دسته: ِتیتر یک

آقای نور در گفتگویی با بی‌بی‌سی بدون نام‌ بردن از “مقام‌های” پیشنهاد دهنده، گفت: “من گفتم من خیرات خور نیستم. او (جنرال دوستم) خوب است، خراب است، معاون اول ریاست جمهوری است. اگر جنرال دوستم کنار می‌رود، یک ازبک باید جانشین شود.”

تاکنون در پیوند به این گفته ها نه دفتر مطبوعاتی معاونت اول ریاست جمهوری و نه ارگ واکنشی نشان نداده است.

اخیرا گفته هایی مبنی بر جانشینی عطامحمد نور به جای عبدالله عبدالله نیز بر سر زبان هاست.

وزارت خارجه کوریای/کره جنوبی امروز (سه شنبه) اعلام کرد که بخاطر مسایل امنیتی و حفاظت از جان اتباع کوریای جنوبی، ممنوعیت مسافرت اتباعش به 6 کشور را تا 7 ماه دیگر (31 جولای 2017) تمدید کرده است.

در اطلاعیه وزارت خارجه کوریای جنوبی آمده است که این شش کشور شامل افغانستان، عراق، سوریه، یمن، لیبی و سومالی می باشد.

این محدویت بخش هایی از فیلیپین را نیز برای شهروندان کوریایی جنوبی شامل می شود.

اطلاعیه این وزارت همچنین افزوده است که شخص متخاطی ممکن است تا یک سال به زندان و پرداخت جریمه به مبلغ 10 میلیون وان کوریای جنوبی (معادل 8،270 دالر آمریکایی) محکوم گردد.

وزارت خارجه کوریای جنوبی گفته است که این ممنوعیت بخاطر حفاظت از جان و مال اتباع کوریای جنوبی در آن کشورها که بی ثبات سیاسی، تهدیدهای امنیتی و ساختارهای ضعیف امنیتی دارند، وضع شده است

محمود شاه حبیبی معین عملیاتی اداره مستقل هوانوردی ملکی در نشستی خبری امروز (دوشنبه) گفت که بخش هواشناسی فرودگاه کابل، آخرین بخشی بود که از نیروهای خارجی تحویل گرفته شده و مسئولیت آن به نیروهای افغان داده شد؛ از این رو، فرودگاه کابل از هم اکنون به طور کامل توسط نیروهای افغان اداره می گردد.

دفتر مطبوعاتی این اداره به نقل از آقای حبیبی نوشته است که هواشناسی یکی از بخش های بسیار مهم در میادین هوایی می باشد که انتقال این مسئولیت به افغانها یک اقدام نیک و از اهمیت فراوان برخوردار است.

لازم به ذکر است که فرودگاه کابل 5 بخش اساسی دارد که هر یک از این بخش ها شامل «تنظیم خدمات ترافیک هوایی»، «اطفائیه»، «انجینری»، «مصونیت» و «هواشناسی» می باشد.

آقای حبیبی افزوده است که تاکید این اداره، تربیت و ظرفیت سازی نیروهای داخلی است و به همین منظور شماری از جوانان در داخل و خارج از کشور مشغول تحصیل در بخش های مختلف علوم هوانوردی می باشند.

وی همچنین در ادامه صحبت هایش از همکاری های همه جانبه نیروهای خارجی، به خصوص در تجهیز، راهنمایی و توسعه میادین هوایی کشور ابراز قدردانی و سپاس نمود.

این در حالی است که طی 13 سال گذشته کنترول فرودگاه های کشور عمدتا در اختیار نیروهای ناتو و آیساف قرار داشت؛ اما با شروع کار اداره مستقل هوانوردی ملکی روند انتقال کنترول میادین هوایی کشور به افغان ها سرعت گرفته است.

 

مسئولان امنیتی می‌گویند که این رویداد موقع نماز شام در مسجد امام محمد باقر در منطقه “پل باغ زَبیده” در حومه درب عراق رخ داده است.

این بمب در کنار دیوار و در محل رفت و آمد نمازگزاران جاسازی شده بود.

در دو ماه گذشته این دومین رویداد انفجاری در مسجد شیعیان در ولایت هرات است.

عبدالروف احمدی سخنگوی فرماندهی پولیس هرات ضمن تایید این رویداد گفت که مواد انفجاری در کنار دیوار مسجد جاسازی شده بود.

او گفت که در پی این انفجار که پنج تن زخمی شده است و بررسی جریان دارد. تاکنون هیچ فرد و یا گروه تروریستی مسئولیت این رویداد را برعهده نگرفته است.

در همین حال، محمد رفیق شیرزی، سخنگوی بیمارستان دولتی هرات می‌گوید که شش زخمی به شمول یک زن در این بیمارستان منتقل شده است و وضع یک تن از زخمیان وخیم است.

این رویداد در حالی اتفاق افتاده است که ماه گذشته نیز بر اثر انفجار یک بمب در مسجد رضاییه در منطقه غوردرواز شهر هرات، به شمول امام جماعت، چهار تن زخم برداشته بودند.

عبدالرئوف احمدی، سخنگوی پولیس هرات امروز یکشنبه به رسانه ها گفت که این فرد در ناحیه نهم شهر هرات در یک منزل مسکونی اقدام به چاپ پول جعلی کرده است.

آقای احمدی افزود که از نزد این فرد، علاوه بر مقداری بانکنوت جعلی، یک دستگاه چاپ، مقداری سنگ گرانقیمت و مجسمه نیز به دست آمده است.

پولیس هرات اما نگفت که از نزد این فرد چقدر بانکنوت جعلی به دست آمده است یا اینکه تاکنون چه مقدار بانکنوت را منتشر کرده است.

جیلانی فرهاد، سخنگوی والی هرات اما گفت: فردی که در رابطه با این موضوع بازداشت شده است، سابقه قاچاق اجناس قیمتی و عرضه بانکنوت را در بازار دارد.

به بیان او، وجود پول‌ها و بانکنوت‌های قلابی در بازار می‌تواند به منافع ملی ضرر برساند.

ضمیر کابلوف نماینده ویژه ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه در امور افغانستان با اشاره به لزوم حمایت اقتصادی، سیاسی و نظامی جامعه بین المللی برای برقراری صلح در افغانستان، گفت: ”بدون این حمایت ها صحبت درباره آینده افغانستان ممکن نیست. در صورت حمایت نشدن، افغانستان نابود خواهد شد. تحقق این سناریو برای ثبات تمام منطقه مخرب و خطرناک خواهد بود. امید ما حاکمیت صلح در افغانستان است”.

ضمیر کابلوف در گفتگویی با خبرگزاری آناتولی ترکیه این سخنان را مطرح کرد که در ادامه بخشی از این مصاحبه را می خوانید.

– به عنوان فدراسیون روسیه برنامه ای برای برقراری صلح در افغانستان دارید؟ آیا مایلید در این زمینه کنفرانسی سازمان دهی کنید؟

کابلوف: دو پاسخ کوتاه می دهم: اولا برای صلح افغانستان هیچ طرحی نداریم.

– چرا ندارید؟

کابلوف: ما مانند آمریکایی ها طرحی برای صلح در کشورهای دیگر اجرا نمی کنیم. چنین عادت های بدی نداریم. برگزاری کنفرانسی را هم برای افغانستان در نظر نداریم، زیرا تا به امروز کسی چنین اقدامی از ما درخواست نکرده است. محتویات کنفرانس مهم است. هر سال کنفرانس هایی درباره افغانستان برگزار می شود. آخرین کنفرانس ها یکی در امریتسر و دیگری در بروکسل بود.

– به نظر من اکنون به آغاز یک روند صلح بیش از آمریکایی ها نزدیک هستید؟

کابلوف: صلح باید میان طالبان و دولت افغانستان برقرار شود. بدین منظور باید بر اساس حقوق بین الملل حرکت و باید راه حلی مناسب براساس سیاست خارجی فدراسیون روسیه پیدا کرد. برای این کار باید هر دو طرف به ما مراجعه کنند و بگویند که “لطفا برای برقراری صلح با حمایت شما کنفرانسی برگزار کنید.”!!! هنوز چنین درخواستی نشده است. اگر برای شما آمده است، به ما هم خبر دهید.

– در آغاز این مصاحبه گفتید که نمی توانید درباره آینده پیش بینی کنید. اما مشخص است که برخی موارد را پیش بینی می کنید. بیست سال آینده افغانستان را چگونه می بینید؟ آیا جنگ ادامه خواهد یافت یا اینکه صلح برقرار خواهد شد؟

کابلوف: درباره بیست سال آینده می توانم با اطمینان بیشتری سخن بگویم، زیرا بیست سال آینده من را نمی توانید پیدا کرده و مؤاخذه کنید. به نظر من صلح در افغانستان برقرار خواهد شد، اما در صورت فراهم شدن برخی شرایط. برای برقراری صلح در افغانستان باید جوامع بین المللی در احیای اقتصاد، ساختار اداری و ارتش این کشور حمایت کنند. بدون این حمایت ها سخن گفتن از آینده افغانستان ممکن نیست. در غیر این صورت افغانستان نابود خواهد شد. تحقق این سناریو نتایج مخرب و خطرناکی برای منافع کشور من و ثبات منطقه خواهد داشت. ما امیدوار به برقراری صلح هستیم. اگر طی بیست سال آینده شرایط مذکور فراهم شود، صلح به افغانستان باز می گردد. امیدوارم اینگونه شود.

– اگر نشود؟

کابلوف: اگر نشود، افغانستان نابود خواهد شد.

– احتمال اینکه “همه با هم جنگ کنند” را پیش بینی می کنید؟

کابلوف: در برخی مراحل ممکن است. برخی ولایت های کشور ممکن است اعلام استقلال کنند. اما از آن جا که از لحاظ منابع به یکدیگر وابسته خواهند بود، ده سال بعد مجددا متحد خواهند شد.

– نظر شما در مورد القاعده چیست؟ پس از ظهور داعش، تهدید القاعده پایان یافته است؟

کابلوف: خیر، تهدید القاعده پایان نیافته اما کاهش یافته است. رقیبش داعش عاقلانه تر از آن اقدام می کند. از اشتباه های القاعده درس گرفتند. از لحاظ سیاسی و برنامه ریزی بسیار پیچیده تر شدند. البته از همه لحاظ موفق نیستند. تصور کردند کسی باعث تهدید آنان در سوریه و عراق نخواهد شد و اشتباه کردند. اما این به معنای پایان آنان نیست.

باور ندارم که داعش فقط یک رهبر داشته باشد. (ابوبکر) البغدادی یا هر کس دیگر فقط یک الگو است. رهبری، مرکزیت ندارد و فقط ایدئولوژی مرکزیت دارد و این ایدئولوژی توسط افراد بسیاری به اشتراک گذاشته می شود. داعش و الگوهایی مانند آن با تداوم مشکلات دنیا حضور خواهند داشت. تا زمانی که جهان اسلام خود را از سوی غرب تحت فشار حس کند، در بعضی کشورهای اسلامی نابرابری با وجود رهبران ثروتمند، مردم در فقر باشند و این نابرابری ادامه یابد و تا زمانی غرب متهم به استثمار جهان اسلام باشد، اینان حضور خواهند داشت.

این گفته اجتماعی-سیاسی بسیار رواج دارد و نسل جوان هم اینگونه می اندیشد. به طور مثال “چرا مانند اروپایی ها و افراد دیگر موفق نیستم؟ چون آن ها تمام ثروت من را به یغما بردند و استفاده کردند.” این در قلب و مغز نسل جوان مسلمان نفوذ کرده است. مشکل اینجاست.

-به نظر شما چه کسی پشت داعش است؟

-شیطان…

-طبیعتا، اما این شیطان کیست، می توانید نام ببرید؟

-داعش، پدرخوانده های زیادی دارد. دراین مورد ضرب المثل روسی زیبایی وجود دارد. شاید شبیه این در ترکی نیز وجود داشته باشد. اگر یک بچه پرستاران زیادی داشته باشد، چشم بچه درمی آید. یعنی مثل اینکه، اگر آشپز که دوتا شد، آش شور یا بی نمک می شود. طبیعتا شما این موضوع را بهتر از من می دانید، چراکه به جغرافیایی که داعش از آنجا برخاسته، نزدیک تر هستید.

-مساله مهم دیگری که فدراسیون روسیه و منطقه را تحت تاثیر قرا می دهد، مواد مخدر که منشاء آن افغانستان است. آیا میان مواد مخدر افغانستان و آمریکا رابطه ای وجود دارد؟ چرا که آمار سازمان ملل متحد در دوره اشغال افغانستان توسط آمریکا موجود است. در اواخر دوره طالبان تولید مواد مخدر افغانستان تقریبا به صفر نزدیک شده بود، اما در دوره آمریکا مقدار و میزان سطح کشت به حداکثر خود رسید.

-در باره آمار سازمان ملل متحد مطمئن نیستم چرا که من خودم آمار دیگری دارم. از تمامی حقه های سازمان ملل آگاه هستم…چرا که به مدت 2.5 سال مسئول سازمان ملل در امور افغانستان بودم و خیلی خوب می دانم که اینگونه کارها را چگونه می پیچند. اما اگر بخواهیم در مورد رابطه آمریکا با تولید مواد مخدر در افغانستان حرف بزنیم. شما می گویید که چرا آمریکا، قبل از دوره جهاد نیز در افغانستان تریاک اما به میزان کم تولید می کرد. اما در دوره اوج جهاد، کشت این محصول افزایش یافت. (جهادگرایان) به اولین و بزرگ ترین تولیدکنندگان افغانستان تبدیل شدند و سیا نیز گذرگاه های ساخت هروئین و انتقال این محصول را فراهم کرد. بدین ترتیب نیز آمریکایی ها تبدیل به پدرخوانده تجارت مواد مخدر شدند. پس از آن تبدیل به تجارت بزرگی شد و همه به فکر انجام این کار افتادند.

من به این رویکرد اعتراض دارم، که ”طالبان خوب به تولید موادمخدر پایان داد، اما پس از آن آمریکایی های بد…” البته نه به بخش آمریکایی های بد، بلکه به قسمت طالبان خوب، اعتراض دارم.

قبل از اینکه طالبان قدرت را در قندهار به دست بگیرد، سومین سال خشکسالی بزرگ در افغانستان بود و مزارع خشخاش زیادی از بین رفته بودند. دلیلش این بود نه طالبان. وقتی که طالبان به قدرت رسید، همه روسای تجارت موادمخدر را جمع کرد و هشدار داد که، ”از این پس مواد مخدر حرام است. اما ما این ماده حرام را برای صلیبی ها خواهیم فرستاد و پولی را که از این راه به دست می آوریم را خرج مسلمان ها می کنیم. این کار در کنترل ما خواهد بود. شما حق فروش و داد و ستد شخصی مواد مخدر را ندارید. تمام کارهای مربوط به موادمخدر متمرکز خواهد شد”. برخی سرکرده های تجارت موادمخدر را کشتند. چرا این کار را کردند؟ چراکه با مافیای بین المللی مواد مخدر آشنا شدند. آیا می دانید آن موقع چه کسانی افراد شماره یک این کار بودند؟ آلبانیایی ها این کار را اداره می کردند.

– آلبانیایی ها؟

-آلبانیایی ها به قندهار آمدند و گفتند ”از تولید زیاد و پایین آوردن قیمت موادمخدر دست بردارید”. به دلیل خشکسالی، بذرهای مقاوم به خشکسالی فراهم کردند. آلبانیایی ها نماینده مافیای بزرگتری بودند. نمی دانم که پشت آنها چه کسانی بودند. در مافیای بین المللی موادمخدر سلسله مراتب فرماندهی وجود دارد. آلبانیایی ها تنها بخش کوچکی از کار بودند که دیده می شدند. یعنی به این دلیل است که آمار مربوط به دوره طالبان ارقام کمتری را نشان می دهد. درحالی که وضعیت واقعی این نبود. طالبان به هیچ وجه موادمخدر را از بین نبرد. آنها فقط مزارع برخی تجار موادمخدر که ”زکات و عشر” پرداخت نمی کردند را از بین بردند. یعنی آنها را مجازات کردند. این افسانه و داستانی در مورد طالبان است.

خلیل صدیق، رئیس بانک مرکزی کشور امروز شنبه در نشستی خبری گفت که سال مالی 1395 با چالش های گوناگونی مواجه بود اما رشد اقتصادی، قیمت ارز و انفلاسیون در وضعیتی خوبی قرار داشت.

آقای صدیق افزود، قیمت افغانی در برابر پول دالر 2.5 درصد، در برابر پوند 5 درصد و در برابر یورو 5 درصد افزایش یافته داشته است. او همچنین رشد اقتصادی را نیز در سال مالی گذشته 3 درصد عنوان کرد.

رئیس بانک مرکزی خاطر نشان کرد که در سال 1394 انفلاسیون منفی بود اما با تلاش بانک مرکزی در سال 95 این رقم به 4.6 درصد رسید. او این رقم را در کشورهای همسایه بین 7 تا 10 درصد عنوان کرد.

بر اساس گفته های رئیس بانک مرکزی، ذخیره ارزی نیز در این سال به 400 میلیون دالر رسیده در صورت که هدف بانک 50 میلیون دالر بوده است.

این آمار و ارقام در حالی از سوی بانک مرکزی خوشبینانه توصیف می شود که در سال گذشته متوسط سطح فقر از 34 درصد به 39 درصد افزایش داشته و میزان بیکاری نیز به 40 درصد رسیده است.

از سوی دیگر در سال گذشته حدود 250 هزار جوان نیز به دلیل نبود کار، امنیت و وضعیت اقتصادی نامناسب کشور را ترک و به کشورهای اروپایی درخواست پناهندگی دادند.

همچنین بر اساس گزارش های منتشر شده، قدرت خرید مردم نیز کاهش یافته است. هر چند عده ای از کارشناسان اقتصادی بر این باورند که خروج نیروهای خارجی باعث کاهش قدرت خرید شهروندان شده است.

خلیل صدیق، رئیس بانک مرکزی اما بر این باور است که سطح فقر بالا رفته است اما درآمد سالانه از 610 دالر در سال به 800 دالر رسیده است. هر چند او می گوید که در امد سرانه کشور ربطی به سطح فقر ندارد.

بانکداری و اعتماد مردم

بعد از سقوط کابل بانک و سرقت نزدیک به یک میلیارد دالر از این بانک، باعث شد مردم نسبت به بانکداری کشور بی اعتماد شود و از نگهداری پول هایشان در نزد بانک های خود داری کنند.

رئیس بانک مرکزی اکنون با تایید روند بی اعتمادی به بانک های داخلی می گوید که بانک مرکزی در تلاش است، زمینه های اعتماد سازی را فراهم کند.

آقای صدیق پذیرفت که هنوز مشکلاتی در بانکداری کشور وجود دارد اما افزود: بانک مرکزی نظارت بسیار دقیق از کارکردهای بانک های خصوصی دارد تا کشور دیگر شاهد تکرار سقوط یک بانک نباشد.

چند سال پییش، حصین فهیم برادر مارشال فهیم، خلیل الله فیروزی و چندین تن دیگر نزدیک به یک میلیارد دالر را از کابل بانک به یغما بردند که تنها حدود 400 میلیون آن به بانک برگشت داده شده است.

دالر، 95 درصد معاملات کشور

رئیس بانک مرکزی در قسمتی دیگر از سخنان خود به استفاده از پول کشورهای همسایه در ولایت های غربی، جنوب و جنوب شرق اشاره کرد و گفت که استفاده از پول خارجی در کشور باعث بی ارزش شدن پول افغانی می شود.

آقای صدیق گفت که به طور تخمینی در 95 درصد معاملات کشور از پول دالر استفاده می شود که این عمل باعث کاهش قیمت پول افغانی می شود.

سال گذشته بانک مرکزی تصمیم گرفته بود شهروندان را مکلف به استفاده از پول افغانی کند ولی این کار چندان نتیجه بخش نبود و هنوز هم در برخی از ولایت ها پول همسایگان تبادله می شود.

رئیس بانک مرکزی  بر این باور است که روش های زور و فشار برای استفاده از پول افغانی نتیجه بخش نیست و این کار باعث ایجاد فساد اداری می شود.

او می گوید، باید امنیت کشور خوب شود و سطح تولید داخلی نیز بالا برود تا مردم به پول افغانی اعتماد کنند و استفاده از پول های خارجی کمتر شود.

گفتنی است که سه دهه جنگ بیش از 6 میلیون شهروندان کشور آواره شدند که این عمل باعث شده است که اکثر این شهروندان با پول های خارجی خو بگیرند و در معاملات روزانه در کشور نیز از آن استفاده کنند./راه مدنیت

 

آنان همچنین گفته اند که خانم نیلوفررحمانی با هیچ گونه تهدیدی هم در شغل و هم در زندگی شخصی اش مواجه نمی باشد.

این فعالان مدنی در نامه ای سرگشاده به اوباما نوشته اند: “یافته های «تیم تحقیقاتی مجمع سفید» نشان می دهد که خانم نیلوفررحمانی اولین خلبان زن هواپیمای بال ثابت نیروی هوایی افغانستان که به تازگی در آمریکا درخواست پناهندگی داده است، با هیچ گونه تهدیدی مواجه نمی باشد، بلکه وی زندگی خوبی به همراه معیارهای امنیتی بسیار بالا دارد. همچنین، هیچ تهدید و مانعی برای خانم رحمانی وجود ندارد که سبب شود او نتواند وظایفش را به طور ایمن در فضای شغلی و فضای زندگی شخصی اش انجام دهد.”

نامه افزوده است “بنابراین، مجمع سفید که متشکل از جوانان تحصیل کرده، قانون گذاران، فعالان حقوق بشری، اساتید دانشگاه، فعالان مدنی، و تحلیل گران افغانستان می باشد از دولت ایالات متحده آمریکا و دیگر نهادهای مربوطه درخواست می کند تا درخواست پناهندگی خانم نیلوفر رحمانی را رد کرده و او را در اسرع وقت به افغانستان بازگردانند، زیرا دولت افغانستان میلیون ها دالر برای تحصیل و ظرفیت سازی وی هزینه و سرمایه گذاری کرده است. از سویی دیگر، خانم رحمانی یکی از افسران کادری حیاتی برای افغانستان است و ما به شدت به او نیازمندیم.”

این نامه همچنین می آورد که “ما معتقدیم قبول درخواست پناهندگی این چنین اشخاصی که موقعیت های حیاتی و مسئولیت های مهم دارند، نه تنها بر کشور ما تاثیر منفی می گذارد، بلکه دیگر شهروندانی که توسط دولت افغانستان به سفرهای رسمی به آمریکا و یا دیگر کشورهای توسعه یافته اعزام می شوند را تشویق می کند تا از راه های غیرقانونی درخواست پناهندگی کنند.”

لازم به ذکر است که خانم نیلوفر رحمانی برای گذراندن یک دوره آموزشی 18 ماهه به ایالات متحده امریکا اعزام شده بود که به تازگی این دوره آموزشی اش تمام شده بود و قرار بود وی روز شنبه هفته گذشته به کشور بازگردد.

اما رسانه های آمریکایی اعلام کردند که او درخواست پناهندگی کرده است و نمی خواهد به افغانستان بازگردد.

به دنبال این خبر، واکنش های تندی از سوی مردم و مقامات کشور دیده شد.

عبدالمجیب خلوتگر، رئیس اجرایی نهاد نی، امروز پنجشنبه در نشستی خبری گفت که خشونت ها علیه خبرنگاران و کارمندان رسانه ای 436 درصد نسبت به سال گذشته افزایش یافته است.

آقای خلوتگر گفت که سال 2016 خونین ترین سال برای خبرنگاران بوده است و در این سال 14 خبرنگار و کارمند رسانه ای کشته شده اند.

به گفته وی در سال 2016، علاوه بر کشته شدن 14 خبرنگار و کارمند رسانه ای، 23 مورد جراحت برداشته، 3 مورد بازداشت موقت شده، 43 مورد لت و کوب شده و 238 مورد تهدید به مرگ شده اند که 40 مورد آن انفرادی و مابقی ان به صورت گروهی انجام شده است.

خلوتگر گفت: 326 مورد خشونت از سوی گروه تروریستی طالبان، 64 مورد دولت و 26 مورد دیگر از سوی افراد ناشناس صورت گرفته است.

رئیس اجرایی دفتر نی علاوه کرد که علت افزایش این تهدیدات و خشونت ها؛ افزایش ناامنی در کشور است.

همچنین دفتر نی اعلام کرد که تهدیدات علیه خبرنگاران بیشتر مربوط به ولایت های ارزگان، هلمند، قندوز و فراه می شود. اکثر این تهدیدات از سوی گروه های تروریستی صورت گرفته است.

مجیب خلوتگر در مورد روند رسیدگی خشونت علیه خبرنگاران نیز گفت که 410 مورد پرونده ای که به وزارت امور داخله فرستاده شده بود، فرآینده بررسی اش صورت گرفته و اکنون به دفتر معاون دوم ریاست جمهوری فرستاده شده است.

آقای خلوتگر همچنین گفت که 7 پرونده به دادستانی فرستاده شده بود که تنها 2 مورد آن بررسی و به دفتر معاونت دوم ریاست جمهوری ارسال شده است. ریاست امنیتت ملی اما هنوز پرونده ای را بررسی نکرده است.

تحمل خشونت برای از دست ندادن شغل

دفتر نی حمایت کننده رسانه های آزاد افغانستان همچنین در نشست امروز اعلام کرد که نظر سنجی بین کارمندان بانو در رسانه ها صورت گرفته است؛ بر اساس این نظر سنجی بیش از 83 درصد بانوان انواع خشونت ها را تجربه کرده اند.

عبدالمجیب خلوتگر گفت که 83.2 درصد بانوان گفته که انواع خشونت ها را تجربه کرده اند که 10.9 درصد ان در درون سازمان رسانه ای بوده و 89.1 درصد آن بیرون از سازمان رسانه ای بوده است.

به گفته وی، 66 درصد کارمندان بانو در رسانه ها این خشونت ها را به خانواده هایشان و رسانه ای که کار می کنند، گزارش نداده اند وعلت آن را ترس از بی شغل شدن عنوان کرده اند.

براساس نظر سنجی دفتر نی؛ 7.1 درصد بانوان گفته اند که خشونت فیزیکی، 55 درصد لفظی، 26.5 درصد جنسیتی و 11.3 درصد انواع خشونت ها را تجربه کرده اند.

خشونت علیه زنان طی چند سال گذشته و با توجه فشارهای کشورهای کمک در اولویت برنامه های فعالان جامعه مدنی و دولتی بوده است ولی نشر آمار تاکنون نتوانسته از خشونت علیه زنان بکاهد.

چندی پیش نیز مجلس قانون منع آزار و اذیت کودکان و زنان را تصویب کرد. اکنون باید منتظر ماند که این قانون تا چه اندازه رعایت می شود.

خودسانسوری رسانه ها

دفتر نی همچنین در مورد آزادی بیان نیز گفت که آزادی بیان نسبت به سال گذشته در وضعیت بسیار بدی قرار دارد ولی از نظر زیر ساخت ها کارهایی شده که مایه دلگرمی است.

عبدالمجیب خلوتگر گفت که در برخی موارد، دوستی و آشنایی مدیران رسانه با مقام های دولتی باعث خودسانسوری در رسانه ها می شود و گاهی نیز خبرنگار به دلیل ترس از بی شغل شدن واقعیت ها را کتمان می کند.

ولی اما علاوه کرد که ایجاد کمیته مصونیت خبرنگاران، تشکیل کمیته مشترک خبرنگاران با رسانه ها و چند مورد فعالیت دیگر باعث دلگرمی در مورد آزادی بیان شده است.

لازم به ذکر است که آزادی بیان نیز همانند منع خشونت علیه زنان مورد حمایت کشور حامی دولت بوده ولی همواره به نحوه های گوناگون رعایت نشده است.

دفتر نی همچنین می گوید که طی 18 ماه گذشته حدود 500 کارمند رسانه ای –خبرنگار، کارمند و چند مورد مسئولان رسانه- کشور را ترک و به کشورهای دیگر درخواست پناهندگی داده اند.

گفتنی است که خشونت ها، تهدیدات و ناامنی اخیر نه تنها باعث فرار این تعداد خبرنگار از کشور شده است، بلکه صدها هزار تن دیگر نیز کشور را ترک کردند و به کشورهای اروپایی درخواست پناهندگی دادند./راه مدنیت

سهیل شهیل سخنگوی گروه طالبان در بیانیه ای گفته است که کلید حل معمای افغانستان در تشخیص واقعیت های موجود و برداشتن موانعی که بر سر راه ثبات قرار دارد، می باشد.

وی افزوده است “بسیار خوشایند است که کشورهای منطقه نیز متوجه شده اند که امارت اسلامی (طالبان) یک نیروی سیاسی و نظامی می باشد؛ و پیشنهاد ارائه شده در نشست مسکو مبنی بر اینکه نام اعضای طالبان از لیست سیاه سازمان ملل برداشته شود، گامی مثبت در راستای صلح و امنیت در افغانستان می باشد.”

لازم به ذکر است که روز سه شنبه هفته جاری، مسکو میزبان سومین دور از نشست مشورتی سه جانبه میان کشورهای پاکستان، چین و روسیه در خصوص بررسی اوضاع افغانستان بود که این نشست نیز مانند دو نشست پیشین آن، بدون حضور و یا دعوت از نمایندگان افغانستان برگزار شد.

دو نشست پیشین در پاکستان و چین برگزار شده شود.

در این نشست، چین و روسیه به عنوان اعضای دایمی شورای امنیت سازمان ملل متحد به منظور پیشبرد مذاکرات صلح در افغانستان اعلام کردند که پیشنهاد برداشت نام برخی از اعضای گروه طالبان را از لیست سیاه سازمان ملل پیشنهاد خواهند کرد.

بیانیه طالبان افزوده است “ما از این اعلامیه استقبال می کنیم؛ اما برای بدست آوردن صلح واقعی، باید حقوق اولیه مردمان مظلوم افغانستان به آنها بازگردانیده شود و آنها نیز کشوری مستقل داشته باشند و بتوانند مانند دیگر ملت ها آزادانه مسافرت کنند.”

از سویی دیگر این گفته ها در حالی مطرح می گردد، که پیش از این مقامات کشورمان در ارتباط به برگزاری نشست سه جانبه مسکو در خصوص افغانستان اظهار نگرانی کرده و آن را دخالت در امور افغانستان عنوان کرده بودند.

احمد شکیب مستغنی سخنگوی وزارت خارجه گفته بود که این مذاکرات اگر با نیات خوب هم برگزار شود، ابهامات زیادی دارد و نمی تواند بدون حضور افغانستان به موفقیت برسد.

برخی اعضای مجلس نمایندگان نیز در اعتراض به برگزاری این نشست آن را دخالت در امور افغانستان عنوان کرده بودند.

گروه طالبان در بخش دیگری از بیانیه اش همچنین مدعی شده است که در مناطق تحت تصرف آنها در افغانستان، شاهد هیچ گونه جرم و جنایتی از قبیل اختطاف نمی باشند.

ضمیر کابلوف فرستاده رئیس جمهور روسیه برای افغانستان در گفتگو با خبرگزاری دولتی ترکیه گفته است “هنگام حمله شوروی به افغانستان، یکی از اصلی ترین شعارها برای حمایت از افغانستان این بود، که «شوروی آمده است تا اسلام را نابود کند»؛ و این شعار به تنهایی (برای بوجود آمدن گروه های افراطی) کافی بود.”

کابلوف گفت که این گونه شعارها بسیاری از مردم را ترغیب کرد تا به افغانستان آمده و «جهاد» کنند.

وی افزود “برای مثال، اوسامه بن لادن شهروند یمنی الاصل سعودی تبار و بسیاری های دیگر از اتفاقاتی که در دنیای اسلام به ویژه شعار تهدید خطر نابودی اسلام در حال وقوع بودند، خشنود نبودند.”

کابلوف علاوه کرد “افغانستان به مکانی مناسب برای آدم هایی از این دست تبدیل شد و این افراد اما افغانستان را بی ثبات تر کردند.”

“زبانی مشابه زبان داعش”

ضمیر کابلوف در خصوص اینکه گروه طالبان هم اکنون یک نهاد محلی و یا یک گروه بین المللی می باشد، گفت که این گروه هم اکنون بیشتر یک نهاد محلی است.

او گفت “اول از همه، طالبان بومی نیست. در داخل طالبان، شاخه های متفاوت با طرز تفکرهای متفاوت وجود دارد.”

وی همچنین گفت که طالبان به زبانی صحبت می کند که گروه داعش هم اکنون صحبت می کند.

او گفت در درون طالبان هم اکنون گروه های پرنفوذی وجود دارند که طرز تفکر آنها بسیار افراطی تر از دیگر اعضای طالبان است، طرزی تفکری مشابه گروه داعش.

به گفته کابلوف، اما رهبری و اکثریت اعضای طالبان یک نیروی محلی است.

او افزود “پس از تمامی درس هایی که طالبان از افغانستان گرفت، تفکر «جهاد جهانی» را فراموش کرد. آنها (اعضای طالبان) ناراحت و پشیمان هستند که از اینکه از اوسامه بن لادن پیروی کردند. آنها هم اکنون فقط با دشمنان اسلام و اشغالگران افغانستان مبارزه می کنند و می خواهند که دولتی اسلامی (اسلام طالبانی) در افغانستان حکومت کند.”

فرستاده روسیه برای افغانستان همچنین در خصوص گروه القاعده گفت که این نفوذ این گروه کاهش یافته است، اما نابود نشده است. “گروه داعش به عنوان یک رقیت برای گروه القاعده، بسیار زیرکانه تر عمل می کند. این گروه (داعش) از اشباهات گروه القاعده درس گرفته است.”

این دیپلومات روسی گفت که داعش و یا تهدیدهای مشابه داعش تا زمانی که تمامی مشکلات دنیا مرتفع نشده اند، وجود خواهد داشت. “منظورم تا زمانی که دنیای اسلامی احساس می کند توسط دنیای غرب در خطر است و تا زمانی که رهبران برخی کشورهای اسلامی ثروتمند باشند و مردمانشان نباشند.”

“پایگاه ها و راکت اندازها”

شوروی در 27 دسامبر سال 1979 میلادی (6 جدی 1358) به افغانستان حمله کرد و تهاجم آن تقریبا 10 سال به طول انجامید که سبب کشته شدن نزدیک به یک میلیون غیرنظامی گردید و نزدیک به 90 هزار مبارز مجاهد، 18 هزار سرباز افغانستان و 14500 سرباز شوروی نیز کشته شدند.

ضمیر کابلوف اما ادعای این که تقریبا یک میلیون غیرنظامی افغانستانی در این تهاجم جانشان را از دست دادند، را رد می کند و می گوید که روسیه و دیگر کشورهای دخیل در این ماجرا آمار دقیقی از تلفات ندارند.

او گفت “تلفات یک میلیونی ابتکار آمریکایی ها بود که بعدها روسیه را به عنوان قصاب به تصویر در آورند.”

وی اما در خصوص دلیل تهاجم شوروی به افغانستان، بخشی از آن را مربوط به شرایط دوران جنگ سرد کرد.

او گفت “تکنالوجی مانند امروزی نبود. پایگاه ها و راکت اندازها بسیار برای ما مهم بودند. و این دلیل اصلی نگرانی ما نیز بود.”

ضمیر کابلوف افزود “رهبران کمونیست اتحاد جماهیر شوروی احتمالا نگران تصرف افغانستان توسط آمریکایی ها بودند.”

وی گفت روابط خوب و تعامل اقتصادی شوروی با افغانستان از دهه 1950 میلادی شروع شد.

او همچنین مستعمره زدایی پاکستان و هند را نیز یکی دیگر از عوامل دخیل در تهاجم شوروی به افغانستان عنوان کرد.

کابلوف همچنین ادعای اینکه شوروی طرح حمله به پاکستان را نیز در نظر داشته، رد کرد.

او گفت “من تاکنون نشنیده ام که کسی در این باره گفتگو کند. به نظر من رهبران شوروی از خطر چنین حمله ای آگاه بودند، که اگر به پاکستان حمله کنند، جنگ بزرگتری به راه می افتاد. از سویی دیگر، پاکستان کشوری هسته ای است.”

وی اما گفت این که چگونه خطرات داخل پاکستان را باید نابود کرد همواره یک مسئله عملیاتی مورد بحث بوده است.

او افزود همچنین پاکستان دوستان زیادی مانند چین و آمریکا داشت.

او گفت “شوروی دوست پاکستان نبود. اما حضور در افغانستان بسیار مهم بود.”

ضمیر کابلوف در خصوص اینکه چرا جنگ تقریبا به یک دهه در افغانستان طول کشید، گفت “عمدتا این بخاطر نامحبوب بودن ایده جنگ در داخل شوروی بود.”

او گفت حضور نظامی شوروی در افغانستان مشکلات ساختاری زیادی در داخل شوروی ایجاد کرد، اما از مشکلات اصلی نبود.

فرستاده روسیه برای افغانستان علاوه کرد “حضور نظامی ما در افغانستان به عنوان یکی از موانع توسعه در اتحاد جماهیر شوروی دیده می شد.

الف آرن رامسلین پیش از انکه به عنوان سفیر ناوری به نپال برود، به عنوان فرستاده غیررسمی ناروی برای سال ها در پاکستان فعالیت داشت.

وی به تازگی در گفتگو با نیویورک تایمز گفت که تلاش های زیادی برای مذاکرات صلح دولت افغانستان با طالبان کرد، اما همواره عواملی مانند سازمان استخبارات پاکستان و القاعده مانع این مذاکرات می شدند.

او همچنین گفت که پس از دو مرتبه مکالمه تلفونی با ملا محمد عمر، سرانجام در سال 2009 در مکانی با او ملاقات کرد.

گروه طالبان اما امروز (چهارشنبه) در بیانیه ای گفته های «الف آرن رامسلین» را رد کرد و گفته است که ملا محمد عمر طی 25 سال آخر عمرش هیچ گاه به پاکستان مسافرت نکرده بود.

در بیانیه گروه طالبان آمده است: “روزنامه غربی نیویورک تایمز گزارشی به نقل از دیپولمات ناروژی منتشر کرده که وی در آن مدعی شده دو بار با مرحوم امیرالمومنین ملا محمد عمر تلفونی صحبت کرده است؛ و همچنین در سال 2009 با وی در پاکستان ملاقات کرده است. به دنبال این گزارش، دروغ های بسیاری با این عنوان به نشر رسیده است.”

این بیانیه همچنین افزوده است: “ما این گزارش را از اول تا آخر آن به طور قطع رد می کنیم. مرحوم امیرالمومنین ملا محمد عمر طی 25 سال آخر عمرش هیچ گاه به پاکستان مسافرت نکرده بود، و همچینن هیچ گاه تلفونی با کسی پس از حمله آمریکا به افغانستان صحبت نکرده بود. و همچنین او این عادت را نداشت که با دیپلومات ها به ویژه دیپلومات های خارجی در طول دوران اشغال ملاقات کند، آن هم در حالیکه جایزه های میلیون دالری برای سر وی تعیین شده بود.”

طالبان در بیانیه اش نوشته است که این بیشتر قابل باور است که این دیپلومات این ادعاها را برای شهرت خود مطرح کرده و یا توسط اشخاص خاصی فریب خورده باشد.

لازم به ذکر است که این گفته های متناقض یکدیگر از سوی این دیپلومات ناروژی و طالبان در حالی مطرح می گردد، که پیش تر نیز یک تن از فرماندهان ارشد گروه طالبان به نام «ملا منصور دادالله» گفته بود که ملا محمد عمر به مرگ طبیعی نمرده بود، بلکه وی به قتل رسیده بود.

او گفته بود که ملا محمد عمر در سال 2013 به طور مشکوکی در یک شفاخانه در شهر کراچی پاکستان کشته شده بود.

لازم به ذکر است که این سومین دور از نشست های سه جانبه این سه کشور می باشد که بدون حضور نماینده ای از افغانستان برای بررسی اوضاع افغانستان برگزار می گردد.

در همین حال اما، وزارت خارجه روسیه امروز پس از اتمام این نشست گفت که نمایندگان سه کشور در جریان این نشست توافق کردند که از دولت افغانستان نیز در نشست های آتی دعوت بعمل آورند.

ماریا زاخاروف سخنگوی وزارت خارجه روسیه پس از این نشست به رسانه ها گفت “سه کشور نگرانی جدی شان را نسبت به افزایش فعالیت گروه های تروریستی به شمول شاخه افغانستان گروه داعش ابراز کردند.”

وزارت خارجه پاکستان نوشته است که اشتراک کنندگان پس از این نشست بیانیه ای مشترکی صادر کردند که در آن سه کشور به ادامه تلاش هایشان برای پیشبرد پروسه صلح افغانی مطابق با قوانین مشخص ادغام گروه های مسلح در زندگی مسالمت آمیز تاکید کرده اند.

همچنین در این نشست روسیه و چین به عنوان اعضای دایمی شورای امنیت سازمان ملل متحد از راهبردهای انعطاف پذیر خود برای برداشتن نام برخی از افغان ها از لیست سیاه سازمان ملل متحد به منظور پیشبرد گفتگوهای صلح میان دولت کابل و طالبان خبر دادند.

این نشست در حالی برای سومین بار توسط این سه کشور برگزار می گردد که واکنش های منفی از سوی مقامات و نمایندگان مردم افغانستان بدنبال داشته است.

احمد شکیب مستغنی سخنگوی وزارت خارجه پیش تر در این خصوص گفته بود که با دولت کابل در خصوص نشست مسکو مشورتی صورت نگرفته است.

وی گفت “گفتگو در خصوص اوضاع افغانستان بدون آنکه افغانستان خود حضور داشته باشد، حتی با آنکه اگر نیات خوب هم برگزار گردد، نمی تواند به اوضاع واقعی کمکی کند، بلکه در عوض سوال های جدی در خصوص اهداف این گونه نشست ها را نیز مطرح می کند.”

همچنین مجلس نمایندگان نیز به این نشست واکنش نشان داد و آن را دخالت در امور افغانستان خواند.

منابع آگاه به نقل از شکیب مستغنی سخنگوی وزارت خارجه گفته اند “در خصوص اهداف این نشست سه جانبه که پیرامون اوضاع افغانستان برگزار می گردد، با دولت ما مشورتی صورت نگرفته است.”

این در حالیست که هفته گذشته نفیس زکریا سخنگوی وزارت خارجه پاکستان به رسانه ها گفته بود که «این نشست به منظور گفتگو و بررسی صلح و ثبات منطقه بخصوص اوضاع افغانستان برگزار می گردد.»

لازم به ذکر است که مسکو پایتخت روسیه فردا (سه شنبه) میزبان نشستی سه جانبه با اشتراک کشورهای روسیه، پاکستان و چین است که گفته می شود به منظور بررسی اوضاع افغانستان برگزار می گردد، در حالیکه افغانستان خود در این نشست حضور ندارد.

نفیس زکریا گفت “ما پیش تر گفته یم که صلح و ثبات در افغانستان به نفع پاکستان و کل منطقه می باشد. از این رو، ما متعهدیم تا تمام همکاری هایمان را برای پیشبرد اهداف صلح و ثبات در افغانستان انجام دهیم.”

ضمیر کابلوف نماینده رئیس جمهوری روسیه برای افغانستان نیز در این خصوص گفته است که مشورت کشورها در خصوص اوضاع افغانستان زمینه گسترده تری برای همکاری های منطقه ای فراهم می کند.

وی افزود “این منفت طبیعی کشورهای منطقه است تا از خود در برابر نفوذ تروریستان دفاع کنند، و تلاش های ضد نفوذی دشمن باید به پروژه ای افغانی- منطقه ای مبدل گردد.”

این در حالیست که سخنگوی وزارت خارجه کشورمان در خصوص مواضع پاکستان و روسیه واکنش نشان داده و گفته است که ابهام در اهداف گفتگوهای مسکو وجود دارد.

وی همچنین در گفتگو با بی بی سی پشتو گفته بود که اشتراک کنندگان در این نشست باید گفتگوهایشان را با افغانستان شریک کنند.

در همین حال برخی نمایندگان کشور نیز نسبت به این نشست واکنش نشان دادند و آن را نقض حاکمیت افغانستان قلمداد کردند.

وزارت امور داخله با نشر خبرنامه ای امروز (دوشنبه) نوشته است که ملا فیروز جهادی فرمانده مشهور گروه طالبان که فرماندهی جنگ را در ولایت کندز به عهده داشت، در جریان کمین نیروهای امنیتی در ولایت غزنی کشته شد.

وزارت داخله افزوده است که این فرمانده مشهور طالبان صبح امروز به همراه 5 هراس افکن دیگر در ولسوالی آب بند ولایت غزنی کشته شده است.

جسد ملا فیروز به همراه دو هراس افکن دیگر همچنان نزد پولیس می باشد.

در جریان این کمین، 9 تن از هراس افکنان دیگر زخمی شدند.

گفتنی است از نزد هراس افکنان کشته شده، دو میل راکت انداز، دومیل پیکا و یک عراده موتر نیز بدست پولیس افتاده است.

گروه طالبان تاکنون در خصوص این گزارش اظهار نظری نکرده است.

نیلوفر رحمانی اولین خلبان زن نیروی هوایی افغانستان که برای گذراندن یک دوره آموزشی 18 ماهه در آمریکا بسر می برد و قرار بود، امروز (یکشنبه) به کشور باز گردد، گفته می شود از این کشور درخواست پناهندگی کرده است.

وزارت دفاع ملی کشور نیز امروز (یکشنبه) تایید کرد که خانم نیلوفر رحمانی پس از ختم دوره آموزشی 18 ماهه اش در آمریکا درخواست پناهندگی داده است.

وال استریت جورنال روز گذشته در گزارشی و به نقل از خانم رحمانی نوشته بود که وی ترس از این دارد که اگر به افغانستان برگردد جانش در خطر خواهد بود.

این گزارش ها در حالی مطرح می شود که خانم نیلوفر رحمانی به عنوان اولین خلبان زن نیروی هوایی افغانستان و به عنوان نمادی از تلاش های در حال انجام برای ارتقای وضعیت زنان در افغانستان، سال گذشته میلادی از سوی وزارت خارجه آمریکا مورد تقدیر قرار گرفت و جایزه شجاع ترین زن سال را دریافت کرد.

رویترز در گزارشی نوشت که محمد رادمنش یک سخنگوی وزارت دفاع کشور ضمن تایید این خبر اظهار امیدواری کرده که درخواست پناهندگی خانم نیلوفر رحمانی توسط مقامات مربوطه آمریکا پذیرفته نشود.

محمد رادمنش گفته است “زمانی که یک افسر از ناامنی شکایت می کند و از تهدیدهای امنیتی می ترسد، آن وقت، مردم عادی چه باید بکنند؟ او (خانم نیلوفر رحمانی) بهانه ای برای خودش درست کرده است، در حالیکه ما صدها زن تحصیل کرده و فعال حقوق زنان داریم که مشغول به کار و فعالیت هستند و افغانستان برایشان امن است.”

کاپیتان نیلوفر رحمانی در سال 2012 از آکادمی هوانوردی فارغ شد و صلاحیت به پرواز درآوردن هواپیمای ترانسپورتی نظامی نوع (C-208) را کسب کرد. وی برای گذراندن یک دوره آموزشی 18 ماهه برای به پرواز درآوردن هواپیماهای غول پیکر نظامی ترانسپورتی در آمریکا بود و قرار بود امروز (یکشنبه) به افغانستان بازگردد.

در جامعه محافظه کاری که همچنان جایگاه محدودی برای زنان در نظر گرفته شده، داستان خانم نیلوفر رحمانی به عنوان نمونه ای از شکست تابوهای پیشین و پیشرفت برای بدست آوردن جایگاهی برای زنان آن هم در مکان هایی که معمولا توسط مردان بدست گرفته می شد، محسوب می گردد.

اما موفقیت خانم نیلوفر رحمانی قیمتی نیز داشت.

آکادمی تقدیر از زنان شجاع وزارت خارجه آمریکا نوشته است “خانم رحمانی و خانواده اش بارها تهدیدهای مستقیمی نه تنها از سوی طالبان بلکه از سوی اقوام و خویشان شان دریافت کرده بودند، به طوریکه تاکنون چندین بار مجبور شده اند خانه شان را به مکان دیگری انتقال دهند.”

اما این موضوع، حس همذات پنداری بسیار کمی برای خانم نیلوفر رحمانی در افغانستان به دنبال داشت.

در شبکه های اجتماعی انتقادات تندی علیه وی صورت گرفت و این طور مطرح کردند که پول های کلان دولتی که صرف آموزش وی در افغانستان و آمریکا شده به هدر رفته است، زیرا او از انجام مسئولیتش خودداری کرده است.

یکی از کاربران فضای اجتماعی نوشت “نیلوفر رحمانی یک میلیون دالر از کیسه های مردم افغانستان گرفت و به قاچاقبران انسان داد تا خودش را به آمریکا برساند و درخواست پناهندگی کند.”

دیگر کاربران نیز مطالب مشابهی نوشته اند و از این اقدام نیلوفر رحمانی به شدت انتقاد کرده اند.

لازم به ذکر است که خانم نیلوفر رحمانی با آنکه اولین خلبان زن نیروی هوایی افغانستان است، اما اولین سربازی نیست که در آمریکا پس از گذراندن دوره آموزشی اش به کشور بازنگشته و درخواست پناهندگی داده است.

براساس گزارشاتی، طی دو سال گذشته تقریبا 42 افسر کشور هنگام آموزش در آمریکا ناپدید شده اند و احتمالا به کانادا رفته و درخواست پناهندگی داده اند.

عبدالمنان آزادمنش، رئیس بخش کاهش تقاضای مواد مخدر وزارت صحت امروز هنگام جمع آوری حدود 400 معتاد در کابل گفت که بیش از نیمی از معتادان بعد از درمان دوباره به مواد مخدر روی می آورند.

آقای ازادمنش به رسانه ها گفت که میزان برگشت معتادان به مواد مخدر در هر ولایت فرق می کند و به طور نسبی در ولایت کابل میزان برگشت بیشتر از سایر ولایت هاست.

او علت برگشت دوباره معتادان پس از درمان به مواد مخدر را نبود فرصت های شغلی، نبود اعتماد جامعه به افراد معتاد و وضعیت بد اقتصادی است.

وزارت های صحت عامه، کار و امور اجتماعی، امور داخله و مبارزه با مواد مخدر امروز یکشنبه حدود 400 معتاد را از ساحه پل سوخته در نزدیکی میدان شهید مزاری کابل جمع اوری و به کمپ فینکس انتقال داد.

این معتادان به مدت سه ماه در این مرکز علاوه بر ترک مواد مخدر، اموزش های فنی و حرفه ای را نیز می اموزند تا بعد از درمان جذب بازار کار شوند.

طی سال های اخیر، همواره وزارت ها و نهادهای مربوط همواره تلاش کرده اند تا با مصرف مواد مخدر مبارزه کنند و امار معتادان کشور را کاهش دهند اما شواهد نشان می دهد که ناکام بوده اند.

اکنون زیر پل سوخته در ساحه حوزه ششم امنیتی شهر کابل، هزاران معتاد در وضعیت بسیار بد و وخیمی به سر می برند که ممکن است زندگی انان در چنین ساحه و ازدحامی انواع بیماری ها را به وجود آورد.

استفاده مشترک از وسایل تزریق باعث بروز مرض های گوناگون میکروبی می شود که ایدز نمونه بارز آن است و در بین معتادان نیز بسیار شایع است.

از سوی دیگر تجاوز جنسی و یا هم مقاربت های جنسی بدون در نظر داشت نکات بهداشتی نیز باعث بروز بیماری های میکروبی به خصوص ایدز می شود.

در زیر پل سوخته شهر کابل به نقل از معتادان، حدود 8 زن معتاد هستتند که این معتادان برای تامین مواد مورد نیازشان تن فروشی می کنند. به باور پزشکان مقاربت با این افراد باعث بروز هر گونه بیماری میکروبی می شود.

پل سوخته تنها مکان تجمع معتادان در کابل نیست، بلکه ده ها پل و خرابه شهر را معتادان به تصرف خود در اورده اند و در شرایط بسیار خطرناکی به سر می برند.

بر اساس آمارهای وزارت صحت عامه حدود سه میلیون معتاد در کشور وجود دارند که یک میلیون آنان را زنان و حدود 100 هزار تن دیگر را کودکان تشکیل می دهند.

پولیس؛ همکار با دلالان مرگ

مسئولان جمع آوری معتادان هر چند مدعی بودند که معتادان را با رضایت خودشان جمع آوری می کنیم ولی در برخی موارد صحنه های رخ می داد که چند سرباز یک معتاد را به زور وارد موتر حامل معتادان می کرد.

این معتادان برای رفتن به کمپ ترک اعتیاد رضایت نشان نمی دادند و در برخی از موارد به گونه ای اعتراض فریاد می کشیدند: “به جای اینکه ما را جمع می کنید، بروید پولیس هایتان را جمع کنید که مواد توزیع نکنند.”

احمد الله فرد معتادی که می گوید هفت سال است در زیر پل زندگی می کند و تاکنون سه بار به کمپ های درمانی رفته است ولی نتوانسته ترک کند.

او می گوید، وقتی ترک می کنم و دوباره به جامعه بر می گردم به صورت آسان به مواد دسترسی پیدا می کنم و این باعث می شود که دوباره به مواد روی بیاورم.

این معتاد علاوه کرد که برخی از سربازان پولیس و یا جنایی در توزیع مواد مخدر یا با دستفروشان مواد دست دارند و از انان باج می گیرند و اجازه توزیع می دهند.

بازمحمد احمدی، معین مبارزه با مواد مخدر وزارت امور داخله نیز بر این نکته مهر تایید می گذارد و می گوید که انکار کردنی نیست که اراکین دولتی در توزیع مواد دست دارند.

آقای احمدی گفت که در سال جاری 721 تن از ماموران پولیس که در توزیع مواد مخدر دست داشتند و یا همکاری می کردند، دستگیر کرده ایم.

معین مبارزه با مواد مخدر وزارت امور داخله همچنین گفت که دولت متعهد به مبارزه با مواد مخدر است و در این راستا از هیچ گونه تلاشی دریغ نمی کند.

گفتنی است که کمپ فینکس قبل از این به عنوان پایگاه نیروهای خارجی استفاده می شد که بعد از خروج آنان از کشور؛ سال گذشته این کمپ به مرکز درمان معتادان تبدیل شد.

از سال گذشته تاکنون چندین دوره معتادان از سطح شهر جمع آوری شده و برای درمان به کمپ برده اند ولی همواره تعداد معتادان در سطح شهر فراوانند./روزنامه راه مدنیت

علی بن سفیان سخنگوی شاخه العالمی گروه لشکر جنگهوی گفته است که این رویداد روز گذشته در ولایت زابل افغانستان به وقوع پیوست.

وی گفت یک تن از اعضای خودی این گروه به سمت «یوسف منصور خراسانی» رهبر گروه العالمی لشکرجنگهوی آتش گشود.

سفیان به آسوشیتدپرس گفت که مهاجم بلافاصله پس از شلیک توسط محافظان یوسف منصور خراسانی کشته شد.

لازم به ذکر است که شاخه العالمی گروه لشکرجنگهوی پاکستان تاکنون در حملات مرگباری در پاکستان و بخصوص حمله به آکادمی پولیس شهر کویته در ایالت بلوچستان پاکستان دست داشته است.

لشکرجنگهوی در سال 1996 به عنوان شاخه ای از «لشکرصحابه» تاسیس شد.

این گروه بیشتر حملاتش را علیه شیعه مذهبان پاکستان انجام می دهد، اما گفته می شود که شاخه «العالمی» گروه لشکر جنگهوی علیه دولت پاکستان فعالیت دارد.

این گروه و شاخه های آن توسط دولت پاکستان و سازمان ملل و شماری از کشورهای غربی به عنوان یک گروه غیررسمی و تروریستی شناخته شده است.

آقای کرزی، امروز شنبه در نشستی که در مورد آب ها و مرزهای کشور بحث می کرد، گفت که پاکستان جانشین استعمار انگلستان است ولی ما آن را به عنوان یک کشور مستقل می شناسیم.

او علاوه کرد که خط فرضی دیورند را که انگلیسی ها قبل از به وجود آمدن انگلستان کشیدن را به رسمیت نمی شناسیم و این رسمیت نشناختن به مثابه دشمنی با پاکستان نیست.

حامد کرزی خاطر نشان کرد که استعمار انگلیسی مردم یک منطقه را از هم جدا کرده است.

این گفته ها در حالی ایراد می شود که طی یک و نیم دهه گذشته همواره خط دیورند –مرز افغانستان با پاکستان- مورد بحث سران کشور بوده است و اظهار کرده اند که این خط را به رسمیت نمی شناسند.

برخی از کارشناسان و آگاهان سیاسی اما بر این باورند که به رسمیت نشناختن مرز یک کشور، به معنای رسمیت نشناختن یک حکومت است و این عمل باعث تنش بین دو کشور می شود.

اگاهان سیاسی کشور بر این باورند که پاکستانی ها به این دلیل در امور کشور مداخله می کنند که افغانستان نتواند ادعای بر مرز دیورند داشته باشد.

هر چند برخی از سیاستمدارن کشور که اغلب پشتون هستند این خط را به رسمیت نمی شناسند و آن را جدایی بین اقوام پشتون کشور می دانند ولی پشتون های آن طرف خط دیورند در همه پرسی های دولت پاکستان گفته اند که خواهان این نیستند، از پاکستان جدا شوند.

امروز نهادی تحت نام “افغانستان نوین” نیز مدعی شد که تمامی مرزهای کشور، توسط استعمار کشیده شده و هیچ سندی در این رابطه وجود ندارد.

این نهاد خود را تحقیقاتی معرفی کرد و گفت که در پیوند به مرز و آب های کشور تحقیق خواهد کرد.

خروج سالانه 58 میلیارد متر مکعب آب از کشور

مسئولان نهاد افغانستان نوین، امروز در مراسم افتتاح این نهاد گفت که بر اساس آمارها و گزارش های «جایکا» سالانه 58 میلیارد متر مکعب آب از کشور بدون هیچ سودی از کشور خارج می شود.

عبدالله هیواد، رئیس این نهاد به رسانه ها گفت که براساس این گزارش ها، سالانه 76 میلیارد متر مکعب آب رودخانه ای/دریایی در کشور جاری است که تنها 30 درصد آن در کشور مصرف می شود.

اقای هیواد علاوه کرد که 58 میلیارد متر مکعب ان در سال از کشور خارج می شود که بر اساس معیارهای جهانی ارزشی بالغ بر 100 میلیارد دالر را دارد.

به گفته او، سالانه 34 میلیارد متر مکعب آب بدون هیچ امتیازی به کشور ایران سرازیر می شود که براساس توافقی که با ایران صورت گرفته است 26 متر مکعب در ثانیه است.

حامد کرزی رئیس جمهوری پیشین کشور نیز در این نشست اظهار کرد که افغانستان می خواهد با کشورهای همسایه ی خود روابط حسنه ای داشته باشد و مانع ورود آب هایش به کشورهای همسایه نشود اما به شرطی خودمان نیاز نداشته باشیم.

آقای کرزی افزود که از کشورهای همسایه نیز می خواهیم که به حقوق انسانی ما احترام بگذارند.

لازم به ذکر است که این گفته های آقای کرزی در حالی مطرح می شود که طی 12 سال حکومت، هیچ گونه گام عملی در راستای مهار آب های روان کشور انجام نداد.

ساخت بند سلما در ولایت هرات در زمان حکومت داود خان مطرح شد ولی به دلیل جنگ های داخلی؛ روند ساخت این بند حیاتی قطع شد. با تشکیل دولت جدید و 12 سال حکومت آقای کرزی نیز در این راستا تلاش جدیی صورت نگرفت. سر انجام این بند در توسط سران حکومت وحدت ملی افتتاح شد.

حکومت وحدت ملی علاوه بر افتتاح بند سلما، قرار داد ساخت چندین سد را در ولایت های فراه، هلمند و چند ولایت جنوب شرقی به امضا رسانده است. این اقدام ها می تواند تاثیر فراوانی در کنترول آب های کشور داشته باشد.

حامد کرزی در این نشست به آب های زیر زمینی نیز اشاره کرد و گفت که آب های زیر زمینی به صورت “وحشتناک” استفاده می شود.

او با ذکر خاطره ای گفت تغییر اقلیم باعث شده است که بارش کم شود و آب های زیر زمینی نیز کاهش چشمگیری یابد.

مسئولان برگزار کننده این نشست از سران دولت خواست که مشکل آب را جدی بگیرند تا وضعیت کشور به سمت بحرانی شدن پیش نرود./روزنامه راه مدنیت