روند کوچ اجباری باشندگان بومی برخی روستاهای ولسوالی گیزاب ولایت دایکندی، آغاز شده است. طبق معلومات باشندگان محل، در نخستین مرحله روز پنح‌شنبه، اول میزان، حدود ۴۰۰ خانواده از روستای «کیندیر» این ولسوالی وادار به کوچ شده و به روستاهای همجوار و یا به بخش‌هایی از ولایت قندهار پناه برده‌اند.
یکی از متنفذان ولسوالی پاتوی ولایت دایکندی که نخواست از او نام برده شود، به روزنامه ۸صبح گفت در مناطق «لوره‌شیو» و «تگاب‌دار» حدود ۱۵ روستا تحت دعوا است و در نخستین مورد باشنده‌گان روستای کیندیر کوچ داده شدند. این متنفذ محلی معلومات داد که آواره‌گان تمام زحمات کشاورزی یک‌ساله به شمول محصولات گندم، جواری، بادام و دیگر حاصلات زراعتی‌شان را از دست داده‌اند. او تأکید کرد که بی‌جا شده‌گان در وضعیت رقت‌باری به سر می‌برند و با توجه به اینکه فصل سرما در پیش است، مردم جایی برای بودوباش و چیزی برای خوردن ندارند.
پیش از این نیز باشندگان روستاهای «نوآباد» و «بالاسر تگاب‌دار» گفته بودند که بیش از چهل سال در این مناطق زندگی کرده‌اند و تاکنون هیچ‌کسی بر زمین‌ها و جایداد‌شان ادعای ملکیت نکرده بود. اما به‌تازگی همزمان با به قدرت رسیدن طالبان در کشور، برخی پشتون‌ها با «حمایت» شماری از طالبان محلی، ادعا کرده‌اند این جایداد و زمین‌ها ملکیت آنها است.
این متنفذ محلی افزود مطابق پلان، قرار بود روز جمعه، دوم میزان، باشندگان بومی روستای «تگاب‌دار» نیز کوچ داده شوند و به همین ترتیب روستاهای دیگر. در روستاهای تگاب‌دار و نوآباد، حدود ۳۰۰ خانواده ده روز پیش اخطار دریافت کرده بودند که تا نُه روز دیگر مناطق را تخلیه کنند و به محل دیگری بروند. قرار است «به‌زودی» اهالی این روستاها نیز کوچ داده شوند. طرف دعوای این ۳۰۰ خانواده شخصی به نام «جمهورخان» است که به گفته یکی از باشندگان محل، او فرمانده یک قطعه نظامی بوده و در حال حاضر در اداره محلی دایکندی با والی طالبان کار می‌کند. از جمهورخان به‌عنوان معاون والی طالبان برای ولایت دایکندی نیز نام برده می‌شود. منابع مردمی گیزاب می‌گویند که جمهور خان خودش را از قوم «تیموری» معرفی می‌کند و ادعا دارد که روستاهای تگاب‌دار و نوآباد در حریم ملکیت او قرار دارد.
طبق معلومات برخی متنفذان ولسوالی گیزاب دایکندی، به جز روستای تگاب‌دار که طرف دعوای آن یکی از خوانین محلی منطقه «خلج» است، در دیگر روستاها کوچی‌ها و پشتون‌های ولسوالی‌های چهارچینو و گیزاب ادعای ملکیت کرده‌اند. این منبع محلی افزود که باشنده‌گان بومی این مناطق به کمک نظامیان طالبان به اجبار کوچ داده می‌شوند. او تأکید کرد که مدعیان هیچ‌گونه اسناد قانونی در اختیار ندارند و از طریق زور می‌خواهند زمین‌های حاصل‌خیز‌شان را تصاحب شوند.
محمد محقق، رهبر حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان، نیز در صفحه رسمی فیس‌بوکش نوشته که به او اطلاع رسیده است «طالبان نیروى ضربتى‌شان را وارد منطقه کندیر و دهن ناله کرده‌اند و مردم هزاره را از مناطق حاصل‌خیز‌شان کوچ داده، زمین‌هاى‌شان را به هوادارن طالبان توزیع می‌کنند.» آقای محقق شمار آنها را حدود ٨٠٠ خانواده اعلام کرده است که مطابق حکم امین‌الله زبیر، والی طالبان برای دایکندی، از مناطق‌شان کوچ داده می‌شوند. طالبان این ادعای آقای محقق را «تبلیغات» خوانده و رد کرده‌اند. یک نامه نیز در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست می‌شود که نشان می‌دهد والی طالبان دستور داده تا این شمار مردم کوچ داده شوند.
با این وجود، باشنده‌گان محل از رهبری طالبان می‌خواهند که یک هیأت باصلاحیت و بی‌طرف را به دایکندی بفرستد و موضوع را به‌گونه دقیق بررسی کند و کسانی که از نام طالبان سوء‌استفاده می‌کنند، مورد بازپرس قرار گیرند.
از سویی هم مولوی صدیق‌الله عابد، فرمانده امنیه طالبان برای ولایت دایکندی، به روزنامه ۸صبح گفت که خبرِ کوچ اجباری مردم حقیقت ندارد و این خبرها تبلیغات است. عابد افزود که جنجال‌های اخیر یک مسأله حقوقی است و کسانی که به گفته او سر‌و‌صدا ایجاد می‌کنند «تمام زنده‌گی‌شان را به فتنه و فساد» سپری کرده‌اند.
این مقام محلی و نظامی طالبان هم‌چنان گفت کسانی که زمین‌های مردم را غصب کرده بودند و اکنون «قضا» فیصله کرده که حق به حق‌دار برسد، آنها سر‌و‌صدا ایجاد می‌کنند. به گفته او، بیشتر مردم به این خاطر تبلیغات می‌کنند که از طرف موسسات برای‌شان کمک صورت گیرد. او از سویی هم تأکید کرد که هرگاه ظلمی در حق مردم صورت می‌گیرد، به اداره محلی مراجعه کنند تا به مشکل‌شان رسیده‌گی شود؛ اما تاکنون کسی به خاطر این مشکل به مرکز ولایت مراجعه نکرده است.
