دسته: گزارش تصویری

دولت هند هموازه از حقوق اقلیت های دینی و مذهبی به شمول سیک ها در افغانستان حمایت کرده است.

عکس از: ایندیا تودی

کودکان کار که در حکومت های پیشین نیز فراموش شده بودند اینک در معرض شدیدترین تهدیدات از جمله گرسنگی، فقر و سرمای شدید زمستان قرار گرفته جان بسیاری از آنها در خطر است.

عکس از: گاردین

این مسابقات توسط فدراسیون بزکشی ولایت بدشخان از روز دوشنبه (4 دلو) الی روز پنجشنبه (7 دلو) میان پهلوانان ولسوالی های مختلف این ولایت در ولسوالی بهارک برگزار شد.

به همان اندازه که بارش برف در کشورهای متمول برای شهروندان لذت بخش است به همان میزان بارش اولین برف زمستانی در کابل برای شهروندان فقیر جز تشدید درد چیز دیگری نداشته است.

سوخت و مواد غذایی به شدت در کابل گران شده اند و بارش برف تنها مشکلات مردم را افزایش داده است.

عکس: صفحه مجازی عبدالحمید اعتمادی

عکس ها از صفحه رادیو بادغیس

فرخار از ولسوالی های ولایت زیبای تخار است که در شمال افغانستان واقع شده است. ولسوالی فرخار نزدک به 37 و 864 نفر جمعیت دارد.

عکس: کافه شعر

ولسوالی بلخاب از مناطق زیبا و سرسبز ولایت سرپل می‌باشد که در فصل‌های بهار تا میانه‌های پاییز طبیعتی بکر و خوشایند دارد. مرکز این ولسوالی ترخوج نام دارد که در تلاقی سه درۀ ترخوج، بلخاب بالا و بلخاب پایین قرار دارد. از مناطق دیدنی در این ولسوالی می‌توان به دره ی مزار و قریۀ های پیرغوله و زوک اشاره کرد که دارای دره‌های مملو از درخت و جنگل و پوشش گیاهی فوق‌العاده با رودخانه‌ها، دریاچه‌ها و چشمه‌های فراوان است.

عکس: صفحه اجتماعی آصف اکبری

در عملیات انتحاری که یک هفته پیش در مسجد فاطمیه قندهار رخ داد دست کم شصت نفر شهید شدند.

عکس: صفحات مجازی

در این مراسم سخنرانان به بیان ویژگی های اخلاقی پیامبر اسلام(ص) پرداختند و حضرت محمد(ص) را اسوه حسنه برای مسلمانان خواندند.

با تسلط دوباره طالبان نه تنها افغانستان و شهروندانش روی آرامش را ندید که داستان تلخ انتحاری و قتل عام یک قوم و مذهب خاص همچنان ادامه یافته است.

عکس: صفحه فیس بوک دکتر اعتمادی

امارت اسلامی طالبان در حالی این مانور نظامی را برگزار می کند که روابط تاجیکستان و افغانستان به تازگی به تیرگی گراییده است.

عکس: خبرنگار خبرگزاری رها در بدخشان

طالبان علی رغم وعده های داده شده در مورد رعایت حقوق زنان هنوز هیچ اقدام عملی در این زمینه انجام نداده اند. از سویی هم جامعه بین المللی به رسمیت شناختن طالبان را به یک سری شرایط از جمله احترام به حقوق زنان از سوی این گروه مرتبط دانسته اند.

عکس: صفحات مجازی

به گفته مقامات طالبان روند توزیع پاسپورت از روز سه شنبه هفته جاری در کابل آغاز شده است.

عالم گل حقانی، سرپرست ریاست پاسپورت در یک کنفرانس خبری گفت در حال حاضر، دست‌کم ۲۵هزار پاسپورت آمادۀ توزیع است.

آقای حقانی افزود تمام آمادگی‌ها برای توزیع پاسپورت از سوی آنان گرفته شده است. به گفتۀ وی ممکن است در روزهای پیشرو تا ۶۰۰۰ پاسپورت در روز به مراجعین توزیع شود.

پیش از تسلط طالبان بر افغانستان، این ریاست حدود ۳۰۰۰ پاسپورت در روز توزیع می‌کرد. ریاست عمومی پاسپورت می‌گوید حدود یک میلیون کتابچۀ پاسپورت در این ریاست موجود است.

وزارت امور داخلۀ طالبان از کارمندان زن در ریاست عمومی پاسپورت خواست به وظایف شان حاضر شوند.

سعید خوستی، مسوول مطبوعات این وزارت گفت در حال حاضر، این پاسپورت‌ها با ذکر نام “جمهوری اسلامی افغانستان” توزیع خواهد شد.

همزمان با تسلط طالبان بر افغانستان، فعالیت این ریاست در تاریخ ۲۴ اسد متوقف شد.

روز گذشته شورای وزیران حکومت طالبان به وزارت داخلهٔ این گروه هدایت داد تا روند توزیع پاسپورت و تذکره به شهروندان افغانستان را از سر بگیرد.

ذبیح الله مجاهد، پیش از این گفته بود که تمامی پاسپورت‌ها و تذکره‌هایی که توسط حکومت پیشین صادر شده است، قابل اعتبار است. او افزوده بود در آینده نام امارت اسلامی افغانستان روی این اسناد درج خواهد شد.

مغاره نشینان و ساکنین دره های بامیان مدت های طولانی ست که زندگی سختی را تجربه می کنند و به نوعی اقتصاد «دست به دهان»(بسیار فقیرانه و محتاج) دارند. از زمانیکه طالبان بر افغانستان و دره بامیان مسلط شده اند، مغاره نشینان در ترس و گرسنگی شدید به سر می برند.

بامیان یکی از زیباترین مناطق افغانستان قلمداد می شود اما در این دره ناهموار و مرکزی صدها فامیل در مغاره ها و غارهای آن زندگی می کنند، مغاره هایی که توسط راهبان بودایی در قرن پنجم در صخره های ماسه سنگی تراشیده شده اند.

ساکنان این غارها از فقیرترین مردمان افغانستان هستند و با تسلط طالبان برافغانستان و بامیان در ماه آگوست گذشته سختی های آنان بیشتر از گذشته شده است. با قطع کمک های بین المللی قیمت مواد غذایی افزایش یافته است و بیکاری بیداد می کند.

مغاره نشینان بامیان تنها چند کیلومتر دورتر از مجسمه بزرگ بودان زندگی می کنند، مجسمه ای که در دوران امارت طالبان حدود بیست سال پیش با شلیک گلوله های توپ ویران شد و تنها بخش هایی از آن باقی ماند.

فاطمه پنجاه و پنج ساله یکی از مغاره نشینان می گوید یک و نیم سال پیش به دلیل باران شدید مغاره محل زندگی اش تاحدودی تخریب شد و او و سه عضو خانواده اش اکنون در یک غار کوچک به مساحت تنها شش متر مربع زندگی می کنند.

او د رحالیکه بخشی از صورت خود را با یک چادر سیاه پوشانده می افزاید:«امشب غذا نداریم. زمستان نزدکی است و چیزی برای گرم نگه داشتن خود نداریم.

فاطمه تاکید می کند:«ما در فقر و فلاکت زندگی می کنیم.»

کارگران روز مزد و بارکش دیگر آن مقدار پول اندکی که برای سیر کردن شکم های گرسنه با خود به خانه می آوردند را نمی آورند. تنها کچالو به مقدار اندک برداشت می شود. کچالو تنها محصولی ست که در این منطقه با ارتفاع 2500 متر از سطح دریا رشد می کند.

مهرام چهل و دو ساله که یک خشت مال است می گوید: «هر روز به بازار بامیان می روم اما با دستان خالی بر می گردم. زمانیکه در بازار بامان کار بود روزانه سی صد افغانی (حدود 4 دالر) در روز به دست می آوردم.»

تصاویر از: الجزیره