.

وی گفت که دسترسی زنان به تحصیلات عالی زیر بنای مشارکت فعال آنان را در عرصه های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی فراهم می کند.

او دست آوردهای وزارت تحصیلات عالی به منظور تقویت حضور زنان در نهادهای آکادمیک در سال 1396 را به گونه ذیل شرح داد:

1- جذب 44663 محصل قشر اناث در پوهنتون های دولتی و 43813 محصل قشر اناث در پوهنتون های خصوصی

2- توزیع 25 عراده موتر کاستر جهت سهولت در رفت و آمد محصلین با هزینه مجموعی چهار میلیون و  شش صد هزار افغانی به عنوان پالیسی تشویقی

3- معرفی 321 تن از بانوان برای ادامه تحصیل در مقاطع لیسانس، ماستری و دکتورا به خارج از کشور

4- راه یافتن 713 بانو در برنامه های ماستری داخل کشور

5- آموزش قانون منع خشونت و پالیسی های حمایتی دولت از زنان برای 12000 محصل

6- تدوین استراتژی تساوی اجتماعی یا جندر در تحصیلات عالی

7- آماده سازی شانزده لیلیه/خوابگاه معیاری مجهز با امکانات آموزشی برای دختران در دوازده ولایت کشور

8- ایجاد کودکستان های معیاری در تمام دانشگاه های مرکز و مکلف ساختن تمام دانشگاه ها به ایجاد کودکستان درسال آینده

خانم عارفه پیکار همچنین گفت که وزارت تحصیلات عالی برای سال آینده برنامه های ذیل را برای زنان در نظر دارد:

1- اختصاص 6850 چوکی برای دختران در امتحان کانکور امسال برعلاوه روند معمول جذب آنان

2- ساخت پنج لیلیه معیاری برای دختران در ولایایت های بامیان، کنر، بادغیس، هلمند و تخار که کار برخی از این لیلیه ها تا نیمه های سال آینده تکمیل می گردد.

3- گذاشتن سنگ تهداب اولین دانشگاه بین المللی زنان از سوی خانم رولا غنی

4- تطبیق پالیسی منع تبعیض، آزار و اذیت جنسی در دانشگاه کابل با آغاز سال تحصیلی

5- ایجاد مرکز مطالعات زنان به منظور انجام تحقیقات علمی در موضوعات مربوط به زنان در دانشگاه کابل

6- و ایجاد برنامه ماستری مطالعات زنان و جندر در چوکات دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه کابل

شما با انتخابی که در خرید یک جنس می کنید، چه این خرید خوداگاه باشد و چه ناخوداگاه، و چه موتر اسپورت باشد و یا چیز دیگر، شما به نوعی در تلاش برای ارائه خودتان به جامعه هستید؛ راهی برای ابراز اینکه شما چه کیفیتی را دارا هستید.

اما در واقع شما در تلاش برای ارائه چه چیزی هستید؟ تحقیقات تازه نشان می دهد که انتخاب شما برای خرید کالایی بسیار زیاد به گرایش سیاسی شما بستگی دارد. براساس این تحقیقات، محافظه کاران با خریدشان تمایل دارند تسلط خود را نشان بدهند، در حالیکه آزادی خواهان با خرید خود به دنبال ابراز تمایز شان نسبت به دیگران می باشند.

«نایلیا اوردابایوا» از دانشگاه بوستون آمریکا می گوید که افرادی با گرایش محافظه کارانه معمولا کالاهایی را خرید می کنند که به نوعی نشان دهد آنها از دیگران بهتر هستند؛ آزادی خواهان اما به طور ناخودآگاه ترجیح می دهند از کالاهایی خرید کنند که نشان دهد آنها از دیگران متفاوت می باشند.

وی در این تحقیقات تازه، تفکر راست گراها در خصوص ساختار اجتماعی سلسله مراتبی را مورد تایید قرار می دهد که در آن افراد چیزی را که مستحق آن هستند بدست می آورند. اگر شما موفقیت را با فضیلت برابر بدانید، پس یعنی شما می خواهید که شخصی موفق به نظر آیید. اما اگر شما موفقیت را با فضیلت برابر ندانید، این یعنی که شما بیشتر به دنبال ابراز تمایز خود هستید.

محققان این پویایی رفتاری را طی چند سلسله تحقیقات نشان داده اند. آنها با یک آزمایش بسیار ساده شروع کردند، که در آن از 169 محصل دانشگاه که پیش تر گرایش سیاسی خود را اعلام کرده بودند خواسته شد تا از بین دو طرح دو پیاله دسته دار یکی را انتخاب کنند. روی هر دو پیاله دسته دار لوگوی دانشگاه چاپ شده بود، فقط روی یکی از آنها کلمه «فقط بهتر» و روی دیگری «فقط متفاوت» نوشته شده بود.

این تحقیق نشان داد که محافظه کاران پیاله با درج کلمه فقط بهتر را انتخاب کرده، در حالیکه آزادی خواهان گزینه دوم را انتخاب کردند.

در تحقیق دوم از دو برند کالای مشهور استفاده شده بود. به 333 فرد بالغ داوطلب در این تحقیق به طور آنلاین گفته شد که از دو شرکت «لوران» و «ایربان آوت فیتر» می توانند به مبلغ یک صد دالر کارت هدیه دریافت کنند. این دو برند پوشاک به ترتیب کالاهایشان را با شعارهای «موفقیت» و «تفاوت» بازاریابی می کنند. این افراد پس از خانه پری (پر کردن) یک سروی که در آن چندین نشانه از گرایش های سیاسی به همراه اهمیت دادن به کیفیت کالا درج شده بود، یکی از آن کالاها را انتخاب نمودند.

همانطور که انتظار می رفت، افراد با گرایش سیاسی محافظه کارانه شرکت «لوران» را انتخاب کرده و آزادی خواهان به سراغ «ایربان آوت فیتر» رفتند. تمایل به کیفیت نقش چندانی را در انتخاب هر دو جناح نداشت.

در آزمایشی دیگر همچنین از 320 فرد بالغ به صورت آنلاین پرسیده شد که اگر در یک همایش حرفه ای شبکه سازی اشتراک کنند، چه رنگ کالایی را انتخاب می کنند. در همین حال به آنها گفته می شود که رنگ سرخ را در نظر بگیرند، زیرا مابقی افرادی که در این همایش اشتراک می کنند کالای سیاه به تن دارند و این کار باعث می شود که آنها متفاوت دیده شوند.

تقریبا نیمی از اشتراک کنندگان علاقمند به خواندن مقاله ای شدند که در آن رنگ سرخ را «رنگ تجملات» و نشانه ای برای موفقیت، دستاورد و خوشبختی عنوان می کرد. نیم دیگر اشتراک کنندگان اما مقاله ای را خواندند که در آن رنگ سرخ به عنوان رنگی «ناهمگون و ناسازگار» توصیف شده بود که نشانه ای از «اصالت، یاغی گری و بدخلقی بود.»

نتایج این آزمایش نیز نشان داد که محافظه کاران مقاله ی اول درباره لباس رنگ سرخ را جذاب تر پنداشته بودند، در حالیکه آزادی خواهان علاقمند به مقاله ی دوم شده بودند که در آن تمایل به ابراز تفاوت داشتند.

محققان بدین ترتیب نتیجه گیری می کنند که «ایدیولوژی، محرکی منحصر بفرد در نوع رفتار شخص هنگام تصمیم (خرید) است، که متناسب با موقعیت اجتماعی-اقتصادی و وضعیت درآمدی فرد، عملکردی مستقلانه دارد.»

این یافته ها می تواند دلالت های عملی بسیار خوبی برای بازاریابان کالاهای تجاری و یا نهادهای سیاسی داشته باشد.

پس از این پس اگر در جایی ایستاده اید و می خواهید درخواستی از یکی از عابران کنید اما نمی دانید که آن فرد چطور واکنش نشان می دهد، به نوع پوشش او توجه کنید. اگر نوع پوشش آن فرد پر زرق و برق بود و اصطلاحا جیغ می زد، او در واقع با لباسش به شما می گوید که «به من نگاه کن، من فردی با تسلط هستم.» به احتمال زیاد آن فرد گرایش محافظه کارانه دارد. اما اگر کالایی متفاوت و فاخر به تن داشت، او در واقع به شما می گوید: «من متفاوت هستم.» آن فرد احتمالا آزادی خواه است.

خانم محبوب که اولین کارآفرین زن در عرصه تکنالوژی در افغانستان است، اظهار امیدواری می کند که بتواند روزی این برداشت غلط را که «زنان نمی توانند در عرصه تکنالوژی فعالیت کنند» تغییر بدهد.

او زمانی که بسیار کم سن و سال بود به یک کارآفرین تبدیل شد.

او می گوید: “زمانی که من مدیر اجرایی یک شرکت آی تی شدن، بخش آی تی در افغانستان بسیار جوان بود. در آن زمان، زنان حق کار کردن در بیرون از خانه را نداشتند. مردم مرا تهدید می کردند. مردان نمی خواستند که برای من کار کنند و در ابتدا مرا به عنوان یک کارآفرین عرصه تکنالوژی قبول نداشتند. اما من قویترین ابزار این عصر را یافتم؛ رسانه های اجتماعی. تشکر از تکنالوژی و انترنت که توانستم مشتریانی خارج از مرزهای کشورم پیدا کنم.

خانم محبوب در بخش کمپاین باسواد سازی زنان و کودکان افغانستان در عرصه تکنالوژی پیشتاز محسوب می گردد.

او می گوید: “ما به مردم یاد می دهیم که چگونه با کامپیوتر کار کنند. ما حتی یک قدم فراتر نیز رفته ایم و در حال حاضر به زنان آموزش های متنوعی مانند کود نویسی، روبوتیک و ذهن مصنوعی می دهیم.”

خانم محبوب می افزاید زمانی که تیم روبوتیک دختران افغانستان در جشنواره روبوتیک ها در ایالات متحده اشتراک کردند و حتی مهمان دختر رئیس جمهوری آن کشور شدند، دیدگاه مردم نسبت به فعالیت زنان افغانستان در عرصه تکنالوژی تغییر کرد.

لازم به ذکر است که خانم رویا محبوب در سال 2013 در میان یک صد چهره با نفوذ مجله تایم قرار گرفت.

او در صدد است تا زنان بیشتری را ترغیب کند تا راه او را ادامه دهند.

 

 مجله تخصصي The Verge در گزارشي نوشته است کارشناسان متوجه شده اند كه مشکلاتي جدی در پروتوکول “WPA2” که از سوی افراد و نهادهاي بسياري مورد استفاده قرار می‌گیرد، وجود دارد.
به باور این متخصصان این آسیب‌پذیری امکان شکست مرزهای امنیتی و ورود به اطلاعات تمامی شبکه‌های وای‌فای را فراهم می‌سازد.
در نتایج این تحقیقات مشخص شده است که «اگر دستگاه شما این امکان را دارد که به شبکۀ وای‌فای متصل شود، پس به احتمال قوی مورد تهدید قرار دارد.»

این دانشمندان تأکید کرده اند که 41 درصد از دستگاه‌هایی که با سیستم عامل اندروید کار می‌کنند، به صورت بسیار جدی آماج یک «خطر ویرانگر» قرار دارند.