دسته: سیاست

 میر رحمان رحمانی رییس مجلس نمایندگان شورای ملی کشور در حاشیه نشست سازمان پیمان امنیت جمعی با امامعلی رحمان رییس جمهور تاجیکستان ملاقات کرد.
در این دیدار، دو طرف پیرامون موضوعات مورد علاقه و اوضاع دو کشور بحث و تبادل نظر کردند.
تا کنون جزئیات بیشتری از این دیدار منتشر نشده است.
رحمانی در رأس هیئتی پارلمانی به تاجیکستان سفر کرده است.

جرمنی با خارج ساختن آخرین سربازان خود از افغانستان ماموریت بیست ساله خود در کشور را خاتمه دادند.

آناگریت کرمپ کارنباور ، وزیر دفاع جرمنی در تویت خود گفت آخرین دستۀ سربازان این کشور در راه برگشت به جرمنی اند.

آژانس خبررسانی جرمنی گزارش می‌دهد آخرین دستۀ سربازان این کشور دیروز از میدان هوایی مزارشریف رهسپار جرمنی شدند.

جرمنی در ماه‌های اخیر یک هزار و صد سرباز در افغانستان داشت.

رم نیز اعلان کرد خروج سربازان خود از افغانستان را تکمیل کرده است.

وزیر دفاع ایتالیا لورینزو گورینی گفت ماموریت این کشور شب گذشته رسماً پایان یافت اما همکاری ایتالیا با افغانستان ادامه خواهد داشت.

آقای دانش امروز (چهارشنبه، نهم سرطان) در نشستی در کابل گفت طالبان از شعار صلح سوءاستفاده می‌کنند. به گفتۀ او، طالبان از میز مذاکره فرار کرده و خشونت‌ها را افزایش داده‌اند. به بیان آقای دانش، این گروه به راه حل سیاسی باور ندارد.

آقای دانش بیان می‌دارد که طالبان از هیچ قومی نماینده‌گی نمی‌کنند و با همۀ اقوام در ولایت‌های کشور می‌جنگند. به گفتۀ او، بسیج ملی برای مقابله با طالبان در چوکات حاکمیت دولت ضروری است.

معاون دوم ریاست جمهوری با اشاره به درخواست امیرخان متقی، رییس کمیسیون دعوت گروه طالبان از باشندگان ولسوالی کجران دایکندی برای پیوستن به این گروه خاطرنشان می‌سازد طالبان چه در زمان حاکمیت پنج سالۀ خود در دهۀ هشتاد و چه در بیست سال گذشته شیعیان و هزاره‌های افغانستان را هدف کشتار قرار داده‌اند. به بیان او، شیعیان و هزاره‌های افغانستان علیه طالبان مقابله خواهند کرد.

آقای دانش در حالی این اظهارات را مطرح می‌کند که طالبان اخیراً خشونت‌ها را در بیشتر ولایت‌های کشور افزایش داده‌اند. از سوی دیگری، نیروهای خارجی یک پی دیگری افغانستان را ترک می‌کنند. نهادهای امنیتی اما از مبارزه با طالبان اطمینان می‌دهند.

آقای اتمر تاکید کرده که این موضوع را به شاه محمود قریشی، وزیر امور خارجه پاکستان نیز یادآور شده است.

وی در ادامه افزود، بازگشت رژیمی به شکل پیکارجویان طالب همراه با دهشت‌افگنان منطقه‌ای و بین‌المللی است و نه تنها به نفع افغانستان و پاکستان و همسایگان آن نیست بلکه برای هیچ کشوری در جهان مناسب نخواهد بود.

او از آقای قریشی خواسته است تا در همکاری با دولت افغانستان پیکارجویان طالب را به میز مذاکره آورده و از تجهیز تسلیحاتی این گروه جلوگیری کند.

وزیر خارجه پاکستان نیز در گفته‌های تازه خود اطمینان داد که اسلام‌آباد تلاش خواهد کرد در مذاکرات صلح افغانستان نقش موثری داشته باشد.

شایان ذکر است، آقای قریشی پذیرفته که پاکستان تماس مستقیم با پیکارجویان طالب دارد اما گفته این تماس‌ها برای سهولت در مذاکرات صورت می گیرد.

آقای عبدالله امروز (چهارشنبه، نهم سرطان) در نشست کمیتۀ رهبری شورای عالی مصالحۀ ملی در ارگ گفت محاسبۀ طالبان برای تصرف کشور پس از خروج نیروهای خارجی اشتباه است.

آقای عبدالله می‌افزاید، اگر طالبان فکر کنند که با استفاده از خلای امنیتی که پس از خروج نظامیان خارجی به میان می‌آید، می‌توانند به پیروزی نظامی دست یابند، در اشتباه هستند و با این دیدگاه زمینۀ جنگ را در کشور فراهم می‌سازند.

عبدالله عبدالله خاطر‌نشان می‌سازد که افغانستان در شرایط کنونی با خطر روبه‌رو شده و بزرگان سیاسی باید در صف واحد از نظام و نیروهای امنیتی حمایت کنند.

رییس شورای عالی مصالحۀ ملی با اشاره به ادامۀ گفت‌وگوهای صلح در دوحه، بیان می‌کند که گروه‌های تماس هیأت‌های مذاکراتی دولت و طالبان باهم ارتباط دارند. به بیان او، میانجی‌گری قطر و سازمان ملل متحد نیز برای تسریع این گفت‌وگوها ادامه دارد.

آقای عبدالله خاطرنشان می‌سازد که طالبان در میز گفت‌وگو وقت‌کشی می‌کنند و این موضوع باعث شده که گفت‌وگوهای قطر پیشرفتی به همراه نداشته باشد.

این انتقادها در حالی مطرح می‌شوند که در گیرودار خروج نیروهای خارجی از کشور، دامنۀ خشونت‌ها در افغانستان به شدت افزایش یافته است.

در جلسۀ شورای عالی مصالحۀ ملی از تلاش های نیروهای شجاع امنیتی و دفاعی کشور قدردانی صورت گرفت و تاکید شد در وضعیت کنونی باید تمام اقشار جامعه در یک صف و صدای واحد قرار بگیرند و مسئولیت خویش را ادا نمایند.

همچنان با اشاره به قیام مردمی در ولایات مختلف در حمایت از جمهوریت و نیروهای امنیتی و دفاعی کشور، بر انسجام و مدیریت هرچه بهتر آنان در چارچوب حاکمیت دولت، تاکید صورت گرفت.

این روزها جنگ در افغانستان به اوج خود رسیده و طالبان یکی پس از دیگری ولسوالی ها را تصرف می کنند. نیروهای امنیتی و دفاعی نیز به کمک نیروهای بسیج مردمی همچنان به جنگ با طالبان مصروف هستند.

احمد سعیدی، کارشناس مسائل سیاسی، طی مطلبی در فیس بوک خود خطاب به رئیس جمهور غنی می گوید:« سلام آقای غنی رئیس جمهور! می خواهم بدون مقدمه چند نکته اساسی و ضروری را برای شما یاد آورم شوم که امیدوارم جدی بگیرید.

اگر میخواهید از دست گروه های دهشت افگن و تروریستان خدا نشناس هم خودت زنده بمانی و هم مردم افغانستان نفسی به راحتی بکشند، عجالتاً دو راهکار را برایتان پیشنهاد می نمایم:

۱- در قدم نخست از جا طلبی، خود خواهی و قدرت نمایی بگذرید، و به هر قیمت که میشود با یک اجماع ملی که اکثریت آن شخصیت های تاثیر، گذار، احزاب و گروه های مختلف وطندوست حضور داشته باشند و صلاحیت تصمیم گیری را نیز داشته باشد کنار بیایید این اجماع میتواند برای سلامت نظام و مردم افغانستان خیلی موثر واقع گردد.

اگر بزودی دست بکار نشوید و این اجماع را تشکیل ندهید آینده خیلی تاریک در انتظار نظام و مردم افغانستان خواهد بود.

همان طوریکه برای مسلمانان نماز و روزه فرض است ولی در شرایط موجود برای حکومت و مردم افغانستان اتحاد، اتفاق، همبستگی و تشکیل یک اجماع ملی فرض دانسته می شود.

۲- پشتیبانی، تقویت و روحیه دادن قوت های مسلح برای همه ما یک فرض است. چون قوت های مسلح در بدل خون و جان خود از این وطن دفاع میکنند و برای آرامش ما سینه های خود را سپر میسازند. باید هر چه زودتر قوت های مسلح کشور تشویق و به فامیل هایشان کمک غذایی و امکانات اقتصادی صورت بگیرد تا نیرو های مسلح ما با خیال راحت در مقابل دشمن بجنگند.

معاش قوت های مسلح به استثنای نیرو های کوماندو خیلی کم و نا چیز است در بعضی ادارات نظامی تا دو الی سه ماه معاشات شان به وقت معین نمی اجرا نمیشود.

میدانیم شاید مسئولین به شما بگویند بودجه و امکانات مالی نداریم که معاشات قوت های مسلح را اضافه سازیم، ولی اگر شما و مسئولین تان بخواهید از جمله اضافه تر از ۳۰۰ مشاور که جناب شما دارید و از جمله اضافه تر از ۲۰۰ مشاور که آقای داکتر عبدالله دارد و یک تعداد مشاورین که در وزارت خانه ها که وظیفه ی شان تنها خوردن نوشیدن و معاش گرفتن است تمام امکانات از قبیل موتر و محافظین امنیتی در اختیار شان قرار داده شده است ۸۰ فیصد معاشات تمام این مشاورین را به قوت های مسلح تخصیص بدهید.

۳ – در چنین شرایط حساس و بحرانی موجودیت بعضی ادارات ضروری دانسته نمیشود بطور مثال وزارت امور پارلمانی و کمیسیون مستقل انتخابات و بعضی ادارات دیگر که با چند کارمند هم میشود مشکل را حل سازند.

به باور من دیگر به وزارت، معینیت و تشکل زیاد ضرورت نیست، و همچنین ادارات که بنام صلح در سر تا سر افغانستان بشمول کابل ایجاد گردیده باید لغو شوند چون نه صلح آوردند و نه آرامش، تمام کارمندان شان باید تنقیص گردد.

در ضمن هیئت که ۱۱ ماه میشود در قطر سر گرم عیش و نوش اند فقط معاش و امتیاز میگیرند آیا در کشور صلح را تامین کردند؟ آیا جنگ جنگ کاهش یافت؟ آیا این هیات ارزش همینقدر مصارف هنگفت را دارد؟ که بنام صلح به مصرف برسد؟

جناب آقای غنی اگر واقعاً سربازان را فرزند خود میدانید از معاش نازدانه های که در داخل ارگ هستند و معاش پنج هزار و ده هزار دالری میگیرند که خداوند زهر شان کند کم کنید و به معاشات نیرو های امنیتی افزود کنید.

نزد خداوند التماس میکنم که بعد از این در چنین شرایط حساس مشاورین و این و آن اگر از ۵۰۰ الی ۱۰۰۰ دالر بیشتر معاش بگیرند خداوند زهر شان بگرداند و کفن اولاد های شان شود.

‌اوضاع مرزهای شرقی ایران ابری و خاکستری است، افغانستان می‌رود دوباره در هزارتوی تاریخ گم شود؛ این را افرادی که از نظر کاری به نیروی کار برادران و خواهران افغان نیاز دارند، بهتر از هر سیاست‎‌مداری حس می‌کنند.

اگر افغانستان آرام باشد نیروی کار افغان کمتر پیدا می‌شود، خصوصا این سال‌ها که تورم افسارگسیخته و گرانی خورد و خوراک سفره کارگران فصلی و روزمزد را کوچک و کوچک‌تر کرده است. به قول یکی از کارگران افغان «دیگر حتی سیب‌زمینی و ماکارونی هم نمی‌شود خرید، چه برسد به روغن‌نباتی یا پیه و دنبه گوسفند، نان خالی هم که گران شد، اما اوضاع داخلی افغانستان که «به‌ هم فشرده» می‌شود، چاره‌ای جز فرار باقی نمی‌گذارد.

پاکستان که کار نیست، ایران که مجوز نمی‌دهد و باید از پلیس که هیچ، از سایه خودمان هم ترسید. نه می‌شود حساب بانکی باز کرد نه می‌شود سیم‌کارت تلفن خرید، نه اتوبوس و قطار سوار شد و همیشه باید زیر سایه ترس و وحشت زندگی کرد. ترکیه که اوضاع بهتر است و کمتر دچار ترس و وحشت هستیم، به شدت گرانی است، نه می‌شود از وسایل نقلیه استفاده کرد و نه از اتاقک‌هایی که صاحب‌کار ایرانی مجانی در اختیارمان می‌گذارد، خبری هست.

از طالبان دیروز تا طالبان امروز

بخش عمده درآمد محدودی که در ترکیه به دست می‌آوریم صرف هزینه‌های جنبی می‌شود و چیزی که باقی می‌ماند، به اندازه‌ای نیست که روانه افغانستان و خانواده بکنیم. مسئله زبان هم گرفتاری دیگری است اما در ایران با همه عیب و ایرادات و اشکالات، هم‌زبانی و مهربانی مردم هست».

موج کارگران افغانستانی با خانواده آنان سرازیر ایران شده است و اتفاقا کارگران پشتون‌زبان مشغول تسویه حساب با صاحب‌کاران خود هستند تا روانه افغانستان بشوند؛ به همین سادگی. گروه طالبان که از جمعیت پشتون افغانستان هستند، کم‌کم کل افغانستان را به گفته یکی از کارگران پشتون «بازپس» می‌گیرند و دمل دشمنی پشتون‌ها با هزاره‌ها، تاجیک‌ها و اُزبک‌ها دوباره سر باز خواهد کرد.

وقتی جنگ بین مجاهدین که سال‌ها با ارتش متجاوز سرخ جنگیده بودند، بعد از خروج نیروهای شوروی از افغانستان، ته‌مانده رمق کشور جنگ‌زده و اشغال‌شده افغانستان را گرفت، طرح و برنامه پاکستان و کمک مالی عربستان به نتیجه رسید و گروه سلفی و واپس‌گرایی که نام طالب را بر خود نهاده بودند، امارت اسلامی افغانستان را به ریاست ملامحمدعمر تشکیل دادند.

فتح قندهار آغازی شد بر حرکت این گروه نوظهور و واگذاری هرات توسط اسماعیل‌خان به این گروه، فتح کابل را هموار کرد و شهرهای افغانستان یکی بعد از دیگری به‎‌دست این گروه فتح شد. شهادت دیپلمات‌های ایرانی در مزارشریف اوج دشمنی آنان با ایران و ایرانیان و مذهب تشیع بود.

الگوی اولیه حکومت اسلامی مورد نظر ملامحمدعمر در سرتاسر افغانستان با زور اعمال و اجرا شد. مردان باید ریش بلند داشته باشند، لباس محلی به عنوان لباس رسمی پذیرفته شد، نماز جماعت اجباری شد، رادیو و تلویزیون، ماهواره و وسایل موسیقی همه وسایل شیطانی محسوب شدند، نقاشی و عکاسی موجودات زنده ممنوع شد تا جایی که هنوز هم عکس ملامحمدعمر به‌صورت رسمی انتشار پیدا نکرده است.

دختران و زنان حق کار و تحصیل نداشته و اجازه خروج از منزل را به‌تنهایی ندارند، آرایش برای زنان خارج از خانه ممنوع و حرکت در خیابان بدون همراهی مرد محرم ممنوع شد. مالیات اسلامی زکات برقرار شد، پیروان دیگر مذاهب مانند شیعیان و اسماعیلیان حق برگزاری مراسمات مذهبی را ندارند.

اکثر تحلیلگران بر این باورند که ضعف دولت‌های جهادی و به‌حاشیه‌راندن پشتون‌ها از حکومت زمینه‌ساز رشد طالبان پشتون شد، بیانیه اولیه گروه طالبان به این شرح که «… ما محصلین و طالبان مدارس دینی هستیم که برای ازبین‌بردن گروه‌ها و دسته‌جات مسلح محلی و برقراری امنیت راه‌های تجارت قیام کرده‌ایم…» گویاترین بیانیه‌ای بود که اهداف اولیه این گروه را نشان می‌داد. ملامحمدعمر اولین رئیس گروه طالبان از مهر ماه سال 1375 که کابل را فتح کردند، است که تا پایان عمر این دولت پس از سقوط حکومت طالبان و فرار به پاکستان بر این کشور حکومت راند.

در زمانه حکومت طالبان بر افغانستان گروه‌های به اصطلاح جهادی، خصوصا اعراب، از اطراف و اکناف به افغانستان کوچیدند و در پناه حمایت طالبان گروه متعصب و خشن القاعده به رهبری اسامه بن‌لادن که با دامادی ملامحمدعمر مشروعیت هم پیدا کرده بود، با دلارهایی که این ثروتمند عربستانی در اختیار داشت، به کادرسازی محرمانه خود مشغول شد.

بستر مناسبی که افکار واپس‌گرای بن‌لادن در افغانستان پیدا کرد باعث تشکیل هسته‌های ترور در سرتاسر جهان شد؛ تا جایی که در 11 سپتامبر سال 2001 سلسله‌ای از حملات انتحاری توسط گروه تروریستی القاعده در خاک آمریکا به وقوع پیوست.

در این واقعه 19 نفر از عناصر القاعده، چهار هواپیمای مسافربری را در آسمان ربودند و دو تا از این هواپیماها که هدایت آنها به دست تروریست‌ها افتاده بود، به فاصله زمانی کوتاه به برج‌های دوقلوی مرکز تجارت جهانی در نیویورک کوبیدند که همه مسافران هواپیماها به اضافه نزدیک به سه هزار نفر از مردم عادی که در ساعات اولیه صبح مشغول کار بودند، کشته شدند و ظرف کمتر از دو ساعت دو برج سر به فلک کشیده تجارت جهانی که سمبل و نهاد سرمایه‌داری آمریکایی بود، در قلب نیویورک ویران شدند.

بیشتر کشته‌شدگان آمریکایی بودند اما در بین آنان ملیت‌های مختلفی هم حضور داشتند که از 90 کشور در جمع کشته‌شدگان بودند، تعداد مجروحان واقعه نیز بیش از 25 هزار نفر بود. واکنش سریع آمریکا به این حادثه هولناک که تلفات آن در داخل آمریکا در طول تاریخ این کشور بی‌سابقه بود، شروع جنگ به اصطلاح با تروریسم بود که با حمله به افغانستان و ساقط‌کردن گروه طالبان به بهانه پناه‌دادن به گروه تروریستی القاعده شروع شد.

بعضی از تحلیل‌گران حادثه 11 سپتامبر 2001 را برابر با حمله ژاپن به بندر پرل‌هاربر که تاریخ آمریکا و ژاپن را تغییر داد، می‌دانند که پیامدهای مختلف سیاسی، اقتصادی، امنیتی و نظامی برای کشور آمریکا و کل جامعه جهانی داشت. سقوط طالبان توسط مردم افغانستان نبود، بلکه با حمله آمریکا به قصد ساقط‌کردن طالبان صورت گرفت.

آمریکا مانند شوروی دوباره کشور افغانستان را اشغال کرد، اما به شیوه خود دولتی در این کشور سر کار آورد که با تأسف نتوانستند جامعه بحران‌زده افغانستان را سروسامان بدهند. هزینه بالای نگهداری نیروها در افغانستان توسط آمریکا و تغییراتی که در جامعه جهانی از باب منافع آمریکا در خارج از مرزها صورت گرفت، آمریکاییان حضور خود را در منطقه با توجه به هزینه بالای آن مقرون‌به‌صرفه ندانستند و دنبال خروج از افغانستان بودند.

از طرفی شرایط منطقه‌ای به کلی دگرگون شده است. روزگاری نفت منطقه خاورمیانه در معادلات جهانی نقش‌آفرین بود، امروزه وضع انرژی جهانی تغییر کرده است. آمریکای واردکننده انرژی به صادرکننده آن تبدیل شده است و انگیزه‌ای برای ماندن در خاورمیانه ندارد. دولت اوباما از عراق خارج شد و زنگ خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان را دونالد ترامپ به صدا درآورد و در دولت جو بایدن به نتیجه نهایی خود نزدیک می‌شود. تاریخ خروج نهایی نیروهای آمریکایی از افغانستان با ظرافت انتخاب شده است.

از طالبان دیروز تا طالبان امروز

اما در 20 سالی که از واقعه 11 سپتامبر 2001 می‌گذرد، با تأسف دولتمردان افغانستانی نتوانستند شرایط کشورشان را به نفع مردم افغانستان تغییر دهند و فساد گسترده در بین دولتمردان اجازه نداد کمک‌های جهانی در زیرساخت‌های افغانستان هزینه شود یا کادرسازی نیروهای ملی در افغانستان صورت گیرد تا اداره کشور افغانستان دوباره به دست طالبان نیفتد. آمریکا نیز موقعیت افعانستان را به خوبی رصد نکرد و جایگاه طالبان را به باور نگارنده به غلط در افغانستان مورد بررسی قرار دادند و در چند سال گذشته با نیروهای طالبان مذاکره کردند.

باید پذیرفت طالبان امروز طالبان دیروز نیستند و برخلاف باوری که با تأسف در ایران هم هوادار دارد، طالبان امروزی خطرناک‌تر از طالبان دیروز است؛ رهبران فعلی طالبان با همان ایدئولوژی واپس‌گرای سابق اما رخت و لباس نو پوشیده بر تن رهبران خود با آمریکا به مذاکره نشستند و این یعنی کسب مشروعیت جهانی از قدرت‌های منطقه‌ای و جهانی. فراموش نکنیم در اولین ماه‌های حضور طالبان در افغانستان بعد از سقوط کابل و همراه با سقوط مزارشریف دیپلمات‌های ایرانی سر بریده شدند، فراموش نکنیم در آن سال‌ها چه جنایاتی تحت عنوان دین به‌دست این گروه در افغانستان نسبت به شیعیان و تاجیک‌ها و فارسی‌زبانان صورت گرفت.

اگر طالبان دیروز مشروعیت خود را از دولت‌های عربی خصوصا عربستان و امارات و دولت پاکستان می‌گرفتند، طالبان امروزی با همان ایدئولوژی توسط قدرت‌های بزرگ جهانی به رسمیت شناخته شده‌اند. طالبان امروز به مراتب خطرناک‌تر از طالبان دیروز است، این مهم را می‌توان از کوچ دسته‌جمعی هزاره‌ها و تاجیک‌ها به همراه خانواده به داخل ایران به عینه دید. شاید در ظاهر طالبان امروزی نونواتر از دیروزیان باشند، اما اساسا از نظر ایدئولوژیک با ایران امروز در تضاد کامل هستند و نگرش فرهنگی و حتی ملی طالبان در تضاد فراگیر با ایران و هویت ایران.

طالبان در حالی دوباره قدرت را در افغانستان به دست خواهند گرفت که در آمریکا و غرب، فضایی به وجود آمده است که این گروه مشروعیت قانونی دارد. آمریکا تا 11 سپتامبر به‌طورکامل از افغانستان خارج خواهد شد و اگر نیروهایی در افغانستان مانده باشند عمدتا مسئول حفظ امنیت دیپلمات‌های غربی و آمریکایی خواهند بود. هم‌اکنون بیش از نیمی از خاک افغانستان توسط طالبان اشغال شده است و حضور محمد اشرف غنی و عبداله عبداله در واشنگتن هم نتوانست مانع از گسترش حوزه نفوذ طالبان در افغانستان بشود.

تأسف‌بار اینکه گروهی از تحلیل‌گران، طالبان امروزی را برخواسته از مردم افغانستان می‌دانند، غافل از اینکه تفکر این گروه به ظاهر جدید با گروه سابق هیچ فرق و تفاوتی پیدا نکرده است. دیرزمانی را پیش‌رو خواهیم داشت که دوباره کاخ ریاست‌جمهوری افغانستان به محل امارت امیر طالبان تبدیل خواهد شد.

طالبانی که در تاریخی نه‌چندان دور خبرنگار و دیپلمات‌های ما را به رگبار بستند. کاش تحلیل‌گرانی که به کانون قدرت نزدیک‌تر هستند، باور کنند طالبان دیروز و امروز تفاوتی ندارند، اما یک فرق اساسی پیدا کردند؛ جامعه جهانی خصوصا آمریکا از سر ناچاری با این گروه مصالحه کردند؛ مصالحه‌ای که بازنده آن منطقه خاورمیانه است.

نعمت احمدی، حقوقدان ایرانی 

رییس پیشین پنتاگون همچنان در این کتاب نوشته آقای کرزی در یک نشست محرمانه در ارگ کابل، از من خواست تا در از بین بردن سران جبهۀ شمال و تضعیف آنها، با او همکاری نمایم.

در این کتاب آمده است: کرزی به من گفت: بزرگ‌ترین تهدید در برابر حکومت من، جبهه شمال است نه طالبان.

براساس نوشتۀ گیتس، کرزی افزود حد اقل دست مرا در تقویه طالبان باز بگذارید تا بتوانم از آن طریق، تفنگ‌سالاران را از بین ببرم.

کرزی جابه‌جایی افراد مسلح طالبان را با فامیلهای‌شان به کمک کشور انگلیس و همکاری سازمان مواد خوراکی ملل متحد از پاکستان به نام عودت‌کنندگان و بیجا شدگان آغاز کرد.

اولین جابه‌جای آن‌ها در منطقه کیله‌گی، دندغوری، چشمۀ شیر و خواجه الوان ولایت بغلان بود.

مردم پلخمری به یاد دارند درگیری‌های شدیدی در همان روزها بین افراد جدید الورود (عودت‌کنند‌گان طالبان) و مردم پلخمری صورت گرفته بود. حتی کرزی هیأتی را از مرکز فرستاد و آنها را جابه‌جا کرد.

بعداً این پروژه را در ولسوالی‌های چهاردره و دشت ارچی ولایت کندز نیز عملی کرد و الی اخیر دورۀ حاکمیت خود آنها را تمویل و تجهیز نمود. این کار در زمان وزارت داخله اتمر و پتنگ صورت گرفت.

شاید همه به یاد داشته باشند که از شمال کشور صداهایی بلند شد که شبانه هلیکوترهای ناشناس در مناطق طالبان نشست و برخاست دارند و این هلیکوپترها مربوط نیروهای ویژه انگلیس‌ها بود که سلاح و تجهیزات آنها را اکمال می‌نمود و امریکایی‌ها هم نظاره می‌کردند.

یکی از کاربران فیس بوکی به نام رضا میثم طی متنی می نویسد:«اگر این حرف درست باشد که البته شواهدی دال بر درستی آن نیز وجود دارد، در این خیانت و جنایت علاوه بر جناب کرزی صاحب و حکومت پاکستان، دولت انگلیس و امریکایی ها هم دخیل اند.»

چه بسا تحرکات جدید این روزهای طالبان نیز به ادامه همین داستان و بخشی از سناریویی که سالها قبل طراحی شده، می باشد.

 چندین مقام امریکایی گفته‌اند ایالات متحده روند خروج نیروهایش را از افغانستان تا چند روز دیگر تکمیل می‌کند.
یک مقام از وزارت دفاع امریکا گفته است: این هفته می‌تواند هفته حیاتی برای خروج و ختم روند کاهش باشد.
جو بایدن رییس جمهور امریکا اعلان کرده بود که این کشور تا ۱۱ سپتمبر سال جاری میلادی از افغانستان بیرون می‌شود.

میدان هوایی بگرام یکی از بزرگ‌ترین پایگاه‌های نظامی امریکا در افغانستان است.
واشنگتن پس از ۲۰ سال حضور در حالی افغانستان را ترک می‌کند که خشونت‌ها در این کشور روند صعودی دارد و جنرالان امریکایی از احتمال بروز جنگ داخلی در این کشور هشدار می‌دهند.

خبرگزاری رویترز به نقل از مقام‌های امریکایی گزارش کرد نیروهای امریکایی تنها چند روز تا تکمیل روند خروج از افغانستان فاصله دارند.

هرچند زمان مشخصی در این گزارش ذکر نشده، اما گفته شده است که خروج این نیروها شامل نیروهایی نمی‌شود که برای حفاظت از سفارت و دیپلمات‌ها و کمک بالقوه به امنیت میدان هوایی کابل، باقی خواهند ماند.

در چهارم سرطان، مقام‌های امریکایی به خبرگزاری اسوشیتدپرس گفته بودند خروج بیشتر نظامیان امریکایی از افغانستان تا دو هفته‌ی دیگر تکمیل می‌شود و  ۶۵۰ سرباز امریکایی برای حفاظت از سفارت و دپلمات‌های امریکایی در کابل می‌مانند.

چند روز پس از آن، یک دیپلمات ارشد امریکایی نیز تأیید کرد حضور حدود ۶۰۰ سرباز برای حفاظت از سفارت و کارمندان در کابل مطرح است.

ارتش امریکا از اول ماه می سال جاری که روند خروج نیروهای این کشور از افغانستان عملا آغاز شد، هر چند مدتی یک بار از پیشرفت روند خروج گزارش می‌داد. آخرین گزارش از پیشرفت ۵۰ درصدی در این روند حکایت داشت.

در گزارش رویترز آمده است وزارت دفاع امریکا روز گذشته گفته است خروج نیروهای امریکایی لزوما به معنای پایان مأموریت این کشور در افغانستان نیست.

مقام‌های امریکایی درحالی از سرعت در روند خروج نیروهای امریکایی از افغانستان خبر داده‌اند که براساس معلومات وزارت دفاع امریکا (پنتاگون)، طالبان کنترل ۸۱ ولسوالی از مجموع ۴۱۹ ولسوالی را در اختیار گرفته‌اند.

از سوی هم، خبرگزاری رویترز گفته است که روند خروج نیروهای آلمانی از افغانستان نیز به پایان رسیده است. آلمان پس از امریکا، بیشترین نظامی را در افغانستان داشت.

بعد از اینکه جوبایدن، رئیس جمهوری آمریکا اعلام کرد تا ۱۱ سپتامبر امسال تمام نیروهای آمریکا از افغانستان خارج می‌شوند، آلمان نیز اعلام کرد نیروهای خود را از افغانستان خارج می‌کند.

این تصمیم بعد از آن گرفته شد که پارلمان فدرال آلمان ماموریت نیروهای این کشور را قبل از تصمیم آمریکا، تا اول جنوری سال ۲۰۲۲ تمدید کرده بود.

خبرگزاری فرانسه نوشت روز گذشته، سه‌شنبه ( هشتم سرطان) آنگرت کرمپ کارن‌بائر، وزیر دفاع آلمان گفت بعد از نزدیک به ۲۰ سال از اعزام سربازان آلمانی به افغانستان، آخرین سرباز این کشور دیروز افغانستان را ترک و در راه بازگشت به آلمان است.

او افزود با خروج این سربازان یک فصل تاریخی به پایان می‌رسد.

او همچنین در صفحه توییترش از ۱۵۰ هزار زن و مرد آلمانی که از سال ۲۰۰۱ تاکنون در افغانستان خدمت کردند، قدردانی کرد و گفت به کار آنان افتخار می‌کند.

او همچنین به کسانی که در این مدت در افغانستان کشته شده‌اند نیز ادای احترام کرد و افزود” شما فراموش نخواهید شد.”

ارتش آلمان اعلام کرد از سال ۲۰۱ تاکنون ۵۹ سرباز آلمانی در افغانستان کشته شده‌اند.

روز گذشته آخرین سربازان آلمان با دو هواپیمای A-۴۰۰ آلمانی و C-۱۷ آمریکایی از افغانستان به آلمان منتقل شدند.

به گفته ارتش آلمان، ۵۹ سرباز آلمانی از سال ۲۰۰۱ در طی خدمت خود در افغانستان کشته شده‌اند.

قبل از آغاز خروج نیروهای آلمانی از افغانستان، این کشور هزار و ۱۰۰ سرباز در افغانستان داشت که در قالب ۹۶۰۰ سرباز ناتو در افغانستان ماموریت انجام می داد.

بریتانیا، ایتالیا و ترکیه نیز نیروهای زیادی در افغانستان داشتند که در قابل نیروهای حمایت قاطع در این کشور خدمت می کردند.

آقای محب امروز (دوشنبه، هفتم سرطان) در برگۀ تویترش نوشت: «از آقای رشید به دلیل اظهارات افشاگرانه‌اش در پیوند به حمایت اسلام‌آباد از گروه طالبان در افغانستان ستایش می‌کنم.» آقای محب می‌نویسد ما به پاکستانی‌های شجاع‌تری نیاز داریم که در پیوند به حمایت اسلام‌آباد از گروه طالبان در افغانستان افشاگری کنند.

این در حالی است که شیخ رشیداحمد، وزیر داخلۀ پاکستان دیروز در گفت‌وگو با تلویزیون «جیو نیوز» پاکستان گفت خانواده‌های اعضای طالبان در پاکستان به سر می‌برند و زخمیان این گروه نیز در خاک پاکستان درمان می‌شوند.

این مقام ارشد دولت پاکستان در حالی این اظهارات را مطرح می‌کند که مقام‌های پاکستانی پیش از این پیوسته حمایت اسلام‌آباد از گروه طالبان در افغانستان را انکار می‌کردند.

مرتضوی با انتشار پوستری از روزنامه کیهان با عنوان «طالبان بدون خشونت و کشتار پیشروی کرده و مثل داعش خون بی‌گناهان را نمی‌ریزد»، در صفحه شخصی خود در فیسبوک نوشت این روزنامه وابسته به دولت ایران از طالبان «قباحت زدایی» می‌کند.
اظهارات مشاور رئیس جمهوری افغانستان در صفحه فیسبوک با واکنش مثبت نزدیک به 2 هزار کاربر افغان و غیر افغان مواجه و بارها از سوی آنها لایک و بازنشر شد.

به نقل از العربیه فارسی بسیاری از نظردهندگان با حمایت از موضع دولت افغانستان در قبال طالبان از حمایت ایران از این گروه ستیزجو وجنگ‌طلب به شدت انتقاد کردند.

ذبیح الله نوری، روزنامه‌نگار و تحلیلگر امور افغان در مصاحبه‌ای با تلویزیون «ایران اینترنشنال» گفت:«تحلیل کیهان مانند این می‌ماند که انسان بخواهد آفتاب را با دو انگشت پنهان کند هم اکنون در 15 ولایت افغانستان جنگ با طالبان ادامه دارد و طبیعتا در جنگ مردم غیر نظامی آسیب می‌بینند، سربازان و نیروهای دولتی آسیب می بینند، خانه‌های زیادی ویران می‌شود، مردم شهرها آواره می‌شوند.»

او در ادامه افزود: «برای شما یک مثال می‌آورم تا نشان دهم که خبر و تحلیل کیهان نادرست است. در شهر خاشگ وقتی طالبان وارد شدند، بازار شهر را به آتش کشیده و شهر را ویران کردند. در شهر پلوخولی تعداد زیادی از غیر نظامیان زخمی و صدها خانوار آواره شدند. جنگ در شهرهاست، در دشت و صحرا نیست. بنابراین طبیعی است خیلی‌ها زخمی و کشته می‌شوند. در بسیاری از موارد نیروهای دولتی تنها به دلیل جلوگیری از خونریزی و کشته شدن غیرنظامیان عقب‌نشینی می‌کنند. بنابراین تحلیل کیهان نادرست و به دور از واقعیت است. آنچه ما در شهرها از طالبان می‌بینیم، با تحلیل کیهات مغایر است».
این تحلیلگر افغان در پایان گفت که دولت و ملت افغانستان در نهایت جلوی طالبان را خواهند گرفت دولت و مردم افغانستان تاکنون تلاش دارند از طریق صلح طالبان را مهار کنند و از جنگ و خونریزی جلوگیری کنند.

 رییس شورای عالی مصالحه ملی می‌گوید تأکید طالبان بر راه ‌حل نظامی مساله افغانستان، اشتباه محض است.

عبدالله عبدالله روز دوشنبه، هفتم سرطان، در یک نشست خبری در کاخ سپیدار گفت اگر یک طرف بخواهد راه‌ حل نظامی را تحمیل کند، به هدف نخواهد رسید.

به گفته او، یکی از درس‌های عمده‌ بحران چهل ساله کشور این است که تأکید بر حل نظامی جنگ، به نتیجه نمی‌رسد.

او از جانب دیگر گفت طالبان با لجاجت به دنبال وقت‌کشی در مذاکرات صلح هستند و تعهدی برای پیش‌رفت در گفت‌وگوهای صلح نشان نداده‌اند.

عبدالله عبدالله گفت که پیش‌بینی موافقت‌نامه دوحه این بود که به دنبال خروج نیروهای بین‌المللی از افغانستان، مذاکرات به نتیجه می‌رسد و صلح تأمین می‌شود.

عبدالله عبدالله افزود: «متاسفانه آن پیش‌رفتی که باید، در میز مذاکرات حاصل نشد، طالبان نمی‌خواهند وارد بحث‌های اصلی شوند.»

او علت اصلی کندی روند مذاکرات را بهانه‌تراشی و وقت‌تلفی طالبان و «لجاجت» این گروه توصیف کرد.

عبدالله گفت که با خروج نیروهای خارجی دیگر بهانه‌ای برای تداوم جنگ، تخریب زیربناها و نهادهای خدمات عامه برای طالبان وجود ندارد؛ هرچند از آغاز نیز حضور نیروهای خارجی یک بهانه بود.

رییس شورای عالی مصالحه ملی بر پی‌گیری مساله افغانستان از طریق گفت‌وگوها تأکید کرد.

او خاطرنشان کرد که «راه خوب» برای مردم افغانستان پی‌گیری اختلافات از طریق گفت‌وگو و مذاکرات است، اما این کار با تلاش‌های یک‌جانبه نتیجه ندارد.

رییس شورای عالی مصالحه ملی بار دیگر تأکید کرد که اگر محاسبه طالبان این باشد که از طریق جنگ به پیروزی می‌رسند، در اشتباه است.

به گفته رییس شورای عالی مصالحه ملی، در صورتی که جنگ بر مردم تحمیل شود، چاره‌ای جز دفاع ندارند.

عبدالله گفت که اولویت امروزی دفاع از مردم و حمایت مردم از نیروهای امنیتی است.

او افزود: «نیروهای دفاعی و امنیتی افتخار ما هستند و کار آن‌ها تضمین‌کننده‌ صلح در کشور است. چیزی که ایجاب می‌کند در این راستا، اجماع مردم در حمایت از صلح و نیروهای امنیتی است. در جاهایی که مردم در کنار نیروهای خود ایستادند، قابل قدر است. صلح همیشه خواست مردم افغانستان بوده است.»

عبدالله عبدالله درباره سفرش با رییس جمهور غنی به واشنگتن نیز اشاره کرد. او گفت که سران امریکا به ویژه رییس‌جمهور بایدن، وزیر دفاع، مشاور امنیت ملی، اعضای کانگرس و مجلس سنای ایالات متحده امریکا، به حمایت از روند صلح، اجماع منطقه‌ای در حمایت از مذاکرات و نیروهای دفاعی و امنیتی افغانستان تأکید کردند.

به گفته عبدالله عبدالله، پیام مقام‌های واشنگتن در مورد صلح و حمایت از نیروهای امنیتی و تمویل و کمک به این نیروها واضح بود و رهبران امریکا کمک ۳.۳ میلیارد دالر به نیروهای امنیتی افغانستان و ۳۵۰ میلیون دالر کمک‌های بشردوستانه به افغانستان را تعهد کردند.

به گفته عبدالله، جانب امریکا وعده داده است که با همکاران و متحدان خود درباره ادامه‌ کمک به افغانستان کار خواهد کرد.

عبدالله توضیح داد که با پایان حضور نظامی ایالات متحده امریکا و ناتو در افغانستان، فصل جدید روابط و مناسبات میان دو کشور آغاز می‌شود، اما پایان حضور نظامی به معنای ترک و بی‌علاقه‌گی امریکا به افغانستان نیست.

میر رحمان رحمانی رییس مجلس نمایندگان امروز دوشنبه (۷ سرطان) در نشست عمومی این مجلس گفت نیروهای بسیج مردمی برای دفاع از تمامیت ارضی و حفظ ارزش‌های نظام جمهوری و به حمایت از نیروهای دفاعی و امنیتی سلاح برداشته‌اند و فعالیت آنان باید قانونی شود، حکومت باید این افراد را تحت نام ارتش محلی در چارچوب وزارت دفاع ملی مورد «حمایت همه‌جانبه» قرار دهد.
آقای رحمانی افزود که تعدادی از اعضای مجلس نمایندگان نیز در ولایت‌های مختلف کشور علیه گروه طالبان بسیج شده‌اند.
او همچنین تأکید کرد: «همه وظیفه داریم که در شرایط حساس کنونی از هر طریق ممکن از نظام و دولت خود حمایت کنیم و در کنار نیروهای نظامی خود قرار گیریم».
از سویی هم، رییس مجلس نمایندگان از اعضای این مجلس خواست که برای جلوگیری از سقوط ولسوالی‌ها به‌ دست طالبان، هرچه زودتر چگونگی سقوط ولسوالی‌ها و دلایل آن را به ‌گونه‌ جدی و همه‌جانبه مورد ارزیابی قرار دهند و نتایج آن را به هیئت اداری مجلس به‌ گونه‌ کتبی بسپارند.
به گفته‌ او به‌ دنبال این ارزیابی، مجلس نمایندگان در هماهنگی با نهادهای ذیربط حکومتی تصامیم اساسی برای جلوگیری از سقوط ولسوالی‌ها اتخاذ می‌کند.
همچنین میررحمان رحمانی از گروه طالبان و نیروهای دولتی خواست که به غیرنظامیان و دارایی‌های آنان آسیبی نزند. او با اشاره به تخریب دکان‌ها در ولسوالی‌های اندخوی فاریاب و سیاه‌گرد پروان گفت که هدف‌قراردادن غیرنظامیان و دارایی‌های آنان خلاف آموزه‌های اسلامی و اخلاقی و مفاد قوانین جنگی است.
گفتنی است که قبل از این هم آقای رحمانی گفته بود که مجلس نمایندگان از بسیج مردمی علیه طالبان در چارچوب نیروهای خیزش مردمی استقبال می‌کند. او از حکومت خواسته بود که این افراد را تمویل، تجهیز و مدیریت کند.

معاون اول ریاست جمهوری امروز یکشنبه(۶سرطان) در فیسبوکش نوشت در سفر اعضای هیئت دولت افغانستان به امریکا، چند هدف اساسی، مورد بحث قرار گرفت.
او نوشت یکی از این موضوعات مورد بحث، توضیح نقش منطقه در افغانستان پسا خروج بود که گفتمان اقتصادمحور در ارتباط به افغانستان در منطقه شکل گرفته است.
صالح نوشت کشورهای منطقه به جز یک کشور همه خواستار تحکیم روابط و مناسبات در حرف و عمل با جمهوری اسلامی افغانستان هستند. گسترش روابط تجارتی افغانستان با آسیای میانه و ایران ثابت ساخت افغانستان سبد خیرات نیست، بلکه می‌تواند منبع درآمد برای همسایه‌ها باشد.
او افزود نظر ما در ارتباط به نقش جمهوری اسلامی پاکستان نیز وضاحت داشت. اسلام آباد به عنوان میزبان طالبان از روز زایش تا امروز می‌تواند نقش قابل لمس در صلح بازی کند و بدین سان به دوست قابل باور ملت افغانستان تبدیل گردد. گزینه دیگر که برای ابد در دور صفر و هیچ خواهد چرخید این است که آن‌ها به سیاست کنونی خویش ادامه دهند و ادامه سیاست کنونی، یعنی در حرف با جمهوریت در عمل با طالبان هم برای ما و هم برای خودشان چیزی به جز از دست و پا زدن در لجن زار بی‌اعتمادی نخواهد بود.
وی گفت سیاست انکار و بازی با الفاظ قناعت‌بخش نیست.
صالح تاکید کرد: گروه طالبان هیچ امکان ندارد بر افغانستان چیره گردد. قمیت همسویی با طالبان بسیار سنگین خواهد بود. وضعیت فرق کرده است. امروز نه تنها ما، بلکه وجدان های بیدار در پارلمان پاکستان سیاست کشتار در افغانستان را توسط گروه آلت دست صفت طالبان محکوم می‌نمایند.
گفتنی است هیئت افغانستان به رهبری رییس جمهور غنی در یک سفر دو روزه به ایالات متحده امریکا رفت و با مقامات آن کشور دیدار داشت.

جلسه مسوولان حزب وحدت اسلامی افغانستان به رهبری استاد محمد کریم خلیلی معاون پیشین ریاست جمهوری و رهبر این حزب، بعد از ظهر دیروز، شنبه، ۵ سرطان ۱۴۰۰، برگزار شد.

هدف از برگزاری این جلسه، بررسی اوضاع کنونی و بحث و تبادل نظر روی مسائل صلح و جنگ و پیامدها و دورنمای این مسایل در کشور، بود.

در این جلسه، رهبر حزب وحدت اسلامی افغانستان خطوط اساسی سیاست این حزب را در قبال مسائل کشور بیان نموده و اظهار داشت این حزب، تمام تلاشها و سیاستگذاری‌های خود را بر این محور متمرکز نموده که همراه با سایر نیروهای سیاسی، چگونه می‌توان کشور را از جنگ‌های خانمان‌سوز و وضعیت خشونت‌بار کنونی، نجات داده و به صلح و آرامش برساند.

به گفته رهبر حزب وحدت اسلامی افغانستان، جنگ‌های جاری تا هر زمانی ادامه پیدا کند، هیچ طرفی، از راه زور و غلبه، پیروز نخواهد شد و سرانجام، هیچ راهی نخواهد بود جز اینکه “همه” به صلح و قطع جنگ، باور پیدا کنند.

وی همچنین اظهار داشت حزب وحدت اسلامی افغانستان در ۲۰ سال اخیر تلاش کرده که در پرتو این دیدگاه، از هر راه و روش ممکن، آرامش مردم را در مناطق تحت نفوذ این حزب، در زیر چتر نظام سیاسی موجود، حفظ نمایند.

رهبر حزب وحدت اسلامی افغانستان تاکید کرد در سایه این سیاست بوده که تا کنون در حوزه‌های تحت نفوذ این حزب، به جنگ و خشونت دامن زده نشده و مردم با یک روال مسالمت‌آمیز در قالب نظام سیاسی دموکراتیک، به زندگی شان ادامه دهند.

استاد خلیلی اظهار داشت اتخاذ این سیاست، هم دولت را کمک کرده تا متحمل هزینه جنگ در این مناطق نشود و هم مردم از آسیب‌ها و خسارت‌های ویرانگر جنگ، تا حدودی در امان بمانند.

رهبر حزب وحدت اسلامی افغانستان، همچنین تاکید کرد مردم و هواداران این حزب، هیچگاه طرفدار جنگ و خشونت نبوده و طرفها باید به این رویکرد احترام بگذارند.

استاد خلیلی در ادامه اظهار داشت که به رغم این دیدگاه و رویکرد، اگر کسانی بخواهند جنگ را تحمیل کنند، جواب خود را دریافت خواهند کرد.

رهبر حزب وحدت اسلامی افغانستان همچنین اظهار داشت روندهای سیاسی باید به سوی آرامش و صلح دایمی و وضعیتی که “همه” روی آن توافق داشته باشند، سوق داده شود، در غیر صورت، دستاوردهای تاریخیِ دو دهه اخیر کشور با خطر مواجه خواهد شد و هیچ کسی و هیچ طرفی به آنچه در سر می‌پرورانند، دست نخواهند یافت.

همچنین در این جلسه، رهبر حزب وحدت اسلامی افغانستان، به برنامه‌های آینده این حزب در پیوند به مسائل کشور اشاره نموده و تاکید کرد حزب وحدت اسلامی افغانستان، تمام جریان‌ها و روندهای داخل کشور را دنبال می‌کند و در مورد هر مساله، سیاست و برنامه‌ای را در پیش خواهد گرفت که فردا در برابر تاریخ، سرنوشت مردم و آینده کشور، پاسخگو باشد.

همچنین در این جلسه، شماری از مسوولان حزب وحدت اسلامی افغانستان، صحبت نموده و دیدگاه‌های شان را در پیوند به آجندای مطرح شده، ابراز داشتند.

آنان نیز به تبیین راهبرد سیاسی حزب وحدت اسلامی افغانستان، پرداخته و مسایل و چالش‌های جاری در کشور را به بررسی گرفتند.

در این نشست تاکید شد با درک مسوولیت نسبت به سرنوشت مردم و آینده کشور، هیچ شخص حقیقی و حقوقی نباید به رویکردی متوسل شوند که احساسات قومی، سمتی و زبانی را برانگیزند.

اشتراک‌کنندگان نشست تاکید کردند حزب وحدت اسلامی افغانستان، منافع مردم و کشور را در تمام ابعاد و با سنجش و ارزیابی تمام فرصت‌ها، چالش‌ها، هزینه‌ها و دستاوردها، در نظر می‌گیرد و مسوولیت خود را در قبال سرنوشت و آینده مردم و کشور، با دقت و مسوولیت‌پذیری انجام خواهد داد.

در این جلسه، یاد آن تعداد اعضا و هواداران جریان عدالتخواهی که در چند روز اخیر، به رحمت حق پیوسته اند، نیز گرامی داشته شد.

رهبر حزب وحدت اسلامی افغانستان، از درگذشت آنان شدیدا اظهار تاسف و تاثر نموده و به بازماندگان شان، تسلیت گفت.

در این جلسه، از چهره نامدار جهاد و مقاومت، الحاج پهلوان میرعلم حرّ و همچنین شماری از اعضا و هواداران حزب وحدت اسلامی افغانستان، مرحومین: حجت الاسلام والمسلمین استاد محمد اسلم بیانی، حاج عبداللطیف برهانی، محمد اکبری لعلی، حسن وحیدی، محمد ایوب حسینی، حاج علی‌‌شفای شفایی، میر حاجی علی حسن بیگ، سلطان سلطانی، کربلایی محمد رضا رئیس اعتمادی، و همچنین (والده گرامیِ خانم آمنه عالمی‌زاده که به اثر واژگون شدن موتر، جانش را از دست داده است) نام برده شدند و به ارواح آنان اتحاف دعا، صورت گرفت.

روزنامۀ «دان» پاکستان در گزارشی می‌نویسد که این مقام ارشد نظامی پاکستان دیروز (شنبه، پنجم سرطان) در نشستی در اسلام‌آباد این موضوع را مطرح کرده است.

به نقل از این گزارش، آقای رشیداحمد تحریک طالبان پاکستان را دشمن پاکستان توصیف کرده است. وزیر داخلۀ پاکستان می‌افزاید طالبان در افغانستان حمله‌ها را برای تصرف مناطق بیش‌تری افزایش داده‌اند و از همین‌رو طالبان پاکستانی نیز در صفوف آنان افزایش یافته است.

رشیداحمد از طالبان افغانستان می‌خواهد به طالبان پاکستانی اجازه ندهند در مناطق زیر حاکمیت آنان در افغانستان فعالیت کنند.

به بیان او، طالبان همچنان باید مانع اقدام‌های احتمالی تحریک طالبان پاکستان علیه اسلام‌آباد در مناطق زیر تصرف‌شان در افغانستان شوند.

این مقام نظامی پاکستان در حالی این اظهارات را مطرح می‌کند که طالبان اخیراً حمله‌های خود را در بیشتر ولایت‌های کشور افزایش داده‌اند. همزمان با افزایش حمله‌های طالبان بسیج مردمی علیه این گروه در سطح کشور شکل گرفته است.