دسته: برگزیده ها

وزارت امور داخله امروز یکشنبه خبرنامه ای را منتشر کرد که قاری ظاهر از فرماندهان کلیدی گروه شورشی طالبان در عملیاتی در بغلان زخمی شده بود و هنگامی که برای درمان به کابل منتقل می شده، توسط نیروهای امنیت ملی دستگیر شده است.

وزارت امور داخله از نوع واسطه و حاملان آن چیزی نگفته است.

اما یک منبع در ریاست امنیت ملی بغلان ـ که نخواست نامش گرفته شود ـ با تأیید این خبر به سلام وطندار گفته است که قاری ظاهر، مسئول نظامی طالبان که توسط دو تن از بستگان خلیل اندرابی، فرمانده پولیس میدان وردک که قصد انتقال قاری ظاهر را داشتند، بازداشت شدند.

این افراد می خواستند با موتر رنجر پولیس قاری ظاهر را به کابل منتقل کنند.

قاری ظاهر مسؤول نظامی طالبانِ بغلان، در عملیات اخیری که در این ولایت راه‌اندازی شده بود، زخمی شده بود و هنگامی که برای درمان به کابل انتقال داده می شده، توسط نیروهای امنیت ملی دستگیر شده است.

به نظر می‌رسد که قرار بوده قاری ظاهر با هم‌دستی آقای اندرابی، از بغلان به مکان امنی در پایتخت منتقل شود.

فرمانده پولیس میدان وردگ به تماس های خبرگزاری رها جوابی نداد.

به نقل از عراق نیوز، اين مقامات در بيانيه اي گفته اند كه حملات هوايي نيروي هوايي عراق يك پناهگاه گروه تروريستي داعش را در منطقه الفلاحت در غرب فلوجه هدف قرار دادند كه در ان پنج تبعه افغاني وابسته به گروه داعش كشته شدند.

بيانيه همچنين مي افزايد كه اين نيروها در حمله اي ديگر عليه اين گروه تروريستي در منطقه الحرارت سه عنصر اين گروه تروريستي را كشتند و يك آتش انداز اين گروه را نابود كردند.

این اولین باری نیست که شهروندان افغان به اتهام عضویت کشته و یا دستگیر می شوند قبل از این نیز نیروهای مرزی ترکیه چند تبعه افغان را به گمان همکاری و عضویت در گروه تروریستی داعش در مرز با سوریه بازداشت کرده بودند.

گروه تروریستی داعش در برخی از کشورهای خاورمیانه و آسیایه میانه فعالیت دارد اما بیشترین تحرکات این گروه ترویستی در سوریه و عراق است.

این گروه تروریستی از سال گذشته به این سو، در ولایت های جنوب شرقی و جنوب غربی کشور نیز فعالیت های پراکنده ای را آغاز کرده و حملاتی را نیز علیه نیروهای امنیتی کشور صورت داده اند.

بیشترین تحرکات این گروه تروریستی در ولایت ننگرهار که هم مرز با پاکستان است، وجود دارد.

 

طی دو روز گذشته درگیری های پراکنده ای بین نیروهای مرزی کشور و مرزبان کشور پاکستان روی داده است که بر اساس گزارش ها که یک مرزبان افغانستانی و 6 پاکستانی کشته شده است.
مجلس نمایندگان، امروز چهارشنبه در صحن علنی مجلس اعلامیه را خواند: ” از همه همکاران بین‌المللی جداً می‌خواهیم تا مطابق به اسناد همکاری‌ها و توافقنامه‌های امنیتی با دولت جمهوری اسلامی افغانستان عمل نموده و ملت ما را در راه دفاع از حیثیت ملی و تمامیت ارضی حمایت همه جانبه نمایند.”
براساس موافقتنامه همکاری های امنیتی، در صورتی که افغانستان مورد حمله کشوری قرار گیرد، ایالات متحده امریکا موظف به حمایت است.
گفتنی است که پیش از این نیز، مناطق شرقی کشور بارها از سوی نیروهای پاکستانی مورد تهاجم قرار گرفت و علیرغم درخواست کمک واکنشی از سوی امریکا صورت نگرفت. کشور پاکستان نیز از همکاران نزدیک آمریکا است.
مجلس نمایندگان در بخشی از اعلامیه خود ضمن محکوم کردن آنچه که “گلوله‌باران” خطوط امنیتی نیروهای امنیتی افغانستان از سوی نظامیان پاکستانی خوانده شده، بر کنار گذاشتن اختلافات مقام‌های دولتی افغانستان تاکید کرده است.
در این اعلامیه همچنین از وزارت خارجه افغانستان خواسته شده که تنش‌های مرزی موجود را از طریق “دیپلماسی مثبت مبتنی بر حفظ منافع ملی و منطقه‌ای و تدارک مذاکره مثبت بین هر دو طرف” حل کند.
این اعلامیه در حالی صادر شده که تنش مرزی بین دو کشور شب گذشته نیز جریان داشت و تعدادی دیگر نیز در شب گذشته کشته و زخمی شده اند.
گزارش‌هایی هم در دست هستند که نشان می‌دهند شماری از ساکنان مناطق نزدیک به محل درگیری در تورخم مجبور به ترک خانه‌های خود شده‌اند.

دیوید فرانزونی که نگارش فیلم‌نامه گلادیاتور را در کارنامه خود دارد، در گفت‌وگویی با روزنامه گاردین گفته بود که امیدوار است با چنین انتخابی «چهره‌نگاری کلیشه‌ای شخصیت‌های مسلمان در سینمای غرب» را به چالش بکشد.

فرانزونی و استیون جول براون، تهیه‌کننده سینما، تصمیم دارند که از دی‌کاپریو برای بازی در نقش مولانا و رابرت دانی جونیور برای بازی در نقش شمس تبریزی استفاده کنند و احتمالا ساخت فیلم را سال آینده میلادی آغاز خواهند کرد.

با وجود آن‌ که ساخت چنین فیلمی بر اساس زندگی شاعری که اشعارش به ده‌ها زبان زنده دنیا ترجمه شده و در فهرست بهترین آثار ادبی خوانندگان غربی قرار دارد، مورد استقبال بسیار واقع شده، اما استفاده از بازیگری سفید، با چشم و موی روشن به جای شخصیتی زاده شده در (بلخ) افغانستان کنونی یا انتقادات بسیاری برانگیخته است.

این انتقادات مسبوق به سابقه است و پیشتر در موارد مشابه دیگری نیز به سینمای هالیوود وارد شده بود.

فقدان گوناگونی نژادی در فیلم‌های هالیوودی بیش از پیش در سال جاری میلادی در مراسم اسکار خود را نشان داد که تمامی نامزدهای دریافت بهترین نقش اول مرد یا زن سفیدپوست بودند و میان‌شان هیچ رنگین‌پوستی وجود نداشت، رویدادی که منتقدان آن را سفیدسازی نامیدند.

پیش از انتقاد از بازی لئو دی‌کاپریو در نقش شاعری فارسی‌زبان و زاده‎ی افغانستان، موارد مشابه دیگر نیز پیش آمده بود.

حدود دو ماه پیش، کمپانی‌های پارامونت و دریم‌وورکز اعلام کردند که از اسکارلت جوهانسون در نقش موتوکو کوساناگی، از شخصیت‌‌های مهم یک داستان مصور ژاپنی در فیلم «روح در پوسته» استفاده خواهند کرد.

این خبر نیز مورد انتقاد بسیاری واقع شد که می‌گفتند چرا باید زنی سفیدپوست نقش قهرمانی ژاپنی را بازی کند و آیا سینمای شرق آسیا و نژاد آسیایی، ابرستاره‌ای ندارد که بتواند این نقش را بازی کند؟

مورد دیگر استفاده از تیلدا سوئینتون، بازیگر انگلیسی/ اسکاتلندی، در نقش عارفی تبتی بود. به این لیست بازی زوئی سالدانا در نقش نینا سیمون، خواننده آمریکایی محبوب را هم می‌توان اضافه کرد.

اما پیش از لئو دی‌کاپریو، جیک گیلنهال نیز با بازی در فیلم «شاهزاده ایرانی» با انتقاداتی مشابه روبه‌رو شده بود، بازیگری سفید و بور که با موهای رنگ شده خود نقش شاهزاده‌ای از خاورمیانه را ایفا می‌کرد.

در شبکه اجتماعی توییتر نیز این خبر موجی از واکنش‌ها را برانگیخته است و یکی از کاربران این شبکه نوشته است که هالیوود گریزی از سفید‌سازی مولانا ندارد، چرا که اگر مولانا این روزها بود پشت درهای امنیتی فرودگاه‌های آمریکا می‌ماند.

 

Radiofarda#

 

با غرق شدن این تعداد مهاجر آن هم تنها در جریان یک هفته، توجهات بار دیگر به سوی بحران مهاجرت کشیده شد. و دو سوال عمده را به ذهن آورد که “چرا” و “چگونه” شمار مهاجرانی که در راه رسیدن به اروپا جان می دهند در حال افزایش است؟

پاسخ به “چگونگی” این سوال آسان است و می توان مروری بر رویدادهای متعددی کرد. ماه گذشته نیروی دریایی ایتالیا عکس هایی از یک قایق بزرگ مهاجران را منتشر کرد که در حال واژگونی بود و سرنشینان این قایق نیز که همه مهاجران غیرقانونی بودند خودشان را به درون آب می انداختند. در این رویداد هفت تن جانشان را ازدست دادند و صدها تن دیگر زخمی شدند.

اما تمامی قایق ها این چنین خوش شانس نمی باشند.

واشنگتن پست در گزارشی نوشت، ماه گذشته یک قایق بدون موتور/انجین بزرگ از مهاجران در دریای مدیترانه توسط یک طناب به یک قایق ماهیگیری متصل شده بود و توسط این قایق ماهیگیری به جلو کشیده می شد. اما کاپیتان سودانی قایق ماهیگیری زمانی که متوجه شد قایق مهاجران در حال واژگونی است تصمیم گرفت طناب را قطع کند و مهاجران را به حال خودشان رها کند. قایق مهاجران در این رویداد غرق شد و دست کم 550 تن جانشان را یا از دست دادند و یا لادرک/مفقود الاثر شدند.  کاپیتان این قایق ماهیگیری نیز زمانی که به جزیره سیسیل ایتالیا رسید بازداشت شد.

و اما پاسخ به “چرایی” این سوال شاید کمی پیچیده تر باشد. فدریو فاسی سخنگوی آژانس مهاجرت سازمان ملل متحد ماه گذشته گفت که موج جدید مهاجرت ها از طریق دریای مدیترانه با گرم شدن ها شروع شده است.

وی گفت “با گرم شدن هوا، مسافرت ها/مهاجرت های طولانی با قایق آسانتر می شود که این خود سبب می شود مهاجران بیشتری راهی این مسیر شوند.”

جول میلمان سخنگوی سازمان بین المللی مهاجرت نیز می گوید که افزایش شمار مهاجرت های غیرقانونی در تابستان پیش رو هیچ تفاوتی با تابستان سال گذشته نخواهد داشت.

به گفته وی، آمار این سازمان نشان می دهد که با شروع سال جدید میلادی، 2500 تن جانشان را در دریای مدیترانه از دست داده اند، در حالیکه این رقم در سال گذشته تنها 1800 تن بود.

توافقنامه جدید اتحادیه اروپا با کشور ترکیه نیز ظاهرا نتوانسته در مقیاس کلی از این گونه مهاجرت ها و مرگ و میرهای این چنینی جلوگیری کند، گرچه این توافقنامه فقط توانسته شمار مهاجرانی که از طریق مسیر کوتاه تر و ایمن تر ترکیه به یونان می روند را کاهش دهد، اما مرگ و میرها در دریای مدیترانه همچنان رو به افزایش است.

جول میلمان می افزاید “شمار مهاجرانی که از مسیر دریای مدیترانه قصد عبور و رسیدن به سواحل اروپا را دارند دقیقا مانند سال های گذشته است و هیچ تفاوتی در آن دیده نمی شود. حتی ترکیب مهاجران نیز مانند سال  گذشته است و هیچ تفاوتی نسبت به سال گذشته نمی کند.”

به گفته جول میلمان، تنها چیزی که امسال غیر معمول است، آمار قابل ملاحظه مرگ و میرها است که در هفته گذشته روی داده است.

وی همچنین علاوه کرد “این در حالیست که هفته پیش از واژگونی قایق ها، سازمان بین المللی مهاجرت بیانیه ای صادر کرده بود که در آن با اظهار امیدواری اعلام کرده بود که شمار مرگ و میر مهاجران در دریای مدیترانه در جریان ماه «می» کاهش یافته است.”

به باور گروهی دیگر، افزایش یک باره مرگ و میر مهاجران شاید به سادگی بدشانسی این مهاجران باشد و دلیل خاص دیگری نداشته باشد. شمار دیگر از کارشناسان امور می گویند قاچاقبران انسان که با تقاضای رو به افزایش مهاجران مواجه شده اند ظاهرا از قایق های بزرگتر و با ایمنی پایین تر استفاده می کنند تا درآمد خودشان را افزایش دهند.

ویلیام اسپلیندر سخنگوی کمیشنری عالی سازمان ملل متحد برای مهاجران در جریان یک نشست خبری گفت “قاچاقبران، مهاجران را در قایق هایی سوار می کنند که به ندرت این قایق ها می توانند در دریا راه بروند و یا حتی در بسیاری از موارد این قایق ها اصلا برای عبور از دریا ساخته نشده اند.”

خانم میلمان تصریح کرد که واژگونی قایق ها در جزیره کرت بیان گر این موضوع است که این جزیره به احتمال زیاد در آینده مقصدی برای قایق های مهاجرانی که از ترکیه راهی اروپا می شوند باشد، و یا ایستگاه استراحتی برای مهاجرانی که مستقیما از مسیر دریای مدیترانه می خواهند خود را به ایتالیا برسانند تبدیل شود.

روز چهارشنبه مقامات این جزیره در کنفرانسی خبری به خبرنگاران گفتند که 113 مهاجر که عمدتا از افغانستان هستند وارد این جزیره شده اند، که بزرگترین ورود مهاجران در سال جاری میلادی می باشد.

اسپلیندر نیز می گوید “آمار مرگ و میر مهاجران نشان می دهد که این پناهجویان برای رسیدن به سواحل اروپا ریسک جانی بسیار بالایی را می پذیرند، به طوریکه از هر 23 مهاجر که از مسیر دریای مدیترانه خودشان را به سواحل ایتالیا می رسانند یک تن جانش را از دست می دهد.”

به باور وی، تا زمانی که یک راه حل سیاسی که بتوان گزینه ای ایمن تر و قانونی برای مهاجرت به اروپا ارائه کند برای حل این بحران پیدا نشود، این آمار مرگ و میرها همچنان ادامه می یابد و مهاجران نیز تمایل دارند به سفرهایشان ادامه دهند و قاچاقبران هم این مهاجران را پذیرش می کنند تا پول بدست آورند.

 

بر اساس پیش بینی های سازمان جهانی صحت، شمار تلفات ناشی از استعمال تنباکو در جهان تا سال ۲۰۳۰ میلادی به هشت میلیون نفر در سال خواهد رسید.

وزارت صحت عامه کشور نیز می گوید که بیماری‌های سرطانی، مشکلات قلب و شش‌ها، فشار خون، مرض شکر و شمار دیگر مشکلات صحی در نزد کسانی بیشتر دیده می شود که مشتقات تنباکو به ویژه سگرت را استعمال می کنند.

به گفته وزارت صحت، مطالعات نشان داده است که استعمال تنباکو یکی از عوامل اساسی ابتلا به سرطان می باشد. حدود ۴۲ درصد بیماری‌تنفسی و ۱۰ درصد مشکلات قلب و رگ‌ها به خاطر استعمال تنباکو به میان می آید.

مقام‌های وزارت صحت عامه در مراسمی به مناسبت روز منع استعمال تنباکو، از افزایش مصرف قلیون در بین جوانان به شمول بانوان خبرداده و استعمال آن را به مراتب زیانبارتر از مصرف سگرت خواندند.

وزارت صحت می گوید که بیش از ۳۵ درصد افراد ۱۵ سال و بالاتر از آن در شهر کابل تنباکو مصرف می کنند.

وزارت صحت افغانستان تلاش دارد که برای کاهش مصرف و زیان‌های تنباکو، قانون کنترول تنباکو در آن کشور تصویب و توشیح شود. بر اساس این قانون مصرف تنباکو محدود شده و اعلانات و اشتهارات آن از طریق رسانه ها منع خواهد شد.

افزون بر اعلانات در مورد زیان‌های مصرف تنباکو، وزارت صحت عامه در نظر دارد که در این قانون، دفاتر دولتی و غیردولتی، شفاخانه‌ها، هوتل‌ها و رستوران‌ها و سایر اماکن عامه به عنوان ساحات منع استعمال تنباکو اعلام شود.

صابر انتظار، استاد دانشگاه کابل و برگزار کننده این نمایشگاه، هدف از برگزاری این نمایشگاه را ادای مسوولیت در قبال جامعه و نشان دادن خشم و انزجار مردم علیه جنگ عنوان کرد.

آقای انتظار افزود که خواسته است؛ با برگزاری این نمایشگاه یک سلسله حقایق و واقعیت ها را برای نسل جوان بازگو کند و وی میخواهد که با به تصویر کشیدن این آثار و نقاشی روی استخوان ها؛ فرزندان این کشور را از گذشته با خبر سازد.

او خاطر نشان کرد که در آغوش جنگ بزرگ شده است و همین جنگ هزاران استعداد را دفن کرده است. او می گوید، نمی خواهد، بیش از این جنگ در افغانستان باشد.

آقای انتظار تصریح کرد که بیش از بیش از 1 سال روی این نمایشگاه کار کرده است.

برگزار کننده این نمایشگاه، هیچ نامی را برای نمایشگاه اش انتخاب نکرده بود و مخاطبان هر کس به گمان خود برداشت آزادانه داشتند.

حجت الاسلام و المسلمین واعظ زاده بهسودی نیز حین افتتاح این نمایشگاه گفت که افتخار می کنیم که چنین اساتیدی را در بخش هنر های زیبا داریم که در جامعه عناصر فعال و پر تلاش اند.

باز دیدکنندگان و هنرمندان، شیوه کاری استاد صابر را یک شیوه جدید در عرصه کار نمایشگاهی در کشور خوانده و می گویند، که استاد صابر، جهت فضا سازی این نمایشگاه، از شیوه کاملا جدید کار گرفته، که تا هنوز در سطح کشور بی نظیر است.

سلمانعلی ارزگانی، استاد خوشنویسی نیز گفت که این نمایشگاه از دو جهت –اجرای کار و فضای نمایشگاهی- با نمایشگاه های که قبلاً در کشور برگزار شده است کاملاً متفاوت است.

آقای ارزگانی افزود که این یک کار کاملاً جدید و استثنایی در بخش نمایشگاه ها است.

در همین حال بازدید کنندگان از این نمایشگاه، برگزاری چنین نمایشگاه های را، برای آگاهی جامعه از وضعیت گذشته موثر خوانده و از دیگر جوانان نیز می خواهند که باخلق آثارهای هنری، برای آگاهی بیشتر جامعه تلاش کنند.

ریحانه رها، بازدید کننده، گفت: در ابتدا تصور می کردم که حتماً مکان برگزاری این نمایشگاه را مجلل ساخته اند، اما وقتی از دروازه ی مصلی وارد شدم، تجمع مردم را در گوشه ی متروکه‏ی پر خار و خاشاک دیدم که خیلی برایم تکان دهنده بود.

بانو رها افزود، زمانیکه به اولین استخوان لغزنده و سیاه شده برخوردم خیلی تکان خوردم و بعد از تماشای چند قسمت، چشمم به یک کتاب نیمه پاره، تسبیح، دمپایی، استخوان پوسیده که حلقه ی در آن بود و یک داس نیمه سوخته و زنگ خورده، افتاد که نشان می دهد جنگ در این سرزمین امید های را ناامید ساخته است.

او ادامه داد که این تصاویر یادآور کارها و زندگی نیمه تمام یک بخش بزرگ و زحمت کش و بیچاره این سرزمین است.

براساس گفته های خانم رها؛ در گذشته‏ی ما همه چیز نیمه و یا نا تمام است و باید آنها را دید و بعد با موشکافی همه چیز را از حالت نیمه تمام بیرون آورد و نباید بگذاریم که از این به بعد هیچ چیزی نیمه باقی بماند.

گفتنی است که این نمایشگاه برای اولین بار در کشور برگزار شده و تاکنون چینن نمایشگاهی در سطح کشور برگزار نشده بود.

این افراد، شکیب احمد نثار رییس عملیاتی، احمد شاه ساحل رییس مالی واداری، میرویس عالمی رییس تجارتی، وحید الله پوپلزی رییس پی ام او(PMO) و نسیم گنجی رییس برق کابل از وظایف شان برکنار شده اند.

هنوز علت بر کناری این افراد مشخص نیست اما گمان هایی وجود دارد که وقتی پی برده شده است که طرح تغییر مسیر برق از بامیان به سالنگ مغرضانه بوده، این افراد را سبک دوش کرد.

شکیب احمد نثار، رییس عملیاتی شرکت برشنا به یکی از رسانه ها گفته است که بورد این شرکت به بهانه یی اینکه مدیریت خوبی درانتقال برق ۵۰۰ کیلو ولت که قرار بود از راه بامیان – میدان وردگ به کابل انتقال یابد، صورت نگرفته آنها را از وظایف شان سبکدوش کرده است.

این افراد درحالی از وظایف شان سبک دوش می شوند که تغیر مسیر لین برق ۵۰۰ کیلو ولت ترکمنستان ازبامیان به دره سالنگ اعتراضات گسترده ای در پی داشت.

در این مورد سخنگوی ریاست برشنا نیز حاضر به جوابگویی نشد.

این اقدام در حالی صورت می گیرد که در تازه ترین مورد شورای عالی مردمی وجنبش روشنایی در اعلامیه ای هشدار داده است که اگر حکومت دست از لجاجت برندارد واین لین را از مسیر سالنگ به کابل انتقال بدهد آنان قمیت بل برق را به شرکت برشنا نمی پردازد.

 

این نمایندگان می گویند که کشته شدن رهبران تروریستان و برگزاری مراسم های فاتحه خوانی در پاکستان نمایانگر حمایت این کشور از دهشت افکنی است.

مولوی محی الدین منصف عضو مشرانوجرگه در جلسه امروز یکشنبه گفت که پاکستان عامل اصلی اکثر بدبختی های کشور است و پرسش اینجاست که چرا سازمان ملل بر این کشور تعزیراتی را وضع نمی کند.

آقای منصف افزود که عملکردها و پشتیبانی پاکستان از تروریسم مشخص شده و باید این کشور در لیست کشورهای دهشت افکن افزوده شود.

گفتنی است که روز گذشته عبدالرب الرسول سیاف رهبر شورای حراست و ثبات، در نشستی در کابل، از پاکستان خواست تا از مداخله در امور افغانستان دست بکشد .

وی افزود: “بر پاکستان صدا می­کنم که حالا دنیا شما را بهتر شناخته است، اگر از این اعمال تان دست نکشید، روزی فرا خواهد رسید که حکومت پاکستان در صدر ليست کشورهای دهشت افگن دنیا قرار خواهد گرفت.”

محمد حسن هوتک عضو دیگر مشرانوجرگه، ضمن حمایت از سخنان سیاف گفت: “پاکستان باعث همه بدبختی ها و ویرانی ها در کشور است و باید این کشور، شامل ليست کشورهای دهشت افگن قرار بگیرد.”

گلالی اکبری عضو دیگر این جرگه نیز نظر مشابه داشت و از هیِئت اداری جرگه خواست تا از رهبران حکومت بخواهد که  در همکاری با دوستان استراتیژیک افغانستان، پاکستان شامل ليست سیاه سازمان ملل متحد شود.

شماری از اعضای دیگر این جرگه، ضمن اینکه خواستار تامین صلح سراسری در کشور بودند، در مورد شامل شدن پاکستان در ليست سياه سازمان ملل متحد، نظر مشابه داشتند .

فرهاد سخی نایب اول مشرانوجرگه که ریاست نشست امروز این جرگه را برعهده داشت، با اشاره به اظهارات استاد سیاف گفت: “از فیصله های استاد سیاف حمایت می­کنم، باید بالای پاکستان تعزیرات وضع شود.”

وی در ادامه افزود: “پاکستان در صدرليست سیاه سازمان ملل متحد به عنوان کشور و حکومت دهشت افگن  قرار بگیرد، تا به تمام کشورها الگو باشد و دیگر به دهشت افگنی در مقابل همسایه خود نپردازد.”

وى صلح را خواست همه بخصوص افغان ها خواند و از جامعه جهانى خواست تا به همکاری خود با حکومت و ملت افغانستان، صادق و پایدار باشد.

 

این روزنامه آمریکایی امروز (چهارشنبه) افزود: مسئولان آمریکایی که در جریان تمام مراحل عملیات هدف قرار دادن رهبر طالبان بودند، جزئیات تمام این مراحل را از ابتدا تا انتها اعلام کردند. طبق اعلام این مقامات، آژانس های جاسوسی آمریکا ‘ملا اختر منصور’ رهبر طالبان را نشانه گیری کردند و دامی را که برای کشته شدنش گسترانده بودند، پهن کردند.

وال استریت ژورنال اضافه کرد: منطقه ای که خودروی حامل رهبر طالبان هدف قرار گرفت، ناحیه ای است که به طور معمول هواپیماهای بدون سرنشین در آسمان آن پرواز نمی کنند. بر همین اساس، آژانس های جاسوسی آمریکا توانستند به کمک ارتباطات رهگیری شده، رهبر طالبان و سایر انواع اطلاعات گردآوری شده در این زمینه، موتری را که رهبر طالبان سوار بر آن بود و مسیر سفر او را شناسایی و رهگیری کرده بود، به محض آنکه موتر روز شنبه از مرز پاکستان عبور کرد، آن را هدف حمله قرار دهند.

این روزنامه آمریکایی اضافه کرد: منصور سوار بر یک موتر سفید رنگ ‘تویوتا کورولا’ وارد ولایت بلوچستان پاکستان شده بود و راهش را در این مسیر در پیش گرفته بود. دستگاه نظامی آمریکا پس از شناسایی این موتر، وارد عمل شد و ادامه کار را بدست گرفت. نیروهای عملیاتی منتظر ماندند تا لحظه مقتضی فرا رسید و چندین فروند هواپیمای مسلح بدون سرنشین را به آسمان طول نوار مرزی افغانستان فرستادند تا خودروی حامل منصور را دقیقا هدف گیری کنند و مطمئن شوند هیچ خودروی دیگری در مسیر قرار ندارد تا مبادا هدف گیری درست انجام نشود .

وال استریت ژورنال نوشت: اگر حمله درست و به موقع انجام نمی شد و خودروی منصور به شهر پرجمعیت ‘قتاده’ می رسید، معلوم نبود چه فاجعه ای رخ می داد و در حمله هواپیماهای بدون سرنشین به هدف نشانه گیری شده، چه تعداد انسان بی گناه کشته می شدند.

این روزنامه آمریکایی تاکید کرد: مقدمات عملیات حمله برای کشتن رهبر طالبان از ماهها قبل تدارک دیده شد. به گفته یک مقام بلندپایه آمریکایی، حمله طالبان به ریاست محافظت از رجال برجسته در ۱۹ آوریل ( ۳۱ حمل) در کابل که بیش از ۶۰ کشته برجای گذاشت، این واقعیت را برای آمریکا آشکار ساخت که ملا منصور رویه نظامی گری را در پیش گرفته است .

وال استریت ژورنال افزود: بر این اساس، تصمیم قاطع گرفته شد که منصور باید طعم عقوبت نیامدن به پای میز مذاکره را بچشد. آمریکا جاده ای را که ملا منصور برای رسیدن به ‘قتاده ‘ آن را در پیش گرفته بود، خوب می شناخت. آژانس های اطلاعاتی آمریکا تمام مراحل مقدمات سفر منصور در هفته گذشته برای عبور از مرز و بازگشت به پاکستان را رصد کرده بودند.

این رسانه آمریکایی ادامه داد: یک مقام بلندپایه آمریکایی کار گردآوری اطلاعات عملی برای انجام این عملیات را ‘نادر و بی سابقه’ خواند. وی گفته است نظر به اهمیت داشتن وقایعی که چند ماه اخیر اتفاق افتاده است، فشار زیادی پشت میز مذاکره وجود داشت که دلالت داشت ‘دست به خطر نزن’.

وال استریت ژورنال نوشت: طبق اعلام مقامات آمریکایی، در منطقه هم دستگاه نظامی آمریکا و هم هواپیماهای بدون سرنشین ‘سیا’ فعال هستند. هواپیماهای بدون سرنشین در افغانستان به ندرت در دو سوی مرز حرکت می کنند و عموما هواپیماهای بدون سرنشین ‘سیا’ فقط برای انجام حمله به داخل پاکستان می روند. این نواحی مناطق قبیله ای نشین هستند که به صورت فدرالی اداره می شوند .

این روزنامه آمریکایی اضافه کرد: پاکستان هم با پاکسازی حریم هوایی خود، منطقه را برای هواپیماهای بدون سرنشین سیا آماده می کند اما جالب است که اسلام آباد در اعلام های علنی، مخالفت خود را با حملات هوایی آمریکا درون خاک پاکستان اعلام می کند. ولایت بلوچستان پاکستان از مدتها قبل خارج از محدوده هواپیماهای بدون سرنشین بوده است. باور آمریکایی ها بر این است که ملا منصور و سایر رهبران طالبان، در پاکستان بیشتر احساس راحتی می کردند.

وال استریت ژورنال تصریح کرد: آمریکا به طور معمول برای کنترول یک چنین هدف مهمی و غافل نماندن از آن حتی برای یک لحظه نیاز به هواپیماهای متعدد بدون سرنشین داشته است چون هواپیماهای بدون سرنشین سازمان ‘سیا’ در منطقه عمل نمی کنند. آژانس جاسوسی سیا به اتکاء علائم اطلاعاتی و سایر اطلاعات گردآوری شده از محل سفر خودروی ‘کورولا’ حامل منصور را رد یابی کردند.

این روزنامه نوشت: هواپیماهای بدون سرنشین مستقر در افغانستان که هدایت و کنترل آنها را ‘فرماندهی مشترک عملیات های ویژه ‘ آمریکا بر عهده دارد، نیز خود را آماده می کردند هر زمان، وقت مقتضی برای حمله به خودروی حامل منصور اعلام شود، وارد عمل شوند .

این رسانه آمریکایی ادامه داد: آمریکا می دانست که رادارهای پاکستان نفوذ سرزده این هواپیما به داخل خاک خود را ردیابی خواهند کرد.شاید پاکستان با ورود این هواپیماهای بدون سرنشین به حریم هوایی خود تصمیم گرفته است با جت های جنگنده خود این هواپیماها را رهگیری کند. بر همین اساس تنظیم وقت مساله بسیار مهمی بود.

وال استریت ژورنال اضافه کرد: به هنگام اعلام شروع عملیات، هواپیماهای بدون سرنشین مدل (Reaper دروگر) بعد از بلند شدن از پایگاههایشان در افغانستان، از مرز پاکستان عبور کرد و وارد حریم هوایی این کشور شد و در ارتفاع پایین بر فراز امتداد کوههای مرزی افغانستان – پاکستان پرواز کرد تا از خلاء های ایجاد شده در پوشش راداری به نحو احسن بهره برداری کند .

این روزنامه نوشت: هنگام اجرای عملیات، ‘مرکز فرماندهی نظامی‘ آمریکا که عملیات را از دور هدایت می کرد و بر آن نظارت داشت مختصرا وقفه ای در عملیات ایجاد کرد چون موتر در مسیر جاده کنار زد و مقابل یک ساختمان ناشناس ایستاد و توقف کرد. هنوز هم معلوم نیست علت این توقف چه بوده است.

رسانه آمریکایی ادامه داد: هدایت کنندگان عملیات منتظر ماندند تا خودرو دوباره به راه افتاد و مسیر خود را در جاده در پیش گرفت. هنگامی که خودرو فاصله اش از سایر خوروها و سایر ساختمان ها زیاد شد، آنگاه فرمان حمله صادر شد و دو فروند موشک ‘ هلفایر’ Hellfire به ملا منصور اصابت کرد. آنگاه هواپیماهای بدون سرنشین بالای خودروی هدف گیری شده به حال پرواز، متوقف ماندند تا اطمینان حاصل شود هیچ کس درون خودرو زنده نمانده است. این هواپیماها سپس به افغانستان بازگشتند.

وال استریت ژورنال افزود: آژانس های دولتی آمریکا که درگیر این عملیات بودند، تصمیم گرفتند هر زمان وزارت دفاع آمریکا (پنتاگون) جزئیات گزارش کامل آن را تکمیل کرد، آن را به اطلاع عموم برسانند. این آژانس ها همچنین از همه مسئولان کشور خواستند مکان دقیق حمله را اعلام نکنند و فقط به طور سربسته به آن اشاره کنند و به پنتاگون هم دستورالعمل صادر شد که اعلام کند حمله در طول نوار مرزی افغانستان با پاکستان انجام شده است. اما مسئولان آمریکایی بزودی فاش کردند که محل وقوع حمله داخل خاک پاکستان بوده است.

وال استریت ژورنال در ادامه تشریح کرد: این عملیات کمین که به کشته شدن ملا منصور انجامید، لحظه ای مهم و حیاتی را در سیاست های دولت ‘اوباما’ در خصوص افغانستان مشخص می کند. دولت اوباما در حال سنجیدن است که آیا گفت و گوهای صلح افغانستان را به پیش ببرد یا نه و اینکه آیا یک درگیری نظامی لازم هست یا نه؟

این روزنامه آمریکایی تصریح کرد: این عملیات حامل پیام به پاکستان هم هست بر این مبنا که آمریکا چنانچه لازم بداند بدون آنکه از پیش اخطار دهد، می تواند داخل خاک پاکستان هم دست به عملیات بزند. در ارتباط با این حادثه، ‘چودری نثار علی خان’ وزیر کشور پاکستان روزسه شنبه هشدار داد که این حمله ‘پیامدهای جدی’ در روابط اسلام آباد با آمریکا خواهد داشت. وی گفت که این حمله ‘ نقض کامل منشور سازمان ملل و قوانین بین الملل است’.

روزنامه وال استریت ژورنال افزود: در مجموع، از ماهها قبل در دولت اوباما اختلاف نظرهایی بر سر اینکه آیا پاکستان قادر خواهد بود یا اصلا مشتاق هست که منصور را به پای میز مذاکره بیاورد یا نه؛ وجود داشت. آمریکا معتقد بود که پاکستان در ماه فوریه سعی کرد ‘ملا منصور’ را متقاعد کند، نمایندگانی را برای دیدار با دولت افغانستان اعزام کند، اما موفق نشد .

این رسانه آمریکایی ادامه داد: آژانس های اطلاعاتی آمریکا اطلاعاتی دریافت کردند که به آنها اجازه می داد هرگونه تحرک منصور را ردیابی کنند. از جمله این اطلاعات جزئیاتی راجع به وسائل ارتباطاتی طالبان بود. با اطلاعات بدست آمده، تصمیم گیرندگان سیاسی در آمریکا یک انتخاب بیشتر پیش رو نداشتند: اگر ملا منصور در پاکستان مستقر شود آیا آمریکا باید او را در خاک پاکستان هدف قرار دهد و چه موقع این کار را انجام دهد؟

وال استریت ژورنال در پایان نوشت: هر چقدر کشتن منصور راحت بود، برعکس عملیات کشته شدن ‘ملا عمر’ رهبر پیشین طالبان کار دشواری بود. سازمان ‘سیا ‘ سالها بیهوده تلاش کرد به هر نحو ممکن فرصتی مغتنم بیابد و ملا عمر را که در پاکستان گوشه عزلت گزیده بود، بکشد.

خبرگزاری ایرنا امروز شنبه، به نقل از “یک مبنع آگاه” در سفارت ایران در کابل گفت که شهروندان افغانستانی از این پس برای گرفتن ویزای ایران، ناچار به خرید تیکت هواپیما نخواهند بود.

پیش از این کنسولگری‌های ایران در کشور، تنها در صورتی به متقاضیان ویزا می‌دادند که از قبل تیکت رفت و برگشت هوایی را خریده باشند و ویزای ورود زمینی به ایران برای افغان‌ها به صورت محدود صادر می‌شد.

منبعی که با خبرگزاری ایرنا صحبت کرده دلیل این امر را “ناامنی جاده‌ها” در افغانستان عنوان کرده است.

او پیش‌بینی کرده که با اجرای تصمیم تازه وزارت خارجه ایران، کنسولگری این کشور در شهر هرات در غرب افغانستان، شاهد ازدحام متقاضیان بیشتری باشد.

ایران در ولایت‌های هرات، بلخ، قندهار و ننگرهار کنسولگری دارد و گفته می‌شود روزانه هزار روادید برای اتباع افغانستان در این کنسولگری‌ها صادر می‌شود.

مسئولان وزارت خارجه ایران ابراز امیدواری کرده‌اند که با برداشتن محدودیت صدور ویزای زمینی برای اتباع افغانستان، از مهاجرت غیرقانونی افغان‌ها به ایران کاسته شود.

اواخر سال گذشته خورشیدی، همزمان با سفر حسن قشقاوی، معاون کنسولی وزارت خارجه ایران به کابل، دو کشور یک موافقت‌نامه کنسولی برای گسترش همکاری‌های اقتصادی و تجاری امضا کردند.

صدور ویزای یک‌ساله برای بازرگانان افغانستان و ایران بخشی از این موافقت‌نامه است.

به نقل از این گزارش، اوسط عمر زنان در افغانستان ۶۲ سال و متوسط عمر مردان ۶۰ سال گفته شده است که هنوز هم از رهگذر طول عمر شهروندان کشور در رده های پایانی فهرست جهانی قرار گرفته است.

بهبود وضعیت اقتصادی، دسترسی به خدمات صحی و گسترش سواد از جمله عواملی دانسته می شوند که در افزایش اوسط عمر انسانها موثر اند.

سازمان جهانی صحت می گوید که از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۵ اوسط عمر بشر پنج سال افزایش یافته است که از سالهای ۱۹۶۰ تا کنون بی پیشینه می باشد، اما در این میان نابرابری های بزرگ میان کشورهای انکشاف یافته و درحال رشد وجود دارد.

در گزارش این سازمان، اوسط عمر شهروندان ۱۲ کشور پیشرفتۀ جهان ۸۲ سال تخمین شده است، حال انکه اوسط عمر در ۲۲ کشور درحال رشد کمتر از ۶۰ سال است.

مردم سویس، آیسلند، آسترالیا، سویدن و اسرائیل بر اساس این احصائیه بالاترین اوسط عمر را دارند و کشورهای چاد، ساحل عاج، جمهوری افریقای مرکزی، انگولا و سیرالیون در پایین ترین رده‌های فهرست قرار گرفته اند.

باآنکه این پنج کشور افریقایی در قعر فهرست رده بندی قرار گرفته است، سازمان جهانی صحت گزارش داده است که از سال ۲۰۰۰ به اینسو، افریقا شاهد افزایش چشمگیر حد متوسط عمر بوده است.

تایس بویرما مسوول بخش معلومات، اسناد و تحقیق سازمان جهانی صحت می گوید که افزایش بیش از نُه سال، اکنون اوسط عمر افریقایی‌ها را به ۶۰ سال رسانده است. او گفته است که دلیل عمدۀ آن بهبود صحت اطفال، پیشرفت در مجادله با ملاریا و دسترسی گسترده تر مبتلایان HIV به دواهای ضد رترو وایرس بوده است.

به گونۀ اوسط، این گزارش حاکی است که عمر زنان تقریباً در تمام کشورهای جهان درازتر از عمر مردان تثبیت شده است. اوسط مجموعی عمر زنان نزدیک ۷۴ سال است که از اوسط مجموعی عمر مردان در جهان حدود چهار و نیم سال بیشتر است.

اما براساس گزارش تازه ای که از سوی پنتاگون منتشر شده، اکثر این نیروها هیچ جوابی از فرماندهانشان دریافت نکردند، زیرا باور بر این است که هیچ رفع ابهام و روشنایی به نیروهای آمریکایی مستقر در افغانستان در خصوص ماموریتشان داده نشده است.

این در حالیست که پس از خروج نیروهای خارجی در پایان سال 2014 از افغانستان و انتقال تامین امنیت به نیروهای امنیتی افغانستان، اندک نیروی آمریکایی که در کشور مانده است و مسئولیت آموزش به نیروهای امنیتی افغانستان را دارد، برای این نیروها بسیار دشوار بوده که از حملات شورشیان طالبان خودداری کنند و تنها نقش دفاعی در مقابله با این حملات داشته باشند.

یک نیروی ویژه آمریکا در پاسخ به پرسش تیم تحقیق در خصوص حمله نیروهای آمریکایی به شفاخانه داکتران بدون مرز در کندز گفت “تا چه اندازه می خواهیم پیش برویم سوال مناسبی نیست. باید گفته شود چه اندازه از ما می خواهند که پیش برویم.”

رویداد حمله به شفاخانه داکتران بدون مرز که توسط یک جنگنده آمریکایی صورت گرفت خود به تنهایی فاجعه ای دیگر از تصرف کندز توسط شورشیان طالبان بود. در آن موقع هیچ پیشنهادی مبنی بر اینکه این حمله شاید نتیجه عدم دادن روشنایی کامل به نیروهای خارجی از قوانین ماموریتشان در دوران آموزش نیروهای امنیتی افغانستان باشد مطرح نشد.

در گزارش 700 صفحه ای از این رویداد که بسیاری از مطالب آن به دلیل مسایل امنیتی منتشر نشد، موضوع اینکه برخی قوانین درگیری به طول کامل توسط نیروهای میدانی خارجی درک نشده است مطرح می شود.

موضوع ابهام در درک صحیح از ماموریت نیروهای آمریکایی که در این گزارش تازه منتشر شده، به احتمال زیاد توسط فرمانده جدید این نیروها جنرال جان نیکلسون مورد بررسی قرار گیرد، زیرا وی نیز در نظر دارد تا پیشنهادات تازه ای را در هفته های جاری در خصوص روشن ساختن و یا گسترش دادن ماموریت نیروهای آمریکایی در افغانستان ارائه کند.

لازم به ذکر است در حالیکه موضوع ابهام و یا درک ناکامل از ماموریت آمریکا و ناتو در افغانستان از سوی مقامات این کشورها اذعان می شود، سخنگوی نظامیان آمریکایی چارلز کلیولند می گوید که در چشم انداز کلان ماموریت ناتو و آمریکایی ها هیچ ابهامی وجود ندارد.

وی می گوید پس از رویداد مرگبار حمله اشتباه به شفاخانه داکتران بدون مرز، بیش از 9000 تن از نیروهای آمریکا بار دیگر آموزش دیدند تا محتوای کامل ماموریتشان را در افغانستان درک کنند و از رویدادهای مشابه در آینده جلوگیری نمایند.

برخی منتقدان اما بر این باورند که شرایط سیاسی برای رهبران آمریکایی ایجاب می کند که ابهام در ماموریت نیروهای آمریکایی در افغانستان وجود داشته باشد.

لازم به ذکر است که هم اکنون 10000 سرباز آمریکایی در افغانستان حضور دارد که به دو گروه عمده به لحاظ ماموریتی تقسیم شده اند. دسته اول که همگام با سربازان ناتو هستند مسئولیت آموزش و حمایت نیروهای امنیتی افغانستان را به عهده دارد و با نام ماموریت حمایت قاطع یاد می شود، و دسته دوم که تنها سربازان آمریکایی هستند تحت ماموریت مبارزه با تروریسم فعالیت دارند و علیه اعضای شبکه های تروریستی القاعده و داعش حملاتشان را انجام می دهند.

این دسته به شورشیان طالبان حمله نمی کنند، اما در بندی از قوانین ماموریتشان آمده است که در مواقع دفاع از خود می توانند به این شورشیان نیز حمله کنند.

بر بنیاد گزارش تازه پنتاگون، ظاهرا این بند به وضوح برای نیروهای آمریکایی تعریف نشده است.

گزارش کندز نشان می دهد که برخی از سربازان آمریکایی بدون این که جوابی برای سوالاتشان دریافت کنند به میدان نبرد در این شهر فرستاده شدند.

یک سرباز آمریکایی حاضر در نبرد کندز با شکایت گفت ندادن وضاحت، روشنایی و هدایت لازم سبب شده تا عذاب وجدان بگیرد و این که رهبران سیاسی عمدا می خواهند ماموریت را در حالتی از ابهام نگه دارند.

بر اساس گفته های تیم تحقیق، اکثر سربازان خوهان راهنمایی های واضح تر در خصوص قوانین پیچیده ماموریتشان هستند.

به گفته یک سرباز دیگر، هنگامی که به جنگ کندز اعزام شد نمی دانست که واحدش تحت فرماندهی چه کسی فعالیت دارد.

از سویی دیگر، سربازان آمریکایی هم اکنون دچار سردرگمی تازه ای نیز هستند زیرا نمی دانند که دشمن واقعی چه کسی است و باید به چه کسی حمله کند.

پیش تر قوانین ماموریتشان اجازه می داد تا حملات هواییشان را تنها علیه اعضای وابسته به گروه های تروریستی القاعده و داعش راه اندازی کنند.

اما بر اساس گفته های تازه ای از سوی سخنگوی نظامیان آمریکایی، گروه تروریستی القاعده هم اکنون همکاری نزدیکی با گروه طالبان دارد.

این آیا بدان معناست که نظامیان آمریکایی می توانند بار دیگر حملات هوایی خود را علیه شورشیان طالبان نیز راه اندازی کنند و یا خیر.

سید ضیا حسینی-کابل

 

این شورا روز دوشنبه در یک نشست خبری در انتقاد به تغییر مسیر انتقال برق بامیان به سالنگ در جلسه روز شنبه کابینه برای دولت تا امروز ضرب الاجل تعیین کرد و خواهان پس گرفتن تصمیم از دولت شدند.

اما دولت به خصوص نهادهای برق رسانی در این هفته چندین نشست خبری دایر کردند و گفتند که انتقال مسیر از بامیان- میدان وردگ ممکن نیست.

قبل از این شرکت فیشنر المانی که ماستر پلان برق کشور را تهیه می کند در تحقیق که انجام داده بود، اظهار کرده که مسیر بامیان بهترین گزینه برای این خط برق است.

امروز پنجشنبه، شورای عالی مردمی برای دادخواهی انتقال برق 500 کیلو ولت از مسیر بامیان- میدان وردک با صدور قطعنامه ای اقدام و نشست های خبری مقام های دولتی را “لجوجانه” و “نفاق افکنانه” خواندند و شدیدا محکوم کردند.

آنان خطاب به دولت هشدار دادند که پیامدهای این تصمیم هر چه باشد به دوش حکومت خواهد بود و اظهار کردند که در هفته اینده مقدمات یک دادخواهی بزرگ برگزار خواهد شد.

اعضای این شورا در قطعنامه ذکر کرد که که همه به عنوان یک مشت واحد در مقابل این تصمیم می ایستیم و جای هیچ گونه تردید و سازش وجود ندارد.

شورا در قطعنامه خود گفت از تمام مردم عدالت خواه افغانستان در داخل و خارج از کشور می خواهیم که آماده یک تظاهرات میلیونی دیگر باشند، تاباشد که بار دیگر سرک های پایتخت و ولایات و کشور و پایتخت های کشورهای کمک کننده به افغانستان در زیر پای شما بلرزد و صدای عدالت خواهی شما این بار باید پرده های گوش کر مقامات را باز کند و چشم جامعه جهانی و کشورهای کمک کننده را بر روی واقعیت های کشور بگشاید.

آنان تاکید کردند تا دستیابی به هدف و تطبیق ماستر پلان اصلی ایستاد خواهند کرد و تا هرجایی که لازم باشد به پیش خواهند رفت.

در اخیر گفتند که تاریخ این تظاهرات های بزرگ و میلیونی و اقدامات لازم بعدی در هفته آینده طی یک گردهمایی بزرگ به شما اعلام خواهد شد.

اعمال اصلاحات کارساز و بنیادین در ساختار مدیریتی رده های مختلف سازمان های دولتی، و جاگزین کردن کادر های شایسته، متخصص و متعهد با استفاده از سیستم استخدام رقابتی با درنظرداشت برگزاری رقابت سالم و شفاف، بدون دخالت دادن تعلقات حزبی، قومی، منطقه ای و روابط شخصی، امریست بسیار مسلم و ضرورتی و نهایت جدی و حیاتی. این اصل در تمام مدت زمان حکومتداری، بدون قطع تسلسل و سکتگی باید به شکل دوامدار و همه شمول تداوم یافته و زمینه های بهبود در روند حکومت داری را فراهم آورد.

تغییراتی که در نزدیک به یکسال اخیر در راس سازمان های دولتی در ولایت بامیان شکل گرفته است و به تدریج در حال عملی شدن هست، به یقین گام بسیار موثری میتواند در راستای افزایش موثریت ادارات و بکار گیری از ظرفیت های موجود به حساب آید.

تغییر در ریاست شهرداری بامیان که اتهامات زیادی بر آن وارد بود، تغییر در ریاست محیط زیست که متهم به کمکاری و بی کفایتی بود، برکناری رئیس صحت عامه که متهم به بی کفایتی و نیز اختلاس بود و معرفی روسای زراعت و معارف به اتهام فساد اداری به ادارات عدلی و قضایی و موارد دیگر ازین دست، اقدامات نهایت قابل ستایش و درخور تقدیری اند که باید به آنها به دید آینده روند حکومت داری با آینده بهتر نگریسته شود.

واضح هست که انتظارات مردم و جامعه مدنی بامیان درین خصوص بسی بالا هست و بسیار توقع میرود که حکومت محلی بامیان، با جدیت و قاطعیت در امر مبارزه با فساد اداری و نیز اعمال تغییرات مورد نیاز در ادارات دولتی بامیان عمل نموده و گام های بیشتری را بردارد.

اما در مقابل چالش های جدی و بازدارنده ای نیز در این مسیر وجود دارند که حتی میتواند گاهی به موانع بزرگ تبدیل گردند؛ مافیای قدرت، مافیای فساد اداری، مافیای روابط حزبی، منطقه ای و شخصی و … همه و همه سد های بزرگ و ضخیمی هستند که گذر از آن بی نهایت قدرت، قاطعیت، جسارت و توانمندی و مبارزه می طلبد. بنابرین بسیار واضح و روشن هست که ادامه اعمال اصلاحات و تغییرات در کادر مدیریتی سازمان های دولتی، نیاز به زمان زیادی دارد تا با استفاده از راهکارهای مختلف و در مقاطع زمانی مناسب، روی دست گرفته شود و با توجه به بروز حساسیت های مختلف و درنظرداشت همه ابعاد و جوانب کار، آنگونه که مناسب هست و کارساز، در دستور کار قرار گیرد.

باتوجه به وضعیت موجود در بامیان، هنوز هم ادارات زیادی هستند که توسط افرادی با حداقل تحصیلات، غیرمتخصص و نا آشنا با علم مدیریت نوین، مدیریت میشوند و در نتیجه از موثریت و مثمریت کاری سازمان ها کاسته اند. بنابرین می طلبد تا با بررسی کارشناسانه و ارزیابی دقیق عملکرد فرد فرد مسئولین زیر ذره بین گرفته شود و با درنظرداشت برایند بررسی و ارزیابی صورت گرفته، پروسه رسمی مجازات و مکافات اجرایی گردیده و افرادی که لیاقت و شایستگی حضور در جایگاه مدیریت سازمان ها را ندارند در زودترین زمان ممکن سبکدوش و افرادی با ظرفیت بالا و شایستگی و تخصص و تعهد کافی، جاگزین آنان گردد تا میزان کارایی ادارات بالا رفته و ضمن بهبود در حکومت داری، ضمن عرضه خدمات بیشتر و بهتر برای مردم، افزایش میزان رضایتمندی مردم از حکومت را بدنبال داشته باشد.

و مهمتر از همه اینکه حمایت مردم، جامعه مدنی و تمام اقشار و اصناف از حکومت محلی درین خصوص، ضرورتی است که بدون آن بی تردید نمیتوان به موفقیت دست یافت، بناء همه باهم با عبور از تمام ملاحظات مخرب و ویرانگر، همدل و همگام، درین راستا بسوی آینده بهتر حرکت کنند.

زمان احمدی- بامیان

به همین روال، همیشه مبلغی به همراه نامه عذرخواهی به خانواده قربانیان فرستاده می شود. حتی در برخی موارد نادر، دیه کاملی برای این قربانیان داده شده است.

به باور بسیاری از آگاهان امور، پنتاگون که سال ها این سیاست را در قبال قربانیان حوادث ناشی از جنگ خود در افغانستان و عراق پیاده کرده باید این کار را با کوشش و ظرافت بهتر و بیشتری ادامه دهد. برای مثال، تاکنون برخورد پنتاگون در قبال قربانیان حادثه حمله به شفاخانه داکتران بدون مرز در شهر کندز کاملا مناسب و کافی نبوده است.

پس از گذشت ۶ ماه، مقامات نظامی آمریکا تاکنون به طور کامل و روشن توضیح نداده اند که شبی که جنگنده A-130 آمریکایی شفاخانه داکتران بدون مرز را در شهر کندز هدف حملات پیوسته خود قرار داد چه اتفاقی واقعا افتاد.

لازم به ذکر است شش ماه پیش، شهر کندز برای چند روز به تصرف شورشیان طالبان در آمد، که در نتیجه درگیری هایی که بین نیروهای امنیتی و نیروهای ائتلاف با این شورشیان بوقوع پیوست، یک جنگنده آمریکایی تقریبا نیم ساعت پیوسته ساختمان شفاخانه داکتران بدون مرز را هدف حملات هوایی خود قرار داد که در این رویداد، ۴۲ تن کشته و شمار زیادی نیز زخمی شدند.

مقامات نظامی آمریکایی پس از این حادثه، این بمباران را اشتباه انسانی قابل جلوگیری عنوان کردند اما هیچ گاه توضیح نداند که چطور شفاخانه ای که موقعیت آن همواره برای این نظامیان مشخص بوده هدف حمله قرار گرفته است.

اوایل سال جاری میلادی، مقامات نظامی آمریکایی به ازای هر کسی که در این رویداد کشته شده بود، شش هزار دالر به خانواده هایشان داد و به زخمی های این رویداد نیز هر یک ۳ هزار دالر پرداخت کرد.

جیسون کن رئیس اجرایی شفاخانه داکتران بدون مرز می گوید “به نظر من این اهانت آمیز است.”

عبدالغدیر که دختر ۱۲ ساله اش را در این رویداد از دست داده نیز می گوید که هنگامی که پول را دریافت می کرده احساس عجز و ناتوانی داشته است.

وی گفت “این واضح است که این پول نمی تواند با زندگی دخترم مقایسه شود، اما من چاره ای جز قبول این پول نیز نداشتم”.

به باور بسیاری ها، جبران کافی و مناسب در قبال قربانیان، کمترین کاری است که دولت آمریکا می تواند انجام دهد. به گفته این افراد، فهرست گرفتن از لیست نیازمندهای بازماندگان این نوع حوادث و برآورده کردن این نیازها که کمکی شود برای این بازماندگان تا زندگی خود را دوباره بسازند تنها در عرض چند روز قابل انجام است.

ماه گذشته، جنرال جان نیکلسون فرمانده تازه نیروهای خارجی در افغانستان در سفری به کندز از قربانیان این حادثه عذر خواهی کرد. وی گفت “من بخاطر از دست دادن عزیزانتان و یا رنج متحمل شده ابراز همدردی می کنم و صادقانه از شما تقاضای بخشش دارم.”

جنرال جان نیکلسون در حالی از قربانیان این رویداد عذر خواهی میکند که بسیاری ها این را ناکافی می پندارند.

عذر خواهی باید ماه ها پیش تر صورت می گرفت، گرچه این عذر خواهی برای مدیران شفاخانه داکتران بدون مرز غیرقابل توجیه است و آنان دلیل قانع کننده ای برای این رویداد می خواهند و قربانیان این حادثه نیز می خواهند بدانند که مقصر اصلی این رویداد کیست.

جیسون کن می گوید “چیزی که برای ما مهم است افشای حقیقت با تمامی جزئیات آن می باشد. برای ما مهم است بدانیم چه اتفاقی در آن شب افتاد، چه فرایند درستی پس از این رویداد صورت نگرفت، و چه فرایند اصلاح کننده ای باید هم اکنون صورت بگیرد”.

جیمز بریندل سخنگوی پنتاگون گفت که نظامیان این کشور آماری از بررسی های خود را از این حادثه جمع آوری کرده که به زودی به دسترس عموم قرار می گیرد.

وی همچنین گفت افرادی که در وقوع این رویداد بیشترین سهم را داشتند از وظیفه معلق شده اند.

وی اما هویت و رتبه این افراد را افشا نکرد.

این را همه می دانند که اشتباهات مرگبار در جنگ امری غیر قابل اجتناب است، اما دادنی پاسخی سنگدلانه و سخت در قبال این گونه رویدادها از جمله حادثه حمله به شفاخانه داکتران بدون مرز غیر قابل توجیه و اجتناب پذیر است.

سید رضا حسینی- کابل

فنگ فنگهوی یک عضو کمیسیون مرکزی و قدرتمند نظامی کشور چین در گفتگو با محمد حنیف اتمر مشاور امنیت ملی رئیس جمهوری گفت که نیروهای مسلح دو کشور افغانستان و چین همواره رابطه خوبی با یکدیگر داشته اند.

وزارت دفاع چین به نقل از این مقام چینی گفت که چین به دنبال رابطه نظامی عمیق تری از جمله همکاری های اطلاعاتی در زمینه مبارزه با تروریسم، برگزاری رزمایش های مشترک، آموزش نیرو و دیگر زمینه های عملی نظامی با کشور افغانستان می باشد.

این مقام چینی در گفتگو با آقای اتمر افزود که کشور به دنبال توسعه مکانیزم مشترکی برای مبارزه با تروریسم در منطقه است تا به طور مشترک از صلح، ثبات و توسعه منطقه حفاظت صورت بگیرد.

وزارت دفاع این کشور همچنین به نقل از آقای اتمر نوشت که افغانستان همواره تمایل به همکاری با چین برای مبارزه با تروریسم داشته است.

محمد حنیف اتمر در این دیدار از نقش افغانستان در مبارزه با گروه های افراطی ترکستان توضیح داد که گفته می شود این گروه ها عامل بسیاری از خشونت ها در غرب چین می باشد.

رسانه های چینی همچنین گزارش می دهند که محمد حنیف اتمر در دیدار خود از چین با رئیس امنیت داخلی این کشور دیدار کرده و بر سر موضوعاتی چون مبارزه با تروریسم با یکدیگر به گفتگو پرداختند.

لازم به ذکر است که سال گذشته معاون رئیس جمهوری کشور چین وعده همکاری در بخش زیر ساخت و حمایت امنیتی از افغانستان داد و در این خصوص نیز چندین معاهده با مقامات کشور هنگام سفر خود به کابل به امضاء رساند.

چین در سال های اخیر به طور فزاینده ای نگران افزایش خشونت ها در بخش های غربی کشورش می باشد و ثبات و صلح در افغانستان را یکی از اساسی ترین راه های برون رفت از این معضل خود می پندارد.

به همین منظور چین با همکاری پاکستان، افغانستان و آمریکا گروهی را به طور مشترک برای پیش برد مذاکرات صلح افغانستان به نام گروه همکاری های چهارجانبه برای مذاکرات صلح دولت افغانستان تشکیل دادند تا خشونت های ۱۵ ساله افغانستان را خاتمه دهند، که اما شورشیان طالبان ماه گذشته از شرکت در گفتگوهای صلح سر باز زدند.

همچنین چین می گوید به دنبال آن نیست که پس از خروج نیروهای خارجی در پایان سال ۲۰۱۴ از افغانستان جای این نظامیان را بگیرد.

اما این کشور وعده سپرده تا نقش اقتصادی گسترده ای در افغانستان ایفا کند تا افغانستان هر چه زودتر باز ساخته شود.

گفته می شود مقامات در چین بر این باورند که شورشیان این کشور که در مناطق غربی این کشور فعالیت دارند از سوی طالبان پاکستان و افغانستان و دیگر گروه های شورشی در آسیای مرکزی حمایت می شوند.

این در حالیست که رابطه اسلام آباد و کابل در سال های گذشته همواره با تنش مواجه بوده است، زیرا مقامات دو کشور همدیگر را متهم به حمایت از تروریسم می کنند.

لازم به ذکر است که شورای رهبری طالبان در شهر کویته در ایالت بلوچستان پاکستان اقامت دارد و شبکه تروریستی حقانی نیز گفته می شود در اسلام آباد حضور دارد.

چندی پیش نیز سرتاج عزیز مشاور امور خارجی نخست وزیر پاکستان در واشنگتن گفت که کشورش به این گروه های شورشی و تروریستی جای داده است و به همین دلیل اهرم فشاری علیه این گروه ها دارد تا آنها را به میز مذاکرات صلح بکشاند.

مقامات پاکستانی نیز مدعی هستند که رهبران حزب تحریک طالبانی پاکستان که مسئولیت بسیاری از حملات تروریستی را در پاکستان به عهده دارند در افغانستان مخفیگاه دارند، ادعایی که همواره از سوی مقامات کشور رد شده است.
سید ضیا حسینی- کابل