دسته: سیاست

عبدالرازق وحیدی، تنها مقام بلندپایه حکومتی بود که در محکمه خاص توانست بی‌گناهی خود را ثابت کند و از دادگاه برائت بگیرد. آقای وحیدی در ادامه اما به اتهام سوءاستفاده از موقف‌اش در وزارت مالیه از سوی دادگاه غیابی محاکمه و به صورت وحشیانه‌ای از محوطه‌ی دانشگاه کابل بازداشت و روانه پل چرخی شد. وحیدی مدعی است که قربانی ایستادگی در برابر اختلاس‌گران و فسادپیشگان در رهبری حکومت بوده است. در روزهای اخیر اعتراضات گسترده‌ای دربارۀ نحوۀ خدمات شرکت‌های مخابراتی و هزینه‌ بالای آن صورت گرفته است. «افغانستان‌رو» با آقای وحیدی در ارتباط با وضعیت شرکت‌های مخابراتی، بحث فساد در اداره‌ها و برخی مسایل دیگر مصاحبه مفصلی انجام داده که از نظر می‌گذرد؛  

در روزهای اخیر، اعتراضات گسترده‌یی دربارۀ خدمات شرکت‌های مخابراتی از جمله کیفیت و هزینۀ آن، صورت گرفته است. آیا واقعاً هزینۀ خدمات مخابراتی در افغانستان در مقایسه با کشورهای منطقه بالاست؟ 

هزینه‌یی‌که در افغانستان مشترکین شرکت‌های مخابراتی می‌پردازند، در مقایسه با بسیاری از کشورها در منطقه بلندتر است. این موضوع دلایل زیادی دارد که یک بخش آن به امنیت بر می‌گردد. زیر ساخت اساسی که در افغانستان شرکت‌های مخابراتی روی آن سرمایه‌گذاری کنند و کارهای خود را بنا نهند، انکشاف نیافته است. نبود برق و راه‌های مواصلاتی و مناطق کوهستانی، روی نرخ شرکت‌های مخابراتی تأثیر می‌گذارد. ولی یک بخش این قیمت و بهای سنگین کاذب است. دلیل عمده نبود سیستم‌های نظارتی دقیق بالای شرکت‌های مخابراتی است. 

 یعنی این‌که مقامات بلندپایه در تبانی با شرکت‌های مخابراتی عمل می‌کنند؟ چه دست‌هایی در پس قراردادها با شرکت‌های مخابراتی قرار دارند؟ 

برای نظارت بر شرکت‌های مخابراتی ضرورت است که ارادۀ بسیار قوی در رهبری حکومت وجود داشته باشد. چنانچه ما می‌بینم در سطوح بالا از جمله ارگ ریاست‌جمهوری، وزارت مالیه، تجارت و تدارکات ملی با شرکت‌های مخابراتی تبانی وجود دارد که نشانگر فساد گسترده و مافیایی بین سکتور مخابرات و پالیسی میکرها و سیاست‌گذاران و حلقه‌یی در رهبری حکومت وجود دارد. 

شما از معدود مقاماتی هستید که به اتهام سوءاستفادۀ وظیفوی برکنار و محاکمه شدید. اما محکمه شما را برائت داد. فکر می‌کنید که با شما برخورد ناعادلانه و ظلم صورت گرفته باشد؟ دلایل اصلی، برخورد سخت با شما چه بوده است؟ 

برای نخستین بار در کابینه بحث عدم شفافیت در جمع‌آوری محصول شرکت‌های مخابراتی بیان کردم. فکر نمی‌کردم که دست‌هایی در بیرون و داخل حکومت کار را تا جایی پیش ببرند که منجر به تعلیق وظیفه‌ام گردد. پس از تعلیق وظیفه‌ام، شخصاً به تکرار خواهان برپایی محکمه علنی و رسانه‌ای شدم تا همۀ مردم در جریان واقعات پشت پرده قرار گیرند. شما دیدید که اختلاس‌گران بزرگ تشویق شدند، مدال دریافت کردند و به پست‌های کلیدی و مهتری رسیدند و امروز آزاد هستند. اما مرا با محکمه مصروف ساختند. محکمه‌یی که بعدتر نتایج اش را دیدید. 

گفته می‌شود بسیاری از صلاحیت‌ها به ارگ ریاست‌جمهوری متمرکز شده است. چشم‌دید شما در این بخش چیست؟ 

متأسفانه مداخله بیش از اندازه شخص رییس‌جمهور در امور ادارات باعث شده که یک نوع پراکندگی در صلاحیت‌ها و اجراآت اداره‌های حکومتی به وجود آید. ارگ ریاست جمهوری و شخص رییس‌جمهور پا را فراتر گذاشته و در نهادهای مستقل از جمله قضا و سارنوالی هم دخالت می‌کنند. شما در جریان هستید که در کمیسیون انتخابات که تعیین کنندۀ رییس‌جمهور بعدی است، هم به طور گسترده مداخله کردند. 

این مداخلات بیش از اندازه باعث فروپاشی نظام می‌شود؛ قانون اساسی را آسیب‌پذیر می‌سازد و راه را برای فساد سیاسی هموار می‌گرداند. فساد سیاسی، مادر فساد اداری است. هر گاه فساد اداری کنترل و مهار شود، فساد اداری هم مهارشدنی است. 

شما به حیث وزیر سابق کابینۀ حکومت وحدت ملی، از کارکردن در حکومت پشیمان نیستید؟ 

فکر می‌کنم که یک فرصت بسیار خوب بود تا شاهد بسیاری از موضوعات باشم و چشم دیدهای خود را مسایل پشت پرده در پشت دیوارهای ارگ به مردم انعکاس دهم. از رسانه‌ها سپاس‌گزاری می‌کنم که زمینه را فراهم ساختند تا صدای خود را به ملت و مردم افغانستان برسانم. به همین دلیل، از کارکردن پشیمان نیستم. البته در آن زمان نمی‌توانستیم مثل امروز صدای خود را بکشم. اما حالا از این که می‌توانم صدای خود را رساتر و واضح تر به مردم برسانم، لذت می‌برم. 

رییس‌جمهور مدعی است که صادرات افغانستان افزایش یافته و درامد ملی هم بالا رفته است. شما به عنوان یک آگاه امور اقتصادی، نرخ صادرات و واردات را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ 

یک بخش زیاد این مسایل تبلیغات و کمپاین انتخاباتی است. در این زمینه آگاهان امور تجارت می‌توانند بهتر نظر بدهند. بارها گفته‌ایم که آنچه دربارۀ وضعیت اقتصادی و صادرات می‌گویند، تبلیغات کذب است. بیشترین عواید حکومت از سکتورهایی مثل مخابرات و گمرک‌هاست که سروکارش با دالر است. بعد این مبلغ از دالر به افغانی تبدیل می‌شود. چنانچه شاهد بودیم در چهار سال دالر از پنجاه افغانی به هفتادوپنج افغانی تغییر کرد. نرخ دالر پنجاه درصد رشد داشته است. این مسأله طبیعتاً بالای عواید حکومت که براساس نرخ افغانی محاسبه می‌شود، تأثیر خود را دارد. 

بحث دوم این است که حکومت به خاطر پرکردن جیب خودش، جیب مردم را خالی کرده است. مالیات محصول شرکت‌های مخابراتی را وضع کرده، مالیات brt را افزایش داده است. برخی از محصولات گمرکی و تعرفه‌ها را افزایش داده است. این‌ها تأثیر مستقیم بالای مستهلک دارد و مردم را فقیرتر گردانیده است. اما براساس آمارهایی که خود دولت منتشر می‌کند، بیشتر از نیمی از مردم افغانستان فقیر هستند. تورم بالا رفته و شاخص‌های دیگر اقتصادی رشد منفی داشته است. کاری صورت نگرفته که نشان دهندۀ تغییر در اقتصاد واقعی مردم بوده باشد. اعداد و ارقام نمایشی، تبلیغات انتخاباتی است. 

برخی پروژه های انکشافی در ولایات برای چندمین بار افتتاح شده است. آیا این مساله از سر ناهماهنگی است و یا دلایل دیگری دارد؟ 

سفرهای ولایتی نمایشی است و می‌خواهند بفهمانند که کاری را انجام می‌دهند. درحالی که بسیاری از پروژه‌ها قبلاً افتتاح شده است. به نظر می‌رسد که حلقه‌یی در اطراف رییس‌جمهور است که آنها را فریب و بازی می‌دهد. به همین دلیل است که سفرهای تبلیغاتی رئیس جمهور به ولایات نتیجه عکس دارد.

 

منچسترسیتی در دیدار برگشت برابر تاتنهام با نتیجه ۴ بر ۳ به پیروزی رسید اما به خاطر شکست یک بر صفر در دیدار رفت نتوانست به نیمه نهایی راه پیدا کند.

پپ گواردیولا سرمربی سیتی در نشست خبری بعد از بازی گفت: «نتیجه سخت و آزار دهنده است اما باید آن را قبول کرد. بعد از تنها ۲۰ دقیقه با نتیجه ۳ بر دو پیش افتادیم. در نیمه دوم فرصت‌های زیادی را خلق کردیم و گلی را که به آن نیاز داشتیم به ثمر رساندیم.»

وی ادامه داد: « از شانس بد ما پایان تلخی رقم خورد و تاتنهام گل سوم را هم به ثمر رساند. باید به تاتنهام به خاطر این صعود تبریک گفت و برای آنها در مرحله بعد آرزوی موفقیت کرد.»

گواردیولا در ادامه به انتقاد از داوری پرداخت و گفت: « من از تکنولوژی جدید حمایت می‌کنم اما باید VAR با دقت بیشتری به کار گرفته شود. گل سوم تاتنهام باید مردود می‌شد چرا که توپ به دست یورنته برخورد کرد. به نظرم داور صحنه را از زاویه خوبی تماشا نکرد.»

سرمربی اسپانیایی منچسترسیتی در پایان گفت در دیدار رفت ضربه پنالتی را از دست دادیم که به ضرر ما تمام شد با این حال باید بگویم که به این بازیکنان و هواداران افتخار می‌کنم. از زمان آمدنم به سیتی هیچ اعتراضی را از سکوها نشنیدم با این حال نمی‌توان پیش بینی کرد که در آینده چه اتفاقی خواهد افتاد.

این هیأت که فهرست آن دو روز پیش از سوی حکومت اعلام شده بود قرار بود امروز راهی دوحه قطر شوند.

منابع می‌گویند سفر هیأت کلان مذاکره کننده حکومت به قطر تا تاریخ نامعلومی به تأخیر افتاده‌است اما سخن‌گویان رسمی حکومت تاکنون این موضوع را تایید نکرده‌اند.

بیشتر افرادی که در ترکیب این هیات قرار گرفته‌اند از نزدیکان رییس جمهور، رییس اجرایی و حامد کرزی، رئیس جمهور پیشین افغانستان، می‌باشند.

یک روز پس از اعلام این فهرست، طالبان با نشر خبرنامه‌ای به نحوی این فهرست طولانی و پر تعداد حکومت را به تمسخر گرفته گفتند حکومت افغانستان فکر می‌کند به عروسی دعوت شده‌است.

ذبیح الله مجاهد، سخن‌گوی طالبان، گفت: « تهیه‌کنندگان این فهرست باید درک کنند که این یک نشست منظم و پلان شده در یک کشور دوردست خلیجی است، نه مراسم عروسی و یا مهمانی در کدام هوتل در کابل.»

در خبرنامه‌ی طالبان آمده است: « از ترتیب و نشر این‌گونه فهرست‌ها معلوم می‌شود که اداره‌ی کابل از چنین نشست‌ها و از پیشرفت در راستای صلح هراس دارد و با این‌گونه حرکات خود در پی تخریب آن است.»

طالبان تاکید کرده اند حضور تمامی ۲۴۹ نفر در نشست قطر پذیرفتنی نیست و تنها شماری از شخصیت‌های محدود سیاسی و بزرگان قومی در این نشست حضور خواهند داشت.

از سویی هم، رییس جمهور غنی روز گذشته با اعضای هیات اشتراک کننده نشست قطر در ارگ دیدار کرد و به آن‌ها گفت، طالبان را قانع کنند که بدون مذاکره مستقیم با دولت دیگر راهی برای ختم جنگ در کشور ندارند و نگذارند که بیشتر از این بیرونی‌ها در مورد سرنوشت افغانستان تصمیم بگیرند.

آقای غنی این نشست را فرصت خوبی برای ختم جنگ ۴۰ ساله در افغانستان خواند و تاکید کرد صلح بین‌الافغانی بازنده و برنده‌ای ندارند و طالبان این مساله را باید درک کنند که تنها از راه منطق سیاسی می‌توانند به یک موافق صلح با دولت دست یابند.

وی از اعضای هیات خواست با منطق واضح با طالبان صحبت کنند و از دردها، مجبوریت‌ها و خواست‌های طالبان آگاه شوند.

قرار است نشست قطر میان هیات افغانی و طالبان در تاریخ ۱۹-۲۱ اپریل در قطر برگزار شود.

 حکومت افغانستان برگزاری این نشست را برای پیشرفت پروسه‌ی صلح حیاتی خوانده است.

براین اساس، هشت نماینده شامل شش مرد و دو زن از ولایت هلمند به مجلس نمایندگان راه یافته‌است.

باید نتایج انتخابات پارلمانی افغانستان که چند ماه پیش طی دو روز در کابل و با چند روز تأخیر در ولایت هلمند برگزار شد بنا به دلایلی هنوز به طور کامل اعلام نشده‌است.

بروز برخی تقلبات سبب به تأخیر افتادن اعلام نتایج نهایی این انتخابات در ولایات مختلف شده‌است.

در ولایت کابل هنوز نتایج نهایی اعلام نشده‌است.

نتایج نهایی انتخابات در برخی ولایات در حالی اعلام شده که بسیاری از نامزدان ناکام به این نتایج اعتراض دارند و حکومت را به مهندسی  کردن انتخابات ولسی جرگه و تلاش برای وارد ساختن چهره‌های  مورد علاقه خود به مجلس نمایندگان متهم می‌کنند.

اسامی نامزدان پیروز در ولایت هلمند به شرح زیر است؛  

• محمد ظفر صادقی
• غلام ولی افغان
• میرویس خادم
• محمد کریم اتل
• عبدالرشید عزیزی
• شیر محمد آخندزاده
• نسیمه نیازی
• شگوفه نورزی

آقای نور در فیس‌بوک خود در این مورد نوشته‌است: «فهرست فرمايشى‌ای كه از طرف حكومت براى نشست قريب‌الوقوع قطر تهیه شده است را کاملا رد نموده و آن را یک فهرست حکومتی می‌خوانیم.»

وی افزوده‌است: «متاسفانه برخلاف توقعات و بدون درنظر گرفتن واقعیت‌های موجود سیاسی و اجتماعی در کشور، اکثریت کسانیکه در این فهرست گنجانده شده‌اند از میان مسوولان حکومتی و افرادی انتخاب شده‌اند که از هیچ قشر جامعه و پایگاه‌های مردمی نمی‌توانند نمایندگی کنند.»

به باور عطا محمد نور حضور پررنگ حوزه جهاد و مقاومت به‌عنوان یکی از طرف‌های مهم معادلات سیاسی در کشور در این لیست کاملا نادیده گرفته شده است. 
آقای نور تأکید می‌کند: «این حرکت حکومت یک عمل قصدی برای به‌چالش کشیدن و سبوتاژ پروسه صلح است.»

عطا محمد نور در عین حال از پروسه صلح و تلاش‌های داکتر زلمی خلیلزاد و اجماع جامعه جهانی برای آوردن صلح حمایت می‌کند و از ادامه‌ی تلاش‌هایش برای تحقق صلح در کشور خبر می‌دهد.
قابل ذکر است نشست قطر با هدف تلاش برای صلح افغانستان قرار است از نوزده تا بیست و یک ماه اپریل جاری در دوحه پایتخت قطر برگزار شود.

به گفته مقامات حکومتی و طالبان، نشست قطر بیش از آنکه مذاکره رسمی صلح میان طالبان و حکومت باشد، کنفرانسی برای تبادل نظرات در مورد صلح به شمار می‌رود.

گزارش شده است طرح قطع‌نامه این آتش‌بس از سوی بریتانیا آماده شده است. بخشی از این قطع‌نامه توسط بعضی از خبرگزاری‌ها همگانی شده است.

بر اساس گزارش‌ها، بریتانیا از اعضای شورای امنیت سازمان ملل متحد خواسته است تا این قطع‌نامه را تصویب کنند. در طرح قطع‌نامه از طرف‌های جنگ در لیبیا خواسته شده است تا هر چه زودتر آتش‌بس کنند و به نبردهای جاری خاتمه بدهند. تا هنوز تاریخ دقیقی برای تصویب این قطع‌نامه تعیین نشده است.

در طرح این قطع‌نامه، از حملات «ارتش ملی لیبیا» به رهبری خلیفه حفتر عامل مؤثر بی‌ثباتی سیاسی در لیبیا یاد شده است. خلیفه حفتر که بر شرق لیبیا حاکم است، متهم است که با حمله به طرابلس فرصت دست‌یابی به راه حل سیاسی برای بحران لیبیا را به مخاطره انداخته است.

آنتونیو گوترش، دبیر کل سازمان ملل، از اقدامات هماهنگ اعضای شورای امنیت در قبال جنگ لیبیا استقبال کرده است.

هم‌چنان فدریکا موگرینی، مسوول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، گفته است که کشورهای عضو این اتحادیه موظف هستند تا مانع قاچاق جنگ‌افزار به لیبیا شوند. به باور او، انتقال غیرقانونی سلاح به لیبیا باعث تداوم جنگ در این کشور می‌شود.

نیروهای تحت امر خلیفه حفتر در پانزدهم حمل پیش‌روی خود به سوی طرابلس را آغاز کردند. هدف از حمله این نیروها به طرابلس، پاک‌سازی غرب لیبیا از نیروهای «مزدور و تروریست» عنوان شده است. از زمان حمله نیروهای وابسته به خلیفه حفتر به طرابلس تا کنون ۱۴۷ نفر کشته شده‌اند و بیش از ۷۵۰ نفر دیگر زخم برداشته‌اند.

لیبیا پس از سقوط دولت معمر القذافی در سال ۲۰۱۱ وارد جنگ داخلی شد. گفته شده است که دولت مرکزی لیبیا به رهبری فائز السراج قادر به کنترول تمامی بخش‌های این کشور نیست. بخش‌های شرقی لیبیا اکنون تحت اداره خلیفه حفتر قرار دارد. این در حالی است که دولت مرکزی به رهبری فائز السراج از حمایت جامعه بین‌المللی برخوردار است.

وی که در یک برنامۀ در دانشگاه در ایالت تگزاس امریکا سخن می‌گفت، افزود واشنگتن می‌کوشد تا درازترین جنگ تاریخش را پایان دهد و زندگی افغانان و سربازان امریکایی را به گونۀ یک سان، نجات دهد.
 
درهمین حال، پومپیو از تلاش‌های واشنگتن برای برقراری صلح میان حکومت افغانستان و طالبان خبرمی‌دهد.
 
او می‌گوید که تازه با زلمی خلیل‎زاد، فرستاده ویژه امریکا برای صلح افغانستان، گفتگو کرده‎است.
 
آقای پومپیو درحالی از پایان دادن جنگ حرف می‌زند که طالبان به تاریخ ۱۲ اپریل آغاز عملیات بهاری شان را زیر نام «الفتح» اعلام کردند.

در این روزها که تنور پروسه صلح افغانستان گرم شده گفتمان غالب روی موضوعاتی چون «سازوکار حکومت افغانستان در مورد صلح، خواست‌های امریکا در پروسه صلح و موضع اپوزیسیون حکومت در قبال صلح» تمرکز یافته و در این میان کمتر به صلح از دیدگاه طالبان پرداخته‌شده‌است.

این درحالی‌ست که خواست، اهداف، روش مذاکره و سازوکارهای سیاسی-نظامی طالبان در مذاکرات صلح از اهمیت خاصی برخوردار است، اینکه طالبان از صلح چه می‌خواهند؛ آیا صلح برای طالبان یک هدف است یا این گروه با استفاده ابزاری از صلح به دنبال اهداف سیاسی و نظامی دیگر می‌باشند؟

طالبان در میدان صلح، بازی سه‌گانه‌ای را دنبال می‌کنند: « بازی با امریکا، بازی با منطقه و بازی با حکومت و سیاسیون افغان.»

 روایت طالبان در بازی با امریکا و متحدانش با روایت طالبان در بازی با منطقه و حکومت افغانستان تفاوت‌های فاحشی دارد. طالبان به امریکا و متحدانش اطمینان می‌دهند که دیگر با القاعده و دیگر گروهک‌های تروریستی هم‌پیمان نیستند و تنها یک جنبش داخلی با اجندای داخلی‌اند و هیچ وقت نخواهند گذاشت که تحت حاکمیت‌شان تهدیدی از خاک افغانستان متوجه امریکا و متحدان امریکا شود. روایت‌شان به کشور‌های منطقه این است که طالبان تهدیدی برای کشورهای منطقه به حساب نمی‌آید؛ طالبان گروه‌های تروریستی که امنیت کشورهای منطقه را تهدید می‌کنند، را در افغانستان جای نمی‌دهند.

طالبان در تلاش‌ند به کشورهای  منطقه بقبولانند که در همکاری با آنها، امریکا و نیروهای ناتو را که تهدیدی بالقوه برای پاکستان، ایران، چین، روسیه و آسیای مرکزی است را از خاک افغانستان بیرون خواهند راند.

 طالبان در نشست‌های صلح با حکومت افغانستان و جریان‌های سیاسی در این کشور سیاست «تفرقه بیانداز و حکومت کن» را دنبال می‌کنند. طالبان از مذاکرات «دولت‌محور» می‌هراسند و روی همین محاسبه است که می‌خواهند از انتخابات ریاست جمهوری به عنوان یک بهانه استفاده کنند و حکومت افغانستان را تا سطح یک گروه سیاسی که نمی‌تواند از کلیت نظام به خاطر انتخابات و کاندیداتوری رییس جمهور غنی نمایند‌گی کند تقلیل جایگاه دهند. این منطق اشتباه و خلط نمودن نظام با کاروزار انتخاباتی است. از سوی دیگر حکومت افغانستان هم به دلیل نداشتن یک تیم سیاسی قوی نتوانسته از خود درایت، کفایت و فراست سیاسی نشان دهد تا بتواند تمامی طرف‌های سیاسی افغانستان را دور خود جمع کند و با رویکرد دولت-محور بودن صلح با طالبان مذاکره کند.

با تمام این ترفند‌ها طالبان یک استراتژی پیچیده سیاسی- نظامی سه لایه‌ای را دنبال می‌کنند: در قدم اول طالبان به دنبال کسب مشروعیت سیاسی ملی و بین‌المللی هستند. باورشان این است که با دنبال نمودن بازی صلح، می‌توانند خودشان را به عنوان یک حکومت بدیل با مشروعیت ملی، منطقه‌ای و بین‌المللی برای جهانیان معرفی کنند. این به معنای بدل شدن خشونت در میدان‌های جنگ به مشروعیت در میز مذاکرات صلح می‌باشد.

در قدم دوم طالبان به دنبال مذاکرات با ایالات متحده امریکا برای سه خواست عمده (دریافات تقسیم اوقات زمان‌بندی شده برای خروج نیروهای امریکایی، رهایی زندانیان طالب و کسب مشروعیت بین‌المللی) است و در قدم سوم طالبان کنار زدن و به حاشیه کشانیدن حکومت افغانستان و تقلیل آن به یک گروه سیاسی می‌باشد. بناً طالبان بازی صلح را تکمیل‌کننده میدان جنگ می‌دانند و از آن به خاطر مشروعیت‌زدایی حکومت افغانستان، کسب شناخت بین‌المللی و ارایه بدیل استفاده می‌کنند.

صلح برای طالبان یک تاکتیک سیاسی بوده و استراتژی نیست. صلح ابزار است و نه هدف و از این ابزار برای تداوم استراتژی جنگی خویش استفاده می‌کنند. تا کنون هیچ اراده جدی از جانب طالبان برای صلح‌خواهی دیده نشده است، آن‌چه مسلم و قابل لمس بوده تشدید جنگ در میادین جنگی است. روایت‌های طالبان را می‌توان از چهار منبع: حساب‌های شبکه‌های اجتماعی مرتبط به طالبان، سخنان و موقف‌گیری‌های اراکین پیشین طالبان در داخل و بیرون افغانستان، متحدان منطقه‌ای طالبان و سیاسیون نزدیک به طالبان به دست آورد وقتی که این‌ها را کنار هم می‌گذاریم، به وضوح دیده می‌شود که طالبان تا هنوز بر این باورند که می‌توانند جنگ جاری در افغانستان را از طریق خشونت به پیش ببرند و امریکایی‌ها هم دیر و یا زود از جنگ افغانستان خسته شده افغانستان را ترک خواهند کرد. در چنین وضعیتی طالبان جنگ را شدت بخشیده و صبر سیاسی برای کسب مشروعیت ملی و بین‌المللی و ارائه حکومت بدیل را در پیش گرفته‌اند.

منطق طالبان و حامیان منطقه‌ای‌شان روی سه شاخص اساسی جنگ‌محور « انارشی و نفاق سیاسی در تیاتر سیاسی کابل، خسته‌سازی مفرط امریکا از جنگ افغانستان و تشدید رقابت‌های منطقه‌ای برای خروج امریکا از منطقه، مخصوصاً در محوریت ایران و روسیه» استوار است.

اما چیزی که طالبان از آن غافل‌اند گروه‌های مختلف سیاسی- نظامی جهادی و غیرجهادی افغان است که تا هنوز نجنگیده‌اند. این گروه‌ها تا حال جزئی از حکومت بوده‌اند و در صورت شکست و فروپاشی نظام دوباره مسلح گردیده و به جنگ خواهند پرداخت. از جانب دیگر نسل جدید پسایازدهم سپتامبر است که فعلاً به یک کتله عظیم بدل شده و در صورت اجبار می‌توانند به یک نیروی نظامی بزرگ در برابر طالبان به خاطر دفاع و حفاظت از آزادی‌های‌شان قرار بگیرند. این گروه ظرفیت بالقوه نظامی دارد و می‌تواند به یک نیروی قوی نظامی – سیاسی تبدیل شوند.

پس هدف طالبان از نشست‌های مختلف صلح در نشست‌های مختلف کسب مشروعیت، قباحت‌زدایی از خود و ارایه یک حکومت بدیل بوده و هیچ اراده‌ای برای ختم خشونت‌ها و کاهش جنگ ندارند. محاسبه رهبری سیاسی – نظامی طالبان و مشاوران خارجی‌شان این است که پروسه‌ی صلح را می‌تواند طولانی ساخته و حوصله امریکا و متحدانش به شمول ناتو را بیازمایند و در نهایت بازی صلح را به نفع جنگ تمام کنند و با تمامیت‌خواهی این جنگ را در میدان سیاست و جنگ برنده شوند.

پس با این حساب طالبان اهداف جنگی را در زیر چتر صلح دنبال می‌کنند و منطق‌شان این است که با به درازا کشانیدن مذاکرات صلح و شدت بخشیدن فشار ماشین جنگی‌شان در جبهات جنگ امتیازات بیش‌تری را سر میز مذاکره به دست آورده و بالاخره امریکا و متحدان‌شان را مجبور به خروج اجباری از افغانستان خواهند کرد.

با این روش و استراتژی، مذاکره طالبان بر این فرض استوار است که زلمی خلیل‌زاد، نماینده خاص وزارت خارجه امریکا برای صلح افغانستان، تحت فشار زمانی کار می‌کند و اگر نتواند در مدت زمان معین نتایج ملموسی را به اداره ترامپ پیشکش کند، مجبور به کناره‌گیری شده و در این صورت کسانی به جای زلمی خلیل‌زاد مأموریت حل مشکل افغانستان را برعهده خواهند گرفت که بحث خروج نیروهای خارجی از افغانستان را جدی‌تر مطرح خواهند کرد و در نهایت امریکا مجبور خواهد شد افغانستان را ترک کند.

تمیم عاصی  

در یک خبرنامه این وزارت که روز چهارشنبه، ۲۸ حمل نشر شد، آمده است در نتیجه بارش باران و جاری شدن سیل ناشی از آن، بخشی از جاده‌ها و پلچک‌ها در ولایت‌های کابل، هرات، زابل، پروان، فراه، فاریاب، میدان‌وردک، بدخشان، تخار، پکتیا، بلخ، کاپیسا و هلمند تخریب شده است. هم‌چنان بخشی از شاهراه‌های کابل-‌‌جلال‌آباد و کابل-‌قندهار نیز ویران شده است.

وزارت ترانسپورت در این خبرنامه افزوده است جاری شدن سیل در شماری از این ولایت‌ها سبب مسدودیت برخی از جاده‌ها به روی ترافیک نیز شده است که گروه‌های کاری این وزارت در تلاش بازکردن این جاده‌ها هستند. این وزارت هم‌چنان گفته است که گروه‌های کاری وزارت ترانسپورت برای ترمیم و احیای جاده‌های تخریب شده آماده‌گی دارند و در صورتی که هوا مساعد شود، کار بازسازی جاده‌ها آغاز می‌شود.

این در حالی است که از چند روز گذشته به این سو شماری از ولایت‌های کشور به شمول کابل پایتخت شاهد بارش شدید باران و سرازیرشدن سیل ناشی از آن و آب شدن برف بود.

براساس معلومات وزارت دولت در امور رسیده‌گی به حوادث، در سه روز گذشته شانزده ولایت کشور شاهد سرازیر شدن سیل بوده است. این ولایت‌ها شامل هرات، پروان،‌ کاپیسا، پنجشیر، لوگر،‌ فراه، میدان‌‌وردک،‌ دایکندی، بدخشان،‌ جوزجان، بادغیس، زابل،‌ غزنی،‌ لغمان، ننگرهار و کنر می‌شود.

جاری شدن سیل در شماری از ولایت‌های کشور افزون بر زیان‌های مالی، تلفات انسانی نیز در پی داشته است که بیش‌ترین رقم آن در هرات و ننگرهار به ثبت رسیده است.

این انتخابات اندونزی بزرگ‌ترین انتخابات یک روزه جهان را رقم زد.

از مجموع جمعیت ۲۶۰ میلیون نفری اندونزیا بیش از ۱۹۲ میلیون نفر آن دارای شرایط لازم برای رأی دادن هستند.

جوکو ویدودو، رییس جمهور اندونزیا، تلاش دارد از طریق این انتخابات برای یک دوره پنج‌ساله دیگر نیز به قدرت برسد. او از سال ۲۰۱۴ به این طرف کرسی ریاست جمهوری این کشور پرجمعیت را برعهده دارد. ویدودو در گذشته تاجر صنعت مبلمان بوده است.

پرابووو سوبیانتو، جنران پیشین ارتش، رقیب اصلی جوکو ویدودو در این انتخابات است. او در انتخابات ۲۰۱۴ در مقابل ویدودو شکست خورده بود. سوبیانتو دارای دیدگاه ملی‌گرایانه افراطی است و خود را «انسانی از جنس مردم» خوانده است.

نظرسنجی‌ها حاکی از پیروزوی دوباره جوکو ویدودو در این انتخابات است. اما یورونیوز در این گزارش گفته است با توجه به رقابت تنگاتنگ میان دو نامزد اصلی و ارتباط نزدیک سوبیانتو با نخبگانی سیاسی سنتی اندونزیا، احتمال رسیدن به نتیجه متفاوت نیز متصور است.

موضوعات چالش‌برانگیز در این انتخابات، وضعیت اقتصادی و مسایل مرتبط با اسلام سیاسی در اندونزیا بوده است. این کشور دارای بیشترین جمعیت مسلمان در سطح جهان است.

گزارش شده است که نزدیک به ۳۵۰ هزار پولیس و نیروی نظامی در کنار ۱.۶ میلیون مامور پارلمانی در سراسر اندونزیا برای تأمین امنیت این انتخابات مامور شده‌اند.

ولسوالان جدیدالتقرر ولایت های بامیان و دایکندی در این دیدار از شفافیت پروسه استخدام، اعتماد حکومت مرکزی نسبت به آنان و تلاش معاون دوم رئیس جمهور در راستای حاکمیت قانون و نهادینه شدن عدالت اداری اظهار قدردانی کردند.

آنان از برخی مسایل مهم ولسوالی های محل خدمت شان گزارش داده و بر توجه حکومت مرکزی در راستای فراهم شدن زمینه خدمات مورد نیاز باشندگان ولسوالی های مربوطه تأکید ورزیدند.

دانش نیز تأکید کرد همانگونه که آنها در یک روند شفاف و مسلکی استخدام شده اند، در وظایف اداری و ارائه خدمات عامه به مردم، در چارچوب قوانین افغانستان به صورت حرفه‌ی مأموریت خویش را انجام داده از هرگونه تعلقات جانبی به صورت کلی پرهیز کنند.

معاون رئیس جمهور علاوه بر توضیح مسئولیت کلی و اداری ولسوالان در ولسوالی های محل مأموریت شان، به صورت اختصاصی رسیدگی به موقع و مناسب به مسایل امنیتی، معارف، صحت، نظم و استقرار عدالت را با همکاری بخش های عدلی و قضایی، از جمله وظایف مهم آنان عنوان کرد.

 دانش در این دیدار، بر ایجاد برقراری رابطه نیک ولسوالان با مردم، روابط اداری مستمر و مسلکی آنان با ادارات مرکز ولایت، پاسخگویی، شفافیت و نظارت دقیق آنان از روند ارائه خدمات به مردم تأکید ورزید.

معاون رئیس جمهور در خصوص برخی از مطالبات آنان برای رسیدگی به نیازهای فوری مردم در جریان حوادث غیر مترقبه مانند وقوع سیل و باران های موسمی وعده داد که مطالبات و خواسته های آنان را از طریق ادارات ذی ربط پی گیری خواهد کرد.

فدریکا موگرینی، مسوول سیاست خارجی این اتحادیه، در سخنانی در پارلمان اروپا گفت تلاش‌ها برای تغییر مرزها با استفاده از نیروهای سیاسی بسیار خطرناک است. وی افزود اتحادیه اروپا حاکمیت اسرائیل بر اراضی اشغالی را به رسمیت نمی‌شناسد و این موضع که بارها تکرار شده است، در خصوص بلندی‌های جولان نیز مصداق پیدا می‌کند.

خانم موگرینی تأکید کرد تغییر دادن مرزها با توسل به نیروهای سیاسی، یک ایده بسیار خطرناک است و به قوانین بین‌المللی باید تحت هر شرایطی احترام گذاشته شود. 

یک روز پیش از این سخنرانی، ۳۷ وزیر پیشین و رهبر اروپایی در نامه‌ای از فدریکا موگرینی خواسته بودند که بار دیگر بر مخالفت اتحادیه اروپا با حاکمیت اسرائیل بر بلندی‌های جولان تأکید کند.

این در حالی است که دونالد ترامپ، رییس جمهور امریکا، در ۲۱ مارچ امسال اعلام کرد حاکمیت اسرائیل بر بلندی‌های جولان را به رسمیت می‌شناسد.

به گزارش یورونیوز، این تصمیم آقای ترامپ، غافل‌گیرکننده و مغایر با موضع امریکا طی دهه‌های گذشته بوده است.

با این حال، فدریکا موگرینی در ادامه تصریح کرد موضع یک‌پارچه اتحادیه اروپا در قبال این قضیه، به معنای دشمنی با هیچ کشوری نیست.

او دولت‌ها و مردم سه کشور اسرائیل، فلسطین و امریکا را از دوستان و شرکای این اتحادیه توصیف کرد.

خانم موگرینی افزود اگر اتحادیه اروپا راه حل تشکیل دو کشور را نادیده بگیرد، می‌تواند تبعات زیان‌باری در خاورمیانه به همراه داشته باشد.

وی معتقد است: «سیاهی لشکر نیابد به کار   یکی مرد جنگی به از صد هزار.»

آقای نبیل در مطلبی در فیس‌بوک خود می‌نویسد: «در این تردیدی نیست که صلح پایدار به معنی واقعی آن، خواست همه مردم افغانستان است و باید برای رسیدن به صلح آبرومند تلاش صورت گیرد و در این راستا مهم نیست که چه کسانی به قطر می‌روند، مهمتر از آن این است که افراد تعیین شده با کدام پیام به نمایند گی از 30 میلیون شهروند داغدیده افغانستان در نشست دوحهٔ قطر اشتراک می‌کنند!؟»

رئیس پیشین امنیت ملی تأکید می‌کند لازم نیست یه هیأت 250 نفری به قطر برود بلکه حضور یک گروه 25 نفره در نشست قطر کفایت می‌کند، در این میان کمیت مهم نیست بلکه کیفیت حرف اول را می‌زند، اینکه موضوعات مهم مرتبط با سرنوشت مردم  نظام در نشست قطر مطرح شود.

آقای نبیل می‌افزاید: «حال که می‌بینیم، نشست قطر اگر با همین فهرست لشکرگونه اش باشد، نتیجه اش از همین حالا پیداست.»

نشست قطر با موضوع صلح افغانستان قرار است از 19 تا 21 اپریل سال جاری میلادی در دوحه پایتخت قطر برگزار شود.

حکومت افغانستان تحت فشار امریکا و برای نشان دادن حسن  نیت خود در تشکیل اجماع ملی، چند روز پیش شورای عالی مصالحه را تشکیل داد و در ادامه یک هیأت 250 نفری متشکل نمایندگان حکومت، رهبران احزاب و شخصیت‌های سیاسی برجسته خارج از حکومت و نمایندگان جامعه مدنی را برای شرکت در نشست قطر تعیین نمود.

براساس اعلام مقامات حکومت افغانستان و طالبان، نشست قطر مذاکره رسمی میان حکومت و طالبان نیست و بیشتر به یک کنفرانس صلح برای تبادل نظرات شبیه می‌باشد.

در این دیدار که عصر روز گذشته در قصر سپیدار انجام شد دو طرف درباره روابط دوجانبه، مذاکرات صلح، نشست دوحه و برگزاری انتخابات ریاست جمهوری به بحث و تبادل نظر پرداختند.

خانم کرن دیکر سرپرست سفارت ایالات متحده امریکا در افغانستان سفر اخیر سناتوران مطرح امریکایی به رهبری سناتور جک رید به افغانستان را در تقویت روابط میان دو کشور مهم دانست و از تعهد دوامدار امریکا به افغانستان اطمینان داد.
داکتر عبدالله نیز از همکاری‌های ایالات متحده امریکا در عرصه‌های مختلف به افغانستان قدردانی نمود و تقویت روابط میان دو کشور را مهم و ارزنده دانست.

ذبیح الله مجاهد، سخنگوی گروه طالبان، تأکید کرده‌است نیروهای طالبان در بسیاری از مناطق مرکز غزنی به شکل گسترده حضور دارند و اوضاع را کنترل می‌کنند و اگر بخواهند می‌توانند یک روزه تمام مناطق شهر غزنی را تصرف کنند.

این در حالی است که وحیدالله کلیمزی، والی غزنی روز گذشته در مصاحبه با رسانه‌ها گفته بود نیرو و تجهیزات کافی به غزنی رسیده و عملیات جدی برای سرکوب طالبان در این ولایت آغاز شده است.

وی افزود عملیات در منطقه خواجه عمری جریان دارد.

بسیاری از باشندگان اما نسبت به سقوط مجدد این شهر به دست طالبان‌ ابراز نگرانی می کنند.

قابل ذکر است گروه طالبان سال گذشته نیز یک‌بار غزنی را تصرف کرده بودند.

به دنبال تصرف غزنی توسط طالبان، رئیس جمهور غنی برخی از مقامات ارشد امنیتی را به رساندن اطلاعات غلط در مورد غزنی متهم نمود.

تصرف غزنی توسط طالبان باعث شد انتخابات پارلمانی اخیر در این ولایت برگزار نشود.

حسینه صافی، سرپرست وزارت اطلاعات و فرهنگ که امروز (سه‌شنبه، ۲۷ حمل) در برنامه‌ی «حساب‌دهی حکومت به ملت» در مرکز اطلاعات و رسانه‌های حکومت در کابل صحبت می‌کرد، گفت مصرف ۹۱ درصدی بودجه، تعیین بیست‌وهفتم حوت به عنوان روز ملی خبرنگار، آغاز کندن‌کاری ساحه‌های باستانی در هشت ولایت، ایجاد شورای فرهنگ و هنر و معرفی بیش از چهار هزار جوان به دانشگاه‌های خصوصی با تخفیف فیس از جمله دست‌آوردهای این وزارت در سال ۱۳۹۷ خورشیدی بوده است.

خانم صافی همچنان گفت با آغاز کندن‌کاری ساحه‌های باستانی در هشت ولایت کشور برای یک هزار نفر زمینه‌ی کاری ایجاد شده است.

وی افزود نخستین بار از سوی بورد کاپی‌رایت، مسوده‌ی پالیسی نشراتی و مسوده‌ی پالیسی ملی فرهنگی ترتیب شده است. به گفته‌ی او، در سال ۱۳۹۷ خورشیدی، ۴۴ آبده‌ی تاریخی سروی و ۹۷ آبده‌ی تاریخی دیگر در مرکز و ولایات تثبیت، تسجیل و نام‌گذاری شده است. همچنان در این سال برای ۲۹ آبده‌ی تاریخی پروژه ساخته شده است.

سرپرست وزارت اطلاعات و فرهنگ علاوه کرد که این وزارت از طریق عواید نمایشگاه‌های خارجی مبلغ ۵۳۰ هزار دالر امریکایی و از طریق فروش تکت‌های داخلی موزیم ملی ۲۶۹ هزار و ۴۶۰ افغانی جمع‌آوری و به حساب دولت انتقال داده است.

خانم صافی علاوه کرد که ۲۱ هزار و ۶۳۱ نسخه‌ی خطی در آرشیف ملی دیجیتل شده و ۴۵ هزار نسخه‌ی خطی دیگر در سال جاری خورشیدی (۱۳۹۸) دیجیتل خواهد شد. او در بخشی از سخنانش گفت که این وزارت در سال ۱۳۹۷ به‌خاطر پشتیبانی از رسانه‌های آزاد و تعهد به آزادی بیان، برای ۱۱۳ رسانه‌ی مختلف جواز داده شده است.

به گفته‌ی خانم صافی، برای انستیتوت توریزم و هوتل‌داری نصاب ساخته شده و کتلاک افغانستان در تصویر به زبان‌های دری، پشتو و انگلیسی ترتیب شده است.

وی همچنان گفت ترمیم قلعه‌ی شاه علم خان و حوض حقینی در ولایت زابل و زیارت سبزعلی در ولایت لوگر و همچنان ادامه‌ی کار دیوار احاطوی منارهای غزنی و فاز دوم سراج قلعه و بازسازی باقی‌مانده‌ی قصر سراج‌العماره از برنامه‌های این وزارت در سال جاری خورشیدی است.

معاون وزیر خارجه روسیه اعلام کرد روسیه تمام همکاری‌هایش را با ناتو قطع کرده است.

به گزارش خبرگزاری رویترز، الکساندر گروشکو، معاون وزیرخارجه روسیه که نماینده دائم مسکو در ناتو بوده است، اعلام کرد ناتو دیگر رویکرد مثبتی نسبت به روابط با روسیه ندارد. وضعیت کنونی بازتاب وضعیت دوران جنگ سرد است.

این دیپلمات روسی به ناتو درباره هر گونه حمله نظامی علیه روسیه هشدار داد و گفت: Gهمه امیدوار هستند که چنین اتفاقی نیفتد زیرا اگر چنین مسئله‌ای رخ دهد یک فاجعه انسانی اتفاق می‌افتد و من مطمئن هستم واشنگتن و بروکسل به خوبی به این مسئله واقف هستند.»

این اظهارات در حالی بیان شد که یکی از مقامات پیشین ارتش آمریکا درباره نبود ارتباطات میان مسکو و واشنگتن ابراز نگرانی و اعلام کرد اشتباهات و سوء برداشت‌ها می‌تواند منجر به جنگ هسته‌ای شود.

ناتو همکاری نظامی و غیرنظامی‌اش با روسیه را در بهار ۲۰۱۴ در پاسخ به الحاق شبه جزیره کریمه به مسکو به حالت تعلیق درآورد. از آن زمان تا کنون تنش ها میان دو طرف گسترش یافته است.

حکومت یک لیست 250 نفری را برای شرکت در نشست دوحه قطر با موضوع صلح افغانستان اعلام کرده‌است.

در این فهرست، ۹۰ تن از سوی جریان‎های سیاسی بیرون از حکومت و ۱۵۰ تن دیگر از سوی حکومت به چشم می‌خورد.

در این فهرست  ۵۲ زن نیز دیده می‎شود.

در فهرست نام‎هایی که از سوی حکومت تهیه شده است، نام‎های مقام‎های حکومتی، فعالان جامعه مدنی، عالمان دین، فعالان سیاسی و خبرنگاران قرار گرفته‌است.

هرچند نام‎های چهره‎هایی چون محمد اسماعیل خان، عطا محمد نور و محمد یونس قانونی و افراد نزدیک به حامد کرزی، رئیس جمهور پیشین افغانستان، و گلبدین حکمتیار در این لیست دیده می‌شود دیده می‎شود اما نام‎های خود آنان در این فهرست جا نگرفته‌است.

از میان هجده نامزد انتخابات ریاست جمهوری آینده، تنها نام حنیف اتمر در این فهرست دیده می‎شود.

جیلانی فرهاد سخنگوی والی هرات می‌گوید سیلاب یک موتر مسافربری را با هفده سرنشین آن با خود برده است و تاکنون جسد یک تن از مسافران این موتر پیدا شده اما از سرنوشت مسافران دیگر خبری نیست.

وی افزود پنج زن و شماری از کودکان نیز در میان ناپدید شدگان می‌باشند.

این سیلاب‌ها در بخش‌هایی از ولسوالی‌های اوبه، کهسان، کرخ، شیندند و گذره جاری شده اند. 

دفتر وزیر دولت در امور رسیده‌گی به حوادث در یک گزارش که هفتۀ پیش به نشر رسید می‌گوید در نتیجه سرازیر شدن سیلاب‌ها در ولایت های بدخشان، تخار، هرات، فاریاب، بادغیس، بلخ، جوزجان، سمنگان، بغلان، سرپل، کنر، نورستان و غور از  هشتم تا بیستم ماه حمل سال روان هجری خورشیدی  ۱۰۸ تن جان باختند، ۱۳ تن ناپدید شدند، ۴۸ تن زخم برداشته اند، سه هزار و پنج منزل مسکونی به‌صورت کلی تخریب شدند و هشت هزار و ۸۹۲ منزل مسکونی به صورت جزئی تخریب شده اند.