دسته: سیاست

«هوالذی خلق لکم مافی الارض جمیعا، وسخرلکم مافی السموات  ومافی الارض جمیعا»    (فصلت آیه  31 و بقره 28)

برای یکبارهم که شده عینک خودرا پاک کنیم گرد وغبار خرافات را زدوده آنگاه به این آیات شریفه  نگاه کنیم، و تفکرکنیم.  

احیای تفکر دینی را زود به معنویات خلاصه نکنید، مادیات راهم دربرمی گیرد: من لامعاش له لامعادله. کسی که معیشتش به دست دیگران است آخرتش را نیزدیگران رقم خواهد زد. هرکسی علف داد جهت هم خواهد داد.

تمام اسباب و وسیله زندگی ما را دیگران می سازد ما فقط مصرف کننده هستیم.

من خجالت می کشم ادعای عالم بودن را داشته باشم آن هم عالم دینی، دین به ما می گوید «الله الذی سخرلکم البحرلتجری الفلک بامره ولتبتغوا من فضله.»

«وسخرلکم مافی السموات ومافی الارض جمیعامنه ان فی ذلک لآیات لقوم یتفکرون».      (جثیه آیات 12 و 13)

تمام منابع زمینی، آسمانی، دریایی را خدا در اختیار ما قرار داده همه مواد اولیه و معدنی فقط فقط مال خداوند است که دراختیار بندگانش قرارداده فقط باید بندگان مومنش بهره ببرند نه کسانی که خدا را قبول ندارند به رسمیت نمی شناسند.

حال مومنین یا همان مسلمان پرمدعا که نمی توانند مواد اولیه را از زمین و آسمان و دریا استخراج کنند وعلمش را ندارند حداقل خجالت بکشند ادعای علم داشتن را نداشته باشند. مشکل ازاینجا ناشی شده که روی زندگی اسلامی مان راغبار جهل، تعصب، اخلاف دشمنی به همدیگر پوشانده متاسفانه با تمام پر رویی ادعا علم دنیا که هیچ بلکه علم آخرت راهم داریم و علامة دهرتشریف داریم!

نحن اولیائکم فی الحیواة الدنیا وفی الآخرة و لکم فیها تشتهی انفسکم ولکم فیها تدعون   (فصلت13)

1.  کسی که کارفرما وکار بلدش خدا باشد باعلم بی نهایتش

2. دردنیا که آخرت هم ثمره و نتیجه همین دنیاست کارگردانش خداعلیم قادر باشد

3. خداهم بگوید هرچه می خواهی (ماتشتهی انفس) هم علمش را دارم وهم امکاناتش را دارم حلال هم است بخواه

دراین وضعیت همه ی مایحتاج زندگی ما را کسان دیگر تامین کند. واقعا که نه تنها خجالت نمی کشیم ادعای زندگی تمام اسلامی راهم داریم.

معماری به سبک غربی، ماشین های سواری ساخت غربی، تمام وسایل آشپزخانه اوپن دار جناب شیخ ساخت غربی، دستگاه کامپیوتر، انترنت، ماهواره ساخت دیگران حتی کارخانه های نساجی عمامه ها در4 محل و6 محل هند قرار دارد.

چرا این بعد از زندگی ما مسلمانان اسلامی نیست؟

چند ساعت درباره این قسمت از زندگی مان تفکر کرده ایم؟؟! گفتیم همینکه نمازخواندیم و روزه گرفتیم احیانا ذکاة هم دادیم حج وکربلا هم رفتیم یک مسلمان پاک وخالص می شویم!!

البته که این بعد معنوی از زندگی ما حتما باشد جزء  ضروریات دین ماست لازم و ضروری است ولی کافی نیست، قرآن کریم پر است ازاین آیات که بعد مادی زندگی مارا بیان می کند که حتما اسلامی باشد.  

ما مسلمانان ولی نعمه دیگران باشیم: ماتشتهی الانفس. دیگران را به سبک زندگی اسلامی تامین کنیم، چرا ما معرفی کننده سبک زندگی اسلامی به دیگران نستیم؟

(له مقالدالسموات والارض)

کلید خزانه زمین و آسمان نزد ماست، آن وقت سبک زندگی  را ازغربیها فرامی گیریم. (یاقوم انماهذه الحیواة الدنیامتاع. سوره غافر ایه 39)

این آلودگی های فکری ازهمه بدتراست تفکرات عجیب وغریب قرات های مختلف ازاسلام فضا راغبارآلود نموده 1 اسلام را 100 تا اسلام درست کردیم.  

درفضای غبارآلود هرکسی قادرنیست حقیقت را درست تشخیص دهد، یا اهل الکتب لمه تلبس الحق بالباطل؟؟؟

فهیمی بزرگمر

کارشناس ارشد مسائل دینی

قرار است ایالات متحده در ماه می نیروهای باقی مانده خود را مطابق به توافقنامه‌ای که سال گذشته با طالبان در دوحه امضا کرد، از افغانستان بیرون کند.
اما خشونت در حال اوج گرفتن است و گفت‌وگوهای بین‌الافغانی با توافقنامه دوحه پیشرفت کمی داشته است. در صورت خروج سربازان امریکایی، طالبان ممکن روند صلح را رها کرده و قدرت را به زور به دست بگیرند. این می‌تواند مسلماً برای پاکستان که از ابتدای تاسیس طالبان در دهه ۱۹۹۰ ازین گروه برای ایجاد عمق استراتژیک خود برای جلوگیری از نفوذ هند در افغانستان حمایت کرده است «یک ماموریت تمام شده» باشد.
دولت افغانستان روابط نزدیکی با دهلی نو دارد و کنارگذاشتن آن به منافع هند آسیب می‌رساند.
با این حال، ظاهراً اسلام‌آباد خواستار عقب نشینی «مسئولانه» ایالات متحده است و بارها تاکید کرده که یک دولت فراگیر در کابل را ترجیح می‌دهد.
البته ممکن این تلاش پاکستان برای منحرف کردن اتهامات حمایت از طالبان باشد، اما دلایل موجهی برای پاکستان برای مخالفت با به قدرت رسیدن این گروه شبه نظامی و احیای حکومت دینی آنها وجود دارد.
طوری که تریسیا بیکن مسئول پیشین مبارزه با تروریزم ایالات متحده متذکر می‌شود: «اگرچه پاکستان و طالبان منافع مشترک دیرینه دارند، اما این منافع میان آن‌ها دوستی ایجاد نکرده است».
سازمان امنیت پاکستان تا حد زیادی به طالبان افغانستان به نظر حقارت می‌نگرد، در حالی که طالبان غالباً از مداخلات پاکستان انتقاد می‌کنند.
سال‌هاست که اسلام‌آباد تلاش کرده است که به دستور واشنگتن طالبان را تحت فشار قرار دهد. قبل از ۱۱ سپتمبر، ایالات متحده از پاکستان خواست که ملاعمر رهبر پیشین طالبان را برای تسلیم‌دهی اسامه بن لادن تحت فشار قرار دهد که وی حاضر به انجام چنین کاری نشد.
پرویز مشرف رییس جمهور پیشین پاکستان نیز سعی کرد – و نتوانست – از تخریب مجسمه‌های بودای بامیان توسط طالبان جلوگیری کند. تلاش‌ها برای اعمال فشار بالای طالبان پس از سقوط این گروه از قدرت ادامه یافت.
هنگامی که درگیری افغانستان به بُن‌بست رسید و ایالات متحده در جستجوی راه حل دیپلماتیک شد، از اسلام‌آباد خواست تا طالبان را بر سر میز مذاکره بیاورد. اما طالبان پاکستان را دور زده و گفت‌وگوهای پنهانی را با دولت افغانستان آغاز کردند. این کار طالبان پاکستان را که می‌خواست مذاکرات را در کنترول داشته باشد خشمگین کرد.
اطلاعات پاکستان یا (آی اس آی) با دستگیری نیمی از رهبری آن‌ها در سال ۲۰۱۰، به شمول ملا برادر معاون فعلی امیر، اقدام به مجازات طالبان کرد. برخی از طالبان در بازداشت پاکستان مورد بدرفتاری قرار گرفتند، ملا عبیدالله وزیر دفاع رژیم طالبان ممکن است زیر شکنجه آی اس ای کشته شده باشد.
در حالی که پاکستان میزبان طالبان بود و به آن‌ها کمک می‌کرد، در عین زمان آن‌ها را مورد آزار و اذیت نیز قرار داد . و این کار را تا حدی به درخواست امریکا انجام داد و در واقع در کنار دشمنان اصلی طالبان قرار گرفت.
در واقع، اسلام‌آباد در کارزار نظامی به رهبری ایالات متحده در برکناری این گروه از قدرت در سال ۲۰۰۱ همکاری مهمی انجام داده است. جنگجویان دستگیر شده به شمول ملا ضعیف، سفیر پیشین طالبان در پاکستان را تحویل ایالات متحده داد که بعداً وی به خلیج گوانتانامو منتقل شد. ضعیف در خاطرات خود نهاد اطلاعاتی پاکستان را خیلی بد گفته است، نظری که بعدها بیشتر اعضای طالبان در مصاحبه‌های خود منعکس کردند.
به عبارت دیگر، خصومت بین گروه شبه نظامی و حامیان پاکستانی آن وجود دارد که می‌تواند بر ادامه روابط آنها تاثیر منفی بگذارد.
به طور کلی در افغانستان به پاکستان با دیده تردید نگریسته می‌شود و رژیم طالبان انگیزه سیاسی دارد تا از اسلام‌آباد فاصله بگیرد تا از حمایت مردمی در داخل افغانستان برخوردار شود.
در دهه ۱۹۹۰ طالبان از اسلام‌آباد اطاعت نکردند و سیاست رد «خط دیورند» مرز مورد مناقشه با پاکستان را مانند دولت‌های قبلی افغانستان دنبال کردند. جنگجویان طالبان اخیراً تأکید کرده‌اند که مناطق پشتون‌نشین پاکستان به افغانستان تعلق دارد.
بازگشت طالبان به قدرت می‌تواند به نقطه اشتعال تبدیل شود، بیشتر به این دلیل که پاکستان در حال ساخت و ساز یک حصار مرزی در امتداد خط دیورند است که مناطق قبایلی و خانواده‌های دو طرف را از هم جدا می‌کند و مانع فعالیت اقتصادی در آنجا می‌شود. ظاهراً طالبان در بعضی از نقاط سعی کردند مانع ساخت و ساز حصار کشی در مرز شوند.

یک رژیم طالبانی همچنین ممکن میزبان گروه‌های شبه نظامی متخاصم پاکستان باشد.
اسلام‌آباد یک استراتژی دوگانه را با شبه نظامیان دنبال می‌کند، از برخی (مانند طالبان افغانستان یا لشکر طیبه) که بیشتر به آن کشور نفع می‌رساند حمایت می‌کند و با دیگران مانند ( داعش شاخه خراسان، القاعده و تحریک طالبان پاکستان) که بر‌نیروهای پاکستانی حمله می‌کنند، مخالفت می‌کند.
اما طالبان چنین رویکردی ندارند. در حالی که این گروه در واقع مخالف دولت اسلامی است، القاعده را همچنان در پناه دارد و هرگز بر تحریک طالبان پاکستان که در سال ۲۰۱۴ ‌‌توسط ارتش پاکستان از مناطق قبایلی تبعید و به افغانستان پناهنده شده بودند، محکوم یا حمله نکرد.
بین سالهای ۲۰۰۷ و ۲۰۱۵ ، تی تی پی با حملات مکرر با تلفات بالا، از جمله حمله وحشیانه به مدرسه‌ای در سال ۲۰۱۴ پاکستان را به وحشت انداخت.
چشم انداز ایجاد یک تحریک طالبان پاکستانی که توسط تحریک طالبان افغانستان کمک و انگیزه داده شده باشد، باید مورد توجه رهبران پاکستان باشد.
همچنین این خبر بدی برای چین است که کارگران آن در پاکستان مورد حمله این گروه قرار گرفته‌اند.
اگر طالبان به قدرت برگردند و همانند دهه ۱۹۹۰ میزبان افراط گرایان باشند، ایالات متحده احتمالاً از اسلام‌آباد می‌خواهد تا آن‌ها را برای اخراج مهمانان شان تحت فشار قرار دهد. آن زمان نتیجه‌ای نداشت و ممکن است این بار هم چنین کاری نکند. پاکستان مقصر شناخته خواهد شد و در نتیجه روابط ایالات متحده و پاکستان آسیب خواهد دید و اسلام‌آباد را بیشتر در آغوش پکن سوق خواهد داد.
اسلام‌آباد اکنون از قدرت نفوذ کمتری بر رژیم طالبان‌نسبت به دهه ۱۹۹۰ زمانی که پاکستان به عنوان یکی از‌‌ سه کشور، دولت آنها را به رسمیت شناخته بود، برخوردار است.
اخیراً این گروه روابط دیپلماتیکی را با اکثر کشورهای منطقه، از جمله مخالفین پیشین خود مانند ایران و روسیه، یا قطر جایی که دفتر سیاسی دارند برقرار کرده است.
اگر طالبان قدرت را به دست بگیرند، ممکن است روابط اقتصادی پاکستان با افغانستان نیز مختل شود؛ زیرا احتمالاً ایالات متحده و جامعه جهانی بر افغانستان تحریم‌هایی را اعمال کنند که باعث محدود شدن تجارت و سرمایه گذاری می‌شود.
آرزوهای دیرینه اسلام‌آباد برای ارتباط با آسیای میانه از طریق افغانستان از بین خواهد رفت. علاوه بر این، ممکن دیگر گروه‌های مسلح افغانستان در برابر تصرف قدرت توسط طالبان مقاومت کنند.
درگیری و ادامه بی‌ثباتی، فعالیت اقتصادی را بیشتر مختل می‌کند و ممکن است سیل آوارگان را به پاکستان جاری کند و بار سنگینی بر دوش اقتصاد متشنج پاکستان بگذارد و نفوذ شبه نظامیان و قاچاقچیان به آن کشور را سهل کند.
تجارت و کاروبار مواد مخدر نیز مطمئناً تحت رژیم طالبان تشدید خواهد شد. این گروه به شدت در کار و بار مواد مخدر دخیل است و می‌تواند از اهرم‌های دولت خود برای تسهیل کشت و قاچاق استفاده کند.
تریاک منبع اصلی درآمد افغانستان است و سال‌ها چه که دهه‌ها طول می‌کشد تا کشور ویران شده گزینه‌های مناسب اقتصادی را ایجاد کند.
رونق قاچاق مواد مخدر در افغانستان برای پاکستان به منزله کابوس است. این کشور در حال حاضر جمعیت قابل توجهی از معتادان را دارا است. در سال های اخیر مصرف شیشه کریستال به طور فزاینده‌ای در میان جوانان پاکستانی شیوع یافته است‌ و با آغاز تولید شیشه ارزان از گیاه افدرین در افغانستان احتمالاً این وضعیت بدتر هم خواهد شد.
علی‌رغم همه این مشکلات، یک افغانستان تحت اداره طالبان حداقل نسبت به دولت فعلی با هند، رقیب پاکستان، کمتر روابط دوستانه خواهد داشت. دهلی یکی از معدود قدرت‌های منطقه‌ای است که روابط دیپلماتیک با این گروه برقرار نکرده و در صورت قدرت گرفتن مجدد طالبان، آن را در یک نقطه ضعف مشخصی قرار خواهد داد. اما این یک پوشش نقره‌ای روی ابر بسیار تاریک است.
هزینه‌های به قدرت رسیدن طالبان برای اسلام‌آباد بسیار گزاف خواهد بود و سرنوشت افغانستان را به عنوان یک کشور فقیر، بی‌ثبات، آغشته به مواد مخدر و ماشین جوجه کشی تروریزم که امنیت ملی و منافع اقتصادی پاکستان را تهدید می‌کند، مهر و موم خواهد کرد.
به همین دلیل، از پاکستان انتظار می‌رود تلاش‌های خود برای تسهیل حل و فصل سیاسی در افغانستان و جلوگیری از فروپاشی دولت و آغاز جنگ داخلی گسترده ادامه دهد.
اما، با توقف گفت‌وگوهای صلح و‌ خروج احتمالی ایالات متحده از افغانستان، توفانی در حال شکل گیری است.
مرتضی احمدزاده

نشریه امریکایی در تحلیلی به بررسی موانع موجود بر سر راه دولت رئیس جمهور کنونی امریکا برای پایان دادن به بیش از دو دهه حضور نظامی در افغانستان و کشمکش های درونی بر سر این موضوع در دولت وی با مقام های اطلاعاتی و نظامی پرداخت.
نشریه امریکایی «فارن پالیسی» در گزارشی تحلیلی از اختلافات داخلی در دولت امریکا بر سر پایان دو دهه حضور نظامی واشنگتن در افغانستان خبر داده است. 

در مقدمه این گزارش با عنوان «تیم بایدن درگیر بحث شدید درباره پایان جنگ بی‌پایان» آمده است: با نزدیک شدن به بیستمین سالگرد حادثه یازدهم سپتامبر، «جو بایدن» رئیس‌جمهور آمریکا در تلاش است تا به طولانی‌ترین جنگ ایالات متحده که حالا اغلب به «جنگ بی‌پایان» شناخته می‌شود، پایان دهد اما او و منصوبان سیاسی ارشد وی با مخالفت ارتشی‌ها و مقامات اطلاعاتی که نگران زود بودن این اقدام هستند، مواجه هستند.

به نوشته این نشریه، خروج از افغانستان یا محدود کردن حملات پهپادی و یا بستن گوانتانامو یکبار برای همیشه، فقط خواسته بایدن نیست. سوال اصلی این است که آیا القاعده و شاخه‌های آن که در وهله اول «جنگ علیه تروریسم» را توجیه می‌کرد، همچنان تهدیدی استراتژیک برای آمریکا محسوب می‌شود؟ برخی مقامات ارشد دولت آمریکا می‌خواهند ورقی جدید باز کنند؛ اما برخی دیگر از مقامات ارشد در وزارت دفاع و جامعه اطلاعاتی آمریکا با آن‌ها مخالفند.

طبق این گزارش، بایدن مثل دستیاران ارشدش از جمله «آنتونی بلینکن» وزیر خارجه و «جیک سالیوان» مشاور امنیت ملی مصمم هستند که تا جایی که می‌توانند این فصل دو دهه‌ای را پایان دهند و وعده‌های کارزار انتخاباتی وی را عملی کنند. بایدن در راهنمای امنیت ملی موقت خود که اخیراً منتشر کرد ضمن تاکید بر تمایلش برای تمرکز بر اروپا و منطقه هند-اقیانوس آرام به جای خاورمیانه، گفت: ایالات متحده نباید درگیر جنگ‌های ابدی شود که به قیمت جان هزاران نفر تمام شده و تریلیون‌ها دالر هزینه داشته است.

بر اساس این مطلب، در هفته‌های اخیر تیم بایدن تلاش کرده تا خروج از افغانستان را کامل کند، استفاده از حملات پهپادی را محدود کند، مجوز استفاده از نیروی نظامی سال ۲۰۰۱ (AUMF) را که آغازگر جنگ علیه تروریسم بود و این مجوز را که یک سال بعد برای توجیه حمله به عراق صادر شد را لغو کند، جنگ یمن را پایان دهد و روند تعطیلی گوانتانامو را آغاز کند؛ اما به گفته یک مقام آگاه دولت آمریکا، نیروهای شاغل در ارتش و جامعه اطلاعاتی در مقابل برخی از این اقدامات مقاومت می‌کنند. برخی می‌گویند اعلام موفقیت زودهنگام  و خروج بسیار سریع از افغانستان و خاورمیانه بایدن را در معرض همان انتقاداتی قرار می‌دهد که باراک اوباما هنگام خارج کردن نظامیان آمریکایی از عراق در سال ۲۰۱۱ متحمل شد و به سرعت بعد از آن فهمید که درها را به روی پدیده داعش گشوده است.

یک مقام ارشد دولت آمریکا روز پنجشنبه در مصاحبه‌ای تایید کرد، که بحثی شدید در داخل دولت آمریکا درباره چگونگی پایان دادن به جنگ‌های بی‌پایان در جریان است و افزود: «ما نگفته‌ایم که به نقطه عطفی در خصوص این هدف رسیده‌ایم. همچنان تهدیدهای تروریستی قابل توجهی علیه میهن و منافع ما در خارج وجود دارد». او همچنین بحث‌های شدید بین منصوبان سیاسی بایدن و مقامات ارتش و اطلاعاتی آمریکا را کاملاً انکار کرد. سخنگویان مدیر اطلاعات ملی و پنتاگون هم از اظهارنظر در این خصوص خودداری کردند.

در ادامه این گزارش به نقل از نشریه آمریکایی «پالتیکو» گفته شده که با این حال هفته گذشته دولت آمریکا اعلام کرد بایدن قصد دارد در همکاری با کنگره مجوزهای جنگی را که طی دو دهه گذشته عملیات‌های نظامی آمریکا در سراسر جهان را مورد تایید قرار داده‌اند، لغو کند و مجوز جدیدی را که ماهیت بی‌انتهای جنگ‌های خارجی آمریکا را کنترل می‌کند، مورد مذاکره قرار دهد. بر اساس این گزارش، «جن ساکی» سخنگوی کاخ سفید در این خصوص گفت که بایدن خواستار یک چارچوب جدید محدود و مشخص است که در عین محافظت از شهروندان آمریکا، پایانی بر جنگ‌های بی‌پایان باشد. 

افغانستان، آزمایشی زودهنگام برای دولت بایدن

به نوشته فارن پالیسی، برخی مقامات باتجربه آمریکا می‌ترسند خروج زودهنگام آمریکا به طور بالقوه آن را به جایی که آغاز کرد، بازگرداند. طبق توافق صلح «دونالد ترامپ» با طالبان، این گروه شبه‌نظامی قرار بود روابط خود را القاعده قطع کند اما به ادعای این گزارش، این کار را نکرده است.

در ادامه این گزارش آمده است: بایدن که مدت‌ها مدافع پرشور خروج بوده، سال‌ها می‌گفته که دولت افغانستان فاسد و غیر قابل اعتماد است و حالا در یک چرخش قابل توجه دولت وی پیشنهاد کرده «اشرف غنی» رئیس‌جمهور افغانستان قدرت را با طالبان در یک دولت «جدید و فراگیر» تقسیم کند. بلینکن اخیراً در نامه‌ای به غنی گفت که در صورت عدم پذیرش پیشنهاد از سوی او، آمریکا خروج کامل نظامیانش را تا قبل از اول می در نظر دارد.

بر اساس این گزارش، برخی مقامات ارشد کنونی و سابق آمریکا معتقدند القاعده و شاخه‌های آن به شکلی موثر حداقل از نظر تهدید مستقیم برای ایالات متحده خنثی شده‌اند و بجای ادامه جنگ علیه تروریسم که در دوره «جورج دابلیو بوش» آغاز شد، آن‌ها ترجیح می‌دهند مثل سایر کشورها با القاعده مانند مسئله‌ای کیفری که بهترین روش برخورد با آن از طریق پلیس و دادگاه است برخورد کنند.

به نوشته فارن پالیسی، «جه جانسون» مشاور ارشد سابق پنتاگون و وزیر پیشین امنیت داخلی آمریکا با این نظر موافق است و جنگ علیه تروریسم را پایان یافته می‌داند. وی در این خصوص گفت تهدید ترورسم پایان نیافته اما خود القاعده متلاشی شده و سایر سازمان‌های تروریستی احتمالاً تهدیدی را متوجه آمریکا نمی‌کنند که به این معناست که مجوز استفاده از نیروی نظامی سال ۲۰۰۱ که حدود دو دهه قبل صادر شد و اساساً اعلام جنگ علیه همه طرف‌های دخیل در حادثه یازده سپتامبر بود، دیگر معتبر نیست.

به ادعای این گزارش، سه تهدید بزرگ ترویستی یعنی داعش، القاعده و الشباب در حملات آمریکا نابود شده‌اند. به گفته «ست جونز» متخصص ضد تروریسم مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی (CSIS) نتایج یک تحقیق این مرکز که به زودی منتشر خواهد شد نشان داده تعداد طرح‌ها برای حمله در داخل آمریکا در پایین‌ترین میزان در دو دهه قرار دارد.

در همین حال، رئیس‌جمهور آمریکا بر تهدید بزرگتری تمرکز کرده و اف‌بی‌آی را مامور کرده بر تهدیدهای راستگرای داخلی مانند آنچه در حادثه حمله به کنگره آمریکا در ششم ژانویه رخ داد، تمرکز مجدد داشته باشد. به ادعای فارن پالیسی، در دو دهه بعد از حادثه یازده سپتامبر منابع اف‌بی‌آی به طور عمده متعهد به سرنگونی القاعده و سایر تروریست‌ها بوده‌اند در حالیکه تهدیدات داخلی وخیم‌تر شده است.

اما در حالی که برخی مقامات دولت بایدن با ارزیابی جانسون موافق هستند، برخی دیگر از مقامات می‌گویند هنوز روزهای اول دولتی است که با کمبود شدید دیپلمات مواجه است و فشارهای پنتاگون و جامعه اطلاعاتی بر آن شدیدتر شده است.

طبق گزارش این نشریه، در عین حال بایدن مصمم است که اشتباهات روسای جمهور سابق آمریکا را تکرار نکند. اوباما به طرز چشمگیری حملات پهپادی در خاورمیانه، آفریقا و جنوب شرق آسیا را افزایش داد. ترامپ به ارتش و سیا (سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا) آزادی عمل نامحدود برای انجام عملیات و انتخاب اهداف داد. اما در روزهای اخیر بایدن به این اختیارات پایان داده است.  

به ادعای این گزارش، به نظر می‌رسد حملات پهپادی آمریکا به پایین‌ترین میزان از زمان آغاز جنگ علیه تروریسم رسیده است. «کریس وودز» از موسسه انگلیسی «ایروارز» در این خصوص گفت در سال پایان حضور اوباما ۱۳ هزار حمله هوایی انجام شد که سال گذشته به حدود ۱۱ هزار مورد رسید و روند کاهشی آن ادامه دارد.

وی افزود بنابراین اگر بایدن درباره پایان دادن به جنگ‌های بی‌پایان جدی است، احتمالاً زمان بهتری از زمان حال برای این اقدام در سال‌های اخیر نبوده است.

اما تعداد منصوبان سیاسی بایدن از افراد منصوب در سمت‌های اداری در پنتاگون و سیا کمتر است و این در شرایطی است که دولت بایدن در پر کردن مناصب کلیدی هم شروعی کند داشته و این مسائل به صداهای مخالف قدرت بیشتری داده است. 

به نوشته فارن پالیسی، به گفته برخی از فعالان حقوق بشر که با دولت در تماس بوده‌اند، وی در حال اعمال فشار بیشتری نسبت به اوباما برای پایان دادن به طولانی‌ترین جنگ آمریکاست. اما در عین حال، تلاش‌های بایدن در این زمینه با سایر اولویت‌ها مثل مقابله با همه‌گیری کرونا که بسیار بیشتر از القاعده جان آمریکایی‌ها را گرفته تلاقی کرده است.

به باور جانسون، به رغم همه موانع برای پایان دادن به جنگ‌های بی‌پایان، نقطه پایانی می‌تواند وجود داشته باشد. وی به عنوان مشاور ارشد پنتاگون در سال ۲۰۱۲ در تبیین چگونگی پایان دادن به این جنگ‌ها گفت: نقطه عطفی فرا خواهد رسید که در آن بسیاری از سرکردگان و عوامل القاعده و وابستگان آن‌ها کشته شده یا دستگیر شده‌اند و این گروه دیگر قادر نیست حمله‌ استراتژیک را علیه آمریکا انجام دهد؛ به شکلی که از القاعد شناخت داریم، این سازمان که کنگره ما به ارتش مجوز تحت تعقیب قرار دادن آن را در سال ۲۰۰۱ داد، به شکلی موثر از بین رفته است.

جانسون در روزهای گذشته گفت که این نقطه عطف رسیده و افزود: وقتی درگیری‌ای که کنگره در سال ۲۰۰۱ مجوز آن را داد به پایان می‌رسد، باید شجاعت سیاسی بیان آن را داشته باشیم.

 واشنگتن پست اعلام کرد امکان تعویق یک ساله خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان وجود دارد.

این روزنامه افزود: تا زمان پایان طرح تقسیم قدرت بین دولت افغانستان و طالبان، این گروه با حضور آمریکا مخالفتی ندارد و به صورت غیرمستقیم با تعویق خروج نظامیان آمریکایی موافقت کرده است.

این در حالی است که گروه طالبان به خروج نظامیان غربی و آمریکایی مطابق توافقنامه صلح دوحه در ماه می آینده تأکید دارد و نسبت به هرگونه تخطی از این توافق هشدار داده و گفته است در آن صورت در تصمیم خود پیرامون حمله به نظامیان خارجی تجدیدنظر خواهد کرد.

آمریکا همچنین طرح جدیدی را برای صلح افغانستان مطرح کرده است.

بر اساس این طرح قرار است با همکاری سازمان ملل متحد، کشورهای همسایه و منطقه و جهان نشستی برای ایجاد دولت مشارکتی به منظور خروج از بحران کنونی راه اندازی شود اما این طرح آمریکا با مخالفت مقامات دولت افغانستان مواجه شده و آنها تأکید کرده اند انتقال قدرت تنها از طریق انتخابات ممکن است.

اخیرا تلاش‌ها برای روند صلح افغانستان با سرعت بیشتری آغاز شده و آمریکا می‌خواهد که این روند را هر چه زودتر به نتیجه برساند و نیروهای خود را از افغانستان خارج کند

زلمی خلیل‌زاد نمانیده ویژه آمریکا در امور صلح افغانستان، در سفر تازه اش به کابل، بعد از رویکار آمدن اداره جوبایدن، طرح حکومت موقت یا عبوری را با خود آورد و آن‌را در ملاقات‌هایش با سران دولتی و سیاسیون بیرون از دولت در میان گذاشت.

خلیل‌زاد در سفر ۳ روزه‌اش به کابل، با رئیس جمهور غنی، عبدالله عبدالله، رئیس شورای عالی مصالحه‌ی ملی و حامد کرزی رئیس جمهور پیشین و هم چنان با برخی از سیاسیون، فعالان مدنی و نماینده‌های زنان دیدار کردو گفتگو کرد.

وزارت امور خارجه امریکا، پیش از سفر آقای خلیل‌زاد به کابل، از آغاز سفر او به افغانستان، قطر و منطقه خبر داده و در خبرنامه‌ای نوشته بود که نمایندۀ ویژه امریکا برای صلح افغانستان در این سفرش با رهبران دولت افغانستان، طالبان و کشورهای منطقه که منافع‌شان در توافق عادلانۀ‌سیاسی و آتش‌بس در افغانستان است، گفت‌وگو می‌کند.

در حالی‌که سفر زلمی خلیل‌زاد به کابل به پایان رسید، حکومت امریکا می‌گوید، تلاش دارد که جنگ طولانی‌اش در افغانستان را مسوولانه به پایان برساند و این موضوع در رهنمود راهبرد موقت امنیت ملی ایالات متحدۀ امریکا نشر شده است.

در این رهنمود که در ۲۴ صفحه به نشر رسید از افغانستان هم یاد شده است. گفته می‌شود این رهنمود که در بخش امنیت ملی، منافع امریکا را در کوتاه‌مدت حفظ می‌کند و خط سرخ این کشور خوانده می‌شود، هم چنان جنگ افغانستان را بی‌پایان خوانده و تأکید کرده که ایالات متحده نباید در یک جنگی مصروف باشد که در آن هزاران انسان کشته شد و تریلیون‌ها دالر هزینه برداشت.

این رهنمود اما تأکید کرده که افغانستان نباید دیگر به جای امنی برای تروریزم بدل شود و یا هم منافع امریکا را تهدید کند.

در این راهبرد به پایان مسؤولانۀ جنگ افغانستان تأکید شده و افزوده که ایالات متحده با متحدانش به گونۀ مشترک کار می‌کند.

ایالات متحده‌ امریکا در حالی به پایان جنگ افغانستان و پایان دادن به مداخله اش در این جنگ خبر می‌دهد که زلمی خلیل‌زاد، نماینده ویژه امریکا برای صلح افغانستان در پایان سفرش به کابل، از حکومت افغانستان و گروه طالبان خواسته که راهی برای یک توافق سیاسی و رسیدن به آتش‌بس دوامدار بیابند.

آقای خلیل‌زاد در صفحۀ توییترش با اشاره به این دیدارها نوشت که در جریان این دیدارها، روی گزینه‌های مختلفی برای پیش‌برد گفت‌وگوهای صلح بحث کرده‌اند.

از سوی دیگر، آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه آمریکا، در نامه‌ای به محمد اشرف غنی، رئیس‌جمهور افغانستان ضمن هشدار در مورد وضعیت افغانستان، بر ضرورت فوری«راه حل‌سیاسی»برای آیندۀ این کشور و به نتیجه رسیدن روند صلح تاکید کرده است.

در این نامه آمده که واشنگتن قرار است از سازمان ملل بخواهد که نشستی بین‌المللی با حضور وزیران خارجه کشورهای منطقه از جمله روسیه، چین، پاکستان، ایران و هند برگزار کند.

در نامه هم‌چنین گفته شده است که نامۀ مشابهی به عبدالله عبدالله، رئیس‌ شورای مصالحه ملی، نیز فرستاده شده است.

آقای بلینکن خطاب به رئیس‌جمهور غنی گفته است که آمریکا پس از موافقت طرح ارایه شده از سوی افغانستان و گروه طالبان، از ترکیه خواهد خواست که نشستی در سطح مقام‌های بلندپایه برگزار کند تا طی آن دو طرف توافقنامه صلح را نهایی کنند.

نامه وزارت خارجه آمریکا با لحنی جدی و فوری ارایه شده و هم‌چنین هشدار داده شده که آقای بلینکن نگران است پس از خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان حتی با وجود ادامه کمک‌های مالی به افغانستان اوضاع امنیتی بدتر شود و طالبان بتوانند مناطق بیشتری را به تصرف خود درآورند.

در بخشی از نامه هم از پیامدهای فاجعه بار دهه ۱۹۹۰ میلادی در پی بی‌اتفاقی رهبران افغانستان اشاره شده و تاکید شده که چنین رویدادی نباید تکرار شود.

آقای بلینکن به آقای غنی نوشته است که طرحی برای کاهش ۹۰ روزه خشونت‌ها در آستانۀ عملیات بهاری طالبان نیز از سوی آمریکا ساخته شده است.

او هشدار داده ‌است که نبود اجماع میان رهبران افغانستان، سبب پیامد فاجعه‌بار در دهه نود شد و نباید چنین کاری باردیگر تکرار شود.

در پی انتشار نامه، رییس جمهور غنی با واکنش تندی با آن مخالفت کرد و گفت که هر نهادی می‌تواند خیال و خوابی را در کاغذ بنویسد و به عنوان راه حل به مردم افغانستان توصیه کند.

به گفته او از این نوع کاغذها در گذشته نوشته، حال هم نوشته می‌شود و در آینده نیز نوشته خواهد شد. او گفت که وثیقه (سند) افغانستان قانون اساسی این کشور است و افغانستان به وثیقه دیگر ضرورت ندارد.

هم‌چنین عبدالله عبدالله تایید کرد که در روزهای اخیر نظرات و طرح‌های مکتوبی(نامه وزیرخارجه آمریکا) با هدف سرعت بخشیدن به مذاکرات صلح این کشور مطرح شده است. عبدالله ضمن موافقت با این طرح، تاکید کرد که از چنین طرح هایی نباید ترسید و آن را باید مورد مطالعه دقیق قرار داد.

از سوی دیگر رونالد کوبیا، نمایندۀ اتحادیه اروپا برای افغانستان در توییتی نوشته است که افغانستان دارای قانون اساسی است، انتخابات و لویه جرگه برگزار کرده و و توافقنامه مشترک با آمریکا دارد و در روند صلح دوحه دخیل است.

او بدون اشاره به تحولات اخیر اضافه کرده است که افغانستان حمایت بخش بزرگی از جامعه بین‌المللی، سازمان ملل را دارد و نشست ژنو متعهد به محافظت از دستاوردها و جمهوریت شده است.

هم‌زمان با این، زلمی خلیلزاد به دیدارهایش با مقام‌های ترکیه در بارۀ تلاش‌های صلح در افغانستان ادامه داده و با مقامات آن کشور گفتگو کرد.

خبرگزاری انادولوی ترکیه به نقل از بیانیۀ ریاست جمهوری آن کشور گزارش داده که ابراهیم کالین سخنگوی ریاست جمهوری از خلیلزاد پذیرایی کرد و هردو در مورد گفتگوهای صلح بین‌افغانان در دوحۀ قطر بحث کردند.

کالین گفته است که ترکیه به حمایتش از این مذاکرات برای دستیابی به یک راه حل سیاسی جامع و فراگیر در افغانستان ادامه می‌دهد.

او افزوده که ثبات در افغانستان به صلح و رفاه منطقه‌ای کمک می‌کند و ترکیه به همکاری خود با تمام ذینفعان به شمول ایالات متحده دوام خواهد داد.

خلیلزاد پیش از سفر به ترکیه از پاکستان، قطر و کابل دیدن کرده بود، به اساس گزارش‌ها، او در دیدار با مقام‌های دولتی و سیاسی در کابل و با نمایندگان دولت و هم‌چنان با طالبان در دوحه همان طرح جدید را مطرح کرده است.

در این حال روسیه می‌گوید که طالبان باید بخشی از حکومت موقت در افغانستان باشند.

ماریا زخارووا سخنگوی گفته که در باره ایجاد یک حکومت ائتلافی موقت باید توسط خود افغان‌ستانی‌ها در جریان گفت‌وگوهای مصالحۀ ملی تصمیم گرفته شود.

این در حالی است که روسیه در نظر دارد تا نشستی را در باره صلح افغانستان در هفته جاری میزبانی کند.

حکومت افغانستان تا حال رسماً نگفته که در این نشست اشتراک خواهد کرد و یا نه.

هم‌چنان یکی از خبرگزاری ها، به نقل از یک منبع نزدیک به طالبان که نامش ذکر نشده گزارش داده که چهار یا پنج عضو دفتر سیاسی طالبان در دوحۀ قطر در نشست مسکو اشتراک خواهند کرد.

از سوی دیگر مولود چاووش اوغلو وزیر خارجه ترکیه روز جمعه ( ۲۲ حوت) گفت که کشورش در نظر دارد تا گفت‌وگوهای صلح افغانستان را به درخواست مقام‌های افغان و طالبان در ماه اپریل میزبانی کند.

پیش از این در بخشی از نامه انتونی بلینکن وزیر خارجه امریکا، که به رئیس جمهور محمد اشرف غنی فرستاده گفته شده بود که امریکا از ترکیه خواهد خواست تا نشستی را به سطح بالا در خصوص صلح افغانستان میزبانی کند.

حکومت افغانستان از اشتراک در نشست ترکیه به گونه روشن سخن نگفته، اما وزارت خارجه در پیامی از ابراز آمادگی ترکیه و برخی از کشورهای دیگر برای میزبانی از مذاکرات صلح افغانستان استقبال کرده است.

از طرفی هم، واشنگتن‌پست نوشته است که انتظار می‌رود نخست نشست وزیران خارجه امریکا، روسیه، چین، هند، پاکستان وایران از سوی سازمان ملل برگزار شود و این کشورها از آتش بس و مذاکرات برای انتقال سیاسی میان افغان‌ها پشتیبانی کنند.

بربنیاد این نوشته، سپس نشست مسکو با اشتراک طرف های افغان و نیز با حضور روسیه، چین، امریکا، پاکستان و ایران برگزار می شود و پس از آن نشست استانبول در ماه اپریل برگزار خواهد شد و اگر حکومت و طالبان درباره چارچوب انتقال سیاسی و آتش بس توافق کنند، امریکا شاید به گونه آهسته به سوی خروج به پیش برود.
با این حال، انتونی بلینکن وزیر خارجه امریکا با انتونیو گوترش سرمنشی ملل متحد در مورد افغانستان گفت‌وگو کرده است.

وزارت خارجۀ امریکا در بیانیۀ روز جمعه گفت که بلینکن از گوترش به خاطر تعهدش در زمینۀ کمک برای پیشبرد گفت‌وگو در بارۀ توافق سیاسی عادلانه و دوامدار و آتش‌بس دائمی و جامع تشکر کرد.

معاون شورای عالی مصالحه ملی افغانستان می‌گوید که کمیته موظف این شورا به بحث هایش در باره طرح امریکا امروز شنبه (۲۳ حوت) هم ادامه می‌دهد.

مولوی عطاالرحمن سلیم به رادیو آزادی گفت این کمیته ۱۵ عضو دارد و دیدگاه‌هایش را در مورد طرح به زودی به کمیته رهبری شورا پیشکش خواهد کرد.

او افزود” امیدواریم که امروز ما جمع بندی داشته باشیم و در یکی – دو روز دیگر که نشست کمیته رهبری شورای عالی مصالحه ملی برگزار می‌شود، دید خود را با این کمیته شریک سازیم و کمیته رهبری در رابطه با این طرح نظر واحد خود را داشته باشد تا اگر خدا خواسته باشد از این فرصت به نفع ثبات، امنیت، رفاه و آسایش افغانستان بهره خوبی گرفته شود.”

این تلاش‌ها در حالی صورت میگیرد که ادارۀ جوبایدن رئیس جمهور ایالات متحده سرگرم بررسی توافق‌نامۀ امریکا و طالبان است.

مردم افغانستان در یک حالت سردرگمی به سر میبرند و از آیندۀ مبهمی که در پیش رو دارند و نمی‌دانند چه خواهد شد، هراسناک و نگران اند. در عین حال، انتظار دارند، طرف‌های گفتگوکننده صلح و کشورها و نهادهای دخیل در قضیه افغانستان، همه راهی را برای برون از این مشکل جستجو کنند که به صلح منجر شود و دست‌کم خشونت‌ها و انسان‌کشی متوقف شود و زمینه زندگی انسانی در این سرزمین مساعد گردد و از سویی هم، دستاوردهای دودهۀ اخیر نباید فراموش شود. زیرا این دستاوردها به بها و قربانی‌های سنگینی به دست آمده است.

ماندگار

شمار نظامیان امریکایی جا به جا شده در افغانستان، هزار نفر بیشتر از ۲۵۰۰ نفری است، که از سوی مقام های امریکایی اعلام شده است.

در آستانه تصمیم‌گیری امریکا برای بیرون شدن کامل از خاک افغانستان، مشخص شده است شمار نیروهای امریکایی در کشور هزار نفر بیش از چیزی است که اعلام شده است.

به نوشته روزنامه «نیویورک تایمز» به نقل از مقامات اروپایی، آمریکایی و افغانستانی، تعداد نیروهای آمریکایی اعلام شده خاک افغانستان ۲۵۰۰ نفر است اما شمار واقعی آن‌ها حدود ۳۵۰۰ نفر بوده و این مسئله بر پیچیدگی‌ توافق دولت قبلی آمریکا با طالبان درخصوص خروج کامل نیروهای آمریکایی از افغانستان می‌افزاید.

اعضای کنگره آمریکا مکرراً از دولت درخواست کرده‌اند اگر قرار است نیروهای آمریکایی تا بعد از موعد مقرر نیز همچنان در افغانستان بمانند، شمار آن‌ها افزایش یابد.

به گفته یک مقام ارشد آمریکایی، علت مبهم بودن تعداد نیروهای حاضر در افغانستان این است که برخی نیروهای عملیات ویژه در این کشور، به طور رسمی ثبت نشده‌اند و علاوه بر این، یگان‌های موقتی و انتقالی نیز در افغانستان حضور دارند.

یک مقام دیگر آمریکایی گفت، این نیروها شامل «یگان‌های فرماندهی عملیات‌های ویژه مشترک» هستند که برخی از آن‌ها تکاورهای برجسته ارتش هستند که تحت نظارت سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سی‌آی‌اِی) و پنتاگون فعالیت می‌کنند.

آمریکا از یمن تا سوریه و مالی، نیروهایی را مستقر کرده است که فقط نهاد‌هایی مانند سی‌آی‌اِی از جزئیات آن مطلع است و اطلاعات مربوط به آن‌ها «محرمانه» تلقی می‌شود.

سال گذشته زمانی که «دونالد ترامپ» رئیس جمهور آمریکا فشار برای خروج سریع نیروها از افغانستان را تشدید کرد، وزارت دفاع و دیگر آژانس‌های امنیت ملی آمریکا شمار این نیروها را طوری تغییر دادند که اینطور به نظر برسد تعداد سربازان حاضر در افعانستان با سرعت بیشتری در حال کاهش است.

به نوشته نیویورک تایمز، این امر با اتفاقات سال ۲۰۱۹، هنگامی که ترامپ خروج نیروهای آمریکایی از سوریه را خواستار شد، قابل مقایسه است. «باراک اوباما» رئیس جمهور اسبق آمریکا نیز از روش مشابهی در مناطق جنگی استفاده کرده بود.

به گفته «لورل ای. میلر»، از مقامات سابق وزارت امور خارجه آمریکا در دوره اوباما و ترامپ در این‌باره گفت: «سرهم‌بندی اعداد، تا حدی نشان‌گر خودسرانه بودن تغییر تعداد اعلام شده با اهداف سیاسی است».

از ماه مارچ سال گذشته، تعداد نیروهای آمریکایی حاضر در افغانستان از ۱۲۰۰۰ به تعداد فعلی که به گفته پنتاگون ۲۵۰۰ نفر هستند، کاهش یافته است. این در حالی است که مقامات ارشد پنتاگون اصرار داشتند تعداد نیروهای حاضر در افغانستان باید دستکم ۸۶۰۰ نفر باشد تا بتوانند از نیروهای افغان پشتیبانی کرده و مأموریت‌های ضد تروریستی در این کشور انجام دهند.

افزون بر ۳۵۰۰ نیروی آمریکایی حاضر در افغانستان، حدود هفت هزار نیروی ناتو نیز در این کشور حضور دارند که از نظر لجستیک و محافظت از نیروهایشان به آمریکایی‌ها متکی هستند. به گفته کارشناسان، اگر واقعاً آمریکا قصد داشته باشد تا یکم ماه می (حدود یک ماه و نیم آینده) از افغانستان خارج شود، به‌لحاظ لجستیکی خروج هردوی نیروهای آمریکا و متحدانش در زمان مقرر غیرممکن خواهد بود.

شخص بایدن نیز در دوره‌ای که معاون اوباما بود، بر لزوم کاهش شمار نیروها تأکید داشت. اما او اکنون در مقام رئیس جمهور باید این خطر را در نظر داشته باشد که با انجام چنین کاری ممکن است طالبان دولت افغانستان را شکست داده و به شهرهای مهم تسلط یابد. بسیاری از فرماندهان نظامی آمریکایی همچنین مدعی هستند که خروج کامل از افغانستان خطر بازگشت گروه‌هایی مانند القاعده در این کشور را نیز به همراه خواهد داشت.

وحیدالله مجروح، سرپرست وزارت صحت عامه کشور روز یکشنبه 24 حوت در یک نشست خبری در کابل گفت معتادان در مراکز ترک اعتیاد به درستی درمان نمی‌شوند باید این افراد در آغوش خانواده و جامعه درمان شوند.

آقای مجروح اضافه کرد ما شاهد هستیم که یک معتاد، 6 بار تداوی شده است، اما دوباره به مواد مخدر روی آورده است.

او افزود: «معتاد پس از تداوی از مراکز درمانی، نیاز به حمایت خانواده‌اش دارد.»

در این نشست شماری دیگر از مسئولان دولتی گفتند دسترسی آسان به مواد مخدر، باعث شده است شهروندان به اسانی دسترسی داشته باشند و معتاد شوند.

محمد یعقوب حیدری، والی کابل گفت وزارت داخله باید در امر مبارزه علیه مواد مخدر جدی عمل کند؛ زیرا تنها در کابل بیش از 500 جریب زمین کوکنار کشت شده است.

آقای حیدری بیان کرد، بی تفاوتی مسوولان وزارت داخله باعث شده تا کشت کوکنار در سراسر کشور افزایش یابد. همچنان چالش‌های امنیتی از عوامل عمده این معضل محسوب می‌شود.

والی کابل افزود: تابلیت های k در تمام ناحیه‌های شهر کابل به صورت آشکار فروخته می‌شود اما وزارت‌های صحت‌عامه و داخله به دلیل بی‌کفایتی و فساد در اداره‌های شان نمی‌توانند که جلو فروش آن را بگیرند.

در همین حال، فاضل وسیط، نماینده معنیت مبارزه علیه مواد مخدر وزارت داخله گفت: 3.5 میلیون معتاد در کشور وجود دارد. اما این وزارت در سال گذشته توانسته است حدود « سه هزارو 709 » عملیات را علیه مواد مخدر انجام دهد.

او گفت: پولیس مبارزه علیه مواد مخدر در این مدت چهار هزارو 377 مظنون را نیز بازداشت کرده اند. همچنان، 22 لابراتوار پروسس مواد مخدر، 17 کارخانه تولید مشروبات الکولی، 21 ذخیره‌گاه مواد مخدر را تخریب و از بین برده اند.

آقای وسیط افزود: به مقدار مجموعی 565 متریک تن مواد مخدر مختلف النوع شامل 2.2 تن هیروین، 7 تن تریاک، 259 تن چرس، 210 تن بنگ‌دانه، 262 هزار و 27 تابلیب k، بیش از پنج هزار تابلیبت تیری‌مادول نیز کشف و ضبط گردیده است.

به گفته وی؛ در جریان این عملیات به مقدار 4.5 میلیون دالر امریکایی پول نقد، 20 کیلو گرام طلا، 748 عراده وسایط مختلف النوع همراه با 283 میل اسلحه نیز به دست پولیس مبارزه علیه مواد مخدر افتاده است.

او در اخیر تاکید کرد که به مبلغ 61 میلیون 482 هزار دالر امریکایی بر پیگر مافیای قاچاقبران مواد مخدر نیز وارد شده است.

این درحالی است که سازمان‌های جهانی همواره اعلام کرده اند که افغانستان یکی از کشور های بزرگ تولید کننده مواد مخدر در جهان است که گروه های تروریستی از عواید آن در جنگ های داخلی  استفاده می‌کنند.

زنده‌یاد سیّد جمال الدین مسلمان (نه افغانی، نه اسدآبادی و نه حسینی) از نظر اندیشه و بینش و شخصیّت و کارنامه، مثل هیچکس نبود؛ بلکه فقط مثل خودش بود. یکی از انسان‌های بی‌مانند و تکرارناپذیرِ تاریخ بشر، همین چهره بود.

سیّد جمال همانگونه که در قالب‌های خُردِ جغرافیا و ملیّت و قومیت (افغان و ایرانی و ترک و عرب و هندی و مصری) نمی‌گنجید؛ در قالب‌های تنگ و خُردِ مذهب و فرقه و نحله هم نمی‌گنجید. معروف است که از او پرسیدند: شیعه هستی یا سنی؟ در پاسخ گفت: هیچکدام! بلکه مسلمان هستم!

دقیقاً و عملاً سیّد جمال یک «مسلمانِ» حقیقی و پیروِ مکتبِ توحیدی و وحیانی اسلام بود و تعلقی به هیچ مذهب و فرقه و طریقه و شاخه نداشت. او نه شیعه بود و نه سنی. در فقه و احکام، نه حنفی بود و نه جعفری. در کلام و عقاید نه معتزلی بود و نه اشعری. در سیاستِ دینی نه پیرو نظریۀ خلافت بود و نه پایبند نظریۀ امامت.

سیّد جمال دقیقاً همان کسی بود که پیام الهی (وحی) و اسلام و قرآن و پیامبر برای تربیت و تولیدِ چنین «انسان‌»هایی آمده بود. پیام الهی و قرآن عظیم، هیچگاه و هیچ‌جا از شیعه و سنی و جعفری و حنفی و زیدی و شافعی سخن نگفته است؛ بلکه صرفاً از آیین توحیدی «اسلام» و تسلیم‌بودن آدمیان در برابر ارادۀ خداوند (مسلمانی) سخن گفته است. آنچه پیامبر برای ما آورد و خود بدان پایبند بود؛ نه شیعه بود و نه سنی و نه هیچ مذهب و طریقتِ دیگر. آن یگانۀ هستی، انسان‌ها را به توحید و تسلیم (مسلمان‌بودن) دعوت کرد و هیچ‌کسی را به هیچ مذهب و فرقه‌ای دعوت نکرد. خدا و قرآن و پیامبر از ما خواسته‌اند که «مسلمان» باشیم و هیچگاه از ما نخواسته‌اند که شیعه یا سنی یا زیدی یا وهابی و سلفی باشیم. فرقه‌گرایی و تعصب مذهبی و حق‌پنداری فرقۀ خاص و تکه ـ پاره کردن امت واحدۀ اسلام، با قطعیات و روح و حقیقتِ اسلام و قرآن در تضاد و ستیز است.

بر پایه‌ی آنچه گفته آمد، راهِ صحیح و صراطِ مستقیم همان است که سیّد جمال رفت؛ یعنی ما باید «مسلمان» و تسلیم ارادۀ الهی و پیرو آیین محمدی باشیم؛ نه پیرو مذاهب و فرقه‌هایی که هیچ جایگاهی در پیام الهی و تعالیم اسلام و متن قرآن و سنت و سیرۀ پیامبر ندارند. در آیین توحیدی اسلام چیزی به نام مذهب و فرقه و نحله وجود ندارد. تمام اینها ساخته و پرداخته‌ی خود مسلمانان در قرون و اعصارِ بعد از پیامبر است.

دنیای ویران و پریشانِ اسلام و مسلمانان که امروز با ده‌ها دردِ بی‌درمان (فرقه‌گرایی، مذهب‌پرستی، همدیگرستیزی، مسلمان‌کشی، تکفیر همدیگر و …) مواجه است؛ یکی از راه‌های علاجِ آن دردها، بازگشت به اندیشه و سیرۀ سیّد جمال است؛ اندیشه و سیره‌ای که تماماً از عین و متنِ پیام الهی و قرآن و آیین محمدی نشأت گرفته بود.

گِرِه‌های کور دنیای امروزِ مسلمانان با عالمان و فقیهان و اسلام‌شناسانی که خود را مدافع و مبلغِ مذهب و بیضه‌دار و تیکه‌دارِ فرقه و شاخه می‌دانند و نه پاسدار و پاسبانِ اصلِ دین و شریعت؛ هرگز گشوده نخواهد شد! دنیای امروز مسلمانان به «سیّد جمالِ مسلمان» نیاز دارد که فارغ از فرقه و مذهب و ملیّت و قومیت و زبان و رنگ و فرهنگ، به نجات و حیاتِ انسانِ «مسلمان» بیندیشد.

مسیح ارزگانی

نشست صلح مسکو که قرار است پنج شنبه آینده (۱۸ مارچ برابر با ۲۸ حوت) پیش از برگزاری نشست مهم ترکیه برگزار شود، یک فرصت کلیدی برای افغانستان است تا جایگاه دیپلماتیک خود را تقویت کند و وزارت خارجه‌ کشور می گوید قرار است هیأتی به نمایندگی از دولت افغانستان در این نشست اشتراک کند.

یک منبع معتبر و آگاه به رسانه ها گفت براساس دعوت‌نامه‌ روسیه، دو نفر به نمایندگی از حکومت افغانستان، دو نفر به نمایندگی از شورای عالی مصالحه‌، شش یا هفت نفر به نمایندگی از چهره‌ها و رهبران سیاسی و پنج نفر به نمایندگی از طالبان در نشست مسکو دعوت شده‌اند.

وی افزود در این میان حامد کرزی، رییس جمهور اسبق افغانستان، عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه ملی، مارشال عبدالرشید دوستم، رهبر حزب جنبش اسلامی، کریم خلیلی، رهبر حزب وحدت اسلامی، میررحمان رحمانی، رییس مجلس نمایندگان کشور، محمدعلم ایزدیار معاون اول مجلس سنا، گلبدین حکمتیار، رهبر حزب اسلامی، معصوم استانکزی، رییس هیات مذاکره‎‌کننده دولت افغانستان در دوحه، سید سعادت منصور نادری وزیر دولت در امور صلح و خانم نجیبه ایوبی، رییس کلید گروپ در این نشست از سوی مسکو دعوت شده‌اند.

نشستی که قرار است در مسکو برگزار شود با اشتراک روسیه، چین، آمریکا و پاکستان انجام می‌شود و به احتمال زیاد ایران نیز در آن حضور خواهد یافت.

بعد از شکست طالبان در سال ۱۳۸۰ و روی کارآمدن حکومت موقت به رهبری حامد کرزی و برگزاری سه دوره انتخابات ریاست جمهوری، نخستین نشست مسکو با حضور چهره‌های سیاسی و سران شماری از احزاب افغانستان و نماینده‌گان گروه طالبان روز سه‌شنبه ۱۶ دلو سال ۱۳۹۷ در مسکو برگزار شد.

در آن نشست یک هیأت هفتاد نفری از چهره‌ها سیاسی و سران احزاب افغانستان و ده نفر از نماینده‌گان گروه طالبان شرکت کرده‌بودند.

نشست مسکو در شرایطی قرار است برگزار شود که حکومت افغانستان در پی نامه هشدارآمیز امریکا به رییس جمهور غنی، تحت فشار قرار دارد تا طرح صلح امریکایی را بپذیرد. اما امرالله صالح معاون نخست ریاست جمهوری در واکنش به انتشار این نامه از طریق رسانه‌ها آن را “تحت فشار قرار دادن رهبران دولت افغانستان” خواند و افزود: درست است که شماری از یاران کم دل و بی‌دل مسیر را تغییر می‌دهند.

او اضافه کرد “انتخابات زودهنگام” خودش نوعی از قربانی دادن به صلح است.

معاون آقای غنی تاکید کرد، تا زمانی که “خواست‌های مشروع ملت افغانستان” در خطر باشد دولت بر سر اصل اساسی که انتخابات باشد، ایستاده است.

آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه آمریکا در نامه‌ای به محمد اشرف غنی رییس جمهور افغانستان نوشته است که او “باید” با طرح جدید دولت امریکا یعنی تشکیل دولت موقت و یا حکومت مشارکتی با طالبان موافقت کند.

اما اشرف غنی تاکنون بارها ضمن مخالفت با طرح حکومت انتقالی گفته است که دولت افغانستان تسلیم زورگویی های امریکا نخواهد شد و انتقال قدرت تنها از طریق انتخابات ممکن است.

از سویی هم قرار است نشستی شبیه نشست اول بن در ماه اپریل سال روان میلادی، به رهبری سازمان ملل متحد در شهر استانبول برگزار شود. گفته می‌شود که در این نشست همه کشورهای دخیل در روند صلح افغانستان، از جمله کشورهای منطقه در آن اشتراک خواهند کرد و زلمی خلیل‌زاد، نماینده ویژه وزارت امور خارجه امریکا برای صلح افغانستان، در حال حاضر مصروف رای‌زنی با کشورهای منطقه است تا زمینه برگزاری این نشست را در زمان تعیین شده فراهم کند.

شورای عالی مصالحۀ ملی امروز (یک‌شنبه، ۲۴ حوت) با نشر خبرنامه ‎یی اعلام کرد آقای عبدالله این مطلب را در نشست کمیتۀ رهبری این شورا مطرح کرده است.

در خبرنامۀ این شورا آمده است طرح پیشنهادی وزارت خارجۀ امریکا برای صلح افغانستان در نشست امروز این کمیته به بحث گذاشته شده و در این پیوند بحث مفصلی میان رهبران سیاسی کشور صورت گرفت.

به نقل از این خبرنامه، آقای عبدالله یادآور شد رهبران سیاسی باید موقف واضح و یک‌سانی را در پیوند به این طرح اتخاذ کنند. اعضای کمیتۀ رهبری شورای عالی مصالحۀ ملی تأکید می‌کنند آنان از هر اقدامی که به موفقیت روند صلح در کشور منجر شود، حمایت خواهند کرد.

گفتنی است زلمی خلیل‌زاد، نمایندۀ ویژۀ ایالات متحدۀ امریکا در امور صلح افغانستان دو هفته پیش طرح ایجاد حکومت مشارکتی صلح را با رهبران دولت و سیاسیون کشور در میان گذاشت. در این طرح برگزاری نشستی در مورد صلح افغانستان تا دو هفتۀ دیگر با اشتراک رهبران دولت و طالبان در انقره، پایتخت ترکیه پیش‌بینی شده است.

دولت افغانستان اعلام کرد نماینده‌گان سیاسی کشور در این نشست شرکت خواهند کرد. دولت همچنان اعلام کرده است که در نشستی دیگری که در مسکو قرار است برگزار شود، نیز شرکت می‌کند. گروه طالبان اما تاکنون در این باره اظهار نظری نکرده است.

 در ادامه واکنش‌ها به تقسیم اقوام بزرگ به زیرمجموعه‌های کوچک از سوی اداره ملی احصاییه و معلومات، عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه ملی نیز این اقدام را «غیرعلمی» خواند و از اداره احصاییه خواست اشتباه خود را اصلاح کند.

عبدالله عبدالله روز یک‌شنبه، بیست‌وچهارم حوت، در اعلامیه‌ای گفت اعتراض‌ها درباره تصمیم اداره ملی احصاییه و معلومات در «تقسیم اقوام به زیرمجموعه‌های متعدد» از سوی شهروندان کشور بلند شده است. این چنین تصمیم‌گیری درباره‌ی قضایای کلان و حساس ملی نیازمند بحث و مشورت در سطح ملی و بزرگ‌تر است.

رییس شورای عالی مصالحه ملی تأکید کرد در مرحله‌ای که افغانستان نیازمند اتحاد، اجماع و توافق نظر روی قضایای کلان کشوری است از دامن‌زدن به قضایای حاشیه‌ای که باعث خدشه‌دارشدن وحدت و اتحاد مردم می‌شود باید جلوگیری شود.

در اعلامیه عبدالله عبدالله آمده است: «اداره‌ی ملی احصاییه و معلومات باید با درنظرداشت مصلحت کلان کشور و اتحاد مردم افغانستان این اشتباه را اصلاح کند و در عمل‌کردهای خود از اقداماتی که به وحدت ملی و مصالح کلان کشور صدمه وارد می‌کند خود داری کند».

اداره ملی احصاییه و معلومات به تازه‌گی نام‌های ۵۴ «قوم جدید» را ثبت سیستم شناس‌نامه الکترونیک کرده است. این اداره تصمیم خود را به یک قرار قضایی که گفته است از سوی شورای عالی دادگاه عالی صادر شده، مستند کرده است. این قرار قضایی براساس حکم ریاست جمهوری صادر شده است.

سرور دانش، معاون دوم ریاست جمهوری که این اقدام را نیز فاقد جنبه علمی و مسلکی دانسته است، گفته است که در سال ۱۳۹۶ که فرمان ریاست جمهوری صادر شده است، چنین تصمیم گرفته نشد.

او نیز خواهان بازنگری تصمیم اداره احصاییه و معلومات شده است.

اقدام اداره ملی احصاییه و معلومات واکنش‌های گسترده را برانگیخته است.

میررحمان رحمانی، رییس مجلس نماینده‌گان، احمدضیا مسعود، صلاح‌الدین ربانی، عطامحمد نور، احمد مسعود و شماری از شهروندان کشور واکنش‌ تندی به این اقدام نشان داده‌اند.

هشتکی نیز در توییتر زیر عنوان «#نه_به_اکثریت_سازی_جعلی» شکل گرفته است.

در کنار واکنش‌های جدی و سیاسی، برخی از کاربران با طنز و کنایه به استقبال تصمیم اداره ملی احصاییه و معلومات رفته‌اند. کاربران می‌گویند که برخی از محلات نیز به نام اقوام درج سیستم شناس‌نامه الکترونیک شده است.

روند توزیع شناس‌نامه الکترونیکی که اخیراً شتاب بیش‌تر گرفته است، از همان آغاز جنجالی بود. این جنجال روی درج نام‌های اقوام و نیز کلمه افغان به عنوان معرف ملت، شکل گرفته بود. عبدالله عبدالله در آغاز نیز با این روند مخالفت کرد.

مجلس نماینده‌گان در هفتم ماه عقرب امسال طرحی را تصویب کرد که در آن خواستار توقف شناس‌نامه الکترونیک شده بود. این طرح به توقف توزیع شناس‌نامه منجر نشد.

اعضای مجلس نماینده‌گان در تلاش بازگرداندن قانون تصویب‌شده مجلس بودند که طبق آن، ملت و قوم در شناس‌نامه ذکر نمی‌شد. این طرح مصوب مجلس از سوی حکومت مورد پذیرش قرار نگرفت.

حمدالله محب مشاور امنیت ملی (یکشنبه، ۲۴ حوت ) با ( ستیفاتو پونتیکوروو) سفیر ملکی ناتو دیدار کرد.

در این دیدار دو طرف در خصوص همکاری های امنیتی و همچنین نحوه تقویت و اجرای اقدامات آتش بس و خشونت ها گفتگو کردند.

حمدالله محب در خصوص همکاری های امنیتی و اجرای اقدامات آتش بس با مقام های منطقه و سران اروپا دیدار های زیادی داشته است.

همچنان در آخرین سخنرانی خویش از اشتراک اش طی چند روز آینده  در نشست مسکو که راجع به صلح افغانستان است، امیدواری داد.

وزیر امنیت عامهٔ سریلانکا این تصمیمش را روز (جمعه، ۲۲ حوت) در یک کنفرانش خبری اعلام و پیشنهادش را جهت تأیید به کابینه فرستاد.

در این پیشنهاد وزیر امنیت عامهٔ سریلانکا آمده‌است پوشیدن حجاب از سوی زنان مسلمان در این کشور ممنوع و بیش از یک هزار مکتب‌ مسلمانان نیز مسدود می‌شود.

او پوشیدن برقع را نمادی از افراط‌گرایی پنداشته گفت:« که این یک رسم جدید است و در گذشته کسی در این کشور حجاب نمی‌پوشید.»

پیش از این، گوتابایا راجاپاکسا، رییس‌جمهور این کشور در دوران انتخابات گفته بود به افراطگرایی در این کشور نقطهٔ پایان می‌بخشد.

از سویی‌هم، این کشور، سال قبل اعلام داشته بود که قربانیان ویروس کرونا باید سوزانده شود اما با حمایت سازمان حقوق بشر این اقدام ایشان عملی نشد.

سردارولی تبسم، سخن‌گوی فرماندهی پولیس گفت این رویداد صبح امروز (یک‌شنبه، ۲۴ حوت) در ساحه‌ی «قلعه‌ی قدم»، از مربوطات حوزه‌ی پنجم امنیتی شهر غزنی رخ داده است.

آقای تبسم از این فرد به نام «قربان‌علی» نام برد و گفت او کارمند بخش کمپیوتر دادگاه استیناف غزنی بوده است.

در همین حال، او تأکید کرد نیروهای پولیس در ساحه اعزام شده و تحقیقات‌شان را در این مورد آغاز کرده‌اند. به گفته‌ی او، تلاش برای بازداشت عاملان این رویداد هم جریان دارد.

هنوز شخص و یا گروهی مسئولیت این رویداد را به عهده نگرفته است.

در چند ماه گذشته ترورهای هدفمند دادستان‌ها و کارمندان نهادهای عدلی و قضایی در بخش‌هایی از کشور از جمله غزنی به‌صورت نگران‌کننده افزایش یافته است. مسئولیت بیشتر این ترورها را شخص و یا گروهی به عهده نمی‌گیرد، اما دولت افغانستان همواره طالبان را مسئول این ترورها می‌داند.

این گروه در بیشتر نقاط ولایت ناامن غزنی در جنوب‌شرق کشور حضور و فعالیت دارد.

پولیس کابل ( یک شنبه ۲۴ حوت ) از باز داشت یک گروه ۴ نفری اختطاف گران در شهر کابل خبر داد.

یک گروه چهار نفری اختطاف ‌گران در ساحه گمرک مربوطات حوزه نهم امنیتی شهر کابل بازداشت شدند.

این گروه پس از اختطاف یک تن از مربوطات ولسوالی ده سبز ولایت کابل می‌ خواستند وی را به جای دیگری انتقال دهند که در یک اقدام سریع پولیس در ساحه حوزه نهم در منطقه گمرک شناسائی و در پی درگیری با پولیس بازداشت شدند.

قابل یاد آوریست فرد اختطاف شده از چنگ اختطاف ‌گران آزاد گردید و یک میل سلاح یک پایه مخابره و یک موتر نیز به دست پولیس افتاد.

همچنان در یک عملیات هدفمند دیگر تیم مشترک امنیتی کابل در منطقه اوزبین ولسوالی سروبی کابل دو فرد اختطاف شده از چنگ اختطاف ‌گران آزاد شد.

نشست یکشنبه ( ۲۴ حوت ) مجلس به ریاست میررحمن رحمانی، رئیس ولسی جرگه شورای ملی برگزار گردید.

نجیب الله ناصر با کسب ۱۱۴ رای تآیید به عنوان معاون دوم مجلس نمایندگان انتخاب شد.

انتخابات هیأت اداری مجلس نمایند‌گان با گزینش نجیب‌ الله ناصر در سمت نایب دوم پایان یافت.

در نتیجه چند دور انتخابات جاوید جیحون به عنوان نایب اول کریم اتل به عنوان منشی و حجت‌ الله خردمند به عنوان نایب منشی انتخاب شدند.

آقای اندارابی روز گذشته (شنبه، ۲۳ حوت) در یک گفت‌وگوی اختصاصی با آسوشیتید پرس گفت گروه طالبان با شبکه القاعده قطع روابط نکرده، بلکه آن را حفظ کرده است.

وی تصریح کرد نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان با حمایت سربازان آمریکایی بر گروه‌های تروریستی مستقر در منطقه، به ویژه گروه داعش فشار حد اکثری وارد کرده‌اند تا مانع فعالیت‌های گسترده‌ای آن‌ها شوند.

وزیر امور داخله با رد اظهارات آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه آمریکا که گفته بود پس از خروج نیروهای خارجی از افغانستان طالبان بر بیشتر خاک این کشور مسلط خواهند شد، بیان داشت نیروهای امنیتی و دفاعی کشور توان حفظ مناطق زیر تسلط خود را دارند.

اما او در عین حال تاکید کرد نیروهای امنیتی افغانستان برای کنترول مناطق دوردست کشور به حمایت نیروهای خارجی نیاز دارند.

آقای اندرابی خاطرنشان ساخت، سربازان ما توانایی دفاع از پایتخت، شهرها و مناطق زیر تسلط خود را دارند و آنان در سال جاری به طالبان ثابت کردند که اجازه تصرف قلمرو به آن‌ها را نمی‌دهند.

وزیر امور داخله با اشاره به شکایت‌های شهروندان کابل گفت ما از این نگرانی‌ها باخبر هستیم، اما از آن جای که حدود ۷۰ درصد از نیروهای پولیس مصروف نبرد با گروه طالبان اند و روزانه با بیش از ۱۰۰ حمله مواجه هستند، لذا تامین امنیت پایتخت با دشواری‌های همراه است.

وی در مورد ترورهای هدفمند اخیر در کشور نیز گفت که در یک ماه گذشته در پیوند به این رویدادها ۴۰۰ تن را بازداشت کرده‌اند.

آقای اندرابی همچنان علاوه کرد نیروهای پولیس افزون بر جنگ با گروه‌های تروریستی، با کشت، تولید و قاچاق مواد مخدر نیز در حال مبارزه اند.

این در حال است که بر اساس توافق‌نامه صلح ایالات متحده آمریکا با گروه طالبان، نیروهای خارجی تا اول ماه می به طور کامل افغانستان را ترک خواهند کرد.

در مقابل طالبان نیز تعهد کرده که روابط خود را با گروه‌های تروریستی مستقر در منطقه، به ویژه شبکه القاعده قطع می‌کنند و میزان خشونت‌های خود را کاهش داده و وارد روند گفت‌وگوهای بین‌الافغانی می‌شوند.

اما بر اساس گزارش وزارت دفاع آمریکا گروه طالبان نه تنها روابط خود با شبکه القاعده را قطع نکرده که جنگ‌جویان این شبکه را با افراد خود مدغم کرده‌اند.

همچنان بر بنیاد گزارش سازمان ملل متحد میزان خشونت‌های طالبان در ماه‌های اخیر به شدت افزایش یافته و سبب تلفات بی‌پیشینه غیرنظامیان در تناسب با سال‌های گذشته شده‌اند.

پولیس کابل ( یکشنبه ۲۴ حوت ) اعلام کرد از وقوع یک انفجار در پایتخت جلوگیری کرده است.

یک حلقه ماین استقامتی که در مسیر سرک قریه زندان ولسوالی موسهی ولایت کابل جابه جا و عیار گردیده بود خنثی شد.

قبل از وقوع انفجار منسوبین پولیس آن ولسوالی ماین را کشف و توسط تیم انجنیری اردوى ملى خنثی گردید و از وقوع یک رویداد خونین در شهر کابل جلوگیری شد.

 معاون نخست ریاست جمهوری با نشر گزارش جلسات شش و نیم از ۱۷ تا ۲۳ حوت، اعلام کرد از مدیریت تامین امنیت کابل کنار می‌رود، اما این جلسات ادامه خواهد یافت.
امرالله صالح در این گزارش به صورت مفصل به مسئله شبکه‌های جرمی، هسته‌های تروریستی در شهر کابل، تثبیت زمین برای خانواده‌های شهدای نیروهای امنیتی و دفاعی، شناخت عمیق تر از گروه طالبان و داعش، اعاده روحیه سربازان، شیوه‌های سربازگیری گروه طالبان و همچنان انتقال سرمایه به پاکستان و تلاش پاکستان برای جلوگیری از ظهور چهره‌های کاریزماتیک در میان طالبان پرداخته است.
صالح نوشت: «تمام دستگیر شده‌ها از ظلم – قساوت و فساد میان مشران طالبان قصه می‌کنند. در ولایت کندز قوماندان‌های طالبان از پول به اصطلاح اعانه و عشر و جزیه که از مردم عام جمع کرده‌اند دست به خریداری جایداد – چهار بار ازدواج و انتقال سرمایه‌های خود به کراچی و جاهای دیگر زده‌اند. کار کشفی ما بخاطر تثبیت سرمایه‌های پنهانی قوماندان‌های طالب در شهرهای کلان افغانستان ادامه دارد.»
صالح افزود گروه طالبان یا اجساد خود را به گونه بی نام و نشان دفن می‌کند یا این که برخی اجساد را به پاکستان انتقال می‌دهد.
او در این باره نوشت: «تحقیق روی چگونگی اینکه طالب با اجساد خود چه می‌کند را انجام دادیم. آنها تلاش می‌نمایند تلفات خود را مخفی نگهدارند و اجساد را بی‌هویت به خاک بسپارند. به خانواده‌ها اجازه دادخواهی نمی‌دهند و شماری از اجساد به پاکستان انتقال می‌گردد.»
معاون رییس جمهور مدعی شد شماری از اعضای داعش که بازداشت شده‌اند افراد بی‌سواد بوده و معنی داعش را نیز نمی‌دانند.
او تصریح کرد: «دریافتیم که ظهور چهره‌های جذاب و کرزماتیک در میان طالب ناممکن است. پاکستان به چنین امری اجازه نمی دهد. از لابلای اعترافات طالبان دستگیر شده دریافتیم که پس از دو نیم ماه چانه زنی در پشاور – کویته و کراچی و با پا درمیانی شدید سازمان استخباراتی پاکستان طالبان نتوانستند برای خود قاعده بزرگتر سیاسی و یا قومی ایجاد نمایند. آنهایی که برای طالب در شمال می‌جنگند با چشم خود می‌بینند که عایدات توسط یک حلقه خاص جمع شده و به کویته انتقال می‌گردد.»
آقای صالح مدعی شد ادعای طالبان را در این مدت مبنی بر عدم دست داشتن در انفجار ماین‌های مقناطیسی و ترورهای هدفمند دروغ ثابت کرده است.
صالح گفت: «دریافتیم که شورای به اصطلاح عالی تحریک طالبان مسما به شورای کویته چیزی به جز یک اسم برای تطبیق تصامیم اردوی پاکستان نیست.»

دریافتیم که چه مقدار مواد منفجره نظامی (غیرتجارتی) به طالبان داده می‌شود و از کدام فابریکه‌ها و دستگاه‌ها در اختیار شان قرار می‌گیرد. دریافت‌های خود را به خاطر تقویت موقف مشروع و برحق افغانستان با نهادهای جهانی شریک ساختیم. روایت طالب و پاکستان را در ارتباط به عدم دست داشتن در قتل های هدفمند و زنجیره ای دروغ ثابت کردیم و دنیا درک کرد ماهیت تروریستی طالبان به خاطر مذاکرات دوحه تغییر نکرده است بلکه این گروه ترور را قوت اصلی خویش می پندارد.»
صالح در خصوص جلسات شش و نیم گفت: «جلسات شش‌ونیم ادامه دارد و خواهد داشت. جلسات شش و نیم سلام خانه‌ای‌ست برای مردم و توده و بسته نخواهد شد.»