دسته: سیاست

امرالله صالح، معاون اول ریاست‌جمهوری، با اشاره به بازداشت ۳ عضو مجلس سنا هنگام دریافت ۴۰ هزار دالر رشوه، گفت روند بازداشت افرادی که دست به فساد می‌زنند، ادامه خواهد یافت.

آقای صالح، روز سه‌شنبه (۹ جدی)، در برگه‌ی فیسبوکش نوشت: «چندی پیش نیز، یک تیم دیگر در دو ولایت دیگر توانستند ۲۵۰ هزار دالر رشوه بگیرند؛ اما متاسفانه نتوانستیم مستند بسازیم. پرونده خیلی ضخیم است و آن چه انجام شد شاید نیم ورق آن را احتوا کند و بس.»

به گفته‌ی او، هر بار که کسی بخواهد بدون دلیل، تمام کار و بار دنیا را یک‌سو گذاشته و به تفتیش نقطه‌های عایدآور و حساس برود  و یا یک‌سره پافشاری بر تقرر خویشاوند و اعضای خانواده و گروهش در گمرکات داشته باشد؛ حتما حرفی است و ریگی در کفش و خیالی در سر.

آقای صالح، گفته است: «شاید این بازداشت‌ها، سبب شود که دیگران قبل از عزم سفر و گرفتن رشوه، شش بار سرخود را بخارنند و ده بار لب به دندان گیرند.»

گفتنی است که روز یک‌شنبه (۷ جدی)، سه عضو مجلس سنا، به اتهام گرفتن رشوه‌ی ۴۰ هزاردالری در بندر حیرتان بازداشت شدند.

هرچند دادستانی کل، جزییاتی در مورد هویت افراد بازداشت‌شده ارایه نکرده؛ اما منابعی در ولایت بلخ، گفته اند که محمدانور باشلیق، محمدعظیم قویاش و لیاقت‌الله بابه کروخیل، سه عضو مجلس سنا هستند که از کابل به منظور نظارت بر اداره‌های دولتی در ولایت‌های بلخ، جوزجان و فاریاب موظف شده بودند و هنگام گرفتن ۴۰ هزار دالر امریکایی رشوه، در گمرک بندر حیرتان بازداشت شده‌اند.

کمیته رهبری شورای عالی مصالحه ملی تصمیم گرفته است برای مشوره به هیئت مذاکره کننده یک گروه فنی ایجاد شود.

کمیته رهبری شورای عالی مصالحه ملی در دو روز نشست پی هم فیصله کرد برای مشوره به هیئت جمهوری اسلامی افغانستان یک گروه فنی ایجاد شود.

شورای عالی مصالحه ملی می گوید این گروه فنی هنگامی به هیئت مذاکره کننده صلح مشوره خواهد داد که هیئت مذاکره کننده جمهوری اسلامی افغانستان در مذاکرات با بن بستی رو به رو شود.

حکومت افغانستان اطمینان می دهد که دور دوم مذاکرات در زمان از پیش تعیین شده آن در روز پنجم ماه جنوری درقطر برگذار خواهد شد.

دو روز رای زنی های هیئت جمهوری اسلامی افغانستان با کمتیه رهبری شورای عالی مصالحه ملی با هدف مشخص شدن موضع این هیئت در مذاکرات صلح و نیز حدود و صلاحیت های این هیئت در میز مذاکره برگذار شد.

حکومت افغانستان می گوید آتش بس نخستین اولویت هیئت مذاکره کننده جمهوری اسلامی افغانستان است، اما طالبان می گویند آتش بس پس از توافق روی چگونگی ایجاد نظام اسلامی تامین خواهد شد، اکنون پرسشی که مطرح است این است که طالبان چگونه نظامی می خواهند؟

غلام فاروق مجروح، عضو هیئت جمهوری اسلامی افغانستان، گفت: «به نظر ما جمهوری اسلامی، بهترین نوع نظام اسلامی است که از یک طرف احکام الهی تطبیق شود و از طرف دیگر اراده جمعی مردم مورد احترام قرار بگیرد.»

محمد قاسم حلیمی، وزیر ارشاد، حج و اوقاف، گفت: «تعریف نظام اسلامی را به شکلی می کنیم که مراجع بلند و معتبر جهان اسلام بالای آن اعتراف داشته باشد و به شخص حق نمی دهیم که یک تعریف بکند و آن تعریف را بر ما بقبولاند.»

ریاست جمهوری نیز می پذیرد که برای جلوگیری از تاخیر در دور دوم مذاکرات، این گفت و گو ها در دوحه از سر گرفته خواهند شد.

دواخان مینه پال، معاون سخنگوی رییس جمهور، گفت: «به دلیل این که مذاکرات با تاخیر رو به رو نشود، رییس جمهور تایید کرده است که دور دوم مذاکرات هم در دوحه از سر گرفته شود.»

قرار است که تا هشت روز دیگر دور دوم مذاکرات دردوحه آغاز شود.

تا اکنون هیئت های دو طرف در سه ماه گفت و گو، روی کار شیوه آغاز مذاکرات صلح توافق کرده اند و پیشنهاد های شان را برای گنجانیده شدن در آجندای مذاکرات به یکی دیگر سپرده اند.

آقای غنی عضویت دو تن ازسناتوران رشوه گیر را از مجلس سنا سلب کرد و با امرامنیت ملی ولایت بلخ به پاس زحمات و دستگیری سه عضو بر حال مجلس سنا در قضیه گرفتن ۴۰ هزار دالر رشوه از بندرحیرتان، مدال داده است.

غنی قضیه رشوه سه نماینده مجلس سنا را خیلی جدی گرفته زیرا این نماینده ها در دزدی علنی از گمرک حیرتان نتوانسته اند حداقل ۴۰ هزار دالر معادل ۳ میلیون افغانی را هضم کنند در حالیکه زیر دسته های او “آقای غنی” در ارگ ریاست جمهوری از کد ۹۱ صدها میلیون افغانی را به نام های مختلف مثل شیر حیف و میل کردند و کسی هم از آنان سوال نکرد.

سلب صلاحیت دو عضو مجلس سنا و دادن مدال به مقامات امنیتی بلخ این را می رساند که کارمندان حکومتی نباید به پول های کم نام خود را بد کنند! واقعا خیلی زجرآور است در این کشور کماکان آنهایی که دست شان به کاسه حکومت رسیده یکی از دیگر تقلید کرده و کمر نامردانگی را برای حیف و میل بیت المال و پول های مردم بی بضاعت، بسته اند.

فساد گسترده اداری چنان در رگ های کارمندان بلند حکومتی دویده است که همه دزدان مسلح قانونی بر علیه مردم عامه شده اند از رئیس جمهور گرفته تا وزیر، مدیر، وکیل، وکلای گذر، شهرداری و….. همه برای پر کردن جیب شان آستین بر زده اند و گویا در این کشور آدم صادق و با وجدان خیلی کم است.

محمد انور باشلیق، محمد عظیم قویاش و لیاقت الله بابه کر خیل سه تن از سناتوران از مرکز جهت نظارت بالای ادارات دولتی در ولایت های بلخ جوزجان و فاریاب توظیف شده بودند اما با ۴۰ هزار دالر رشوه از حیرتان باز داشت شدند.

این هم از نمایندگان مجلس، فکر کنید همه بی وجدان شده و دیگر وجدانی در این کشور وجود ندارد و همه در دلش پر کردن جیب خود هستند، براساس گزارشها از میان ۲۴۸ نماینده در مجلس نمایندگان ۲۰۰ تن از آنان در جلسات حضور ندارند و همه دنبال تجارت خود در داخل و خارج هستند. جدیدا رحمان رحمانی رئیس مجلس با تلاش چند وکیل دیگر تصمیم گرفته آن عده از نماینده های که در جلسات عمومی مجلس حاضر نمی شوند و غیرحاضری دارند معاش آنان را قطع کنند.عجب کشوری داریم کشوری که صاحبان آن واقعا درد و وجدان انسانی ندارند، نمونه اش همین وکلای پارلمان است که با پول به بهانه نمایندگی از مردم عامه وارد خانه ملت/ پارلمان شده اما از امتیازات بیت المال استفاده کرده و با بهترین موتر های فیشنی مدل روز و زره با معاش ماهانه ۲۵۰ هزار افغانی خوشگذرانی کرده و برای چندین نسل خود دارایی های عامه را غارت می کنند. غریب غریب است و جز خدای بزرگ چیزی ندارند، یکی از سیری میکفه و دیگری از گشنگی؛ خیرات جامعه بین الملل خرچ دسترخوان ارگ نشینان می شود، کمک بنام غریب گرفته می شود به کام کاخ نشینان ریخته میشه، مردم عامه افعاستان هیزومی شده برای گرم کردن خائنین و بس.خدا خودش رحم کنه و بیخ و بنیاد فساد پیشه ها و کاخ نشینان بی وجدان را بکند، امین یا رب العالمین.

فرهاد موسوی

رهبران تیم ثبات و همگرایی مدعی هستند که این بار نود در صد هزاره ها به تیم ثبات و همگرایی رای داده اند. بر فرض صحت این سخن ( که درست نیست)، این ادعا وارونه کوبیدن نعل و به تعبیر عامیانه عریضه علیه خود است. معنای مدعای فوق این است که بالاترین رای را هزاره ها به تیم ثبات و همگرایی داده اند و حتی شاید بالاتر از تاجیک ها و یقینا گسترده تر از ازبک ها. حال اولین سوال این است که اگر چنین است و این نتیجه را پیشبینی هم کرده بودید، پس چرا به معاونت دومی قناعت کردید؛ هیچ دلیلی ندارد که با رای نود فیصدی و ایجاد انسجام حداکثری (طبق گفته خود شما) باز جایگاه سوم از آن ما هزاره ها باشد؛ با هیچ منطقی قابل قبول نیست که اکثریت رای از ما، ولی در مقابل کمترین امتیاز هم از ما.

استدلال حضرات در دوره های قبل این بود که ما به معاونت دوم قانع هستیم؛ چون اولا چوکی معاونت اولی از وطن داران تاجیک است که اکثریت هستند و ثانیا هزاره ها پراکنده اند و رای کم دارند و در معادلات سیاسی بیشتر از آن محاسبه نمی شوند. اما این بار طبق گفته خود شما هر دو صورت منتفی بود، پس چرا رای هزاره را ارزان فروختید و از آن پاسداری نکردید؟ اگرچه فعلا تشکیل کابینه از سوی تیم ثبات و همگرایی منتفی است، اما هیچ تضمین وجود نداشت که در حکومت داکتر عبدالله به هزاره ها جایگاه مناسب داده می شد. واقعیت این است که داکتر صاحب عبدالله و تیم فکری وی هیچ وقت پاسدار آرای هزاره ها و قدردان اعتماد مردم ما نبوده است.

قطع نظر از نحوه تعامل تیم فکری داکتر در حکومت مجاهدین و اجلاس بن با هزاره ها (کتاب فرستاده مطالعه شود) و کارکرد جناب داکتر در وزارت خارجه، کافی است که به دو دور انتخابات ریاست جمهوری(دور دوم کرزی و حکومت وحدت ملی) توجه شود که بیشترین رای هزاره ها مستقیما به آدرس داکتر عبدالله رفت، اما او برای هزاره ها چی کرد؟ می توان گفت هیچ. بار اول رای را در مقابل ایجاد ادارات خاص در وزارتخانه ها برای نزدیکان خود و گرفتن پول هنگفت از کرزی، فروخت (استاد خلیلی معاون دوم وقت ریاست جمهوری به خوبی آگاه است).

اما در حکومت وحدت ملی که سهم پنجاه در صدی نیز در حکومت داشت، باز همان مسیر پیموده شد. عبدالله می توانست بادادن یک وزارت خانه کلیدی چون وزارت داخله از سهم خود به مردم ما، اعتماد هزاره ها را جلب نماید و دیوار بلند و ضخیم بی اعتمادی تاریخی را بردارد. اما وی نه تنها این کار را نکرد، بلکه در برابر پروژه توتاپ مقاومت کرد، در ارتباط با قضیه دهمزنگ سکوت کرد، مانع وزیر شدن داکتر شاران شد، نهایت تلاش کرد که ظهیر والی بامیان نشود و در اواخر کمر بست تا ایشان را برکنار نماید، حتی از استاد محقق که به قول خودش هشتاد درصد رای هزاره را برایش جمع کرده بود، پس از عزلش حمایت لازم را نکرد و در انتخابات نیز صادقانه با ایشان بازی نکرد. پر واضح است که این بار نیز رای هزاره ها دود شده و به هوا می رود. چون طبق اعلام ابتدایی نتیجه انتخابات این رای به چوکی ریاست جمهوری مبدل نمی شود و بر فرض تبدیل شدن، طبق شواهد تاریخ، هیچ اثری در جهت بهبود وضعیت هزاره ها نخواهد داشت. لذا جلوداران این حرکت باید در برابر مردم پاسخگو باشند که چرا همواره با سرنوشت مردم بازی می کنند. از منظر دیگر، اگر رای نود فیصدی بیانگر جایگاه شخص شما در میان مردم است؛ معنای شان این است که مردم به شما امید بسته اند آن هم نود فیصد مردم؛ یعنی اوج محبوبیت.

حال سوال این است که پاسخ شما به وضعیت آشفته جامعه هزاره چیست؟ چرا کشتی به زمین نشسته هزاره را به ساحل نجات نمی رسانید. چرا از این قدرت خود، برای حل مشکلات هزاره بهره نمی جویید؟ کدام کار عام المنفعه از آدرس شما برای هزاره انجام شده است؟ چرا در پارلمان از ادرس شما وکیل نداریم؟ چرا خود را حداقل در رهبری حزب، به انتخاب مردم نمی گزاریم؟ وقتی نود فیصد مردم را با خود داریم چرا از یک نقد فیسبوکی میترسیم؟ چرا بجای تحمل و مدا از فحش و دشنام برای سرکوب منتقدان خود استفاده می کنیم؟ چرا جوانان تحصیل کرده شما دست به دامن افراد غیر هزاره می شوند تا کاری برای خود بیابند؟ این در حالی است که در موقعیت های بلند حکومتی بوده اید و هستید. پس اگر افتخار چهل سال رهبری جامعه هزاره را برای تثبیت موقعیت خود یدک می کشید، پس به من جوان هزاره هم حق دهید که از رنج های که در سال های متوالی بر این مردم تحمیل شده است، سوال کنم و علت آن را بدانم. رهبران جامعه بیش از هر کسی در این قسمت مسئولیت دارند و نمی توانند افتخارات را به خود و کاستی ها و کمبودها را به دیگران نسبت دهند و خود را از آن تبرئه نمایند. باید قبول کنیم که نتوانیستیم جامعه هزاره را بدرستی مدیریت کنیم و یا نکردیم. که هر دو صورت جای تاسف دارد. ما انتظار داشتیم که میراث رهبر شهید دچار انشقاق نمی شد تا اینکه به انسجام مقطعی آن افتخار کنیم، ما توقع داشتیم و داریم که میراث داران رهبر شهید با همدیگر متحد و در برابر خصم قوی ایستاد می شد، ولی حالا بر عکس شده است.

اگر این واقعیت ها را قبول نکنیم باز مسیر انحرافی را خواهیم پیمود. اما واقعیت این است که رای اکثریت هزارها به تیم ثبات و همگرایی نه بخاطر دلخوشی از رهبران تیم ثبات، بلکه به نحوه نگاه ما هزاره ها به تیم حاکم بر می گردد که مختص این دوره هم نیست. انتخابات های دور اول و دوم ریاست جمهوری، بخوبی این مدعا را اثبات می کند. در آن دوران نیز بیش از سیزده در صد مردم ما به تیم کرزی رای ندادند ( بارها شخصا این مطلب را از استاد خلیلی به عنوان یک گلایه شنیدم)؛ در حالیکه در ۱۳۸۸ اکثریت رهبران هزاره به شمول استاد محقق با حامد کرزی بودند، اما تغییر بنیادی در افزایش رای پیش نیامد.

شاید بتوان گفت جمعیت که استاد محقق در یک تظاهرات به خاطر پس گرفتن رای خود به میدان آورده بود، از میزان رای شان به کرزی بیشتر بود. مضاف بر آن انتخابات پارلمان نیز سنجه خوبی برای سنجش جایگاه واقعی افراد و جریان ها در میان مردم است که در این مجال نیازی به تشریح نیست. اما رای سی و پنج فیصدی هزاره ها در این دور به تیم حاکم بی سابقه و بیانگر یک تحول نگرشی است. رهبران تیم ثبات بجای ناراحت شدن از میزان رای هزاره ها به تیم دولت ساز و انکار واقعیت های عینی، بدنبال آن باشند که از رای ریخته شده در صندوق تیم ثبات و همگرایی به نفع مردم استفاده شوند و رای شهروندان مثل دفعات قبل دود هوا نشوند و امید مردم به یاس مبدل نشود. که در آن صورت پیش خلق و خالق مدیون هستید و هیچ جوابی نخواهید داشت.

داکتر امان فصیحی

اقتصاد جرمی نقش مستقیم در تداوم جنگ دارد. برخی حلقات سیاسی نیز به هدف تسلط بر منابع و چشمه‌های عایداتی در فکر احیای جزیره‌های قدرت می‌باشند.

این حلقات با دسترسی به ملیشه‌های مسلح به راحتی بالای بندرها و گمرگ‌ها اعمال نظر می‌کنند. گاهی در برخی ملاقات‌ها تقرری در بندرها به حیث خواست اساسی مطرح می‌گردد. سال‌های طولانی است که بخش زیادی از منابع از گمرک‌ها و بندرها غارت می‌شود.

یک بخش از نزاع‌های سیاسی در کابل ریشه در پادشاهی در گمرگ‌ها دارد. سال‌ها تلاش رییس جمهور برای مدیریت سالم بندرها و گمرگ‌ها نتایج خیلی مملوس به همراه نداشته است. اگر تمام عواید گمرگ‌ها و بندرها به خزانه دولت برسد مطمین باشید که سبب تغییر بزرگ خواهد شد.

اگر نهادهای مسوول مثل دیروز در حیرتان در همه جا به موقع و با چشمان تیز بین عمل کنند قطعا جلو تاراج گرفته خواهد شد.

اکنون که در کمک‌های سخاوتمندانه جهان و همچنان در عواید به دلیل کرونا کاهش آمده است تنها با تمرکز و اصلاحات روی مدیریت بندرها، گمرگ‌ها و چشمه‌های دیگر عایداتی می‌توان بر مشکلات موجود در کشور غلبه کرد.

شاه حسین مرتضوی

جلسۀ فوق العادۀ کابینه تحت ریاست محمد اشرف غنی رئیس جمهوری اسلامی افغانستان ظهر امروز با اشتراک اعضای کابینه و والیان کشور از طریق ویدیوکنفرانس دایر شد و در آن روی محور صلح سازی/اعمار صلح که یکی از اهداف دومین سند چارچوب ملی صلح و انکشاف افغانستان (ANPDF II) است، بحث صورت گرفت.

ابتدا رئیس جمهور در خصوص رویدادهای تروریستی اخیر در کشور، گفت حملات انجام شده بالای یما سیاووش، محمد یوسف رشید، ملاله میوند، الیاس داعی، رحمت الله نیکزاد، فرشته کوهستانی، فاطمه خلیل، داکتران محبس پلچرخی و سایر همکاران ما، حمله بر یک نسل و تمام ارزش ها و حمله بر قلب و وجدان ما می باشد.

رئیس جمهور افزود: هدف این چنین حملات، از بین بردن ثبات، ایجاد بی اعتمادی و ناامید ساختن نسل جوان کشور می باشد. هدایت من به تمام نهادهای مربوطه این است که به خانواده های شهدا رسیدگی کنند، زیرا غمشریکی و همدردی با آنان وظیفه وجدانی، اخلاقی و اسلامی ما می باشد.

وی همچنان به نهادهای امنیتی و دفاعی هدایت داد تا در زمینه شناسایی و مجازات عاملین این حملات و جلوگیری از تکرار آن، اقدامات عاجل و همه جانبه را روی دست گیرند.

رئیس جمهور گفت حس انتقام ما باید هدفمند و منطقی باشد و موجب اراده و تامین عدالت گردد، طوریکه تجربه میثاق امنیتی در کابل نشان داد، مردم در تامین امنیت همکار بوده و در این زمینه اراده جمعی وجود دارد، بناً به تمامی نهادهای دولتی و والیان ولایات هدایت داده میشود تا در انسجام تمامی اقشار جامعه به شمول علما، متنفذین، نهادهای مردمی و مدافع حقوق زنان و شوراهای مردمی غرض ایجاد صف واحد در مقابل دشمنان این کشور اقدامات لازم را روی دست گیرند.

همچنان رئیس جمهور، وزارت های ذیربط بخصوص وزارت امور داخله و نهادهای عدلی و قضایی را موظف نمود تا در زمینه به محاکمه کشاندن مجرمین و تروریستان اقدام و این روند را سرعت بخشند.

به همین ترتیب رئیس جمهور پیرامون تقاضای جامعه رسانه یی و جامعه مدنی کشور غرض تدویر جلسات اختصاصی شورای امنیت ملی و شوراهای عالی با اشتراک آنها جهت تمرکز روی مشکلات موجود صحبت نموده و به وزارت اطلاعات و فرهنگ و اداره ارتباطات عامه و استراتیژیک ریاست جمهوری وظیفه سپرد تا ضمن دیدار با جامعه رسانه یی و جامعه مدنی کشور، به همکاری آنها طرح واضح و مشخص را غرض ایجاد بسیج ملی و سرتاسری در این زمینه ارائه نمایند.

به همین ترتیب رئیس جمهور در بخش دیگری از صحبت هایش، از عدم لغو بست های مطبوعاتی/سخنگویان والیان ولایات به جلسه معلومات داده، به اداره ارگان های محل وظیفه سپرد تا به والیان ولایات تصریح نماید که آنان در مسایل استراتیژیک و امنیتی مسوولیت آگاهی دهی را در تفاهم با ارگان های امنیتی داشته ولی در سایر موارد مسوولیت اطلاع رسانی وظیفه تمامی نهادها و سخنگویان مربوط میباشد.

سپس رئیس جمهور غنی به وزارت بازسازی و انکشاف دهات و اداره ارگان های محل وظیفه سپرد تا در تسریع روند توزیع بسته های کمکی برنامه دسترخوان ملی به شهروندان بی بضاعت در فصل زمستان، اقدامات عاجل نمایند.

متعاقباً طبق اجندا، رئیس جمهور پیرامون محور صلح سازی که یکی از اهداف مندرج دومین سند چارچوب ملی صلح و انکشاف افغانستان (ANPDF II) است، معلومات داده و روی معیارهای عمده آن شامل مطلوبیت، امکانیت و اعتبار می باشد، تمرکز نمود.

وی در خصوص انواع پیمان های صلح در قرن ۲۱، عناوین مشترک پیمان ها، چارچوب حقوقی، اصلاحات در ساختار دولت، انکشاف اقتصادی و اجتماعی و مشارکت جامعه جهانی با در نظرداشت چگونگی تقویه سرمایه سیاسی، دقت در پروسه و روند صلح، درک و سرعت عمل در مذاکرات، چگونگی ایجاد صف واحد و وحدت نظر اقشار سیاسی در داخل نظام، ایجاد آتش بس و دستیابی به پیشرفت‌ها در پروسه صلح، پایان خشونت به عنوان هدف اساسی، عدم سلیقه گرایی در مذاکرات، پیروی از اجندای توافق شده و دقت در کلمات و زبان منحیث اصول رایج در مذاکرات با استفاده از تجارب جامعه جهانی غرض تمرکز روی کاهش تهدیدها، تشخیص ابعاد مختلف جنگ، تعریف صلح، اجماع ملی، منطقوی و بین المللی و چگونگی استفاده از تجارب متخصصین افغان مقیم خارج کشور (Diaspora) در روند مذکرات و پروسه صلح بحث همه جانبه نموده و تمامی ادارات دولتی و والیان ولایات را موظف ساخت تا با تمرکز روی محور صلح سازی آن را به یک گفتمان ملی مبدل ساخته، فرصت ها و چالش های آن را تشخیص نمایند، تا تدابیر سنجیده گرفته شود.

مسئولان امنیتی، می‌گویند در انفجار ماین در مربوطات ناحیه‌ی هفتم شهر کابل، شش غیرنظامی زخمی شدند.

فردوس فرامرز، سخن‌گوی پولیس کابل، گفت این رویداد، حوالی ساعت ۰۳:۴۵ پس از چاشت روز دوشنبه (۸ جدی)، در ساحه‌ی گذرگاه ناحیه‌ی هفتم شهر کابل رخ داده است.

به گفته‌ی او، این ماین در یک بایسکل جاسازی شده بود.

آقای فرامرز، افزود زخمی‌های این رویداد، به شفاخانه منتقل شده اند.

تا اکنون هیچ گروهی مسئولیت این رویداد را به عهده نگرفته است.

در جریان چند ماه گذشته، ترورهای هدف‌مند و انفجار ماین‌های مقناطیسی در کابل و سایر ولایت‌ها افزایش یافته است.

هرچند نهادهای امنیتی، بارها از بازداشت افراد به اتهام دست‌داشتن در ترورها و ماین‌گذاری‌ها خبر داده؛ اما این کار، تاثیر چندانی روی کاهش فعالیت‌های تروریستی نداشته است.

مراسم تشییع و تدفین فرمانده شهید حاجی محمد مهدوی، معاون تیم امنیتی معاونت دوم ریاست جمهوری قبل از ظهر روز یکشنبه، با حضور استاد سرور دانش معاون رئیس جمهور و اقشار مختلف مردم برگزار شد.

شهید دگرمن مهدوی، دو روز پیش در اثر انفجار یک ماین مقناطیسی که در واسطه نقلیه حاملش جاسازی شده بود، ابتدا از ناحیه پا مجروح گردید و سپس در شفاخانه جان باخت.

مراسم تشییع پیکر فرمانده شهید حاجی محمد مهدوی قبل از ظهر روز گذشته در مسجد نبی اکرم، واقع شهرک امید سبز در غرب کابل برگزار شد.

در این مراسم، استاد سرور دانش معاون دوم ریاست جمهوری اسلامی افغانستان، شماری از اعضای مجلس نمایندگان، مقامات دولتی، مسئولان و اعضای دفتر معاونت ریاست جمهوری و شماری کثیری از باشندگان شهر کابل شرکت داشتند.

مرحوم حاجی محمد مهدوی از مدت ها قبل با استاد دانش معاون رئیس جمهور همکار بود و از مدتی به این طرف مسئولیت معاونت تیم امنیتی معاون رئیس جمهور و مدیریت 13 رجال برجسته را بر عهده داشت.

استاد دانش معاون رئیس جمهور در پیامی که روز گذشته به مناسبت شهادت شهید مهدوی منتشر کرد، وی را یک شخص مؤمن و متدین و از یاران وفادار و دلسوز خود خواند.

وی ضمن اعلام انزجار از وقایع تروریستی اخیر در کشور به خصوص شهادت شهید مهدوی، نوشت که: «تروریست ها باید بدانند که همه ما با ایمان و پایمردی بیشتر راه شهدای خود را ادامه خواهیم داد و اجازه نخواهیم داد که آنان با افکار زشت و نیات پلید خود بر مقدرات مردم و کشور ما مسلط شوند.»

پیکر شهید مهدوی پس از اقامه نماز و تشییع با حضور جمع کثیری از اقشار مردم و بازماندگان در قبرستان عمومی غرب کابل به خاک سپرده شد.

جلسۀ سرقوماندانی اعلی قوای مسلح تحت ریاست محمد اشرف غنی رئیس جمهوری اسلامی افغانستان، شب گذشته در قصر گلخانۀ ارگ برگزار شد.

در این جلسه ابتدا مسئولین سکتور امنیتی و دفاعی، گزارش شان را در خصوص وضعیت عمومی امنیتی کشور ارائه کردند. سپس در مورد وضعیت امنیتی کابل و حملات هدفمند تروریستی علیه فعالان جامعه مدنی، شخصیت های سیاسی و دست اندرکاران رسانه ای، بحث و تبادل نظر صورت گرفت.

رئیس جمهور غنی گفت: «این حملات هدفمند بالای کسانی صورت می گیرد که از افغانستان نوین نمایندگی می کنند و صدای رسای دموکراسی، جمهوریت و آزادی بیان هستند و برای حکومت افغانستان غیر قابل تحمل می باشد.»

رئیس جمهور به مسئولین ارگان های امنیتی و دفاعی، هدایت داد اقدامات لازم را به خاطر شناسایی و مجازات عاملین رویدادهای تروریستی متذکره، روی دست گیرند.

رئیس جمهور و سرقوماندان اعلی قوای مسلح به ارگان های متذکره دستور داد در مشورت با نهادهای جامعه مدنی و رسانه ای کشور، از تمام امکانات دست داشته به خاطر جلوگیری از تکرار همچون رویدادهای ناگوار استفاده نمایند.

همچنان در این جلسه، امرالله صالح معاون اول رئیس جمهور در مورد دستآورد نشست های شش و نیم و نتایج آن بخاطر جلوگیری از رویدادهای جنایی در کابل، معلومات مفصل ارائه کرد.

منابع محلی در ولایت بلخ از بازداشت سه تن از سناتوران به اتهام اخذ رشوه خبر داده اند.

محمد انور باشلیق، محمد عظیم قویاش و لیاقت الله بابه کر خیل سه تن از سناتوران که برای نظارت از ادارات دولتی در ولایت های بلخ، جوزجان و فاریاب توظیف شده بودند هنگام اخذ رشون دستیگر شدند.

گفته می شود این سناتوران در جریان اخذ ۴۰ هزار دالر و به یک نقل دیگر ۶۰ هزار دالر در گمرک بندر حیرتان توسط امنیت ملی بالفعل دستگیر شده اند.

مقامات رسمی حکومت تا کنون در این مورد ابراز نکرده اند.

فرهاد عظیمی، والی بلخ امروز در یک‌نشست خبری تایید کرد سه عضو مجلس سنا کشور در پیوند به گرفتن رشوه در بندر تجارتی حیرتان بازداشت شده‌ و آنان به کابل منتقل شده اند.

او گفت که بازداشت‌شدگان اعضای هیأتی بودند که برای بررسی ادارات عوایدی به بلخ آمده بود. آقای عظیمی تأکید کرد که این افراد با او نیز دیداری داشته‌اند.

والی بلخ از این افراد نامی نبرد، اما گفت که سناتوران بازداشت‌شده به کابل منتقل شده‌اند.

در همین حال دادستانی کل و ریاست عمومی امنیت ملی در یک اعلامیه‌ی مشترک گفته که این سه عضو مجلس سنا به اتهام اخذ چهل‌هزار دالر امریکایی رشوه، بازداشت شده‌اند.

در اعلامیه آمده است که این افراد روز گذشته (یک‌شنبه، ۷ جدی) بازداشت شده‌اند.

دادستانی کل و ریاست عمومی امنیت ملی همچنان گفته که اطلاع بازداشت آنان را کتبا به استحضار مجلس سنا رسانده‌اند.

مجلس سنا اما تاکنون در این مورد واکنش نشان نداده است.

اعضای شورای ملی کشور بارها به فساد اداری متهم شده‌اند، اما این نخستین بار است که اعضای این شورا به اتهام اخذ رشوه بازداشت می‌شوند.

براساس برخی از گزارشها، شاه آغاسی ابراهیم خیل فرزند اختر محمد ابراهیم خیل معروف به اختر لچک و سلام بای مالک شرکت های کفایت در پیوند به قضیه ربودن عبدالروف ۹ ساله از سوی نیروهای امنیتی بازداشت و به کابل منتقل شده اند.

عبدالروف ۹ساله دو ماه قبل از راه مکتب در شهر مزار شریف ربوده شده و آدم ربایان در بدل رهایی این کودک پول هنگفتی از خانواده او خواسته اند.

مردم ولایت بلخ در ابتدا بیش از ۲۳روز برای رهایی عبدالروف در مقابل ساختمان ولایت بلخ خیمه تحصن برپا کرده بودند.

تا کنون مقامات حکومتی بلخ در باره دستگیری عاملان این قضیه به طور رسمی چیزی نگفته اند.

آدم ربایان تصویر اسارت عبدالروف ۹ ساله را برای گرفتن پول به خانواده او فرستاده اند.

هفته جاری دومین نشست کمیتۀ رهبری شورای عالی مصالحۀ ملی در کابل با حاشیه‌هایی برگزار شد. در دومین نشست این کمیته؛ امرالله صالح، معاون نخست رییس‌جمهور، حامد کرزی، رییس‌جمهور پیشین، محمد محقق، عبدالرب رسول سیاف، معصوم ستانکزی، رییس هیأت مذاکره کنندۀ جمهوری اسلامی افغانستان، محمد یونس قانونی و شماری دیگر از سیاسیون حضور داشتند.

اولین نکته‌ای که جلب توجه می‌کرد، جای خالی رئیس جمهور و آقای محمد کریم خلیلی یکی از رهبران احزاب و رئیس سابق شورای مصالحه ملی افغانستان بود. آقای غنی و خلیلی به طور رسمی از دلیل غیبت خود در این جلسات چیزی نگفته‌اند اما یونس قانونی گفته بود که آقای خلیلی در اعتراض به سانسور شدن سخنانش در نشست نخست کمیتۀ رهبری شورای مصالحه، در نشست امروز شرکت نکرده‌است: «در نشست افتتاحیه خلاف موازین اخلاقی صدای استاد خلیلی قطع شد.»

در زمان انتشار سخنان محمدکریم خلیلی در نشست قبلی؛ سخنان ایشان از سوی تلویزیون ملی افغانستان قطع شد. تلویزیون ملی افغانستان در این مورد توضیحی نداده است که آیا این مشکل فقط نقص فنی بوده است یا اینکه آنها به طور عمد دست به این کار زده اند. سایت اینترنتی این سازمان در حال بازسازی بوده و عملا از دسترس خارج است. صفحه رسمی فیس‌بوک تلویزیون ملی به این موضوع اشاره‌ای نکرده و حتی سخنان آقای قانونی در این مورد را هم بازتاب نداده و فقط به بخشی از گفته‌های ایشان در دومین جلسه اکتفا کرده است. همین عدم واکنش تلویزیون ملی، این گمان را تقویت می‌کند که این رسانه عمدا دست به این‌کار زده و به طور از پیش تعیین شده، به این عمل مبادرت کرده است. اما سوالی که پیش می‌آید این است که چه چیزی در سخنان آقای خلیلی بیان شده است که تلویزیون ملی آن را خلاف موازین نشراتی خود دانسته و یا آن را مطابق به روحیه وحدت ملی تلقی نکرده است؟

آنچه در شبکه‌های مجازی در مورد سخنان خلیلی به نشر رسیده است، موضوع سری و یا خاصی نیست که پخش آن خلاف مصالح عمومی کشور باشد. دلیل سانسور این سخنان از سوی رسانه ملی اصلا قابل توجیه نیست. اقای خلیلی در گفته‌های خود به مساله اهمیت صلح از نظر ایشان و لزوم منتهی شدن این مذاکرات نتیجه دلخواه طرفین اشاره شده است. خلیلی گفته است که در مورد صلح باید مکانیزم برد برد به پیش برویم. نه طالبان به باخت راضی اند و نه ما تن به این کار داده و ما حتما دستاوردهای نوزده ساله خود را حفظ می کنیم. اقای خلیلی در مورد احزاب سیاسی و  نقش آنها در مورد صلح و وحدت ملی و همدلی این احزاب بر حمایت از هیات صلح تاکید کرده است. ایشان در ادامه از رئیس جمهور به عنوان زعیم سیاسی کشور می خواهد که به نقش اصلی و موثر خود عمل کرده و نگذارد که موارد منفی برای از بین بردن همدلی و وحدت در جبهه دولت نفوذ کند. او ادامه می دهد که او «چه در این جلسات باشد و چه در این جلسات نباشد»، پشتیبان و همدل و همکار دولت در مورد صلح خواهد بود.

واضح است که این سخنان آقای محمد کریم خلیلی رئیس اسبق شورای مصالحه ملی، مطالبی نیست که از سوی رسانه ملی قابل سانسور باشد. در این سخنان نه از کسی انتقاد شده است و نه به مسایل سری دولتی اشاره‌ای شده است. از سوی دیگر خود آقای خلیلی به طور تلویحی اشاره می‌کند که ممکن است در این جلسات نتواند حضور پیدا کند و این غیبت او به معنی عدم پشتیبانی از اقدامات این کمیته نیست. اگر آقای قانونی به دلیل غیبت اقای خلیلی در اعتراض به سانسور سخنانش از تلویزیون ملی اشاره‌ نمی‌کرد؛ از سخنان آقای خلیلی در نشست قبلی می توان چنین استنباط کرد که ایشان به دلایل دیگری در این نشست حضور نداشته است. از طرفی، این سوال پیش می‌آید که آیا صرف پخش نشدن سخنان یک شخص از سوی رادیو تلویزیون ملی می تواند دلیلی بر رها کردن مساله خطیر صلح در کشور از سوی شخصیتی مثل خلیلی شود؟

به نظر می‌رسد که دلیل این مساله را باید جای دیگری جستجو کرد. غیبت هم‌زمان خلیلی و غنی در این جلسه مهم، شاید دلایل دیگری به غیر از این موضوع داشته باشد.

شورای مصالحه ملی تا همین چند مدت پیش فعالیتی نداشت، اما پس از بن‌بست در مذاکرات دوحه و فشارهای خارجی بر دولت افغانستان، این کمیته به ناگاه فعال شده و دومین جلسه خود را برگزار کرده است. در اینکه اشرف غنی از فعالیت شورای مصالحه ملی رضایت نداشته و آن را دور زدن نقش خودش در روند صلح می‌داند، تردیدی وجود ندارد. غنی خواسته‌های خودش را در مورد صلح دارد و بن‌بست قبلی به وجود آمده هم مرتبط با خواست‌های مشخص او در مورد صلح بود. دولت‌های غربی و خصوصا آمریکا- که بر این نکته واقف هستند- به همین خاطر بر ایجاد شورای مصالحه و فعالیت آن اصرار دارند.

از این رو، گویا در مورد صلح، با وجود تاکید ظاهری بر ادامه این پروسه از سوی سیاستمداران کشور، دیدگاه واحدی در اردوی دولت افغانستان وجود نداشته و اختلافات جدی‌ای را می توان در طرف دولت مشاهده کرد. مشخصا آقای غنی از این روند راضی به‌نظر نمی رسد و گویا رئیس اسبق شورای مصالحه هم با او هم‌نظر است. حداقل می توان شرکت نکردن این دو در جلسه دوم کمیته صلح را دلیلی بر این مدعا دانست. اما باید توجه کرد علنی شدن  این اختلافات و تاثیر آن بر روند صلح، میدان بازی برای تبلیغات علیه دولت به طالبان و حامیان آنها خواهد داد.

با این وضع، احتمال اینکه مذاکرات بعدی در موعد مقرر برگزار نشود، وجود دارد اما نباید فشار افکار عمومی و اصرار کشورهای غربی بر ادامه این روند را دست کم گرفت. موضوعی که به هیچ عنوان نه اشرف غنی و نه هیچ کس دیگری نمی تواند آن را نادیده بگیرد.

خامه پرس

عبدالمتین بیگ، عضو هیأت مذاکره‌کنندۀ دولت افغانستان می‌گوید سازمان استخباراتی یکی از کشورهای همسایه مخل اصلی روند صلح و عامل ترورهای هدف‌مند در کشور تلقی می‌شود.

آقای بیگ به روزنامه هشت صبح گفت یک سازمان استخباراتی در یکی از کشورهای همسایه مخل اصلی روند صلح در افغانستان می باشد.

او به گونۀ مشخص از این سازمان نام نمی‌برد، اما افزود: «یک سازمان مشخصی که بخش بزرگی از بدبختی‌های افغانستان از آن ناشی می‌شود، مخل اصلی روند صلح در افغانستان است.»

آقای بیگ گفت این سازمان هراس دارد که با تأمین صلح در افغانستان یک جانب را از دست خواهد داد. متین بیک به گونۀ تلویحی به  سازمان استخباراتی پاکستان (آی.اس.آی) به عنوان مهم‌ترین اخلال‌گر روند صلح در کشور اشاره می‌کند.

این عضو هیأت مذاکره‌کنندۀ صلح دولت افغانستان با اشاره به افزایش  ترورهای هدف‌مندی که بیشتر فعالان نهادهای جامعۀ مدنی، خبرنگاران، فعالان حقوق بشر و عالمان دین را هدف قرار می‌دهد، خاطرنشان ساخت این ترورها با روند صلح ارتباط دارد و سازمان استخباراتی یاد شده در عقب آن قرار دارد.

به گفتۀ او، ترورهای هدف‌مند به منظور بی‌باور ساختن شهروندان کشور به روند صلح انجام می‌شود.

گفتنی از حدود دو سال به این‌سو، همزمان با داغ شدن موضوع گفت‌وگوهای صلح در افغانستان، فعالان اجتماعی و مدنی، خبرنگاران، فعالان حقوق بشر و عالمان دین پیوسته هدف حمله‌های هدف‌مند قرار می‌گیرند. اخیراً نمایندگان دیپلماتیک کشورهای غربی این ترورها را آسیب جدی در روند صلح  افغانستان معرفی کرده‌اند.

تاکنون گروهی به گونۀ رسمی مسوولیت ترورهای هدف‌مند در کشور را بر عهده نگرفته است، اما نهادهای امنیتی کشور ادعا دارند که طالبان این ترورها را انجام می‌دهند.

 امرالله صالح معاون اول رییس جمهور امروز دوشنبه( ۸ جدی) در فیسبوکش نوشت قرار است ریاست جمهوری افغانستان بر اساس طرح جلسات شش و نیم/ میثاق امنیتی، تشکیل پولیس کابل را دو برابر سازد.
او نوشت ارزیابی مقایسه‌ای نشان می‌دهد که حتا در حالت ثبات و آرامی، کابل کمترین تعداد پولیس را به تناسب نفوس در سطح جهان و به خصوص کشورهای جهان سومی دارد.
صالح افزود «این افزایش با حوصله‌مندی و دقت انجام خواهد یافت و از ورود افرادی که شرایط و معیارهای لازم را نداشته باشند، جلوگیری خواهد گردید».
بر اساس گفته‌های او، معیارها به خاطر جذب به زودی تعیین خواهد گردید.

یکی از این معیارها داشتن دانش ابتدایی از کشف و تحقیق خواهد بود. گاهی که دادستانی و یا محاکم نمی‌توانند مجرم را چنان چه لازم است، در دایره عدالت قرار دهند، گسستگی در کار کشف و تحقیق است.
معاون رییس جمهور بیان کرد «ما به خاطر رفع این نقیصه، روش تشریح جرم و تحریک دوسیه را به زبان ساده درآورده و مانند کتابچه‌های جیبی به پولیس کابل توزیع نموده‌ایم».
او همچنین نوشت تا رسیدن به مرحله آرمانی، پاسگاه‌های کوهی در کابل را ارتش تسلیم گرفت. تمام پاسگاه‌های موسسات و بخشی از وزارت خانه را تصدی محافظت عامه تسلیم گرفت و بخشی از موسسات پرعاید که بیم تهدید بر آنها بود نیز به تصدی محافظت عامه تسلیم داده شد.
به گفته صالح، این کارها باعث شده که حداقل پنج‎صد نفر پولیس امنی دوباره به وظایف اصلی شان برگردند.

پولیس کابل انفجار در مربوطات ناحیه چهارم شهر کابل را تأیید می‌کند و می‌گوید این رویداد تلفاتی در پی نداشت.
سخنگوی پولیس کابل تأیید می‌کند انفجار صبح امروز دوشنبه(٨ جدی) در منطقه کلوله پشته تلفاتی نداشته است.

این انفجار در مربوطات ناحیه چهارم شهر کابل و در ساحه کلوله پشته به وقوع پیوست.
فردوس فرامرز سخنگوی پولیس کابل گفت این انفجار ساعت ۷:۰۵ صبح امروز در ساحه کلوله پشته، بلاک‌های قاری از مربوطات ناحیه چهارم شهر کابل رخ داده است.
به گفته وی، یک رنجر پولیس هدف انفجار ماین مقناطیسی قرار گرفت.
تا کنون فرد یا گروهی مسئولیت این انفجار را به دوش نگرفته است.

«گذشته‌های سیاه برای کسی مطلوب نیست. رسیدن برای آینده روشن هزینه و قربانی دارد. باید همه مقاومت کنیم، ایستادگی کنیم، تنها با وحدت ملی و باهمی می‌توانیم از این فضای دشوار عبور کنیم.»

جملات بالا را مشاور ارشد رئیس جمهور غنی در محکومیت حملات اخیر بر اصحاب رسانه و فعالین جامعه مدنی ابراز داشته است.

شاه حسین مرتضوی در فیس بوک خود به پانزده مورد در ارتباط با شرایط حال حاضر و کذشته کشور به صورت زیر اشاره کرده است:

۱. مردم تجربه‌های تلخی از گذشته‌های دور و نزدیک دارد. از کودتا علیه نظام شاهی و داوود خان‌ گرفته تا رویداد ششم جدی و اشغال کشور.

۲. کودتاهای پی در پی در کشور و جابجایی قدرت از مجرای کودتاها برای افغانستان هزینه سنگین داشت.

۳. پس از خروج نیروهای شوروی وقت و سقوط حکومت داکتر نجیب کابل روز‌های تلخ و خونین را سپری کرد. روز‌های تلخ و دشواری که قلم از بیان آن عاجز است.

۴. ظهور طالبان در اوج جنگ‌های تنظیمی ‌و بی‌نظمی‌های حاکم در کشور افغانستان را در مرحله بدتری قرار داد. دوره حاکمیت امارت طالبان دوره سیاه و تلخی در تاریخ کشور به شمار می‌رود.

۵ افغانستان در دوران حاکمیت طالبان روزهای دشوار تنهایی و انزوای سیاسی را سپری کرد. جهان با افغانستان وداع کرده بود. جهان افغانستان را فراموش کرده بود.

۶. توافق بن و پس از آن یک صفحه نو برای افغانستان باز کرد. در این فصل افغانستان از انزوای مطلق بیرون شده به حیث عضو فعال، شریک و همکار جامعه جهانی ظهور کرد.

۷. پس از توافق بن قانون اساسی افغانستان و نظام سیاسی کشور به حیث دست آورد مهم به شمار می‌رود. در پرتو قانون اساسی تهداب‌های اساسی و مهم در عرصه‌های مختلف گذاشته شده است.

۸. افغانستان در عرصه‌های مختلف از جمله حقوق بشر، حقوق زنان، انتخابات، همپذیری مذهبی، توسعه سیاسی، مشارکت و‌‌ کارهای زیر بنایی دست آورد‌های بی‌نظیر دارد.

۹ افغانستان طی ۱۹ سال از جزیره‌های قدرت بدل به محور واحد زیر سایه نظام سیاسی موجود شده است. تغییر نسلی فرصت را برای مدیریت نسل جدید فراهم کرده است.

۱۰. حفظ نظام سیاسی و قانون اساسی کشور بینهایت مهم است. مسوولیت جمعی همه حفظ نظام و حراست از قانون است.

۱۱. با تمام دلخوشی به صلح طرف مقابل تغییر نکرده است. آنان با غرور کاذب بعد از توافق دوحه خود را در موقعیت فاتح می‌بینند.

۱۲. طالبان اکنون کسانی را هدف قرار می‌دهند که صدای شان به حمایت از نظام و جمهوریت بلند است. هدف اصلی طالبان ایجاد فضای نا امنی، ترس، وحشت و نخبه کشی است. طالبان از یک طرف می‌خواهد همه را وادار به سکوت کند. از طرف دیگر در صدد تحمیل اراده خود علیه ملت است.

۱۳ روزانه سربازان و مدافعان وطن برای دفاع از وطن شهید می‌شوند. اما کمتر در فضای مجازی با نام و عکس تمرکز شده است. حتا اگر تعداد این شهدا به بیشتر از پنجا نفر بوده اند. اما وقتی فعالان مدنی، رسانه‌ها و فعالان حقوق بشر و… هدف قرار می‌گیرند طبیعی است که به دلیل شهرت و موقعیت بیشتر در فضای مطبوعات برجسته مطرح می‌گردد.

۱۴. طالبان با قوت تمام از هلمند تا غزنی، فاریاب، قندهار و… برای تصرف اراضی کوشش کردند اما موفق نشدند. اکنون برای کسب امتیاز در میز صلح و اعلام حضور هر صبح برای مردم با انفجار و جنایت پیام مرگ را برای مردم می‌ دهند.

۱۵. طالبان با شیوه جدید فکر می‌کنند که در سرخط خبرها قرار داشته، افکار عامه را علیه حکومت بسیج می‌کنند، شهر را از نخبه‌ها خالی می کنند، فضای شور و نشاط و شادابی را از همه سلب می‌کنند.طالبان می‌خواهند مالک نظام آینده باشند. نمی‌خواهند که جزو نظام آینده باشد. در مقابل مردم افغانستان و همه اقشار حامی جمهوریت اند. جهان یک صدا در حمایت از جمهوریت اند. همه می‌خواهند در یک پروسه شفاف طالبان جزو نظام شوند. ۹۰ روز مذاکره نشان داد که هیات افغانستان یک صدا و هماهنگ اند. در مقابل طالبان نیز با غرور کاذب و لجوجانه برحفظ اصول خود تاکید دارند.

۱۶‌. واقعیت این است که کسی نمی‌خواهد به عقب برگردد. کسی حاضر به پذیرش امارت طالبانی نیست. کسی نمی‌خواهد آوازش خاموش شود.

حمله اخیر، حمله بالای تمام مردم است. دولتی و غیر دولتی همه در یک صف اند. همه قربانی داده اند و در معرض خطر و هدف اند.بنابراین همه باهم در دفاع از جمهوریت در صف واحد باشیم.با باهمی و هماهنگی می‌توانیم از فضای تاریک عبور کرده به آینده روشن دست یافت.

«کارل پوپر» یکی از عمیق‌ترین متفکرانِ عصر ما گفته بود: »برای کشتن یک جامعه روشِ بسیار ساده به کار گیرید! بر فرهنگ آنان تمرکز کنید: ابتدا کتاب را از آنها بگیرید و بعد سر شان را درون تلویزیون فرو کنید!».

یقیناً اگر پوپر، نسخه و توصیۀ مذکور را امروز تجویز می‌نمود، به جای «تلوزیون» از کلمات «انترنت» یا «شبکه‌های اجتماعی» استفاده می‌کرد! به راستی دنیای مسلط و مسلح و افسون‌گرِ غرب، کتاب و مطالعه و دانایی و تفکر را از ما گرفته، سرِ ما را در شبکه‌های اجتماعی فرو کرده است! ما آنچنان سرگرمِ جدل و جنجال و درشت‌گویی و درگیری و روزمره‌گی و اتلاف عمر و غفلت از دنیای واقعی و بی‌خبر از نیازها و اولویت‌ها و مشغولِ کسب لایک و کامنت و توجه دیگران و … در این شبکه‌ها هستیم که اگر دنیا را هم آب ببرد؛ نه فرصتِ تفکر و تأمل در بارۀ آن را داریم و نه برای ما مهم است!

پس ما و جامعه و فرهنگ و اخلاق و تمام داشته‌های مان (براساس نسخۀ پوپر) در حال مرگ و تباهی و هضم شدنِ آرام و بی‌صدا هستیم!

مسیح ارزگانی

شورای عالی مصالحه بدون حمایت رهبران سیاسی هزاره و آرای میلیونی شهروندان مشارکت جوی هزاره، برای داکتر عبدالله تحقق نمی یافت.

این که سخنرانی استاد خلیلی در ابتدای نشست قطع شد، باید داکتر عبدالله اعتراض می کرد.

این که جایگاه استاد محقق در راس نبود، باز هم مسوولیت، متوجه جناب دکتر عبدالله است. هزاره ها به عنوان یک ضلع تاثیر گذار قدرت نباید تحقیر شود؛ آنهم توسط کسی که ماندنش در قدرت، مدیون هزاره هاست.

این نوع برخورد، ذهنیت سیاسی هزاره ها بویژه نسل جوان و آگاه ما را دچار دگردیسی ژرف خواهد کرد که بیش از همه، ضررش در شرایط حال و اینده، متوجه دکتر عبدالله خواهد شد. جایگاه هزاره ها در تیم دکتر عبدالله اصلا مناسب حمایت های میلیونی آنان نیست. راه سیاست، راه پرفراز و نشیب و طولانی است. این را داکتر صاحب عبدالله باید بداند و توصیه من به ایشان این است که با دوستان خود وفادار بماند و عهدها را نشکند. ما را تحقیر نکنید که اهل پذیرش تحقیر نیستیم. شکست را شاید بپذیریم اما به گفته پوپر، حقارت را هرگز نمی پذیریم.

داکتر عبدالطیف نظری

ریاست امنیت ملی ده شهروند چينايي را به ظن جاسوسی از منطقه ۳۱۵ خیرخانه کابل بازداشت کرده است.

اين ده تن كه مربوط به شبكه جاسوسي چين هستند با همكاري استخبارات ISI پاكستان و ارتباط با شبكه حقاني و طالبان فعاليت هاي جاسوسي مي نمودند.

با اينكه چين از افغانستان خواسته اين موضوع را علني نسازد اما امرالله صالح گفت چين بايد از افغانستان معذرت بخواهد در غير ان دست بِه اعمال كيفري زده خواهد شد.

«نیچه» جمله معروفی دارد با این مضمون «هنوز مشخص نشده که سوختن ستمگر در دوزخ آن دنیا، چه سودی برای مردم ستمدیده ی این دنیا دارد.»

سال هاست که در آتش جنگ، فقر، ناعدالتی و نابرابری می سوزیم. در سنگرها ایستاده ایم، در انقلاب ها به خاک و خون کشیده می شویم، پدر، مادر، فرزند، همسر … را از دست داده ایم و می دهیم . آخرش دعای ختم می کنند و می گویند؛ باشد توشه آخرت تان.

این در حالی ست که عالی جنابان سردمدار و سیاسی؛ شش گوشه دنیا قصرها ساخته اند، تجارت شان به راه است، عزیزان شان با بهترین امکانات زندگی می کنند و لذت می برند، خودشان هم در داخل قصرهای محافظت شده و موترهای لوکس زرهی به ریش و حماقت ما می خندند.اما ما را تشویق به مبارزه، جهاد و صبر و شکیبایی در مقابل فقر، بدبختی، فلاکت و فراق عزیزان مان می کنند اگر انتقادی هم از ما سر بزند گویند ما خو چهل سال مبارزه کردیم و خون دادیم.

عالی جنابان شما از خون مردم تجارت کردید از اعتماد و حماقت مردم استفاده سو نمودید برای نسل اندر نسل خود بهشت های زرین در همین دنیا ساختید حال ما را حواله به آخرت می کنید که اجرتان در آن دنیا محفوظ است!

مگر فرزندان ما ، عزیزان ما با مُفت خوران شما فرقی دارد! مگر ما مستحق زندگی با آسایش نیستیم ! مگر نه اینکه برای رسیدن تان به این شأن و شوکت و زر و زور چه انسان هایی که قربانی نشده اند! ما ولو احمق هستیم شما خجالت بکشید. ما اجر خود و جزای ستمگر را در اخرت نخواستیم!

سید باقر واعظی