دسته: سیاست

عمران خان، صدر اعظم جدید پاکستان، گفته است که برای مهاجرین افغانستانی مقیم آن کشور تابعیت پاکستانی می‌دهد.
صدر اعظم پاکستان دریک گردهمایی در شهر کراچی با اشاره به تعامل کشورهای اروپایی و امریکا با مهاجرین گفت که به آن افغانستانی‌هایی که فرزندان شان در پاکستان متولد و بزرگ شده اند، تابعیت پاکستان داده می شود.
عمران خان گفت “در هر کشور جهان این کار می‌شود، پس ما چرا این ظلم را بر مهاجرین روا داریم، آنان نیز انسان اند. چرا آنان را اینقدر محروم نگهداشته ایم”.
صدر اعظم پاکستان گفت که ظلم در جامعه پیامدهای بدی دارد و گفت “در کراچی دو و نیم میلیون افغانستانی و بنگالی زندگی می‌کنند و به آنان تذکره و پاسپورت داده نمی‌شود…آنان در بدل پول ناچیز تن به کارهای شاقه می‌دهند. از این رو در کراچی یک طبقۀ محروم پیدا شده است که از اینرو مردم گاهی دست به جنایت می‌زنند”.
عمران خان گفت که دادن تابعیت به این مهاجرین یکی از اولویت های کاری وی خواهد بود.
وی پس از پیروزی در انتخابات ماه گذشته پاکستان در نخستین سخنرانی اش خواستار آزادی رفت و آمد در مرزهای افغانستان و پاکستان شد تا مردم دو کشور بتوانند مانند کشورهای اروپایی آزادانه به دو سوی مرز رفت و آمد کنند.
سید حسین عالمی وزیر مهاجرین به تازگی در کنفرانس خبری گفت که هم اکنون حدود ۱.۴ میلیون مهاجر افغان دارای مدارک اقامت و حدود ۴۰۰ هزار مهاجر دیگر دیگر بدون مدارک اقامت در پاکستان زندگی می کنند.

ماريا زاخاروا، سخنگوي وزارت خارجه روسيه با اشاره به تلفات غیرنظامیان در حملات اخیر در ولایات ننگرهار و میدان وردک گفت که حوادث اخير نشان مي‌دهد كه اتكا به گزينۀ نظامي راه حل نيست.

سخنگوی وزارت خارجۀ روسیه باردیگر به گفت‌وگوهای صلح تأکید کرد و گفت كه نشست مسكو مي‌تواند در زمينۀ توافق طرف‌های درگیر در افغانستان نقش مثبتی بازي كند. در این حال، ايگور مارگولوف، معاون وزير خارجه روسيه در امور كشورهاي آسيايي نيز بر نقش نشست مسكو در مذاکرات صلح افغانستان تاكيد کرده است. او گفته است كه روسيه در مورد تاريخ احتمالي نشست صلح مسکو با مقامات افغانستان در حال راي‌زني مي‌باشد. قرار بود روسیه به تاریخ چهارم سپتمبر میزبان «نشست صلح افغانستان» باشد.

اما پس از تماس تلیفونی رییس‌جمهور افغانستان با وزیر خارجۀ روسیه، دو طرف توافق کردند که به منظور آماده‌گی‌های بیشتر نشست تا زمان نامعلومی به تعویق بیافتد. کابل و مسکو توافق کردند که به‌گونۀ مشترک نشست صلح افغانستان را مدیریت خواهند کرد. در این نشست، نمایندگان 12 کشور به‌شمول هیأت مذاکره‌کنندۀ طالبان دعوت شده بودند. نمایندگان افغانستان و امریکا هم به این نشست دعوت شده بودند، اما اعلام کردند که در نشست مسکو اشتراک نخواهند کرد.

ناظران معتقد هستند که کابل از دعوت یکسان و موازی نمایندگان حکومت و طالبان نگران بود. زیرا اشتراک طالبان با تشریفات و جایگاه مشابه به عنوان یک طرفی از مذاکرات صلح برای حکومت افغانستان قابل پذیرش نبود. اما برخی دیگر از پژوهشگران مدعی هستند که ایالات متحده امریکا و حکومت افغانستان تمایلی به نقش‌آفرینی مسکو در مذاکرات صلح افغانستان ندارند. به باور ناظران، کابل همواره از کشورهای منطقه خواسته است که در روند صلح کمک نمایند. اما از تلاش‌های مسکو در راستای کشانیدن پای طالبان به مذاکرات صلح نگران است. با تشدید تهدیدهای گروه‌های تروریستی در شمال افغانستان، روسیه در پی نقش‌آفرینی بیشتر در صلح و جنگ افغانستان می‌باشد. مقامات روسیه از دو سال بدین‎سو اعلام کرده‌اند که تماس‌هایی را با طالبان برقرار ساخته‌اند.

اما از تحریک طالبان حمایت تسلیحاتی و نظامی نمی‌کنند. پس از تمایل طالبان به مسکو، ایالات متحده امریکا نیز به شدت در تلاش گفت‌وگو و مذاکره با طالبان افتیده است. نمایندگان امریکا دوری از مذاکرات مفصل را با طالبان پشت سر گذاشته‌اند. واشنگتن به منظور موفقیت گفت‌وگوهای صلح، یکی از دیپلمات‌های کارکشتۀ خویش را به حیث نمایندۀ ویژه در امور گفت‌وگوهای صلح افغانستان تعیین کرده است. پژوهشگران معتقد هستند که علاقمندی واشنگتن و مسکو به گفت‌وگوی مستقیم با طالبان، نقش این گروه را در میدان جنگ و مذاکرات آتی برجسته ساخته است. حکومت افغانستان از واشنگتن و روسیه به خاطر نزدیکی و تمایل سبه طالبان دلخور است. یکی از مقامات دولتی گفته است که واشنگتن برخلاف تعهداتش در یک سال اخیر به تکرار مواضع متناقض گرفته است. از جمله، برخی مواضع دیپلومات‌های امریکایی، در تناقض آشکار با استراتژی افغانستان و جنوب آسیای رییس‌جمهور ترامپ بوده است. دولت افغانستان پس از نزدیکی واشنگتن به گروه طالبان، بحث تجدید نظر در پیمان امنیتی با امریکا را سرکشیده است.

شورای ملی، گروه‌های اپوزیسیونی و برخی مقامات دولتی به‌هدف اعمال فشار بر واشنگتن بحث بازبینی در معاهدۀ امنیتی و استراتژیک را مطرح کرده‌اند. اما برخی از حقوق‌دانان می‎گویند که افغانستان نمی‌تواند به طور یکجانبه به تعدیل موافقت‌نامه امنیتی اقدام نماید؛ زیرا، برای تعدیل آن، موافقت کتبی طرفین لازم است. فسخ یکجانبه هم در صورتی ممکن است که دو سال قبل از طریق مجاری دیپلوماتیک به طرف مقابل اعلام گردد. بازنگری موافقت‌نامه امنیتی در صورتی قابل پیگیری است که از سوی دولت افغانستان مطرح شود و به علاوه، موافقت دولت آمریکا هم بدست آید.

یک مقام ارشد گروه طالبان در ولایت هلمند در صحبت با ان بی سی نیوز گفته‌است که آنان به خاطر آغاز مذاکرات صلح با امریکا، رهایی هزاران فرد آن گروه را خواستند که فعلا زندانی اند.

این مقام گروه طالبان به شرط فاش نشدن نامش گفته، در فهرستی پیشنهادی آنان به مقام‌های امریکایی از زندانیان شان، نام انس حقانی، پسر جلال الدین حقانی نیز شامل‌است.

تا هنوز مقام‌های امریکایی در این مورد چیزی نگفته‌اند.

از سوی هم، برخی از گزارش‌ها وجود دارد که داکتر زلمی خلیل‌زاد، مشاور وزارت خارجۀ امریکا در امور افغانستان به روز سه شنبه هفتۀ گذشته با نماینده‌گان گروه طالبان در قطر دیدار کرده‌است.

این درحالی‌ست که در جریان هفتۀ گذشته، گزارش‌های به نشر رسید که گروه طالبان برای آغاز مذاکرات دور جدید با امریکا، اعلام آمده‌گی کرده‌است. آزادی زندانیان آنان، شرط اصلی آغاز گفت‌وگو میان دو طرف گفته شده بود و مقام‌های طالبان گفتند که اگر هر دو جانب روی این موضوع به توافق برسند، مذاکرات نتیجه‌بخش خواهد بود.

چهار سال پس از امضای پیمان امنیتی کابل- واشنگتن، رهبران سیاسی، نمایندگان مجلس و جریان‌های اپوزیسیونی افغانستان، خواهان تجدید نظر و بازنگری در پیمان استراتژیک و امنیتی با ایالات متحده امریکا شده‌اند. نمایندگان مجلس افغانستان در یک تصمیم غیرمنتظره با اکثریت آرا فیصله کردند که ایالات متحدۀ امریکا به تعهدات مندرج در توافق‌نامۀ امنیتی و پیمان استراتژیک با افغانستان عمل نکرده و آنان به مفاد پیمان تجدید نظر و بازنگری می‌کنند. همزمان با تصمیم مجلس، ده‌ها چهرۀ سیاسی در نشست مشورتی از وضع جاری در مملکت اظهار نگرانی کرده و ایالات متحده امریکا را به خاطر عمل نکردن به مفاد توافق نامۀ امنیتی و استراتژیک مورد انتقاد قرار دادند. در این نشست، سرسخت‌ترین موافقان و لابی‌های امضای پیمان با امریکا نیز اظهارات ندامت و پشیمانی کردند. صبغت‌الله مجددی از رهبران مجاهدین که در صحن خیمۀ لویه جرگه با حامد کرزی به دلیل عدم امضای پیمان درگیر شد، دیروز اعلام کرد که امریکا به تعهداتش عمل نکرده وباید پیمان لغو شود. پیمان استراتژیک و امنیتی ایالات متحده و افغانستان پس از جنجال و کشمکش‌های فراوان به امضا رسید. حامد کرزی رییس‌جمهور سابق افغانستان علی‌رغم تأیید جرگۀ مشورتی از امضای پیمان خودداری کرد. آقای کرزی تأکید داشت که امریکا باید تضمین بدهد که با امضای پیمان خون‌ریزی خاتمه می‌یابد و صلح در کشور تأمین می‌شود، اما امریکا از دادن چنین تضمینی خودداری می‌ورزید. پس از روی کارآمدن حکومت جدید، پیمان بی‌درنگ امضا شد. مردم افغانستان انتظار داشتند که با امضای پیمان تغییراتی در وضعیت امنیتی، سیاسی، اقتصادی و اجتماعی کشور رونما گردد؛ اما چهار سال پس از امضای پیمان امنیتی، اوضاع به طور نگران‌کننده‌یی بحرانی شده است. بالاتر از 40 هزار غیرنظامی در دورۀ حکومت وحدت ملی جان باخته‌اند. هر هفته به طور میانگین صد تن از نیروهای امنیتی افغانستان در جنگ با گروه‌های مخالف مسلح کشته می‌شوند. دامنۀ فعالیت و نفوذ گروه‌های مخالف مسلح به طور باورنکردنی افزایش یافته است. شمار گروه‌های تروریستی در افغانستان افزایش یافت. حکومت افغانستان تنها با طالبان طرف بود؛ اما حالا نزدیک به 30 گروه تروریستی در این کشور حضور دارند و برضد نیروهای خارجی و داخلی می‌جنگند. داعش به بزرگترین تهدید در برابر مردم افغانستان و کشورهای منطقه تبدیل شده است. حملات داعش بر اماکن عمومی و نهادهای مذهبی خطر جنگ فرقه‌یی را بالا برده است. فقر از 38 درصد به 58 درصد افزایش یافت. شمار بیکاران به 9 میلیون تن رسید. دو میلیون‌تن در نتیجۀ جنگ‌ها از خانه‌های‌شان بی‌جا شدند. صدها هزارتن راهی کشورهای خارجی شدند. نزدیک به 80 درصد سرمایه‌گذاران و تجار فرار کردند. با این وضع، مردم و گروه‌های سیاسی می‌پرسند که امضای پیمان چه سودی را در پی داشته است. پیمان امنیتی به قیمت از دست دادن کشورهای منطقه تمام شد. اما هیچ کمکی به روند سیاسی و امنیتی افغانستان نکرد.

باج‌خواهی از حکومت و امریکا

حکومت افغانستان همچنان معتقد است که امضای پیمان امنیتی موثر بوده است. به باور آنان، اگر پیمان امنیتی به امضا نمی‌رسید، ایالات متحده امریکا حاضر به پرداختن 6 میلیارد دالر به نیروهای امنیتی افغانستان نبود. سخگویان حکومت، نمایندگان مجلس و گروه‌های اپوزیسیونی مخالف پیمان را متهم به «باج‌گیری از حکومت و امریکا» می‌کند. به باور آنان، مخالفان پیمان، همسو با طالبان و کشورهای منطقه هستند.

امریکا در تیم مورد حمایتش بازنگری کند

اما نمایندگان و چهره‌های سیاسی که در پی تجدید نظر در پیمان امنیتی با امریکا هستند، می‌گویند که ایالات متحده امریکا باید در تیم مورد حمایتش در افغانستان تجدید نظر کند. مخالفان، حلقۀ حاکم در کابل را مسبب اصلی بحران و هرج و مرج سیاسی- امنیتی می‌دانند. آنان معتقد هستند که در بحران فعلی، بیشتر از کشورهای خارجی، نظام حاکم در افغانستان نقش داشته است. تحت مدیریت نظام کنونی، فاسد، بی‌اتفاقی و بی‌نظمی افزایش یافته و اجماع سیاسی از بین رفته است. به همین دلیل، ایالات متحده امریکا باید در گزینۀ مورد حمایتش در انتخابات آتی ریاست جمهوری تجدید نظر کند. حلقات سیاسی در کابل مدعی هستند که امریکا تا هنوز روی جای‌گزین محمد اشرف‌غنی فکر نکرده‌ است.

اما منابع می‌گویند که دیپلومات‌های امریکایی در کابل به شدت از نحوۀ مدیریت سیاسی رییس‌جمهور غنی ناراض هستند. آنان غنی را مردی پرخاشگر، تندخو و فاقد درک وضعیت سیاسی- اجتماعی کشور می‌دانند. به همین دلیل، احتمالاً در انتخابات 2019 ریاست جمهوری در حمایت از او تجدید نظر کنند. غنی بیشتر از هر سیاست‌مدار دیگر در دورکردن جریان‌ها و حلقات سیاسی از ایالات متحده امریکا نقش داشته است. ایالات متحده امریکا به دلیل عمل نکردن به تعهدات مندرج در توافق‌نامۀ امنیتی، پیمان استراتژیک و استراتژی افغانستان و جنوب آسیا، اعتبارش را در جامعه سیاسی افغانستان از دست داده است. حکومت ضعیف در کابل یکی از عوامل اصلی بی‌اعتبارشدن واشنگتن بوده است.

میرویس قادری

این پژوهش زیر نام «اصلاح نظام انتخاباتی و تجربه‌ی انتخابات پارلمانی در افغانستان» از سوی انستیتوت مطالعات استراتژیک افغانستان انجام شده است.

در این پژوهش آمده که به‌طور کلی مردم افغانستان نسبت به کمیسیون مستقل انتخابات اعتمادی ندارند و از طرفی هم کمیسیون‌های انتخاباتی «هیچ ابزاری» برای اجرایی‌کردن تصامیم خود ندارد. در این نظرسنجی، ۴۵ درصد پاسخ‌دهندگان عملکرد کمیسیون انتخابات را منفی، ۴۸ درصد مثبت و هشت درصد دیگر در این مورد نظری نداشته‌اند. در بخش دیگر، ۱۸ درصد مصاحبه‌شوندگان عملکرد کمیسیون انتخابات را «بسیار بد» و ۹ درصد «عالی» گفته‌اند. در بخشی از پژوهش آمده: «این واقعیت که تقریباً نیمی از رأی‌دهندگان، نظر مساعدی در مورد کمیسیون مستقل انتخابات ندارند، به بی‌اعتباری گسترده‌یی این کمیسیون دلالت دارد. ابهامات مختلف در مورد رهبری و اختیارات کمیسیون مستقل انتخابات، انتصاب کمیشنران و نقش اعضای آن، تنها به تضعیف بیش‌تر اعتبار این نهاد کمک کرده است.» داده‌های نظرسنجی این پژوهش به‌صورت سیستماتیک جمع‌آوری شده است که دیدگاه‌های ۱۳۰۵ نفر در ۱۳ ولایت افغانستان را تحت پوشش قرار می‌دهد. در این پژوهش، دیدگاه ۱۲۸۷ نفر در هفت ولایت، کابل، هرات، قندهار، بلخ، بامیان، غزنی و جوزجان گرفته شده و همچنان با ۱۸ نامزد انتخابات پارلمانی مصاحبه شده است. در این پژوهش توصیه شده که دولت افغانستان باید با حل‌و‌فصل اختلافات از طریق میکانیسم مناسب، مالیکت انتخابات را در دست گیرد و کمیسیون مستقل انتخابات و کمیسیون شکایات انتخاباتی باید قادر شوند که بدون دخالت بازیگران خارجی، اختیارات‌شان را اعمال و احکام‌شان را اجرا کنند. پژوهش دریافته: «تا امروز بسیاری از اختلافات انتخاباتی از طریق میانجی‌گری و دخالت بازیگران سیاسی قدرتمند (هم ملی و هم بین‌المللی) حل شده است؛ در حالی که میکانیسم ایجادشده برای چنین هدفی نادیده گرفته شده و در نتیجه اعتبار و کارایی این نهادها تضعیف شده است. نتیجه این است که نهادهای انتخاباتی هیچ ابزاری برای اجرای حکم خود ندارد.» این پژوهش روز جمعه (۲۳ سنبله) منتشر و رونمایی شد.

وسیمه بادغیسی، عضو و معاون اجرایی کمیسیون مستقل انتخابات که در این برنامه صحبت می‌کرد، در مورد اختیارات کمیسیون گفت: «بسیاری از صلاحیت‌های کمیسیون انتخابات به سایر نهاد‌های حکومتی منتقل شده است؛ در واقع کمیسیون همان ابزارهای لازم را برای اجرایی‌کرد تصمیم‌های خود ندارد.» انتخابات در تمام سطوح در افغانستان با مشکلاتی مواجه بوده است؛ مشکلاتی که پس از انتخابات پرکشمکش ریاست‌جمهوری ۲۰۱۴ بدتر شده است. این پژوهش می‌گوید که در حال حاضر سطح اعتماد بین دولت و شهروندان و اعتماد به کمیسیون مستقل انتخابات همچنان پایین است.

۵۳ درصد مردم: نمایندگان به فکر منافع شخصی‌شان‌ هستند

بیشتر مصاحبه‌شوندگان این نظرسنجی که در انتخابات پارلمانی رأی داده‌اند از عملکرد نمایندگان‌شان در پارلمان ابراز «نارضایتی» کرده‌اند. فقط ۹ درصد از کل پاسخ‌دهندگان گفته‌اند که از آن‌ها «راضی» هستند و ۱۵ درصد گفته‌اند که «به نحوی راضی» هستند. بر مبنای یافته‌های این پژوهش، ۵۳ درصد پاسخ‌دهندگان گفته‌اند پس از این که نامزدان به‌عنوان نمایندگان مجلس انتخاب شدند، به دنبال منافع شخصی‌ِشان می‌روند. حدود ۱۲ درصد گفته‌اند که نمایندگان مجلس منافع گروهی‌شان را دنبال کرده‌اند. ۱۲ درصد، نرخ پایین بی‌سوادی در میان رأی‌دهندگان را از دلایل عملکرد ضعیف نمایندگان خوانده‌اند. ۱۱ درصد استدلال کرده که نظام انتخاباتی کنونی یکی از دلایل فاسدشدن نمایندگان است.

«احزاب در منجلاب تعصب و سیاست‌ورزی قومی گرفتار‌ند.»

بر بنیاد این پژوهش، بیشتر پاسخ‌دهندگان (۶۳ درصد) نامزدان مستقل و تحصیل‌کرده را ترجیح می‌دهند و ۱۱ درصد نامزدان معرفی‌شده از سوی احزاب سیاسی را. پژوهش تأکید دارد که «این یافته با بی‌اعتمادی عمیق مردم به احزاب سیاسی هم‌خوانی دارد و با این واقعیت هم‌سان است که هرچند رأی‌دهندگان خواستار احزاب سیاسییی اند که از منافع ملی نمایندگی کنند، اما می‌دانند که در واقعیت، احزاب سیاسی افغانستان گرفتار منجلاب تعصب و سیاست‌ورزی قومی شده‌اند.» ۳۹ درصد پاسخ‌دهندگان گفته‌اند که احزاب سیاسی باید در خدمت منافع ملی باشند، ۱۶ درصد گفته‌اند که احزاب در خدمت منافع رأی‌دهندگان و تنها ۲۱ درصد سیستم رأی‌گیری را که شامل احزاب سیاسی شود، ترجیح داده‌اند. در این پژوهش آمده: «مفهوم روشن این یافته‌ها این است که احزاب سیاسی از منافع ملی حمایت نمی‌کنند و به‌همین دلیل، آن‌ها نتوانسته‌اند اعتماد را به رأی‌دهندگان القا کنند. احزاب سیاسی فعلی عمدتاً براساس قومیت پایه‌گذاری شده تا برخی از منافع ملی واضح.» همچنان این پژوهش دریافته که بیشتر مردم (۵۵ درصد) جداً طرفدار رأی‌گیری اکثریتی‌اند اما چالش عمده سد راه حرکت به سمت یک نظام تناسبی، تصویر ضعیف احزاب سیاسی است. احزاب از اعتماد و مشروعیت گسترده در میان مردم برخوردار نیستند.

پژوهش گفته با آن‌که یکی از چالش‌ها در برابر اصلاحات نظام انتخاباتی، بی‌اعتمادی عمیق مردم به احزاب سیاسی است، اگر حوزه‌های انتخاباتی کوچک‌تر شود، ممکن است فرصتی را برای احزاب سیاسی فراهم کند که امورشان را بازنگری و عملکرد‌شان را از نو طرح‌ریزی کنند. در این پژوهش تأکید شده: «برای این که احزاب سیاسی بتوانند نقش مهمی در سیاست پارلمانی بازی کنند، باید اصلاحات به سمت برنامه‌ها و آجنداهای ملی سوق داده شود. به این ترتیب آن‌ها ممکن است بتوانند حمایت گسترده و اعتماد رأی‌دهندگان را در حوزه‌های مختلف رأی‌دهی به دست آورند. احزاب سیاسی از میان گزینه‌های دیگر می‌توانند سهمیه‌ی جنسیتی را در فهرست انتخاباتی خود قرار داده، معرفی و تلاش کنند در مبارزات انتخاباتی به طور مؤثر با مردم وارد تعامل شوند چون افغان‌ها از سیستم سهمیه‌ی جنسیتی فعلی به‌عنوان وسیله‌یی برای ارتقای نمایندگی از یک گروه محروم حمایت کنند.» احزاب و جریان‌های سیاسی خواستار تغییر نظام انتخاباتی، انگشت‌نگاری ر‌أی‌دهندگان و ایجاد اتاق نظارت بر روند انتخابات اند اما کمیسیون انتخابات می‌گوید که حالا وقت این کارها گذشته است.

میزان اشتیاق مردم برای اشتراک در انتخابات پارلمانی

۶۲ درصد پاسخ‌دهندگان این نظرسنجی گفته‌اند که در انتخابات پارلمانی قبلی رأی داده‌اند و ۳۷ درصد گفته‌اند که رأی نداده‌اند. در مقایسه با تاجیک‌ها (۶۹ درصد)، پشتون‌ها (۵۳ درصد)، ازبک‌ها (۶۲ درصد)، بیشتر پاسخ‌دهندگان هزاره (۶۹ درصد) گفته‌اند که در انتخابات پارلمانی دور قبلی رأی داده‌اند. بر پایه‌ی یافته‌های این پژوهش، اکثر پاسخ‌دهندگان (۶۸ درصد) گفته‌اند که مایل‌اند در انتخابات پارلمانی پیش‌رو شرکت کنند، ۱۵ درصد از پاسخ‌دهندگان گفته‌اند که شرکت نمی‌کنند و حدود ۱۶ درصد گفته‌اند که هنوز در این مورد مطمئن نیستند. همچنان در مورد اهمیت نوعیت انتخابات‌ها، پاسخ‌دهندگان پشتون (۲۸ درصد) بیشتر از پاسخ‌دهندگان دیگر اقوام گفته‌اند که انتخابات پارلمانی مهم‌ترین نوع انتخابات است. در مقابل ۱۶ درصد پاسخ‌دهندگان ازبیک، ۱۴ درصد پاسخ‌دهندگان تاجیک و ۱۳ درصد پاسخ‌دهندگان هزاره انتخابات پارلمانی را مهم‌ترین نوع انتخابات خوانده‌اند.

توصیه‌هایی برای اصلاحات انتخاباتی

پژوهش تأکید دارد که برای رفع ناسازگاری‌ها و تناقضات در نظام انتخاباتی، اصلاحات باید با بررسی کلی چارچوب انتخابات آغاز شود تا انتخابات گوناگون محلی و ملی در سراسر طیف روندهای تصمیم‌گیری سیاسی را دربر گیرد. همچنان توصیه شده که پارلمان افغانستان باید از طریق اصلاحات انتخاباتی بهبود یابد و حراست از روند انتخابات باید در هرگونه اصلاحات انتخاباتی معنادار حفظ شود. در این پژوهش تأکید شده که اصلاحات انتخاباتی نباید تنها به‌عنوان «توزیع تخنیکی کرسی‌های پارلمانی به برندگان انتخابات» یا مسأله‌ی «روش‌های رأی‌دهی در انتخابات» در نظر گرفته شود، بل‌که اصلاحات انتخاباتی باید برای توانمندسازی رأی‌دهندگان هم از طریق رأی‌دهی و هم از طریق روش‌های توزیع کرسی در طی روند انتخابات و بعد از انتخابات، طرز‌العمل‌های تصمیم‌گیری در داخل پارلمان طراحی شده و متمرکز بر آن باشد. پژوهش بر کوچک‌‌ترشدن حوزه‌های انتخاباتی تأکید دارد؛ زیرا این امر در ترویج پاسخ‌گویی بهتر کمک می‌کند. «کوچک‌کردن حوزه‌های انتخاباتی بایستی براساس آمارهای قابل اعتماد جمعیت باشد و باید توسط یک گروه مستقل و بی‌طرف انجام شود.» در پژوهش آمده که سادگی روش رأی‌دهی SNTV (یک رأی برای یک نامزد) – نظام فعلی انتخابات افغانستان ــ میزانی از مقبولیت نزد مردم افغانستان به دست آورده است، اما این سیستم به عدم پاسخ‌گویی مقامات منتخب در برابر رأی‌دهندگان‌شان نیز منجر می‌شود. در این پژوهش پیشنهاد شده که در حال حاضر ترکیبی از سیستم FPTP (نظام انتخاباتی نخست‌نفری) و SNTV (سیستم رأی واحد غیرقابل انتقال) برای انتخابات پارلمانی افغانستان در نظر گرفته شود.

اطلاعات روز

شاه محمود قریشی وزیر خارجه پاکستان که در رأس یک هیأت بلند پایه به کابل سفر کرده است در ادامه دیدارهایش با مقامات کشورمان با داکتر عبدالله ریاست اجرائیه دیدار کرد.
در این دیدار وزیر خارجۀ پاکستان گفته است با آن‌که چالش‌ها و دشواری‌هایی در روابط دو کشور وجود دارد، اما دولت جدید پاکستان آماده است در همکاری با افغانستان برای بهبود وضعیت تلاش کند.
درخبرنامۀ ریاست اجرائیه آمده است: «پیگیری تعهدات قبلی میان دو کشور، عملی شدن برنامه عمل دو کشور برای صلح و همبستگی، مذاکرات صلح، مبارزه با دهشت‌افگنی، بازگشت مهاجران و همکاری‌های مشترک به بحث گرفته شد.»
قریشی به نمایندگی از عمران‌خان 40 هزار تن گندم به افغانستان هدیه کرد و از لغو دریافت مالیات اضافی کامیون‌های افغانستانی برای سفر به پاکستان خبر داد.

آقای عالمی شنبه ۲۴ سنبله در یک نشست خبری گفت این سه کشور، مسیر ترانزیتی بسیاری از شهروندان افغانستان برای رسیدن به هفتاد کشور دیگر است. سخنان وی در این نشست خبری بر سه محور بود
وضعیت بد مهاجرین در کشورهای اندونزیا، ترکیه یونان
وی گفت: “وضعیت مهاجرین ما در یونان، اندونزیا و ترکیه بدترین وضعیت را دارند که منجر به مشکلات اخلاقی می شود، گاهی ما مسایل ناهنجاری را می‌شنویم که خیلی مناسب نمی‌دانم تعبیر صریح و روشن داشته باشم. آنها در این مسیر خصوصا در جزایر یونانی آزار و اذیت جنسی می شوند.

آقای بلخی گفت در تلاش است برای حل مشکل مهاجرین آتشه خاص مهاجرین را در این سه کشور ایجاد کند. اکنون افغانستان در کشورهای ایران و پاکستان نیز آتشه مهاجرین دارد.

وزیر مهاجرین گفت آتشه مهاجرین برای کشورهای ترکیه و یونان تعیین شده است که منتظر تأیید کشورهای میزبان هستند تا کارشان را شروع کنند.
بر اساس معلومات وزارت مهاجرین، در کشور ترکیه، ۱۷۰ هزار مهاجر افغان حضور دارند که شامل بیش از سی هزار پناهجویان با مدرک اقامت در ترکیه، ۲۴ هزار نفراقامت کوتاه مدت، ۴ هزار دانشجو با اقامت تحصیلی و متباقی مهاجرینی بدون مدرک اند.
آقای بلخی همچنین گفت که ترکیه موافقت کرده است تا پناه جویان افغانستانی را از این کشور اخراج نکند و پناهجویان به گونه داوطلبانه به افغانستان برگردانده خواهند شد.
کاهش شمار اخراجی‌ها از اروپا
وزیر مهاجرین گفت: اخراج مهاجرین افغانستان از کشورهای اروپایی نیز کمتر شده است.
به گفته وی، در سال جاری میلادی تاکنون ۵۲۰ نفر از کشورهای اروپایی به افغانستان برگردانده شده اند که این رقم در سال گذشته ۷۸۰ نفر و در سال ۲۰۱۶، ۵۸۰ نفر بود.

و حدود ۱۵۰۰ نفر نیز از کشورهای اروپایی داوطلبانه به افغانستان برگشته اند.
او همچنین گفت دولت آلمان تعهد کرده فقط پناهندگانی را که مرتکب جرایم می‌شوند از کشورش اخراج کند.

آقای بلخی افزود که آلمان و سوئد بررسی دوباره پرونده‌های رد شده مهاجرین را آغاز کردند.

بهبود وضعیت مهاجرین افغانستان در ایران و پاکستان
وزیر مهاجرین افغانستان از بهبود وضعیت مهاجرین در کشورهای ایران و پاکستان نیز خبر داد، دو کشوری که میزبان بیشترین مهاجران افغانستانی هستند.
او از فراهم شدن زمینه تحصیل برای نزدیک به ۸۰ هزار کودک بدون مدرک در مکاتب ایران، از بین رفتن محدودیت در رشته‌های تحصیلات عالی و اخذ شهریه ریالی از دانشجویان مهاجر، فراهم شدن زمینه خروج و مراجعت مهاجرین از ایران به افغانستان بدون باطل شدن مدرک اقامتی‌شان و آغاز روند ثبت نام مهاجرین بدون اسناد در پاکستان به عنوان نمونه یاد کرد.

بر اساس آمار وزارت مهاجرین، در ایران ۹۵۰ هزار مهاجر با کارت پناهندگی، ۴۵۰ هزار نفر با پاسپورت اقامت کوتاه مدت، ۸۰۰ هزار پناهنده بدون مدرک که شناسایی شده و حدود ۴۰۰ هزار نفر فاقد مدرک که شناسایی نشده اند، زندگی می‌کنند.

و در پاکستان ۱.۴ میلیون مهاجر با کارت پناهندگی، حدود ۷۰۰ هزار مهاجر بدون مدرک که شناسایی شده و حدود ۴۰۰ هزار مهاجر بدون مدرک که شناسایی نشده اند، زندگی می‌کنند.

در حالی که اختلافات بین جریان اپوزیسیون و دولت درباره نحوه برگزاری انتخابات به قوت خود باقی است، کمسیون مستقل انتخابات تهدید به حذف حامیان این ائتلاف از لیست نهایی نامزدان انتخابات پارلمانی کرده است.
ائتلاف بزرگ ملی افغانستان که از 35 حزب سیاسی تشکیل شده هفته گذشته هزاران تذکره جعلی را که برأی تقلب در انتخابات تدارک دیده شده بود به نمایش گذاشت.
این ائتلاف، دولت و کمسیون مستقل انتخابات را به تبانی و تلاش برأی مهندسی انتخابات ولسی جرگه متهم کرد و خواستار رسیدگی نهادهای قضایی درباره این مسئله شد.
کمسیون مستقل انتخابات آمار کسانی که در روند ثبت نام رأی دهندگان شرکت کرده اند را 9 ملیون نفر اعلام کرده در حالی که از نظر احزاب سیاسی تنها 3 ملیون نفر در این روند شرکت کرده‌اند.
از نظر جریان اپوزیسیون، مابقی آمار ثبت نام شوندگان خیالی است که از سوی دولت و کمسیون مستقل انتخابات برأی مهندسی انتخابات پارلمانی آینده کشور به نفع جریان خاص تدارک دیده شده است.
کمسیون مستقل انتخابات نیز برأی رفع این اتهامات اعلام کرد که آمار رأی دهندگان از 9 ملیون نفر به 7 ملیون کاهش یافته است و تنها 2 ملیون رأی دهنده خیالی در بانک اطلاعات مرکزی این کمسیون وجود داشته است.
این کمسیون تصریح کرد؛ نامزدانی که برأی مخدوش کردن افکار عمومی با ائتلاف بزرگ ملی افغانستان همکاری کرده اند از لیست نهایی نامزدان انتخابات پارلمانی حذف خواهند شد.
عبدالعزیز ابراهیمی معاون سخنگوی کمسیون مستقل انتخابات افغانستان گفت: اگر ثابت شود که کاندیداهای انتخابات پارلمانی با این ائتلاف همکاری کرده باشند رد صلاحیت خواهند شد.
این در حالی است که تمام نامزدان باقی مانده در لیست نهایی انتخابات مجلس نمایندگان پیش از این از سوی کمسیون شکایات انتخاباتی تأیید صلاحیت شده اند.
سوال این جاست که آیا همکاری با ائتلاف ملی جرم است که مرتکبان آن باید مجازات و از لیست نهایی حذف شود؟

قریشی اولین مقام بلند پایه پاکستانی است که پس از تشکیل دولت جدید در این کشور از کابل دیدار می‌کند.
دولت افغانستان امیدوار است با روی کار آمدن عمران خان فصل جدیدی در روابط دو کشور بوجود بیاید و این خوش بینی وجود دارد که دولت تازه پاکستان همانطوری که وانمود می‌کند، مشتاق همکاری با افغانستان باشد.

ارگ ریاست جمهوری با نشر خبرنامه‌ی گفته است که رییس جمهور در این دیدار پیرامون موضوعات مختلف به شمول امنیت، صلح و ثبات در منطقه، مبارزه مشترک با تروریزم و اجرای توافق نامه افغانستان و پاکستان بحث و گفت‌وگو کرده است.
رییس جمهور در این دیدار تفاهم نامه اجرایی افغانستان و پاکستان را با اهمیت خوانده و گفته که این طرح همه جانبه است و تأثیر آن پس از عملی شدن آن مورد توجه قرار خواهد گرفت.
خبرنامه افزوده که در این دیدار در خصوص حمایت پاکستان از روند صلح به رهبری افغان‌ها نیز تاکید شده است.
آقای قریشی در دیدار با صلاح الدین ربانی وزیر خارجه افغانستان نیز وعده داد که حکومت پاکستان در مبارزه با تروریسم در کنار حکومت افغانستان می‌ایستد.
سخنگوی رئیس جمهوری می‌گوید این دیدارها راه را برای گفت‌وگوهای بیشتر باز می‌کند و به اعتمادسازی میان دو کشور خواهد انجامید.
اما از آنجا که نظامیان در سیاست خارجی پاکستان بویژه در مورد افغانستان نقش مؤثر دارند خوش بینی در این مورد قبل از وقت به نظر می رسد و باید منتظر ماند و دید که آیا دولت جدید پاکستان حسن نیتش واقعی است و آیا می تواند سیاستی مستقل و مسالت آمیز تر از ارتش این کشور در پیش گیرد؟

قریشی اولین مقام بلند پایه پاکستان است که پس از تشکیل دولت جدید به ریاست عمران خان در این کشور از کابل دیدار می‌کند.

شاه محمود قریشی در یک نشست مشترک خبری با «مولود چاووش اوغلو» وزیر امور خارجه ترکیه در اسلام آباد گفت: برایم فرصتی فراهم شد تا با وزیر خارجه ترکیه در مورد وضعیت افغانستان و موضع ما در این مورد بحث کنم. من عازم افغانستان هستم، ما در این مورد تبادل نظر کردیم که چه اهدافی به آنجا می‌روم.
قریشی در سفرش به کابل روی مسایل مختلف از جمله مبارزه با تروریزم و همکاریهای امنیتی، روند صلح، همکاریهای سیاسی، توسعه مشترک اقتصادی، برگشت مهاجرین افغان از پاکستان و کاهش خشونت ها بحث و گفتگو می کنند.

مقامات افغانستان و آمریکایی از پاکستان انتقاد کرده‌اند که در راستای مبارزه با ترویست‌ها و شورشیان مسلح در قلمرو‌ این کشور به صورت جدی مبارزه نکرده‌است، چیزی‌که پاکستان آن را رد می‌کند.

به گزارش رادیو آزادی، عمران خان صدراعظم جدید پاکستان پس از پیروزی در انتخابات این کشور متعهد شده تا در زمینه برقراری صلح و ثبات در افغانستان تلاش کند.

فدریکا موگیرینی، مسوول سیاست خارجی اتحادیه اروپا روز پنجشنبه حمایت این اتحادیه از دیوان بین المللی کیفری را اعلام کرد.

در حالی‌که جان بولتون، مشاور امنیت ملی دونالد ترامپ، دیوان بین المللی کیفری را نامشروع خوانده و تهدید کرده بود اگر دیوان بین المللی کیفری اتهام‌های نقض حقوق بشر را از سوی نیروهای امریکایی در افغانستان یا جای دیگر بررسی کند، این دادگاه را تحریم خواهد کرد.
فدریکا موگیرینی می‌گوید که اتحادیه اروپا کلاملا از دیوان بین المللی کیفری و اقدامات آن پشتیبابی می‌کند.

موگیرینی گفت دیوان بین المللی کیفری برای به دادگاه کشاندن ناقضان حقوق بشر و تأمین عدالت به وجود آمده است و باید از این دادگاه و فعالیت‌هایش حمایت شود.

موگیرینی گفت: «من فکر می‌کنم برایم مهم است که چند کلمه در باره سیستمی سخن بگویم که ما باهم آن را برای بررسی نقض حقوق بشر، اطمنیان از حساب‌دهی و سپردن مجرمان به دست قانون ایجاد کرده‌ایم. چون امروز وجود این دادگاه زیر سوال رفته است، من می‌خواهم در این جا به صورت رسمی و واضح بگویم که این دادگاه از سوی اتحادیه اروپا زیر سوال نرفته است و ما از این دادگاه و کارهای آن کاملا پشتیبانی می‌کنیم.»

مقر دیوان بین الملی کیفری که در پایتخت هلند است در سال ۲۰۰۷ بررسی‌های خود را در باره احتمال ارتکاب جرایم جنگی در افغانستان آغاز کرد و تاکنون بیش از ۱۲۰ شکایت را ثبت کرده است.

این دادگاه گفته است که ۶۱ نفر ازکسانی که بین‎سال‎های ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۴ میلادی از سوی نیروهای امریکایی در افغانستان بازداشت شده بودند، مدارکی را ارائه کرده اند که نشان می دهد در زمان بازداشت توسط نیروهای امریکای مورد شکنجه، خشونت و تحقیر قرار گرفته اند.

دومین نشست علما در شهر جده عربستان درباره روند صلح افغانستان در حالی برگزار شد که بسیاری از کارشناسان و نمایندگان مجلس سنا چنین نشست‌هایی را بی‌ حاصل می‌دانند.
آصف صدیقی معاون دوم مجلس سنا در این مورد گفت نشست‌های عربستان سعودی و صدور فتوا علیه جنگ جاری تا کنون در بهبود وضعیت بی اثر بوده و تأثیری در کاهش خشونت ها نداشته است.
این در حالی است که نگرانی‌های درباره اتخاذ نقش دوگانه عربستان سعودی در قبال افغانستان وجود دارد که این کشور اهداف دیگری را از طریق ایفای نقش در روند صلح دنبال کند.
معاون دوم مجلس سنا اظهار داشت: در جده نشستی دیگری برگزار شد که در آن نیز فتوایی علیه جنگ جاری صادر شد اما مؤثر واقع نشد شاید به این دلیل که عربستان سعودی تا کنون به طور رسمی از دولت افغانستان و روند صلح حمایت نکرده است.
از نظر کارشناسان، طالبان و دولت زمانی به صلح دست خواهند یافت که کشورهای منطقوی و فرا منطقوی از مداخله در این روند دست بردارند.

برخی نیز بر این باورند که دخالت عربستان سعودی در روند صلح افغانستان به ضرر کشور است و این کشور به دنبال نفوذ بیشتر و اهداف پیدا و پنهان دراز مدت خود در افغانستان است.

«سید عباس عراقچی» معاون سیاسی وزارت امور خارجه ایران که برای شرکت در اولین اجلاس سه جانبه معاونان وزرای خارجه ایران، افغانستان و هندبه کابل سفر کرده است، در ادامه دیدارهایش با مقامات کشور مان دیروز چهارشنبه ۲۱ سنبله با اشرف غنی رئیس جمهور در ارگ ریاست جمهوری دیدار کرده و بر اراده جمهوری اسلامی ایران مبنی بر گسترش روابط همه جانبه با افغانستان تأکید کرد.

در این دیدار گسترش همکاری‌های اقتصادی دو کشور به ویژه در حوزه‌های تجارت، حمل و نقل و ترانزیت، مالی و بانکی مورد بحث و تبادل نظر قرار گرفت.

دو طرف همچنین مشکلات ناشی از تغییرات اقلیمی و کمبود آب را بررسی کرده و بر عزم و اراده خود برای تبدیل آب به موضوعی برای همکاری و تعاون بین دو کشور تاکید کردند.

با توجه به جنایات اخیر گروه تروریستی داعش در افغانستان طرفین در این دیدار یک بار دیگر عزم خود برای مبارزه با گروه‌های تکفیری تروریستی و ضرورت هماهنگی تلاش‌های دو کشور در این زمینه مورد تاکید قرار دادند.

عراقچی که این هفته به کابل سفر کرده است، پیش از دیدار با رئیس جمهور، با حمدالله محب مشاور امنیت ملی، حکمت کرزی معاون وزبر خارجه، داکتر عبدلله ریاست اجرائیه و صلاح الدین ربانی وزیر امور خارجه افغانستان نیز دیدار و گفت‌وگو کرده بود.

عطاالله خوگیانی، سخنگوی والی ننگرهار این خبر را تایید کرد و گفت این رویداد در جاده کمربندی این ولایت رخ داد.

شماری از منابع خبری گزارش دادند که در این حمله انفجاری یک سرباز پولیس افغان زخم برداشته است اما سخنگوی والی ننگرهار از تلفات این رویداد چیزی نگفت.

ولایت ننگرهار در شرق افغانستان یکی از نا امن‌ترین ولایت‌های کشور است که گروه‌های طالبان، داعش و شبکه حقانی در بیشتر از ولسوالی‌های آن فعالیت گسترده دارند.

در حال حاضر مرکز گروه داعش در این ولایت قرار دارد. ولایت ننگرهار در هفته جاری شاهد پنج حمله انتحاری و انفجاری بوده است که در نتیجه یک حمله انتحاری روز سه‌شنبه هفته جاری در ولسولی مهمند دره این ولایت 66 نفر کشته شدند و 168 نفر دیگر زخم برداشتند.

آقای غنی در این برنامه تاکید کرد که مردم افغانستان می‌خواهد به ثبات برسد؛ ثبات پایداری که در چارچوب یک نظام مردم محور و مردم سالار باشد.

او تاکید کرد: «بگذارید مردم افغانستان با آزادی تمام، رهبری سیاسی خود را تعین کند. آیا در قرن ۲۱ ادعای میراثی دارید. آیا به نظام‌های میراثی می‌خواهید مراجعه کنید یا یک نظام مردمی را باید تقویت کنیم؟

رییس جمهوری افغانستان هم‌چنان از فیرهای هوایی که در روز سالگرد ترور احمدشاه مسعود، قهرمان ملی افغانستان از سوی شماری هواداران او صورت گرفته، انتقاد کرد.

آقای غنی گفت: «فیرهای هوایی، ایجاد شورش و غوغا در سرک‌ها و کوچه‌ها و ایجاد فضای رعب و وحشت، نه تنها که مسوولیت و قرض ما در قبال شهدا، معلولین و مجروحین ادا نمی‌شود، بل‌که با این اعمال غیرمفید، شهروندان و هموطنان ما به تکلیف قرار گرفته و به آرمان های شهدای ملت افغانستان بی حرمتی صورت می‌گیرد.»

دفتر معاون دوم ریاست جمهوری افغانستان با نشر خبرنامه ای می‌گوید، لیو جون سونگ گفته است که دولت چین آمادگی کامل دارد تا برنامه‌های مشترک فرهنگی میان دو کشور برگزار گردد و این می‌تواند در توسعه روابط متقابل میان مردم چین و افغانستان موثر واقع شود. این مقام دستگاه دیپلماسی چین، گفته‌است که در سال گذشته حدود ۱۰۰ مورد برنامه‌های آموزشی کوتاه مدت برای افغان‌ها در کشورش فراهم شده و تا سال آینده نیز بیش از ۱۸۰ بورسیه تحصیلی برای دانشجویان افغان اختصاص خواهد یافت.

وی ثبات و امنیت افغانستان را پیش‌نیاز سرمایه‌گذاری سکتور خصوصی چین در افغانستان عنوان کرده و گفته‌است که دولت چین به همکاری دوجانبه و حمایت از افغانستان متعهد است و به رهبری دولت افغانستان اطمینان کامل دارد. از سویی هم، سرور دانش گفته‌است که افغانستان و چین رابطۀ دوستانه و تاریخی داشته‌اند و این رابطه هم‌چنان به قوت خود باقی خواهد ماند. معاون دوم ریاست جمهوری افغانستان، روابط دو کشور را در حوزه‌های فرهنگی، آموزشی، تجارت، اقتصاد و سیاست مهم خواند و گفته است که افغانستان و چین از میراث مشترک تاریخی و فرهنگی برخوردار است. او گفته است که در چهل سال پسین، جنگ‌ و بحران داخلی سبب شده که توجه چندانی به میراث‌های فرهنگی صورت نگیرد و در مواردی این میراث از دست رفته است.

آقای دانش تاکید داشته که اگر موزیمی در ولایت بامیان به کمک دولت چین اعمار گردد، می‌تواند هر دو کشور را در حفظ مشترکات فرهنگی و تاریخی یاری رساند. او با اشاره به جاذبه‌های گردش‌گری در افغانستان، ولایت‌های بامیان و بدخشان و جاذبه‌های توریستی در این ولایت‌ها را فرصتی عنوان کرد که سیاحان چینی می‌توانند همواره از آن بازدید کنند. معاون دوم ریاست جمهوری، از سکتور خصوصی چین برای سرمایه‌گذاری در افغانستان دعوت کرد و به مراقبت‌های جدی دولت چین در خصوص هرچه معیاری شدن کار شرکت‌های چینایی مشغول در افغانستان نیز تأکید ورزید.

در این نشست که در منزل صبغت الله مجددی برگزار شده بود حامد کرزی؛ رییس جمهوری پیشین، صبغت‌الله مجددی، حنیف اتمر، انورالحق احدی، محمد محقق، کریم خلیلی، محمد یونس قانونی، عبدالهادی ارغندیوال، احمد ولی مسعود، سيد منصورنادرى، ضراراحمدمقبل، زلمى رسول، رنگين دادفراسپنتا، سيدحامدگيلانى، وحيدالله سباوون، صادق مدبر، نمایندگان جنرال دوستم و شماری دیگر از رهبران جهادی و فعالان سیاسی حضور داشتند.
حامد کرزی رئیس جمهور پیشین بازنگری پیمان امنیتی میان کابل واشنگتن را پیشنهاد کرد و شماری از شرکت کننده‌گان به بازنگری این پیمان رأی مثبت دادند.
حضرت صبغت الله مجددی نیز که پیش از این غالبآ با دیدگاه‌های حامد کرزی مخالفت نشان می داد، اما در این نشست به بازنگری این پیمان رای داد.
حامدکرزی در این نسشت ایالات متحد امریکا را به عمل نکردن به تعهداتش در بارۀ موافقت نامۀ امنیتی باافغانستان متهم کرد.
حامد کرزی گفت:«معاهده امنیتی باید تجدید نظر شود، موافقین دست های خود را بلند کنند … جناب حضرت صاحب هم موافق است.»
چهره‌های سیاسی و جهادی کشور همچنان خواهان اصلاحات در نظام انتخاباتی شدند.

شرکت کنندگان این نشست می‌گویند در تلاش اند تا راه حلی برای بحران کنونی جست‌وجو کنند.

این نشست یکی از نشست‌های مهم است که بیشترین چهره‌های اثرگذار و پرنفوذ در آن شرکت کرده اند و در باره اوضاع جاری، برگزاری انتخابات شفاف و عاری از تقلب و بحران امنیتی کشور بحث و گفتگو می‌کنند.

ایالات متحدۀ امریکا گفت‌وگو و توافق با طالبان را در صدر برنامه‌های دیپلوماتیک و راهبردی‌اش قرار داده است. واشنگتن پی برده است که با استفاده از قوۀ قهریه پیروزی بر شورشیان مسلح ممکن نیست. به همین دلیل، برخلاف راهبرد رییس‌جمهور ترامپ برای جنوب آسیا و افغانستان، دیگر واشنگتن تمرکزی به جنگ و سرکوب شورشیان از مجرای نظامی و تسلیحاتی ندارد.

تغییر پی‌هم مواضع امریکا در جنگ افغانستان نشان‌ می‌دهد که واشنگتن هیچ‌گونه برنامۀ استراتژیک در قبال افغانستان ندارد. ایالات متحده امریکا برخلاف ادعاهای برخی پژوهشگران، عمق استراتژیک در افغانستان ندارد. افغانستان به حیث یک کشور و جغرافیا برای امریکا از هیچ اهمیت راهبردی برخوردار نیست. افغانستان تنها به دلیل همجواری با کشورهای چین، هند و پاکستان، روسیه و آسیای مرکزی و ایران برای واشنگتن اهمیت یافته است. امریکا پس از هفده سال حضور بی‌حاصل، به اندازۀ کافی از جنگ افغانستان خسته شده است. کاخ سفید تلاش دارد که آبرومندانه به بزرگترین و طولانی‌ترین جنگ تاریخش پایان ببخشد. واشنگتن به‌منظور فایق آمدن به بحران امنیتی و سیاسی افغانستان، تمام تلاش خود را به کار بسته تا طالبان را وارد فرایند سیاسی و قدرت سازد. دیپلومات‌های و حتا فرماندهان نظامی امریکا در افغانستان در جریان پنج ماه اخیر به طور خسته‌گی‌ناپذیر کوشیده‌اند که پاکستان و طالبان را حاضر به گفت‌وگوهای صلح نمایند. در همین راستا، نمایندگان ارشد وزارت خارجۀ امریکا به‌تکرار با نمایندگان طالبان در کشورهای منطقه دیدار کرده‌اند. اما این دیدارها و گفت‌وگوها نتیجۀ محسوس و روشنی در پی نداشته است. استراتژی ترامپ به روابط واشنگتن با اسلام‌آباد را صدمۀ جبران‌ناپذیرزده وارد نمود.

اسلام‌آباد دیگر تمایلی به اطاعت از اوامر واشنگتن در منطقه ندارد. کم‌توجهی پاکستان به تهدیدهای امریکا، پای مایک پمپئو وزیر خارجه و جوزف دانفورد لوی درستیز امریکا را به پاکستان و هندوستان کشانید. امریکا بخشی از کمک‌های تخصیص‌یافتۀ خود را به پاکستان که بالغ به 300 میلیون دالر می‌شود، قطع کرده است. ایالات متحده به منظور به فرجام رسانیدن مذاکرات صلح با طالبان، باردیگر دست به دامن زلمی خلیل‌زاد دیپلومات کهنه‌کار افغان‌تبارش شده است. خلیل‌زاد به عنوان مشاور ارشد وزیر خارجۀ امریکا در امور صلح افغانستان، مأموریت دارد که از نفوذ سیاسی و قومی خویش استفاده نماید و مذاکرات امریکا و طالبان را به موفقیت برساند. ایجاد سمت تازه در وزارت خارجۀ امریکا زیرنام «مذاکره‌کنندۀ صلح با طالبان» نشان‌دهندۀ اهمیت مذاکرات صلح افغانستان می‌باشد. نمایندگان امریکا در گفت‌وگوهای‌شان با طالبان هیچ خط سرخی را ترسیم نکرده‌اند. در گذشته واشنگتن حاضر به صحبت روی گزینۀ «خروج» از افغانستان نبود؛ اما حالا گفته می‌شود که حتا روی گزینۀ خروج نیز به گفت‌وگو پرداخته است.

قانون اساسی و برخی از دست‌آوردهای دیگر از جمله حقوق زنان، ارزش‌های حقوق بشری و آزادی بیان سال‌ها پیش از خط قرمز بیرون شده بود. در این چند ماه، به طور باورنکردنی واشنگتن با انعطاف‌پذیری و مدارا با طالبان برخورد کرده است. ایالات متحده حتا روی گزینۀ ادارۀ موقت و تدویر «بن سوم» نیز رأی‌زنی و گفت‌وگوهایش را آغاز کرده است. امریکا تلاش می‌ورزد که با درنظرداشت اصل تداوم نظام و پروسۀ سیاسی، با تغییر قانون اساسی و تدویر نشست شبیه به کنفرانس بن اول در سال 2001، زمینه را به مشارکت طالبان در قدرت سیاسی فراهم سازد. با این حال دو گروه از مشارکت طالبان در قدرت نگران هستند و به ساده‌گی به طرح صلح امریکایی‌ها تن نخواهند داد. گروه نخست، جبهۀ متحد سابق است که پیشینۀ طولانی نبرد و مقاومت در برابر طالبان داشته است. ایالات متحده امریکا همان طوری‌که در مذاکره با طالبان حکومت افغانستان را اغفال کرده، هیچ مشوره و رأی‌زنی‌یی با سران جبهۀ متحد سابق نداشته است.

سران جبهۀ متحد می‌پندارند که ایالات متحده امریکا در همکاری با برخی کشورهای منطقه به‌طور مخفیانه در پی به قدرت رسانیدن طالبان می‌باشد. آنها از آیندۀ سیاسی‌شان نگران هستند. طالبان بزرگترین تهدید در برابر جبهۀ متحد شمال به ویژه احزاب جمعیت اسلامی، وحدت اسلامی و جنبش ملی می‌باشد. سران احزاب ضد طالبان، از جریان مذاکرات صلح بی‌خبر هستند و در نگرانی عمیق به سر می‌برند. آنها پیوسته از صلح عادلانه، شفاف و پایدار سخن می‌زنند و نگران هستند که باردیگر طالبان به قدرت برسند و مدیریت سیاسی کشور به دست پاکستان بیافتد. گروه دوم، تکنوکرات‌های پشتون هستند. تکنوکرات‌های پشتون بدون پشتوانۀ قبیله‌یی- قومی به یمن حمایت ایالات متحده امریکا در قدرت تکیه زده‌اند.

در موجودیت طالبان در کابل، دیگر آنان از جامعۀ پشتون‌ها نمایندگی کرده نمی‌توانند. اکنون، تکنوکرات‌ها به ویژه محمد اشرف خویشتن را نمایندۀ تام اختیار پشتون‌ها معرفی می‌کنند. درحالی‌که از هیچ جایگاه و پایگاهی در میان پشتون‌ها برخوردار نیستند. بنابراین، بازندۀ معاملۀ پنهانی امریکا با طالبان، قطعاً پشتون‌های تکنوکرات غربی خواهند بود. اما نکتۀ اساسی این است که امریکا به این ساده‌گی قادر به توافق با طالبان نخواهد شد. برخلاف ذهنیت شکل گرفته، طالبان دیگر جریان نظامی- سیاسی یک پارچه و منسجم نیست. تصور حاکم در واشنگتن و کابل این است که طالبان سربازان تحت امر سازمان استخبارات پاکستان هستند و با فشار و تهدید می‌توان اسلام‌آباد را به تسلیم کردن طالبان متقاعد ساخت.

اما واقعیت این است که حالا طالبان به یک جریان نظامی و جنگی منطقه‌یی مبدل شده است. طالبان از روابط عمیق با کشورهای منطقه به‌ویژه ایران، روسیه، چین، ترکیه، امارات، قطر و برخی کشورهای دیگر برخوردار هستند. به همین خاطر هیچ کشوری به تنهایی قادر به معامله و سازش با طالبان نخواهد شد. ایالات متحده یک راه دارد و آنهم کنارآمدن با کشورهای منطقه در خصوص ختم جنگ و برقراری صلح در افغانستان است. امریکا فعلاً از نقش‌آفرینی منطقه در پروسۀ صلح افغانستان می‌هراسد. امریکا تلاش دارد که به تنهایی معادله را عوض کند و طالبان را وادار به مشارکت سیاسی در قدرت سازد. اما واقعیت این است که جنگ افغانستان به این ساده‌گی حل نخواهد شد و طالبان دست از جنگ بر نخواهند داشت. تنها راه بقای طالبان تداوم جنگ و خشونت است. امریکا مجبور است که همانند ده سال پیش در خصوص مبارزه با تروریسم و جنگ و صلح افغانستان، حمایت کشورهای منطقه را به دست آورد و اجماع داخلی را در افغانستان شکل دهد. در غیرآن توافق امریکا با طالبان منجر به ختم جنگ و تأمین صلح در افغانستان نخواهد شد. 

عباس عراقچی معاون وزیر خارجه ایران که به کابل سفر کرده است امروز با صلاح الدین ربانی وزیر امور خارجه کشومان دیدار و گفتگو کرد.
عراقچی، در این دیدار، پیشرفت‌ها در مذاکرات کمیته‌های پنجگانه میان افغانستان و ایران را برجسته خواند و بر پشتیبانی جمهوری اسلامی ایران از روند صلح به رهبری و مالکیت افغانستان تأکید کرد.
معاون وزیر خارجه ایران ثبات در افغانستان را ضامن ثبات و امنیت در ایران خواند.

همچنین وزیر امور خارجه افغانستان نیز از میزبانی ایران از مهاجرین افغانستانی و پشتیبانی ایران از روند صلح در افغانستان قدردانی کرد.

در این دیدار، طرفین در خصوص روابط دوجانبه، همکاری‌های منطقه‌ای، اقتصادی و بندر چابهار بحث و تبادل نظر کردند.