دسته: سیاست

داکتر عبدالله عبدالله، رییس اجراییه کشور امروز (چهارشنبه) در این کمیته افزود که انتظار می‌رود با مصرف بودجه و تطبیق برنامه‌ها، در تقاضا و کشت کوکنار کاهش به عمل آید، نه افزایش.

سلامت عظیمی وزیر مبارزه با مواد مخدر گفت که سال گذشته ۳۲۸ هزار هکتار زمین کوکنار کشت شد و ۹ هزار متریک تُن تریاک تولید گردید. طبق آن، ۶۳ درصد افزایش در کشت و ۸۷ درصد افزایش را در تولید نسبت به سال ۹۶ نشان می‌دهد.

به گفته او، به دلیل کمبود بودجه و امکانات لازم، کاهش کمک‌های جهانی، دسترسی آسان به مواد مخدر، فقر و بیکاری و کم‌کاری ادارات ذیربط، کشت و تولید مواد مخدر افزایش یافته است.

خانم عظیمی افزود که کوکنار در ۲۴ ولایت و ۱۷۶ ولسوالی کشت می‌شود. ۲.۹ – ۳.۵ میلیون تن معتاد به مواد مخدر هستند که در آن ۹۰ هزار کودک و ۸۰ هزار زن نیز شامل ‌اند.

وزارت مبارزه با مواد مخدر گزارش داد که مراکز تداوی معتادان در سراسر کشور ظرفیت تداوی ۴۰ هزار معتاد را در سال دارند.

این وزارت پیشنهاد کرد که برای مبارزه مؤثر با این پدیده، افزایش بودجه، تقویت مراکز تداوی، تطبیق پلان عمل ملی از سوی وزارت‌ها، جلب کمک‌های جهانی و برخورد مسوولانهٔ نهادهای امنیتی برای جلوگیری از قاچاق و فروش مواد مخدر ضروری است.

وزارت داخله نیز گزارش داد که در سال جاری ۳۵ تن مواد مخدر را کشف و ضبط، ۸ لابراتوار پروسس مواد مخدر را تخریب و ۴۲۴ مظنون به شمول ۳ قاچاقبر بزرگ را بازداشت کرده است.

وزارت‌های مبارزه با مواد مخدر و داخله برنامه‌های سال جاری‌شان را در امر مبارزه با کشت، قاچاق، کاهش تقاضا و تطبیق پلان عمل ملی مبارزه علیه مواد مخدر به جلسه ارایه کردند.

رییس اجراییه کشور برای رفع مشکل قوانین با معاون دوم ریاست جمهوری صحبت کرد که روز شنبه این مسأله را در نشست با وزارت‌های مبارزه با مواد مخدر، عدلیه و اداره دادستانی کل بررسی نماید.

دوکتور عبدالله عبدالله به وزارت مبارزه با مواد مخدر وظیفه سپرد که یک طرح جامع را در قسمت مبارزهٔ فراگیر با مواد مخدر تهیه کند تا در کنفرانس دونرها پیش‌کش شود.

وی همچنین به تمام نهادهای ذیربط دولتی هدایت داد که پلان عمل ملی را در اولویت برنامه‌های‌شان قرار دهند.

دوکتور عبدالله عبدالله ضمن تایید شاخص‌ها برای کاهش تقاضا و تداوی معتادان تاکید کرد که «مسأله بودجه را با نهادهای بین‌المللی مطرح می‌کنیم.»

تمامی جناح های درگیر در افغانستان به شمول سربازان آمریکایی کم کم به «فصل نبرد» وارد می شوند، فصلی که هوا نه آن چنان گرم است و آن چنان سرد، طوریکه بهترین شرایط برای جنگیدن در میدان های نبرد فراهم است. شمار نیروهای امنیتی افغانستان به دلیل ترک از وظیفه و یا تلفات با کاهش چشمگیر بیش از ده فیصدی طی یک سال گذشته مواجه بوده است.

از این رو، به راحتی می توان گفت که استراتژی آمریکا در قبال افغانستان که همانا ساختن و تجهیز نیروهای امنیتی افغانستان برای دفاع از دولت می باشد، شکست خورده است.

بر علاوه جنگجویان طالبان، دشمنان افغانستان شامل جنگجویان دیگری نیز می باشند که برخی از آنها با گروه داعش وابسته هستند. درست همانند اتفاقات در عراق، گروه داعش توانسته از درگیری ها در افغانستان به نفع خود سود ببرد و خود را وارد معادله جنگ کند و مردم را با شیوه های موثری قتل عام نماید. تازه ترین خودنمایی گروه داعش در افغانستان، اجرای یک حمله تروریستی دو مرحله ای بود که در آن دست کم 26 تن به شمول 9 خبرنگار جان خود را از دست دادند و نزدیک به 50 تن دیگر زخمی شدند.

منبعی قابل اعتماد و دقیق وجود ندارد که بتوان به موجب آن گفت که چه مقدار از اراضی افغانستان دقیقا تحت کنترل جنگجویان طالبان و یا داعش می باشد. شهر کابل که با نیروهای خارجی محاصره شده در دستان دولت است، اما این امر برای دیگر نقاط کشور این طور نیست.

بخشی از موانع سد راه آمریکا و دولت افغان برای موفقیت را می توان به فساد و ماهیت حکمرانی قبیله ای در افغانستان نسبت داد. هر آمریکایی که در افغانستان کار کرده باشد، نسبت به ماهیت هرج و مرج و وحشیانه حکمرانی در افغانستان شهادت می دهد. (البته اگر آن آمریکایی خود از این هرج و مرج ها منفعت مالی نبرده باشد.)  جنگ سالاران مناطق زیادی را تحت کنترل دارند. زنان در عرصه حضور ندارند و سو استفاده های جنسی از کودکان امری عادی است.

در حال حاضر هیچ مذاکره و گفتگویی میان جناح های افغانستان به شمول طالبان وجود ندارد. گروه داعش را هنوز ذکر نمی کنیم، اما برای خاتمه جنگ و برطرف شدن مشکلات در افغانستان، سرانجام نیاز است که به این گروه هم به طور موثری رسیدگی گردد. موضوع برگزاری انتخابات پارلمانی هم در حال حاضر یک نکته انحرافی است.

چه کسی واقعا تمایل دارد که این همه مشکلات را در افغانستان حل و فصل کند؟ آمریکا هم که اگر بخواهد این وظیفه را به دوش بگیرد به مقدمه ای برای خروج او از جنگی هم اکنون بسیار طولانی خواهد انجامید. نظامیان آمریکایی با دستگاه های شناسایی از آسمان می توانند به دنبال نشانه هایی از حملاتی مشابه یازدهم سپتامبر در افغانستان باشند؛ پس چرا بمانند؟

دفتر مشاور امنیت ملی رئیس جمهور در خبرنامه ای نوشته است که این نشست اضطراری شب گذشته (سه شنبه) با ریاست محمد حنیف اتمر و اشتراک اعضای رسانه ها، فدراسیون رسانه ها و برخی مقامات ارشد امنیتی برگزار گردید.

براساس این خبرنامه، آقای فهیم دشتی به نمایندگی از فدراسیون رسانه ها برخی پیشنهادات، درخواست ها و نگرانی های رسانه ها را به آقای اتمر ارائه کرد.

خبرنامه مذکور علاوه می کند که فدراسیون رسانه ها و کمیته مشترک بر لزوم تامین امنیت خبرنگاران و حمایت از خانواده های خبرنگاران متاثر از حملات تروریستی تاکید ورزیدند.

آقای اتمر نیز در این نشست گفت که خواسته ها و پیشنهادهای فدراسیون رسانه ها قابل توجیه است و سپس به نهادهای مربوطه هدایت داد تا اقدامات لازم را برای تامین امنیت ژورنالیست ها روی دست بگیرند.

وی همچنین هدایت داد تا مکانیزم و برنامه ای مشخص برای حمایت از خانواده های خبرنگارانی که در حملات تررویستی کشته می شوند، ایجاد گردد.

مشاور امنیت ملی رئیس جمهور همچنین گفت که دولت ترتیبی را اتخاذ می کند تا به موجب آن برای فرزندان خبرنگارانی که جان خود را در حملات از دست می دهند، بورسیه های تحصیلی اعطا گردد.

خانم نیلوفر رحمانی خلبان نیروی هوایی کشور که تقریبا دو سال پیش برای یک دوره آموزشی بلند مدت در آمریکا حضور داشت، در آنجا درخواست پناهندگی داد.

لازم به ذکر است که خانم رحمانی 26 ساله در سال 2012 وارد نیروی هوایی کشور شد و پس از آن اولین خلبان زن شد که هواپیماهای بال ثابت را به پرواز درمی آورد.

«کیمبرلی موتلی» وکیل مهاجرتی خانم رحمانی می گوید: «خیلی خوشحالیم که بالاخره این اتفاق افتاد.»

وی افزود: «بخاطر تغییر در سیاست های مهاجرپذیری آمریکا، هم اکنون تعداد نفراتی که نسبت به دوره دولت آقای اوباما پناهندگی دریافت می کردند، خیلی کم شده است؛ از این رو، درخواست پناهندگی رحمانی نیز خیلی برایش با استرس بوده است.»

گفتنی است که نیلوفر رحمانی خبر قبول شدن درخواست پناهندگی اش را روز دوشنبه دریافت کرد، درست زمانی که افغانستان در چند نقطه اش بار دیگر شاهد رویدادهای تررویستی مرگباری بود.

موتلی علاوه می کند که «خانم رحمانی اما بسیار نگران خانواده اش است که در افغانستان زندگی می کنند. او فقط می خواهد مطمئن شود که خانواده اش در مکانی امن زندگی می کنند؛ اما در کل، خوشحال است که پناهندگی اش را دریافت کرده است.»

خانم سارا ساندرز سخنگوی کاخ سفید روز گذشته (سه شنبه) در جمع خبرنگاران گفت که آمریکا حملات تروریستی روز دوشنبه در کابل را به شدت محکوم می کند و معتقد است که هیچ توجیهی برای چنین اقدام بی رحمانه و شنیعی وجود ندارد.

لازم به ذکر است که صبح روز دوشنبه یک مهاجم انتحاری خود را در مقابل دروازه ورودی ریاست عمومی امنیت ملی کابل منفجر کرد. دقایقی بعد، یک مهاجم انتحاری دیگر زمانی که خبرنگاران و فعالان رسانه ای برای پوشش انفجار اول آمده بودند، خود را در میان آنان منفجر کرد.

در این رویداد دست کم 26 تن به شمول 9 خبرنگار و تصویربردار رسانه های مختلف جان خود را از دست دادند و 49 تن دیگر زخمی شدند.

خانم ساندرز گفت: «این خبرنگاران در آنجا جمع شده بودند که انفجار اولی را پوشش خبری دهند. رسانه های افغانستان نشان دهنده بسیار قوی از تغییر در این کشور است. قطعا، هیچ توجیهی برای چنین رفتار بی رحمانه و شنیعی وجود ندارد.»

وی در پاسخ به یک پرسش گفت که دولت آقای ترامپ، استراتژی اش را به تازگی در مورد افغانستان پیاده ساخته و در حال حاضر هیچ تصمیمی برای تغییر در آن وجود ندارد.

سازمان عفو بین الملل امروز (سه شنبه) گفت که عاملان حملات تروریستی مرگبار روز گذشته در کابل مرتکب جنایت جنگی شده اند.

لازم به ذکر است که حوالی ساعت هشت صبح یک مهاجم انتحاری خود را در منطقه شش درک شهر کابل مقابل دروازه ورودی ریاست عمومی امنیت ملی منفجر ساخت که دست کم جان 4 تن را گرفت و 5 تن دیگر را زخمی ساخت.

دقایقی بعد و زمانی که خبرنگاران و تصویربرداران رسانه های مختلف برای پوشش رسانه ای رویداد آمده بودند، انفجاری دیگر میان خبرنگاران صورت گرفت. پولیس کابل می گوید که فرد انتحاری دوم موفق شده بود در پوشش خبرنگار خود را به میان خبرنگاران برساند.

در این رویداد بیش از 25 تن به شمول 9 خبرنگار جان باخته و 49 تن دیگر زخمی شدند.

گروه تروریستی داعش مسئولیت این رویداد را بر عهده گرفت. این گروه همچنین مسئولیت یک حمله انتحاری مرگبار دیگر را در هفته پیش نیز بر عهده گرفته بود. در آن رویداد دست کم 70 غیرنظامی جان باخته و 120 تن دیگر زخمی شدند. اکثر قربانیان این حادثه از قومیت هزاره و اهل تشیع بودند.

عمر واریاچ معاون سازمان عفو بین الملل می گوید که داعش به صورت عمد افراد ملکی و خبرنگاران را هدف قرار داده و بدین صورت مرتکب جنایت جنگی شده است.

دفتر ریاست جمهوری نوشته است که آقای غنی در مراسم اختتامیه کنفرانس ملی کار با انتقاد از وضعیت اقتصادی امروز در افغانستان گفت که وابستگی افغانستان به جهان در حال حاضر بی حد و اندازه است.

آقای غنی همچنین به عدم توازن در صادرات و واردات کشور اشاره کرد و گفت که در حال حاضر واردات افغانستان هفت برابر صادارتش می باشد که این موضوع مانعی برای پیشرفت است.

رئیس‌جمهور عدم توازن رشد نفوس و انکشاف اقتصادی کشور را باعث تداوم فقر دانسته، افزود: «افراط و تفریط در افغانستان حد ندارد، یک بر سه مردم ما هرشب گرسنه به خواب می ‌روند و ضرورت واضح است که توازن میان فیصدی نفوس و رشد تغییر کند تا فقر را به صورت اساسی محو کنیم.»

وی در خصوص عدم قابلیت مصرف بودجه گفت: «هر میلیاردی را که مصرف نمی‌کنیم، یک فیصدی رشد را از دست می‌دهیم و نه تنها مصرف بودجه پائین است، بلکه قیمت پروژه‌ها بی‌حد بلند و کیفیت آن بی‌اندازه پائین می‌باشد.»

رئیس‌جمهور در مورد تعهدات متقابله حکومت افغانستان با جامعۀ بین‌المللی معلومات ‌داده گفت که «ما باید از اتکا به جامعۀ بین المللی به اتکا به خود برسیم و این را به وضاحت باید گفت که در ختم شش سال، کمک‌ها به این مقیاس ممکن و شایسته نیست.»

وی افزود: «قرارداد دهۀ تحول، قرارداد متقابل بوده و کمک در بدل اصلاحات است. مهم‌ترین مشکل ما فساد گسترده بوده و اصلاحات ما برای ساختن نظام، تامین حاکمیت قانون، انتخابات، تحکیم دموکراسی، مشارکت زنان و امحای فقر می‌باشد.»

رئیس‌جمهور با اشاره بر اینکه افغانستان با کسی دشمنی دوامدار ندارد، گفت که «اینجا محل اتصال است و افغانستانِ که امروز می‌خواهیم، افغانستان تیم ملی کرکت ماست که مسابقات و چندین جام جهانی را کمایی کرد و در مدت ده سال خود را از صفر به درجه‌اول رساند.»

آقای غنی بر انکشاف متوازن و توازن سکتوری تاکید کرده، گفت: «ضرورت است که در میان سکتورهای زراعت، صنایع، معادن، خدمات و ساختمان توازن ایجاد گردد، زیرا اگر توازن نباشد ما به انکشاف متداوم دست نمی‌یابیم.»

محمد اشرف غنی بر توازن ایجاد فرصت‌ها بر زن و مرد، توازن میان شهرها، روستاها و کوچی‌ها و توازن انکشاف سرمایه‌های طبیعی، اقتصادی، فرهنگی و بشری نیز تاکید کرد.

رئیس‌جمهور بر کاریابی عاجل و رشد متداوم نیز تاکید کرد و گفت که اجماع برای اقتصاد تولیدی به کار است و افغانستان باید به یک کشور صادراتی تبدیل گردد.

رئیس‌جمهور همچنین در سخنانش بر گفتمان ملی بالای فیصدی رشد، تعین اهداف برای عواید، انکشاف اقتصادی تولیدی و ایجاد نظام صادراتی تاکید کرد و گفت که باید اصلاحات همه‌جانبه برای ممکن ساختن این اهداف به وجود آید.

وی اضافه کرد که «برنامه ‌سازی متکی به همکاران بین ‌المللی بوده، نظارت ما ضعیف است، اکثریت ما فرد محور هستیم و قیمت زمان در فرهنگ دولتی ما بسیار اندک می ‌باشد.»

محمد اشرف غنی تصریح‌ کرد که بیش از صدهزار هکتار زمین در بانک زمین جمع ‌شده است و در دو سال آینده، دو میلیون هکتار زمین در بانک دولتی زمین می‌آید و باید تمام املاک دولتی در یک بانک واضح جمع شود و همچنان جایدادهای مردم افغانستان در چهارسال شرعی گردد.

وی گفت که «ما به یک بحث ملی اقتصادی نیازمند هستیم و در این بحث ملی، باید مردم سهیم شوند تا انکشاف متوازن تامین گردد.»

رئیس‌ جمهور در پایان سخنانش گفت که مساوات شهروندی بر اساس برنامه‌های متوازن و متداوم می‌باشد و نقطۀ کلیدی تأمین وحدت ملی، ایجاد ثبات نظام و بالاخره تأمین صلح و امنیت است.

دفتر ریاست جمهوری در خبرنامه ای نوشته است که جلسه شورای امنیت قبل از ظهر امروز (سه شنبه) به ریاست محمد اشرف غنی رئیس جمهور کشور برگزار شد که در آن به بحث درباره تامین امنیت منطقه غرب کابل و همچنین در خصوص رویداد تروریستی روز گذشته در کابل پرداخت.

در این جلسه، مسئولین نهادهای امنیتی گزارش های مربوطه شان را در خصوص رویداد تروریستی روز گذشته ارائه کردند.

خبرنامه دفتر ریاست جمهوری می افزاید که آقای غنی در این جلسه ضمن ابراز تاسف به خاطر رویداد متذکره، گفت: «آزادی بیان و فعالیت های آزاد رسانه ها برای حکومت از اهمیت خاص برخوردار است.»

وی به مسئولین مربوطه وظیفه سپرد تا چگونگی وقوع رویداد دیروز و خلاء های امنیتی را بررسی نموده، جزئیات و حقایق را در این رابطه با رسانه ها و مردم شریک سازند.

رئیس جمهور افزود که رویداد تروریستی دیروز، حمله بالای آزادی بیان و جنایت علیه بشریت است و عاملان آن به پنجۀ قانون و عدالت سپرده خواهد شد.

در این جلسه در مورد وضعیت امنیتی ولایات مختلف کشور نیز بحث صورت گرفت و ضمن بررسی چالش ها و مشکلات، به مراجع مربوط جهت بهبود وضعیت امنیتی هدایات مشخص داده شد.

دفتر ریاست جمهوری همچنین در خبرنامه اش افزوده که در پایان این جلسه، در خصوص مشکلات افغان‌های مقیم عربستان سعودی بحث صورت گرفت و به مسئولین مربوطه هدایت داده شد تا در زمینه با آنان همکاری نمایند.

محتوای این نوشته که از صفحه ی شخصی فردی به نام ریحان در فیس بوک برداشته شده است، این طور می نویسد:

آقای رییس جمهور سلام!

حدس می‌زنم چند ساعت پیش کاغذی روی میزت گذاشتند که خبر کشته شدن دهها تن را در حمله انتحاری شش درک می‌داد و باز هم کاغذی دیگری که خبر قطعه قطعه شدن کودکان قندهار را و این گونه تو مرگ را روی کاغذ می‌بینی!

آقای رییس جمهور! این تمام قصه نیست! این گوشه‌ی کم آزار قصه است. روی کاغذ کسی به دنبال تکه های گم شده عزیزش نیست. روی کاغذ کودکی به دنبال پدر قطعه قطعه شده اش نمی‌گردد. روی کاغذ مادری به دروازه ی خانه اش نیمی از پیکر جوانش را تحویل نمی‌گیرد. روی کاغذ نمی‌شود سرگردانی ها و دردهای کودکی که پدرش را تکه تکه کرده اند را دید. روی کاغذ دردها را نمی‌توان نوشت و نه می‌توان خواند.

آقای رییس جمهور! بیا برای یک بار هم که شده ببرمت بیرون کنار صحنه‌ی جنایت. آنجا که جسد ها روی هم افتاده است. دود و اتش همه جا را پوشانده است و صدای ناله ی مجروحین بلند است که هی کمک می‌طلبند. کسی آخرین نفس هایش را می‌کشد. توده ای از جسدها روی هم افتاده‌اند. در گوشه‌ی دستی جدا شده از پیکر می‌بینی! دستی که به نظر می‌رسد دست پیرمردی‌ست. درست فهمیدی! بر کف دستش رد دسته‌ی گاری هنوز فهمیده می‌شود. او در این سالها روزانه شانزده ساعت خیابانهای کابل را گاری کشیده تا شب برای نوه های یتیمش نان ببرد. تمام رنج و درد جهان را به تنش ریخته است و با تن فرسوده از پیچ و خم موترهای زره دزدان نان و حرمتش خیابانهای کابل را به دنبال تکه نانی دویده است. آنسو تر پیکر جوانی غرق در خون افتاده است. طولی نمی‌کشد که همسر جوانش دست دو کودک خوردسال را گرفته و به دیدار این تن غرق خون می آید. دو کودک کنار پیکر پدر جوان شان زانو می‌زنند و تمام گرسنگی ها، محرومیت ها و دردهای سالهای بعد فقدان پدر را فریاد می‌کشند. زن جوان پیکر قطعه قطعه شده ی همسرش را برای آخرین بار در آغوش می‌گیرد و جیغ می‌کشد و جیغ می‌کشد تا همه ی دنیا درد از دست دادن عزیزان شانرا بدانند. مادری با قد خمیده به پیکر بی جان جوانش نزدیک می‌شود. خیره به قامت رعنای جوانش نگاه می‌کند. دشوار است باور اینکه دیگر آن سرو قامت تکان نمی‌خورد. انگار خوابیده درست مثل کودکی هایش که هنگام خواب مادر به صورت ماهش خیره می‌شود. این بار اما مادر به سختی باور می‌کند که دیگر جوان سرو قامت بیدار نمی‌شود.

آقای رییس جمهور! هر پیکر افتاده در این صحنه ی خونبار داستانی بلند دارد. داستانی که نمی‌شود روی کاغذ دید. خیلی وقت است که هیچ کاغذی توان تحمل این دردها را ندارد،برای همین کسی تقلا نمی‌کند بنویسد شان.

درون دیوارهای ارگ، یعنی جای که تو نشسته ای،دردهای ریخته در خیابان‌ها این مملکت افسانه‌ی بیش نیست،این است که آنجا فقط آمارها را می‌نویسند.

منی که امروز آوردمت کنار این پیکرهای به خون خفته‌،خودم دو کودک دارم. همسرم را از دست داده‌ام. سالهاست با گرسنگی و درد و محرومیت‌ها، کودکانم را بردوش گرفته از کوچه‌ی به کوچه‌ی دیگر کابل آواره می‌گردم و هر صبح نگران نان شب شان هستم. اما این تمام نگرانی و درد من نیست. درد من این است که اگر روزی، مثلا یکی از همین روزها در میان انبوه پیکرهای تکه تکه شده، در کادر یک عکاس پیکر من باشد، به سر کودکان من چه خواهد آمد.

آقای رییس جمهور! این یک قصه نیست. من می‌ترسم. می‌ترسم از این‌که در این سرزمین مملو از وحشت بعد من کودکانم به کجا بروند.

آقای رییس جمهور! اینجا در همین مملکتی که تو رهبرش هستی دهها هزار کودک درد بی‌کسی را به شانه های کوچک شان حمل می‌کنند.

آقای رییس جمهور! ما افسانه نیستیم! ما واقعیت داریم. واقعیتی که درد و تلخی اش استخوان آدم را خاکستر می‌کند.

آقای رییس جمهور! بیا تمام قصه را بفهم. این داستان دارد بنیاد ما را می‌کند.

دفتر حمایت از رسانه های آزاد افغانستان با ارسال خبرنامه ای گفته است که رخداد دهم ثور یک رویداد تروریستی بی سابقه در افغانستان است، زیرا پیش از این هیچ گاه این طور خبرنگاران و فعالان رسانه ای مورد حمله مستقیم قرار نگرفته بودند.

لازم به ذکر است که پس از حمله جنگجویان طالبان به کارمندان «موبی گروب» و تلویزیون طلوع تقریبا دو سال پیش، تاکنون این طور خبرنگاران و کارمندان رسانه ای مورد حمله قرار نگرفته بودند.

در آن رویداد نیز 7 کارمند موبی گروب به شهادت رسیده و حدود 20 تن دیگر زخمی شدند.

دفتر حمایت از رسانه های آزاد افغانستان در خبرنامه اش، ضمن محکوم نمودن این رویداد تروریستی، پیشنهادهای زیر را به دولت وحدت ملی می دهد:

• دهم ثور باید به عنوان روز «قربانیان آزادی بیان» در تقویم ملی افغانستان درج گردد. (این پیشنهاد به طور رسمی طی یک مکتوب به دولت ارسال شده است.)
• دولت باید راهکاری را ترتیب و شامل مقرره های رسمی کند که به موجب آن برای بازماندگان شهدای فاجعه دهم ثور و همچنین برای بازماندگان بیش از 80 تن از شهدای جامعه خبرنگاری به صورت مستمری تنخواه پرداخت گردد.
• با توجه به انبوه سؤالاتی که در زمینۀ عاملان فاجعۀ «دهم ثور» در میان جامعۀ خبرنگاری و مردم افغانستان خلق شده است، حکومت وحدت ملی باید این فاجعه را به صورت شفاف بررسی نموده و عاملان آن را از طریق جامعۀ خبرنگاری به مردم افغانستان معرفی نماید.
• دولت افغانستان باید در مورد خط‌ مشی تامین امنیت خبرنگاران و رسانه‌ها تجدید نظر نموده و بداند که به هر دلیلی و در هر شرایطی وقتی خبرنگاران کشته شود، قسمتی از مسؤولیت آن به دوش حکومت افغانستان است.
• همچنین از رسانه‌های کشور خواسته می ‌شود که در زمینۀ امنیت کارمندان‌ شان از هیچ‌ گونه مساعی دریغ نورزیده و مسؤولیت حرفه ‌ای شان را انجام دهند. خبرنگاران نیز بدانند که گزارش هیچ خبر به اندازه ارزش جان ‌شان معتبر نیست.
• حکومت و در کنار آن نهادهای ملی و بین‌المللی دادخواهی مانند: کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان، کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد، کمیسیون ارزیابی حقوق بشر گزارش ‌گران بدون مرز، کمیته حفاظت از خبرنگاران مستقر در آمریکا، و … باید فاجعۀ «دهم ثور» را به عنوان جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت ثبت نموده و فرآیند آن را پی‌گیری نمایند.

لازم به ذکر است که حوالی ساعت هشت صبح روز گذشته (دوشنبه) یک مهاجم موترسایکل مملو از مواد منفجره اش را در مقابل دروازه ورودی ریاست عمومی امنیت ملی واقع در منطقه «شش درک» شهر کابل منفجر کرد. در این رویداد 4 تن جان باخته و 5 تن دیگر زخمی شدند. اما لحظاتی پس از این انفجار، زمانی که خبرنگاران برای پوشش رسانه ای انفجار و نیروهای امنیتی و مردم برای کمک به قربانیان آمده بودند، مهاجم دوم انتحاری که خود را در پوشش یک تصویربردار رسانه ای جا زده بود، خود را در میان خبرنگاران منفجر کرد.

در انفجار دوم، متاسفانه 9 تن از خبرنگاران و کارمندان رسانه ای کشور به همراه بیش از ده تن دیگر جان خود را از دست داده و شمار زیادی نیز زخمی شدند.

گروه تروریستی داعش با انتشار پیامی مسئولیت این رویداد را بر عهده گرفت.

لازم به ذکر است که نهادهای حامی رسانه ها بعدازظهر امروز با حضور در محل حملات تروریستی اعلام کردند که شکایت نامه رسمی خود را در دادگاه جرایم بین المللی و شورای امنیت سازمان ملل متحد درج می کنند، زیرا این حمله، جنایتی آشکار علیه بشریت است.

صدیق الله توحیدی مدیر مسئول کمیته مصونیت خبرنگاران افغانستان گفت که حادثه امروز جنایتی آشکار علیه بشریت است که بر علیه رسانه های افغانستان سازماندهی گردیده بود.

وی علاوه کرد که رسانه ها و خبرنگاران افغانستان طی یک شکایت نامه رسمی از دادگاه جرایم بین المللی و شورای امنیت سازمان ملل متحد خواهان بررسی جدی این قضیه خواهند شد.

آقای توحیدی همچنین اضافه کرد که امروز به عنوان روزی خونین برای رسانه ها در تاریخ افغانستان به ثبت خواهد رسید و هر ساله در این روز از شهدای خانواده رسانه ها گرامی داشت به عمل خواهد آمد.

لازم به ذکر است که در حملات تروریستی صبح امروز در منطقه شش درک شهر کابل، دست کم 26 تن به شمول 9 خبرنگار و کارمند رسانه ای جان باخته و دست کم 49 تن دیگر زخمی شدند.

پولیس کابل می گوید که حوالی ساعت هشت صبح امروز (دوشنبه 10 ثور) یک مهاجم انتحاری موترسایکل مملو از مواد منفجره اش را در مقابل دروازه ورودی ریاست عمومی امنیت ملی منفجر کرد؛ در پی این انفجار 4 تن جان باخته و 5 تن دیگر زخمی شدند.

پولیس کابل می افزاید که انفجار دوم زمانی رخ داد که مهاجم انتحاری دوم خود را در پوشش تصویربردار رسانه ای در میان خبرنگاران که برای پوشش رویداد جمع شده بودند، رسانده و خود را منفجر می کند.

در انفجار دوم، 22 تن دیگر به شمول 9 خبرنگار و کارمند رسانه ای جان خود را از دست می دهند.

اسامی خبرنگاران و کارمندان رسانه ای شهید شده در این رویداد به شرح زیر می باشند:

 

شاه مری فیضی، عکاس خبرگزاری فرانسه

یار محمد توخی، تصویربردار تلویزیون طلوع نیوز

سلیم تلاش، خبرنگار تلویزیون مشعل

عبادالله حنان زی، خبرنگار رادیو آزادی

غازی رسولی، خبرنگار تلویزیون یک

نوروز علی، تصویربردار شبکه یک

علی سلیمی، تصویربردار تلویزیون مشعل

سباوون کاکر، تصویربردار رادیو آزادی

خانم محرم درانی، مجری رادیو سلام وطندار

گروه تروریستی داعش در پیامی مسئولیت این رویداد را به عهده گرفت.

 

اعلامیه ریاست اجراییه علاوه می کند که «این حملات وحشیانه و مغایر با تمام موازین اخلاقی، انسانی و اسلامی را محکوم می ‌کنیم. به قربانیان این رویداد غم‌انگیز بهشت‌برین، به زخمی‌ها شفای عاجل و به خانواده‌های شهدا صبر جزیل تمنا داریم.»

متن اعلامه می افزاید که شهروندان افغانستان در یک جنگ تحمیل ‌شدۀ ظالمانه، سال‌هاست از سوی کشورهای مشخص و ابزارها و مزدوران‌ شان مورد حمله قرار می‌گیرند.

تروریستان بدصفت در حملات امروزشان به ‌گونۀ هدفمند غیرنظامیان، خبرنگاران و کمک‌رسان‌ها را مورد حمله قرار دادند. تروریستان با این حمله، آزادی بیان، مردم‌سالاری و رسانه‌های آزاد و بی‌طرف را هدف قرار دادند. آزادی بیان مهمترین دست‌آورد هفده سال گذشته است و صیانت و پاسداری از آن را وظیفۀ خود می ‌دانیم.

حملاتی از این دست نشان می‌دهد که طالبان و گروه‌های همسوی ‌شان با کلیت جامعۀ افغانستان سر ستیز و دشمنی دارند. به همین دلیل، به هیچ گروه و قشری رحم نمی‌کنند. دیروز حملاتی را در ولایت ننگرهار راه ‌اندازی کردند. هفتۀ گذشته در مرکز ثبت احوال نفوس در غرب کابل، کودکان، زنان و مردان را هدف قرار دادند. این حملات ثابت می‌سازد که تروریستان هیچ برنامه‌ یی جز کشتار عامه و جلوگیری از آبادی و آزادی افغانستان ندارند.

اما این حملات بزدلانه، عزم ما را برای مقابله با تروریستان و حامیان‌شان جزم‌ تر می‌سازد. مردم افغانستان همواره ثابت کرده‌اند که تسلیم حوادث و رخدادهای این چنینی نمی‌شوند.

پس از وقوع حوادث امروز، به مسوولان امنیتی و نهادهای صحی در کشور هدایت داده شده است که از تمام امکانات دست داشته به خاطر درمان زخمی‌ها و رسیدگی به خانواده‌ های قربانیان استفاده نمایند.

در این لحظات دشوار، در کنار خانواده‌های قربانیان رویدادهای غم‌ انگیز امروز هستیم.

منابع دولتی مدعی شدند که این مهاجم وابسته به گروه داعش بود. در این رویداد دست کم 70 تن به شمول کودکان و زنان جان خود را از دست داده و بیش از یک صد تن دیگر زخمی شدند. عکس های این رویداد آن قدر وحشتناک و دردآور است که نمی توان به آسانی آنها را تماشا کرد.

این اما اولین باری نبود که یک مهاجم انتحاری، هزاره ها را در کابل هدف قرار می دهد. یک مهاجم انتحاری دیگر چند هفته قبل از آن نیز در حین مراسم تجلیل از سالروز کشته شدن (شهادت) عبدالعلی مزاری، آنها را هدف قرار داد. لازم به ذکر است که گروه طالبان عبدالعلی مزاری را در سال 1995 کشت. گفته می شود که طالبان وی را از هلی کوپتر به بیرون پرت کردند.

جنگجویان مسلح تحت نام طالبان و یا گروه داعش، هزاره ها را اغلب در جاده های کشور هدف قرار می دهند. برای مثال جنگجویان طالبان اغلب به جاده ها می آیند تا موترهای مسافربری را ایستاد کنند و به دنبال هزاره ها بگردند. و اگر پیدا کنند، همان جان اعدام شان می کنند.

 

انعطاف پذیری هزاره ها با وجود تبعیض ها

جامعه هزاره طی کل تاریخ افغانستان همواره با تبعیض های متفاوت دولتی مواجه بوده اند. از پادشاهان وحشی گرفته تا حاکمان قبلی همواره هزاره ها را به عنوان یکی از اصلی ترین اهداف خود قرار داده اند. حتی زیاد جای دوری نرویم؛ هزاره ها طی دهه 90 میلادی از سوی گروه طالبان در نواحی مرکزی و شمالی کشور همواره با خشونت های فراوان دست و پنجه نرم می کردند؛ گرچه این موضوع را نیز نباید فراموش کرد که برخی از جنگجویان هزاره نیز متهم به برخی رفتارهای وحشی گرایانه درطی سال های جنگ داخلی هستند.

اما با وجود تمامی این تبعیض ها و هدف قرار گرفتن ها، جامعه هزاره در مواجهه با ظلم و عقب ماندگی، انعطاف پذیری بی سابقه ای از خود به نمایش گذاشته که در خور تقدیر می باشند. بدون شک، آنها پیشتازان تغییرات اجتماعی در افغانستان هستند. تنها با قدم زدن در محله های آنان در شهر کابل، می توان این تغییر را احساس کرد. آنها با حداقل ترین فرصت های بدست آمده شان، سبک و معیارهای زندگی شان را تغییر داده اند.

همچنین، آنها اولین کسانی بوده که با اشتراک گسترده در انتخابات و یا برگزاری تظاهرات اجتماعی مسالمت آمیز، دموکراسی را در افغانستان پیاده ساخته اند. از این رو، از آنها نه تنها باید حفاظت کرد، بلکه آنها را به عنوان مدلی در تغییر اجتماعی افغانستان، تقویت نیز باید کرد.

من خود از قومیت هزاره نیستم که بخواهم با این گفته های ناسیونالیسمی خود را درگیر تحقق پیشگویی های خود کرده کنم. اما واقعا دشوار است که انکار کنیم که این جامعه به مانند ستاره ای درخشان در آسمان تاریک افغانستان نبوده است.

پیش رانان موثریت سیاسی در افغانستان

در ماه اسد سال 1395 خورشیدی، آنها به سرک ها آمده تا علیه تصمیم محمد اشرف غنی رئیس جمهور کشور مبنی بر تغییر مسیر خط انتقال برق ترکمنستان، ازبکستان، تاجیکستان، افغانستان و پاکستان موسوم به «توتاپ» تظاهرات کنند. آنها معتقد بودند که تصمیم برای تغییر این خط انتقال برق، سیاسی بوده که می خواهد مناطق مرکزی افغانستان که عمدتا ساکنان آنها هزاره ها هستند، همچنان محروم بمانند.

آنها چندین روز پیش از برپایی تظاهرات شان اعلام کرده بودند که در چنین روزی تظاهرات شان را برپا می کنند. دولت اما در جواب آنها، با استفاده از شمار زیادی کانتینر به مسدود کردن راه های منتهی به ارگ ریاست جمهوری پرداخت و هشدارهای امنیتی مبنی بر وقوع بالقوه حملات انتحاری صادر کرد.

آنها با اطمینان کم به سرک ها آمده و تظاهرات شان را برپا کردند، که اما با چندین انفجار انتحاری مواجه شدند و شمار زیادی از آنها جان خود را از دست داد و صدها تن دیگر زخمی شدند.

برخی از تظاهرات کنندگان، دولت اشرف غنی را متهم به تحریک سازی تروریستان و غفلت در تامین امنیت آنها کردند.

به دنبال این حمله مرگبار، دولت آقای غنی انگشت اتهام را به سوی برگزار کنندگان اصلی این تظاهرات دراز کرد، و توجهات را از غفلت وظیفه ای دولت برای تامین امنیت حداقلی شهروندان به منظور استفاده از حقوق اساسی شان منحرف ساخت.

این در حالیست که در تظاهرات برپا شده، عکس هایی دیده می شود که زنان و مردان، شاخه های گل رز به نیروهای امنیتی مستقر در مسیر تظاهرات شان تقدیم می کنند. همچنین، آنها یک تیم مشخصی را سازماندهی کرده بودند که کثافات و زباله های پشت سر تظاهرات کنندگان را بر روی سرک ها جمع آوری کنند. این گونه رفتارهای اجتماعی کاملا در افغانستان غیرمعمول هستند. تمامی این ها در حالی است که آنها در گذشته نیز تجارب تلخی از برپایی تظاهرات های مسالمت آمیزشان داشته اند.

در ماه عقرب سال 1394 خورشیدی، آنها با حمل پیکرهای هفت تن که توسط شورشیان سربریده شده بودند، تظاهرات گسترده ای را در مقابل ارگ ریاست جمهوری برپا کردند. دختر کوچکی به نام «تبسم» میان کشته شدگان بود. مارش تظاهرات آنها به سوی ارگ ریاست جمهوری بود تا از رهبران دولت طلب عدالت کنند؛ اما به محض رسیدن به دیوارهای بلند ارگ ریاست جمهوری، تنها چیزی که نصیب شان شد، گلوله های محافظان ارگ بود که چندین زخمی برجای گذاشت.

با تمامی این چالش ها، جامعه هزاره در افغانستان به معنای واقعی کلمه قهرمانان جنبش های اجتماعی هستند. آنها اولین کسانی بودند که توانستند سازمان یافته ترین تظاهرات مدنی را بر پا نمایند تا نشان دهند که چگونه می توان با وجود انتحارها و بی توجهی های دولت، حقوق اساسی را پیاده کرد.

 

جانبداری قومی

اخیرا برخی از فعالان جامعه مدنی مدعی شده اند که دولت هزاره ها را نادیده گرفته و مشخصا و به طور کاملا اختصاصی روی گروه طالبان تمرکز کرده است. درست است که تلاش های در راستای صلح باید همچنان ثابت و پابرجا بمانند، اما این بدان معنا نیست که این تلاش ها به نوعی رنگ سیاسی به خود بگیرد که یک جناح بر جناح دیگری ترجیح داده شود، آنهم در کشوری نا جور مانند افغانستان.

از زمانی که دولت پیشنهاد صلحش را به طالبان ارائه کرده و کنفرانس بین المللی تاشکند برای افغانستان نیز برگزار شده، محمد اشرف غنی رئیس جمهور افغانستان دو بار به جنوب مسافرت کرده است؛ مناطقی که اکثر از قومیت خود او یعنی پشتون ها می باشند. او در دو سفر ولایتی به ولایات خوست و پکتیا رفت و بر علاوه افتتاح و گشایش چندین پروژه زیرساختی و اقتصادی از ساکنان این ولایات خواست تا در انتخابات پیش رو اشتراک نمایند. آقای غنی همچنین در این دو ولایت که طالبان نیز حضوری قوی در آنجا دارند، از جنگجویان آنها نیز خواست تا در پروسه انتخابات اشتراک نمایند؛ گرچه تاکنون این جنگجویان این درخواست آقای غنی را رد کرده اند.

درست بر خلاف آن، آقای غنی در حفاظت از مردمی که خودخواسته چنان شوری برای استفاده از حقوق اساسی شان در جامعه دارند و تاکنون نیز حضور گسترده در مراکز ثبت نام رای دهندگان داشته، ناکام بوده است. حمله بر مرکز ثبت نام رای دهندگان در غرب کابل، تنها حمله ای نبوده که یک مرکز این چنینی با مراجعان عمدتا هزاره را هدف قرار می دهد. درست چند روز قبل از آن، چندین فرد مسلح یک مرکز دیگر در ولایت غور حمله کردند. ولایت غور نیز عمدتا هزاره نشین است.

اگر دولت وحدت ملی در تامین امنیت غیرنظامیان در کلان شهرهای افغانستان ناکام و ناتوان است، این دولت چگونه می خواهد امنیت رای دهندگان را در مناطق تحت کنترل طالبان فراهم نماید!

انکار این موضوع که هزاره ها هم اکنون پیشتازان قوه اجتماعی برای تحقق دموکراسی در افغانستان هستند، و یا خاموش کردن صدای عدالت خواهی آنها و یا رها کردن آنها در دامن تروریستان، از جمله موارد بارز و آشکار تبعیض می باشند که هزاره ها در قرن بیست و یکم در حال تجربه هستند.

دولت وحدت ملی افغانستان عمدا و یا غیرعمد در تامین امنیت ناکام بوده، واقعا هزاره ها را آماج حملات قرار داده است. از وظایف اخلاقی جامعه جهانی که نمایندگی های متفاوتی در افغانستان دارد، است که از این پیشتازان تغییرات اجتماعی حفاظت نماید.

حمله علیه هزاره ها نه تنها نوعی ستمکاری در حق آنها است، بلکه این حملات در واقع موثریت سیاسی افغانستان را که نیازمند حمایت مداوم است، زیر سوال می برد.

اگر دموکراسی در افغانستان بار دیگر بمیرد، افغانستان بار دیگر به میدان جنگ های داخلی تبدیل می گردد که کشور را به عصر حجر می برد.

گلوب پست/ عیسی خان ایوبی

دفتر ریاست جمهوری نوشته است که محمد اشرف غنی رئیس جمهور کشور عصر امروز با نمایندگان شورای علمای اهل تشیع افغانستان در قصر گل خانه ارگ دیدار و پیشنهاد آنان مبنی بر ایجاد حوزه چهاردهم امنیتی برای غرب کابل را مورد تایید قرار داد.

لازم به ذکر است که علمای اهل تشیع افغانستان چند روز پیش و به دنبال حمله مرگبار تروریستی بر یک مرکز ثبت نام رای دهندگان انتخاباتی در منطقه مهتاب قلعه دشت برچی واقع در غرب کابل، در پیامی از مردم خواست تا زمانی که امنیت آنان از سوی دولت تامین نگردیده، از اشتراک در این مراکز خودداری کنند.

یک مهاجم انتحاری وابسته به گروه داعش قبل از ظهر روز یکشنبه هفته گذشته خود را در یک مرکز ثبت نام رای دهندگان منفجر کرد، مرکزی که مردم که اکثرا از قومیت هزاره و اهل تشیع بودند برای دریافت کارت رای دهی و یا اخذ تذکره تابعیت مراجعه کرده بودند. در این رویداد، دست کم 70 تن به شمول زنان و کودکان جان خود را از دست دادند و 120 تن دیگر زخمی شدند.

آیت الله صالحی، استاد محمد اکبری و محمد فیاض ارزگانی به نمایندگی از این شورا طی سخنانی خواسته ها و مشکلات شان را به شمول ناامنی در منطقه غرب کابل به جلسه ارائه کردند.

آنان پیشنهادات شان را در مورد افزایش حوزه های امنیتی، توجه به معلومات استخباراتی و کشفی، افزایش نیروهای امنیتی، بررسی نقاط آسیب‌پذیر، تامین امنیت مراکز دینی و آموزشی و مراکز ثبت نام و تذکره مطرح نمودند.

دفتر ریاست جمهوری علاوه کرده که همچنین نمایندگان شورای علمای اهل تشیع، تاکید کردند که شورای متذکره به لحاظ دینی و اسلامی، اخوت اسلامی را در جامعه یک اصل می داند و به آن التزام عملی دارد و در راستای توسعه و تحکیم اخوت اسلامی کوشش همه جانبه کرده است.

آن ها تاکید کردند که اصل وفاق و اتحاد ملی برای شان یک اصل بنیادی است.

نمایندگان متذکره، ضمن اینکه انتخابات را یک اصل در تفکر و اندیشه امروزی و یگانه راه برای انتقال قدرت دانستند، بر تامین امنیت پروسۀ انتخابات و اجرایی شدن قانون احوال شخصیه اهل تشیع، تاکید ورزیدند.

بربنیاد خبرنامه ریاست جمهوری، آقای غنی نیز از استماع خواست ها و پیشنهادات نمایندگان شورای علمای اهل تشیع، از دیدگاه مثبت و پیشنهادات سازندۀ آنان، تشکر کرد و ضمن تاکید بر همکاری علما و مسئولین امنیتی، گفت که وحدت ملی و حاکمیت قانون برای دولت یک اصل است.

رئیس جمهور افزود که مسئولین امنیتی با علما و سایر اقشار مشوره های دوامدار خواهند داشت.

رئیس جمهور کشور با بیان اینکه امنیت شهروندان برای دولت از جملۀ اولویت های اساسی است، به شهردار کابل و ادارۀ انکشافی زون پایتخت هدایت داد تا در مدت یک هفته، نقشۀ اساسی غرب کابل را تنظیم کنند.

وی بر انسجام و طرزالعمل های مشخص امنیتی برای ساحۀ غرب کابل و ایجاد تدابیر خاص هماهنگی تاکید کرد.

رئیس جمهور گفت که «نگرانی های مردم را با تدابیر که روی دست است، برطرف خواهیم کرد.»

او همچنین از علما خواست تا بر ضد افراطیت بسیج شوند و صدای خود را علیۀ تروریستان خصوصاً داعش بلند کنند.

رئیس جمهور کشور، پیشنهاد مسئولین امنیتی را در خصوص ایجاد حوزۀ ‍۱۴ امنیتی برای غرب کابل، منظور کرد.

فضل هادی مسلمیار رئیس مجلس سنا امروز (شنبه) همزمان با سالروز پیروزی جهاد افغانستان گفت که این مجلس تصمیم دارد طرحی را ارائه کند که به موجب آن با کسانی که به جهاد افغانستان، مقدسات و یا شخصیت های ملی توهین کند، برخورد قانونی صورت بگیرد.

آقای مسلمیار افزود که مجلس سنا پس از تهیه این طرح، آن را به مجلس نمایندگان ارائه می کند و در صورت تایید مجلس، آن را به رئیس جمهوری برای توشیح می فرستند.

محمد اشرف غنی رئیس جمهوری کشور امروز (شنبه) در مراسمی به منظور تجلیل از هشتم ثور (سالروز پیروزی جهاد افغانستان) با تاکید بر برگزاری انتخاباتی شفاف و عادلانه گفت که انتخابات ریاست جمهوری براساس قانون برگزار خواهد شد.

آقای غنی افزود دوره ریاست جمهوری وی در اول جوزای سال پنجم بعد از انتخابات پایان می یابد و او حتی یک دقیقه هم از زمان ریاست جمهوری اش در این سمت بیشتر باقی نخواهد ماند.

این گفته ها در حالی از سوی آقای غنی مطرح می گردد که انتخابات پارلمانی و شوراهای ولسوالی ها پس از چندین سال تاخیر، همچنان برگزار نشده است، و برخی ها گمانه زنی می کنند که انتخابات ریاست جمهوری نیز در زمان مقرر آن برگزار نخواهد شد.

رئیس جمهور در این مراسم همچنین بر برگزاری انتخابات پارلمانی و شوراهای ولسوالی ها در میزان سال جاری تاکید کرد و گفت که دولت تعهد می سپارد که در این انتخابات مداخله نمی کند.

آقای غنی همچنین در این مراسم طی سخنانی از جهاد مردم افغانستان یاد کرد و گفت که جهاد مردم افغانستان جهان را متحول ساخت.

وی با بیان اینکه این جهاد باید همواره زنده نگاه داشته شود، افزود که متاسفانه فراهم نشدن زمینه حکومت داری پس از پیروزی هشتم ثور، فضا برای تفرقه و نفاق فراهم گردید و توسل به زور جای تدبیر و مباحثه را گرفت.

مقامات ترکیه در همین حال می گویند که طی چهار ماه اول سال میلادی جاری، ورود پناهجویان افغان به این کشور افزایش بی سابقه ای داشته، به طوری که طی این مدت بیش از 30 هزار مهاجر افغان وارد این کشور شده اند.

این در حالیست که در کل طول سال 2017 به طور مجموع 45 هزار مهاجر افغان وارد کشور ترکیه شده بودند.

مقامات ترکیه با بیان اینکه یکی از اصلی ترین راه های ورود مهاجران افغان به این کشور از مرزهای غربی ایران است، گفته که تصمیم به حصارکشی مرز خود با ایران دارد.

پیش از این تصور می شد که ترکیه تنها به عنوان یک مسیر ترانزیتی به چشم پناهجویان است، و آنها با عبور از این کشور سعی می کنند تا خود را به کشورهای اروپای غربی برسانند. اما اخیرا گزارش شده است که بسیاری از مهاجران، ترکیه را به عنوان کشور مقصد نیز پذیرفته اند.

دفتر ریاست جمهوری نوشته است که در این جلسه، رئیس جمهور، سرور دانش معاون دوم رئیس جمهور و داکتر عبدالله عبدالله رئیس اجرائیه طی صحبت هایی تاکید کردند که انتخابات در صدر اولویت های ملی و سیاسی حکومت وحدت ملی قرار دارد و در زمان معینۀ آن برگزار می شود.

اشتراک کنندگان جلسه از سهم گیری مردم در پروسه ثبت نام تمجید بعمل آوردند و بر آماده سازی تمام امکانات و سهولت ها و همچنان آگاهی عامه تاکید صورت گرفت.

همچنان نمایندگان کشورهای کمک کننده، ضمن استقبال از پیشرفت روند ثبت نام، به برگزاری به موقع انتخابات ولسی جرگه و شوراهای ولسوالی تاکید نمودند.

در پایان جلسه، رئیس  جمهور گفت که سلسلۀ نشست ها با رهبران و شخصیت های سیاسی و ملی ادامه دارد و با علمای دینی، نمایندگان نهادهای تحصیلات عالی، جامعه مدنی، رسانه ها و شبکه های جوانان نیز در خصوص انتخابات صحبت خواهد شد.

در این جلسه شماری از وزرا و سایر اراکین بلند رتبۀ دولتی، نمایندۀ احزاب سیاسی و برخی سفرا و نمایندگان کشورهای کمک کننده نیز حضور داشتند.

دادستان های فدرال آلمان گفته اند که آنها یک شهروند آلمانی-لهستانی 36 ساله با نام «توماس کی» را که برای طالبان افغانستان می جنگیده، دستگیر کرده اند.

مقامات آلمانی افزوده اند که «توماس کی» روز گذشته (چهارشنبه) پس از آنکه مقامات افغانستان او را تحویل دادند، در فرودگاه شهر فرانکفورت توسط نیروهای امنیتی آلمان دستگیر شد.

او به جرم عضویت در گروه طالبان دستگیر شده است.

مقامات آلمانی می گویند که آقای توماس کی در سال 2012 به پاکستان مسافرت کرده و پس از چند ماه به عضویت گروه طالبان در منطقه وزیرستان شمالی درآمد.

پس از آن، وی به عنوان یک جنگجوی گروه طالبان در افغانستان برای آنان می جنگیده است.

نیروهای امنیتی افغانستان، توماس کی را تقریبا دو ماه پیش در ولایت هلمند دستگیر کردند.

عبدالرئوف ابراهیمی رئیس مجلس نمایندگان امروز (چهارشنبه) به کمیسیون روابط بین الملل مجلس دستور داد تا جوانب حقوقی آن را آماده کرده و به مجلس ارائه کند تا مجلس نیز پس از تصمیم گیری، آن را به شورای امنیت سازمان ملل متحد ارائه کند.

آقای ابراهیمی تاکید کرد که این رویداد جنایتی علیه بشریت می باشد و دولت نیز باید اراده جدی برای بررسی این رویداد مرگبار از خود نشان دهد.

لازم به ذکر است که یک مهاجم انتحاری خود را در یک مرکز ثبت نام رای دهندگان در منطقه «مهتاب قلعه» دشت برچی در غرب کابل منفجر کرد. در این رویداد دست کم 70 تن جان خود را از دست داده و بیش از 120 تن دیگر زخمی شدند. اکثریت قربانیان این حادثه مرگبار از قومیت «هزاره» افغانستان بودند.

گروه داعش در پیامی مسئولیت این رویداد را بر عهده گرفت.

عبدالقیوم سجادی یک عضو کمیسیون روابط بین المللی مجلس در این خصوص گفت که شورای امنیت سازمان ملل متحد براساس فصل هفتم منشور سازمان ملل متحد مکلف می باشد تا چنین رویدادهایی را به عنوان جنایت علیه بشریت در دستور کار بررسی خود قرار دهد.