دسته: سیاست

امرالله صالح، معاون نخست ریاست جمهوری، بامداد امروز (چهارشنبه،۱ دلو) در هشتاد و دومین جلسهٔ شش و نیم صبح گفت اگر طالبان به کشتار مردم بی‌گناه در افغانستان ادامه بدهند رهایی زندانیان آنان نه بلکه زندگی شان شامل آجندای مذاکرات صلح می‌گردد.

آقای صالح افزود: « روند مذاکره نیاز به اعتماد سازی دارد. اعتماد سازی با کشتار مردم ملکی و ربودن مردم از شاهراه ها ایجاد نمی‌گردد.»

او تأکید کرد دولت در برابر کشتار مردم بی تفاوت نبوده و نخواهد بود.

معاون نخست ریاست جمهوری گفت اکنون شاید در آجندای طالب رهایی زندانیان آنها از زندان های دولت جمهوری اسلامی افغانستان شامل باشد اما اگر آنها یعنی طالبان تروریست به کشتار مردم بیگناه ، اعضای جامعه مدنی و بمب گذاری های کورکوانه ادامه دهند در آن صورت رهایی زندانی ها نه بلکه زندگی آنها شامل اجندا خواهد گردید.

این در حالی‌ست که از مذاکرات صلح میان هیئت مذاکره کنندهٔ طالبان و دولت افغانستان تقریبا سه ماه می‌گذرد و در طی این چند ماه، فقط روی طرزالعمل و مقدمهٔ آن توافق کرده‌اند و از سویی‌هم در جریان این مذاکرات حملات گروه طالبان در ولایت‌ها مختلف کشور، افزایش یافته‌است.

چنانچه در طول این مدت، شماری از خبرنگاران، سارنوالان و فعالان جامعه مدنی در کابل و سایر ولایات کشور به قتل رسیدند.

آنتونی بلینکن، نامزد پیشنهادی جو یایدن برای پست وزارت خارجه آمریکا روز (سه‌شنبه، ۳۰ جدی) گفت توافق‌نامه این کشور با گروه طالبان را ارزیابی خواهد کرد.

وی علاوه کرد: «ما می‌خواهیم به این جنگ به اصطلاح ابدی پایان دهیم. می‌خواهیم نیروهای‌مان را برگردانیم. می‌خواهیم تا حدودی ظرفیت برخورد با هرگونه بازگشت تروریزم که اصلا برای آن به آنجا رفتیم را حفظ کنیم.»

آقای بلنکین خاطرنشان ساخت باید جزئیات و موارد توافق را به دقت بررسی کنیم، زیرا من تاکنون از این جزئیات باخبر نیستم.

او با اشاره به گفت‌وگوهای بین‌الافغانی گفت در صورت که دستاوردهای زنان و دختران در ۲۰ سال گذشته حفظ نشود دوام این روند به دور از انتظار است.

این در حال است که دولت دونالد ترامپ در پایان ماه فبروری سال گذشته به هدف پایان دادن به طولانی‌ترین جنگ آمریکا، توافق‌نامه‌ای با گروه طالبان امضا کرد.

دولت آقای ترامپ برخی از مواد این توافق‌نامه را محرمانه نگهداشت، اقدامی که واکنش‌های زیادی به همراه داشت.

بر بنیاد این توافق‌نامه تمامی نیروهای آمریکایی تا ماه می سال ۲۰۲۱ از افغانستان خارج می‌شود و در عوض گروه طالبان نیز به منافع واشنگتن حمله نکرده و روابط خود را با گروه‌های تروریستی قطع خواهد کرد.

در همین حال وزارت دفاع آمریکا اعلام کرد شمار نظامیان این کشور در افغانستان به ۲۵۰۰ سرباز کاهش یافته است.

پس از توافق آمریکا با طالبان میزان حملات و شدت خشونت‌های این گروه در برابر نیروهای امنیتی و غیرنظامیان به گونه‌ای چشم گیری افزایش یافته است.

این خشونت‌ها همزمان با آغاز گفت‌وگوهای بین‌الافغانی در قطر بالا گرفته است. امری که انتقاد جامعه جهانی و دولت افغانستان را برانگیخته است.

هرچند فشارها بر طالبان برای پذیرش آتش‌بس افزایش یافته، اما این گروه تاکنون زیر باز این فشارها نرفته از پذیرش آتش‌بس سر باز زده‌اند.

هفته گذشته اجیت دوول مشاور امنیت ملی هند سفر طولانی به کابل داشت. این سفر درست پس از آن صورت گرفت که «اس. جیشنکر» وزیر امور خارجه آن کشور به افغانستان پشتیبانی نظامی بیشتر وعده کرد. گرچه چند و چون چنین حمایتی هنوز مشخص نیست، اما هند هر چیزی که پیشنهاد دهد، توازن نظامی احتمالاً بعد از خروج ایالات متحده به نفع کابل نمی‌چرخد. پس، چرا هند باید پشتیبانی خود را از حکومت افغانستان تقویت کند، وقتی جهان شرط خود را بسته و با طالبان مشارکت می‌کند؟
با بن‌بست گفت‌وگوها بین کابل و طالبان در دوحه، تشدید جنگ در افغانستان، از جمله ترورهای هدفمند غیرنظامیان، ظهور جناح‌گرایی در کابل، عدم شفافیت نحوه اقدام جو بایدن رییس جمهور منتخب امریکا و پاکستان پرمدعا، سئوال اصلی که هند با آن مواجه است این است که رییس جمهور اشرف غنی چقدر می‌تواند در برابر این فشارها مقاومت کند و بعد چه می‌شود؟

محرک اصلی سیاست هند نسبت به افغانستان، تمایل این کشور برای اطمینان از توازن استراتژیک بین افغانستان و پاکستان است. با توجه به عدم تقارن قدرت بین این دو کشور، چنین توازنی از دید هند، قادر ساختن کابل برای تأثیر گذاشتن بر شرایط گفت‌وگوها با نیروهای تحت حمایت پاکستان (طالبان) است. برای همین منظور، در صورت درگیر شدن در جنگ، دهلی‌نو متحدان قاطعی را در غنی و معاونش امرالله صالح پیدا کرده است.
اما هیچ تضمینی وجود ندارد که رویکرد دهلی‌نو نتیجه دهد. در حقیقت، با توجه به افزایش چالش‌های امنیتی هند با پاکستان و چین، نگرانی‌های معتبری وجود دارد که هند در صورت سقوط کابل، کاملاً زمین خود را از دست بدهد. پس چرا حتی اگر هند تمایل ندارد به طور آشکار با طالبان وارد گفت‌وگو شود، پس تقویت پشتیبانی از کابل چرا؟ از این گذشته، دیگر نیازی به پیوند بیشتر با دولت غنی نیست. تاریخ سرنخ‌هایی برای درک بهتر تصمیم هند ارائه می‌دهد.
در فبروری ۱۹۸۹، راجیو گاندی نخست‌وزیر هند «ای‌کی ورما» رییس آژانس اطلاعات هند را برای ارزیابی عمر دولت نجیب که تحت فشار حملات مجاهدین بود، اعزام کرد. ورما خوشحال بازگشت و گفت نجیب‌الله با حمایت شوروی می‌تواند «برای مدت نامحدود» دوام بیاورد. به موازات سفر ورما، هند ارتباط با جناح‌های مختلف مجاهدین را آغاز کرد و یک همگرایی جالب توجه را پیدا کرد.
دسترسی موفقیت‌آمیز به مجاهدین که از دید عموم پنهان مانده بود و تا آن لحظه منفور بود، به هند کمک کرد تا واقعیت‌های جدید را پس از سرنگونی نجیب‌الله در سال ۱۹۹۲ هنگامی که حمایت اتحاد جماهیر شوروی پایان یافت، بپذیرد. در حال حاضر، هیچ مدرکی وجود ندارد که ارتباط غیررسمی هند با طالبان و بالعکس درک درستی از این نوع ایجاد کرده باشد. اما حتی اگر چنین درکی وجود داشته باشد، بعید است که توسط هر دو طرف علنی شود – شبیه آنچه در مورد مجاهدین رخ داد.
تعامل آشکار با هند، روابط طالبان با پاکستان را پیچیده خواهد کرد، وقتی این کشور حداقل توانایی پرداخت این هزینه را داشته باشد. برای هند، تنوع آشکار به جای اطمینان از تعادل داخلی در افغانستان، باعث تسریع سقوط سیاسی غنی می‌شود. دهلی‌نو و طالبان می‌دانند که نمی‌توانند برای همیشه از هم دوری کنند، خصوصاً اگر دومی به قدرت برسد. بنابراین، تصمیم هند در حمایت از رییس جمهور غنی نشانۀ این است که هیچ بازی پایانی برای هند در افغانستان وجود ندارد. از این رو، هند ترجیح می‌دهد در پی دستیابی به توازن بین کابل و اسلام‌آباد و حفظ دستاوردهای چند دهۀ گذشته باشد، تا فرصت طلبی.
جنبۀ دیگر تصمیم هند حاشیه تیزتری دارد. در ۱۵ اگست ۱۹۷۵، با ترور شدن شیخ مجیب‌الرحمن در بنگلادیش، هند شوک استراتژیک دید. ظهور ضیاالرحمان رییس طرفدار ارتش پاکستان به عنوان رییس جمهور در «داکا» اضطراب شدیدی در دهلی‌نو ایجاد کرد. در یک گزارش فوق محرمانه، اژانس اطلاعاتی هند (R&AW) ارزیابی کرد که پاکستان «نفوذ گسترده‌ای در وزارت‌خانه‌ها و ادارات مختلف دولت بنگلادش، به ویژه در دفتر امور خارجه اعمال می‌کند [و] … اختلافات هند و بنگلادیش را گسترش می‌دهد.
(نخستین شواهد بایگانی در نوع خود که نویسنده آن را مشاهده کرده است)، سازمان اطلاعاتی هند در واکنش پیشنهاد کرد رهبری سیاسی تمام اقدامات عملی را برای «نرم کردن مناطق نزدیک به قلمرو هند که ما از آن آسیب‌پذیر هستیم» روی دست گیرد و به دنبال ارزیابی مجدد روابط با پاکستان باشد. به عنوان اولین قدم، این سازمان خواست که ایندیرا گاندی به طور جدی «ایدۀ حمایت قوی از فعالیت‌های ضدپاکستانی را در مرزهای شمال غربی(NWFP) و بلوچستان مطرح کرد. R&AW برای از بین بردن فشارهای پاکستان بر هند از طریق بنگلادیش، «تشدید فشار بر پاکستان از طریق افغانستان» را ضروری دانست.

با توجه به چالش‌های امنیتی هند امروز، کاملاً ممکن است که سفر دوول سیگنالی برای پاکستان باشد که اگر این کشور همچنان به دنبال تجدیدنظرطلبی باشد، احتمالاً ناخواسته هرج و مرج پرهزینه، خشن و در نهایت تجاوزکارانه را در افغانستان به ارث می‌برد. این نشانه‌ها با این عقیدۀ هند محکم می‌شود که حتی اگر ایالات متحده افغانستان را ترک کند؟ نه ایران و نه روسیه، به رغم اتحاد با چین و مشارکت با طالبان، امارت اسلامی را در افغانستان ترجیح نخواهد داد؛ در نتیجه به هند فضا برای مانور می‌دهد و برایند جنگ افغانستان را تحت تأثیر قرار خواهند داد.
توییت دقیق صالح: «ملاقات دلپذیر با اجیت دوول مشاور امنیت ملی هند داشتم. ما در مورد دشمن صحبت کردیم. گفت‌وگوی عمیقی بود.» بنابر این، باید درک کنید که چیست، یعنی چالش دوامدار و واقعی برای پاکستان.

 محمد حنیف اتمر وزیر امور خارجه کشور عصر روز سه‌شنبه(۳۰ جدی) در چهارچوب یک بازدید سه روزه از عربستان سعودی، وارد این کشور شد.
وزارت امور خارجه در خبرنامه‌ای گفت هدف از بازدید آقای اتمر از عربستان سعودی، تقویت هرچه بیشتر روابط دوجانبه، قدردانی از حمایت و پشتیبانی ریاض از روند صلح افغانستان و گسترش روابط اقتصادی و تجارتی می‌باشد.
در خبرنامه آمده است که قرار است وزیر امورخارجۀ کشور در جریان سفرش به عربستان، با شهزاده فیصل بن فرحان آل سعود همتای عربستانی خود و شماری دیگر از مقامات بلندپایۀ آن‌کشور دیدار و در باره تقویت اجماع جهانی و منطقه‌‌ای وافزایش حمایت جهان اسلام از فرآیند صلح افغانستان بحث و مشورت کند.

گروه طالبان برای پیشبرد مذاکرات صلح، سه پیش شرط جدید را ارائه نموده می‌گویند تا زمان پذیرفته نشدن این شرط ها پیش برد مذاکرات دشوار است.

منابعی از دوحه به رسانه ها گفته اند هیات طالبان رهایی 7 هزار  زندانی دیگر این گروه از زندان های حکومت افغانستان، بیرون شدن نام های رهبران این گروه از لیست سیاه سازمان ملل و نظام اسلامی در افغانستان را به عنوان سه پیش شرط برای آغاز مذاکرات صلح مطرح کرده اند.

اما هیات مذاکره کننده حکومت افغانستان می گوید که از طالبان خواسته اند مشروعیت و عدم مشروعیت جنگ را روشن کنند که جنگ کنونی جایز است و یا خیر.

این درحالی است که پایان جنگ در افغانستان همواره از سوی حکومت افغانستان، سازمان ملل متحد و کشورهای دیگر جهان مطرح شده است، اما طالبان همیشه بر خواسته های این گروه تاکید کرده اند.

از سوی دیگر، طالبان، یک روز پیش از مراسم ادای سوگند جو بایدن، رئیس جمهور منتخب آمریکا، از او خواستند به توافقنامه‌ دوجانبه صلح احترام بگذارد و تمام نیروهای آمریکایی را تا ماه مه از افغانستان خارج کند. 

این توافقنامه، بعد از تقریبا دو سال مذاکره بین دیپلمات‌های آمریکایی و رهبران طالبان، در فوریه سال گذشته، در قطر امضاء شد.

محمد نعیم، سخنگوی دفتر سیاسی طالبان در قطر می‌گوید حفظ و اجرایی‌شدن توافق‌نامه صلح قطر، برای موفقیت مذاکرات بین‌الافغانی و پایان دو دهه جنگ مهم است.

رئیس اجرایی حزب جمعیت اسلامی افغانستان گفت دولت افغانستان و جبهه مقاومت تحمیل منافع آمریکا در روند صلح افغانستان را نخواهند پذیرفت.

عطامحمد نور، رئیس اجرایی حزب جمعیت اسلامی افغانستان درباره توقف مذاکرات در قطر گفت دولت و طالبان پیش از مراسم تحلیف بایدن و مشخص شدن سیاست وی درباره افغانستان علاقه‌ای به پیشرفت گفت‌وگوها ندارند.

وی افزود: «بخشی از اعضای طالبان بر این باور هستند که نظامیان آمریکایی و ناتو افغانستان را ترک خواهند کردند و آن‌ها می‌توانند فاتحانه آمده و اعلام دولت کنند که این اشتباه است».

نور ادامه داد: مذاکرات قطر و امتیازات آمریکا به طالبان آن‌ها را توهم زده کرده است، «آن‌ها در محاسبات خود اشتباه می‌کنند با این حال اگر آمریکا و ناتو بر طالبان فشار بیاورند آن‌ها از دولت جایگزین و یا انتقالی موافقت خواهند کرد».

رئیس اجرایی حزب جمعیت اسلامی همچنین تصریح کرد: طالبان علاقه‌ای به کار کردن در زیر چتر جمهوری و یا دولت کنونی ندارد، آن‌ها نمی‌خواهند طوری دیده شود که در حال تسلیم شدن هستند.

نور درباره سیاست آمریکا در رابطه با افغانستان نیز گفت: چیزی که برای آمریکا مهم است منافع ملی این کشور است، سیاست آن‌ها درباره مذاکرات صلح در افغانستان هیچ تغییری نخواهد کرد، این در استراتژی آن‌ها تصریح شده که منافع ملی خویش را جلوتر از هر چیز دیگر قرار می‌دهند.

وی تاکید کرد: «افراد این سیاست‌ها را تغییر نخواهند داد، هیچ تغییر عمده‌ای در سیاست‌های آمریکا بوجود نخواهد آمد».

این فرمانده سابق جهادی ادامه داد: آمریکا می‌خواهد پس از 20 سال حضور در افغانستان میراثی را بجای گذاشته و حضورش را برای مالیات دهندگانش توجیه کند، آن‌ها می‌خواهند روند صلح را اجرایی کنند.

نور ادامه داد: آمریکا تلاش می‌کند تا بر دولت افغانستان و طالبان فشار وارد کند و اجماع ملی و منطقه‌ای ایجاد کند که مذاکرات موفقیت‌آمیز باشد؛  اگر آمریکا بخواهد روند صلح را برای منافع ملی خود اجرا کند، این نه برای دولت افغانستان و نه برای جهاد و جبهه مقاومت غیرقابل پذیرش است.

یکی از موضوعات اساسی که هنور در مذاکرات صلح در دوحه چه در دور اول و چه در دور دوم مورد بحث جدی قرار نگرفته، اتش بس و قطع خونریزی ست.

آتش بس و قطع خونریزی از خواست های اصلی هیات مذاکره کننده حکومت است اما طالبان تمایلی به گفت و گو در این مورد نداشته موضوعات دیگری چون خروج نام رهبران طالبان از لیست سیاه سازمان ملل و آزادی زندانیان بیشتر خود از زندان های حکومت را مطالبه می کنند.

این عدم تمایل طالبان به موضوعات اساسی نشان می دهد که این گروه فقط و فقط بر تحقق خواسته های خود تایید داشته به خواست مردم و حکومت افغانستان توجهی ندارد.

سالم حسنی، مشاور رئیس جمهور غنی، در فیس بوک خود در مورد رویه طالبان می نویسد:«طالبان با سه اجماع انسانی مخالف اند.»

به نوشته اقای حسنی سه اجماع انسانی مبتنی بر قطع خون‌ریزی در افغانستان شکل گرفته‌است:

خواست مردم افغانستان:

 مردم افغانستان، فارغ از قوم، زبان، منطقه و جریان سیاسی، از کشتار، انتحار، تخریب و ارعاب به ستوه آمده‌اند. همگی بر قطع هرچه عاجل‌تر سونامی بنیان‌کن جنگ تاکید دارند.

اجماع علمای جهان اسلام:

علاوه بر اعلام مکرر علمای افغانستان و اعلام موضع علمای سایر کشورها در اندونیزیا، عربستان و پاکستان در سال‌های گذشته، امسال موجی از مواضع علما مبنی بر حرمت جنگ در افغانستان از گوشه و کنار جهان اسلام برخاست. همگی بر این موضع اتفاق دارند که جنگ در افغانستان ناروا و قتل مسلمانان جرم و جنایت است.

اجماع جهانی:

علاوه بر علما و دولت‌مردان کشورهای اسلامی، همه کشورهای جهان بر ضرورت قطع جنگ و توقف خون‌ریزی در افغانستان تاکید دارند. این خواست را ضمن این‌که بسیاری از کشورها به صورت جداگانه مطرح کرده‌اند، بارها در مجمع عمومی سازمان ملل متحد و نیز جلسات شورای امنیت سازمان ملل مورد تاکید قرار گرفته‌است.

در مقابل، گروه طالبان نه تنها به این سه اجماع وقعی ننهاده که بر گستره و شدت قتل‌ها و تخریب‌ها افزوده‌است. این به خوبی نشان می‌دهد که طالبان، نه یک سازمان دینی یا سیاسی بلکه یک گروهک تروریستی تمام عیار است که به هیچ اصل دینی و انسانی پایبند نیست.

مشاور رئیس جمهور در ادامه می نویسد:«طالبان در میدان جنگ جانی، در میز صلح باغی و در جامعه انسانی یک گروهک وحشی است.»

شمروزخان مسجدی، سخنگوی وزارت مالیه امروز (سه‌شنبه، ۳۰ جدی) گفت کابینه پس از بررسی‌های این کمیته در مورد آن فیصله خواهد کرد.

وی علاوه کرد کابینه با در نظرداشت امکانات مالی دولت در مورد ازدیاد معاشات کارمندان دولتی تصمیم خواهد گرفت.

این وزارت در حال از بررسی افزایش معاش کارمندان دولت توسط یک کمیته تخنیکی خبر می‌دهد که مجلس نمایندگان برای دومین بار پیش‌نویس بودجه سال مالی ۱۴۰۰ را به خاطر در نظر نگرفتن طرح یکسان سازی حقوق کارمندان دولت رد کرده است.

مجلس نمایندگان تاکید کرده است تا طرح یکسان سازی حقوق کارمندان دولت از سوی حکومت شامل بودجه سال مالی ۱۴۰۰ نشود، این بودجه تصویب نخواهد کرد.

اعضای مجلس نمایندگان همچنان گفته اند تا زمان که بودجه ملی متوازن ساخته نشود و طرح یکسان سازی حقوق کارمندان در آن شامل نگردد، به رخصتی زمستانی نخواهند رفت.

آقای منصور که در دوحه حضور دارد، روز سه شنبه، ۳۰ جدی به رسانه ها گفت نمایندگان گروه طالبان حاضر به گفتگو درباره مشروعیت و یا عدم مشروعیت جنگ جاری در افغانستان نیستند.

آقای منصور افزود: «نمایندگان طالبان حاضر به ادامه گفتگوهای سازنده و مفید نیستند. آنان موضوع رهایی زندانیان باقی‌مانده‌شان را هم با امریکایی‌ها و هم با ما مطرح کردند؛ اما نکته مهم این است که هیأت مذاکراتی دولت اسلامی افغانستان یک‌بار دیگر از آنان خواسته که پیش از همه‌چیز در پیوند به جنگ جاری هم از منظر اسلام و هم از قران بحث کنند.»

به گفته او، گروه طالبان پیش از همه باید مشخص کند که چرا هر روز انسان‌های بی‌گناه را می‌کشد.
این در حالی است که ملا عبدالغنی برادر؛ رئیس دفتر سیاسی طالبان در قطر در دیدارش با زلمی خلیل‌زاد؛ نماینده ویژه امریکا برای صلح افغانستان، موضوع رهایی زندانیان این گروه و بیرون‌شدن نام رهبران آن از فهرست سیاه سازمان ملل را مطرح کرده‌است.

طالبان این خواسته را بخشی از توافقنامه صلح این گروه با امریکا می‌دانند.

در همین حال، شورای عالی مصالحه ملی می‌گوید که هیأت گفتگوکننده دولت حاضر است که درباره هر موضوعی که طالبان بخواهند، گفتگو کند.

فریدون خوزون؛ سخنگوی این شورا به رادیوی آزادی گفته‌است: «هیأت مذاکراتی دولت جمهوری اسلامی افغانستان با اراده قاطع و راسخ آمده‌است و روی هر موضوعی که طالبان بخواهد، بحث می‌کند. هیأت ما آماده گفتگو است. ما منتظر هستیم که طالبان مشخص کنند که می‌خواهند روی چه موضوعی گفتگو کنند.»

طالبان درباره این اظهارات تازه هیات مذاکراتی دولت چیزی نمی‌گویند؛ اما پیش از این گفته‌بودند که متعهد به گفتگوهای صلح هستند.

از سوی دیگر، نشریه بلومبورگ به نقل از محمد نعیم؛ سخنگوی دفتر سیاسی طالبان در قطر نوشته‌است که این گروه از جو بایدن؛ رئیس ‌جمهور منتخب امریکا می‌خواهد که به توافقنامه این گروه با امریکا احترام بگزارد.

آقای نعیم افزوده که این توافقنامه تاثیر مستقیم بر گفتگوهای صلح دارد.

دور دوم گفتگوهای صلح میان حکومت افغانستان و طالبان دو هفته پیش آغاز شد.

محمدامین احمدی، عضو هیأت مذاکره‌کننده دولت می‌گوید طالبان در این روزها به این فکر هستند که بدون درنظرداشت خواست مردم و دولت افغانستان مبنی بر قطع جنگ و اعلام آتش‌بس، رهایی زندانیان خود را توسط امریکا عملی کنند.

او روز سه‌شنبه، سی‌ام جدی در یادداشتی در صفحه‌ی فیس‌بوکش نوشت طالبان از جانب دیگر تلاش می‌کنند که بدون توجه به خواست عمومی برای قطع جنگ، به خشونت و جنگ تحت عنوان «جهاد تا تشکیل نظام ناب اسلامی» ادامه دهند.

به گفته او، در میان این دو آرزو، طالبان تمایلی برای مذاکره جدی و اصولی روی مسایل مهم با جانب «جمهوری» ندارند.

او تأکید کرده است که طالبان باید ابتدا خود را برای قبول اصول عدالت و انصاف آماده کنند تا صلح در کشور تأمین شود.

محمدامین احمدی گفته است که طالبان به صلح عادلانه و همه‌شمول نمی‌اندیشند و فقط به فکر برآورده‌شدن آرزوهای‌شان هستند.

این عضو هیأت مذاکره‌کننده دولت تأکید کرده است که جانب جمهوری خواست نخستش به پیروی از خواست عمومی آتش‌بس است و آماده است که راجع به تمامی خواست‌های طالبان بحث کنند.

به گفته او، جانب جمهوری معتقد است که جنگ کنونی طالبان، «جهاد نیست، بلکه چرخه باطل قتل و کشتار مسلمانان بوده و لذا حرام قطعی است».

احمدی افزوده است جانب جمهوری در گفت‌وگو با جانب مقابل آماده است که این «حقیقت دینی» را به اثبات برساند.

او از عالمان و مردم خواسته است که خواهان قطع جنگ شوند و بر حرمت آن تأکید کنند.

دور دوم مذاکرات هرچند آغاز شده است، اما به کندی و سردی دنبال می‌شود.

از سوی دیگر منابع می‌‌گویند که طالبان بر رهایی زندانیان خود اصرار دارند، اما دولت افغانستان و امریکا رهایی زندانیان طالبان را رد کرده‌اند.

در دیدار اخیری که زلمی خلیل‌زاد، نماینده ویژه امریکا در امور صلح افغانستان با ملا عبدالغنی برادر در دوحه داشته است، جانب طالبان بر رهایی زندانیان این گروه تأکید کرده است.

دولت افغانستان پیش از شروع دور اول مذاکرات، بیش از پنج هزار زندانی طالبان را رها کرده‌اند.

طالبان اصرار دارند که براساس توافق‌نامه دوحه باید سایر زندانیان این گروه نیز رها شوند.

پس از شروع دور دوم مذاکرات، جنگ و حملات گروه طالبان بر مواضع نیروهای دولتی شدت گرفته است.

در شبانه‌روز گذشته چندین ولایت شاهد درگیری بوده است. در حالی که در سال‌های گذشته میدان‌های نبرد در فصل سرما چندان گرم نبوده است.

محمدعمر شیرزاد، والی ارزگان گفت این رویداد چاشت امروز (سه‌شنبه، ۳۰ جدی) در «چهارراهی غازی امان‌الله خان»، از مربوطات شهر ترینکوت رخ داده است.

آقای شیرزاد افزود زخمیان شامل دو سرباز پولیس و هشت غیرنظامی اند. در میان غیرنظامیان کودکان و یک زن نیز شاملند. او گفت که این افراد به‌صورت سطحی زخمی شده‌اند.

از سویی هم، یک منبع دیگر حکومتی در ارزگان که نخواست نامش در خبر ذکر شود، به روزنامه اطلاعات روز گفت که یک خبرنگار نیز در جمع زخمیان این انفجار قرار دارد.

والی ارزگان همچنان گفت که این رویداد ناشی از انفجار ماین جاسازی‌شده در یک عراده موتورسایکل بوده که موتر حامل سربازان پولیس را هدف قرار گرفته است.

هنوز شخص و یا گروهی مسئولیت این رویداد را به عهده نگرفته است. اما در بیشتر نقاط ولایت ناامن ارزگان در جنوب کشور جنگ‌جویان گروه طالبان حضور و فعالیت گسترده دارند.

حال و روز این روزهای امریکا به شهر ارواح می ماند: نزدیک به بیست هزار نیروی نظامی ارتش در منطقه واشنگتن دی سی جابه جا شده اند تا امنیت مراسم تحلیف جو بایدن را فراهم کنند.

صحنه هایی که از مکان های استقرار این نیروها در رسانه های اصلی و اجتماعی منتشر می شود گویای یک توحش خاموش  است: امریکایی که خود را مهد دموکراسی و منتشر کننده ان می داند چگونه است که یک مراسم تحلیف را نمی تواند در فضای عاری از جنگ و خشونت برگزار کند.

برخی کاربران شبکه های اجتماعی به شرایط کنونی ایالات متحده امریکا واکنش نشان داده آن را مایه تاسف خوانده اند.

گل محمد مختاری از کاربران فیس بوک در این مورد نوشته است:«فاقدشیئ، نمی تواند معطی شیئ باشد!»

حال و روز این روزهای آمریکا این فرضیه ی فلاسفه وحکمارا به اثبات می رساند که، آنکس که خودش فاقد ومحروم از نعمتی باشد، هرگز نخواهد توانست تا آن نعمت را برای دیگران فراهم سازد! بنابراین توقع نمودن از آمریکا برای فراهم سازی چندچیز ارزشمند و مهم که چند مورد مهم آن در زیر لیست می گردد، بیهوده و دور از خرد و عاقبت اندیشی خواهد بود:

1. 1.    تامین عدالت اجتماعی وسیاسی زیرا بی عدالتی وفاصله طبقاتی در آن کشور به ویژه بین سیاه پوستان وسفیدپوستان، خود درس عبرت ومثال روشن از اعمال تبعیض های فاحش وستم های نابخشودنی می باشد!
2. 2.    تامین امنیت نظامی. چراکه هم اکنون دنیا اوضاع شدیدا نابسامان آمریکارا بالعیان مشاهده می کنند که چگونه خیابان های نیویورک وواشنگتن و… آکنده از اراذل و اوباش مسلح گردیده است !
3. 3.    بقا و پایداری در میثاقها وتعهدات! به دلیل آنکه جهان عهدشکنی های ایالات متحده را در سطح داخلی وبین المللی در سطوح وموارد مختلف باتلخی تجربه نموده اند! که از معاهده آب و هوا، محیط زیست و برجام به عنوان نمونه می توان یاد نمود!
4. 4.    دوام همکاری های مادی ومعنوی! این امر نیز حد اقل در قبال کشورهای مانند افغانستان، عراق وسوریه و… به نمایش گذاشته شد، کردهای سوریه ومردم افغانستان بیشترین سهم المناک این وعده های دروغین و وسوسه انگیزرا داشته اند!
5. 5.    احترام گذاشتن به ارزش های دینی، فرهنگی واجتماعی! قتل عامهای وحشیانه که عروسی هارا تبدیل به عزا نمودند، بی حرمتی های شرم آور در قبال مردم عزیز افغانستان و قرآن عظیم الشأن و نیزجنایات بی حد و حصر ابو غریب در کشور عراق نمونه های غیر قابل انکار از وحشی گری وحیوان صفتی آنهامی باشد!

به نوشته آقای مختاری ازچنین عناصرپلید وجرسومه های فاسد و فاشیست، چه توقع می توان داشت!? آنها که با ملت خویش اینگونه رفتار می کنند، بامردم مظلوم وستم دیده ماچگونه خواهدبود!!!? پس لازم است ماتوقعات خویش را در جای دیگر نهادینه ومتمرکزساخته،به خدای خویش پناهنده شویم واز خویش وملت بزرگوار ومجاهد خویش، انتظار کار وتحول داشته باشیم. 

مسوولان امنیتی در ولایت دایکندی می‌گویند جنگ‌جویان گروه طالبان یک پایۀ مخابراتی را در ولسوالی کجران این ولایت تخریب کرده‌اند.

گل آقا سجادی، سخنگوی فرماندهی پولیس دایکندی می‌گوید این اقدام بامداد امروز (سه‌شنبه، ۳۰ جدی) در روستای قاسم‌آباد از مربوطات ولسوالی کجران این ولایت صورت گرفته است. آقای سجادی می‌افزاید در نتیجۀ برخورد یک گلولۀ راکت با پایۀ مخابراتی شرکت دولتی «سلام» این پایه‌ به گونۀ قسمی تخریب شده است.

سخنگوی فرماندهی پولیس ولایت دایکندی خاطرنشان می‌سازد که این گلولۀ راکت از سوی جنگ‌جویان گروه طالبان پرتاب شده است. او هرچند از تلفات وارد شده به کارمندان نگه‌داری از این پایۀ مخابراتی چیزی نمی‌گوید، اما گزارش شده است که یک نفر در این رویداد زخم برداشته است.

طالبان تاکنون در این باره چیزی نگفته‌اند. پیش از این جنگ‌جویان این گروه بخشی از جادۀ عمومی غزنی – قندهار را در چندین نوبت تخریب کرده‌اند.

این اقدام‌های مخرب در حالی صورت می‌گیرد که طالبان در توافق با امریکا تعهد کرده‌‌اند که از تخریب تأسیسات عامه خودداری خواهند کرد؛ تعهدی که به باور مسوولان حکومت، طالبان به آن پایبند نیستند.

آنچه ترامپ از مذاکره با طالبان و مشروعیت بخشیدن به این گروه، انجام داد، برآمده از درک تجاری و منطق سوداگری او در مواجهه با واقعیتی به نام افغانستان بود. او تمام افغانستان را به تخم مرغی تبدیل کرد تا به دیوار انتخابات امریکا برای کسب و جلب آرای شهروندان امریکایی در سوم نوامبر ۲۰۲۰ بزند.

کار ترامپ درست بود، اما برای خودش؛ اگرچه خود نیز سهم و سودی از این قمار به دست نیاورد و در انتخابات، به سختی و تلخی شکست خورد، اما آیا دیگر قدرت‌ها و سازمان‌های مهم جهان هم مثل ترامپ فکر می‌کنند و هیچ شأنی برای اثرگذاری افغانستان در معادلات جهانی قایل نیستند؟
گفتگوی تیلفونی دبیرکل سازمان ملل متحد و نخست‌وزیر استرالیا با رییس جمهور غنی و اطمینان دادن از همراهی خود با دولت افغانستان، مؤید این معنا است که جهان، راهی غیر از راه ترامپ در مورد افغانستان دنبال می‌کند. دال مرکزی این دو گفت‌وگوی تیلفونی آن است که هیچ اقدام سوداندیشانه و سوداگرانه برخی چهره‌های مهم بین‌المللی، توانایی بازآفرینی تصویری کج و معوج از افغانستان در ذهنیت کشورهای دخیل در ماجرای سیاسی ـ امنیتی کشور را ندارد. افغانستان در خط مقدم نبرد با تروریزم قرار دارد و به تعبیری، یک‌تنه با تروریزم بین‌المللی مبارزه می‌کند. بنابراین، حتی اگر حضور و همراهی قدرت‌های برتر جهانی با دولت افغانستان، متضمن تقبل هزینه‌هایی هم باشد، آن هزینه‌ها سنگین‌تر از هزینه ناامنی جهان از رهگذر تبدیل شدن افغانستان به بهشت امن ناامنی‌آفرینان بین‌المللی برای آنان نخواهد بود.
اگر عقلانیت تجاری ترامپ در حدی بود که صلح انتخاباتی با یک گروه تروریستی را وجه المعامله سیاست‌ورزی آمیخته با خودشیفتگی و خشونت‌افزایی راست‌گرایانه پوپولیستی قرار داد، دیگرانی که کشورهای خود را بر مبنای عقلانیت واقع‌بینانه راهبردی امنیتی در چارچوب دکترین‌های کلان و کاربردی معطوف به منافع ملی خود مدیریت می‌کنند، به خوبی می‌دانند که چشم پوشیدن از افغانستان، به معنای چشم پوشیدن از امنیت ملی خود در دنیایی است که تروریزم بین‌المللی می‌تواند سوغات ناامنی خود را تا دورترین نقطه آن صادر کند.
به همین دلیل است که وقتی دبیرکل سازمان ملل متحد و نخست‌وزیر استرالیا در تماس تیلفونی خود با رییس جمهور غنی، خروج نیروهای بین‌المللی از افغانستان را وابسته به شرایط داخلی کشور می‌دانند، بر این نکته کلیدی پای می‌فشارند که امضای توافقنامه صلح میان طالبان و تیم ترامپ، تعیین‌کننده خط مشی جهانی در قبال افغانستان نیست و دیگر قدرت‌های جهانی، معیارهای دیگری برای حضور در افغانستان یا خداحافظی با آن دارند.
فراتر از این، وقتی سفارت امریکا در کابل طالبان را از خشم جهانی برحذر می‌دارد و به این گروه مست و متوهم از امضای توافق صلح با دار و دسته ترامپ نسبت به خشم جهانی هشدار می‌دهد، مبین این حقیقت است که رویکرد ترامپ در قبال طالبان حتی در کشور خودش نیز خواستار و خریدار ندارد و او در انزوای ترحم‌انگیز سیاسی در سطح ملی و بین‌المللی قرار گرفته است.
توییت مأموریت حمایت قاطع نیز مبنی بر حمایت قاطع از دولت افغانستان در امر آموزش و مشاورت و با هدف جلوگیری از تبدیل شدن دوباره افغانستان به بهشت امن تروریست‌ها و نیز گفت‌وگوی تیلفونی آقای ینس استولتنبرگ، دبیر کل سازمان ناتو، سیگنال مثبت دیگری است که در حیص و بیص مذاکرات صلح و افزایش چندبرابری خشونت‌های طالبانی، پشت دولت جمهوری اسلامی افغانستان را گرم می‌کند و نسبت به چشم‌انداز آینده سیاست و دولت‌داری در افغانستان بر مبنای ارزش‌های دموکراتیک و دستاوردهای بیست سال گذشته، بارقه‌های روشن امید را برمی‌افروزد.
اکنون این سیاست‌پیشگان بدون پایگاه داخلی و همسو با موج‌های مقطعی بادهای سیاسی خارجی هستند که به جای دیدن خواب رنگین حکومت موقت، باید کلاه شان را محکم بگیرند تا باد نبرد!

راحل موسوی

برخی منابع امنیتی در صحبت با رسانه‌ها وقوع این انفجار را تایید کرده‌اند.
تاکنون نوع انفجار و تلفات برخاسته از آن معلوم نیست، اما تصاویری که در شبکه‌های اجتماعی دست به دست می‌شود، نشان می‌دهد که یک عراده موتر آتش‌ گرفته است.
تاکنون هیچ فرد یا گروهی مسئولیت این رویداد را به دوش نگرفته است.
این در حالی است که روز گذشته شهر کابل گواه سه انفجار بود.

معاون اول ریاست جمهوری گفت در پی تقاضای او مبنی بر اعدام عوامل ترورهای اخیر، طالبان دولت را به قتل عام مردم هشدار داده‌ است.

امرالله صالح، معاون نخست رئیس جمهوری در گزارش شش و نیم صبح امروز سه‌شنبه (30 جدی) گفت “طالبان تروریست تا پریروز ادعا داشتند درعقب کشتار اعضای جامعه مدنی، خبرنگاران و افراد ملکی آنها قرار ندارند.”

اما به گفته او، در ماه‌ها و هفته‌های اخیر نیروهای امنیتی توانسته‌اند ده‌ها تن از اعضای طالبان را که به صورت مستقیم در قتل اعضای جامعه مدنی، خبرنگاران و بمب گذاری‌های کورکورانه دست دارند دستگیر کنند.

آقای صالح گفت: «درپی اعلامیه من که باید این تروریستان اعدام شوند سخنگویان طالبان تروریست واکنش نشان دادند و اخطار دادند که اگر دولت این قاتلین را اعدام نماید دست به قتل عام مردم خواهند زد. هشداریه آنها آنچه را واضح بود واضح تر ساخت که طالب چیزی به جز از آدم کشی یاد ندارد.»

به گفته او، اکنون دیگر شکی باقی نمانده که طالب تروریست مسوول کشتار افراد ملکی، جامعه مدنی و خبرنگاران و بمب گذاری های کورکورانه اند. دربیست و چهار ساعت گذشته تمام خبرگزاری‌های بزرگ داخلی و جهانی بحث اعدام تروریستان را بازتاب دادند.

او گفت گروه کاری ما توانسته است بیشتر از بیست هزار نظر و تبصره را تحلیل و ارزیابی نمایند. هشتاد وپنج درصد مردم درخواست اعدام تروریستان به حیث یک راه حل و عبرت دهی به مابقیه آدمی کش ها در حال تحرک حمایت نموده اند. پانزده درصد کسانی که مخالفت نموده اند اکثر شان هویتهای جعلی در مطبوعات دارند و چهره های با نقاب اند.

معاون اول ریاست جمهوری تاکید کرده: «پس من یک بار دیگر به نظر خود تاکید می ورزم که تروریست که بالفعل دستگیر میگردد و ثبوت مادی و معنوی برضد آنها موجود است باید اعدام گردند. از مردم درد دیده و با عزت افغانستان بخاطر حمایت شان ازین اعلامیه ابراز سپاس می نمایم.»

آقای صالح افزود از خون هیچ هموطن خویش نمی گذریم. تلاش ما برای ایجاد پرونده های بزرگ حق العبد بر ضد طالبان تروریست ادامه دارد. از روزیکه جلسات شش و نیم آغاز گردیده است هیچ حادثه ای به عدد و احصاییه تبدیل نگردیده است.

به گفته او هر حادثه تروریستی برای ما یک داستان است و هر قربانی یک چهره و یک خانواده. چه پیکر هایی که بخاطر جنایت طالب نامراد بخاک سپرده شدند ما امکان بخاک سپاری این داستان و خانواده ها مکان ندارد.

هر روز باید این قربانی ها از حنجره هر هموطنان ما فریاد گردد و تا اگر چیزی در میان طالب به اسم وجدان وجود داشته باشد تکان بخورد.

کمیسیون حقوق بشر عربستان، اعلام کرد در سال ۲۰۲۰، اعدام‌ها در این کشور نسبت به سال‌ گذشته، ۸۵ درصد کاهش یافته است.

به نقل از رادیو فردا، در بیانیه‌ای که روز دوشنبه (۲۹ جدی/ ۱۸ جنوری) از سوی کمیسیون حقوق بشر این کشور به نشر رسیده، آمده است در سال ۲۰۲۰ تعداد اعدام‌ها ۲۷ مورد عملی شده که کاهش ۸۵ درصدی را نشان می‌دهد.

عواد العواد، رییس کمیسیون حقوق بشر این کشور، از کاهش ۸۵ درصدی اعدام استقبال کرده و آن را به «فال نیک» گرفته است.

آقای العواد گفته است: «شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد در سال جدید میلادی شمار اعدام‌ها در این کشور افزایش یابد. حکومت بیشترین تعداد اعدام را در سه ماه آخر سال اجرا کرده که بیشترین آن در ماه دسامبر بوده است.»

بر اساس آمار عفو بین الملل، در سال ۲۰۱۹، نزدیک به ۱۸۴ نفر در عربستان اعدام شدند که بیشترین اعدام در این کشور را نشان می‌دهد و کاهش ۸۵ درصدی در ۲۰۲۰ به این دلیل است که اجرای اعدام مجرمان مواد مخدر و کودکان زیر ۱۸ سال متوقف شده است.

در ماه اپریل سال گذشته‌ی میلادی، ملک سلمان، پادشاه عربستان سعودی حکم مجازات اعدام برای افراد زیر ۱۸ سال را ممنوع کرد؛ اما کمیسیون حقوق بشر این کشور در باره‌ی سرنوشت ۵ نوجوانی که حکم اعدام آن‌ها صادر شده است، سه ماه پیش ابراز نگرانی کرده بود.

در همین حال، کارشناسان باور دارند که تغییرات در سیستم قضایی عربستان سعودی، بخشی از اصلاحات محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان است که می‌خواهد جامعه محافظه‌کار این کشور را به سوی مدرنیزه کردن ببرد.

این وزارت بانشر خبرنامه‌ای امروز (سه‌شنبه، ۳۰ جدی) اعلام کرد افراد بازداشت شده در ارتباط با قتل، تهدید به مرگ، اقدام به قتل، دزدی موتر، حمل سلاح غیرقانونی، قرار دادستانی، دزدی، جنگ مغلوبه و راهزنی گرفتار شده‌اند.

بر اساس اعلام وزارت داخله، این افراد از مربوطات نواحی چهارم، پنجم، ششم، یازدهم، دوازدهم، پانزدهم، شانزدهم، هفدهم و ولسوالی‌های چهارآسیاب، فرزه، قره باغ و ده سبز ولایت کابل توسط پولیس شناسایی و بازداشت شده‌اند.

این خبرنامه می‌افزاید که از نزد مظنونان بازداشت شده دو عراده موتر دزدی شده و چهار میل اسلحه کمری نیز به دست آمده‌است.

این در حال است که روز گذشته نیز فرماندهی پولیس ولایت کابل ۱۴ تن را در پیوند به انجام جرایم جنایی از نقاط مختلف شهر کابل بازداشت کرده‌بود.

همچنان دیروز شهر کابل گواه سه انفجار ماین‌های مقناطیسی بر موترهای حامل کارمندان دولتی بود که در نتیجه آن یک تن کشته و یک تن دیگر زخم برداشت.

دفتر «نی» امروز (سه‌شنبه، ۳۰ جدی) با نشر خبرنامه‌یی می‌گوید که ممانعت حکومت در استفاده از پهپادهای کمره‌دار از سوی رسانه‌ها، خلاف آزادی بیان و در مواردی محدودکنندۀ آزادی بیان است. در خبرنامۀ این نهاد آمده است که اخیراً مرکز رسانه‌های حکومت در نامه‌یی از رسانه‌های دولتی و غیردولتی خواسته است که از استفادۀ پهپادهای کمره‌دار در اطراف ارگ ریاست جمهوری خودداری کند.

به باور نی، حکومت به جای ممانعت از استفادۀ این پهپادها، آن را قانون‌مند بسازد. این نهاد حمایت‌کنندۀ رسانه‌های آزاد افغانستان خاطرنشان می‌سازد که استفاده از پهپادهای کمره‌دار توسط رسانه‌ها در جهان به یک امر معمول بدل شده است. بر اساس خبرنامۀ این نهاد، در کشورهایی که از این وسیله توسط رسانه‌ها استفاده می‌شود، مقرره‌های مشخصی که چگونه‌گی استفاده از این نوع کمره‌ها را تعریف می‌کند، وضع شده است.

بنابرین، دفتر نی از حکومت می‌خواهد که با وضع مقرره‌یی مکان‌هایی که نباید زیر پوشش اطلاعاتی این پهپادها قرار گیرد را مشخص بسازد و استفاده از این وسیلۀ فیلم‌برداری را در رسانه‌های کشور قانون‌مند بسازد.

این در حالی است که اخیراً شماری از رسانه‌های داخلی به منظور فیلم‌برداری باکیفیت پهپادهای کمره‌دار خریداری کرده‌اند. حکومت از احتمال سوء‌استفادۀ گروه‌های هراس‌افگن و راه‌اندازی حمله‌های تروریستی توسط این گروه‌ها با استفاده از پهپادهای کمره‌دار ابراز نگرانی دارد. گروه طالبان نیز در شماری از عملیات‌های کشفی از این نوع پهپادها استفاده می‌کنند.

ادارۀ امور ریاست جمهوری اعلام کرد حمید‌الله فاروقی، رییس پیشین دانشگاه کابل به عنوان وزیر دولت در امور شهدا و معلولین گماشته شده است.

این اداره امروز (سه‌شنبه، ۳۰ جدی) در خبرنامه‌یی آورد آقای فاروقی بر اساس فرمان رییس‌جمهور غنی در بست «خارج‌رتبه» به این سمت گماشته شده است. خبرنامۀ ادارۀ امور می‌افزاید رتبه‌های علمی آقای فاروقی در این سمت حفظ خواهد بود و آقای فاروقی اجازۀ اشتراک در نشست‌های کابینه را نیز دریافت خواهد کرد.

پیش از این، لعل‌الدین آریوبی به عنوان وزیر دولت در امور شهدا و معلولین کار می‌کرد. گفتنی است به تازگی وزارت دولت در امور شهدا و معلولین به وزارت امور شهدا و معلولین ارتقا کرده است. این نهاد حدود سه سال پیش در کنار شماری از اداره‌های دیگری به یک نهاد مستقل تبدیل شد.