دسته: سیاست

شفاخانه‌های برخی از نقاط امریکا به دلیل شیوع ویروس کرونا اشباع شده و مکان‌های دفن اجساد در دوران اوج‌گیری شیوع ویروس کرونا به سختی فعالیت می‌کنند. صفحات آگهی فوتی روزنامه‌ها در مناطق که شدت شیوع زیاد است، پر است از اعلانات فوتی. بیماری کوید-19 در مسیری قرار دارد که قرار است خیلی بیش‌تر از آنفلونزای فصلی در آمریکا مردم را به کام مرگ بفرستد.

تعیین میزان کشندگی ویروس جدید کرونا یکی از پرسش‌های کلیدی برای اپیدمی‌شناسان است. آنان برآورد می‌کنند که ویروس جدید کرونا دو باره شیوع یافته و تا سال 2022 ادامه خواهد یافت.

با شیوع ویروس جدید کرونا در ماه فبروری و مارچ، متخصصان بیماری‌های عفونی مرگ‌ومیر ناشی از این ویروس را یک درصد اعلام کردند که نسبت به آنفلونزای معمولی ده برابر کشنده‌تر است. با این حال و بر اساس آمارهای که غیررسمی از شمار کسانی که در سراسر جهان به این بیماری مبتلا شده‌اند، 6.4 درصد آنان جان باخته‌اند. 

بر اساس آمارهای جدید، نرخ  مرگ‌و‌میر این بیماری در میان موارد شناسایی‌شدۀ‌ مبتلا به کوید-19 در ایتالیا 13 درصد و در آمریکا 4.3 درصد بوده است. حتا در کوریای جنوبی که با شروع آزمایش‌های گسترده توانست شیوع این بیماری را کنترل کند، نرخ مرگ‌ومیر در میان مبتلایان به این بیماری 2 درصد بوده است.

به نظر می‌رسد میزان مرگ‌ومیر این بیماری در مناطق مختلف جغرافیایی متفاوت است. به‌گونۀ مثال، میزان مرگ‌ومیر ناشی از بیماری کوید-19 در آلمان یک دهم ایتالیا و در لس‌آنجلس تقریباً به اندازه نیم تعداد تلفات نیویارک است. ایالت میشیگان با حدود 7 درصد تلفات بیش‌ترین آمار تلفات در میان ایالت‌های آمریکا را به خود اختصاص داده، در حالی که ایالت وایومینگ با تنها دو مورد مرگ یعنی حدود 0.7 درصد کم‌ترین آمار تلفات این بیماری را داشته است.

متخصصان ویروس‌شناسی می‌گویند، شواهدی که نشان دهد این ویروس با تغییر خصوصیاتش در برخی از نقاط جهان شدیدتر عمل کرده باشد، وجود ندارد. با این حال، سوالی که مطرح می‌شود این است که چرا در آمار مرگ‌و‌میر در کشورهای مختلف متفاوت است؟

تعیین میزان مرگ‌ومیر در میانۀ شیوع یک بیماری و آمارهای غیرثابت کار دشوار است. اپیدمی‌شناسان می‌گویند، میزان کشنده‌گی مبتنی بر مقایسۀ مرگ‌ومیرهای قابل شمارش ساده است، با این حال، تعداد مرگ‌ومیر ناشی از شیوع یک بیماری عفونی که غیرقابل شمارش است، مطمئناً میزان شدت کشنده‌گی آن غلوآمیز خواهد بود. مقام‌های بهداشتی و ایپدمی‌شناسان تخمین می‌زنند که میزان مرگ‌ومیر ناشی از این بیماری در جوامع مختلف در میان افراد مبتلا بین 5 تا 10 درصد است. با این حال دست‌کم یک برآورد نشان داده است که میزان مرگ‌ومیر به مراتب بیش‌تر از این درصدی‌هاست.

هزاران بیماری که در هفته جاری در ایالات متحده به دلیل ابتلا به بیماری کوید-19 جان دادند، احتمالاً یک ماه پیش به این بیماری مبتلا شده بودند. به همین دلیل و با وجود این‌که نرخ ابتلا به این بیماری در مناطق مثل نیوریارک که شیوع بیماری در آن گسترده بود، کاهش یافته، اما تعداد تلفات آن در حال افزایش است.

علی مقداد، استاد علوم معیارهای بهداشتی در موسسۀ سنجش و ارزیابی سلامت می‌گوید، برای دانستن میزان مرگ‌ومیر باید بدانیم چه تعداد افراد به این بیماری مبتلا شده و چه تعدادی از آنان به دلیل این بیماری جان داده‌اند. ما می‌دانیم که چه تعداد افراد می‌میرند، اما نمی‌دانیم چه تعداد افراد به این بیماری مبتلا می‌شوند.

در حقیقت حتا اگر تعداد کسانی را که می‌میرند به عنوان هدف جاری قرار دهیم، اما تعداد کسانی که به دلیل بیماری کوید-19 در خانه می‌میرند کاملاً پوشش داده نمی‌شود. به گونۀ نمونه، پس از آن که مقامات اعلام کردند که آنان افراد فوت شده‌یی را شامل این فهرست می‌کنند که گمان می‌رود به دلیل ابتلا به بیماری کوید- 19 جان داده باشند، تعداد مرگ‌و‌میر ناشی از بیماری کوید-19 در شهر نیویارک 3700 تن افزایش یافت.

یک مطالعۀ موردی جالب‌ توجه برای اپیدمی‌شناسان که به دنبال میزان مرگ‌ومیر واقعی ناشی از بیماری کوید-19 اند، کشتی دریایی دیماند پرانسس است که خود نوعی از آزمایش طبیعی تبدبل شد، زیرا زمانی که بیماری کرونا در میان سرنشینان این کشتی شیوع یافت، تمامی 3711 سرنشین و خدمۀ‌ آنان آزمایش شدند.

براساس مطالعۀ پژوهش‌گران دانشکدۀ بهداشت و پزشکی، میزان مرگ‌ومیر در میان کسانی که علایم بیماری کوید-19 را داشتند، 2.6 درصد و در میان کسانی که نتیجه آزمایش‌شان مثبت بوده، اما علایمی نداشتند، نرخ مرگ‌ومیر 1.3 درصد بوده است. تعداد کل مبتلایان به بیماری کوید-19 در جهان تاکنون بیش از 2 میلیون بوده که از این میان بیش از 150 هزار تن آنان جان باخته‌اند. ایالات متحده آمریکا با بیش از 600 هزار مبتلا و نزدیک به 30 هزار جان باخته، بیش‌ترین آمار مبتلا و مرگ‌ومیر ناشی از ویروس کرونا در جهان را دارد. با این حال، بسیاری از مبتلایان به این بیماری علایمی از خود نشان نداده یا به نوع ملایم‌تری از این بیماری مبتلا شده‌اند و این تعداد در فهرست رسمی شمار مبتلایان نیامده است.

در برخی از مناطق آمریکا به دلیل ناکافی بودن کیت‌های آزمایشی و نگرانی از کمبود تخت‌های آی‌سی‌یو، شفاخانه‌ها کسانی را که خلوص آکسیجن خون‌شان بالاتر از 90 درصد باشد، نمی‌پذیرند و آنان را مورد آزمایش قرار نمی‌دهند. با وجود این‌که آزمایش افرادی که به نوع خفیف بیماری مبتلا شده‌اند، عامل کلیدی در مشخص کردن تعداد مبتلایان است، اما ظرفیت آزمایش در بسیاری از مناطق محدود بوده است.

آمش آدلجا، محقق ارشد مرکز بهداشت و سلامت دانشگاه جان هاپکینز می‌گوید، کسانی را که علایم خفیف دارند به خانه بر می‌گردانیم. چنین مواردی در نسبت‌های مرگ‌ومیر اختلاف ایجاد می‌کند که بازتاب‌دهندۀ تفاوت واقعی نیست. با وجود این‌ که گرفتن آزمایش از بیماران با علایم کوید-19 در آمریکا به صورت گسترده در دست‌رس قرار دارد، با این حال، تعداد افراد آلوده‌شده به این ویروس که خیلی بیمار نیستند، نامشخص است.

اطلاعاتی که از آیسلند رسیده است، نشان می‌دهد که این کشور 6 درصد جمعیت‌اش را آزمایش کرده که از این میان 43 درصد کسانی که نتیجۀ آزمایش‌شان مثبت بوده است، هیچ علایمی بیماری را در زمان آزمایش نداشتند، هرچند بعداً ممکن است علایم بیماری در آنان بروز کرده باشد.

دانش‌مندان می‌گویند، میزان مرگ‌ومیر ناشی از بیماری کرونا به دقت زیر نظر قرار دارد – زیرا هرچند کاهش درصدی بسیار اندک به معنای هزاران مورد مرگ‌ومیر کمتر، در کشوری مثل ایالات متحده آمریکا – باشد. از این روش برای پیش‌گیری از گسترش بیماری و همچنان پیامدهای اقتصادی آن نیز استفاده می‌شود. در ماه‌های آینده، آزمایش‌هایی که بتوانند پادتن‌ها را در خون افرادی که ناخواسته در معرض این بیماری قرار گرفتند، شناسایی کند، این امکان به وجود می‌آید تا بتوان میزان دقیق‌تری از افراد مبتلا را در میان جوامع مختلف مشخص کرد.

مرکز پیش‌گیری و کنترل بیماری و موسسۀ ملی بهداشت آمریکا گفته که آنان به زودی روند آزمایش پادتن/آنتی‌بادی را شروع می‌کنند تا مشخص شود چه تعداد از جمعیت آمریکا به بیماری مبتلا شده‌اند. میزان مرگ‌ومیر ناشی از بیماری آنفلونزای فصلی که سالانه جان ده‌ها هزار آمریکایی را می‌گیرد، حدود 0.1 درصد است. داکتر فاوسی، بالاترین مقام بیماری‌های عفونی آمریکا در ماه مارچ در مجلس نماینده‌گان حضور یافته بود ویروس کرونا را یک مشکل جدی خواند. او از نماینده‌گان مجلس خواست تا اقدامات جدی‌یی را برای کاهش گسترش بیماری کرونا روی دست گیرند.

بر اساس گزارش سی‌دی‌سی که هفته جاری منتشر شد، عدم تطابق در تعداد مبتلایان و مرگ‌ومیر ناشی از ویروس کرونا در بخش‎های مختلف ایالات متحده آمریکا به عوامل متعددی بسته‌گی دارد. یکی از این عوامل، تراکم جمعیت و تفاوت سن ساکنان منطقه‌یی است که ویروس در آن شایع شده، عامل دیگر میزان اقدامات برای کاهش بیماری است و عامل سوم ظرفیت آزمایش برای تشخیص بیماری و شیوه‌های گزارش‌دهی است. به‌ گونۀ‌ نمونه، تفاوت بین نیویارک با ۵۵ مرگ در هر 100 هزار و کالیفرنیا با 2 مرگ در هر 100 هزار به وضعیت محدودیت‌ها و در خانه ماندن ساکنان کالیفرنیا نسبت داده شده است.

داکتر مقداد از موسسۀ سنجش ارزیابی و سلامت می‌گوید، مقایسه نیویارک با کالیفرنیا کمی ناعادلانه است؛ درست است که فرماندار ایالت کالیفرنیا زودتر دست به‌کار شد و فرمان محدودیت در گشت‌وگذار صادر کرد، اما در نیویارک مشکلات زیادی وجود داشت. موارد مبتلا و مرگ‌ومیر بالا در ایتالیا که شفاخانه‌های این کشور را اشباع کرده است، ممکن است به جمعیت بالای کهن‌سال این کشور مرتبط باشد، با این حال، یافته‌های نیویارک‌تایمز نشان می‌دهد که تنها 3800 تن مبتلا به ویروس کرونا در سراسر آمریکا در خانه‌های ویژۀ مراقبت یا خانۀ سال‌مندان جان داده‌اند.

کارشناسان مسایل بهداشتی دلیل بالا بودن میزان مرگ‌ومیر ناشی از کوید-19 در میان آمریکاییان – آفریقایی‌تبار در بسیاری از ایالت‌های آمریکا را ناشی از بالابودن بیماری‌های زمینه‌یی که ریشه در نابرابرهای طولانی‌مدت اقتصادی و عدم دست‌رسی به مراقبت‌های بهداشتی می شوند، نسبت می‌دهند و می‌گویند که این عوامل شانس زنده‌ماندن آنان را در صورت ابتلا به بیماری کرونا پایین آورده است.

داکتر مقداد می‌گوید، تفاوت‌ها در دست‌رسی به مراقبت‌های بهداشتی در آمریکا سبب شده است که شماری از شهروندان آمریکایی بیشتر از دیگر شهروندان آمریکایی متحمل تلفات شوند؛ با وجود این‌که بخش‌های از کشور آمادۀ بازگشایی می‌شوند، اما موارد ابتلا در فلوریدا و دیگر ایالت‌های جنوبی در حال افزایش است. این ایالت‌های جزء ایالت‌های اند که فرماندران آن‌ها با تأخیر اقدام کرده‌اند. حالا این میزان انتقال و پخش ویروس است که بیش‌تر از ابتلای آن کارشناسان مسایل بهداشت را به خود مشغول کرده است تا راه حلی برای آن پیدا کنند.

اندرو نویمیر، استادیار بهداشت عمومی در دانشگاه کالیفرنیا می‌گوید، همۀ شهروندان کشور در برابر این بیماری آسیب‌پذیرند. هیچ‌کسی در برابر این بیماری مصئون نیست. این بیماری هیچ شباهتی به آنفلونزا ندارد.

منبع: نیویارک تایمز

سلام وطندار

طالبان با تهیه فهرستی از حملات تازه‌ی نیروهای آمریکایی به این گروه، آمریکا را به نقض موافقت‌نامه‌ی صلح با خودشان متهم می‌کنند.

براساس برخی گزارشات طالبان ۵۰ بار در ۱۹ ولایت از سوی نیروهای آمریکایی مورد حمله قرار گرفته اند.

این حملات در ولایات زابل، میدان‌وردک، کندهار، کندز، هلمند، کاپیسا، لغمان، بدخشان، فراه، ارزگان، پکتیا، پکتیکا، غزنی، لوگر، بادغیس، جوزجان، بغلان، تخار و ننگرهار رخ داده است.

طی این پنجاه حمله، گروه طالبان ۳۳ بار توسط هواپیماهای بی‌سرنشین بمبارد شده اند. ۸ بار عملیات شبانه و ۹ بار مورد شلیک توپ و هاوان قرار گرفته اند.

به گفته‌ی طالبان؛ این ۵۰ حمله ۱۵۰ کشته و زخمی برجا مانده است که در این میان در ۱۷ رویداد ۳۵ تن از اعضای گروه طالبان کشته و ۱۳ تن زخمی شده اند. شمار تلفات افراد ملکی در ۳۳ رویداد ۶۵ کشته و ۴۵ زخمی از سوی این گروه گزارش شده است.

جنرال اسکات میلر، فرمانده نیروهای آمریکایی در افغانستان در پیوند به این موضوع به طلوع نیوز گفته است که؛ نیروهای آمریکایی پشتی‌بنانی و دفاع از نیروهای افغان را براساس توافق‌نامه‌ی صلح ادامه می‌دهند. همه طرف‌ها به خصوص طالبان باید به خشونت‌ها کاهش دهند.

سخنگوی نیروهای آمریکایی دگروال سنی لیگت، گفته است که ما به روند صلح پابندیم ولی همزمان به حمایت از نیروهای امنیتی افغانستان نیز متعهد هستیم.

این نخستین بار است که طالبان چنین مسئله‌ای را علنی می‌سازد.

کریم آقاخان رهبر، پیشوا و امام مذهبی اسماعیلیان جهان در نامه‌ای به محمد اشرف غنی رییس جمهور، حمایتش را از دولت اعلام نمود. این اقدام آقاخان سید منصور نادری رهبر اسماعیلیان افغانستان را با دو انتخاب دشوار رو به رو ساخته است.
سید منصور نادری در انتخابات ۲۰۱۴ از رییس جمهور اشرف غنی حمایت کرد. بعدها اما رابطه‌اش با ارگ تیره شد و در کنار عبدالله قرار گرفت. اکنون در جناح عبدالله قرار دارد و با نامه‌ای که کریم آقا خان به رییس جمهور غنی فرستاده، انتخاب دشواری خواهد داشت.
کریم آقاخان پیشوا، رهبر و امام برحال مذهبی اسماعیلیان جهان است. بدون شک سید منصور نادری نیز از این دایره مستثنا نیست. هر اقدام و هر عمل کریم آقاخان برای پیروانش به عنوان طریق سلوک و یگانه انتخاب مشروع مطرح است.

در چنین احوالی، هیچ اسماعیلی در جهان نمی‌تواند همزمان شامل این فرقه باشد و با رفتار و گفتار و پندار آقاخان مخالفت نشان بدهد. در آن صورت فرد سرکش از دایره مذهب اسماعیلیه خارج شده است.
مشروعیت رهبری اسماعیلیان افغانستان در خانواده نادری نیز برخاسته از تمکینی است که در برابر آقاخان دارند، چه اگر این تمکین مذهبی نباشد، هیچ اسماعیلی نیز از این خانواده تبعیت نخواهد کرد. گذشته از این، شاید سید منصور نادری به رهبری و امامت آقاخان باور نداشته باشد، ولی در ظاهر امر نیز که شده، ناگزیر به پیروی از خطی است که امام تعیین می‌کند، امامی که فرمانبری از آو حکم مذهبی و دینی است.
اکنون خانواده نادری، به ویژه سید منصور نادری در دو راهی انتخابی دشوار قرار دارد، یا از امام پیروی می‌کند و رهبری جامعه اسماعیلی افغانستان را حفظ می‌نماید، یا در خط خود باقی مانده و دور رهبری جامعه اسماعیلی را خط می‌کشد.
با توجه به پیشینه و پس زمینه خانواده نادری در طول سالیان درازی که رهبری این فرقه را در افغانستان به دوش دارد، شکی وجود ندارد که امر را به درستی درک کرده، می‌داند که سردمداری آنان در جامعه اسماعیلی مربوط و منوط به تمکین و تبعیت از آقا خان است؛ چه بدون حسن نظر امام، این فرقه خود را مقید به پیروی از سید منصور نخواهد دانست.
پس در این صورت باید گفت آقای نادری یا در چرخشی ۱۸۰ درجه‌ای، دوباره به ارگ متمایل خواهد شد، یا دست کم از حضور پررنگ در کنار عبدالله کاسته و انزوای سیاسی اختیار می‌کند.

رییس جمهور غنی عصر روز گذشته با محمد ابراهیم طاهریان نماینده ویژه وزارت امور خارجه ایران در امور افغانستان، دیدار نمود.
پروسه صلح افغانستان، بحران اخیر سیاسی و مسایل منطقه‌ای از موضوعات مهم مورد بحث در این دیدار خوانده شده است.
هردو طرف در رابطه به تکمیل کار ایستگاه خط آهن ایران-هرات، کاهش پروسه بازگشت مهاجرین، پروسه صلح افغانستان و مسایل منطقه، بحث و تبادل نظر کردند.
فرستاده ویژه وزارت خارجه ایران همچنان با برخی مقامات دیگر حکومت افغانستان نیز دیدار کرد.
سفر آقای طاهریان به کابل و دیدار با مقامات حکومت در حالی صورت می‌گیرد که تهران در روزهای اخیر تلاش‌های گسترده‌ای را در قبال روند صلح افغانستان آغاز کرده است.
در چند روز گذشته محمد جواد ظریف وزیر خارجه ایران با همتایان روس، قطری، هندی، چینی و افغانستانی‌اش در مورد روند صلح افغانستان و حل اختلافات اخیر گفت‌وگو داشته است.

راس ویلسن، سرپرست سفارت امریکا در کابل گفت افغانستان برای حفظ امنیت، مقابله با ویروس کرونا و دست‌یافتن به صلح به رهبران متحد نیاز دارد.

آقای ویلسن روز (یک‌شنبه، 31 حمل) در تویتی نوشت با حامد کرزی، رییس‌جمهور پیشین افغانستان به‌ صورت تصویری صحبت کرده است.

او از تلاش‌های آقای کرزی و عبدالرب رسول سیاف برای یافتن یک راه حل و پایان تنش‌های سیاسی در این کشور قدردانی کرده است.

این در حالی است که تنش‌های سیاسی ناشی از انتخابات ریاست‌جمهوری میان محمداشرف غنی و عبدالله عبدالله تا کنون حل‌ناشده باقی مانده است.

تلاش‌های شماری از چهره‌های سیاسی از جمله حامد کرزی و عبدالرب رسول سیاف برای پادرمیانی میان دو طرف تا کنون بی‌نتیجه بوده است.

در تصادف یک موتر هاموی پلیس نظم عامه با یک موترسیکلت زرنج در شهر کندهار، سه غیرنظامی کشته و یک تن دیگر زخمی شدند.

جمال ناصر بارکزی سخنگوی پولیس کندهار گفت این حادثه ظهر روز یک‌شنبه (۳۱ حمل) در مربوطات حوزۀ پنجم شهر، در مقابل قوماندانی امنیه رخ داد.

وی افزود در میان کشته شدگان اطفال نیز به چشم می خورد.

وزارت صحت عامه می گوید در بیست و چهار ساعت گذشته، ۲۸۶ نمونه مشکوک کرونا ویروس در لابراتوار های وزارت صحت عامه تست گردیده است.

وحیدالله مایار سخنگوی وزارت صحت عامه گفت از ۲۸۶ نمونه مشکوک ۶۳ مورد مثبت کرونا ویروس در کشور ثبت گردیده است.

این واقعات ثبت شده در ولایات (کابل ۳۱، بلخ ۱۶، کنر ۶، هرات ۴، بغلان ۳، فاریاب ۱، لغمان ۱، جوزجان ۱) به ثبت رسیده است.

با این حساب شمار واقعات مثبت کووید ۱۹ در کشور به ۹۹۳ رویداد رسیده است که ۱۳۱ تن بهبود یافته است.

آقای مایار بیان کرد در ۲۴ ساعت گذشته ۱۵ واقعه جدید بهبود یافته است: ( هرات ۱۳، کابل ۲ ) و دو تن دیگر همچنان در ۲۴ ساعت گذشته جان هایشان را از دست داده اند.

مقامات پاکستانی گفته‌اند این کشور بندر «گوادر» را برای انتقال اموال تجاری از هند به افغانستان به روی تاجران باز کرده است.
وزارت تجارت پاکستان روز شنبه (۳۰ حمل) اعلام کرد به تاجران افغانستان اجازه داده‌است تا اموال تجاری خود را از هند به افغانستان از طریق بندر گوادر انتقال دهند.
گفته شده این تصمیم، پس از توافق دولت‌های افغانستان و پاکستان مبنی بر ادامه ترانزیت میان دو کشور گرفته شده ‌است.
گفتنی‌است پاکستان پیش از این به بهانه مبارزه با کرونا تمام گذرگاه‌های مرزی خود با افغانستان را بسته بود؛ اما دو هفته پیش این گذرگاه‌ها به گونه محدود دوباره باز شد.

مقامات محلی پکتیا از کشته شدن ۱۲ فرد مسلح در ولسوالی جاجی آریوب خبر می‌دهند.

مقام‌های پکتیا می‌گویند ۱۲ نفر از افراد مسلح در برخورد دیروز شنبه (۱۸ اپریل) با نیروهای سرحدی در منطقه “سپینه شگه” در ولسوالی جاجی آریوب کشته شدند.

در اعلامیه دفتر مطبوعاتی ولایت پکتیا آمده این افراد از آن‌سوی خط دیورند وارد شده، با نیروهای سرحدی درگیر شدند.

اعلامیه می‌افزاید اتباع پاکستان نیز در میان کشته شدگان به چشم می خورد. در این درگیری به نیروهای امنیتی افغان تلفاتی وارد نشده‌است.

کدام گروه مسلح هنوز دراین مورد به رسانه‌ها چیزی نگفته است.

مسئولان امنیتی تخار می‌گویند نیروهای امنیتی و دفاعی برای پاک‌سازی مسیر شاهراه تخار-کندز عملیات ‘پامیر ۴۱۳’ را راه اندازی کرده‌اند.

عبدالخلیل اسیر سخنگوی پولیس تخار گفت: «در این عملیات در مسیر شاهراه تخار-کندز به‌شمول قریه شینواری‌ها و چندین قریه دیگر که از پایگاه‌های مستحکم دشمن شمرده می‌شدند، پاک‌سازی شدند و دشمن با متحمل شدن تلفات از ساحه فرار کرد.»

وی گفت در ادامه این عملیات بعضی ساحات ناامن در ولسوالی‌ هزار سموچ نیز از وجود دشمن پاک‌سازی شد و فعلاً عملیات در ولسوالی نمک‌آب جریان دارد و نیروهای دولتی در حالی پیش‌روی هستند.

از سوی دیگر، اعضای شورای ولایتی تخار می‌گویند، با وجودی‌‌که در این ولایت چندین ‌بار بر ضد طالبان عملیات‌ پاک‌سازی اجرا شده، ولی در وضعِ امنیتی تخار تغییری به وجود نیامده است.

محمد اعظم افضلی مُنشی شورای ولایتی تخار گفت: «عملیاتی‌که چند روز پیش در مسیر شاهراه تخار-کندز راه‌اندازی شده بود، از طرف حکومت تأثیر چندانی به جای نگذاشته است. فعلاً هم تهدید کما فی‌السابق باقی است و مخالفان مسلح حکومت هر از گاهی در سرک عمومی چک‌پینت خود را ایجاد می‌کنند.»

در همین ‌حال مسئولان امنیتی تخار می‌گویند برای بهبود امنیت مناطق پاک‌سازی شده، پایگاه‌های نظامی ایجاد می‌کنند تا در منطقه از فعالیت گروه‌های شورشی جلوگیری کنند.

تا اکنون طالبان مسلح در این رابطه چیزی نگفته اند.

مسئولان امنیتی تخار در حالی از راه اندازی عملیات پاک‌سازی در حومه‌ شهر تالقان و ولسوالی‌های هزار سموچ، خواجه‌غار، چال و نمک‌آب این ولایت سخن‌ می‌گویند که قبلاً ساکنان تخار از وخیم شدن وضعِ امنیتی در این ولایت ابراز نگرانی کرده بودند.

شورای امنیت ملی می‌گوید افراد وابسته به گروه طالبان در یک هفته‌ گذشته ۲۴ غیرنظامی را کشته و ۱۳ نفر دیگر را زخمی کرده اند.

جاوید فیصل، سخنگوی شورای امنیت ملی گفت در میان کشته شدگان زنان و کودکان نیزشامل ‌اند.

آقای فیصل کشته‌شدن ۲۴ غیرنظامی از جمله زنان و کودکان را نشانه‌ی تداوم خشونت از سوی گروه طالبان علیه غیرنظامیان توصیف کرد و تأکید نمود صلح نیازمند تعهد به ختم خشونت و حفاظت از غیرنظامیان است.

شورای امنیت ملی هفته گذشته نیز اعلام کرده بود افراد وابسته به گروه طالبان در یک هفته گذشته ۳۰ غیرنظامی را کشته بودند.

اما گروه طالبان در آن زمان اظهارات شورای امنیت ملی را رد کرده بود.

چین امسال شروع وحشت‌ناکی داشت. وقتی یک ویروس تنفسی در ووهان شیوع یافت، مقامات حزب کمونیست فکر کردند بهتر است آن‌را پنهان کنند. برخی پیش‌بینی کردند که این شیوع ممکن است «چرنوبیل» چین باشد، اشاره به این‌که چگونه دروغ‌های کرملین در مورد یک حادثه هسته‌ای، فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی را تسریع کرد. ولی آن‌ها در اشتباه بودند. حزب حاکم در چین پس از خراب‌کاری‌های اولیه  به سرعت قرنطینه‌ای با دامنه و شدت نفس‌گیر اعمال کرد. این قرنطینه به‌نظر می‌رسد موثر واقع شده است. تعداد موارد تازه‌ی ابتلا به کووید 19 به‌شدت کاهش یافته است. کارخانه‌ها در چین بازگشایی می‌شوند. محققان چینی واکسن‌های اولیه را با عجله برای آزمایش می‌فرستند و در همین حال آمار رسمی جان‌باختگان کووید 19 در بریتانیا، فرانسه، اسپانیا، ایتالیا و امریکا به مراتب از تلفات چین [طبق آمار رسمی چین] فراتر رفته است.

چین این را پیروزی خود می‌خواند. کارزار تبلیغی گسترده‌ای به راه افتاده که می‌گوید چین به لطف حاکمیت نظام تک‌حزبی، اپیدمی ویروس کرونا را تحت کنترل خود درآورده است. این پروپاگاندا می‌گوید که چین اکنون با عرضه‌ی کیت پزشکی از جمله 4 میلیارد ماسک بین 1 مارچ تا 4 اپریل، خیرخواهی خود را نسبت به جهان به نمایش گذاشته، این‌که فداکاری چین برای سایر کشورها زمان خریده تا خود را آماده کنند، و اگر برخی دموکراسی‌های غربی این فرصت راه به هدر داده‌اند، نشان می‌دهد که چگونه نظام حکومتی آن‌ها نسبت به نظام چین بی‌کیفیت است.

برخی از جمله ناظران سیاست خارجی چین در غرب به این نتیجه رسیده‌اند چین برنده‌ی فاجعه ویروس کرونا خواهد بود. آن‌ها هشدار می‌دهند دنیاگیری کووید 19 نه‌تنها به‌عنوان یک فاجعه انسانی بلکه به‌عنوان نقطه عطف جئوپلیتیکی در تاریخ ثبت خواهد شد که امریکا در آن نقش مرکزی ندارد.

این دیدگاه اکنون تا حدی به سبب نارسایی‌ها در غرب ریشه دوانده است، زیرا به‌نظر می‌رسد که رییس‌جمهور ترمپ علاقه‌ای به رهبری واکنش جهانی در برابر کرونا ندارد. در حالی‌که رؤسای جمهور پیشین امریکا کارزارهای مبارزه با ایدز و ابولا را رهبری کردند، آقای ترمپ وعده داده که کمک امریکا به سازمان جهانی بهداشت را به علت آنچه که از نظر آقای ترمپ جانب‌داری این سازمان از چین است، قطع می‌کند. اکنون چین با وجود مردی در کاخ سفید که ادعای «قدرت مطلق» دارد اما می‌گوید «من به هیچ وجه مسئولیت نمی‌پذیرم»، شانس این را دارد که نفوذ خود را تقویت کند.

ولی حتا در این صورت هم چین ممکن است موفق نشود. یک دلیل آن این است که ما فارغ از مقایسه سابقه‌ی خوب دموکراسی‌های شایسته‌ای چون کوریای جنوبی و تایوان در مقابله با کرونا، به هیچ صورت نمی‌دانیم آیا سابقه چین در مقابله با کووید 19 به همان اندازه که خودش ادعا می‌کند خیره‌کننده است یا خیر. افراد و سازمان‌های بیرونی نمی‌توانند بررسی کنند که آیا مقامات پنهان‌کار چین در مورد تعداد موارد ابتلا به ویروس کرونا و مرگ‌ومیر ناشی از آن صادق بوده‌اند یا خیر. یک رژیم اقتدارگرا می‌تواند به کارخانه دستور دهد که کار خود را شروع کند، اما نمی‌تواند مصرف‌کنندگان این کارخانه‌ را وادار به خرید محصولات آن کند. تا زمانی که کرونا خاموش نشود، نمی‌دانیم که آیا جهانیان چین را برای سرکوب این بیماری تمجید خواهند کرد یا به‌دلیل سرکوب پزشکان ووهان که اولین‌بار زنگ خطر را به صدا درآوردند، سرزنش خواهند کرد.

مانع دیگر این است که پروپاگاندای چین اغلب بدریخت و ناخوشایند است. سخن‌گویان چین صرفا به ستایش رهبران خود بسنده نمی‌کنند، برخی از آن‌ها از اختلال در عملکرد امریکا ابراز شادمانی کرده و نظریه‌ها توطئه محاسبه‌نشده‌ای را ترویج می‌دهند، از جمله این‌که ویروس کرونا سلاح بیولوژیک امریکایی است. آفریقایی‌های ساکن «گوانگ‌ژو» برای چند روز به‌صورت جمعی از خانه‌های‌شان بیرون رانده شدند، از هتل‌ها منع می‌شدند و برای خوابیدن در خیابان‌ها مورد آزار و اذیت قرار می‌گرفتند. دلیل این آزار و اذیت ظاهرا ترس مقامات محلی گوانگ‌ژو بوده که مبادا آفریقایی‌ها آلوده باشند. این وضعیت به تیترهای خبری خشم‌گینانه و توبیخ‌های دیپلماتیک چین در سرتاسر آفریقا منجر شده است.

همچنین کشورهای ثروت‌مند نیز به انگیزه‌های چین شک دارند. «مارگرت وستاگر»، کمیسر اتحادیه اروپا در امور رقابت‌های بازرگانی از دولت‌ها خواسته تا اقدام به خرید سهام در شرکت‌های استراتژیک کنند تا از سوءاستفاده چین از آشفتگی بازار جهانی جلوگیری شود. در منطقه‌ی گسترده‌تر، دنیاگیری کووید 19 این استدلال را تقویت کرده است که کشورها نباید برای کالاها و خدمات مهم، از دستگاه تنفس گرفته تا نسل پنجم شبکه تلفن همراه (5G)، به چین تکیه کنند. سازمان جهانی تجارت انتظار دارد که تجارت کالای جهانی در کوتاه‌مدت بین 13 تا 32 درصد افت کند. اگر این مسأله به توقف طولانی‌مدت روند جهانی‌شدن بینجامد که قبل از کووید 19 نیز یک نگرانی بود، چین را به اندازه‌ی هر کشور و هرجای دیگر آسیب می‌رساند.

مهم‌تر از این‌که آیا سایر کشورها مایل به دیدن جایگزین‌شدن امریکا توسط چین هستند یا خیر، این است آیا چین اصلا چنین قصدی را دارد یا خیر. چین مطمئنا در تلاش نیست که دست به تولید آنچه که نقاط قوت امریکا دانسته می‌شود، بزند؛ به این معنا که چین در پی تشکیل شبکه گسترده‌ای از اتحادها و لژیون‌های بازیگران خصوصی با قدرت نرم جهانی، از گوگل و «نت‌فلیکس» گرفته تا «هاروارد» و «بنیاد گیتس»، نیست. همچنین چین نشان نداده که خواهان نوع رهبری است که در نتیجه‌ی آن این کشور درگیر بحران‌هایی در سراسر کره‌ی زمین شود، مانند امریکا که از زمان جنگ جهانی دوم درگیر این بحران‌ها بوده است.

چگونگی عملکرد چین در رقابت جهانی برای تولید واکسن ویروس کرونا، آزمایش جاه‌طلبی‌های این کشور خواهد بود. اگر چین زودتر به واکسن دست یابد، موفقیت ناشی از آن‌را می‌تواند به‌عنوان پیروزی ملی و بستر همکاری جهانی استفاده کند. آزمایش دیگر بخشش بدهی‌های کشورهای فقیر [از جانب چین] است. اعضای «گروه بیست» به‌شمول چین در 15 اپریل موافقت کردند که اجازه دهند کشورهای مقروض پرداخت بدهی‌های خود به اعضای این گروه را برای 8 ماه دیگر به حالت تعلیق درآورند. در گذشته چین برای گرفتن امتیازات سیاسی، بر سر مسائل مرتبط با بدهی‌ها پشت درهای بسته و به‌صورت دو طرفه چانه‌زنی می‌کرد. اگر تصمیم گروه بیست بدان معنا باشد که دولت چین در «بیجینگ» اکنون مایل است با سایر طلب‌کاران هماهنگ و سخاوت‌مندتر شود، نشانه‌ای از این خواهد بود که چین آماده است برای به‌دست‌آوردن نقش جدید در جهان پول خرج کند.

با این‌حال ممکن است چین بیش‌تر علاقه‌مند اطمینان از این باشد که سایر قدرت‌ها نتوانند یا جرات تلاش برای گرفتن جای چین را نکنند، تا اداره‌ی جهان. چین قصد دارد که جایگاه دالر به‌عنوان ارز ذخیره را تضعیف کند و سخت تلاش می‌کند که دیپلمات‌های خود را در مشاغل تأثیرگذار در نهادهای چندجانبه جابه جا کند، تا آن‌ها در موقعیتی قرار بگیرند که بتوانند قوانین جهانی در مورد حقوق بشر یا مثلا حکومت‌داری اینترنتی را شکل دهند. یکی از دلایلی که انتقاد گسترده‌ی آقای ترمپ از سازمان جهانی بهداشت برای امریکا بد است، این است که باعث می‌شود چین برای چنین جایگاه‌هایی شایسته‌تر به‌نظر برسد.

حاکمان چین شدیدا جاه‌طلب و محتاط‌اند. این احتیاط از مسئولیت عظیم آن‌ها در اداره‌ی کشور 1.4 میلیارد نفری ناشی می‌شود. آن‌ها نیازی به ایجاد نظم بین‌المللی مبتنی بر قوانین جدی از تهداب ندارند. آن‌ها ممکن است ترجیح دهند که با تکیه بر ستون‌های لرزان نظمی به پیش بروند که امریکا پس از جنگ جهانی دوم ساخته بود، تا چین موقع ظهور محدود نباشد.

این چشم‌انداز، چشم‌انداز آرامش‌بخشی نیست. بهترین راه برای مقابله با دنیاگیری کووید 19 و پیامدهای اقتصادی آن، اقدام جهانی است. همین‌طور مقابله با مشکلاتی همچون جرایم سازمان‌یافته و تغییر اوضاع اقلیمی. دهه 1920 نشان داد وقتی که قدرت‌های بزرگ خودخواه می‌شوند و برای نفع بردن از مشکلات دیگران عجله می‌کنند، چه اتفاقی می‌افتد. شیوع کووید 19 تا کنون به همان اندازه که بزرگواری دوراندیشانه، چالاکی برای به‌دست‌آوردن سود را نیز برانگیخته است. مقصر بیش‌تر آن آقای ترمپ است. تقویت چنین چشم‌انداز تاریکی از رفتار ابرقدرتمندانه، برای چین یک پیروزی نه بلکه فاجعه است.

منبع: اکونومیست

مترجم: جلیل پژواک

رئیس جمهوری میانمار در یک اقدام بی سابقه به مناسب سال نوی این کشور برای آزادی ۲۵ هزار زندانی فرمان عفو صادر کرده است.

رویترز به نقل از دفتر ریاست جمهوری میانمار نوشت: «وین مینت رئیس جمهوری این کشور گفت با هدف خشنودی شهروندان و نیز به منظور رفع نگرانی‌های بین المللی تعداد ۲۴ هزار و ۸۹۶  زندانی را آزاد می‌کند.»

آقای وین مینت آزادی زندانیان را به مناسبت فرارسیدن سال نوی کشورش اعلام کرد و بدون اینکه به تشریح جرایم این زندانیان بپردازد افزود: آزادی این تعداد از مجرمان که شامل ۸۷ تبعه خارجی نیز می‌شود به صورت بی‌قید و شرط صورت می‌گیرد.

سخنگوی سازمان امور زندان‌های میانمار نیز روز گذشته به رویترز گفت: آزادسازی این تعداد زندانی‌ با نگرانی‌ها درباره شیوع ویروس کرونا ربطی ندارد و صرفا برای خشنودی ملت به مناسب سال نوی میانمار است. 

منابع امنیتی در ولایت بادغیس می‌گویند در حمله جنگ‌جویان گروه طالبان بر پاسگاه نیروهای دولتی در ولسوالی مُقر این ولایت، یک فرمانده پولیس محلی و دو تن از نیروهای دولتی کشته شده‌اند.

نجم‌الدین برهانی، سخن‌گوی والی بادغیس گفت گروه طالبان در منطقه‌ی موسوم به «چشمه دزدک» ولسوالی مُقر بالای سعد‌الدین، یک تن از فرماندهان پولیس محلی حمله کرده‌اند.

آقای برهانی همچنان گفت این درگیری حوالی ساعت 3:00 بامداد امروز (یک‌شنبه، 31 حمل) آغاز شد و دو ساعت ادامه داشته است. در این درگیری شش نیروی دولتی دیگر زخمی شده‌اند.

به گفته‌ی او، در این درگیری به جنگ‌جویان طالب نیز تلفاتی وارد شده، اما آمار آن تا کنون مشخص نشده است.

طالبان تا کنون در این باره چیزی نگفته‌اند.

در همین حال، عبدالعزیز بیگ، رییس شورای ولایتی بادغیس از افزایش ناامنی‌ها در ولسوالی‌های مُقر، آب کمری، قادس و بالامرغاب ابراز نگرانی می‌کند.

آقای بیگ از حکومت می‌خواهد جلو تحرکات طالبان را بگیرد.

بادغیس در شمال غرب کشور جز ولایت‌های ناامن به حساب می‌آید. جنگ‌جویان طالب در قسمت‌هایی از این ولایت حضور گسترده دارند.

شهزاده کریم آقاخان امام و پیشوای اسماعیلیان جهان با ارسال نامه‌ای عنوانی رییس جمهور غنی، تصریح کرد نماینده دایمی‌اش در مراسم تحلیف رییس جمهور شرکت کرده بود، و همانند گذشته به همکاری‌ها با دولت افغانستان ادامه خواهد داد.
به نقل از ارگ، شهزاده کریم آقاخان از ادامه همکاری‌های شبکه انکشافی آقاخان به افغانستان، اطمینان داد. این مطلب در نامه‌ای که عنوانی محمد اشرف غنی رییس جمهور از آدرس آقاخان آمده، بیان شده است.
در این نامه، موصوف ضمن ابراز خرسندی از اشتراک نماینده دایمی‌اش در مراسم تحلیف رییس‌جمهور غنی، نگاشته است: به شما اطمینان می‌دهم که شبکه انکشافی آقاخان، همچنان متعهد به ادامه همکاری‌ها در راستای فراهم نمودن یک آینده صلح‌آمیز و مرفه برای همه مردم افغانستان می‌باشد.
وی خاطرنشان کرده که نهادهای شبکه انکشافی آقاخان تلاش‌های وسیع خود را در سطح ملی بر مبارزه با شیوع ویروس کرونا متمرکز ساخته‌اند.
کریم آقاخان در این نامه تصریح کرده است که اخیراً هیئت شبکه انکشافی آقاخان با وزیر صحت عامه افغانستان دیدار داشته تا از تلاش‌های جمعی شبکه مذکور به خاطر همکاری با ادارات مربوطه دولتی، اطمینان دهد.
وی در اخیر نامه می‌نگارد: من وضعیت را از نزدیک دنبال می‌کنم و به شما اطمینان می‌دهم که ما به همکاری خود با افغانستان به هر طریق ممکن در شرایط کنونی و در آینده ادامه خواهیم داد. نماینده دایمی من در این زمینه می‌تواند جزئیات بیشتر را در مورد فعالیت‌های آقاخان در افغانستان و در سطح گسترده‌تر در مبارزه با وضعیت اضطراری شیوع ویروس کووید- ۱۹ با شما شریک سازد.

به گزارش شنبه شب سایت خبری میلیتاری تایمز، «متیو داناوان» معاون وزارت دفاع آمریکا در امور پرسنل و آمادگی نظامی به خبرنگاران گفت که «مارک اسپر» وزیر دفاع و «مارک مایلی» رییس ستاد مشترک ارتش آمریکا در پی «ارزیابی و ملاحظات دقیق» این تصمیم را اتخاذ کردند.
داناوان همچنین تمدید دوباره این محدودیت پس از ۱۰ تیر را رد نکرد و اظهار داشت: هرگز نگویید، هرگز.
وی افزود این دستور هر ۱۵ روز بازنگری شده و نظامیان که جابه جا می‌شوند تا ۱۴ روز در قرنطینه قرار خواهند گرفت.
این تصمیم درحالی اتخاذ شده است که حدود یکصد هزار نظامی آمریکایی به همراه خانواده‌هایشان برای فصل جدید «تغییر دائم موقعیت» و جابجایی آماده می‌شوند.
قرار است اسپر روز دوشنبه (فردا) اسناد مربوط به تمدید محدودیت‌ها را امضا کند.
محدودیت سفر باعث می‌شود تا جابه جایی و اعزام نیروها، تغییر محل خدمت و آموزش نظامیان متوقف شود.
اسپر پیشتر دستور داده بود همه سفرهای خارجی و جابه جایی نیروهای نظامی ارتش در خارج این کشور به دلیل شیوع ویروس کرونا به مدت ۶۰ روز متوقف شود.
وی گفته بود این دستور برای همه نیروهای مسلح، پرسنل غیرنظامی و خانواده‌های آنها بوده اما روند کاهش نیروها در افغانستان از اجرای این دستور مستثنی شده است.
آمریکا در پی توافق با طالبان اعلام کرد در مدت ۱۳۵ روز شمار نیروهای خود را به هشت هزار و ۶۰۰ نفر کاهش می‌دهد.
تاکنون حدود ۳ هزار نیروی نظامی آمریکا و حدود ۲ هزار پیمانکار و غیرنظامی وابسته به پنتاگون به کرونا مبتلا شده و ۱۹ نفر از آنها جان خود را از دست داده‌اند.

شیوع ویروس کرونا در افغانستان، نگرانی‌ها نسبت به این اپیدمی را بیش از هر چیز دیگری تشدید کرده است. این نگرانی دو عامل عمده دارد: یکی محدودیت منابع دولتی برای مقابله با آن و دیگری جریان داشتن جنگ در بسیاری از مناطق کشور که موجب قطع دسترسی مردم آن مناطق به کمک‌های پزشکی برای مقابله با کرونا شده است.
به همین جهت تاکنون مقامات داخلی و خارجی بارها از گروه طالبان خواسته‌اند برای مقابله مؤثر با کروناویروس، جنگ را متوقف و آتش‌بس اعلام کند.
اما حدوداً دو هفته پیش بود که یکی از سخنگویان طالبان در مصاحبه با یک رسانه غربی، با تصریح به این‌که اگر در منطقه‌ای از مناطق تحت کنترول این گروه، کرونا شایع شود، طالبان در آن منطقه نخواهد جنگید، بلافاصله اضافه کرد که این امر به معنای آتش‌بس نیست.
به دنبال آن، طالبان بارها بر مواضع نیروهای دولتی حمله‌ور شده یا با کارگذاشتن بمب‌های کنار جاده، از غیر نظامیان قربانی گرفته است.
اخیراً نماینده ویژه اتحادیه اروپا در کابل نیز برای دومین بار، از طالبان خواست که دست از جنگ بکشند و آتش‌بس اعلام کنند. به گفته او تنها گروهی که تاکنون به فراخوان جهانی آتش‌بس برای مقابله با کرونا پاسخ مثبت نداده، طالبان است.
حال پرسش این است که چرا طالبان در برابر این خواسته کاملا انسانی، مقاومت می‌کنند و از آن سر باز می‌زنند؟
به نظر می‌رسد یکی از موانع مهم بازدارنده طالبان از قبول این درخواست، این تصور است که نفس آتش‌بس، به هر بهانه‌ای و حتی برای یک امر انسانی غیر سیاسی مثل مبارزه با ویروس کرونا، به قدرت این گروه در مقابل دولت افغانستان، آسیب می‌زند و طالبان و پاکستان را از دست یافتن به صلح مورد خواست شان با دولت افغانستان بازمی‌دارد.
این بدان جهت است که طالبان تصور می‌کند اعلام آتش‌بس در برابر نیروهای دولتی، موجب تقویت آنان می‌شود و نباید چنین فرصتی به دولت داده شود، بلکه برعکس، کابل در هر شرایطی باید تحت فشار سنگین قرار گیرد تا نهایتاً در برابر پیش‌شرط‌های این گروه برای صلح، تمکین کند.
این رویکرد از آنجا ناشی می‌شود که استراتژیست‌ها و راهبردسازان طالبان، صلح را به معنای پایان جنگ فهم و فرض نمی‌کنند، بلکه جنگ را یکی از راه‌های رسیدن به صلح می‌دانند. به زعم آنان، آنقدر باید جنگید تا جبهه مقابل به زانو دربیاید و به صلحی گردن بگذارد که با پیش‌شرط‌های تمامیت‌خواهانه طالبان همخوانی و همخونی داشته باشد.
چنین تصوری از صلح، موجب آن می‌شود که این گروه، آتش‌بس را چیزی کم‌تر از عقب‌نشینی به سود دولت افغانستان نداند و به صورت طبیعی، به هر درخواستی از هر آدرسی و به هر مناسبتی برای آتش‌بس، پاسخ منفی بگوید.
ضمن این‌که باید اذعان کرد که صلحی اینچنین، نه‌تنها صلح نیست، بلکه غلبه بر دشمن از راه زور و ورود فاتحانه به شهرها است.
حقیقت این است که مشکل اصلی در باب جنگ و صلح، به عملکرد قدرت‌هایی برمی‌گردد که حامیان دولت افغانستان هستند؛ قدرت‌هایی مانند امریکا، سازمان ناتو، سازمان ملل متحد و اتحادیه اروپا که جز درخواست بی‌هزینه آتش‌بس یا کاهش خشونت‌ها، کار دیگری برای مهار طالبان نمی‌کنند.
آنان در حالی که می‌بینند طالبان مواد و مفاد توافقنامه صلح با امریکا را نقض کرده و روز به روز دامنه خشونت‌های خود را افزایش می‌دهد، جز صدور بیانیه‌ها و طرح درخواست‌های دیپلماتیک، کار دیگری برای اعمال فشار بر این گروه، انجام نمی‌دهند.
در چنین شرایطی، مسئولیت ملی همه جریان‌های سیاسی داخلی آن است که دولت را در برابر فشارهای هردم فزاینده طالبان، تنها نگذارند و با قرار گرفتن در کنار آن، به تقویت مواضع دولت افغانستان در برابر زیاده‌خواهی‌های طالبان بپردازند؛ زیرا همه آن‌ها به درستی می‌دانند که در شرایط کنونی، مهم‌ترین بخش منافع ملی افغانستان، حمایت از دولت مرکزی است.

دید

فیروزالدین فیروز، وزیر صحت عامه‌ می‌گوید شماری از والیان، فرماندهان و زورمندان آزمایش کرونا را به‌عنوان یک «مُد» استفاده کرده و برای آزمایش کرونا، به کارمندان این وزارت فشار وارد می‌کنند.

آقای فیروز روز (شنبه، 30 حمل) در یک نشست خبری گفت: «بدون شک! زورمند زورمند است، والی والی است و قومندان قومندان است؛ در یک ولایت مراجعه می‌کنند می‌گویند که تست من و خانواده‌ام را بگیرید. داکتر چپن سفید ما، با کیت‌های تشخیصیه‌اش مجبور است که برود از او تست بگیرد.»

پیش از این شماری از مقام‌های محلی در برخی ولایات نیز از معلوم نشدن نتایج آزمایش افراد مشکوک به کرونا در چندین روز پی‌هم شکایت کرده بودند.

دو روز پیش، نقیب‌الله فایق، والی فاریاب در تویتی گفته بود نتایج افرادی که مشکوک به کرونا اند، از ده روز بدینسو مشخص نشده است و در عوض شماری دیگر تست هوسانه‌ی کرونا می‌دهند.

در ولایت دایکندی نیز گزارش‌هایی وجود داشت که برای بیش از ده روز پی‌هم هیچ نمونه‌ی مشکوک به کرونا نتایج اش معلوم نشده است.

تا کنون 933 نفر در 30 ولایت کشور به ویروس کرونا مبتلا شده‌اند. از این میان، 116 نفر بهبود یافته و براساس آمار رسمی وزارت صحت، 30 نفر دیگر فوت کرده‌اند.

منابع حکومتی می‌گویند حد اقل ۲۰ تن از کارمندان ارگ به ویروس کرونا مبتلا شده‌اند.

بر اساس گزارش‌ها، رئیس جمهور اشرف غنی هم‌اکنون تماسش را با اداره‌های داخل ارگ خیلی محدود ساخته است.

یک مقام حکومت روز شنبه هجدهم اپریل به خبرگزاری رویترز در کابل گفت، یک سند رسمی‌که احتمالاً آلوده به ویروس بوده، کارمندان ارگ را به ‘کووید-۱۹’ مبتلا ساخته است.

به‌گفتۀ همین منبع صحی، پس از دریافت یک سند در اوایل ماۀ اپریل، شماری از کارمندان بیمار شدند و سپس آزمایش ویروس کرونا در آن‌ها مثبت اعلام شد.

صدیق صدیقی سخنگوی ریاست جمهوری با آن‌که این موارد را تأیید یا رد نکرده، اما گفته است کمیسیون خدمات اداری از تمامی کارمندان دولت خواسته تا در خانه‌های شان بمانند.

به‌گفتۀ آقای صدیقی، قرنطین و قیود شدید به‌خاطر شیوع ویروس کرونا برای سه هفتۀ دیگر تمدید شده‌است.