دسته: اجتماعی

اطلاعات روز و ساموفقیت روزنامه اطلاعات روز و آغاز به فعالیت تلویزیون “سا” دو رخداد فرهنگی مهم و قابل ستایش است که در هفته گذشته بوقوع پیوست. با توجه به کمیت رسانه‌ها و وجود آزادی بیان، استفاده از دموکراسی رسانه‌ای تعبیر غریبی نخواهد بود. رسانه‌ها تا کنون در ایفای دو نقش پرکردن اوقات فراغت و تولیدی شادی و اطلاع رسانی موفق بوده است.

تنوع برنامه‌ها و مخفی نماندن هیچ مطلبی از چشمان تیزبین رسانه‌ها، شاهد بر مدعا است. یک نمونه آن موفقیت روز نامه اطلاعات روز است. لازم است که این موفقیت را به خانواده رسانه‌های چاپی کشور و مخصوصا تیم روزنامه اطلاعات روز و جوان پر تلاش ذکی دریابی تبریک و شادباش عرض‌کنم.

اما انتظار می‌رود که رسانه‌ها، مخصوصا رسانه‌های تصویری و شنیداری به کارویژه‌های افزایش علم، ارتقای تفکر و رشد خرد انتقادی بیشتر توجه کنند. رسانه‌ها زمانی به سه کار ویژه مذکور به خوبی عینیت می‌بخشند که خود را از سلطه قدرت و بازار رها کرده باشند. در این صورت است که انسان‌های عالم، خردمند، پیشرو، فرهیخته، حکیم و منتقد پرورش می‌یابد. هنر فاخر، ماندگار و تاریخ ساز تولید می‌شود. زیرا هنر ناب و ماندگار زاده ژرف اندیشی و تفکر ناب است نه محصول برانگیختگی خیال، عواطف و احساسات.

هدف کار فرهنگی پرورش انسان‌های فرهیخته و ژرف اندیش است نه انسان خیالی و احساسی. زمانی به دوست عزیزم آقای رویش و همکارانش این موفقیت را، تبریک عرض می‌کنم که از وضعیت موجود فراتر رود و “سا” را در جایگاه واقعی آن مانند “معرفت” قرار دهد تا خلای موجود رسانه‌ای را پرکند؛ تولید علم، اندیشه، ژرف اندیشی، خرد انتقادی و در یک کلام حرکت به سمت پرورش انسان توانمند و هنر ناب و فاخر.

داکتر امان فصیحی

جمال‌ناصر بارکزی، سخنگوی فرماندهی پولیس کندهار گفت این رویداد صبح امروز، شنبه (۱۵ قوس) هنگامی در روستای «صوفیانزو» در ولسوالی ارغستان رخ داد که مهاجمان یک تانک هاموی پُر از مواد انفجاری را بر یک پاسگاه پولیس منفجر کردند.

به گفتۀ جمال ناصری در این انفجار ۳ پولیس کشته و  ۵ پولیس دیگر زخمی شده‌اند. طالبان تاکنون در این باره چیزی نگفته‌اند.

در همین حال عبدالاحد ولی‌زاده، سخنگوی پولیس هرات گفت در یک حملۀ مسلحانه در این ولایت دو سرباز قطعۀ گمرکات و یک غیرنظامی کشته شدند.
این رویداد حوالی ساعت ۱۰ صبح امروز، هنگامی رخ داد که افراد مسلح سوار بر یک موتر کرولا سربازان گمرک اسلام‌‌قلعه را هدف گلوله‌بار قرار دادند

مهاجمان از محل رویداد فرار کردند، اما پولیس در پی شناسایی و بازداشت آنان است. مسئولیت این رویداد را هنوز فرد یا گروهی قبول نکرده است. 

«انسانیت مرز ندارد»، شاید با این جمله بارها و بارها مواجه شده ایم و در لابه لای کتاب ها خوانده و از پشت تریبون ها آن را با حرارت تمام شنیده باشیم.اما به ندرت تعبیر این گونه جملات معجزه گر را در زندگی روزمره خود مشاهده کرده ایم.

یکی از مفاهیم اساسی که موجب رواج فلاکت و‌بدبختی مان شده است از خودبیگانگی ست. ما با ادعای تمامی که برای آبادی و آبادانی سرزمین خود، شهر خود و حتی خانه خود داریم ولی باورمان متفاوت از شعاری ست که سر می دهیم.

برای ما همه چیز در خط کشی های منفور جاه طلبی های فردی و خودخواهی های اندرونی مان شکل گرفته است برای همین است که «کاکا مراد» برای نجات مان از منجلاب سخیف اخلاقی و انسانی آستین بالا میزند و قربانی می شود تا شاید ما هم کمی به خود بیاییم.

به راستی در مقابل کاکامراد حرفی برای گفتن داریم!

باقر واعظی

 از ترور تتسو ناکامورا، رییس موسسه «خدمات پزشکی صلح جاپان» و شهروند «افتخاری» افغانستان، یک سال گذشت. او در سیزدهم قوس در حمله تفنگ‌داران ناشناس در شهر جلال‌آباد، مرکز ولایت ننگرهار، ابتدا زخم برداشت و سپس جان باخت. همراه او پنج نفر از همکارانش نیز کشته شدند. یک همکار دیگر ناکامورا در این حمله زخم برداشت. تاکنون عاملان ترور او شناسایی نشده‌اند.

محمداشرف غنی، رییس جمهور، در پیامی به مناسبت یک‌ساله‌گی ترور ناکامورا که مردم افغانستان او را «کاکا مراد» نام نهاده بودند، بر ادامه راه و تعقیب میراث او تأکید کرده است. غنی گفته است حکومت در راستای تکمیل کردن پروژه‌های ناتمام ناکامورا، از جمله در زمینه‌های احیای جنگلات، توسعه زراعت و مدیریت آب در ولایات لوی پکتیا و کابل تلاش خواهد کرد تا رویاهای او برای یک افغانستان سرسبز و شاداب، تحقق یابد.

رییس جمهور ناکامورا را یک «شخصیت گران‌بها» خوانده است که از سوی دشمنان افغانستان که تحمل ترقی کشور را نداشتند، کشته شد. غنی افزوده است دشمنان، افغانستان را از یک دوست واقعی و سمبول انسانیت و تسامح، محروم کردند.

 رییس جمهور می‌گوید افغان‌ها به ناکامورا احترام زیادی داشتند و خدمات ارزشمند او در عرصه‌های مدیریت آب و توسعه زراعت ماندگار خواهد ماند. به قول غنی، ناکامورا در سال ۱۹۸۰ و در حدود سه دهه قبل به افغانستان آمد، زمانی که مردم ما به وی نیاز زیاد داشتند تا به آنان خدمات صحی را فراهم کند، اما به ‌خاطر وقوع خشک‌سالی این تلاش‌ها را خاتمه داد و شیوه‌های خاص را در زمینه‌های مدیریت آب، زراعت و کندن کانال‌ها ایجاد کرد و زنده‌گی و معیشت میلیون‌ها افغان را در شرق کشور تغییر داد.

 محمداشرف غنی افزود ناکامورا از افغانستان و مردم آن شناخت عمیق داشت و قلبش پر از علاقه‌مندی برای افغانستان بود.

غنی می‌گوید که دانش او در زمینه جنگل‌داری بی‌نظیر بود و او در این زمینه یک میراث گران‌بها را به ‌جا گذاشت که باید مسیر او تعقیب شود. به گفته او، ناکامورا دشت‌های وسیع را به جنگلات انبوه در مدت دو سال تبدیل کرد که دشت گمبیری در شرق افغانستان نمونه عمده آن است.

در متن پیام رییس جمهور آمده است: «داکتر ناکامورا یک شخصیت الهام‌بخش و نام‌دار در میان افغان‌ها بود. او در اوج شهرت قرار داشت و مردم افغانستان به وی کاکا مراد نام گذاشته بودند. ملت قدر‌شناس است و دیدگاه، خاطرات و خدمات کاکا مراد را برای همیشه ارج خواهند گذاشت و خانواده گرامی وی در قلب هر افغان جاودان باقی خواهد ماند.»

تتسو ناکامورا در پانزدهم سپتامبر ۱۹۴۶ در شهر فوکووکای جاپان به دنیا آمد. او در بخش پزشکی دانشگاه کیوشو، چهارمین دانشگاه تاریخی جاپان، تحصیل کرد و در ۳۸ ساله‌گی برای کمک به بیماران جذام وارد پاکستان شد؛ بیمارانی که بیش‌تر آنان را مهاجران افغان تشکیل می‌دادند.

 ناکامورا سازمانی را به نام «پشاور کای» ایجاد کرد، اما تنها دو سال بعد، برای کمک به بیماران افغان وارد جلال‌آباد شد و در سال ۱۹۹۱ سه درمانگاه را بنا نهاد. از آن‌جا بود که او این بار اساس سازمان غیردولتی (سازمان پزشکی صلح جاپان PMS) را گذاشت و کارش به عنوان مددرسان را با شعار «برای درخشش نور به گوشه‌های تاریک» آغاز کرد.

وزارت صحت عامه تایید کرد داکتر سهیلا صدیق، اولین جنرال زن و وزیر صحت عامه پیشین افغانستان امروز جمعه، چهارم دسامبر در بیمارستان محمدداوود خان شهرکابل درگذشته است.

وی به دلیل بیماری که داشت از شش سال به این سو تحت مراقبت بود. او در سال‌های پایانی عمرش به بیماری آلزایمر مبتلا شده بود و کسی را به خاطر نمی‌آورد.

خانم صدیق هنگام مرگ ۷۲ سال سن داشت.

جنرال صدیق در ۲۰ حوت ۱۳۲۷ هجری خورشیدی در شهر کابل متولد شده بود.

وی پس از فارغ‌التحصیلی از دانشکده پزشکی در کابل، تا مقطع دکترا در اتحاد جماهیر شوروی سابق تحصیل کرد و در بخش هوازی گوارشی متخصص شد.

وی پس از ختم تحصیلات به افغانستان برگشت و در دوره زمامداری محمدداوود خان در شفاخانه‌ ۴۰۰ بستر اکادمی علوم طبی کارش را آغاز کرد. او پس از آن به عنوان پزشک بخش جراحی شفاخانه مرکزی ارتش افغانستان، مسئول بخش جراحی شفاخانه محمدداوودخان و همچنین به عنوان فرمانده اکادمی علوم پزشکی افغانستان کار کرد.

خانم صدیق داکتر موفق نظامی بود که از خود تعهد و شایستگی فراوان نشان داد و در سال ۱۳۸۱ به عنوان وزیر صحت عامه عضو کابینه‌ کشور شد و چهار سال در این سمت کار کرد.

او به خاطر فعالیت‌هایش رتبه نظامی جنرالی را نیز به دست آورده بود.

وی به خاطر شغل‌اش تا پایان عمر ازدواج نکرد.

سهیلا صدیق، در زمان رژیم طالبان در افغانستان بود و یک همکار او پیش از این به بی‌بی‌سی گفته بود که او در آن زمان با پوشیدن لباس مردانه به کارش ادامه می‌داد.

درگذشت خانم صدیق با واکنش‌های زیادی همراه شده است.

ارگ ریاست جمهوری هم با نشر اعلامیه‌ای گفت سهیلا صدیق از داکتران و جراحان مجرب و نامدار و از نخستین جنرالان زن در کشور بود که سال‌های زیادی از عمرش را در شفاخانه محمدداوود خان و در دشوارترین شرایط برای درمان بیماران سپری کرد.

ارگ گفت او هنگام کارش به عنوان وزیر صحت عامه، در راستای تقویت نظام صحی کشور نیز خدمات شایان را انجام داد و وفات او یک ضایعۀ بزرگ در عرصه طبابت کشور است.

عبدالله عبدالله، رئیس شورای عالی مصالحه ملی هم به خاطر درگذشت او ابراز تاسف کرده است. شورای عالی مصالحه ملی با نشر خبرنامه‌ای گفت کارنامه‌ درخشان وی در بخش پزشکی، نظامی، حضور و تثبیت جایگاه زنان در جامعه، ستایش‌انگیز و انکارناپذیر است.

وزارت صحت نیز با نشر خبرنامه‌ای نسبت به فوت او ابراز تاسف کرد و گفت وی حدود ۴۰ سال از عمرش را در خدمت به مردم افغانستان گذراند.

این وزارت مرگ او را “یک ضایعه جبران‌ناپذیر” خوانده است.

رهبری وزرات دفاع نیز نسبت به درگذشت او ابراز تاسف کرده است.

هنوز مشخص نشده که مراسم تشیع جنازه او قرار است چه زمانی و در کجا برگزار شود.

بی بی سی

طارق آرین، سخنگوی وزارت امور داخله امروز (پنج‌شنبه، سیزدهم قوس) در برگۀ توییترش نوشته است که طالبان در جریان یک ماه گذشته ۱۸۴ حملۀ انفجاری و انتحاری را در سطح کشور راه‌اندازی کرده‌اند. آقای آرین می‌افزاید که دست‌کم ۱۳۴ غیرنظامی در این حمله‌ها کشته شده و ۳۴۲ فرد ملکی دیگر زخم برداشته‌اند.

سخنگوی وزارت امور داخله حمله‌های طالبان که از غیرنظامیان قربانی می‌گیرد را «جنایت» توصیف می‌کند. گروه طالبان اما تاکنون در این باره چیزی نگفته‌اند.

این در حالی است که کمیسیون حقوق بشر افغانستان بارها خواهان کاهش خشونت‌ها در کشور و یا دست‌کم پیش‌گیری از وارد کردن تلفات به افراد ملکی در جریان درگیری‌های مسلحانه، شده است.

میزان بلند تلفات ملکی در کشور در حالی ادامه دارد که گفت‌وگوهای مقدماتی صلح میان هیأت‌های مذاکراتی دولت افغانستان و گروه طالبان پس از گذشت سه ماه رأی‌زنی، پیشرفت‌هایی را به همراه داشته است. دو طرف به نهایی ساختن کارشیوۀ مذاکرات مستقیم صلح موفق شده‌اند و به زودی رأی‌زنی‌ها روی تعیین آجندای گفت‌وگوهای اصلی صلح را آغاز خواهند کرد.

محمد اشرف غنی رئیس جمهوری اسلامی افغانستان عصر روز گذشته با بزرگان ولایت پروان دیدار و در مورد قیضه شهادت آمر عبدالستار به فیصله رسیدند.

در این دیدار که در قصر چهارچنار ارگ انجام شد، ابتدا بریالی غفوری پسر شهید آمر عبدالستار در مورد شخصیت و کارکردهای پدرش صحبت نموده، گفت منافع ملی کشور برای ما مهم است و اجازه نمی دهیم که فاصله بی اعتمادی میان حکومت و ملت ایجاد گردد.

غفوری گفت بزرگترین معضله ها در کشور از طریق جرگه ها و عرف و عنعنات ما حل می گردد و با توجه به پند و نصحیت پدرم شهید آمر عبدالستار که همیشه عفو و بخشش را مقدم می دانست، آن عده منسوبین امنیتی ما که در این قضیه دخیل بودند، از سوی خانواده ما عفو شده است.

سپس عبدالقهار به نمایندگی از اقارب شهید آمر عبدالستار صحبت کرد و با اشاره به قربانی های مردم ولسوالی های چهارگانه غوربندها در حفظ استقلال، تمامیت ارضی و حاکمیت ملی، گفت مردم ما بریالی غفوری پسر شهید آمر عبدالستار را بحیث جانشین موصوف انتخاب کرده اند.

در این دیدار امرالله صالح معاون اول رئیس جمهور در صحبت هایش گفت خوشبختانه امروز دوسیه دردناک به پایان می رسد و این یک گام نیک است و پسر شهید آمر عبدالستار با متانت و حس وطن دوستی، راه عفو و گذشت را انتخاب نمود.

رئیس جمهور غنی پس از استماع صحبت های متذکره، یکبار دیگر مراتب تسلیت و همدردی خویش را به خاطر شهادت آمر عبدالستار ابراز کرده، گفت خون شهدا و اراده مستحکم و فداکاری شهید آمر عبدالستار در راستای خدمت به وطن و مردم، فراموش نمی گردد.

وی افزود: همین که خانوادۀ شهید آمر عبدالستار، انتقام را به عفو تبدیل کرد، نشانۀ عمق فرهنگ جرگه و ارزش عفو در کشور ما می باشد.

رئیس جمهور از اعتماد و تعهد مردم پروان به ویژه ولسوالی های چهارگانه غوربند به نظام جمهوری اسلامی افغانستان ابراز امتنان کرد و گفت قدر این گذشت را باید همه بدانند و به آن عمل کنند.

تصویری که به تازگی افشا شده نشان می‌دهد نیروهای ویژۀ استرالیایی در افغانستان از پای مصنوعی یک جنگجوی طالب کشته شده در می‌خانه‌ای غیر مجاز شراب می‌نوشد.
گاردین به تعدادی تصاویر دست یافته که نشان می‌دهد یک سرباز ارشد استرالیایی – در حال خدمت – از این پای مصنوعی در یک می‌خانه‌ای غیر مجاز (Fat Lady’s Arms) در داخل پایگاه نیروهای ویژه آن کشور در ترینکوت مرکز ولایت ارزگان در سال ۲۰۰۹ مشروب می‌خورد.
تصویر دیگری نشان می‌دهد که دو سرباز با این پای مصنوعی رقص می‌کنند.
این نخستین تصویر منتشر شده است که گزارش‌های قبلی استفاده از «پا» به عنوان «ظرف نوشیدنی» را تأیید می‌کند.
برخی سربازان می‌گویند که این عمل به طور گسترده از سوی افسران سطح بالا استقبال می‌شد و حتی برخی آن‌ها نیز در این کار سهم می‌گرفتند. این در حالی است که این پای مصنوعی به طور بالقوه غنیمت جنگی بوده است – موردی که سربازان استرالیایی از پاکسازی آن از میدان نبرد ممنوع شده بودند، چه رسد که آن را نگه دارند.
این وضعیت موجب خشم صفوف سربازان استرالیایی شده است که می‌گویند در گزارش تحقیقات بازرس ویژه نیروهای دفاعی استرالیا در افغانستان (Brereton Report) از آن‌ها به خاطر استقبال از چنین فرهنگ و رفتار به گونۀ ناعادلانه انتقاد شده است، در حالی که سال‌ها افسران بلندپایه از آن آگاه بودند. این گزارش همچنین دریافته است که «فرهنگ جنگی» به فضای ارتکاب جنایات جنگی کمک کرده است.
اعتقاد بر این است که این پا متعلق به جنگجوی طالبان است که در جریان حملۀ سربازان استرالیایی بالای دو مکان و یک تونل در ککرک ولایت ارزگان در سال ۲۰۰۹ کشته شده است.
سپس، این پای مصنوعی از میدان نبرد برداشته شده و در می‌خانه نگهداری می‌شده است؛ جایی که مراجعه‌کنندگان بعضی اوقات از آن برای نوشیدن شراب استفاده می‌کردند.

یک سرباز سابق به این منبع گفته است که این پا همیشه همراه گردان زرهی بود. او می‌گوید: «هر وقتی که (می‌خانۀ) Fat Lady’s Arms بر پا می‌شد، بعد، این پا در آن‌جا نگهداری می‌شد و اغلب برای نوشیدن از آن استفاده می‌شد».
این سرباز می‌افزاید که فرماندهان ارشد گاهی اوقات به می‌خانه می‌آمدند و این پا را می‌دیدند و به طور بالقوه عمل نوشیدن از آن را انجام می‌دادند.
شایعات در مورد تصایری که افسران بلندپایه از یک پای مصنوعی شراب می‌نوشند در رسانه‌ها انعکاس می‌یافت، اما تصویر آن اکنون منتشر می‌شود.
گزارش بازرس ویژه از این پا و یا اینکه سربازی زیر تحقیقات به خاطر غنیمت جنگی باشد، یاد نکرده است.
«گلن کلومیتز» وکیل سابق نظامیان استرالیایی می‌گوید که بر مبنای کود جزایی، گرفتن دارایی کسی بدون رضایت مالک ممکن در طبقۀ غارتگری جنایت جنگی قرار گیرد که مجازات ۲۰ سال زندان به همراه دارد.
طبق گزارش تحقیقات مقامات استرالیا، ۱۹ سرباز آن کشور در ارتباط به اتهام قتل ۳۹ زندانی و افراد ملکی افغانستان و رفتار ظالمانه تحت بازجویی قرار خواهد گرفت. تحقیقات همچنین به اطلاعاتی معتبر دست یافته مبنی بر این که ۲۵ سرباز سابق و فعلی استرالیایی در ارتکاب جنایات جدی سهم داشته یا دست‌کم به آن کمک کرده‌اند.
این منبع از وزارت دفاع استرالیا خواستار توضیحات در مورد وجود این تصاویر شده است و اینکه آیا در مورد آن اقدامی کرده‌اند یا خیر. سخنگوی این وزارت با استناد به گزارش بازرس ویژه گفته است که به دلایل قانونی نمی‌تواند در مورد اعضای فعلی یا سابق وزارت دفاع بدون رضایت کتبی آن‌ها معلومات ارایه کند.

گاردین

مترجم: سید طاهر مجاب

یک خلبان نظامی افغان که همراه با نیروهای آمریکایی در افغانستان کار می‌کرد و در نجات جان سربازان آمریکایی نقش داشته، اکنون از ترس جانش مجبور شده است به صورت مخفی زندگی کند.

نظر به گزارش پایگاه خبری نظامی آمریکایی “استارز اند استریپس” درخواست پناهندگی آقای اسدی، همسر و دختر چهارساله‌اش در ابتدا از سوی دولت آمریکا پذیرفته شده بود ولی در ماه گذشته این درخواست از سوی ارتش آمریکا به یکبارگی رد شد.

این پایگاه خبری به نقل از مسئولان نظامی گفته است که آقای اسدی در نجات جان چندین خلبان آمریکایی نقش اساسی داشته است.

این خلبان در مصاحبه با رسانه‌ها گفته است که برای مدتی در جایی پنهان در محافظت نیروهای آمریکایی در افغانستان زندگی می‌کرد اما برای او تا روز دوشنبه (۱۰ قوس) مهلت داده شده بود که یا دوباره به ارتش بپیوندد یا هم محل محافظت شده را ترک کند.

آقای اسدی، ۳۲ ساله که دارای رتبه نظامی “جگرن”/سرگرد است در مصاحبه با سی‌ان‌ان گفته است که او از این محل حفاظت شده اخراج شد و حالا خودش مجبور است برای حفاظت خود و خانواده‌اش به طور مخفی و در هراس زندگی کند.

او اضافه کرده است:”یا از سوی دولت زندانی یا هم از سوی طالبان کشته خواهم شد.”

کمبرلی موتلی، فعال حقوق بشر و وکیل مدافع این خلبان نظامی در نامه‌ای به مقام‌های آمریکایی گفته است که “به شدت نگران” است که اگر آقای اسدی دوباره به دولت بپیوندد، زندانی خواهد شد.

در نامه او آمده است:” مشخص است که دولت افغانستان قادر به محافظت از خانواده اسدی در برابر طالبان نیست.”

خانم موتلی همچنین گفته است که آمریکا نظر به کنوانسیون حقوق بشر و سازمان ملل مکلف است که از جان افرادی که در چنین شرایطی قرار دارند محافظت کند.

او همچنین از نهادهای دیگر در این زمینه درخواست کمک کرده است.

راب لودویک، یکی از سخنگویان پنتاگون در بیانیه‌ای گفته است که از وضعیتی که آقای اسدی در آن قرار دارد آگاه است و او هنوز هم مامور نیروی هوایی افغانستان است.

در این بیانیه آمده است که برای رسیدگی به درخواست‌های بشردوستانه از سوی اتباع خارجی روند و شرایطی وجود دارد و پس از بررسی کامل درخواست آقای اسدی مسئولان تصمیم گرفتند که این درخواست را قبول نکنند.

در این بیانیه آمده که به خاطر این که این پرونده هنوز باز است و به دلیل نگرانی ها از حریم خصوصی وزارت دفاع آمریکا نمی تواند جزئیات بیشتری ارایه کند.

امرالله صالح روز سه‌شنبه (۱۱قوس) گفت ریاست امنیت ملی کابل در ارتباط به هسته تروریستی که در جابجایی ماین های مقناطیسی دخیل اند دستاورد های بزرگ داشته و کسانی را بازداشت کرده اند که به قتل بیست تن از افراد دولتی در ماه های اخیر اعتراف می کرده است.

او افزود رییس جمهور خواهان محکمه علنی این جنایت کاران است و نیز تمام اعترافات آنان بدون سانسور در اختیار مردم قرار خواهد گرفت.

معاون اول ریاست جمهوری خاطرنشان کرد: «گروه طالبان در آخرین ویدیوهای تبلیغاتی خود نشان می دهند که چگونه ماین های چسپکی مردم را به خاک وخون می نشاند. درین ویدیو ها گفته اند اگر خواست طالب پذیرفته نشود این ماین ها نثار تمام شما می شود.»

او خطاب به طالبان تاکید کرد مردم افغانستان از ترس ماین چسپکی تسلیم «جهل و وحشت» نمی شوند. او اطمینان داد به زودی ماین های مقناطیسی طالبان را متوقف می سازند.

پیشرفت ها در بررسی پرونده های حمله بر دانشگاه کابل و یما سیاووس

معاون اول ریاست جمهوری از پیشرفت ها در بررسی پرونده دانشگاه کابل و ترور یما سیاووش خبرنگار پیشین طلوع نیوز خبر داده گفت «تروریستان» دخیل در حمله بر دانشگاه کابل در عین حال یک شبکه «خطرناک» اختطاف بودند و تا اکنون نیز دو نفر را در بند خود دارند.

به گفته او در ارتباط با پرونده مرتبط به یما سیاوش نیز سرنخ هایی به دست آمده اما هنوز هم خواست جامعه رسانه ای افغانستان را که خواهان نشر تمام ویدیوها اند برآورده ساخته نمی تواند.

صالح خاطرنشان کرد طرح هایی که روی دست گرفته شده بود چه از دید تقویت دسترسی انسانی در درون هسته های تروریستی و چه اتکای بیشتر به تکنالوژی در حالت اجرایی شدن است.

رویداد های جنایی در کابل

صالح در ادامه نگاشته است که در ۲۴ ساعت گذشته در ولسوالی شکردره یک زن به قتل رسیده و یک نفر در حوزه ۱۵ زخمی شده است. به گفته او پولیس کابل تعدادی از اوباش چپاولگر و مردم آزار را بازداشت کرده است.

او اضافه کرد شفاخانه های کابل به ریاست جمهوری گزارش داده اند که پس از آغاز میثاق امنیتی در کابل مراجعه مجروحین غیر تروریستی صفر شده است.

انستیتوت مطالعات استراتژیک افغانستان میزگردی را بصورت مجازی زیر عنوان «خشونت جنسی در افغانستان: فرهنگ و ساختارهای قدرت»، برگزار کرد.

زهرا موسوی، نویسنده و خبرنگار؛ منیره یوسف‌زاده، معین وزارت دفاع ملی؛ خالد خسرو، نویسنده؛ میترا مهران، فعال مدنی/پژوهشگر سخنرانان این برنامه بودند. گردانندگی این برنامه را رامین مظهر، نویسنده بر عهده داشت.

زهرا موسوی در آغاز صحبت‌های خود به این نکته اشاره کرد که خشونت ابتدا در ساختارهای اقتصادی، سیاسی و فرهنگی افغانستان تولید و بعد در کانونی مانند خانواده‌ باز تولید می‌گردد.

وی گفت، دولت افغانستان در نوزده سال گذشته تمام منابع در حوزه تغییر وضعیت زنان را هدر داده است و باید از طرف جامعه جهانی و فعالین حقوق زن مورد پرسش قرار گیرد.

وی افزود دولت باید یک برنامه مدون جهت بهبود وضعیت معیشتی و خودکفایی جامعه روی دست گیرد و بهتر شدن وضعیت اقتصادی می‌تواند در وضعیت تمام جامعه، بویژه زنان تغییر ایجاد کند.

خالد خسرو سخنران بعدی این برنامه بیان داشت مردها به خاطر رعایت عرف‌ها و هنجارهای اجتماعی به خود اجازه می‌دهند که در برابر زنان خشونت کنند.

وی افزود، سو استفاده از قدرت نامحدودی که عرف، خانواده و دین به مرد داده است از عمده‌ترین عوامل خشونت علیه زنان در افغانستان است.

وی به این باور است که مسئله حقوق زنان در افغانستان هیچگاه دغدغه اصلی نبوده است بلکه همواره به آن نگاه سیاسی شده است و عدم شکل‌گیری گفتمان موثر در این عرصه، نبود خواستگاه بومی است.

وی افزود در کشورهای پیشرو در زمینه حقوق زنان این فعالین این عرصه بودند که برچالش‌ها فایق آمده‌اند نه دولت؛ دولت آخرین بازیگری است که در این حوزه گام برمی‌دارد.

منیره یوسف‌زاده بیان داشت خشونت علیه زنان یک معضل جهانی است و این خشونت در افغانستان عوامل و انواع مختلف دارد، خشونت می‌تواند کلامی، فیزیکی، اقتصادی و… باشد.

یوسف‌زاده افزود در جایی خشونت اتفاق می‌افتد که اقتدار گروهی مردان زیر سوال می‌رود و عوامل بیرونی باعث شدت خشونت در زنان می‌شود. با توجه به ساختار فرهنگی و سیاسی افغانستان و تجربه چندین دهه جنگ، دیدگاه فرودستی به زنان بیشتر شکل گرفته است.

میترا مهران در صحبت‌های خود گفت آزار جنسی در محیط‌های کاری فعالیت را برای زنان سخت‌تر می‌سازد چرا که نگاه ساختارهای رسمی افغانستان بسیار مردسالارانه و متمرکز بر قدرت مردان است.

مهران افزود که ساختارهای موجود در افغانستان در سطوح مختلف به شدت مردانه است و این مانع رشد زنان شده و دیگر اینکه یک گفتمان سازنده در این حوزه صورت نگرفته است.

وی به این باور است ما نیازمند گفتمان ملی پیرامون حقوق زنان هستیم تا از طریق آن بتوانیم در افکار عمومی تغییر ایجاد کنیم و راه را برای فعالیت و پیش‌رفت زنان هموارتر و نقش آنان در جامعه پررنگ‌تر شود.

نخستین جشنوارۀ ملی فلم افغانستان “لاجورد”، با شناسایی چهره های برتر، دیشب در خانۀ علم و فرهنگ روسیه در کابل، پایان یافت.

این جشنواره به ابتکار ریاست افغان فلم وزارت اطلاعات و فرهنگ و نهاد های همکار ده روز پیش آغاز شد.

در این جشنواره ۲۵ فلم که شامل ۱۴ فلم بلند داستانی و ۱۱ فلم کوتاه داستانی بود، نامزد شد و هیئت داوران این فلم ها رادر پنج بخش ارزیابی کردند.

محمد طاهر زهیر، سرپرست وزارت اطلاعات و فرهنگ این جشنواره را فرصتی برای شگوفایی صنعت سینما دانست و گفت به سینماها و مراکز فرهنگی در کشور توجه جدی صورت نگرفته است.

او گفت افغانستان غمگین ترین کشور جهان است و راه اندازی جشنوارۀ ملی فلم افغانستان “لاجورد” زمینه را برای شریک کردن خوشی و شادی مهیا می کند.

محمد طاهر زهیر افزود وزارت اطلاعات و فرهنگ با تدبیر و سیاست فرهنگی بنیادی، کوشش می کند که فرهنگ و سینما را از حاشیه نجات دهد‌.

رییس خانه علم و فرهنگ روسیه برگزاری این جشنواره را رویداد بزرگ فرهنگی دانست و گفت تعالی فرهنگ و سینما می تواند معضلۀ جنگ را در افغانستان خاتمه بخشد.

برای بهترین های این جشنواره تندیس و تقدیرنامه اهدا شد: در بخش مستند های این جشنواره، مستند قندهار که تلویزیون تمدن آن را تهیه کرده است، بهترین فلم مستند تلویزیونی، سربازان بی صدا می میرند از رعنا صادقی بهترین تحقیق برای مستند بلند، فلم مرغ توفان بهترین فلم مستند بلند، قصه های شب افغانستان از الکا سادات بهترین تدوین متن بلند، امیر حسین حسینی بهترین صدابردار مستند بلند زنگ تفریحی ۳:۴۵ و اثر شیخک بهترین مستند کوتاه شناخته شدند.

فلم سیبی از بهشت بهترین فلم بلند داستانی، فلم حبیبه بهترین فلم کوتاه داستانی، یوسف بره کی بهترین تصویر بردار فلم بلند داستانی، ظاهر هویدا و آرش هویدا در فلم مرغ توفان بهترین موسیقی متن، سید باقر حسینی بهترین تدوین فلم داستانی، قاسم رامشگر بهترین موسیقی فلم، رشاد آرش بهترین صدابردار فلم داستانی بلند، نصیر پژواک بهترین چهره پرداز، جواد الفتی بهترین طراح صحنه، ایوب عمر بهترین طراح لباس، سید واقف حسینی بهترین تصویربردار، زبیر فرهنگ بهترین فلم نامه نویس، همایون مروت بهترین کارگردان فلم بلند داستانی، نوارها به کارگردانی لاجورد حقیقی بهترین فلم انیمیشن و حسن نوری در مستند کارهای ممنوعه بهترین کارگردان نخستین دور جشنوارۀ ملی فلم افغانستان لاجورد برگزیده شدند.

در بخش بازیگران، لینا علم بهترین بازیگر نقش اول زن، توفیق لایق بهترین بازیگر نقش اول مرد و فرزانه نوابی بهترین بازیگر نقش کودک انتخاب شدند.

در این جشنواره به شماری از سینماگران به پاس خدمات شان تقدیرنامه نامه داده شد.

درحالی که جنایات نظامیان استرالیایی در افغانستان با تایید موارد متعدد و مستند از قبیل عطش‌ خون‌ریزی و رقابت بر سر کشتن، رفتار غیرانسانی و غیرضروری با زندانیان و بریدن گلوی زندانیان و غیرنظامیان بار دیگر در صدر روزنامه ها و رسانه‌های جهان قرار گرفته است؛  با انتشار برگ جدیدی از رفتار غیرانسانی این نظامیان،گاردین تصویری را منتشر کرد که در آن نیروهای ویژه ارشد استرالیایی از پای یک قربانی افغان مشروب می‌خورند.

این نشریه انگلیسی نوشت تعدادی از تصاویر به دست آمده توسط آن‌ها نشان می‌دهد که یک نظامی ارشد استرالیایی، که هنوز نیز در حال خدمت است، در حال نوشیدن مشروب از داخل پای مصنوعی یک افغان کشته شده در داخل پایگاه نیروهای ویژه استرالیا در «ترینکوت» پایتخت ولایت ارزگان است.

گاردین تصویر دیگری را نیز منتشر کرد که در آن ظاهراً 2 نظامی استرالیایی در حال رقص با این پا هستند.

این نخستین تصویری است که گزارش‌های قبلی درباره استفاده از پای مصنوعی قربانیان افغان به عنوان ظرف آشامیدنی نظامیان استرالیایی را تایید می‌کند.

برخی نظامیان استرالیایی می‌گویند این عمل بطور گسترده توسط افسران رده بالا تحمل می‌شد و حتی برخی از نظامیان ارشد نیز آن را انجام می‌دادند.

گفته می‌شود این پای مصنوعی متعلق به یک فرد مظنون به عضویت در گروه طالبان است که در حمله نیروهای استرالیایی کشته شده بود اما ژنرال آنگس کمپبل، رئیس ستاد ارتش استرالیا، اخیراً با تایید کشتار غیرقانونی غیرنظامیان و زندانیان افغان اعتراف کرد که در بسیاری موارد، نظامیان استرالیایی در کنار فرد کشته شده اسلحه و بی‌سیم قرار می‌دادند تا در توجیه برای این کشتار وانمود کنند که افراد در عملیات نظامی کشته شدند.

ارتش استرالیا درحالی گوشه‌ای از جنایات نظامیانش در افغانستان را تایید کرده که در دو دهه اخیر همه نیروهای خارجی بویژه نظامیان آمریکایی مرتکب جنایات جنگی شده‌اند اما آمریکا با قُلدری از بررسی جنایات نظامیانش در افغانستان جلوگیری کرده است.

تاکنون تلاش‌های دیوان کیفری بین‌المللی برای رسیدگی به جنایات جنگی آمریکا و ناتو در افغانستان با لغو روادید دادستان پرونده افغانستان، هشدار برای بازداشت وی و دیگر کارکنان دادگاه که در این پرونده دخیل باشند و نیز توقیف و بلوکه کردن دارایی‌ها و اموال این دادگاه در آمریکا و اعمال تحریم علیه آن مواجه شده است.

محب‌الله شریف‌زی، سخنگوی والی میدان‌وردک امروز (سه‌شنبه، یازدهم قوس) گفت این مسافران شب گذشته از سوی طالبان آزاد شدند. آقای شریف‌زی می‌افزاید ادارۀ محلی میدان‌وردک و بزرگان قومی در آزادی این مسافران ربوده شده نقش داشته‌اند.

جنگ‌جویان گروه طالبان حدود دو هفته پیش ۲۸ مسافر را از مسیر شاهراه نمبر دوم میدان وردک پیاده کرده و آنها را ربودند. این گروه هفده تن این مسافران را در روز نخست آزاد کردند و یازده تن آنان را تا شب گذشته نزد خود نگه‌داشتند. مسوولان محلی می‌گویند این مسافران، باشندگان ولسوالی‌های جلریز و به ولایت میدان‌وردک هستند.

گفتنی است شاهراه «نمبر دوم» میدان‌وردک که کابل را به ولایت‌های مرکزی وصل می‌ کند هرازگاهی گواه تلفات افراد ملکی و گروگان‌گیری از سوی طالبان و برخی از ملیشه‌های محلی است. تلاش‌های نهادهای امنیتی برای تأمین امنیت این شاهراه متاسفانه تاکنون نتیجه‌‌ بخش نبوده است.

آقای نور در توئیتی از دیدار خود با فرمانده پولیس ولایت بلخ خبر داد و گفت این دیدار در رابطه با اوضاع امنیتی، تامین امنیت و رفاه مردم صورت گرفت.

آقای نور از کارکردهای موفقیت آمیز فرمانده امنیت ولایت بلخ به خاطر پایین آمدن میزان جرایم و ناامنی سپاسگزاری نموده بیان کرد به هیچ مجرمی با اینکه پشتیبان و حمایت گر داشته باشد، رحم نکنید بلکه به پنجه قانون بسپارید.

وزارت دفاع اعلام کرد طراح حملۀ روز گذشته به واحد کماندوهای مستقر در غزنی شخصی به نام «حمزه وزیرستانی» بوده است.

حمزه‌ وزیرستانی شب گذشته در مربوطات روستای «علی‌ شیرخیل» ولسوالی «گیروی» غزنی، در یک حملۀ هدف‌مند هوایی کشته شده است.

وزارت دفاع در ادامه افزود حمزه وزیرستانی‌ حمله به واحد کماندوهای مستقر در غزنی را سازمان‌دهی کرده بود.

حملۀ موتر بمب‌گذاری‌شده به واحد کماندوهای مستقر در غزنی بامداد روز گذشته، نهم قوس انجام شد. در این حمله، بیش از ۳۰ نظامی کشته و ۲۴ نظامی دیگر زخمی شدند.

هنوز فرد یا گروهی مسئولیت این حمله را به عهده نگرفته است.

وزارت خارجه آمریکا ضمن ابراز همدردی با خانواده‌های قربانیان حملات انتحاری در افغانستان گفت:«ما این حملات انتحاری وحشتناک روز گذشته را در افغانستان محکوم می‌‌کنیم.»
 همچنین این وزارت خانه در ادامه با بیان اینکه امریکا در کنار مردم افغانستان و متحدانش برای پایان دادن به این جنگ طولانی می‌ایستد، تاکید کرد:‌«این حملات وحشیانه مانع صلح نخواهد شد.»
گفتنی است که روز گذشته در دو حمله انتحاری در ولایت‌های زابل و غزنی نزدیک به ۴۰ تن جان باختند و ده‌ها تن دیگر نیز مجروح گردیدند.

بهادر امینیان سفیر ایران در کابل روز گذشته در دیدار با فصل احمد معنوی وزیر عدلیه افغانستان گفت، حدود 20 هزار زندانی افغان در زندان‌های ایران به سر می‌برند و تهران برای تحویل دادن آنها به کابل آمادگی دارد.

براساس خبرنامه‌ی وزارت عدلیه، امینیان اضافه کرد، پرونده‌های 2600 زندانی افغان در زندان‌های ایران تکمیل و آماده انتقال به افغانستان است.

او تاکید کرد، 25 شهروند ایرانی در افغانستان زندانی هستند و دولت افغانستان باید در این مورد توجه کند.

در همین حال، فضل احمد معنوی وزیر عدلیه در این دیدار گفت: «تلاش می‌شود برای مشکل مهاجران افغان در ایران و انتقال زندانیان افغان از آن کشور یک راه‌حل منطقی جستجو شود».

معنوی علاوه کرد، در بخش استرداد مجرمان میان افغانستان و ایران موافقت‌نامه‌ای وجود دارد و باید این موافقت‌نامه تقویت و تطبیق شود.

25 سال زندان و جریمه نقدی برای مهاجرین غیرقانونی افغان در ایران

سفیر ایران در کابل در شرایطی از 20 هزار زندانی افغان در زندان‌های ایران خبر داد که شماری از رسانه‌های ایرانی پنج‌شنبه هفته گذشته از احتمال تصویب طرحی توسط مجلس شورای اسلامی ایران خبر دادند که براساس آن، مهاجرین غیرقانونی اتباع خارجی به شمول پناهجویان افغان به 25 سال زندان و 100 میلیون تومان جریمه نقدی محکوم خواهند شد.

مشرق نیوز نوشت، قرار است در مجلس شورای اسلامی ایران به‌زودی برای طرحی رأی‌گیری شود که درصورت تصویب نهایی آن، حبس 25 ساله و جریمه 100 میلیونی برای اتباع خارجی غیرمجاز درنظر گرفته شود.

این سایت خبری در ادامه نوشت، مجلس شورای اسلامی اخیرا طرحی با عنوان «ساماندهی اتباع خارجی غیر مجاز» را اعلام وصول کرد که قرار است به زودی برای آن رای گیری شود.

در این طرح اشاره شده است، هر شهروند خارجی که بدون مجوز وارد ایران شده یا در ایران اقامت یا تردد داشته باشد علاوه بر اخراج از این کشور به مجازات درجه یک(حبس بیش از 25 سال، جزای نقدی بیش از یک میلیارد ریال و مصادره کل اموال» محکوم می‌شود.

براساس این طرح، تصمیم در مورد اخراج اتباع غیرقانونی، زندانی و یا جریمه نقدی آنها به دادگاه واگذار شده است.

همچنان براساس این طرح موترهایی که حامل مهاجرین غیرقانونی است به ایست بازرسی توقف نمی‌کند، ماموران امنیتی اجازه تیراندازی به سوی آنها را دارند.

پس از نشر گزارشی از احتمال تصویب طرحی توسط مجلس شورای ایران علیه مهاجرین غیرقانونی اتباع خارجی در این کشور، مریم سما عضو مجلس نمایندگان افغانستان در این مورد واکنش نشان داده و اعلام کرد، حکومت ایران می‌خواهد افغان‌کٌشی را قانونی بسازد.

مریم سما در توییتی نوشت: «حکومت ایران حالا می‌خواهد قانونی افغان‌ها را بُکشد!».

در همین حال، نور رحمان اخلاقی سرپرست وزارت امور مهاجرین و عودت کنندگان افغانستان این طرح شورای اسلامی ایران علیه مهاجرین غیرقانونی را «تکان دهنده» خوانده است.

اخلاقی در توییتی نوشت: «محتوای طرحی ارایه شده از سوی تعدادی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی جمهوری اسلامی ایران را در مورد “اتباع خارجی غیر مجاز” خواندم که در آن متأسفانه موارد تکان دهنده‌ی مطرح شده است. امید واریم برخورد مجلس شورای اسلامی با این طرح، مبتنی بر حقوق اسلامی، حقوق بشری و حسن همجواری باشد».

او اضافه کرد: «در حالی‌که ما در قبال همه شهروندان افغانستان با مسوولیت‌پذیری تمام عمل می‌کنیم و همیشه بر عودت داوطلبانه و قانونی ساختن حضور شهروندان‌مان در کشورهای دیگر تأکید کرده ایم، انتظار داریم حقوق بشری افغان‌ها در همه کشورها رعایت گردد».

شایان ذکر است که این خبر در شرایطی نشر شده که در سال جاری دو حادثه مرتبط به مهاجرین افغان در ایران رخ داد. پس از گذشت یک‌ونیم ماه از حادثه اول حادثه دیگری که تیراندازی نیروهای انتظامی ایران به خودرو حامل پناهجویان افغان در شهر یزد بود.

هیأت افغانستان در تاریخ 21 ژوئن امسال به ریاست محمد حنیف اتمر سرپرست وزارت امور خارجه کشور در سفری دو روزه وارد تهران شد با مقام‌های ارشد ایرانی از جمله محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه ایران در مورد مسایل مختلف دو کشور از جمله «حوادث ناگوار اخیر» علیه مهاجرین افغان صحبت کرد.

وزارت امور خارجه افغانستان در ادامه اعلام کرد هیأت کابل در سفری دو روز به تهران در زمینه‌های مصونیت اتباع افغان پی‌گیری جدی حوادث اخیر مرتبط به جان‌باختن افغان در ایران و راه‌های جلوگیری از تکرار این حوادث، به توافقاتی دست یافتند.

به خانواده‌های قربانیان حادثه تروریستی ۴ قوس شهر بامیان مساعدت صورت گرفت.

ابوالحسین یاسر، مشاور ریاست جمهوری اسلامی افغانستان در امور پشتیبانی از نیروهای امنیتی و دفاعی، و هیات همراهشان با حضور سید انور رحمتی والی ولایت بامیان در سالن اجتماعات ولایت با ورثه شهدا و زخمیان حادثه تروریستی دیدار کردند.

مشاور مقام عالی ریاست جمهوری با عرض تسلیت به خانوادهای شهدا و مردم بامیان گفت: Kما به دستور رئیس جمهوری اسلامی افغانستان برای اظهار غم‌شریکی و مساعدت به ورثه‌ی شهدا و زخمیان حادثه تروریستی ۴ قوس به بامیان آمده‌ایم.»

گفتنی ست در حادثه تروریستی 4 قوس در بامیان نزدیک به چهارده نفر کشته و ده ها تن دیگر زخمی شدند.

وقوع این حادثه آن هم در ولایتی امنی مانند بامیان توانایی حکومت در تامین امنیت شهروندان را زیر سوال برد.

خوان پدرو، رییس عمومی کمیته بین‌المللی صلیب سرخ در افغانستان، در توییتی گفت یک کارمند این نهاد روز گذشته در میدان‌وردک از سوی افراد مسلح ربوده شده بود اما پس از تماس رهبری صلیب سرخ، به او اجازه سفر داده شده است.

رویا موسوی، سخنگوی کمیته بین‌المللی صلیب سرخ در افغانستان پیش‌تر ربوده‌شدن این کارمند این نهاد را تأیید کرده بود.

صلیب سرخ با داشتن مصونیت از جناح‌های درگیر، در همه نقاط افغانستان بدون محافظین امنیتی و موترهای زرهی کار می‌کند.

 این سازمان حتی در مناطقی که تحت کنترل گروه طالبان است نیز فعال می‌باشد. کمک به اسیران جنگی، عرضه خدمات توان‌بخشی به معلولان، خدمات صحی به قربانیان جنگ، توزیع مواد غذایی و غیرغذایی، کمک به بی‌جا شده‌گان داخلی و خدمات آب‌رسانی از فعالیت‌های صلیب سرخ در کشور است.

محب‌الله شریف‌زی، سخنگوی والی میدان‌وردک در این مورد اعلام بی‌خبری کرده است.

میدان‌وردک در همسایگی کابل از ولایت‌های ناامن به شمار می‌رود.

چندی پیش گزارش شد گروه طالبان شماری از مسافران را از مسیر راه به گروگان گرفته‌ است که برخی از آن‌ها تاکنون در بند هستند.