دسته: سیاست

به نقل از ان‌بی‌سی، به دنبال یورش هوادارن ترامپ به ساختمان کانگرس که منجر به کشته شدن دست‌کم ۵ تن شد، مجلس نمایندگان امریکا ناوقت روز سه‌شنبه با اکثریت آرا قطعنامۀ «برکناری» دونالد ترامپ را تصویب کرد و از مایک پنس معاون وی خواسته است تا در این مورد اقدام کند.
دورۀ ریاست جمهوری ترامپ به تاریخ ۲۰ جنوری به طور رسمی خاتمه می‌یابد.
پنس روز سه‌شنبه در نامه‌ای به نانسی پلوسی رییس مجلس نمایندگان امریکا گفته است که وی معتقد است استفاده از اصلاحیۀ ۲۵ به نفع ملت و قانون اساسی نیست.
علاوه بر این، مجلس نمایندگان امریکا در حال برنامه‌ریزی طرح استیضاح علیه ترامپ، به دلیل تشویق طرفدارانش برای حمله به کانگرس، هستند.
این در حالی است که اف‌بی‌آی به نهادهای اجرای قانون در سراسر کشور نسبت به احتمال اعتراضات مسلحانه در ۵۰ ایالت آن کشور که سر از روز شنبه آغاز خواهد شد، هشدار داده است.

دفتر شورای امنیت ملی کشور در خبرنامه‌ای گفت سرور احمدزی معاون مشاور شورای امنیت ملی با گلبدین حکمتیار رهبر حزب اسلامی دیدار کرده است.
در خبرنامه آمده است: «در این دیدار روی طرح صلح آقای حمدالله محب مشاور امنیت ملی در خصوص پیشبرد گفت‌وگوهای باقیمانده صلح در داخل کشور بحث صورت گرفت».
خبرنامه افزود «آقای حکمتیار از این طرح حمایت خویش را بیان نموده و در این خصوص وعده همکاری‌همه جانبه نمود».

پیش از این، حمدالله محب مشاور شورای امنیت ملی گفته بود دور دوم مذاکرات صلح افغانستان باید در داخل کشور انجام شود. از این طرح همچنین رییس‌ جمهور غنی نیز استقبال کرده و گفت که گروه طالبان در هر گوشه‌ای از افغانستان که بخواهند دولت آماده است با آنان گفت‌وگو کند.

فرمانده‌ی کل نیروهای خارجی در افغانستان، می‌گوید حمایت سازمان ناتو از نیروهای امنیتی و دفاعی افغان ادامه خواهد یافت.

اسکات میلر، فرمانده‌ی کل نیروهای خارجی در افغانستان  که روز گذشته (سه‌شنبه، 23 جدی)، محمد یاسین ضیا، رییس ستاد ارتش را در سفرش به کندهار همراهی می‌کرد، در یک پیام ویدیویی گفته است: «تعهد ما پایدار خواهد ماند، سفر خوبی داشتیم، از دیدار با والی کندهار خوشحالم. در این دیدار، در باره‌ی ادامه‌ی همکاری میان نهادهای امنیتی مختلف صحبت کردیم.»

به گفته‌ی او، سازمان ناتو به حمایت از نیروهای دفاعی و امنیتی افغانستان ادامه خواهد داد.

این در حالی است که به دنبال افزایش خشونت‌ها از سوی گروه طالبان، نیروهای امریکایی نیز در برخی از عملیات‌های نظامی با نیروهای دفاعی و امنیتی افغان همکاری می‌کنند.

چندی پیش، گروه طالبان در اعلامیه‌ای گفت که ادامه‌ی حملات نیروهای امریکایی بر اعضای این گروه، واکنش جدی در پی خواهد داشت.

گفتنی است که بر اساس توافق‌نامه‌ی صلح میان امریکا و طالبان، جنگ‌جویان طالب نمی‌توانند به نیروهای خارجی مستقر در افغانستان حمله کنند.

پلیس آمریکا می‌گوید به احتمال زیاد در مراسم تحلیف ریاست‌جمهوری، جو بایدن، رییس‌جمهور منتخب آمریکا، اعتراض‌های گسترده و مسلحانه در سراسر این کشور صورت خواهد گرفت.

ادارهٔ تحقیقات فدرال ( اف بی آی) نسبت به وقوع اعتراضات گسترده در مراسم تحلیف جو بایدن هشدار داده‌است.

ادراهٔ ( اف بی آی) در یک خبرنامه‌‌ای اعلام کرد اعتراض‌ها در مرکز‌های ۵۰ ایالات آمریکا به شمول کانگرس مرکزی در واشنگتن طرح ریزی شده‌است.

به نقل از شبکه‌های CNN و ABC، گروهی از معترضان می‌خواهند در روز تحلیف جو بایدن دست به اعتراض زنند و به ساختمان‌ها دولتی آمریکا هجوم آوردند.

این در حالی‌ست هفته‌ٔ قبل گروهی از معترضان و هواداران دو نالد ترمپ، دست به اعتراض زدند و بر ساختمان کانگرس هجوم آوردند که در نتیجهٔ آن ۵ تن جان باخت.

از سوی دیگر دونالد ترمپ گفته در مراسم تحلیف جو بایدن اشتراک نخواهد کرد ولی مایک پنس، معاون وی در این مراسم حضور خواهد داشت.

انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰ آمریکا در تاریخ ۳ نوامبر برای انتخاب رییس‌جمهور و معاونش برگزار شد و در نتیجه، جو بایدن با اخذ بیشترین رای در تاریخ آمریکا، برنده اعلام شد و قرار است روز چهارشنبه ۲۰ جنوری مراسم تحلیف وی برگزار شود؛ ولی دونالد ترمپ به گونهٔ رسمی نتیجه‌ٔ این انتخابات را نپذیرفته‌است.

حمدالله محب، مشاور امنیت ملی، از جنگ‌جویان طالب خواست از جنگ دست برداشته و خود را قربانی اهداف رهبران شان نکنند.

آقای محب، در سفری که روز دوشنبه (۲۲ جدی)، به ننگرهار داشت، گفت جنگ‌جویان طالب برای اهداف یکی از اداره‌های استخباراتی، مورد استفاده قرار می‌گیرند.

آقای محب بدون نام بردن از سازمان استخباراتی خاصی، گفت: «جنگ‌جویان طالب برای کسانی می‌جنگند که در کویته، کراچی، اسلام‌آباد و پیشاور در فضای امن و آرام زندگی می‌کنند. نباید برای رسیدن آن‌ها به قدرت زندگی شان را قربانی کنند.»

مشاور امنیت ملی، همچنان گفت دولت افغانستان از طالب‌هایی که از جنگ دست بردارند، استقبال می‌کند.

گفتنی است اخیرا ملا عبدالغنی برادر، معاون سیاسی گروه طالبان، در سفری به اسلام‌آباد گفت که رهبری طالبان در پاکستان حضور دارد و زخمی‌های این گروه نیز در همین کشور درمان می‌شوند.

این در حالی است که هم‌زمان با آغاز گفت‌وگوهای صلح در قطر، گروه طالبان نیز جنگ و خشونت را افزایش داده است.

به گفته‌ی مسئولان امنیتی، گروه طالبان قصد دارد تا با افزایش خشونت‌ها، در گفت‌وگوهای صلح امتیاز بیشتری بگیرد.

دور دوم گفت‌وگوهای صلح چند روز پیش در قطر آغاز شد.

وزارت امور خارجه کشور با نشر خبرنامه‌ای اعلام کرد محمد حنیف اتمر وزیر امور خارجه پس از چاشت روز گذشته دوشنبه(۲۲ جدی) با بهادر امینیان سفیر ایران در کابل، دیدار کرد.
در خبرنامه وزارت خارجه آمده است محمد حنیف اتمر در این دیدار تلاش‌های تهران را در ایجاد اجماع منطقه‌ای برای حمایت از روند صلح مهم خوانده و خواهان ادامه نقش مثبت ایران در حمایت از مذاکرات صلح افغانستان شده است.
خبرنامه همچنان افزود در این دیدار هردو جانب در مورد آمادگی‌ها برای برگزاری ششمین نشست کمیسیون مشترک همکاری‌های اقتصادی و نهایی‌سازی سند جامع همکاری‌ها میان افغانستان و ایران صحبت و تبادل نظر کردند.
در این دیدار درباره تقویت و گسترش روابط سیاسی، اقتصادی و تجاری میان کابل و تهران به نفع دولت‌ها و مردمان هردو کشور نیز صحبت شد.

سخنگوی ارتش پاکستان مدعی شد گروه تروریستی داعش با حمایت سازمان اطلاعات هند در حال گسترش حضور در افغانستان و تلاش برای عملیات علیه پاکستان است.

افتخار در یک کنفرانس خبری در راولپندی گفت رد پای داعش در افغانستان وجود دارد، شواهد زیادی در این زمینه است که آن‌ها توسط سازمان اطلاعات هند پشتیبانی می‌شوند اما ما با دولت افغانستان در تماس هستیم.

افتخار افزود: ما نگرانی‌های خود را به آن‌ها انتقال می‌دهیم، بطور مداوم با آن‌ها ارتباط برقرار می‌کنیم و سطح بسیار مثبتی از دو طرف برای آنچه رخ می‌دهد، وجود دارد.

وی با توجه به شرایط امنیتی افغانستان نیز گفت: ما درک می‌کنیم که مشکلاتی در طرف افغانستان است بنابراین هر وقت خاک آن‌ها علیه پاکستان استفاده شود ما همیشه دولت افغانستان را مقصر نمی‌دانیم.

سخنگوی ارتش پاکستان همچنین درباره پروژه حصارکشی یکجانبه در مرز مورد مناقشه با افغانستان اعلام داشت 83 درصد از حصارکشی مرز مشترک 2 هزار و 611 کیلومتری دو کشور تکمیل شده است.

پاکستان در حالی از گسترش داعش در افغانستان می‌گوید که مقامات افغان و نمایندگان پارلمان کشور بارها ارتش پاکستان را به حمایت از این گروه تروریستی و انتقال آن‌ها به داخل افغانستان را متهم کرده‌اند.

در نتیجه این حملات زنان و کودکان و شمار زیادی از مردم کشته و زخمی شدند.

آقای کرزی در توئیتی این حملات را شدیدا تقبیح نموده و این عمل ظالمانه را در تضاد با تمام اصول و ارزش های انسانی و اسلامی خواند.

حامد کرزی جنگ و خشونت های جاری در کشور را نتیجه دسایس بیگانه گان دانست و از طرف های افغانی درگیر در جنگ می خواهد که خود را از این دسایس نجات داده و برای منافع بیگانه گان از ویرانی افغانستان و ریختاندن خون افغان ها دست بردارند.

وی همچنان برای نجات کشوراز حالات فاجعه بار جاری بر کامیابی هرچه زودتر گفتگوهای صلح تاکید کرد.

رئیس جمهور پیشین کشور ضمن ابراز تسلیت، از بارگاه خداوند لایزال برای شهداء این حادثه اسفبار بهشت برین، برای خانواده های شان صبر جمیل و برای زخمیان شفاء عاجل استدعا نمود.

مردم افغانستان در این چند روز اخیر، در صحنه سیاست کشور شاهد جابجایی و تغییرات جالبی بودند. عطامحمد نور که تا همین چند روز پیش طرفدار صریح اشرف غنی و نظام جمهوریت بود، به یکباره به به دنبال حذف پسرش از هیأت مذاکراه کننده صلح، به جمع اپوزیسیون پیوست. (اگر اپوزیسیونی در صحنه سیاست‌ورزی افغانستان وجود داشته باشد) محمد محقق رهبر حزب وحدت مردم افغانستان طی دستوری به عنوان مشاور غنی در امور سیاسی برگزیده شد و در نهایت دختر مارشال  دوستم از مخالفان سرسخت غنی، به عنوان سناتور از سوی رئیس جمهور به مجلس سنا انتصاب شد. این اتفاقات سیاسی در یک بازه زمانی کوتاه، قابل تامل است و می ‌تواند از چند زاویه مورد بررسی قرار گیرد.

نکته اول، که همه شمول بوده و مختص به این تغییرات نمی شود، به ویژگی عمومی احزاب در کشور بر می‌گردد که چنین اتفاقاتی را قابل هضم و پذیرفتنی می نماید. یکی از خاصیت‌های منحصر به فرد عموم رهبران احزاب و سیاستمداران افغانی این است که عملکرد سیاسی غیر قابل پیش‌بینی دارند. اینکه در طول یک شب رهبر حزبی دو بار تغییر مسیر بدهد و دیدگاهش به کلی در مورد قضایای کشور دچار چرخش ۱۸۰ درجه‌ای شود، برای مردم ما رویداد آشنایی است. اگر چند در سیاست هیچگاه دوست و دشمن همیشگی وجود ندارد و تنها منافع است که باید همیشه مد نظر باشد، اما سیاستمداران افغانستانی به گواهی تاریخ، درک درستی هم از منافع اساسی و بلند مدت در حد فراتر از خانوده و اقوام خود ندارند. این ویژگی می تواند خوبی‌ها و بدی‌های منحصر به خودش را هم داشته باشد.

غیر قابل پیش‌بینی بودن، می تواند به معنی نداشتن یک سیاست مدون و از پیش‌برنامه‌ریزی‌شده بلندمدت برای یک رهبر سیاسی باشد. این موضوع نشان می‌دهد که عموم رهبران ما بدون اینکه استراتیژی بلند‌مدتی داشته باشد، تابع احساسات خود بوده و بسته به منافع کوتاه‌مدتی که برای خودشان در نظر دارند، به یک باره و به راحتی می توانند تغییر مسیر ‌دهند. از آنجا که احزاب در کشور افغانستان اکثرا خانوادگی بوده و به جای اینکه وابسته به اصول‌نامه و دنبال کننده سیاست مشخص و واحدی باشد، بر روی شخصیت، توانمندی و کاریزمای رهبر خودش متکی است، به همین خاطر رهبری حزب منافع خودش را منفعت حزب می‌داند و هیچ‌گونه واهمه‌ای از پیامدهای تصمیمات شخصی خود بر آینده حزبش ندارد. معمولا رهبران احزاب به صورت‌ مادام‌العمر رهبری حزبش را به عهده داشته و در صورت مرگ آن رهبر، بلافاصله فرزند یا یکی از اقارب نزدیکش به طور خودکار به رهبری حزب برگزیده می‌شود. افرادی که دور و بر رهبر احزاب جمع می‌شوند، اغلب هیچ تعهدی جز در نظر داشت سود و زیان شخصی، نسبت به حزب متبوع خود ندارند. از این رو نه آنها به رهبران حزب می توانند اعتماد کنند و نه کادر رهبری حزب به اطرافیان خود. برخلاف احزاب سیاسی در کشورهای پیش‌رفته که در صورت ناکامی یک گروه سیاسی، رهبران حزب به راحتی از سمت خود کنار رفته و شخصیت جدید جاگزین می شود، اما در افغانستان به ندرت اتفاق می‌افتد که رهبر حزبی به خاطر ناکامی در سیاست‌گزاری و حفظ دستاوردها و اقتدار حزب، استعفا بدهد. حداقل من تا اینجای زندگی‌ام چنین چیزی را نشنیده‌ام. از این رو می توان به راحتی وضعیت احزاب سیاسی و پا نگرفتن روش‌های درست سیاست‌ورزی در افغانستان را به نظاره نشست. البته این وضعیت کمابیش در تمامی کشورهای جهان سومی که عادت به استبداد و رهبران مستبد دارد، قابل مشاهده است. افغانستان اما در این مورد پیشتاز است. چنین انعطافی در کشورهای دیگر، ممکن است بدنه حزب را دچار شکاف‌های زیادی کرده و طرفداران آن حزب را آزرده خاطر و به تبع آن از حزب جدا کند. ولی از آنجا که عموما احزاب در افغانستان پایگاه اجتماعی گسترده‌ای ندارند و طرفداران آن عموما قشر مشخصی هستند، به همین علت ترس از دست دادن رای‌دهندگان و روگردانی مردم از آنها، در ذهن این رهبران وجود خارجی ندارد. در افغانستان هیچ رهبری خودش را ناکام و ناموفق نمیداند و تا آخرین نفس خود را شایسته تقدیر دانسته و در ایجاد مشکلات دیگران را مقصر جلوه‌میدهد.

انعطاف پذیری و تغییر مسیر سیاسی یک سیاستمدار، اما یکسره خالی از نکات مثبت نیست. این روش سیاستمداری و توانایی اتخاذ تصامیم آنی‌، قدرت مانور زیادی به رهبران احزاب داده و حداقل آنها می توانند در صورت نیاز به راحتی خود را از یک جریان شکست خورده جدا کرده و با جریان پیروز کشور یکجا شوند. اما نباید فراموش کرد که این رویکردها، دیوار بی‌اعتمادی رهبران سیاسی به همدیگر را هر روز بلندتر کرده و کشور هیچگاه از این بابت به ثبات نخواهد رسید.

اما نکته دوم که مشخصا به حوادث اخیر برمی‌گردد، احساس خطری است که هم اشرف غنی و هم رهبران احزاب سیاسی و جهادی کشور نسبت به آینده خودشان در صورت حضور قدرتمند طالبان در صحنه سیاسی آینده کشور حس می‌کنند. به نظر می رسد که تا چند مدت قبل اشرف غنی روی طالبان و اینکه آنها را در نهایت قانع به وفاداری به خود بکند، حساب ویژه‌ای باز کرده بود. اما اکنون که ظاهرا تیرش به سنگ خورده و زمزمه‌های جدی در مورد تغییرات اساسی در کشور به گوش می‌رسد و طالبان همچنان به مواضع خود پافشاری‌ میکنند، اقای غنی از روی ناچاری به فکر دست و پا کردن پایگاه اجتماعی در میان اقوام دیگر و جذب رهبران پرنفوذ احزاب جهادی افغانستان افتاده است. حتی می‌توان سفر غنی به جلال آباد را در مسیر گفتگو با اقوام مشرقی در مورد حکومت آینده خواند چون به طور سنتی رهبری گروه طالبان در اختیار قندهاری ها یا سدوزایی بوده است. معلوم نیست که غنی از این سفرش چقدر راضی بوده است اما گویا غنی و نزدیکان تکنوکراتش به این نتیجه رسیده اند که آنها باید به دنبال پایگاه‌های اجتماعی در میان اقوامی به غیر از پشتونها باشند و برای مقابله با خطر فزاینده طالبان به ناچار باید تغییر رویکرد دهند. از طرف دیگر، نظام فعلی برای رهبران احزاب کشور به مراتب بهتر از حضور قدرتمند طالبان در صحنه سیاسی کشور است. بعید است که طالبان از نظر رفتار فرقی با گذشته کرده باشند. برای آنها به هیچ عنوان به جایگاه کنونی این رهبران در سیستم آینده دلخواه خودشان قابل قبول نبوده و هیچ جایگاهی را برای آنها در نظر نخواهند گرفت. از این رو نزدیک شدن این رهبران با اشرف غنی احساس خطری است که هر دو جانب از سوی طالبان و طرفداران حکومت موقت کرده اند. این نیاز دو طرفه باعث شده است که کم‌کم یخ روابط سرد رئیس جمهور غنی با رهبران احزاب آب شده و آنها به‌ناچار به خاطر حفظ منافع خود و مقابله با خطر بزرگتر در حال شکل دادن به جبهه واحد و قدرتمندی باشند تا حداقل از این طریق امتیازاتی را در پشت میز مذاکره بدست بیاورند.

این ائتلاف همانند گذشته،‌ اگر چند دوامی نخواهد داشت، اما دشمن مشترک باعث شده است که تا رهبران کنونی به ناچار برای مبارزه با امر بدتر، با بی اعتمادی تمام و به اکراه به یک همگرایی بد روی آورند. طالبان از این نکته به خوبی آگاه اند و میدانند که چیزی که در افغانستان زیاد بوده، ائتلافهای ناکام احزاب است. احتمالا طالبان همچنان بر اصول خود پافشاری کرده و این جبهه جدید را چندان جدی نخواهند گرفت. اما اگر ائتلاف جدید مستحکم ظاهر شود و به زودی از هم نپاشد، بدون شک طالبان را وادار به عقب‌نشینی خواهد کرد. زیرا هم جامعه جهانی و هم مردم افغانستان به این آگاهی رسیده اند که در این کشور زمان نظام تک حزبی و تک قومی گذشته است. روزها و ماه‌های آینده احتمالا شاهد ائتلاف‌های بیشتری از این جنس خواهیم بود.

خامه پرس

رییس جمهوری جدید ایالات‌متحده‌ی امریکا، در حالی روی همکاری‌های دوجانبه‌ی هند و امریکا تأکید دارد که احتمال می‌رود، جنوب آسیا در دوره‌ی بایدن، نسبت به دونالد ترامپ کمتر مورد توجه‌ راهبردی قرار بگیرد. در حال حاضر رقابت امریکا و چین در کنار رقابت هند با چین قرار دارد و پروژه‌ی «یک راه و یک کمربند»، جای پای بجینگ را در تمام منطقه‌ باز کرده است.

راهبرد خارجی جو بایدن – رییس‌جمهوری منتخب ایالات‌متحده امریکا – در جنوب آسیا، نسبت به دونالد ترامپ تفاوت‌هایی دارد.
جو بایدن تلاش دارد تا اعتبار از دست رفته‌ی امریکا را به‌عنوان قدرت نخست جهان دوباره اعاده کند و در یک بازی دیپلوماتیک، اعتبار متحدان امریکا را دوباره به دست‌آورد‌ و به حمایت از ارزش‌های بین‌المللی،‌ حقوق بشر و دموکراسی در جهان ادامه دهد.
جو بایدن تلاش می‌کند تا نواقصی را که در راهبرد خارجی امریکا در زمان حاکمیت دونالد ترامپ پیش‌ آمده است جبران کند و با زدودن این کاستی‌ها، می‌خواهد اعتبار جهانی کشورش را بالا ببرد.
یک مثال روشن که در راستای سیاست خارجی بایدن وجود دارد، بازنگری سیاست خارجی امریکا است که در بخشی از آن جنوب آسیا قرار دارد.
راهبرد جنوب آسیا در زمان حاکمیت دونالد ترامپ به‌گونه‌ای بود که بر مبنای آن؛ هند در محور حمایت‌های امریکا برای رقابت در برابر چین در منطقه‌ قرار می‌گرفت. جو بایدن اما با بازنگری در این راهبرد تلاش می‌کند تا در رابطه به جنوب آسیا، رویکرد تازه‌تری را نسبت به زمان دونالد ترامپ روی دست بگیرد.
هرچند بایدن مانند دونالد ترامپ خواهان بیرون کردن نظامیان این کشور از افغانستان است؛ اما او در زمان معاونت دوره‌ی بارک اباما نیز طرفدار افزایش نیروهای نظامی در افغانستان نبود.
بایدن مانند دونالد ترامپ به همکاری با پاکستان ادامه می‌دهد تا این کشور را متقاعد کند که در روند صلح شکننده‌ی افغانستان همکاری داشته باشد.
از طرف دیگر، بایدن به همکاری‌های نزدیک با هند که در زمان دونالد ترامپ ایجاد گردیده ادامه خواهد داد. البته این روند در زمان اداره‌ی بیل کلینتون نیز مورد بحث بوده ولی؛ بایدن از دوست‌های پیشین هند است و ابراز کرده که رابطه‌ی هند و امریکا در قرن ۲۱، می‌تواند بسیار نزدیک و به اساس منافع دو کشور باشد.
هردو کشور منافع مشترک در مبارزه با تروریزم و مقابله با چین دارند و این مسئله‌ برای بایدن حیاتی است.
رییس جمهوری جدید ایالات‌متحده‌ی امریکا، در حالی روی همکاری‌های دوجانبه‌ی هند و امریکا تأکید دارد که احتمال می‌رود، جنوب آسیا در دوره‌ی بایدن، نسبت به دونالد ترامپ کمتر مورد توجه‌ راهبردی قرار بگیرد. در حال حاضر رقابت امریکا و چین در کنار رقابت هند با چین قرار دارد و پروژه‌ی «یک راه و یک کمربند»، جای پای بجینگ را در تمام منطقه‌ باز کرده است.
بایدن که تلاش دارد تا در سیاست خارجی امریکا بازنگری‌هایی داشته باشد اما؛ این روند شامل جنوب آسیا نخواهد شد. البته این‌که جو بایدن چه راهکاری را در رابطه به جنوب آسیا روی دست دارد و چه تأثیراتی را در منطقه‌ می‌گذارد؛ نتیجه‌ی آن خوب است یا بد، هنوز قابل پیش‌بینی نیست.
به‌نظر می‌رسد که در نخست، رابطه‌ی بایدن با دنیا، نرم، مهربان و استوار باشد. از ظاهر امر برمی‌آید که واشنگتن با هند همکاری‌های نزدیکی دارد و در رابطه به برنامه‌های هند، هیچ نگرانی‌ای ندارد.
واشنگتن با پاکستان یک بازی پایان‌ناپذیر را آغاز کرده و تصمیمی برای قطع کمک‌های نظامی به این کشور روی دست نخواهد گرفت.
دوم؛ بایدن یک تصمیم جدی برای مبارزه با تروریزم روی دست دارد. این یکی از کلیدی‌ترین رویکردهای جهانی اوست که بخشی از آن مرتبط به جنوب آسیا است.
برنامه‌ی بایدن، ایجاد فشار بالای طالبان است تا در صورت خروج نیروهای امریکایی، دوباره حاکم بی‌قیدوشرط افغانستان نشوند و تا زمانی که طالبان با شبکه‌ی القاعده قطع رابطه نکنند، چنین فشارهایی ادامه خواهد داشت.
بایدن هم‌چنان پاکستان را زیر فشار‌ قرار می‌دهد تا از حمایت گروه‌های تروریستی در خاک هند دست بردارد. از سوی دیگر، حمایت «شبکه‌ تروریستی از طرف پاکستان» تا زمانی که نیروهای امریکایی در افغانستان حضور دارند، یک نگرانی جدی برای واشنگتن است.
سوم؛ بایدن در سیاست خارجی خود روی سه رقیب اصلی‌اش: ایران، چین و روسیه تمرکز خواهد کرد؛ اما این روند متفاوت‌تر از برنامه‌های ترامپ در جنوب آسیا خواهد بود.
این قابل پیش‌بینی است که ایجاد رابطه‌ی نیک میان امریکا و تهران می‌تواند برای دهلی و اسلام‌آباد مفید تمام گردد و رابطه‌ی اقتصادی تهران – امریکا را بهبود بخشد؛ اما رابطه‌ی پاکستان با چین به‌عنوان متحد منطقه‌ای امریکا، برای واشنگتن اعصاب خردکن است. این کار می‌تواند بن‌بستی فرا راه راهبرد امریکا در جنوب آسیا باشد. رابطه‌ نزدیک بایدن با هند برای رقبای دهلی: پاکستان، سریلانکا و بنگلادش، گران تمام می‌شود.
از طرفی هم تغییر اقلیم جهانی، مسئله دیگری است که در اولویت بایدن قرار دارد. پرداختن به این مسئله در جنوب آسیا فرصت را از برخی برنامه‌های جو بایدن خواهد گرفت.
به‌صورت فشرده می‌توان گفت: راهبرد جنوب آسیا در زیر نظر جو بایدن یک مسئله مهم و حیاتی است؛ اما هنوز روشن نیست که با آمدن اداره‌ی جدید، سیاست‌های امریکا در مورد جنوب آسیا چقدر متفاوت از گذشته عمل خواهد کرد و نیز راهکار جدید بایدن چه تأثیری روی منطقه به‌ویژه جنوب آسیا می‌گذارد.
چیزی که روشن و قابل درک است این است که با تمام فرصت‌هایی که اداره‌ی جدید ایالات‌متحده‌ی امریکا – گروه جو بایدن – پیش روی دارد به همان اندازه‌ چالش‌های جدید نیز در منطقه، به استقبال آن می‌آید.
یادداشت: میشل کوگلمن، معاون مرکز برنامه‌های جنوب آسیا و مسئول ارشد انستیتوت بین‌المللی ولسن در واشنگتن است.

منبع: ایست ایشیا

برگردان: ابوبکر صدیق

گزارش‌ها حاکی است که دونالد ترامپ رییس جمهور امریکا تلاش دارد خود و خانواده خود را عفو کند. اما ویلیام بار دادستان کل مستعفی امریکا و وکیل کاخ سفید او را از چنین اقدامی بر حذر داشته‌اند.

 در دو هفته گذشته گزارش‌های متعددی منتشر شده که از توجه کردن دونالد ترامپ به گزینه عفواعضای خانواده خود – جرد کوشنر، ایوانکا ترامپ و دونالد ترامپ جونیور- و همچنین عفو احتمالی خودش حکایت داشته است.
گزارش شده که ویلیام بار دادستان کل کابینه آقای ترامپ که دو هفته پیش در پی اختلاف نظر بر سر نتایج انتخابات با آقای ترامپ، از مقام خود استعفاء داد و همچنین رییس کمیته حقوقی کاخ‌سفید به رییس جمهوری توصیه کرده‌اند که به عفو خود و اعضای خانواده‌اش فکر نکند.
برخی منابع گفته‌اند که ویلیام بار دادستان کل مستعفی و پت سیفلونه وکیل کاخ‌ سفید به آقای ترامپ توصیه کرده‌اند که به عفو خود فکر نکند. ویلیام بار حتی به نوشته کارشناسی مربوط به سال ۱۹۷۴ استناد کرده که طی آن وزارت دادگستری عفو کردن رییس جمهوری از سوی خودش را فاقد وجاهت قانونی دانسته است.
این موضوع که تاکنون در تاریخ امریکا سابقه نداشته است باعث بحث‌های حقوقی فراوانی شده است و در حالی که برخی فرمان عفو را از اختیارات رییس جمهور می‌دانند، برخی استفاده از آن برای عفو خود رییس جمهوری را غیرقانونی دانسته‌اند. ضمن این که عفو ریاست‌ جمهوری تنها شامل محکومیت‌های فدرال می‌شود.
با این حال، با افزایش فشارها برای کناره‌گیری یا استعفای آقای ترامپ در پی یورش هواداران او به ساختمان کنگره، اکنون بسیاری از رسانه‌های امریکایی از احتمال تمایل آقای ترامپ برای استفاده از اختیار قانونی عفو گمانه زنی کرده‌اند.

نیرو های دریایی ایالات متحده، موشک های جدید کروز روسیه را یک تهدید واقعی علیه خود دانسته اند.

نشریه آمریکایی Business Insider  در مقاله‌ای نوشت: موشک های جدید روسیه و چین می توانند “تهدید واقعی” برای کشتی های هواپیمابر آمریکایی باشند.

به گفته نویسنده این مقاله، در دسامبر سال 2020 ، روسیه سومین پرتاب آزمایشی موشک کروز مافوق صوت زیرکن را که سرعت آن به هشت ماخ می‌رسید، انجام داد. در تابستان همان سال، چین دو موشک بالستیک پرتاب کرد، که به گفته کارشناسان محلی، یک کشتی در حال حرکت را در دریای چین جنوبی هدف قرار داد. این اولین نمایش مشهور پکن از موشک های بالستیک ضد کشتی دوربرد بود.

در ادامه این مقاله آمده است: «این آزمایشات فقط آخرین شواهدی است که می‌تواند بیانگر این واقعیت باشد که اربابان دیرینه دریاها – کشتی های هواپیمابر آمریکایی به زودی ممکن است با تهدید واقعی برای موجودیت خود روبرو شوند.»

همانطور که در مقاله اشاره شده است ، با پایان جنگ سرد و فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی ، به نظر می رسید تسلط کشتی های جنگی و هواپیمابر های آمریکایی دیگر حد تضمین شده بود.

هواپیمابر های آمریکایی نقش اساسی را در درگیری های ایالات متحده در دهه 1990 داشتند . با این حال ، به گفته نویسنده ، “نظمی” که پس از پایان درگیری ایجاد شد به تدریج مورد چالش قرار گرفت.

نویسنده خاطرنشان می‌سازد: موشک های هایپرسونیک خطرات جدی را برای کشتی های هواپیمابر آمریکایی ایجاد می کنند ، زیرا سرعت این موشک ها برای دفاع موثر ها بسیار سریع بوده  و توانایی تغییر مسیر پرواز آنها رهگیری آنها را تقریباً غیرممکن می کند.

این نویسنده در پایان گفت: «توانایی های واقعی سلاح های جدید ضد کشتی روسیه و چین  تاهنوز شناخته نشده، اما آزمایش های اخیر ثابت می کند که کشتی های هواپیمابر نیروی دریایی ایالات متحده ممکن است به زودی تسلط بی قید و شرط خود را از دست بدهند.»

آقای رحمانی که در نشست عمومی روز دوشنبه (۲۲ جدی)، مجلس نمایندگان سخن می‌زد، گفت این مجلس اجازه نمی‌دهد کسی با توجیه سلیقه‌ای و تفسیر شخصی از قانون، دارایی‌های عامه را حیف‌ومیل کرده و از آن در برنامه‌های گروهی و کمپینی استفاده کند.

به گفته‌ی او، سخنان اخیر رییس‌جمهور غنی نشان‌دهنده‌ی «ناآگاهی» او از قانون اساسی است.

آقای رحمانی گفت بر اساس قانون اساسی، تعدیل بودجه از صلاحیت‌های حکومت است؛ اما تصمیم‌گیری و تایید آن از صلاحیت مجلس نمایندگان است.

او افزود: «مدت‌ها است که حلقه‌ای در پی بی‌حرمتی به مجلس است. تا زمانی که تعدیلات مجلس در بودجه پذیرفته نشود، به جای وزیران ردشده افراد دیگری معرفی نشوند و واحدهای تازه ایجادشده حذف نشوند؛ به تعطیلات زمستانی نمی‌رویم و بودجه را تایید نمی‌کنیم.»

رییس‌جمهور غنی، در نشست روز چهارشنبه (۱۷ جدی)، کابینه، به رد بودجه‌ی سال مالی ۱۴۰۰ خورشیدی از سوی مجلس نمایندگان واکنش نشان داده و گفته بود پارلمان جای حکومت را گرفته نمی‌تواند.

او افزوده بود: «پارلمان جای دولت را از نگاه قانون اساسی گرفته نمی‌تواند. قانون اساسی وضاحت کامل دارد که تهیه و ارایه‌ی بودجه، کار قوه‌ی اجراییه است و مسئولیت پارلمان این است که یا تایید و یا رد کند. ما توان درج میلیاردها پروژه‌ی سلیقه‌ای را نداریم.»

پیشتر از آن، طرح بودجه‌ی سال مالی ۱۴۰۰ خورشیدی، از سوی مجلس نمایندگان رد شده بود.

نمایندگان مجلس، بیرون کردن ۱۱۳۱ پروژه‌ی ولایتی، در نظر گرفتن بیش از ۱۳ میلیارد افغانی در کود احتیاطی که روشن نیست در کجا مصرف می‌شود و جا دادن بیش از ۲ میلیارد افغانی در کودهای ۹۱ و ۹۲ را از مشکلات این بودجه عنوان کرده‌اند.

در سند بودجه برای سال مالی ۱۴۰۰ خورشیدی، ۴۵۲ میلیارد افغانی پیش‌بینی شده است. از این میان، ۲۹۵ میلیارد افغانی بودجه‌ی عادی و ۱۵۶ میلیارد افغانی بودجه‌ی انکشافی در نظر گرفته شده است.

 ریاست عمومی امنیت ملی کشور امروز دوشنبه(۲۲ جدی) در اعلامیه‌ای گفت که نیروهای عملیاتی هستۀ پنج نفری جاسوسی-تروریستی طالبان را در ولایت پکتیکا بازداشت کرده است.
در اعلامیه آمده است: «نقیب‌الله فرزند درانی مشهور به «عبدالحی» مسئول ارتباطی سازمان آی‌اس‌آی پاکستان و مسئول ماین‌های مقناطیسی و ترورهای هدفمند نیز به همراه ۴ تن دیگر توسط نیروهای عملیاتی ریاست عمومی امنیت ملی بازداشت شد».
اعلامیه افزود نقیب‌الله نام در سال ۱۳۹۸ به شهر کراچی پاکستان رفته و در هوتلی با دو تن از افسران استخباراتی آی‌اس‌آی ملاقات کرده و هدایت گرفته بود تا فعالیت‌های تخریبی و تروریستی را در ولایت پکتیا و پکتیکا و خوست انجام دهد.
این در حالی است که گروه طالبان در چند هفته اخیر به دشت از پذیرفتن مسئولیت انفجارها و ترورهای هدفمند در کشور خودداری کرده است.

ادارهٔ ملی پاسخ‌گویی به بلایای طبیعی در اندونیزیا گفت این رویداد روز گذشته (یکشنبه،۲۱ جدی) رخ داده‌است.

این اداره اعلام کرد باران شدید سبب وقوع لغزش زمین شد و در حینی که‌ تیم نجات می‌خواستند گیرماندگان این رویداد طبیعی را نجات بدهند، لغزش دیگری اتفاق افتاد.

در پی این رویداد، یک پل و چهار جاده مسدود شده‌است و تعدادی هم در آوار مانده‌ و جان شان را از دست دادند.

گفته می‌شود تیم نجات، پولیس و ادارهٔ محلی پاسخ‌گویی به آفات طبیعی به طور مشترک در تلاش بیرون آوردن اجساد افراد از زیر گل و لای اند.

ادارهٔ هواشناسایی اندونیزیا باران شدید را هم برای آن روز پیشبینی کرده بود.

از سویی‌هم شماری از کارمندان تیم نجات در حالی که می‌خواستند به گیرماندگان این رویداد طبیعی کمک کنند، جان خود را نیز از دست دادند.

اندونیزیا کشوری‌ست که در آسیای جنوب‌شرقی قرار دارد و چهارمین کشور پرجمعیت دنیا است. این کشور به طور معمول در ماه جنوری و فبروری باران‌های شدید می‌داشته‌‌باشد.

عمران خان، نخست وزیر پاکستان، می‌گوید پس از خروج نیروهای خارجی از افغانستان، گروه‌های شبه‌نظامی باقی‌مانده در منطقه خسارات زیادی به پاکستان وارد کردند.

نخست وزیر پاکستان در صحفه فیسبوکش نوشت: «پس از خروج قدرت‌های خارجی از افغانستان، گروه‌های شبه‌نظامی باقی‌مانده در منطقه خسارات زیادی به پاکستان وارد کردند، به‌ویژه با هدف قراردادن جامعه‌ی شیعه هزاره».

آقای خان گفت حمله به کارگران افغان در بلوچستان را داعش به‌عهده گرفت و اضافه کرد: «نظر همه‌ی ما و آژانس‌های امنیتی ما این است که هند از داعش حمایت می‌کند».

مردان مسلح، روز یک‌شنبه (۱۴ جدی، ۱۳۹۹)، ۱۰ کارگر معدن زغال‌سنگ را در منطقه‌ی «مچ»، در ۵۰ کیلومتری شهر کویته، ربودند و به کوه برده و سپس به قتل رساندند.

خانواده‌های قربانیان این کارگران در شش روز گذشته با راه‌اندازی اعتراضات گسترده شاه‌راه کراچی-چمن را به‌روی رفت‌وآمد بستند. آنان از دفن اجساد کشته‌شدگان خودداری کردند و خواستار دیدار با نخست‌وزیر پاکستان بودند.

عمران خان، روز شنبه (۹ جنوری ۲۰۲۱) در دیدار با خانواده‌های قربانیان، این رویداد را رویداد «تروریستی» خوانده بود.

حمدالله محب، مشاور امنیت ملی کشور، امروز دوشنبه(۲۲جدی) در رأس یک هیئت بلندپایه حکومتی به ولایت ننگرهار سفر کرد.

حمدالله محب قرار است در این سفر با رهبری عمومی زون شرقی ننگرهار، نورستان، کنر، لغمان، مقامات امنیتی، سربازان و نمایندگان اقشار مختلف دیدار کند و روی مشکلات امنیتی محلی با آنها بحث و تبادل‌نظر نماید.
همچنین مشاور امنیت ملی ضمن قدردانی از دستاوردهای نیروهای امنیتی و دفاعی کشور، وضعیت عمومی امنیتی زون شرقی را ارزیابی می کند و یک سلسله تعینات جدید را نیز در آن زون اجرا خواهد کرد.