دسته: سیاست

 آیت‌الله سید علی خامنه‌ای؛ رهبر انقلاب اسلامی ایران می‌گوید، آمریکایی‌ها ۲۰ سال قبل برای سرنگونی طالبان به افغانستان لشکرکشی کردند و در این اشغالگری طولانی‌مدت، کشتار  و جنایت و خسارات فراوانی به بار آوردند؛ اما بعد از این همه هزینه مادی و انسانی، حکومت را به طالبان دادند و خارج شدند.

به نقل از خبرگزاری ایرنا آقای خامنه‌ای این اظهارات را صبح امروز (یکشنبه) در ارتباط تصویری با مراسم مشترک دانش‌آموختگی دانشجویان دانشگاه‌های افسری نیروهای نظامی در دانشگاه افسری امام حسین علیه‌السلام این کشور مطرح کرد.

وی اوضاع ارتش امریکا هنگام خروج از افغانستان را نشان‌دهنده ماهیت واقعی این ارتش دانست و گفت: «آن تصاویر هالیوودی از ارتش آمریکا و کشورهای امثال او، فقط نمایش است چرا که ماهیت واقعی آنها همین است که در افغانستان دیده شد.»

رهبر ایران افزود: «آمریکایی‌ها هر جا دخالت کنند، منفور ملت‌ها هستند.»

آیت الله خامنه‌ای حضور نظامی بیگانگان در منطقه را نیز مایه اختلاف و خسارت و ویرانی برشمرد و گفت: «صلاح منطقه در این است که همه کشورها از ارتشی مستقل و متکی به ملت خود و هم‌افزا با ارتش‌های همسایگان برخوردار باشند.»

رهبر ایران با بیان اینکه ارتش‌های منطقه می‌توانند امنیت منطقه را تأمین کنند و نباید اجازه دهند که ارتش‌های بیگانه برای حفظ منافع خود، دخالت یا حضور نظامی داشته باشند، خاطرنشان کرد: «حوادثی که در شمال‌غرب ایران، در برخی کشورهای همسایه در جریان است باید با همین منطق پرهیز از دادن مجوز حضور بیگانگان حل شود.»

بلال کریمی یک تن از سخنگویان طالبان گفته است که گزارش های مطرح شده در خصوص حضور نیروهای چینی در پایگاه هوایی بگرام بی اساس است.

شب گذشته چراغ های پایگاه هوایی بگرام مانند زمانی که نیروهای آمریکایی در آنجا حضور داشتند روشن شد و این گمانه را برای ساکنان محلی پیش آورد که گویان نیروهای چینی وارد این پایگاه شده اند.

پیش تر و پس از سقوط دولت و روی کار آمدن طالبان، نیکی هیلی سفیر سابق آمریکا در سازمان ملل متحد گفته بود که پس از خروج آمریکا از افغانستان، حالا چین به پایگاه هوایی بگرام چشم دوخته است.

بیشتر بخوانید:

آمریکا: چین به دنبال کنترل پایگاه هوایی بگرام است

وزارت دفاع ملی تایوان اعلام کرد که 39 فروند جنگنده از کشور چین روز جمعه وارد حریم دفاع هوایی این کشور شده و 38 فروند دیگر نیز روز شنبه وارد این جزیره شده اند.

سی ان ان به نقل از وزارت دفاع ملی تایوان نوشته است که در پاسخ به این اقدام چین، تایوان نیز سیستم های دفاع موشکی خود را در حالت آماده باش قرار داده و از طریق مخابره اعلام هشدار داده است.

لازم به ذکر است که تایوان خود را کشوری مستقل می داند در حالی که چین آن را یک ولایت جدا شده از خود خطاب می کند و بارها هشدار رسمی داده است که اعلام استقلال از سوی تایوان به معنای جنگ با چین است و هر کشوری که استقلال تایوان را نیز به رسمیت بشناسد بدین معناست که با چین وارد جنگ نظامی شده است.

تایوان از زمان پایان جنگ داخلی در سال 1949 دارای دولت جداگانه از چین بوده است و در تلاش برای استقلال خود است.

تاکنون اما تعداد بسیار محدودی از کشورهای جهان، تایوان را به رسمیت شناخته اند؛ گرچه این کشور روابط غیررسمی خوبی با بسیاری از کشورهای جهان دارد.

از سویی، آمریکا بارها با فروش سلاح به تایوان واکنش شدید چین را بر انگیخته است؛ در همین حال آمریکا اعلام کرده که اگر چین به این جزیره حمله نظامی کند، آمریکا نیز به دفاع از آن خواهد پرداخت.

«چین تایپه» نامی است که در اکثر مجامع بین المللی مانند نشست ها و مسابقات ورزشی بین المللی به تایوان اطلاق می شود.   

عمران خان در گفت و گویی با رسانه «تی آر تی ورلد» افزود قبل از هر چیز امریکا، اروپا، چین و روسیه باید طالبان را به رسمیت بشناسند.

وی تاکید کرد اگر پاکستان به صورت یک جانبه طالبان را به رسمیت بشناسد تاثیری نخواهد داشت.

عمران خان گفت پاکستان در این ارتباط مشغول گفت و گو با کشورهای همسایه است و پس از مشورت های لازم تصمیمی اتخاذ خواهد شد.

وی تاکید کرد پس از تسلط کامل طالبان بر افغانستان و تسخیر کابل پاکستان نگران خونریزی شدید بود اما انتقال قدرت به صورت مسالمت آمیز اتفاق افتاد و این غیرقابل پیش بینی بود.

عمران خان یک بار دیگر از جامعه جهانی خواست به دولت تازه افغانستان کمک کند چون به شدت به کمک های خارجی وابسته است.

اگر جامعه بین الملل برای کمک به افغانستان پا پیش نگذارد، یک بحران انسانی در افغانستان رخ می دهد.

این در حالی ست که پاکستان به حمایت مخفیانه از طالبان متهم است و حضور رئیس آی اس آی پاکستان در ارگ ریاست جمهوری افغانستان بدون هماهنگی های لازم خشم شدید شهروندان افغان را برانگیخته است.

امامعلی رحمان رئیس جمهور تاجیکستان که امروز (شنبه 10 میزان) در شهر فرخار این کشور با شماری از فعالان مدنی تاجیکستان صحبت می کرد، گفت “همه تان می دانید که چه اتفاقاتی در همسایگی ما افغانستان در حال رخ دادن است. براساس تحلیل ها و پیش بینی ها، اوضاع در این کشور رو به وخامت می رود.”

شهر فرخار در خط مرزی با افغانستان قرار دارد.

امامعلی رحمان خطاب به ساکنان این منطقه گفت: “دولت (تاجیکستان) تمامی اقدام های لازم را برای تقویت حفاظت از مرزها انجام می دهد. تمامی ساکنان فرخار باید در این مهم اشتراک کنند و همیشه مراقب باشند و با نیروهای نظامی و نهادهای قانون گذار در حفاظت از مرزها همکاری کنند.”

آکی پرس نوشته است امامعلی رحمان هفته گذشته نیز در یکی دیگر از شهرهای مرزی با افغانستان بر حفظ حریم خط مرزی تاجیکستان با افغانستان تاکید کرده بود.

امامعلی رحمان گفت: “با حفاظت از مرزها، در واقع نیروهای سرحدی مان از امنیت کشورهای منطقه در برابر تهدید و چالش های تروریسم، افراط گرایی، قاچاق مواد مخدر، قاچاق اسلحه و دیگر جرایم بین المللی حفاظت می کنند.”

افغانستان با تاجیکستان نزدیک به 1350 کیلومتر مرز مشترک دارد.

این کشور همچنین موضع سرسختانه ای علیه طالبان گرفته است که باعث بروز برخی تنش های لفظی میان سران طالبان و مقام های تاجیک شده است.

ملا عبدالغنی برادر پیش تر تاجیکستان را متهم کرده بود که در امور داخلی افغانستان دخالت می کند و چنانچه این رفتار ادامه پیدا کند، طالبان نیز واکنش نشان خواهد داد.

تاجیکستان همچنین شماری از رهبران جبهه مقاومت پنجشیر که مخالف طالبان بودند را در خود جای داده است.

خروج امریکا از افغانستان سبب برخی تحلیل های ضد و نقیض در مورد امریکا به عنوان یک ابرقدرت در دنیا شده است. بسیاری این خروج را یک ناکامی بزرگ برای امریکا قلمداد می کنند.

ادریس رحمانی، تحلیل‌گر شناخته‌شده‌ی امور افغانستان، طی مطلبی در این مورد می نویسد بیرون‌شدن امریکا از افغانستان ناشی‌از تصادف، وضعیت اقتصادی این کشور یا ضعف رهبری جو بایدن، رییس‌جمهوری امریکا نیست، امریکا خواست با این‌کار، آسیا را برای یک جنگ بزرگ دیگر آماده بسازد.

آقای رحمانی می‌افزاید کشورهای منطقه باشتاب در حال آماد‌گی برای یک جنگ میان امریکا و چین هستند. جنگی‌که جرقه‌ی آن در صورت حمله‌ی چین به تایوان زده خواهد شد. جنگی‌که چینی‌ها، ۳۰سال است برای آن آماد‌گی می‌گیرند و امریکا حمله‌ی چین به تایوان را به معنای اعلام جنگ با امریکا خوانده است.

رابطه‌ی آغاز این‌جنگ با بیرون‌شدن امریکایی‌ها از افغانستان چیست؟

آقای رحمانی در پاسخ به این‌پرسش‌ می‌نویسد چینی‌ها اکنون فکر می‌کنند امریکا پس‌از بیست‌سال جنگ فرسایشی، بیش‌از این حوصله و توان یک جنگ بزرگ دیگر را ندارد. تصور آن‌ها این است که رییس‌جمهور بایدن، ترسو و بزدل است و وقتی از میدان جنگ در برابر ۸۰ هزار طالب بگریزد، به‌هیچ‌وجه نمی‌خواهد با یک‌میلیون عسکر مجهز چینی روبه‌رو گردد و این بهترین فرصت برای برآورده ساختن هدف ۳۰ ساله‌ی چین است تا تایوان را دوباره بخشی‌از خاک چین بسازد. ولی اگر امریکا فرصت استراحت پیدا کند در سال‌های بعدی دوباره آماده‌ی جنگی می‌شود که به نفع چین نخواهد بود.

در برابر اما، امریکا با این خروج و وانمودساختن خستگی و شکست در جنگ؛ تلاش کرد کاری‌کند تا به چینی‌ها میدان خالی کرده و شی‌جین پینگ را تشویق کند که به تایوان حمله کند. این هدف امریکایی‌ها از ۳۰سال به این‌سو است که چگونه چین را وادار به اقدام نخست کنند.

آقای رحمانی می‌افزاید با بیرون‌شدن امریکایی‌ها از افغانستان آماد‌گی چینی‌ها برای اشغال تایوان ده‌ها مرتبه بیش‌تر شده، چنان‌که کشورهای منطقه را به شر و شور انداخته و همه برای آمادگی برای یک‌جنگ بزرگ در رفت‌ و‌ رو و گفت‌و‌گو هستند. همه فکر می‌کنند شی‌جین‌ پینگ دیر یا زود به تایوان حمله می‌کند و اگر امریکا به آن پاسخ ندهد، معادله‌ی بزرگ قدرت جهانی بعد از جنگ جهانی دوم برای نخستین‌بار تغییر خواهد کرد.

عبدالله شهید وزیر امور خارجه مالدیو که ریاست فعلی مجمع عمومی سازمان ملل متحد را بر عهده دارد می گوید که «کمیته اعتبار بخشی» سازمان ملل متحد در ماه دسامبر گزارش خود را به مجمع عمومی ارائه می کند.

آقای شهید افزوده که پس از آن 193 کشور درباره جایگاه افغانستان در سازمان ملل متحد تصمیم گیری می کنند.

تاکنون هیچ کشوری طالبان را به رسمیت نشناخته اند و حتی بسیاری از کشورها مواضع سرسختانه ای علیه آنها گرفته اند.

امارت اسلامی طالبان سهیل شاهین را برای نمایندگی دائم خود در سازمان ملل معرفی کرده است که اما تاکنون این درخواست رد شده است.

غلام محمد اسحاق­زی نماینده دولت پیشین هم با وجود آنکه قبلا درخواست ابقای سمتش را از دبیرکل سازمان ملل کرده بود، از سخنرانی در هفتادوششمین نشست مجمع عمومی این سازمان انصراف داد.

سخنگوی رییس جمهوری ترکیه اعلام کرد دولت آنکارا با طالبان به خاطر حل مشکلات موجود از جمله وضعیت اقتصادی، امنیتی و مساله مهاجرت در تماس است.

ابراهیم کالین در مصاحبه‌ای با مجله «اشپیگل» آلمان اعلام کرد تمرکز اصلی ترکیه اطمینان از قرار گرفتن دولت افغانستان در موقعیتی است که به خودش کمک کند.

او افزود: «ما می‌خواهیم از دولت افغانستان برای بازگشایی میدان هوایی کابل حمایت کنیم. رایزنی‌های فنی با قطر در این مورد آغاز شده‌است.»

به گفته آقای کالین، ترکیه در رابطه با مشکلات موجود در افغانستان از قبیل وضعیت اقتصادی، موضوعات امنیتی، حفاظت از مرزها و مهاجرت با طالبان در تماس است.

وی در بخش دیگری از این مصاحبه ضمن انتقاد از مواضع امریکا در قبال افغانستان، درباره «انتظارات جامعه بین‌‎المللی از طالبان برای تشکیل دولت فراگیر» هم اظهار نظر کرد.

سخنگوی ریاست جمهوری ترکیه گفت: «نحوه خروج امریکایی‌ها از افغانستان هرج‌و‌مرج بزرگی ایجاد کرد. ما انتظار داریم طالبان یک دولت فراگیرتر تشکیل دهند. دولتی که اخیراً اعلام شده انتظارات جامعه بین‌المللی را برآورده نکرده‌است؛ اما ما باید در مورد انتظارات خود واقع‌بین باشیم.»

او در این مصاحبه به پایبندی ترکیه در پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) هم اشاره کرد و گفت آنکارا از متعهدان قوی ناتو است.

پس از سقوط افغانستان به دست طالبان، ترکیه همواره بر ضرورت تشکیل دولت فراگیر در کشور تاکید کرده‌است. این کشور چندی پیش اعلام کرده‌بود قرار است مسئولیت اداره میدان هوایی کابل را بر عهده بگیرد؛ اما بعداً گزارش شد ترکیه این اقدام را به تشکیل دولت فراگیر مشروط کرده‌است.

 برای نخستین‎ بار معاون نخست وزیر، سرپرست وزارت خارجه و برخی از مقام‌های دیگر حکومت طالبان با سفیران کشورهای روسیه، چین، پاکستان و کشورهای دیگر دیدار کردند.

عبدالغنی برادر، در نخستین دیدار سفیران شماری از کشورها با مقام‌های دولت طالبان در وزارت خارجه گفت: امارت اسلامی سیاست آسیب رساندن به کشورهای جهان را ندارد و می‌خواهد با تمامی کشورها رابطه خوب داشته باشد.

ملابرادر در سخنرانی‌اش در این نشست از کشورهای جهان خواست مخالفت‌هایشان را با امارات اسلامی از راه گفت‌وگو حل کنند.

سهیل شاهین، سخنگوی دفتر سیاسی طالبان در قطر، در تویتی به نقل از برادر چنین نوشته است: امارت اسلامی افغانستان می‌خواهد با کشورهای جهان روابط حسنه داشته باشد. اگر کسی با ما مشکلی دارد، ما حاضریم از راه مفاهمه مشکلات را حل کنیم. افغانستان آینده، خانه امن خواهد بود.

با آنکه از حکومت تازه در کشور نزدیک به ۵۰ روز می‌گذرد، اما سرپرست وزارت امور خارجه گفته است برای داشتن روابط خوب با جهان فصل تازه روابط سیاسی در کشور گشوده خواهد شد.

شاهین به نقل از امیر خان متقی، سرپرست وزیر وزارت خارجه چنین نوشته است: ما می‌خواهیم فصل جدید سیاسی حکومتداری خوب داخل کشور و روابط با منطقه و جهان را باز نمائیم.

مقام‌های کابینه موقت به سفیران کشورهای جهان اطمینان دادند که امنیت آنان و اتباع دیگر خارجی در افغانستان تامین خواهد بود.

امیر خان متقی؛ سرپرست وزارت امور خارجه‌ طالبان با یادگار خواجه شادمانوف؛ سفیر ازبکستان در کابل و هیأت همراه‌اش دیدار کرد.

عبدالقهار بلخی؛ سخنگوی وزارت خارجه‌ طالبان اعلام کرد این دیدار، چاشت امروز (شنبه، ۱۰ میزان) صورت گرفت و دوطرف در مورد آغاز پروازها از ازبکستان به کابل گفتگو کردند.

به گفته او، این دو مقام همچنین روی روابط دوجانبه و ترمیم میدان‌ هوایی جلال‌الدین محمد بلخی در شهر مزار شریف، مرکز ولایت بلخ صحبت کردند.

پروازها از میدان هوایی بین‌المللی کابل پس از خروج آخرین نیروهای امریکایی متوقف شد و پس از وقفه حدود یک‌ماه، طالبان هفته پیش اعلام کردند که این میدان هوایی آماده پروازهای داخلی و خارجی است. آنان از کشورها و شرکت‌های هوایی بین‌المللی خواستند که پروازها به مقصد کابل را از سر بگیرند.

جیپی کوفود؛ وزیر خارجه دانمارک می‌گوید کشورش حکومت طالبان را به رسمیت نخواهد شناخت.

آقای کوفود که در یک سفر دو روزه به اسلام‌آباد رفته در یک نشست خبری با شاه‌محمود قریشی؛ وزیر خارجه پاکستان تاکید کرد همه باید از مبدل شدن افغانستان به لانه امن تروریست‌ها جلوگیری کنند.

وی افزود: «ما حکومت طالبان را به رسمیت نخواهیم شناخت. چیزی را که امروز در افغانستان می‌بینیم، خیلی وضعیت جدی است و ما از اوضاع افغانستان نگران هستیم.»

وزیر خارجه دانمارک تصریح کرد اگر افغانستان به محل تقویت و لانه امن تروریستان مبدل شود، به همه جهان آسیب می‌رساند؛ پس باید از چنین وضعیتی جلوگیری شود.

با گذشت بیش‌تر از سه هفته از اعلام کابینه طالبان هنوز هیچ کشوری حاضر نشده که دولت این گروه را به رسمیت بشناسد.

اتحادیه اروپا که دانمارک عضو آن است، گفته شرط‌هایش به منظور بررسی به رسمیت‌شناخته‌شدن طالبان، احترام به حقوق بشر، حکومت همه‌شمول و اطمینان از عدم استفاده از خاک افغانستان توسط تروریستان بین‌المللی است.

از طرفی هم ملا عبدالغنی برادر؛ معاون نخست‌وزیر دولت موقت طالبان، گفته‌است این گروه می‌خواهد با جهان روابط دوستانه داشته باشد.

او در نخستین دیدار با شماری از سفرای کشورهای خارجی، از جهان خواست تا سفارت‌خانه‌های خود را در افغانستان بازگشایی کنند.

دویچه له نوشته است که براساس این گزارش چناچنه این افغان های همکار نیروهای خارجی خود را معرفی نکنند، با مجازات های سنگینی مواجه خواهند شد.

شبکه تلویزیون NOS هلند گزارش کرده است طالبان با تشکیل دوسیه قضایی علیه خانواده های افغان هایی که با نیروهای خارجی همکاری داشتند، آنها را متهم به «بی آبرویی» و «تحصیل مال حرام» کرده اند.

یکی از این احضاریه‌ ها که توسط این شبکه منتشر شده است مربوط به یک همکار سابق مخفی پلیس اینترپل در افغانستان است. این فرد به “بی‌آبرویی” و “تحصیل مال حرام” متهم شده است.

شبکه تلویزیونی NOS با ده‌ها همکار محلی سابق هلند در افغانستان در ارتباط است و تصریح کرده که وضعیت این افراد و خانواده‌هایشان پس از تسلط طالبان روز به روز بدتر می‌شود.

امیر خان متقی سرپرست وزارت امور خارجه طالبان امروز (جمعه 9 میزان) تاکید کرد که تامین امنیت دیپلمات های خارجی در افغانستان وظیفه امارت اسلامی طالبان است.

این گفته ها در حالی از سوی سرپرست وزارت امور خارجه طالبان مطرح می گردد که این وزارت روز گذشته میزبان شماری از سفرای خارجی حاضر در افغانستان بود.

امیرخان متقی در این مراسم گفت که امارت اسلامی طالبان خواهان برقراری روابط حسنه با تمام دنیا به شمول کشورهای همسایه و آمریکا بر مبنای منفعت همگان است.

وی علاوه کرد که امارت اسلامی طالبان به تمامی خواسته های مشروع جامعه جهانی احترام می گذارد و توقع احترام متقابل را نیز دارد.

ملا عبدالغنی برادر معاون رئیس دولت موقت طالبان نیز که در این مراسم حضور داشت طی سخنانی گفت هر کس با طالبان مشکلی دارد، طالبان تمایل دارد آن مشکل را از راه مفاهمه حل و فصل کند.

طالبان پس از تصرف افغانستان، دولت موقت و اعضای کابینه آن را در تاریخ 16 سنبله اعلام کرد که در هیچ عضو غیر طالبان حضور نداشت؛ این اقدام با واکنش های منفی از سوی شهروندان و جامعه جهانی مواجه شد.

تاکنون هیچ کشوری طالبان را به رسمیت نشناخته است.

«مترجمان مانند نینجاها هستند؛ اگر به آن‌ها توجه کنید، آن‌ها خیلی خوب و خوشحال نیستند». این نقل و قول، منتسب به «اتگار کرت» نویسنده اسرائیلی است که در الگوهای به نام میمی تکثیر می‌شود و چه کسی عاشق نقل و قول به سبکی نینجاها نیست؟ با این‌حال، در این ایده‌پردازی – مترجم ادبی ممکن است که هر لحظه یک حمله غافلگیرانه انجام دهد، و از این که ما هر لحظه خواننده را به عنوان بخشی از یک توطئه مزدورانه و مغرضانه پیچیده فریب می‌دهیم – و این عمل یکی از سمی‌ترین و زهرآگین‌ترین ادبیات جهان است.

واقعیت انتشار بین‌المللی متون این است که در زمینه‌های جدید و مدرنیتۀ آن، این مسئولیت بر عهده مترجمانی است هر کلمه‌ای را که شامل متون می‌شود باید انتخاب کرده و ترجمه کنند. وقتی که شما کتاب «پروازها» از اولگا توکارچوک برنده جایزه نوبل را به انگلیسی می‌خوانید، تمام واژه‌ها و کلمات‌اش متعلق به من است. مترجمان مانند نینجاها نیستند، اما کلمات مثل انسان‌ها هستند، به این معنا که کلمات منحصر به فرد هستند و هرگز معادل مستقیم ندارند. شما می‌توانید این دو مورد را در زبان انگلیسی نیز برسی کند: مانند کلمه «سرد» با «خُنَک» یکسان نیست، اما مشابه است. بنابراین، کلمه «یخ‌زده» دلالت‌های دیگر و کاربردهای دیگر دارد اما کلمه «منجمد» هم همین‌طور است. انتخاب یکی از این گزینه‌ها به تنهایی منصفانه و منطقی نیست؛ باید در تعادل و توازن جمله‌ها، پاراگراف‌ها و تمام موارد سنجیده شود، و این مترجم است که از ابتدا تا انتها مسئول ایجاد یک جامعه واژگانی سرسبز و شکوفا است که هم جامع و مستقل است و هم با سرمشق آن ارتباط عمیقی دارد.

دقیقاً بیست سال پیش بود؛ از زمانی که من به کارشناسی ارشد یا ماستری در رشته هنرهای زیبا با گرایش ترجمه ادبی در دانشگاه آیووا شروع به تحصیل کردم، تغییراتی مثبت و بی‌شماری در نحوه آموزش و پرورش مترجمان ایجاد شده بود. با اینحال، یک نگاهی به برنده جایزه بین‌المللی کتابدار بیندازید که از سال 2016 بدین سو مبلغ سخاوتمندانۀ پنجاه هزار پوندی را بین نویسنده و مترجم تقسیم کرده است. بنابراین به طور واقعی اثر را به عنوان یک نهاد اساساً مشارکتی تشخیص می‌دهد که مانند یک کودک برای وجود، به دو نسل و دو پدربزرگ نیاز دارد. با وجود این نوع پیشرفت فوق‌العاده، هنوز هم جا و فضای زیادی برای پیشرفت وجود دارد. مترجمان، غالباً حق‌‌التألیف و حق‌الامتیاز دریافت نمی‌کنند – من در ایالات متحده آمریکا از کتاب «پروازها» هیچ امتیازی دریافت نکرده‌ام – و جالب اینجا است که تعداد زیادی از ناشران روی جلد کتاب‌های خود به مترجم کوچک‌ترین امتیازی که درج نام مترجم است نمی‌دهند. اینجا است که نام نویسنده همیشه روی جلد کتاب می‌آید؛ شما می‌توانید نام و نشان او را به آسانی دریابید، اما نام و نشان یک مترجم را هرگز نمی‌توانید روی جلد یک کتاب پیدا کنید!! وقتی که من به این موضوع اشاره می‌کنم مردم متحیر و متعجب می‌شوند، و اما بیاید نگاه دیگری به برنده جایزه بین‌المللی کتابدار بیندازید و آن وقت منظور من را بهتر و دقیق‌تر درک می‌کنید.

از زمان راه اندازی جایزه طراحی‌مجدد در سال 2016، هیچ یک از شش اثر داستانی برندگان نام مترجم در صحنه‌های ملی و بین‌المللی رونمایی نشده است. گرانتا، نام دِبورا اسمیت را درج نکرد؛ جاناتان کیپ نام جِسیکا کوهن را درج نکرد؛ انتشارات سان‌ستون نام مرلین بوث را درج نکرد؛ فیبرفابر نام میشل هاچیسون را درج نکرد و در نهایت فیتزکارالدو هم نامی از من نبرده و آن را درج نکرده است. کتاب (شب‌ها تمامِ خون سیاه است) اثر دیوید دیوپ، برنده جایزه سال 2021 است که انتشارات پوشکین روی جلد آن از «آنا ماشوواکیس» مترجم کتاب هیچ نام نبرده است، اگرچه روی جلد آن نقل قول‌هایی از سه منبع نامگذاری‌شده را نشان می‌دهد. به عبارت دیگر؛ از چهار اسامیِ که روی جلد کتاب نوشته شده است از کلمات نام آنا ماشوواکیس بسیار طولانی به نظر می‌رسد.

در نتیجه، به نظر می‌رسد فرض اساسی بسیاری از ناشران این است که خوانندگان به مترجمان اعتماد ندارند و اگر خوانندگان متوجه شوند که کتاب ترجمه است آن را نمی‌خرند و نمی‌خوانند. آیا دقیقاً این نوعی از حیله‌گری ناشران نیست که بین مترجمان و خوانندگان بی‌اعتمادی ایجاد می‌کنند نه بر پیکر و اساس ترجمه؟ آنچه که باعث تشویق خوانندگان به انتخاب یک کتاب ناآشنا می‌شود، همان احساس هیجان‌انگیزی است که آن‌ها می‌خواهند سفری جالب و دل‌انگیزی را با یک راهنمای مطلوب و واجد شرایط آغاز کنند. در مورد خرید کتاب‌های ترجمه‌شده، مشتریان دو جلد کتاب را به قیمت یک جلد کتاب دریافت می‌کنند که این خودش یک نوع خریدی شگفت‌انگیز – «حیرت‌انگیز»، «فوق‌العاده»، «هیجان‌انگیز» و در عین‌حال شگرف است.

بنابراین، ما شدیداً نیازمند شفافیت بیشتر در تمام سطوح از تولید، گردآوری و استخراج ادب و ادبیات هستیم؛ این فقط یک مثال و نمونه‌ی از اعتراض مترجمان است، اما من احساس می‌کنم که این یک موضوع مهم، جدی و فوری است. مترجمان مانند نینجاها نیستند؛ اما ما کسانی هستیم که نحوه روایت یک داستان را کنترل می‌کنیم و به آن عشق و انگیزه می‌بخشیم. ما مترجمان کسانی هستیم که سبکی از کتاب پیوندی را ایجاد و حفظ می‌کنیم. به طور کلی، ما مترجمان معتبرترین حامیان از کتاب‌های خود هستیم و ما از آن‌ها بهتر از دیگران مراقبت و محافظت می‌کنیم. با اینحال، نبود و عدم درج نام مترجمان روی جلدها به سادگی نمی‌توانند ما را نادیده بگیرند که ما چه کسانی هستیم. سرانجام، ترجمه چه یک شغل و حرفۀ بدی است که ما را در قبال انتخاب‌های مان مسئول نمی‌داند، و در ابهام قراردادن عمدی مترجمان عملی است که نه تنها به ما بلکه به خوانندگان نیز بی‌احترامی است.

نویسنده: جنیفر کرافت

مترجم: اسدالله جعفری «پژمان»

روزنامه گاردِیَن: 10 سپتامبر، 2021

ویکیدپیدیا آورده است که روز جهانی ترجمه برابر با ۳۰ سپتامبر (8 میزان) است. این روز به افتخار «سنت جروم» که انجیل را ترجمه کرد و محافظ مترجمین به حساب می ‌آید. این روز از ۱۹۵۳ (1332 خورشیدی) توسط فدراسیون بین‌المللی ترجمه جشن گرفته می ‌شود.

از سال ۱۹۹۱ (1370 خورشیدی) فدراسیون بین ‌المللی مترجمان این روز را به عنوان یک روز بین‌المللی پیشنهاد کرد تا همبستگی جامعه مترجمین جهان را نشان دهد که پیش برنده حرفه ترجمه در کشورهای مختلف خواهد بود. این فرصتی است برای تأکید بر اهمیت شغلی که یکی از مهترین ابزارهای جهانی شدن به حساب می ‌آید.

روز گذشته (پنجشنبه 8 میزان) شماری از سفرای کشورهای خارجی با مقام های طالبان دیدار کردند.

ملا برادر در این جلسه گفت که امارت اسلامی طالبان به دنبال ایجاد روابط حسنه با تمامی کشورهای جهان است.

معاون رئیس دولت موقت طالبان افزود: “اگر کسی با ما مشکلی دارد، ما حاضریم از طریق مفاهمه آن مشکل را حل کنیم. حکومت طالبان در پالیسی خود، سیاست ضرر رساندن به کسی را ندارد.”

طالبان پس از تصرف افغانستان در تاریخ 16 سنبله ماه گذشته دولت موقت و اعضای کابینه خود را اعلام کرد که در آن هیچ عضو غیر طالبان و زنان حضور نداشت. وزارت زنان هم منحل گردید و بجای آن وزارت امر به معروف و نهی از منکر ایجاد شد.

این اقدام طالبان با واکنش های بسیار داخلی و خارجی مواجه گردید و تقریبا تمامی کشورهای دنیا اعلام کردند که تا زمانی که دولتی همه شمول در افغانستان ایجاد نگردد از به رسمیت شناختن طالبان خودداری می کنند.

شیخ محمد بن عبدالرحمان آل ثانی معاون نخست وزیر و وزیر خارجه قطر در یک نشست خبری در روز پنجشنبه (8 میزان) با «جوزپ بورل» مسئول ارشد سیاست خارجی اتحادیه اروپا از جامعه جهانی و کشورهای مسلمان خواست تا طالبان را به انزوا نبرند.

پیش از این مقام های پاکستانی تلاش های زیادی در سطح جامعه جهانی کردند تا جامعه جهانی طالبان را به رسمیت بشناسد.

حتی در موردی، اصرار بیش از حد پاکستان بر حضور نماینده طالبان در نشست سالانه سارک که قرار بود به ریاست کشور نپال در شهر نیویورک و در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل برگزار گردد، منجر به لغو این نشست گردید.

پاکستان همچنین از سازمان ملل متحد خواسته بود تا غلام محمد اسحاق­زی نماینده دولت پیشین حق اشتراک و سخنرانی نداشته باشد و این کرسی باید به طالبان داده شود.

وزیر خارجه قطر در همین حال اما گفت “امیدواریم که بتوانیم جهت حرکت طالبان را تغییر دهیم.”

آقای آل ثانی گفت امیدوار است که بتواند با نفوذ زیادی که بر طالبان دارد بتواند این گروه را مجاب کند تا رفتار بهتری با مردم افغانستان داشته باشد.

وی پیش تر در حاشیه اجلاس سالانه مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک گفته بود امیدوار است طالبان به سوی پیاده سازی نسخه سختگیرانه ای از اسلام نرود و نسخه ای متعادلی از اسلام که هم اکنون در بسیاری از کشورهای اسلامی وجود دارد را الگوی خود قرار دهد.  

بخوانید:

قطر خطاب به طالبان: مدل هایی از قوانین اسلامی متعادل تری برای کشورداری وجود دارد

پس از آن حمله شماری از خبرنگاران محلی پاکستان اقدام به تحقیق درباره آن کردند و هیچ یک هیچ شواهدی مبنی بر اینکه اسامه بن لادن در آنجا بوده پیدا نکردند.

«سهیل عباسی» یکی از آن خبرنگاران به اسپوتنیک انگلیسی گفته است چیزی که در شهر «ابت آباد» در ماه مه سال 2011 اتفاق افتاد چیزی جز یک نمایش برای حفظ آبروی واشنگتن در مقابل جامعه جهانی و شهروندان آمریکایی نبود.  

«رجا هارون» یک شاهد عینی نیز به اسپوتنیک می گوید “همه ما مطمئنیم که اسامه بن لادن در آن خانه نبود. اما خانواده او چندین سال در آن منطقه زندگی می کردند.”

رجا هارون که تنها چند متر با خانه ای که گفته میشد متعلق به اسامه بن لادن بوده زندگی می کند گفت که از ابتدای عملیات تا زمانی که دولت پاکستان بیانیه ای در این خصوص صادر کرد شاهد ماجرا بوده است.

رجا هارون افزود “در ابتدا هیچ گزارش و یا شواهدی مبنی بر اینکه کسی در نتیجه عملیات نیروهای آمریکایی کشته شده وجود نداشت. تا اینکه، ناگهان، ما نیز مانند دیگران در دنیا توسط گزارش های آمریکا و رسانه های غربی متعجب شدیم که اسامه بن لادن در شهر ما کشته شده است.”

او گفت: “سپس، خبرنگاران محلی و خارجی شروع به آمدن به شهر و محله ما کردند. پس از آن بیانیه های مختلفی از سوی آمریکا منتشر شد که در آنها باراک اوباما رئیس جمهور وقت آمریکا بخاطر کشته شدن رهبر خطرناک یک گروه تروریستی پیام های تبریک می فرستد.

رجا هارون می گوید “اینکه جنازه اسامه بن لادن را پس از کشتن به دریا انداخته اند واقعا مسخره و احمقانه است.”

«عملیات نیزه نپتون» نام عملیاتی است که در آن یک تیم ویژه از سربازان نیروی دریایی آمریکا به محل اختفای اسامه بن لادن رهبر وقت گروه تروریستی القاعده در شهر «ابت آباد» در نزدیکی اسلام آباد پایتخت پاکستان حمله کرده و او را کشتند.   

آمریکا در گزارش های متعدد رسمی خود اعلام کرده بود که اسامه بن لادن در افغانستان حضور دارد و طالبان به او پناه داده است.

بن لادن اما پس از سقوط حکومت طالبان در سال 2001 موفق به فرار شد. او پس از آن بصورت فعال همواره بیانیه های مختلفی صادر می کرد و در فایل های تصویری ظاهر می شد و به تهدیدهایش ادامه می داد، اما هرگز مکان او معلوم نبود.

در سال 2010، سازمان استخبارات آمریکا (سیا) موفق به ردگیری عوامل نزدیک به اسامه بن لادن و منزل مسکونی او در شهر ابت آباد شد و برای ماه ها آنها را زیر نظر داشت.

عملیات حمله به منزل بن لادن در ساعات اولیه روز یکم ماه می سال 2011 (12 ثور سال 1390) آغاز شد. در این عملیات 79 تن از نیروهای ویژه آمریکا با جنگنده های اف 16 و هلی کوپترهای مختلف جنگی حضور داشتند. مقام های ارشد آمریکایی به شمول باراک اوباما نیز از واشنگتن به صورت زنده این عملیات را تماشا می کردند.

پس از کشته شدن اسامه بن لادن، جسد او به شهر جلال آباد ننگرهار آورده شد و پس از کالبد شکافی تایید شد که او اسامه بن لادن است. پس از آن جنازه او توسط یک کشتی نظامی آمریکا از افغانستان خارج شده و در دریا انداخته شد.

گروه القاعده نیز پنج روز پس از این حمله تایید کرد که رهبر این گروه کشته شده است.