دسته: سیاست

این مهاجران در روستایی در نزدیکی مرز صربستان در خانه ای توسط قاچاقبران انسان پنهان شده بودند.

پولیس مقدونیه روز گذشته (چهارشنبه) پس از ساعت ها عملیات جستجو موفق به کشف این خانه در روستای «لوجانه» و بازداشت این مهاجران گردید.

لازم به ذکر است که روستای لوجانه در مرز بین مقدونیه و صربستان واقع شده و مسیری پر رفت و آمد برای مهاجرانی است که از کشورهای آسیای مرکزی قصد مهاجرت به کشورهای اروپای غربی را دارند.

مهاجران معمولا به طور گروهی در خانه هایی که توسط قاچاقبران انسان در این مرزفراهم می شود، منتظر می مانند تا زمان مناسب عبور از مرز برای آنها مهیا شود.

وزارت امور داخله مقدونیه گفته است که اطلاعاتی در خصوص این گروه از مهاجران غیرقانونی دریافت کرده بود و بلافاصله تصمیم به اقدام گرفت.

در میان این مهاجران، 43 مرد، 3 زن و 7 کودک بودند.

مقدونیه اوایل سال جاری مرز مشترکش با یونان را بست تا از ورود بیشتر مهاجران غیرقانونی جلوگیری کند.

براساس گزارشات اداره های مربوط به مهاجرت، سال گذشته، روزانه تا 10 هزار نفر از این مرز به طور غیرقانونی عبور می کردند.

اما پس از اینکه این مرز بسته شد، گفته می شود روزانه به طور میانگین 100 نفر تلاش می کند تا به طور غیرقانونی از این مرز عبور کند.

همچنین مقامات مربوطه می گویند که سال گذشته، اکثر مهاجران به صورت خانوادگی از این مرزها عبور میکردند، اما هم اکنون، تقریبا تمامی مهاجران جوانان کم سن و سال هستند.

سانجی شامی رئیس اداره مبارزه علیه تروریزم ایالت مادیا پرداش گفت که این شماره تلفون مرموز (0093729864241) متعلق به سیستم مخابراتی افغانستان است و تاکنون برای بسیاری از ساکنان ایالت های مادیا پرادش، اوتار پرداش، چتیسگرا و دیگر ایالت ها طی چند روز گذشته مشکلاتی را به بار آورده است و حساب های اعتباری این مردمان را خالی کرده است.

لازم به ذکر است که این شماره تلفون در اپلیکشن «تروکالردات کام» (اپلیکشنی که می توان با وارد کردن شماره تلفنی خاص، نام و تخلص دارنده آن شماره را مشاهده کرد. Truecaller.com ) و دیگر اپلیکشن هایی از این دست، به عنوان شماره ای از افغانستان، و با نام دارنده «تروریست» ثبت است.

از این شماره با سرورهایی مختلف تماس هایی با مردم چند ایالت هند برقرار شده، و تمامی پاسخ دهندگان به شماره، حساب های اعتباری تلفون شان خالی شده است.

پولیس ایالت مادیا پرادش توصیه کرده است که تحت هیچ شرایطی تماس با این شماره برقرار نکرده و به هیچ تماسی از این شماره نیز پاسخ ندهند، در غیر این صورت، حساب اعتباری تلفون خالی خواهد شد.

لازم به ذکر است که طی 3 روز گذشته، حساب های اعتباری تلفون های بسیاری از افراد به شمول سیاستمداران، تاجران، افسران پولیس و بسیاری از خبرنگاران در این ایالت هند پس از پاسخ به تماس از سوی این شماره، خالی شده است.

ولادمیر پوتین رئیس جمهوری روسیه در گفتگو با خبرگزاری این کشور (اسپوتنیک) گفته است که وضعیت افغانستان همچنان نگران کننده است و اقداماتی جدی و قاطع برای مبارزه علیه تروریزم، افراط گرایی و قاچاق مواد مخدر باید در این کشور صورت بگیرد.

آقای پوتین گفت “وضعیت در منطقه بین هند و روسیه نیز همچنان پر تنش است. همچنین، وضعیت توسعه در افغانستان نیز با نگرانی هایی همراه است. از همین رو، اقداماتی قاطع نیاز است تا به افغانستان در مواجهه با چالش ها و تهدیدهایی به شمول تروریزم، افراط گرایی و قاچاق مواد مخدر کمک کرد.”

رئیس جمهور روسیه تاکید کرد که روسیه و هند به طور مشترک بر نیاز حمایت از «تلاش های ملی برای پروسه صلح» مطابق با قوانین بین المللی باور دارند.

به گفته وی، دو کشور همچنین علاقه مندی خودشان را نسبت به عمیق کردن همکاری های چندجانبه سازنده برای حمایت افغانستان در مقابله با مسایل امنیت ملی، ظرفیت سازی مبارزه علیه مواد مخدر، تضمین توسعه اقتصادی و اجتماعی افغانستان، و ارتقای اتصال داخلی افغانستان به یکدیگر نشان داده اند.

ولادیمیر پوتین افزود “به عبارت کلی تر، ما علاقه مندی خودمان را در توسعه موارد ذکر شده در منطقه ابراز می کنیم که سبب می شود به چالش های امنیتی در کوتاهترین زمان پاسخ دهیم، و به دنبال راه حل های مشترک برای مقابله با تهدیدهای بالقوه نیز باشیم.”

شوکت میرزایوف رئیس جمهوری موقف ازبکستان روز گذشته (سه شنبه) هنگام دیدار از منطقه سرخندریا بر نیاز گسترش و تقویت روابط ازبکستان و افغانستان تاکید ورزید.

آقای میرزایوف گفت “امیدواریم نمایندگان ما در وزارت خارجه به زودی سفری به افغانستان داشته باشند و در آنجا چندین توافقنامه با هدف ارتقای همکاری ها میان دو کشور به امضا برسد.”

رئیس جمهوری موقت ازبکستان افزود “ما باید به دنبال تقویت روابطی جامع و کامل با مردم افغانستان باشیم و برای صلح و آرامش این کشور تلاش کنیم.”

لازم به ذکر است که پیش تر عبدالعزیز کامیلوف وزیر خارجه ازبکستان در حاشیه کنفرانس بروکسل در 4 اکتبر، با محمد اشرف غنی رئیس جمهوری کشور دیدار و گفتگو داشتند.

در این دیدار، دو طرف در رابطه با مسایل مهم دو جانبه افغانستان و ازبکستان و همکاری های همه جانبه میان دو کشور به گفتگو پرداختند.

بهتر است برای درک بهتر این گفته رابرت هویل، نگاهی کوتاه به برخی رویدادهایی از این دست و مرتبط با افغانستان بیاندازیم.

از سال 2001 تا سال 2015، دولت انگلیس بیش از 27 میلیارد پوند صرف جنگ در افغانستان کرد.

طی همین مدت، این کشور مجبور شد تا 12 میلیارد پوند از بودجه خدمات صحی اش را بکاهد تا بتواند در جنگ افغانستان هزینه کند.

برخی رسانه های انگلیس به نقل از مقامات سیاسی این کشور به منظور دادن توجیهی سیاسی برای این اقدام، می نوشتند که انگلیس باید به افغانستان وارد شود تا منطقه را با ثبات سازد؛ و از این رو انگلیس نیز با ثبات خواهد ماند.

“نمی دانم آیا واقعا این طرز فکر درستی بود و یا خیر؟”

تاریخ نشان داده است که جنگ تاثیر برعکس داشته و مداخله در خاورمیانه برخلاف تصور غربی ها، سبب افزایش تروریسم در منطقه شده و هرج و مرج هایی به مراتب بیشتر از دوران جنگ را به باور آورده است.

نویسنده انگلیسی می نویسد که ناکامی در باثبات ساختن افغانستان، بر علاوه مصرف شدن پول های کلان، جان 453 سرباز انگلیسی را نیز گرفته است.

او می افزاید “چرا کمپاین افغانستان تا به این اندازه طولانی، دچار انحراف و یا پرهزینه شده است؟ یا شاید ناکارآمدی محض سیاست مداران در این واقعه دست داشته است؟؟؟ اما زمانی که به دنبال جوابی بهتر بودم، چیزی کشف کردم که مسیر اصلی خبرها را به بیراهه برده بود.”

نظریه پردازان توطئه صحبت از یک منبع عظیم گازی در زیر دریای خزر می کنند که شرکت های نفتی تمایل دارند برای استخراج آن، خط لوله ای از آن کشیده و به خلیج فارس امتداد دهند.

برای این کار، خط لوله یا باید از طریق ایران و یا از طریق افغانستان به خلیج فارس کشیده شود، که بر اساس نظریه توطئه پردازان، این مهم ترین دلیل دولت انگلیس برای به اصطلاح باثبات سازی منطقه است.

“آیا این واقعا دلیل اصلی انگلیس است؟ آیا واقعیت دارد که این همه پول مصرف شد و این تعداد سرباز جان باختند، آن هم فقط و فقط برای پولدارتر ساختن شرکت های نفتی؟؟”

 

اگر این طور باشد که می توان طور دیگری نیز ماجرا را استنباط کرد؛ نیروهای انگلیس به هدایت دولت انگلیس به منطقه اعزام نشدند که از منطقه محافظت کنند، بلکه آنها در واقع به عنوان یک ارتش شخصی در اختیار شرکت های شخصی بوده اند.

و همچنین، از آنجایی که این طرح به طور مشترک هم توسط دولت حزب کارگر و هم دولت حزب محافظه کار حمایت می شد، می توان گفت که سیاستمداران نیز در خدمت مردم نبوده اند، بلکه آنها نیز در خدمت شرکت های شخصی بوده اند.

و این ماجرا تنها به انگلیس خلاصه نمی شود؛ در آمریکا نیز شواهدی این گونه، به مراتب قوی تر و مشهودتر از شواهد در انگلیس است، که سیاست مداران و نیروهای مسلح آمریکایی در خدمت شرکت داران شخصی بوده اند.

در دوران جنگ عراق، دیک چینی وزیر دفاع وقت آمریکا مبلغ 8.5 میلیون دالر به «گروه تولیدی نفتی هلی بورتون» داد، و سپس از سیاست دست کشید و رئیس اجرایی این شرکت شد.

شرکت هلی بورتون از آن زمان تاکنون طی قراردادهایی متفاوت، (40 میلیون دالر) برای کار در عراق دریافت کرده است.

به نظر می رسد، این استفاده طلبی کلان از جنگ، از دید اصلی خبرها پنهان مانده است؛ اما به اسناد شواهد نظریه پردازان توطئه افزوده است.

پژوهشگران خبری بی طرف مدعی اند که دولت ها و رسانه ها با یکدیگر جورآمد/ساخت و پاخت کرده اند تا این گونه وقایع را از صدر خبرها پنهان نگاه دارند، زیرا هر دوی آنها (دولت و رسانه ها) توسط یک گروه مخفی به نام «نظم نوین جهانی» کنترول می شوند.

این اجتماع مخفی قصد دارد با به کنترول گرفتن بشر، آن را به بردگی و استثمار خود به منظور منفعت «جامعه ای برتر» بگیرد.

لازم به ذکر است که نظریه «نظم نوین جهانی» در گفتمان های سیاسی از زمان آدولف هیتلر تا زمان جرج بوش پدر بر سر زبان ها بوده است.

 

 

از آنجایی که این اجتماع مخفی برای پیش برد این اهداف بزرگش نیازمند به سرمایه است، گفته می شود که توسط پول های به ارث رسیده از حکومت های اشرافی و خانواده های بانکدار تامین می گردد. توضیح بهتر و خلاصه برای حکومت های اشرافی و خانواده های بانکدار، (نظم قدیم جهانی) است.

نظریه پردازان توطئه معتقدند که نظم نوین جهانی متشکل از اجتماع ها و گروه هایی سری و مخفی از اشراف زاده ها می باشند که در خفا تصمیم به هدایت جامعه به سوی یک هدف گرفته اند.

گفته می شود این اجتماع مخفی در نظر گرفته است از طریق تمامی هرج و مرج هایی که ما همه روزه در گوشه و اطراف دنیا شاهدیم، و با هدف طولانی مدت جهانی سازی، منابع جهانی و حکومت داری یک دولت بر سراسر دنیا، قدرت و ثروت شان را محکم و یک پارچه سازند.

به نظر می رسد تجزیه ملت ها وسیله و ابزاری مناسب برای رهایی یافتن از ملی گرایی است، زیرا نظریه جهانی سازی به ثروتمندان این اجازه را می دهد تا ملت های ضعیف تر را با امپریالیسم اقتصادی در استثمار خود قرار دهند.

البته این موضوع آن چنان هم در حد کلمه و نظریه نیست، زیرا در حال حاضر نیز می توان آثار آن را در افزایش روند اجبار کشاورزان و کارگران صنعتی کار به عنوان منابع تولیدی ارزان به خوبی مشاهده کرد.

 

 

امروزه، تخمین زده می شود بیش از 27 میلیون نفر در سراسر دنیا به گونه های متفاوت در بردگی بسر می برند؛ این، بیشترین تعداد برده در تمام طول تاریخ است.

برای اینکه بتوانند این اهدافشان را وضع کنند، نظم نوین جهانی از گروه های متفاوتی استفاده می کند که هر یک از این گروه ها موظف به کار کردن بر روی یکی از جنبه های مختلف از طرح هدف قراردادن سرنوشت بشری می باشند.

اینها گروه هایی واقعی هستند که به منظور ارتقای هماهنگی بین المللی، پس از جنگ جهانی دوم تشکیل شدند و شامل گروه هایی چون «گروه بیلدربرگ»، «کمیسیون سه جانبه»، «باشگاه روم»، «شورای روابط خارجی» و «اعضای مخفی باشگاه» هستند.

این گروه ها قدرتمندترین و ثروتمندترین افراد دنیا به شمول روسای جمهور کشورها، سیاستمدارها و چهرهای پیشرو در عرصه های تجارت و اقتصاد را به خود جذب می کنند.

از آنجایی که این گروه ها طرح هایشان را هیچ گاه علنی نمی کنند، و به رسانه ها نیز این اجازه را نمی دهند تا طرح هایشان را افشا کنند، بسیار شبیه به فیلم «شبح» از سری فیلم های «جیمزباند» می باشند.

اما، شاید تئوری توطئه بزرگ نظم نوین جهانی بسیار بیشتر از آن چیزی که فکر می کنیم به آن هایی که در راس قدرت هستند و در رقابت برای حفظ سرمایه ها و قدرت این توطئه تلاش می کنند، اعتبار می دهد.

بهرحال، این مردم است که همچنان بهای همه چیز را می پردازند؛ مانند افغانستان که پول را مردم پرداخت می کنند و جان را سربازان از دست می دهند.

از سویی دیگر، مداخلات نظامی و میانجی گری های سیاسی در خاورمیانه، بیشتر از ایده های وهمی افراطی گری های مذهبی علیه جامعه غربی حس نفرت برانگیخته است.

کار ساخت خط لوله گاز طبیعی «عبور از افغانستان» از ماه دسامبر سال 2005 آغاز شد و گفته می شود که تا سال 2019 تکمیل می شود؛ پروژه ای که تحت هیچ عنوان برای خانواده های محروم سربازان کشته شده در جنگ منفعت سازی نمی کند و پول هایی هم که از بخش خدمات صحی کشور برداشته شده را باز نمی گرداند.

از این رو، به نظر می رسد که نظریه پردازان توطئه تمام این مدت راست می گفته اند و حق با آنها بوده است.

رابرت هویل می نویسد “شاید به عنوان حداقل یک رای دهنده، بتوانیم دفعه بعد که دولت خبر از مداخله جهانی دیگر داد، بپرسیم چرا ما را به داخل جنگی پر هزینه می کشانند که هیچ تهدیدی علیه ما و کشور ما نیست.”

 

 

منابع نزدیک به جنرال دوستم می گویند که معاون رئیس جمهوری به هدایت اشرف غنی رئیس جمهوری کشور به ولایت فاریاب رفته است.

خامه پرس به نقل از منبع نوشته است که جنرال دوستم عازم ولایت فاریاب گردید تا به نیروهای امنیتی در عقب راندن شورشیان از این ولسوالی کمک کند.

لازم به ذکر است که آقای دوستم پیش از رفتن به ولایت فاریاب، به خبرنگاران گفت که دستورات لازم برای ریشه کن کردن تهدیدهای گروه طالبان دریافت کرده است.

آقای دوستم در حالی به ولایت فاریاب می رود، که پیش تر یک عضو شورای ولایتی فاریاب تایید کرد که ولسوالی غورماچ این ولایت پس از 5 یا 6 روز درگیری و محاصره، سرانجام صبح امروز به دست شورشیان طالبان سقوط کرد.

محمد عارف عضو شورای ولایتی فاریاب گفت که نیروهای امنیتی هم اکنون به یک پوسته خارج از بازار اصلی ولسوالی غورماچ عقب نشینی کرده اند.

ذبیح الله مجاهد سخنگوی گروه طالبان نیز در تویتراش نوشت که این گروه ولسوالی غورماچ را به تصرف خود دراورده اند.

محمد اشرف غنی رئیس جمهوری کشور دیشب در ارگ ریاست جمهوری با شماری از بزرگان، علما، اعضای شورای ولایتی، متنفذین و جوانان ولایت کندز دیدار کرد.

در این دیدار، نمایندگان مردم کندز ضمن تقاضا برای رسیدگی به مشکلات خانواده های بیجا شده در کندز، از رئیس جمهور خواستند تا کسانی که در حادثه کندز مسئول هستند مجازت شوند، و علیه آن دسته از مقامات محلی که در انجام وظایف شان غفلت کرده اند نیز برخورد جدی و قانونی صورت بگیرد.

آنها از آقای غنی خواستند تا به منظور جلوگیری از وقوع دوباره چنین رویدادهایی در آینده، افرادی باصلاحیت در راس امور این ولایت قرار بگیرند.

رئیس جمهور نیز در این دیدار گفت که در ابتدا تغییر اوضاع کندز دراولویت است، و پس از آن اصل مجازات و مکافات اجرایی می گردد.

آقای غنی بیان کرد اصلاحات گسترده ای در بخش های ملکی و نظامی به زودی وارد خواهد شد، اما در زمینه آوردن اصلاحات در این بخش ها، به حمایت مردمی نیازی مبرم وجود دارد.

او تاکید کرد “بدون اصلاحات در جنگ و صلح نمی توانیم موفق شویم.”

رئیس جمهور کشور تصریح کرد که هم اکنون وضعیت امنیتی کندز در اولویت توجه رهبران دولت وحدت ملی قرار دارد و نیروهای امنیتی در تلاش اند تا با دقت کامل و بدون هیچ آسیب رساندن به غیرنظامیان، شهر و اطراف کندز را از وجود شورشیان مسلح پاکسازی کنند، و به همین منظور نیروهای تازه نفس نیز به این شهر اعزام شده اند.

وی علاوه کرد “در کندز امنیت، مسئولیت و مشارکت می ‌خواهیم و صدای کندز صدای ملت است.”

او همچنین اشاره کرد “دشمن می‌خواهد تعهدات و کمک‌های جامعه ‌جهانی در بخش‌ های نظامی و غیرنظامی را در کنفرانس ‌های وارسا و بروکسل برای افغانستان، زیر سوال ببرد.”

رئیس جمهوری کشور در بخش دیگری از صحبت هایش از اعضای شورای ولایتی کندز خواست تا در بخش اجرای پروژه های کوچک و متوسط با دولت همکاری کند.

به گفته رئیس جمهوری، هم اکنون مبلغ 90 میلیون دالر برای اجرای پروژه های عام المنفعه برای این ولایت تخصیص داده شده است، و در زمینه مصرف معقول و موثر آن، همکاری مردم و نهادهای مدنی کندز ضروری است.

در پایان آقای غنی گفت “کندز، افغانستان کوچک و نمونه ای از وحدت ملی کشور است.”

معصوم استانکزی رئیس امنیت ملی که امروز توسط مجلس بزرگان/سنا بخاطر افزایش ناامنی های اخیر در کشور و بخصوص کندز به این مجلس فراخوانده شده بود، از مردم کندز برای سقوط بخشی از این شهر عذرخواهی کرد.

لازم به ذکر است که مجلس سنا همچنین عبدالله حبیبی وزیر دفاع و تاج محمد جاهد وزیر امور داخله را نیز احضار کرده بود.

آقای استانکزی اذعان کرد که نیروهای امنیتی و دفاعی کشور موظف بودند تا اقدامات لازم برای جلوگیری از حملات هماهنگ شده طالبان روی دست بگیرند، که متاسفانه این اقدامات را نداشتند.

او گفت “ما از مردم کندز عذرخواهی میکنیم، در واقع همه ما باید عذرخواهی کنیم بخاطر کاری که باید انجام می دادیم تا از این رویداد جلوگیری کنیم. کار به موقع انجام نشده بود، اما هم اکنون در مراحل پایانی جنگ هستیم.”

رئیس امنیت ملی گفت که جنگ در افغانستان هم اکنون به مراحل پایانی اش رسیده است و تاکید کرد که دلایل افزایش خشونت های اخیر در کشور با سناتوران در صورت عدم حضور رسانه ها شریک خواهد شد.

در همین حال، وزیر دفاع گفت که نیروهای امنیتی کشور در حال حاضر سخت ترین کار یعنی مبارزه با تروریزم را می کنند، کاری که بسیاری از کشورها نتوانسته اند با ان مقابله کنند.

وی همچنین گفت که تمامی گروه های تروریستی هم اکنون در افغانستان جمع شده اند و علیه نیروهای امنیتی در حال جنگ هستند.

به گفته وی، هفته گذشته، نیروهای امنیتی دست کم 153 حمله گروه طالبان را خنثی کردند.

او افزود دشمنان تاکنون با شکست های زیادی مواجه شده اند، ولی همچنان در تلاش هستند.

آقای حبیی هشدار داد که این شکست آخرین شکست آنها نخواهد بود.

دوشنبه هفته گذشته، شورشیان طالبان از چندین جناح به شهر کندز حمله کردند و برای ساعاتی بخش اصلی این شهر را در تصرف خود داشتند، اما نیروهای امنیتی آنها را به عقب راندند.

از آن زمان به بعد، شورشیان طالبان بارها حملاتی را علیه شهر کندز و نیروهای امنیتی راه اندازی کردند، که با پاسخ نیروهای امنیتی مواجه شده اند.

این درگیری ها تاثیر شدیدی بر زندگی ساکنان کندز گذاشته است، بطوریکه، سازمان ملل در تازه ترین بیانیه اش نوشته که بیش از 24 هزار نفر از ساکنان کندز بیجا شده اند و به ولایات مجاور پناه برده اند.

یوسف رشید یک عضو کمیته گزینش گفت “ما لیست نهایی نامزدان کمیشنری انتخابات را حداکثر تا دو ماه دیگر به رئیس جمهوری ارائه می کنیم؛ همچنین از دولت می خواهیم که از مداخلات جلوگیری کند.”

لازم به ذکر است که چندین عضو کمیته گزینش انتخاباتی خواستار حمایت سیاسی دولت از این کمیته شده اند و همچنین خواسته اند تا از کسانی که تمایل به مداخله در امور کاری این کمیته دارند جلوگیری شود.

این در حالیست که نهادهای ناظر انتخاباتی دولت را نسبت به آینده انتخابات به بی توجهی متهم کرده اند و می گویند که برگزاری انتخابات به زودی ها غیرممکن می باشد.

گفتنی است که پیش تر کمیسیون مستقل انتخاباتی زمان برگزاری انتخابات پارلمانی و شورای ولسوالی ها را 24 میزان سال 1395 اعلام کرده بود، اما این رویداد به تعویق افتاده است.

این بار اول نیست که انتخابات پارلمانی به تعویق می افتد.

پس از اولین تعویق در برگزاری انتخابات پارلمانی، دولت وحدت ملی طی یک فرمان تقنینی، ادامه کار اعضای پارلمان را تا زمان برگزاری انتخابات تمدید کرد.

یکی از توافقنامه های اصلی تشکیل دولت وحدت ملی ایجاد اصلاحات در نظام انتخاباتی کشور بود.

ناتاشا برتود سخنگوی کمیسیون اروپا گفت “توافقنامه امضا شده میان افغانستان و اروپا که به موجب آن، بازگشت ان دسته از مهاجرانی که پرونده پناهندگی شان پذیرفته نشده، تسهیل می گردد، بیشتر به نفع یونان است.”

ناتاشا برتود افزود “از آنجایی که یونان اولین کشور اتحادیه اروپا است که مهاجران به آن وارد می شوند؛ با امضای این توافقنامه، فشار سیل مهاجرت ها به این کشور کمتر می شود.”

وی گفت “بر اساس این توافقنامه چارچوبی مشخص برای سرعت بخشیدن به پروسه بازگشت، و ادغام دوباره مهاجرین و همچنین مبارزه با قاچاق انسان صورت می گیرد.”

لازم به ذکر است که این توافقنامه بخشی از تلاش های اتحادیه اروپا برای ساماندهی سیل های مهاجرت هایی است که اخیرا به این قاره سرازیر شده است.

سال گذشته، بیش از 180 هزار مهاجر افغان وارد اروپا شدند و درخواست پناهندگی دادند. بیشتر انها به آلمان رفتند.

همکاران و دانش اموزان هبت الله اخندزاده می گویند که وی پیش از اینکه به عنوان رهبر طالبان انتخاب شد، برای مدت 15 سال در مدرسه «دینی الحج» در شهر کوچلاک در نزدیکی کویته مرکز ایالت بلوچستان به طور آزادانه تدریس و موعظه می کرده است.

لازم به ذکر است که جزئیات زندگی ملا هبت الله اخندزاده در شهر کوچلاک پاکستان پیش از این در جایی گزارش نشده بود، و این مسئله می تواند فشارها را بر پاکستان افزایش دهد تا این کشور واقعا علیه شورشیان که به طور آزادانه در این کشور زندگی می کنند اقدامی بکند.

و مسئله اینکه، پاکستان تا چه مقدار راضی است که علیه شورشیان و رهبران شورشیان که در این کشور حضور دارند اقدام کند، رابطه اسلام آباد و واشنگتن را اخیرا دچار چالش کرده است. نزدیک به 10 هزار سرباز آمریکایی هم اکنون در افغانستان حضور دارند که با همین شورشیانی که در پاکستان به طور آزادانه زندگی و اقامت دارند، در حال جنگ هستند.

یک سخنگوی وزارت خارجه آمریکا اما در همین حال گفت که در حال حاضر نمی تواند مکان فعلی و یا قبلی ملا هبت الله اخندزاده رهبر جدید طالبان را تایید کند.

گفته می شود که اخندزاده پس از رد شدن از مرز افغانستان و پاکستان، هم اکنون در جایی نامعلوم مخفی شده است؛ اما وی زمانی مخفی شد که رسما به عنوان رهبر طالبان معرفی گردید، و پیش از آن، به گفته همکاران و دانش اموزان او، اخندزاده به طور آزادانه در شهر کوچلاک پاکستان اقامت داشت.

وی پس از اینکه ملا اختر محمد منصور رهبر قبلی طالبان در حمله یک هواپیمای بی سرنشین نیروهای آمریکایی کشته شد، به عنوان امیر طالبان معرفی گردد.

گفتنی است که این حمله نیروهای آمریکایی، خشم مقامات پاکستان را به دنبال داشت که چرا در خاک پاکستان، عملیات انجام داده اند، اما واشنگتن از سویی دیگر نسبت به سیاست دوگانه پاکستان مشکوک گردید.

پنج سال پیش نیز، نیروهای آمریکایی به محله ای در نزدیکی اسلام آباد پایتخت پاکستان حمله کردند و موفق به کشتن اسامه بن لادن رهبر القاعده در آنجا شدند.

حفیظ عبدالمجید مدیر مسجد الحج در شهر کوچلاک پاکستان می گوید “زمانی که اخندزاده به عنوان امیر طالبان معرفی گردید، او و تمام اعضای خانواده اش اینجا را ترک کردند. من خودم سال ها شاگرد اخندزاده بودم.”

او افزود “شما نمی توانید همزمان هم استاد علوم دینی باشید و هم دولت طالبان را اداره کنید. و البته ماندن او، هم برای مسجد و هم برای همکاران او و دانش اموزان خطرناک بود.”

پاکستان اما در پیوند به این گزارش گفت که این کشور هر اقدامی را علیه شورشیان می کند، اما در خصوص حضور اخندزاده در شهر کوچلاک چیزی نگفته است.

یک سخنگوی ارتش پاکستان گفت که ارتش (پاکستان) در این خصوص اظهار نظری نمی کند.

تحلیل گران منطقه می گویند پاکستان سال هاست که از شورشیان مسلح افغانستان حمایت می کند تا از نفوذ هند در افغانستان جلوگیری نماید.

پاکستان و هند بر سر کشمیر تا کنون سه بار با هم جنگ کرده اند.

سرفراز بگتی وزیر داخله ایالت بلوچستان به رویترز گفت “من شدیدا هر گونه حضور سازماندهی شده طالبان را در بلوچستان رد می کنم.”

در مسجد الحج شماری از نوجوانان پاکستانی در کلاس های درس دینی اشتراک می کنند، و گفته می شود در این مناطق میلیون ها تن از همین نوجوانان در این گونه مدارس اشتراک می کنند.

اتاقی که قبلا ملا هبت الله اخندزاده در آن بین کلاس های درس اش استراحت می کرده، قفل شده و پرده های پنجره اش نیز کاملا کشیده شده است، اما نام هبت الله اخندزاده با خط خوشنویسی شده بر روی یکی از دیوارهای این اتاق دیده می شود.

همکاران و دانش اموزان هبت الله اخندزاده در گفتگو با رویترز درباره او سخن گفته اند.

هبت الله اخندزاده احتمالا در دهه 50 سالگی اش است و از کندهار افغانستان می باشد. و تنها دو روز قبل از اینکه به عنوان رهبر طالبان معرفی شود، این مدرسه را ترک کرد.

عبدالمجید مدیر این مسجد می گوید آخندزاده از 8 صبح تا ظهر به دانش اموزان تدریس می کرد و ماهانه 10 هزار روپیه پاکستانی (100 دالر) معاش دریافت می کرد.

وی گفت “ما بسیار ناراحتیم که او هم اکنون رفته است، زیرا او استاد بسیار خوبی برای دانش آموزان بود و یکی از دارایی های اصلی مسجد الحج محسوب می گردید.”

چندین تن دیگر در مسجد حرف های عبدالمجید را تایید کردند، اما خواستند که نامی از آنها برده نشود.

هنگامی که خبرنگار از آنها پرسید که چگونه مردی که رابطه ای بسیار نزدیک با طالبان دارد می تواند آنقدر آزادانه زندگی کند، عبدالمجید پاسخ داد: “اخندزاده فقط یک مرد دینی بود. او یک شیخ الحدیث بود. و زمانی که به عنوان امیر طالبان معرفی شد، اینجا را ترک کرد. این تمام چیزی است که ما می دانیم.”

برخی دیگر از اعضای این مسجد اما گفتند که اخندزاده چندین تن از اعضای خانواده اش را درجنگ افغانستان و پس از ورود آمریکایی ها از دست داد.

«پای خان» یکی از دانش آموزان سابق اخندزاده گفت که به یاد دارد در سال 2014، اخندزاده در یک جمعی در کویته به طور علنی از کشته شدن یک فرمانده طالبان در افغانستان تجلیل می کرد.

پای خان که هم اکنون عضو یکی از احزاب طرفدار طالبان به نام حزب «جمعیت علمای اسلام فضل» در پاکستان است، افزود “اخندزاده در آن اجتماع با خشم زیاد در خصوص حضور نیروهای آمریکایی در افغانستان صحبت کرد و گفت که ما به جهادمان در افغانستان ادامه می دهیم، و با دولت دست نشانده در افغانستان و یا با آمریکا هرگز مذاکره نخواهیم کرد.”

وی همچنین گفت که برای چندین سال در مسجد الحج شاگرد اخندزاده بوده است. “اگر شما اخندزاده را روزی در سرک ببینید، قطعا نخواهید شناخت که او یکی از رهبران بزرگ دنیا است.”

ذبیح الله مجاهد سخنگوی طالبان نیز در همین حال می گوید که ملا هبت الله اخندزاده پس از فرار از افغانستان، برای چندین سال در مسجد کوچلاک در نزدیکی کویته پاکستان مستقر شد و به عنوان رئیس عدلیه گروه طالبان فعالیت می کرد.

مجاهد اما در خصوص اینکه اخندزاده کوچلاک را چه موقع ترک کرد، اطلاعات دیگری نسبت به همکاران او می دهد. ذبیح الله مجاهد گفت “سال گذشته و پس از اینکه اخندزاده به عنوان معاون رهبر طالبان منتخب شد، کوچلاک را ترک کرد.”

او افزود “آیا شما باور می کنید که چهره ای مانند اخندزاده بتواند، در مکانی آن چنان مشخص مانند کوچلاک زندگی کند و یک مدرسه را اداره کند، در حالیکه نیروهای آمریکایی و افغانستان و تمامی نهادهای امنیتی شان شدیدا در تلاش هستند تا او را بکشند و یا دستگیر کنند؟”

لازم به ذکر است که گرچه عکس و یا اسنادی پیدا نشد که نشان دهد اخندزاده در این مدرسه حضور داشته است، اما اسم او برای اکثر ساکنان منطقه کاملا اشنا بود و همه او را می شناختند.

«سید عبدالستارشاه چشتی» سخنگوی حزب سیاسی «جمعیت علمای اسلام نظریاتی» که حزبی طرفدار طالبان و مستقر در کویته پاکستان است، گفت “آخندزاده سال ها در کوچلاک زندگی می کرد. من بارها با او ملاقات داشتم. او همواره به کویته می آمد.”

دیپلومات های غربی معتقدند که برخی مدارس دینی در کویته پاکستان محلی برای رویش چهره های افراطی اسلامی هستند که به گروه های شورشی می پیوندند.

در کویته، مدارس بسیاری ایدولوژی طالبانی را تدریس می کنند، و منابع طالبان نیز خود می گویند که «شورای کویته» و یا «شورا» گاه و بیگاه در این شهر برگزار می شود تا تصمیم های کلان به شمول انتخاب رهبر را بگیرند.

پاکستان اما رد می کند که رهبران طالبان در این کشور آزادانه فعالیت دارند.

سرفراز بگتی وزیر داخله ایالت بلوچستان می گوید که این کشور اقدامات جدی برای جلوگیری از تردد شورشیان طالبان با استفاده از اسناد مسافرتی جعلی پاکستان را روی دست گرفته است.

وی اما گفت که مقامات پاکستان نمی توانند چهار میلیون مهاجر افغانستانی که برای دهه ها در پاکستان حضور داشته اند، را ردیابی کنند.

او گفت “غیرممکن است برای ما که پیش بینی کنیم چه کسی میان مهاجران افغانستانی در پاکستان رئیس جمهور افغانستان می شود، و چه کسی رهبر طالبان!”

چین گفته است که دو کشور به عنوان عضو دایم شورای امنیت سازمان ملل متحد همواره روابط نزدیکی با یکدیگر داشته اند.

لی باودونگ معاون وزیر امور خارجه چین روز گذشته (یکشنبه) در یک نشست خبری گفت روسیه و چین به عنوان دو عضو دایم شورای امنیت سازمان ملل متحد، همواره به طور نزدیک با یکدیگر کار کرده اند و دیدگاه هایشان را در خصوص مسایل منطقه ای و جهانی با یکدیگر شریک ساخته اند.

لی باودونگ گفت “چین و روسیه مواضعی مشترک در خصوص بسیاری از مسایل مهم دنیا به شمول سوریه و افغانستان دارند. دو کشور به عنوان عضو دایم شورای امنیت سازمان ملل متحد به همکاری های خود در خصوص مسایل منطقه ای و بین المللی ادامه می دهند.”

چین به علاوه روسیه به عنوان تنها عضو غیر غربی شورای امنیت سازمان ملل متحد، همواره جانب روسیه را در خصوص مسایل مهم دنیا گرفته است.

روز شنبه، لیو جیویی فرستاده دایم چین در سازمان ملل متحد، تاسف اش را در پیوند به رد قطعنامه روسیه در خصوص سوریه که توسط شورای امنیت وتو شده بود، ابراز کرد.

او این قطعنامه روسیه را جامع، همه شمول و با تعادل اعلام کرده بود.

فرستاده چین در سازمان ملل متحد گفت “چین به پیش نویس قطعنامه روسیه رای داد، اما متاسف است که این قطعنامه قبول نشد.”

پیش نویس قطعنامه روسیه با 9 رای مخالف نسبت به 4 رای موافق مورد قبول واقع نشد. دو کشور هم از رای دادن خودداری کردند.

یک قطعنامه از فرانسه که پیشنهاد می داد منطقه ای بدون پرواز در سوریه شناخته شود، درست مانند قطعنامه ای که در سال 2011 از سوی همین کشور پیشنهاد شد و سبب کشته شدن معمرقذافی شد، توسط روسیه وتو گردید. چین نیز در خصوص این قطعنامه فرانسه، از رای دادن خودداری کرد. ونزوئلا به عنوان عضو غیردایم شورا مانند روسیه به این قطعنامه رای منفی داد.

بسم الله الرحمن الرحیم

قدرمنو وطنوالو،

وروڼو او خویندو، السلام علیکم و رحمت الله،

تر هر څه اول د هغو ملکي او نظامي شهیدانو روحونو ته دعا کوم او له کورنیو سره یې غمشریکي څرګندوم چې په وروستیو ورځو کې په کندز کې، په هلمند کې، فراه ، روزګان او نورو ځایونو کې د جهل د پیروانو په لاس شهیدان شول. دغه راز د ټپیانو د ژر تر ژره علاج ارزو لرم. زه د هغو خویندو، میندو ، ماشومانو ، سپین ږیرو او ناروغانو لوږه، تنده، بې خوبي او پرېشاني له پامه نه شم غورځولای چې په کندز او نورو ځایونو کې د افغانستان د دښمنانو له لاسه ځورېږي او کړېږي. ما دوه ورځې مخکې د هغو ملکي کسانو لپاره چې د کندز په جګړو کې صدمه ور رسېدلې ده، د اویا میلیونه افغانیو فوري مرستې او په ارزګان کې له جنګ ځپلو خلکو سره د دېرش میلیونه افغانیو عاجلې مرستې حکم وکړ او د مرستو دا سلسله به د خلکو ضرورتونو ته په پام سره په ټولو جنګ ځپلو سیمو کې دوام ومومي.

د جهل پیروان چې د خلکو تکلیفول او ځورول ورته د شرم خبره نه ښکاري، په کندز ښار کې یې په تېرو څو ورځو کې ګڼ کسان له اوبو، خوړو او برق څخه محروم وساتل او د خلکو کورونه یې په سنګرونو بدل کړل.

دلته لازمه ده چې د افغانستان د اسلامي جمهوریت له دفاعي، امنیتي قوتونو، عسکرو، پولیسو او منصبدارانو تشکر وکړم یو ځل بیا یې د افغانستان د غلیمانو شیطاني دسیسې شنډې کړې. کندز ته تازه دمه قوه رسېدلې ده او د افغانستان دښمنان به خامخا د خپلو عملونو سزا وویني. په فراه کې زموږ د قواوو عاجل اقدامات پیل شوي دغه راز په نورو هغو سیمو کې چې د جهل پیروانو حملې کړې وې، حملې یې ناکامې شوې او یا د ناکامي په درشل کې دي.

د افغانستان د دښمنانو د وروستیو حملو یو لوی مقصد دا و چې په وارسا کې د نړۍ تعهدات تر سوال لاندې او د بروکسل غونډه تر شعاع لاندې راولي . د دوی د حملو بل مقصد دا و چې له حزب اسلامي سره د سولې موافقه بې اهمیته وښیي. له هند سره او د سیمې له ځینو نورو هیوادونو سره د افغانستان د روابطو زیاتېدل او د هند د یومیلیارد ډالرو مرستې اعلان یو بل عامل و چې د افغانستان د استقلال او ترقۍ دښمنان یې ناارامه کړل.

د افغانستان دښمنانو غوښتل چې د حملو په زیاتولو سره د بروکسل په غونډه کې له افغانستان سره د مرستو په کار کې اخلال ایجاد کړي، خو د دین او دنیا له شرمندګي پرته یې بل څه په نصیب نه شول. ستاسې خدمتګاران ، الحمدالله ، د بروکسل له کنفرانسه ډک لاس راستانه شوي دي او په ټولو وطنوالو زېری کوم چې لکه څنګه چې په وارسا کې د افغانستان له امنیتي، دفاعي قوتونو سره د راتلونکو کلونو لپاره مرستې تضمین شوې، دغسې د بروکسل په غونډه کې جهاني ټولنې د راتلونکو کلونو لپاره د خپلو اقتصادي مرستو وعده وکړه او دا یې تائید کړه چې افغانستان به په هیڅ وجه یوازې نه پرېښودل کېږي. نور نو مونږ، هم په اقتصادي برخه کې او هم په دفاعي برخه کې د ابهام له حالته راوتلي یوو. نور نو واضح بین المللي تعهدات موجود دي. ستاسې حکومت اوس تقریبا د اتلس زره میلیونه ډالرو خارجي مرستې امکانات لري. د پنځلس زره دوه سوه میلیونه ډالرو مرستې ژمنه په بروکسل کې شوې ده او دوه زره څو سوه میلیونه ډالره هم په اسیایي بانک کې د افغانستان لپاره شته چې په راتلونکو څلورو کلونو کې به د افغانستان د خلکو د ژوند د بهترۍ او د هیواد د اقتصادي انکشاف لپاره ولګول شي.

 

هموطنان عزیز،

تعهداتی که جامعۀ جهانی برای کمک به نیروهای دلیر دفاعی و امنیتی ما در وارسا، و برای کمک به انکشاف و پیش‌رفت در عرصه­ های زیربنایی در بروکسل، قبول دار شده است، علاوه بر منافع مشترکی که ما با کشورهای منطقه و جهان داریم، همچنان در اثر تلاش­هایی است که حکومت وحدت ملی برای جلب اعتماد شرکای بین المللی به خرج داده، و این اطمینان را به وجود آورده است که افغانستان می­ تواند عضوی مسئولیت‌پذیر و شریکی قابل اعتماد در پیمان­ها، تفاهم‌ها و موافقت­‌نامه­ های دو جانبه و چند جانبه باشد.

حفظ تعادل در روابط خارجی و داشتن مناسبات حسنه با کشورهای جهان همیشه یکی از عوامل عمدۀ ثبات در کشور ما بوده است. هرگاه که این توازن بهم خورده و روابط ما با کشورهای مهم جهان دچار آسیب و گسست شده است، شرایط منطقه‌ ای نیز در مسیری قرار گرفته است که مردم ما از آن متضرر شده‌اند. حکومت وحدت ملی با درک روشن از عوامل ژئوپلیتیک افغانستان و منطقه، آسیب‌هایی را که به روابط خارجی کشور ما وارد شده بود ترمیم کرده و مناسبات نیک با کشورهای نزدیک و دور را تقویت بخشیده است، تا افغانستان دیگر شاهد سال‌های انزوا نباشد و در برابر چالش‌هایی که تهدید مشترک برای افغانستان و منطقه است، تنها نماند. برای آمادگی های بروکسل، من خودم از چند ماه به اینسو روزانه چند ساعت در خدمت وزیران و مسئولین حکومتی بودم تا ما به عنوان حکومت افغانستان رهبری پروسه را بر عهده داشته و با طرح های تدوین شده و قابل قبول برای جامعه جهانی و شرکای بین المللی خود به این کنفرانس برویم. از نظر تحول در روابط خارجی کشور، وعده‌ای که در دوران انتخابات برای بازسازی روابط خارجی خود در پنج حلقه داده بودیم، تا به اینجا بخش عمدۀ آن تحقق یافته و باقیماندۀ آن نیز به زودی ان شاالله به انجام خواهد رسید.

اکنون که از یکسو روابط خارجی افغانستان با کشورهای جهان به صورت محسوسی بهبود یافته است، و از دیگر سو از ناحیه تعهدات واضح جامعه جهانی برای حمایت از افغانستان ضمانت هایی حاصل شده است، نوبت به اصلاحات داخلی می رسد، زیرا این کمک ها، بی حساب و کتاب به افغانستان داده نمی شود. دریافت هر مرحله از کمک ها منوط به اقدامات و اجراآت برنامه ها و تعهداتی است که در قالب سند صلح و رفاه افغانستان به همکاران بین المللی خود در بروکسل ارائه کردیم.

 

وروڼو او خویندو،

موږ په عین حال کې چې د خپلو دفاعي، امنیتي قوتونو تعلیم، تجهیز او استحکام ته پوره توجه لرو، د سولې هڅو ته هم هغومره باید اهمیت ورکړو. د دې وطن دښمنان یوازې د جنګ او تخریب او قتل و قتال په فکر کې دي، خو زموږ اصلي مقصد دا دی چې د وطن د ابادي او د وطنوالو د اسوده ګي لپاره تلاش وکړو. تاسې پوهېږئ چې تخریب ډېر اسانه او تعمیر ډېر سخته وي. یوه ودانۍ چې د لس کاله زحمت په پیسو جوړېږي، د لس ثانیې شیطاني فکر په مرسته، له منځه ځي. زموږ دښمنان د وطن د ابادولو او د خلکو د اسوده ګي لپاره هیڅ پلان او پروګرام نه لري، خو زموږ دا اسلامي، ملي او انساني مسولیت دی چې د خپلو وطنوالو د مشکلاتو د کمولو لپاره باید طرحې او برنامې ولرو .موږ الحمدالله د وطن د ابادۍ او ترقۍ لپاره په مختلفو ساحو کې طرحې لرو او د دغو طرحو د عملي کولو لپاره مو موثر ګامونه اخیستي او په ځینو برخو کې مو اجرآت پیل کړي دي. د همدغو طرحو او اجرآتو په وجه نړیواله ټولنه حاضره ده چې له افغانستان سره مرستې جاري وساتي او زیاتې یې کړي.

موږ هم د خپل دین په حکم او هم د خپلو خلکو د دردونو د کمولو لپاره سوله لازمه ګڼو او سوله د دې لپاره هم خپل لوی هدف او مقصد ګڼو چې وطن مو د پردو له احتیاجه راووځي او ترقي یې چټکه شي. موږ سولې ته د خپل تعهد په اساس ، له مختلفو ډلو سره چې په جګړه کې ښکېل وو، خبرې پیل کړې او تاسې ولیدل چې له حزب اسلامي سره خبرې اترې کامیابې شوې.

موږ دغه راز غواړو چې له هغو طالبانو سره خبرو ته کښېنو چې د پردیو د ګټو لپاره او د هغو په حکم افغانستان نه تباه کوي، زموږ اساسي قانون مني او د اسلام او افغانستان خیر غواړي. له حزب اسلامي سره خبرې ځکه کامیابې شوې چې خبرې بین الافغاني وې او دواړه غاړې په خپله مستقله اراده ، د افغانستان او د افغانستان مسلمان ملت د خیر او عزت په نیت، خبرو ته سره کښېناستل. سوله زموږ لپاره یوازې یو انتخاب نه دی بلکې یوه وجیبه ده، هم دیني او هم ملي وجیبه. موږ پوهېږو چې د افغانستان دښمنانو سولې ته د رسېدو په لاره کې ډېر خنډونه اچولي دي خو باور لرو چې دا خنډونه به لرې شي او دا باور ځکه لرو چې موږ د جنګ د ادامې لپاره هیچا ته هیڅ بهانه نه ده پرې ایښې. هغوی چې بیا هم جنګ کوي او د دې وطن د خویندو، میندو او ماشومانو د چیغو او فریادونو پروا نه ساتي، انجام یې معلوم دی او د دین او دنیا ملامتي او شرمنده ګي یې په مخ کې ده.

 

برادران و خواهران،

من از اینکه شما طی دو سال گذشته به دلیل رکود اقتصادی ناشی از خروج منابع بین المللی و فرار منابع داخلی نگران بودید، و نسبت به آینده دلهره داشتید آگاهم. تعدادی از هموطنان ما در نتیجه این رکود با دشواری هایی روبرو شدند. تعدادی از مردم ما به دلیل توقعی که از دولت و مسئولین داشتند به انتقاد شدید از من و حکومت می پرداختند. می خواهم به شما اطمینان بدهم که در تمام این دوران یک لحظه این دشواریها از نظرم دور نبوده است، و به همان دلیل روزانه من و همکارانم بیشتر از ۱۵ ساعت مصروف کار بودیم تا ضمن اینکه منابع اقتصادی را جستجو و فعال کنیم، به وعده ای که برای بهبود اقتصاد کشور داده بودم، عمل نمایم. با آن­که در دو سال گذشته بر میزان جنگ افزوده شد و فشار دشمنان ما چندین برابر گردید و مقابله با آن، بخش مهمی از وقت ما را به خود اختصاص داد، اما همزمان کارهای زیربنایی برای جلوگیری از رکود و زمینه‌ سازی برای تحرک اقتصاد کشور نیز ادامه یافت. خارج ساختن افغانستان از محاصرۀ جغرافیایی و مساعد ساختن فرصت­های ترانزیتی تازه برای تاجران کشور و تسهیلات جدید برای واردات و صادرات، از جملۀ این اقدامات بوده است. شما دیدید که افغانستان از چندین نقطه با خطوط راه آهن وصل شده و راه پیوستن به شبکۀ تجارت جهانی بیشتر از گذشته برای ما هموار شده است. علاوه بر راه‌های زمینی، کوریدور هوایی برای انتقال محصولات صادراتی افغانستان به هند، که در حال اجرایی شدن است، هم بر رونق اقتصاد ما تاثیر خواهد داشت، و هم اتکای ما را غرض ترانزیت به یک بندرگاه به صورت قابل ملاحظه ای کاهش خواهد داد. در ماه­ها و سال­های آینده تاجران ما فرصت­های باز هم بیش­تری برای فعالیت پیدا خواهند کرد و از این طریق اقتصاد کشور نیز به تحرک بیش‌تر خواهد رسید، و وابستگی به یک مسیر باز هم کاهش خواهد یافت.

دولت خود را موظف می‌داند که خدمات اساسی را برای مردم ارائه کند. گام های مهمی که برای تامین برق کشور و شروع کار روی بیشتر از ۲۹ بند آبی با هدف تولید انرژی و نیز بهبود زراعت ما، در این مدت برداشته شده است، در تاریخ معاصر ما بی‌سابقه است. بند سلما را که کارش سالها می شد آغاز یافته اما دچار رکود بود، در کمتر از ۱۵ ماه به بهره برداری رسانیدیم. بند کجکی را که ظرفیت کامل خود را تکمیل نکرده بود، به اکمال رسانیدیم، و فعلاً ۱۸ میگاوات برق بیشتراز گذشته تولید می کند و قرارداد افزایش ظرفیت ذخیره آب و و تولید برق آن را در ماه گذشته به هزینه نزیک به ۲۰۰ میلیون دالر به امضا رسانیدیم. انکشاف بند سروبی بر روی دریای کابل نیز روی دست است، و مطالعات اجرایی آن آغاز شده است که امیدواریم تا آخر سال اولین کلنگ انکشاف ساختمان آن به کمک سکتور خصوصی ما زده شود. گاز خود را نیز به تولید برق تخصیص دادیم، و سرمایه گذاری ها عملاً در این خصوص آغاز شده است. بندهای بخش آباد، میدان وردک، کانال خانشین، و سایر پروژه های عملی است که نشان می دهد با ارادۀ قوی از طرح به عمل و تطبیق گذار نموده ایم.

همزمان توجه به شاروالی‌ها، و بهبود نظام شهری در کشور، و تهیه مسکن برای مردم کم بضاعت و تثبیت ملکیت‌ها بخشی دیگر از کارهای زیربنایی دولت در این دو سال بوده است. ما این روند را ادامه خواهیم داد.

 

هموطنان گرامی،

اصلاحات که از مبرم ترین نیازهای کنونی نظام و کشور است، چیزی نیست که تنها با تذکر و تاکید رهبری نظام تحقق یابد، بلکه نیاز به تغییراتی عملی دارد که باید برای آن آمادگی های عملی وجود داشته باشد و همکاری همه جانبه صورت بگیرد، خصوصاً اصلاحات در نهادهای دفاعی و امنیتی. باید تعیینات در مناصب نظامی به دور از ملاحظات سیاسی و به دور از مداخلات زورمندان و حلقات مافیایی صورت بگیرد. بخش عمده مشکلاتی که در دو سال گذشته در کندز، هلمند، ارزگان و سایر نواحی کشور اتفاق افتاده است، از این جهت نبوده است که سربازان و افسران ما توانایی مقابله با دشمن را نداشته اند، بلکه به علت سپردن وظایف مهم به کسانی بوده است که از شایستگی مسلکی برخوردار نبوده، و با ملاحظات غیر مسلکی در آن مناصب گماشته شده بودند. فشار آوردن بر مسئولین برای تعیین افراد نالایق در مناصب نظامی، از علل عمده تلفات نظامی و ملکی بوده است. تداوم این وضعیت به هیچ صورت قابل تحمل نیست، و کسانی که در برابر اصلاحات مقاومت کنند و یا در فساد و مافیاگری نقش داشته باشند، با آنان برخورد قاطع خواهد شد. از این پس، باید ترفیعات افسران اردو و پلیس بر اساس دستاورد محسوس مسلکی صورت بگیرد. اصلاحات در بدنه نظام بجایی نمی رسد اگر در ارگان های مهم آن اصلاحات صورت نگیرد، و باید بگویم که بدون آن نه برنده جنگ خواهیم بود و نه برنده صلح.

در اینجا، توقع من از قشر سیاسی کشور این است که بخاطر این وطن و شرایط سرنوشت ساز آن، در روند اصلاحات همکار شوند، و نگذارند که با اولویت دادن به منافع جناحی و گروهی این فرصت مهم تاریخی از دست این ملت برود، و نیز همکاری کنند که دخالت های سیاسی در امور نهادهای دفاعی و امنیتی، خصوصاً پولیس ملی، کاملاً متوقف گردد، تا این نهادها از هر رنگ و بوی سیاسی، سمتی، حزبی و قومی پاک مانده و از هر نظر نهادهای کاملاً ملی و مسلکی باقی بمانند.

از دشوارترین عرصه‌هایی که به اندازۀ جنگ با تروریزم در افغانستان پرهزینه و پر درد سر است، مبارزه با فساد و قانون‌گریزی می باشد. خوب است در این‌جا به مردم خود به صراحت بگویم که دشمنان تان تنها طالبان و داعشیانی نیستند که با شما به صورت علنی اعلان جنگ داده و فرزندان شما را به قتل می‌رسانند، بلکه عناصر مفسد، چه به شکل افراد و چه به شکل شبکه‌هایی از فساد و قانون شکنی، که در مقابل اصلاحات مقاومت می‌کنند، باعث بدنامی کشور در سطح بین المللی می‌شوند، با اقتصاد جرمی بر پیکر اقتصاد قانونی کشور ضربه می‌زنند، تاجران ملی را به بیرون بردن سرمایه شان از کشور وامی‌دارند، و از عناصر مجرم و تبهکار حمایت می‌کنند، دشمنان دیگری هستند که سرنوشت این کشور را به تهدید گرفته‌اند، و جنایت شان کمتر از آن تروریست‌ها نیست. اگر چه ما هنوز تا غلبه بر این دشواری بزرگ راه درازی در پیش داریم، اما در این مدت توانسته‌ایم برخی از منابع عمدۀ فساد را مسدود، و مکانیزم‌های مقابله با آن را ایجاد، و اقداماتی جدی برای جلوگیری از آن را روی دست بگیریم.

 

برادران و خواهران گرامی،

شیوۀ کاری من و همکارانم اتکا به روشهای عوامفریبانه نیست. در دو سال گذشته برای بخش‌های عمده‌ای که وعده داده شده بود تهداب‌های درست گذاشته شده است، و اکنون وقت آن است که با سعی و تلاش مضاعف، برای به ثمر نشستن و به اِکمال رساندن این تهداب‌ها همت بگماریم. کارهای نمایشی آسان است، اما یک حکومت مسئول وظیفۀ خود می‌داند که بجای آن به کارهایی اساسی اولویت بدهد که در میان‌مدت و بلندمدت به نتیجه خواهد رسید. از این رو، تقاضای مجدد من از همۀ مسئولان دولتی این است که فرهنگ تلاش و جدیت در ادای وظیفه را در صدر توجهات خود قرار بدهند، تا با الگو گرفتن از آنان، روحیۀ سخت‌کوشی و تلاش در همۀ ادارات ما تعمیم یابد. کسانی که نتوانند پلان درست برای ادارۀ خود تهیه کنند و یا نتوانند بودجۀ انکشافی خود را مطابق با پلان به مصرف برسانند، به عنوان مدیران نا موفق شناخته شده و بعد از بررسی کارنامۀ ناکام شان قابل سبک‌دوشی از وظیفه خواهند بود. دریافت کمک های جامعۀ جهانی مشروط به این است که نهادهای ما ظرفیت تدوین برنامه را پیدا کنند، و برنامه ها از شفافیت کافی برخوردار باشند. باید فعالیت ادارات دولتی به تغییر واقعی در زندگی مردم ما بینجامد، نه اینکه تنها خوراک خبری تولید شود. همچنان باید تاکید کنم که هیچ مسئول دولتی حق ندارد با پیش کشیدن قضا و قدر و تفسیر غلط از یک موضوع عقیدتی، از خود سلب مسئولیت کرده و برای کم کاری خود توجیهی درست کند.

 

عزتمنو هیوادوالو،

هیڅ ملت له کار او زیاره پرته، ترقي نه ده کړې او ارزوګانې یې نه دي پوره شوي. موږ هم نه شو کولای چې تر اخره پورې په خارجي مرستو تکیه ولرو. زموږ دین کار کول عبادت بللي دي او زموږ ګران پیغمبر له لټي او تنبلي څخه الله ته پناه وړې ده. له بلې خوا، د موفقو ملتونو تجربه ښیي چې هغوی یوازې او یوازې د خپل کار او تلاش په مټ کامیاب شوي دي، نو، دا سمه نه ده چې همېشه په پردیو مرستو تکیه ولرو او په خارجي کومکونو خپل احتیاجات پوره کړو. دا یوازې د څو تېرو لسیزو جګړه نه ده چې موږ یې د پردو مرستو ته محتاج ساتلي یو، بلکې په ټولنه کې ځینې منفي عادتونه هم شته چې زموږ د کار او پرمختګ مخه نیسي.

د نورو هیوادونو تجربه ښیي چې فعال کسان، که په شمېر کم هم وي، ډېر څه کولای شي او برعکس، که لټ کسان بېخي ډېر هم وي، مهم پرمختګ به یې په نصیب نه شي. زموږ اداري سیستم جدي اصلاح ته ضرورت لري او موږ باید اساسي تحول رامنځ ته کړو. زه دا نه وایم چې د دولتي ادارو کارمندان دې خدای مکړه خپلې وظیفې له لاسه ورکړي، بلکې غواړم چې د دولتي ادارو، مدني نهادونو او خصوصي سکتور د تعامل په اساس دې د کار لپاره یو قابل قبول تعریف پیدا شي، څو په دې ډول د کاذب کار ځای واقعي او ګټور کار ونیسي. د جګړې د کلونو په موده کې کاذب کار په ادارو کې په یوه عادت بدل شو او زموږ یو شمېر مدیرانو چې د مدیریت د علم په برخه کې یې نوي معلومات نلرل، یوازې او یوازې د خپلو مامورینو شمېر زیات کړ.

زه همدا د شنبې په شپه د کابل دوو روغتونونو ته لاړم چې وضعیت یې وګورم. یو روغتون پاک، سوتره او منظم و، خو بل روغتون په نامناسب حالت کې و. که مونږ خپلې ادارې فعالې او د خلکو خدمتګارې نه کړو، یوازې پیسې زموږ مشکل نه شي حل کولای. زموږ دفاعي، امنیتي قواوې د امکاناتو په لحاظ اوس په بهتره حالت کې دي، مګر د ځواکونو د مسلکي کېدو او د سیاسي قشر له مداخلو څځه د امنیتي، دفاعي قواوو د خوندي کېدو لپاره نور کار هم لازم دی.

 

هموطنان عزیز،

کاراتر ساختن سیستم اداری کشور، بالا بردن کیفیت کار، و افزایش بازدهی ادارات دولتی باید بخشی از اصلاحاتی باشد که به زودی آغاز گردد، تا برنامه‌های کلانی که دولت روی دست گرفته است زودتر به ثمر برسد.

ضرورت به تحول یک ضرورت بنیادی است که همۀ مردم ما بر آن اتفاق نظر دارند. اما این تحول آرزویی نیست که بدون عزم همگانی ملی به انجام برسد. مشکلاتی که گریبان‌گیر کشور ماست زنجیره‌ای است که از حلقه های مختلف تشکیل می‌شود، و هر حلقه بر دیگر حلقات تاثیر مستقیم دارد، و ممکن نیست که با اصلاح یک حلقه از آن، بتوان از شر حلقات خبیثۀ دیگر نجات یافت. به این دلیل، ما ناگزیریم با چشم اندازی کلان و با نگاهی جامع به سوی تحول حرکت کنیم، تا کاملاً از دایرۀ خبیثۀ این زنجیره رهایی بیابیم. ما باید هر دو پروسۀ دولت‌سازی و ملت‌سازی را در موازات هم به پیش ببریم، که این مستلزم تقویت نهادهای دولت، مقابلۀ جدی با فساد، مقابلۀ جدی با کم کاری و وظیفه‌گریزی، تطبیق کامل قانون اساسی، و بازسازی شیوۀ مدیریت و رهبری کشور بر اساس معیارهای امروزی است.

بدون تحولی همه‌جانبه و اساسی در این زمینه‌ها، ملت ما ناگزیر خواهد بود که همیشه، بعد از هر مقطع زمانی، از نقطۀ صفر شروع کند، و کشور با این وضع هیچ‌گاه به ثبات لازم نخواهد رسید. من در اینجا از همۀ شخصیت‌ها و نهادهای فعال در عرصه‌های سیاسی و اجتماعی، خصوصاً از جوانان تحصیل‌کرده تقاضا می‌کنم که طرح‌های شان را برای تحول و اصلاحات لازم با من در میان بگذارند و نیز در تطبیق آن‌ها سهم بگیرند.

آنچه مسئولیت من بوده است، و بیشتر از آن را، کوشش کرده ام به انجام رسانم. امروز فکتورهای عمده برای پیشرفت کشور و انکشاف آن فراهم آمده است. اما تنها رئیس جمهور کشور مسئولیت ندارد، بلکه موفقیت همه جانبه به همکاری همه جانبه ضرورت دارد. بدون آن، ابهام های کلانی در برابر آینده ما قرار خواهد داشت، زیرا جنگی که کشور ما گرفتار آن است، تنها یک لایه ندارد، و بلکه حلقات استخباراتی، مافیای مواد مخدر و اقتصاد جرمی، و عناصر مرتجع و افراطی همه در آن درگیر هستند، و تحولات کلانتر منطقه و جهان نیز هر کدام بجای خود تاثیرگذار است.

همچنان باید در نظر داشته باشیم که نبرد ما با دشمنان این وطن تنها در میادین جنگی نیست، بلکه همچنان جنگ روانی آنان برای در هم شکستن روحیه مردم از اهدافی است که آنان پیوسته دنبال کرده اند. ما باید همه یکجا و به صورت آگاهانه با این شرایط روبرو شویم تا این ترفند شیطانی را ناکارآمد بسازیم، و روحیه مردم و سربازان ما مقاوم بماند و اجازه ندهیم که با دامن زدن غیر لازم به نگرانی ها، دشمن به خواسته خود برسد.

قدرمنو هیوادوالو، نور نو د دولت په ټولو ادارو کې د ګام په ګام خو بنیادي او هر اړخیزو اصلاحاتو وخت رارسېدلای دی. اصلاحات د خلکو غوښتنه ده، د تاریخ غوښتنه ده او د عدالت غوښتنه ده. په دغه لویه او ضروري چاره کې باید یو بل ته لاسونه سره ورکړو.

تل دې وي افغانستان

زنده باد افغانستان

یشه سون افغانستان

فضل هادی مسلمیار رئیس مجلس سنا امروز (یکشنبه) در جلسه این مجلس گفت وضعیت پیش آمده در کشور و بخصوص در ولایت کندز طرح شوم پاکستان برای افغانستان است.

لازم به ذکر است که افغانستان همواره پاکستان را متهم به حمایت از تروریزم کرده است، اما مقامات پاکستانی این ادعای مقامات کشور را رد می کنند.

این در حالیست که بسیاری از کشورهای دنیا به شمول، هند، بنگلادش، بوتان و حتی برخی نمایندگان کنگره آمریکا خواهان به رسمیت شناخته شدن پاکستان به عنوان کشور حامی تروریزم شده اند.

در یک دادخواست آنلاین که چندی پیش توسط وبسایت کاخ سفید آمریکا مبنی بر اعلام شدن پاکستان به عنوان کشور حامی تروریزم راه اندازی شد، تنها طی هفته اول آن، بیش از یک صد هزار نفر آن را امضا کردند، که این رقم در هفته دوم به 200 هزار نفر رسید؛ اتفاقی که دولت اوباما را مجبور می کند طی 60 روز ان را بررسی کرده و پاسخی به ان بدهد.

از سویی دیگر، آقای مسلمیار ضمن حمایت از نیروهای امنیتی کشور، دولت کابل را متهم به بی توجهی نسبت به این قضیه کرد.

وی گفت دولت وحدت ملی با وجود عمر کم خویش، شاهد دوبار سقوط شهر استراتژیک کندز به دست شورشیان طالبان بوده است.

طالبان شش روز پیش به شهر کندز از چندین جهت حمله کردند و گفته می شود برای ساعاتی این شهر را به تصرف خود درآوردند. اما نیروهای امنیتی توانستند کنترول بخش اصلی شهر را بدست بگیرند و شورشیان را به عقب برانند.

اما پس از گذشت شش روز، درگیری میان نیروهای امنیتی و شورشیان طالبان در ولایت کندز و مرکز شهر کندز به شدت در جریان است، و هزاران نفر از ساکنان این شهر آواره شده اند.

آقای مسلمیار در جلسه امروز همچنین در خصوص آوارگان و بیجا شدگان کندز اشاره کرد و گفت این مردمان در بدترین شرایط ممکن قرار دارند و دولت باید هر چه زودتر به آن ها رسیدگی کند.

او اضافه کرد هم اکنون اجساد شهروندان کودکان به شمول زنان و کودکان در خیابان ها افتاده و هیچ کس به آن ها توجهی نمی کند.

شاید اولین گام عملی این حزب پس از امضای توافقنامه صلح، رفتن هیاتی عالی رتبه از حزب به آمریکا باشد تا تلاش کند نام سران شان را از لیست سیاه تروریستان بین المللی آمریکا و سازمان ملل حذف نمایند.

محمد امین کریم که پیش از امضای توافقنامه صلح، مسئولیت رهبری تیم مذاکره کننده حزب اسلامی را بر عهده داشت می گوید به احتمال زیاد هیاتی از حزب اسلامی به زودی به آمریکا مسافرت کند تا در آنجا به طور مستقیم در خصوص حذف نام برخی سران حزب، از لیست سیاه تروریستان بین المللی آمریکا و سازمان ملل متحد با مقامات آمریکایی گفتگو کند.

وی اما به طور قطع اعلام نکرد که هیاتی از این حزب به آمریکا مسافرت می کند، بلکه آن را بیشتر یک گزینه مطرح شده عنوان کرد.

لازم به ذکر است که حزب اسلامی شاخه حکمتیار چندی پیش و پس از ماه ها تلاش و مذاکره، با دولت افغانستان پیمان نامه صلح را امضا کرد.

یکی از بندهای توافقنامه صلح میان حزب اسلامی و دولت افغانستان، تلاش برای لغو تحریم های سازمان ملل متحد و آمریکا علیه این حزب و برخی سران این حزب بود.

در عوض، حزب اسلامی متعهد شد تا تمامی سلاح هایش را به دولت افغانستان تحویل بدهد و دیگر با گروه های شورشی هیچ رابطه ای برقرار نکند.

حزب اسلامی در سال 1977 توسط گلبدین حکمتیار تاسیس گردید، اما دو سال بعد، پس از انشعاب برخی از اعضای این حزب به رهبری یونس خالص، حزب اصلی با نام حزب اسلامی حکمتیار معروف شد و جریان تحت رهبری یونس خالص نیز با نام حزب اسلامی خالص شناخته می شود.

راجنات سینگ وزیر امور داخله هند گفته است که مرز مشترک پاکستان و هند تا پایان سال 2018 به طور کامل مهر و موم می شود.

وی گفت در حال حاضر طرح عملیاتی این موضوع آماده شده است و تلاش ها نیز در جریان است تا به زودی اجرایی گردد.

آقای سینگ افزود “دولت همچنین به دنبال راه حل های فن آورانه برای حفاظت از این مرز می باشد.”

وزیر امور داخله هند تاکید کرد “نمی توان امنیت ملی را به خطر انداخت و ما به ارتش خودمان باور داریم.”

او در همین حال همچنین از مقامات ایالت های سرحدی این کشور به شمول جامو و کشمیر، پنجاب، راجستان و گجرات خواست تا به منظور تامین امنیت مرز بین المللی با پاکستان به دنبال ایجاد موانع فیزیکی و غیر فیزیکی باشند.

وی خواستار تسریع بخشیدن در کار اجرای این پروژه شد.

ضمیر کابلوف فرستاده ویژه ولادیمیر پوتین رئیس جمهوری روسیه برای افغانستان، امروز (جمعه) گفت که کشورش آماده است به افغانستان هلی کوپترهای جنگی جدید و یا دیگر تجهیزات نظامی بدهد، اگر آمریکا و اتحادیه اروپا هزینه اش را پرداخت کند.

وی گفت “ما آماده ایم تجهیزات نظامی گران قیمت مانند هلی کوپترهای جنگی و یا دیگر سیستم های نظامی به کابل بفروشیم، اگر اتحادیه اروپا و آمریکا هزینه اش را پرداخت کند.”

آقای کابلوف افزود که اتحادیه اروپا و آمریکا می تواند از پول هایی که اخیرا در کنفرانس بروکسل جمع آوری شده، بهترین استفاده را بکند.

این گفته ها در حالی از سوی این مقام پاکستانی مطرح می گردد که اخیرا تنش ها میان دو کشور هند و پاکستان بر سر مسئله کشمیر بار دیگر افزایش یافته است.

این اولین بار است که پاکستان مسئله صلح در افغانستان را با مسایل جاری کشمیر مرتبط می کند و می گوید که برای صلح دو منطقه، تنها یک راه حل وجود دارد و نمی توان صلح این دو منطقه را به بخش های جداگانه تقسیم کرد.

مشاهد حسین سید گفت “جاده منتهی به صلح کابل از کشمیر می گذرد؛ این بدان معناست که شما هنگامی که در رابطه با صلح حرف می زنید، نمی توانید آن را بخش بندی کنید و بخشی را جدا نمایید. نمی توان صلح در کابل داشت و کشمیر را گذاشت تا بسوزد. این گونه صلح اتفاق نمی افتد.”

رئیس کمیته دفاع سنای پاکستان در جلسه ای در “مرکز استیمسون” واشنگتن گفت “شما آمریکایی ها همواره از صلحی جامع حرف می زنید، پس بگذارید مردم آسیای جنوبی بیش از این میزبانان خصومت های گذشته نباشند. بگذارید به جلو حرکت کنند.”

خانم «شیزرا منسب» عضو مجمع ملی پاکستان و فرستاده ویژه نخست وزیر پاکستان برای کشمیر که در کنار آقای مشاهد حسین سید در این جلسه حضور داشت، گفت “مسئله اصلی ما این بار صلح در کشمیر است، و هیچ صلحی در منطقه حاکم نخواهد شد، اگر مسئله کشمیر حل و فصل نگردد. این یک مسئله بین المللی است، این مشکلی داخلی نیست. خطر هم اکنون بسیار بالاست، ما دو کشور همسایه دارای قدرت هسته ای هستیم، بنابراین نیاز است تا صلح در خصوص کشمیر داشته باشیم، و سپس دیگر مسایل خل خواهند شد.”

خانم شیزرا گفت که محمد نواز شریف نخست وزیر پاکستان بارها پیشنهاد برای گفتگوهای در خصوص کمشیر بدون هیچ «پیش شرطی» داده است، اما همواره این موضوع از سوی هند رد شده است.

وی افزود “راه پیشرفت در مذاکرات است. ما آماده گفتگو در خصوص هر موضوعی هستیم. این هند است که می گوید فقط در خصوص یک موضوع صحبت می کند. ما اما آماده ایم تا در خصوص این موضوع و هر موضوع دیگری صحبت کنیم.”

گرچه این اولین بار است که پاکستان این گونه موضوع کشمیر و صلح در افغانستان را مطرح می کند، اما واکنش و اشتیاق های کمتری از اعضای اشتراک کننده در مرکز استیمسون در این خصوص وجود داشت.

مشاهد حسین سید گفت “ما از آمریکا می خواهیم که در این خصوص مداخله کرده، زیرا آمریکا اهرم فشار بر هند دارد، و از هند بخواهد تا مذاکراتمان را در این خصوص آغاز کنیم، تا هر چه زودتر خشونت علیه حقوق بشر در کشمیر را خاتمه داده و مطمئن شویم که تمامی قطعنامه های سازمان ملل در کشمیر عملی می گردد.”

مشاهد حسین سید در پاسخ به سوالی گفت پاکستان آماده انجام هر کاری برای اعتماد سازی میان دو کشور می باشد، تا بتوان مذاکرات را آغاز کرد.

وی اما در خصوص اینکه هند از پاکستان خواستار اقدامات جدی علیه گروه های تروریستی به شمول “حافظ سعید” شده است، هیچ توضیح قانع کننده ای ارائه نکرد.

مشاهد حسین سید گفت که هند تا کنون اسناد و مدارک کافی به پاکستان در خصوص طراح حملات 26 نوامبر سال 2008 به بمبئی هند ارائه نکرده است، و از این رو پاکستان نمی تواند اقدامی جدی علیه طراح حملات بکند.

او علاوه کرد “اقدامات قانونی پاکستان علیه عاملین حمله به بمبئی در جریان است. ما منتظر مدارک و شواهد هستیم که تاکنون از جانب هند برایمان فراهم نشده است.”

وی همچنین افزود “در خصوص مسایل مرتبط با گروه جیش محمد نیز باید گفت که یک دست، صدا ندارد”

دولت آمریکا از سال 2002 تاکنون بیش از 68 میلیارد دالر برای تقویت نیروهای امنیتی افغانستان که در حال نبرد با شورشیان هستند هزینه کرده است.

همچنین آمریکا و سازمان ناتو چندی پیش، در نشست ورسای لهستان، وعده پرداخت 5 میلیارد دالر سالانه را تا سال 2020 برای تقویت نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان دادند.

جنرال جان ساپکو رئیس اداره بازرسی آمریکا برای بازسازی افغانستان اما در نامه ای به پنتاگون نوشته است که بخشی از این پول ها برای سربازانی مصرف می شود که در حقیقت اصلا وجود ندارند.

لازم به ذکر است که جنرال جان ساپکو این نامه را ماه گذشته به پنتاگون ارائه کرده بود، اما این نامه امروز رسانه ای شده است.

جنرال ساپکو در این نامه نوشته است “اختلاف مداوم گزارش ها میان تعداد نام های موجود در لیست نیروهای امنیتی افغانستان و تعداد واقعی این سربازان، سوالاتی را مطرح می کنند، مبنی بر اینکه آیا دولت آمریکا اقداماتی کافی برای جلوگیری از مصرف شدن مالیات ها برای سربازان خیالی افغانستان برداشته است و یا خیر.”

به طور کلی گفته می شود که هم اکنون 320 هزار سرباز در صفوف نیروهای امنیتی افغانستان وجود دارد، اما مقامات مدعی هستند که تعداد واقعی سربازان بسیار پایین تر از این رقم می باشد.

تلفات سنگین نیروهای امنیتی، فرار پولیس و سربازان از وظیفه و یا سر وظیفه حاضر نشدن این سربازان به این معناست که ماهانه هزاران تن از این سربازان کمتر می شوند، که جایگزین کردن این سربازان کاری بسیار دشوار است.

کمبود سربازان در مناطقی که دچار درگیری مانند ولایت هلمند هستند به وضوح احساس می شود؛ جایی که شمار کم سربازان سبب شده تا تلاش ها برای مقابله با شورشیان طالبان کم رنگ دیده شود.

جنرال ساپکو به نقل از مقامات محلی در ولایت هلمند گفته است که تقریبا نیمی از تعداد سربازانی که در لیست نیروهای امنیتی این ولایت قرار دارند، در حقیقت وجود ندارند، که معاش این سربازان وجود نداشته به کیسه رهبران فاسد آنها می رود.

به همین منظور، گفته می شود وزارت دفاع آمریکا اقداماتی را در نظر گرفته است تا از وجود این سربازان خیالی جلوگیری کند. برای مثال پنتاگون می خواهد برخی از سیستم ها را اتوماتیک کند و بیومتریک سربازان افغانستان را در اختیار داشته باشد تا بتواند آنها را ردیابی کند.

اما جنرال ساپکو می گوید این اقدامات تنها زمانی موثر است که اطلاعات دقیقی از تعداد نیروهای امنیتی افغانستان بدست آورده شود و نگهداری شود.