دسته: بین الملل

مقامات تیم نجات پاکستان گفته اند که این حمله، یکی از مرگبارترین حملات سال جاری در پاکستان بوده است.

مقامات امنیتی کویته می گویند 3 مهاجم کاملا مسلح حوالی ساعت 11 شب دیشب، به یک دانشکده نظامی در نزدیکی شهر کویته در حالی که بیشتر افسران در خواب بودند حمله کردند.

این دانشکده تقریبا 700 افسر پولیس در خود جای داده است.

به گفته مقامات این کشور، بیشترین تلفات این حادثه، زمانی بود که دو تن از مهاجمان مسلح که واسکت انتحاری به خود بسته بودند، خود را منفجر کردند. مهاجم سوم به ضرب گلوله نیروهای امنیتی کشته شد.

یکی از افسران حاضر در دانشکده به خبرنگاران گفت “من سه نفر را دیدم که کلاشینکوف به دست داشتند. آنها استتار کرده بودند و صورت هایشان را پوشانده بودند. آنها شروع به تیراندازی کردند و وارد لیلیه/خوابگاه شدند، اما من توانستم از بالای دیوار فرار کنم.”

این دانشکده نظامی در فاصله 20 کیلومتری شهر کویته مرکز ایالت بلوچستان پاکستان واقع شده است.

سرفراز بگتی وزیر ایالتی بلوچستان ضمن تایید این رویداد گفت که سه مهاجم مسلح در این رویداد اشتراک داشتند.

وی گفت “آنها اول دیده بانی را در بالای برج هدف قرار دادند، و پس از کمی رد و بدل تیراندازی، با کشتن دیده بان موفق به ورود به داخل محوطه دانشکده شدند.”

آقای بگتی گفت که در این حادثه 44 تن کشته شده و 118 تن دیگر زخمی شده اند، اما مقامات تیم نجات کویته امروز (سه شنبه) گفتند که تلفات این رویداد به 59 کشته و 120 زخمی رسیده است.

احتمال افزایش تلفات اما همچنان وجود دارد، زیرا وضعیت صحی برخی از زخمی ها وخیم گزارش شده است.

جنرال شیرافغان رئیس بخش شبه نظامیان بلوچستان که عملیات ضد تروریستی این رویداد را بر عهده داشت گفت پیش از ورود نیروهای امنیتی به ساحه، بیش از سه ساعت درگیری ادامه داشت.

وی مدعی شد که مهاجمان همگی واسکت های انتحاری به تن داشتند و با مربیان خود در افغانستان درحال ارتباط بودند.

او همچنین گفت که از رهگیری های مخابراتی مهاجمان متوجه شده اند که مهاجمان مسلح وابسته به شاخه العلیمی از گروه لشکر جنگهوی پاکستان بودند.

لشکر جنگهوی از هم پیمانان گروه تحریک طالبانی پاکستان هستند.

مقامات پاکستان مدعی هستند که برخی سران گروه تحریک طالبانی پاکستان در افغانستان حضور دارند، که این ادعای آنان قویا از سوی مقامات افغانستان رد می شود.

به گفته برخی کارشناسان امور، پاکستان با طرح این ادعاها، می خواهد عکس العمل متقابلی از اتهامات مقامات افغانستان و تقریبا بسیاری از دیگر کشورها مبنی بر حضور گروه های تروریستی در پاکستان از خود نشان بدهد.

دولت جاپان تصمیم گرفته است مبلغ 263 میلیون ین جاپانی (تقریبا 2.5 میلیون دالر) در اختیار دولت ازبکستان و دفتر مبارزه علیه مواد مخدر سازمان ملل متحد بگذارد تا علیه قاچاق مواد مخدر از افغانستان به ازبکستان مبارزه کنند.

دولت ازبکستان با استفاده از این مبلغ، قرار است گروه های سیاری در سطح وزارتی این کشور تشکیل دهد تا علیه قاچاق مواد مخدر از افغانستان به این کشور مبارزه کند.

دولت جاپان و دفتر مبارزه علیه مواد مخدر سازمان ملل متحد در همین راستا یادداشت تفاهمی را در 20 اکتبر (29 میزان) با یکدیگر به امضا رساندند.

اکی پرس نوشته است هیات جاپانی که به ازبکستان سفر کرده است در مراسم امضای این یادداشت تفاهم، از اهمیت همکاری های دفتر مبارزه علیه مواد مخدر سازمان ملل و دولت ازبکستان در راستای مدیریت مرزی و مبارزه علیه قاچاق مواد مخدر یاد کرد.

به گفته این هیات جاپانی، هدف از اجرای این برنامه تقویت پتانسیل های مربوطه در زیرساخت های ازبکستان و گسترش همکاری های سه جانبه میان ازبکستان، دفتر مبارزه علیه مواد مخدر سازمان ملل متحد و دولت جاپان، و همچنین اعتماد سازی متقابل میان سه ازبکستان، جاپان و سازمان ملل متحد می باشد.

لازم به ذکر است که افغانستان و ازبکستان در شمال کشور 137 کیلومتر مرز مشترک با یکدیگر دارند که تردد غیرقانونی، قاچاق مواد مخدر و یا قاچاق سلاح در این مرز همواره یکی از نگرانی های مقامات دو کشور بوده است.

اعضای گروه جنبش اسلامی ازبکستان و دیگر شاخه های وابسته به آن مانند گروه جندالله همواره از این مرز برای قاچاق سازمان یافته مواد مخدر از افغانستان به ازبکستان و پس از آن به کشورهای اروپایی استفاده می کنند.

جنبش اسلامی ازبکستان در سال 1998 توسط «جمعه نمنگانی» و «طاهر یولداشف» و پس از پایان جنگ داخلی تاجیکستان تاسیس شد و هدف آن براندازی دولت اسلام کریم اف رئیس جمهوری اسبق ازبکستان بود.

این جنبش از متحدان گروه القاعده و طالبان محسوب می گردد.

خبرنامه ای که این وزارت منتشر کرده گفته شده که نیروهای پولیس مبارزه با تروریزم، هزار کیلوگرم مواد انفجاری نوع امونیم نایتریت را که در یک موتر بس بارگیری شده بود، از مربوطات ولایت کنر کشف و ضبط کرده اند.

در خبرنامه امده است که در پیوند به این رویداد، سه تروریست که دو تن آنان شهروندان پاکستانی اند، نیز توسط پولیس بازداشت شده اند.

وزارت امور داخله می گوید که موتر بس حامل مواد انفجاری، دارای پلیت پاکستانی بوده که نشان می دهد تروریستان از آن سوی مرز، مواد انفجاری را بارگیری و جهت استفاده در اهداف تروریستی به افغانستان منتقل کرده اند.

این وزارت همچنین می گوید که نیروهای پولیس مبارزه با تروریزم، درتمامی نقاط کشور مشغول اجرای عملیات های کشفی اند تا از وقوع حوادث ناگوار تروریستی جلوگیری به عمل آورند.

گفته می شود این رزمایش مشترک نظامی بخشی از تلاش های چین به منظور تقویت امنیت منطقه می باشد.

وزارت دفاع تاجیکستان گفته است که این رزمایش مشترک نظامی 5 روز به طول خواهد انجامید و در آن دست کم 10 هزار سرباز با وسایط نقلیه نظامی و هلی کوپتر حضور خواهند داشت.

این رزمایش در حالی صورت می گیرد، که مقامات تاجیک ماه گذشته اعلام کرده بودند چین زیرساخت های امنیتی این کشور را با افغانستان تقویت می کند.

افغانستان و تاجیکستان 1300 کیلومتر مرز مشترک با یکدیگر دارند که همواره گزارش هایی از قاچاق مواد مخدر از این مرز طولانی منتشر می شود.

همچنین گفتنی است که چین و تاجیکستان اوایل سال جاری میلادی به افغانستان و پاکستان در امر مبارزه علیه تروریزم پیوستند.

این مهاجران در روستایی در نزدیکی مرز صربستان در خانه ای توسط قاچاقبران انسان پنهان شده بودند.

پولیس مقدونیه روز گذشته (چهارشنبه) پس از ساعت ها عملیات جستجو موفق به کشف این خانه در روستای «لوجانه» و بازداشت این مهاجران گردید.

لازم به ذکر است که روستای لوجانه در مرز بین مقدونیه و صربستان واقع شده و مسیری پر رفت و آمد برای مهاجرانی است که از کشورهای آسیای مرکزی قصد مهاجرت به کشورهای اروپای غربی را دارند.

مهاجران معمولا به طور گروهی در خانه هایی که توسط قاچاقبران انسان در این مرزفراهم می شود، منتظر می مانند تا زمان مناسب عبور از مرز برای آنها مهیا شود.

وزارت امور داخله مقدونیه گفته است که اطلاعاتی در خصوص این گروه از مهاجران غیرقانونی دریافت کرده بود و بلافاصله تصمیم به اقدام گرفت.

در میان این مهاجران، 43 مرد، 3 زن و 7 کودک بودند.

مقدونیه اوایل سال جاری مرز مشترکش با یونان را بست تا از ورود بیشتر مهاجران غیرقانونی جلوگیری کند.

براساس گزارشات اداره های مربوط به مهاجرت، سال گذشته، روزانه تا 10 هزار نفر از این مرز به طور غیرقانونی عبور می کردند.

اما پس از اینکه این مرز بسته شد، گفته می شود روزانه به طور میانگین 100 نفر تلاش می کند تا به طور غیرقانونی از این مرز عبور کند.

همچنین مقامات مربوطه می گویند که سال گذشته، اکثر مهاجران به صورت خانوادگی از این مرزها عبور میکردند، اما هم اکنون، تقریبا تمامی مهاجران جوانان کم سن و سال هستند.

سانجی شامی رئیس اداره مبارزه علیه تروریزم ایالت مادیا پرداش گفت که این شماره تلفون مرموز (0093729864241) متعلق به سیستم مخابراتی افغانستان است و تاکنون برای بسیاری از ساکنان ایالت های مادیا پرادش، اوتار پرداش، چتیسگرا و دیگر ایالت ها طی چند روز گذشته مشکلاتی را به بار آورده است و حساب های اعتباری این مردمان را خالی کرده است.

لازم به ذکر است که این شماره تلفون در اپلیکشن «تروکالردات کام» (اپلیکشنی که می توان با وارد کردن شماره تلفنی خاص، نام و تخلص دارنده آن شماره را مشاهده کرد. Truecaller.com ) و دیگر اپلیکشن هایی از این دست، به عنوان شماره ای از افغانستان، و با نام دارنده «تروریست» ثبت است.

از این شماره با سرورهایی مختلف تماس هایی با مردم چند ایالت هند برقرار شده، و تمامی پاسخ دهندگان به شماره، حساب های اعتباری تلفون شان خالی شده است.

پولیس ایالت مادیا پرادش توصیه کرده است که تحت هیچ شرایطی تماس با این شماره برقرار نکرده و به هیچ تماسی از این شماره نیز پاسخ ندهند، در غیر این صورت، حساب اعتباری تلفون خالی خواهد شد.

لازم به ذکر است که طی 3 روز گذشته، حساب های اعتباری تلفون های بسیاری از افراد به شمول سیاستمداران، تاجران، افسران پولیس و بسیاری از خبرنگاران در این ایالت هند پس از پاسخ به تماس از سوی این شماره، خالی شده است.

بهتر است برای درک بهتر این گفته رابرت هویل، نگاهی کوتاه به برخی رویدادهایی از این دست و مرتبط با افغانستان بیاندازیم.

از سال 2001 تا سال 2015، دولت انگلیس بیش از 27 میلیارد پوند صرف جنگ در افغانستان کرد.

طی همین مدت، این کشور مجبور شد تا 12 میلیارد پوند از بودجه خدمات صحی اش را بکاهد تا بتواند در جنگ افغانستان هزینه کند.

برخی رسانه های انگلیس به نقل از مقامات سیاسی این کشور به منظور دادن توجیهی سیاسی برای این اقدام، می نوشتند که انگلیس باید به افغانستان وارد شود تا منطقه را با ثبات سازد؛ و از این رو انگلیس نیز با ثبات خواهد ماند.

“نمی دانم آیا واقعا این طرز فکر درستی بود و یا خیر؟”

تاریخ نشان داده است که جنگ تاثیر برعکس داشته و مداخله در خاورمیانه برخلاف تصور غربی ها، سبب افزایش تروریسم در منطقه شده و هرج و مرج هایی به مراتب بیشتر از دوران جنگ را به باور آورده است.

نویسنده انگلیسی می نویسد که ناکامی در باثبات ساختن افغانستان، بر علاوه مصرف شدن پول های کلان، جان 453 سرباز انگلیسی را نیز گرفته است.

او می افزاید “چرا کمپاین افغانستان تا به این اندازه طولانی، دچار انحراف و یا پرهزینه شده است؟ یا شاید ناکارآمدی محض سیاست مداران در این واقعه دست داشته است؟؟؟ اما زمانی که به دنبال جوابی بهتر بودم، چیزی کشف کردم که مسیر اصلی خبرها را به بیراهه برده بود.”

نظریه پردازان توطئه صحبت از یک منبع عظیم گازی در زیر دریای خزر می کنند که شرکت های نفتی تمایل دارند برای استخراج آن، خط لوله ای از آن کشیده و به خلیج فارس امتداد دهند.

برای این کار، خط لوله یا باید از طریق ایران و یا از طریق افغانستان به خلیج فارس کشیده شود، که بر اساس نظریه توطئه پردازان، این مهم ترین دلیل دولت انگلیس برای به اصطلاح باثبات سازی منطقه است.

“آیا این واقعا دلیل اصلی انگلیس است؟ آیا واقعیت دارد که این همه پول مصرف شد و این تعداد سرباز جان باختند، آن هم فقط و فقط برای پولدارتر ساختن شرکت های نفتی؟؟”

 

اگر این طور باشد که می توان طور دیگری نیز ماجرا را استنباط کرد؛ نیروهای انگلیس به هدایت دولت انگلیس به منطقه اعزام نشدند که از منطقه محافظت کنند، بلکه آنها در واقع به عنوان یک ارتش شخصی در اختیار شرکت های شخصی بوده اند.

و همچنین، از آنجایی که این طرح به طور مشترک هم توسط دولت حزب کارگر و هم دولت حزب محافظه کار حمایت می شد، می توان گفت که سیاستمداران نیز در خدمت مردم نبوده اند، بلکه آنها نیز در خدمت شرکت های شخصی بوده اند.

و این ماجرا تنها به انگلیس خلاصه نمی شود؛ در آمریکا نیز شواهدی این گونه، به مراتب قوی تر و مشهودتر از شواهد در انگلیس است، که سیاست مداران و نیروهای مسلح آمریکایی در خدمت شرکت داران شخصی بوده اند.

در دوران جنگ عراق، دیک چینی وزیر دفاع وقت آمریکا مبلغ 8.5 میلیون دالر به «گروه تولیدی نفتی هلی بورتون» داد، و سپس از سیاست دست کشید و رئیس اجرایی این شرکت شد.

شرکت هلی بورتون از آن زمان تاکنون طی قراردادهایی متفاوت، (40 میلیون دالر) برای کار در عراق دریافت کرده است.

به نظر می رسد، این استفاده طلبی کلان از جنگ، از دید اصلی خبرها پنهان مانده است؛ اما به اسناد شواهد نظریه پردازان توطئه افزوده است.

پژوهشگران خبری بی طرف مدعی اند که دولت ها و رسانه ها با یکدیگر جورآمد/ساخت و پاخت کرده اند تا این گونه وقایع را از صدر خبرها پنهان نگاه دارند، زیرا هر دوی آنها (دولت و رسانه ها) توسط یک گروه مخفی به نام «نظم نوین جهانی» کنترول می شوند.

این اجتماع مخفی قصد دارد با به کنترول گرفتن بشر، آن را به بردگی و استثمار خود به منظور منفعت «جامعه ای برتر» بگیرد.

لازم به ذکر است که نظریه «نظم نوین جهانی» در گفتمان های سیاسی از زمان آدولف هیتلر تا زمان جرج بوش پدر بر سر زبان ها بوده است.

 

 

از آنجایی که این اجتماع مخفی برای پیش برد این اهداف بزرگش نیازمند به سرمایه است، گفته می شود که توسط پول های به ارث رسیده از حکومت های اشرافی و خانواده های بانکدار تامین می گردد. توضیح بهتر و خلاصه برای حکومت های اشرافی و خانواده های بانکدار، (نظم قدیم جهانی) است.

نظریه پردازان توطئه معتقدند که نظم نوین جهانی متشکل از اجتماع ها و گروه هایی سری و مخفی از اشراف زاده ها می باشند که در خفا تصمیم به هدایت جامعه به سوی یک هدف گرفته اند.

گفته می شود این اجتماع مخفی در نظر گرفته است از طریق تمامی هرج و مرج هایی که ما همه روزه در گوشه و اطراف دنیا شاهدیم، و با هدف طولانی مدت جهانی سازی، منابع جهانی و حکومت داری یک دولت بر سراسر دنیا، قدرت و ثروت شان را محکم و یک پارچه سازند.

به نظر می رسد تجزیه ملت ها وسیله و ابزاری مناسب برای رهایی یافتن از ملی گرایی است، زیرا نظریه جهانی سازی به ثروتمندان این اجازه را می دهد تا ملت های ضعیف تر را با امپریالیسم اقتصادی در استثمار خود قرار دهند.

البته این موضوع آن چنان هم در حد کلمه و نظریه نیست، زیرا در حال حاضر نیز می توان آثار آن را در افزایش روند اجبار کشاورزان و کارگران صنعتی کار به عنوان منابع تولیدی ارزان به خوبی مشاهده کرد.

 

 

امروزه، تخمین زده می شود بیش از 27 میلیون نفر در سراسر دنیا به گونه های متفاوت در بردگی بسر می برند؛ این، بیشترین تعداد برده در تمام طول تاریخ است.

برای اینکه بتوانند این اهدافشان را وضع کنند، نظم نوین جهانی از گروه های متفاوتی استفاده می کند که هر یک از این گروه ها موظف به کار کردن بر روی یکی از جنبه های مختلف از طرح هدف قراردادن سرنوشت بشری می باشند.

اینها گروه هایی واقعی هستند که به منظور ارتقای هماهنگی بین المللی، پس از جنگ جهانی دوم تشکیل شدند و شامل گروه هایی چون «گروه بیلدربرگ»، «کمیسیون سه جانبه»، «باشگاه روم»، «شورای روابط خارجی» و «اعضای مخفی باشگاه» هستند.

این گروه ها قدرتمندترین و ثروتمندترین افراد دنیا به شمول روسای جمهور کشورها، سیاستمدارها و چهرهای پیشرو در عرصه های تجارت و اقتصاد را به خود جذب می کنند.

از آنجایی که این گروه ها طرح هایشان را هیچ گاه علنی نمی کنند، و به رسانه ها نیز این اجازه را نمی دهند تا طرح هایشان را افشا کنند، بسیار شبیه به فیلم «شبح» از سری فیلم های «جیمزباند» می باشند.

اما، شاید تئوری توطئه بزرگ نظم نوین جهانی بسیار بیشتر از آن چیزی که فکر می کنیم به آن هایی که در راس قدرت هستند و در رقابت برای حفظ سرمایه ها و قدرت این توطئه تلاش می کنند، اعتبار می دهد.

بهرحال، این مردم است که همچنان بهای همه چیز را می پردازند؛ مانند افغانستان که پول را مردم پرداخت می کنند و جان را سربازان از دست می دهند.

از سویی دیگر، مداخلات نظامی و میانجی گری های سیاسی در خاورمیانه، بیشتر از ایده های وهمی افراطی گری های مذهبی علیه جامعه غربی حس نفرت برانگیخته است.

کار ساخت خط لوله گاز طبیعی «عبور از افغانستان» از ماه دسامبر سال 2005 آغاز شد و گفته می شود که تا سال 2019 تکمیل می شود؛ پروژه ای که تحت هیچ عنوان برای خانواده های محروم سربازان کشته شده در جنگ منفعت سازی نمی کند و پول هایی هم که از بخش خدمات صحی کشور برداشته شده را باز نمی گرداند.

از این رو، به نظر می رسد که نظریه پردازان توطئه تمام این مدت راست می گفته اند و حق با آنها بوده است.

رابرت هویل می نویسد “شاید به عنوان حداقل یک رای دهنده، بتوانیم دفعه بعد که دولت خبر از مداخله جهانی دیگر داد، بپرسیم چرا ما را به داخل جنگی پر هزینه می کشانند که هیچ تهدیدی علیه ما و کشور ما نیست.”

 

 

ناتاشا برتود سخنگوی کمیسیون اروپا گفت “توافقنامه امضا شده میان افغانستان و اروپا که به موجب آن، بازگشت ان دسته از مهاجرانی که پرونده پناهندگی شان پذیرفته نشده، تسهیل می گردد، بیشتر به نفع یونان است.”

ناتاشا برتود افزود “از آنجایی که یونان اولین کشور اتحادیه اروپا است که مهاجران به آن وارد می شوند؛ با امضای این توافقنامه، فشار سیل مهاجرت ها به این کشور کمتر می شود.”

وی گفت “بر اساس این توافقنامه چارچوبی مشخص برای سرعت بخشیدن به پروسه بازگشت، و ادغام دوباره مهاجرین و همچنین مبارزه با قاچاق انسان صورت می گیرد.”

لازم به ذکر است که این توافقنامه بخشی از تلاش های اتحادیه اروپا برای ساماندهی سیل های مهاجرت هایی است که اخیرا به این قاره سرازیر شده است.

سال گذشته، بیش از 180 هزار مهاجر افغان وارد اروپا شدند و درخواست پناهندگی دادند. بیشتر انها به آلمان رفتند.

چین گفته است که دو کشور به عنوان عضو دایم شورای امنیت سازمان ملل متحد همواره روابط نزدیکی با یکدیگر داشته اند.

لی باودونگ معاون وزیر امور خارجه چین روز گذشته (یکشنبه) در یک نشست خبری گفت روسیه و چین به عنوان دو عضو دایم شورای امنیت سازمان ملل متحد، همواره به طور نزدیک با یکدیگر کار کرده اند و دیدگاه هایشان را در خصوص مسایل منطقه ای و جهانی با یکدیگر شریک ساخته اند.

لی باودونگ گفت “چین و روسیه مواضعی مشترک در خصوص بسیاری از مسایل مهم دنیا به شمول سوریه و افغانستان دارند. دو کشور به عنوان عضو دایم شورای امنیت سازمان ملل متحد به همکاری های خود در خصوص مسایل منطقه ای و بین المللی ادامه می دهند.”

چین به علاوه روسیه به عنوان تنها عضو غیر غربی شورای امنیت سازمان ملل متحد، همواره جانب روسیه را در خصوص مسایل مهم دنیا گرفته است.

روز شنبه، لیو جیویی فرستاده دایم چین در سازمان ملل متحد، تاسف اش را در پیوند به رد قطعنامه روسیه در خصوص سوریه که توسط شورای امنیت وتو شده بود، ابراز کرد.

او این قطعنامه روسیه را جامع، همه شمول و با تعادل اعلام کرده بود.

فرستاده چین در سازمان ملل متحد گفت “چین به پیش نویس قطعنامه روسیه رای داد، اما متاسف است که این قطعنامه قبول نشد.”

پیش نویس قطعنامه روسیه با 9 رای مخالف نسبت به 4 رای موافق مورد قبول واقع نشد. دو کشور هم از رای دادن خودداری کردند.

یک قطعنامه از فرانسه که پیشنهاد می داد منطقه ای بدون پرواز در سوریه شناخته شود، درست مانند قطعنامه ای که در سال 2011 از سوی همین کشور پیشنهاد شد و سبب کشته شدن معمرقذافی شد، توسط روسیه وتو گردید. چین نیز در خصوص این قطعنامه فرانسه، از رای دادن خودداری کرد. ونزوئلا به عنوان عضو غیردایم شورا مانند روسیه به این قطعنامه رای منفی داد.

راجنات سینگ وزیر امور داخله هند گفته است که مرز مشترک پاکستان و هند تا پایان سال 2018 به طور کامل مهر و موم می شود.

وی گفت در حال حاضر طرح عملیاتی این موضوع آماده شده است و تلاش ها نیز در جریان است تا به زودی اجرایی گردد.

آقای سینگ افزود “دولت همچنین به دنبال راه حل های فن آورانه برای حفاظت از این مرز می باشد.”

وزیر امور داخله هند تاکید کرد “نمی توان امنیت ملی را به خطر انداخت و ما به ارتش خودمان باور داریم.”

او در همین حال همچنین از مقامات ایالت های سرحدی این کشور به شمول جامو و کشمیر، پنجاب، راجستان و گجرات خواست تا به منظور تامین امنیت مرز بین المللی با پاکستان به دنبال ایجاد موانع فیزیکی و غیر فیزیکی باشند.

وی خواستار تسریع بخشیدن در کار اجرای این پروژه شد.

مقامات در کمیشنری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان می گویند که این آمار بالاترین رقمی است که از سال 2007 تاکنون به ثبت رسیده است.

دنیا خان سخنگوی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان در پاکستان می گوید عاملان زیادی سبب این افزایش غیرمعمول در بازگشت مهاجران افغان می باشد، اما در حالت کلی، تمامی این بازگشت ها «دواطلبانه» است.

خانم دنیا خان افزود پاکستان همچنین از سیستم جدیدی برای مدیریت مرزی میان افغانستان و پاکستان رونمایی کرد که براساس آن، تردد میان دو کشور قانون مند شده و از رفت و آمدهای غیرقانونی جلوگیری می کند.

وی می گوید براساس سیستم جدید، شهروندان دو کشور مجبور به اخذ ویزا برای عبور و مرور می باشند که این خود سبب می شود روزانه 6 هزار افغان به افغانستان بازگردند.

خانم دنیا توضیح می دهد که “بسیاری از خانواده های افغان در پاکستان زندگی می کنند که نان آور خانواده آنها در افغانستان کار می کنند. این سرپرست خانواده ها هر وقت می توانستند به پاکستان می آمدند تا از خانواده هایشان سری بزنند. از انجایی که هم اکنون رفت و آمد میان دو کشور قانونمند شده است، برای بسیاری از این خانواده ها گرفتن هر بار ویزا برای آمدن به پاکستان امکان پذیر نیست، از این رو مجبور می شوند به افغانستان بازگردند.”

لازم به ذکر است که پاکستان یک و نیم میلیون مهاجر افغان دارای مدارک اقامتی را در خود جای داده است، و گفته می شود که بیش از یک میلیون تن دیگر فاقد مدارک اقامتی هستند.

شفاخانه داکتران بدون مرز در شهر کندوز سال گذشته در چنین روزی و همزمان با حملات شورشیان طالبان به این شهر، هدف بمباران یک جنگنده آمریکایی به مدت یک ساعت قرار گرفت.

در این حادثه 42 تن به شمول 14 داکتر و کارمند این شفاخانه جانشان را از دست دادند.

پنتاگون چند روز پس از این حادثه در گزارشی نوشت که این حادثه ناشی از خطای انسانی بوده است.

سازمان داکتران بدون مرز اما این گزارش وزارت دفاع آمریکا را نپذیرفت و خواهان تحقیقی مستقل در این رابطه شد.

مقر اصلی این سازمان در شهر ژنوای سوئیس امروز با برگزاری یک مراسم یادبود از این حمله و بمباران دیگر شفاخانه های این سازمان در شهر حلب سوریه گرامی داشت به عمل آوردند.

به گفته این سازمان، چهار شفاخانه این سازمان طی هفته گذشته در درگیری ها در سوریه تخریب شده اند.

جوان لو رئیس سازمان داکتران بدون مرز گفت “ما اینجا جمع شده ایم تا ناراحتی، وحشت و خشم خود را از وقوع این حوادث ابراز کنیم.”

وی گفت “این حوادث با بمباران شفاخانه کندوز پایان نیافت. طی 12 ماه گذشته، تخریب شفاخانه ها و کلینیک ها در یمن و سوریه نیز ما را از حرف واداشته است. حلب هم اکنون در زیر آتش است. حلب حمام خون شده است.”

شفاخانه ژنوا امروز با پروجکتورهایی که صحنه هایی از جنگ و بمباران را نشان می داد روشن شد. تصاویری از بیماران، داکتران و پرستاران نیز که در رویدادهای جنگ و بمباران گیر افتاده اند به نمایش گذاشته شد.

کاتلین توماس داکتر استرالیایی که از حادثه بمباران شفاخانه کندوز جان سالم بدر برده بود گفت “ما با عجله مانند موش هایی در قفس در اتاق به هر سو می دویدیم. بیماران در تخت هایشان زنده زنده سوختند.”

لازم به ذکر است که شفاخانه بدون مرز در کندوز نیز در نظر داشت تا مراسمی به همین منظور در شهر کندوز برگزار کند، اما به دلیل حمله دوباره طالبان به این شهر، این مراسم لغو شد.

این توافقنامه از مدت ها پیش توسط اتحادیه اروپا آماده شده بوده و سران آن در نظر داشتند تا این توافقنامه را در کنفرانس بروکسل و یا پیش از آن به افغانستان پیشنهاد کنند.

گفته می شود سران اتحادیه اروپا به افغانستان فشار آورده اند که این توافقنامه را بپذیرد، در غیر این صورت با کاهش چشمگیر کمک های اروپایی ها مواجه خواهد شد.

این توافقنامه روز گذشته (یکشنبه) به امضا رسیده است، و براساس این توافقنامه، افغانستان موظف است هر مهاجر افغانی که درخواست پناهندگی اش قبول نمی شود و یا حاضر نیست به طور داوطلبانه بازگردد را بپذیرد.

این تازه ترین اقدام اتحادیه اروپا برای کم کردن فشار هزاران مهاجری است که از سال گذشته وارد این قاره شده اند. مهاجران افغان پس از سوریه بیشترین تعداد مهاجر را دارد.

در توافقنامه آمده است که حداکثر 50 مهاجر افغان که درخواست پناهندگی شان پذیرفته نشده با هر پرواز چارتر در شش ماهه اول توافقنامه به کابل بازگردانده می شوند. اما در این توافقنامه هیچ محدودیتی برای تعداد پروازهای روزانه ذکر نشده است، این بدین معناست که در یک روز ممکن است دو و یا چند پرواز چارتر به کابل برای بازگردان مهاجران صورت پذیرد.

همچنین براساس این توافقنامه، طرفین موافقت کرده اند که بررسی کنند آیا ساخت ترمینالی جدید در فرودگاه کابل مخصوص مهاجران بازگشتی نیاز است و یا خیر.

این توافقنامه همچنین راه را برای اتحادیه اروپا برای بازگرداندن زنان و کودکان بدون همراه نیز هموار می کند. اما در این خصوص توافقنامه ذکر کرده است که “تدابیری لازم در نظر گرفته می شود تا افراد آسیب پذیر (زنان و کودکان) به اندازه کافی حمایت و مراقبت طی کل پروسه عودت داشته باشند.”

گاردین نوشته است که سید حسین عالمی بلخی وزیر امور مهاجرین حاضر به امضای این توافقنامه نشده است و این وظیفه را به معاون خودش واگذار کرد، تا او این توافقنامه را با اتحادیه اروپا به امضا برساند.

درآمد ناخالص داخلی افغانستان چیزی در حدود 10 فیصد است، و به شدت به کمک های خارجی ها وابسته می باشد. ظاهرا، این توافقنامه کمترین گزینه را در اختیار افغانستان گذاشته است.

لیزا شوستر متخصص امور مهاجرین می گوید این توافقنامه به وضوح نشان دهنده این موضوع است که «چطور کشورهای توسعه یافته می توانند دستور کار خودشان را به کشورهای در حال توسعه تحمیل کنند.»

وی با انتقاد از این توافقنامه گفته است که این توافقنامه هیچ شفافیت نداشته است.

خانم شوستر گفت “هیچ نظارتی بر این توافقنامه نبود. هیچ مذاکره ای صورت نگرفت. و هیچ یک از مفاد این توافقنامه در اختیار هیچ یک از نهادهای بین المللی مهاجرتی و یا سازمان های حقوق بشری قرار نگرفت. اتحادیه اروپا هیچ گزینه ای برای مخالفت با این توافقنامه نگذاشت.”

سال گذشته و پس از اعلام آنگلا مرکل صدر اعظم آلمان مبنی بر پذیرش مهاجران و همزمان با وخیم ترشدن اوضاع امنیتی افغانستان، هزاران تن از شهروندان افغانستان به طور قاچاق راهی کشورهای اروپایی شدند.

به گفته خانم شوستر، تمامی مهاجران افغانی که وارد اروپا شده اند، لزوما از افغانستان نیامده اند و بیشتر این مهاجران افغان از کشورهای پاکستان و ایران وارد کشورهای اروپایی شده اند. بسیاری از این مهاجران در ایران و یا در پاکستان متولد شده اند. اگر این مهاجران به افغانستان عودت داده شوند، آنها هیچ آشنایی و توانایی برای ادغام خودشان در جامعه افغانستان ندارند.

وی می گوید این مهاجران افغان که پیش از این نیز نتوانسته بودند در افغانستان زندگی کنند، پس از بازگشت اجباری به افغانستان به احتمال زیاد طعمه سربازگیری شورشیان طالبان و یا دیگر فرماندهان زومند ملیشه خواهند شد. این بدین معناست که بی ثباتی ها ممکن است در افغانستان بیش از پیش شود.

خانم شوستر تاکید می کند “این توافقنامه به دولت های اروپایی این اجازه را داده است تا با نادیده گرفتن همه گفتگوها و بحث های 15 سال اخیر مستقیما به سراغ گزینه بازگشت اجباری بروند. در حالیکه این گزینه به هیچ عنوان در حال حاضر ایمن نیست.”

مقامات آلمانی امروز (یکشنبه) اعلام کردند که به تازگی با دولت افغانستان موافقت نامه را به امضا رسانده اند که براساس آن، آلمان مهاجرانی که درخواست پناهندگی شان پذیرفته نشده را باز می گرداند و یا روند بازگشت داوطلبانه مهاجران افغان را تسهیل می کند.

توماس دیمیزیر وزیر داخله آلمان امروز (یکشنبه) این توافق نامه اساسی “مشخص و مطمئن” برای بازگشت مهاجران افغان از آلمان فراهم می کند.

وی همچنین گفت که این توافقنامه بر خلاف تصور حتی می تواند شانس پذیرش مهاجران افغان را در آلمان بیشتر کند.

آقای دیمیزیر در خصوص این توافقنامه جزئیات بیشتری ارائه نکرد.

لازم به ذکر است که آلمان بیشتر از هر کشور دیگری در اتحادیه اروپا در سال گذشته و بدنبال سیل مهاجرات ها، مهاجر پذیرفته است.

به گفته مقامات این کشور، پناهجویان افغان، پس از پناهجویان سوریه ای بیشترین جمعیت را دارند.

همچنین گفتنی است که آقای دیمیزیر امروز در گفتگو با یک رسانه آلمانی گفت که پناهجویان باید به یونان به عنوان اولین کشور اتحادیه اروپا که مهاجران وارد می شوند بازگردانده شوند، و این دقیقا مطابق به کنوانسیون دوبلین اتحادیه اروپا در خصوص مهاجران است و آتن حق اعتراض نباید داشته باشد.

این گفته ها در حالی از سوی این مقام ارشد آلمان مطرح می شود، که مقامات در وزارت مهاجرین کشور نیز امروز گفتند تنها 40 فیصد مهاجرانی که به تازگی وارد اتحادیه اروپا شده اند، اقامت پناهندگی دریافت می کنند و سرنوشت 60 فیصد دیگر نامعلوم خواهد بود.

فقر، بیکاری و ناامنی از علل های اصلی فرار جوانان از کشور به کشورهای اروپایی و دیگر کشورها مطرح شده است.

یک مقام ارشد پولیس این کشور گفت ثبت اطلاعات بیومتریکی مهاجران افغان در ماه اول سال گذشته میلادی (2015) و با اعلام دولت آغاز شد، و همچنان این روند ادامه دارد.

براساس این سیستم بیومتریک، اثر انگشت انفرادی هر مهاجر افغان گرفته می شود تا اطلاعات هویتی و دیگر اطلاعات او ذخیره و تایید شوند.

این مقام ارشد پولیس گفت “براساس این سیستم بیومتریک که وابسته به اداره نادرا (اداره ثبت و نفوس احوال پاکستان) است، به راحتی می توان اطلاعات هویتی هر فرد و یا تبعه خارجی را که در پاکستان به طور قانونی و یا غیرقانونی اقامت دارد بدست آورد.”

وی گفت بر علاوه اداره تحقیقات فدرال این کشور، دیپارتمنت مبارزه با تروریزم پنجاب و پولیس این ایالت نیز از اطلاعات بیومتریکی افراد استفاده می کنند.

این مقام ارشد پولیس پاکستان علاوه می کند “طی عملیات تحقیق که در حال حاضر در چندین نقطه ایالت پنجاب در حال اجرا است، اطلاعات هویتی افراد پس از تایید پولیس و اداره مبارزه با تروریزم، گزارش های آن به طور مرتب به مقامات مربوطه ارسال می شود.”

وی تصریح کرد در طی این پروسه، اگر شخصی با کارت هویتی جعلی و اقامت غیرمجاز شناسایی گردد، مقامات مربوطه بلافاصله در خصوص وی اقدامات لازم را در نظر می گیرند.

او مدعی شد که صدها مهاجر افغان در بخش هایی از شهر راولپندی به طور غیرقانونی اقامت دارند.

لازم به ذکر است که پاکستان اخیرا بر مهاجران افغان مقیم در این کشور فشار اورده تا هر چه زودتر خاک پاکستان را ترک کنند.

گرچه اقدامات میان دولتی بین افغانستان و پاکستان و نهادهای بین المللی در این زمینه برای بازگشت داوطلبانه و با احترام مهاجران صورت گرفته است، اما همواره گزارش هایی از آزار و اذیت پولیس این کشور با مهاجران افغان در سطح شهرها به دست می رسد.

صدای آمریکا نوشت؛ وحیده محمد، ۳۹ ساله، که به «ام هنادی» شهرت دارد و یک گروه حدود ۷۰ نفره از مردان منطقه شرقاط، در ۸۰ کیلومتری جنوب موصل را رهبری می کند.

ام هنادی و مردانش بخشی از یک گروه شبه نظامی قبیله‌ ای هستند که اخیرا به نیروهای دولت عراق کمک کردند داعش را از این شهر بیرون کنند.

به نوشته سی‌ان‌ان، در دنیای عشیره ای عراق حضور نیروهای زن نادر است.

ام هنادی گفته است که او مبارزه با تروریست‌ها را با همکاری با نیروهای امنیتی عراقی در سال ۲۰۰۴ آغاز کرد و نسبت به القاعده در بین النهرین که بعدا به داعش تبدیل شد، خشم پیدا کرد.

او گفته رهبران ارشد داعش از جمله خود «ابوبکر البغدادی» رهبر داعش او را تهدید جانی کرده اند. هنادی می گوید:«من در راس فهرست افراد تحت تعقیف آنها قرار دارم؛ حتی بیشتر از خود نخست وزیر عراق.»

هنادی یادآوری می کند که در سال های ۲۰۰۶، ۲۰۰۹، ۲۰۱۰ و سه بار در سال های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ بیرون منزلش موتر بمب‌گذاری شده کار گذاشته شده بود.

در مسیر درگیری با داعش، همسر اولش در جنگ کشته شد. او بار دیگر ازدواج کرد اما شوهر دومش نیز اوایل سال ۲۰۱۶ کشته شد. داعش همچنین پدر و سه برادر او را کشته است. هنادی می گوید داعش حتی گوسفند، سگ‌ها و پرندگانش را نیز از بین برد و خودش فاصله کوتاهی با مرگ داشت.

ام هنادی می گوید که داعش ۶ بار سعی کرده او را ترور کند؛ در پا و سرش مرمی دارد و دنده ‌هایش نیز شکسته است. به نوشته خبرنگار سی‌ان‌ان هنادی روسری اش را عقب کشید تا جای زخم‌ ها روی سرش را نشان دهد.

هنادی مدعی است که مردانش را در نبردهای مختلف فرماندهی کرده است. یک جنرال عراقی در ولایت صلاح الدین عراق گفته است که موترهای نظامی و تسلیحات در اختیار ام هنادی و مردانش گذاشته است.

هنادی پس از فهرست کردن تمامی حملات داعش به خودش و کشته شدن عزیزانش بدست نیروهای داعش می گوید: «من با آنها جنگیدم. سر آنها را بریدم. سر آنها را پختم و بدنشان را سوزاندم.»

به نوشته سی‌ان‌ان، این فرمانده زن هیچ تلاشی برای منطقی جلوه دادن این حرکت خود نکرد؛ برای او این اظهارات یک اعتراف نبود بلکه ام هنادی آن را با فخر می گوید: «همه اینها مستند است؛ می توانید در صفحه فیسبوکم ببینید.»

برخی از کاربران فیسبوک در مورد گزارش سی‌ان‌ان نوشته اند که اقدام ام هنادی «انتقام گیری نیست بلکه اجرای عدالت است.»

خبرگزاری نیمه دولتی ایسنا نوشته است که در پی تصادف دو موتر (تویوتا وانت) در ولایت سیستان و بلوچستان این کشور، 14 مهاجر غیرقانونی افغان جانشان را از دست دادند و 11 تن دیگر زخمی شدند.

براساس گزارش منبع، این رویداد صبح امروز (پنجشنبه) در جاده ولسوالی سراوان-خاش بوقوع پیوست.

تاکنون در خصوص علت این تصادف چیزی گزارش نشده است.

اما گزارش های تایید نشده ای همواره در این خصوص وجود دارد که مهاجران غیرقانونی افغان که به ایران سفر می کنند و یا از خاک ایران عبور کرده تا به کشورهای اروپایی برسند، با موترهایی معمولا مسافرت می کنند که رانندگان این موترها یا بسیار بی دقت هستند و یا با سرعت بالایی رانندگی می کنند.

از سویی دیگر، لازم به ذکر است که آمار و مرگ در ایران در نتیجه حوادث رانندگی سالانه به 17 هزار نفر می رسد، که این رقم ایران را به یکی از بدترین کشورها در خصوص ایمنی ترافیک مبدل کرده است.

به گفته کارشناسان ایرانی، علت اصلی این آمار بالای مرگ و میرهای ناشی از تصادفات رانندگی، بی توجهی رانندگان به علایم ترافیکی، وجود موترهای کهنه و فرسوده و خدمات ایمرجنسی ناکافی می باشد.

محمد رحیمی پدر احمد رحیمی در گفتگو با ای بی سی نیوز آمریکا گفته است که نجیبه همسرش و قسیم فرزند دیگرش را در فرودگاه دوبی در حالیکه سوار هواپیما و در حال بازگشت به آمریکا بودند بازداشت کرده اند و برای 16 ساعت از این دو پرس و جو می کرده اند.

مقامات امنیتی امارات متحده عربی مادر و برادر احمد رحیمی را به افغانستان بازگردانده اند.

محمد رحیمی گفت “چرا فرزندم را به افغانستان بازگردانده اند؟ او یک شهروند آمریکا است؟ اگر شما سوالی از او دارید، بیاوریدش خانه اش و از او بپرسید، نه اینکه او را به کشور دیگری بفرستید؟”

احمد رحیمی 28 ساله در سن هفت سالگی به همراه خانواده اش از افغانستان به آمریکا مهاجرت کرد، و در شهر الیزابت در نیوجرسی یک رستورانت دارد.

گفتنی است که احمد رحیمی احتمالا به دلیل بمب گذاری اخیر در منطقه چلسی منهتن در نیویورک که 31 زخمی بر جای گذاشت و ارتباط داشتن با بمب هایی در نیوجرسی محکوم خواهد شد.

احمد رحیمی هفته گذشته هنگام در درگیری مسلحانه با پولیس زخمی شد و هم اکنون در شفاخانه نیوجرسی بازداشت است.

تحقیقات در خصوص سفر اخیر احمد رحیمی به افغانستان و پاکستان نشان داده است که وی به احتمال زیاد با گروه های شورشی در ارتباط بوده است. پولیس از او مجلات و نوشته هایی را یافته اند که در ان از آمریکا به عنوان قاتل مسلمانان یاد کرده است.

نیکولای باردیوژا سرمنشی سازمان پیمان امنیتی مشترک روز گذشته (چهارشنبه) گفت که افغانستان و تاجیکستان نزدیک به 1300 کیلومتر مرز مشترک با یکدیگر دارند و ناامنی ها در افغانستان مرزهای تاجیکستان را نیز تهدید می کند.

آقای باردیوژا که در دوشنبه پایتخت تاجیکستان به سر می برد با عبدالرحیم کاراوف دبیر شورای امنیت ملی تاجیکستان دیدار کرد، و در این دو دیدار دو طرف در رابطه به موضوعات مختلفی از جمله ثبات جهانی و منطقه، تهدیدهای امنیتی وارده به کشورهای عضو سازمان پیمان امنیتی مشترک بویژه تهدیدهایی که از سوی افغانستان می رسد به بحث و گفتگو پرداختند.

آقای باردیوژا در این دیدار در خصوص تقویت امنیتی مرزهای مشترک تاجیکستان و افغانستان صحبت کرد و گفت که سازمان پیمان امنیتی مشترک به زودی به تاجیکستان در کار ساخت تاسیسات مرزی برای تقویت امنیت مرزها و پوسته های امنیتی کمک می کند.

لازم به ذکر است که آقای باردیوژا چند ماه پیش و پس از پایان اجلاس ماه آپریل سازمان پیمان امنیتی مشترک گفته بود که بیش از 10 هزار تن از اعضای وابسته به گروه داعش تاجیکستان را تهدید می کنند.

وی گفته بود مرز مشترک افغانستان و تاجیکستان به طول 1300 کیلومتر این تهدیدهای امنیتی را برای تاجیکستان به بار آورده است.