دسته: سیاست

فرماندهی پولیس کابل تأیید می‌کند یک  ماین مقناطیسی در مربوطات ناحیۀ ششم شهر کابل منفجر شده است.

فردوس فرامرز، سخنگوی فرماندهی پولیس ولایت کابل می‌گوید این انفجار حوالی ساعت ۱۱:۲۰ پیش از چاشت امروز (دوشنبه، ۲۰ دلو) در جادۀ شهرک امید سبز از مربوطات حوزۀ ششم امنیتی شهر کابل رخ داده است.

آقای فرامرز می‌افزاید در این رویداد یک موتر نوع «هایلکس» هدف انفجار ماین مقناطیسی قرار گرفته است. به گفتۀ او، در این رویداد به کسی آسیب نرسیده است.

گروهی تاکنون مسوولیت این رویداد را بر عهده نگرفته است.

قابل ذکر است یک انفجار مشابه بامداد امروز در مربوطات شهر چاریکار، مرکز ولایت پروان صورت گرفته است. در این انفجار یک نفر جان باخته و دست‌کم چهار تن دیگر زخم برداشته‌اند. مسوولان نهادهای امنیتی می‌گویند که طالبان پشت این حمله‌ها قرار دارند. گروه طالبان اما دست داشتن در این رویدادها را نمی‌پذیرند.

عبدالواسع رحیمی، آمر امنیت فرماندهی پولیس ولایت پروان می‌گوید این رویداد حوالی ساعت ۰۹:۳۰ بامداد امروز (دوشنبه، ۲۰ دلو) در مربوطات حوزۀ سوم امنیتی شهر چاریکار رخ داده است.

آقای رحیمی می‌افزاید موتر حامل مدیر امنیت ملی چاریکار در این رویداد هدف انفجار ماین مقناطیسی قرار گرفته است. در نتیجۀ این انفجار یک مأمور امنیت ملی جان باخته و چهار تن دیگر زخم برداشته‌اند. آقای رحیمی وضعیت یکی از زخمیان این رویداد را وخیم توصیف می‌کند.

گروهی تاکنون مسوولیت این رویداد را بر عهده نگرفته است.

پروان در شمال کابل از ولایت‌های امن کشور به شمار می‌رود. در ماه‌های پسین اما حمله‌های انفجاری و هدف‌مند در این ولایت افزایش یافته است. مسوولان محلی در پروان طالبان را پشت این حمله‌ها می‌دانند.

نخستین محموله واکسن کرونا ساخت هند روز یک‌شنبه، نوزدهم دلو به کابل رسید.

این محموله واکسن کرونا که شامل ۵۰۰ هزار دوز است و با آن ۲۵۰ هزار نفر واکسن خواهند شد، از سوی راگورا، کاردار سفارت هند در افغانستان به وزارت صحت عامه تحویل داده شد.

وحید مجروح، سرپرست وزارت صحت عامه کمک هند را در راستای مبارزه با ویروس کرونا در افغانستان موثر خواند.

مجروح گفت که قرار است در مرحله نخست کارمندان صحی که در خط مقدم مبارزه با ویروس کرونا قرار دارند، واکسن شوند.

به گفته او، برای ۲۰ درصد جمعیت کشور واکسن کرونا تدارک شده است و قرار است برای ۴۰ درصد دیگر جمعیت کشور نیز واکسن کرونا از سوی شرکای صحی کمک شود.

سرپرست وزارت صحت عامه درباره چگونه‌گی نگهداری واکسین کرونا به مردم اطمینان داد و گفت که بهترین سیستم زنجیره سرد را برای نگهداری واکسن به سطح منطقه فراهم کرده است و هم‌زمان ظرفیت نگهداری پنج میلیون دوز واکسن در سردخانه‌های این وزارت در کابل وجود دارد.

به گفته او، قرار است یک سیستم آنلاین در وبسایت وزارت صحت عامه ایجاد شود که از طریق آن کارمندان صحی در ولایات می‌توانند نام خود را درج کنند و مطابق آن شامل برنامه واکسن شوند.

هم‌چنان راگورا، کاردار سفارت هند در کابل گفت که این محموله واکسن از سوی مردم هند به مردم افغانستان اهدا شده است و کمک‌های این کشور به افغانستان ادامه دارد.

از جانب دیگر، مجروح گفت که مصوونیت جان بیمار یکی از عمده‌ترین رسالت سکتور صحت است و وزارت صحت عامه افغانستان نخستین وزارتی به سطح منطقه است که بیش‌‎ترین دادخواهی را برای فراهم‌سازی واکسن کرونا انجام داده است.

سرپرست وزارت صحت عامه گفت: «ما از جمله نخستین کشورها بودیم که بهترین طرح را برای تطبیق واکسن کرونا بر اساس اولویت‌بندی افراد معروض به خطر و چگونه‌گی نگهداری و تطبیق آن با شرکای صحی بین‌الملی شریک کردیم که این طرح از سوی آنان مورد تقدیر قرار گرفت.»

براساس آمار رسمی تاکنون بیش از ۵۵ هزار نفر در کشور به ویروس کرونا مبتلا شده‌اند و بیش از دو هزار تن دیگر بر اثر ابتلا به این ویروس جان باخته‌اند.

دستگیر نظری، سخنگوی وزارت صحت عامه روز شنبه به روزنامه ۸صبح گفته بود که واکسن «کوویشلید» ساخت هند از سوی سازمان صحی جهان تأیید نشده است، اما انتظار می‌رود که در ظرف یک هفته تأیید و سپس تطبیق آن در افغانستان آغاز شود.

آقای حقمل که روز یک‌شنبه (۱۹ دلو)، در برنامه‌ی «حساب‌دهی دولت به ملت» سخن می‌زد، گفت در یک سال گذشته، ۴۲۳ مورد تفتیش در بخش‌های رعایت قوانین و مقررات مالی و اداری، مبارزه با فساد و سیستم‌های تکنالوژی معلوماتی در مراجع سکتور عامه، انجام شده است.

به گفته‌ی او، هدف از این اقدام، دریافت اطمینان از رعایت قوانین، مقررات و اطمینان از موثریت اجراآت و عمل‌کرد اداره‌های سکتور عامه بوده است.

آقای حقمل، گفت در نتیجه‌ی تفتیش، عاملان ۲۶ پرونده‌ی سوءاستفاده از صلاحیت‌های وظیفوی، اختلاس، تذویر و غصب زمین، به دادستانی کل معرفی شده‌اند.

او افزود، عاملان این ۲۶ پرونده  وزرا، مسئولان امنیتی ولایت‌ها، شهردارها، روسای اداره‌های محلی و کارمندان سطوح مختلف حکومتی هستند.

آقای حقمل گفت در این پرونده‌ها، ۶۹۸ میلیون افغانی به دولت خساره وارد شده است.

محمد حنیف اتمر، وزیر امور خارجه، با سفیر پاکستان در کابل دیدار کرد.

آقای اتمر در این دیدار خواستار توقف راکت‌پراکنی‌های نظامیان پاکستانی بر خاک افغانستان شد.

وزارت امور خارجه امروز (یک‌شنبه، نوزدهم دلو) با نشر خبرنامه‌‌یی گفت ضرورت بر توقف راکت‌‌پراکنی‌های پاکستان بر خاک افغانستان پیش از چاشت امروز میان آقای اتمر و منصور احمد خان، سفیر پاکستان در کابل مطرح شده است.

آقای اتمر از سفیر پاکستان درخواست کرد نگرانی‌های جدی دولت افغانستان را در پیوند به راکت‌پراکنی‌های نظامیان پاکستانی به وزارت خارجۀ پاکستان منتقل کند. آقای اتمر همچنان هشدار داد این راکت‌پراکنی‌ها از این پس پذیرفتنی نخواهد بود.

این درحالی است که از چند سال به این سو ولایت‌های جنوب‌شرقی کشور از جمله کنر هر از گاهی هدف راکت‌پراکنی نظامیان پاکستانی قرار می‌گیرد. در چند سال گذشته در پی این راکت‌پراکنی‌ها ده‌ها نفر جان باخته و صدها خانواده از این ولایت بی‌جا شده‌اند.

براساس اعلام وزارت دفاع ملی 4 غیرنظامی در عملیات ویژه نیروهای کماندو و امنیت ملی از زندان طالبان در ولایت هلمند آزاد شدند.

وزارت دفاع امروز( یکشنبه،۱۹ دلو) با نشر خبرنامه‌ای گفت در عملیات کوماندوها و امنیت ملی بر زندان طالبان در مربوطات قریه «پسآب» ولسوالی گریشک ولایت هلمند؛ ۴ غیرنظامی از این زندان آزاد شدند.

فواد امان معاون سخنگوی وزارت دفاع ملی به رسانه‌ها گفت این چهار غیرنظامی پس از راه‌اندازی عملیات مشترک نیرو‌های امنیت ملی و کوماندو‌ها، در مربوطات ولسوالی گرشک ولایت هلمند از بند طالبان رها شدند.

در همین‌حال، پیش از این، طی عملیات نیروهای پولیس و امنیت ملی، بیش از هشتاد تن اعم از نظامیان و غیر نظامیان در ولایت‌های بغلان، هلمند و لوگر از زندان‌های طالبان رها شده‌اند.

ائتلاف عربی به رهبری عربستان سعودی اعلام کرد یک فروند پهپاد انتحاری حوثی‌ها را سرنگون کرده است.

خبرگزاری رسمی عربستان واس به نقل از ترکی المالکی سخنگوی ائتلاف عربی امروز یکشنبه اعلام کرد، نیروهای ائتلاف یک فروند پهپاد انتحاری جنبش انصارالله (حوثی‌ها) را منهدم کرده اند.

الماکی می‌گوید نیروهای ائتلاف یک پهپاد (بمب گذاری شده) که حوثی ها به سمت مناطق غیر نظامی در جنوب عربستان سعودی پرتاب کرده بودند را رهگیری و منفجر کرده است.

از ماه اگست سال 2014 در یمن رویارویی میان نیروهای حکومتی و حوثی‌ها جریان دارد. از ماه مارچ سال 2015 ائتلاف عربی به رهبری عربستان سعودی و امارات متحده عربی در حمایت از عبدربه منصور هادی، رئیس‌جمهور یمن علیه جنگجویان حوثی می‌جنگند. جنگجویان حوثی نیز در جواب به حملات هوایی ائتلاف عربی بر مناطق تحت کنترول حوثی‌ها در شمال یمن، بر مناطق سرحدی عربستان سعودی با یمن منجمله میدان‌های هوایی و تاسیسات نفتی حملات راکتی انجام می‌دهند.

به نقل از وزارت خارجه افغانستان، بر اساس گزارش «گروه تحلیل و نظارت از تعزیرات شورای امنیت سازمان ملل متحد علیه گروه القاعده، داعش و گروه‌ها و نهادهای وابسته به آن‌ها» که به تاریخ 3 فبروری منتشر شد، رابطهٔ طالبان با القاعده، داعش و برخی از گروه‌های تروریستی دیگر هنوز پابرجا و محکم بوده و کشته‌شدن چندین فرمانده القاعده به‌شمول حسام عبدالرؤوف، معروف به ابو محسن المصری، در مناطق تحت کنترول طالبان، گواه این مدعاست.

گزارش یادشده همچنان از  تهدیدات و هماهنگی میان تحریک طالبان پاکستان، گروه‌های تروریستی منطقه‌یی و گروه جهاد اسلامی که با صد جنگجوی فعالِ تحت حمایت و کنترول طالبان در ولایات فاریاب و کندز فعالیت دارند،‌ نیز یادآوری می‌کند.

با توجه به این یافته‌ها، گروه تحلیل و نظارت وضعیت در افغانستان را چالش برانگیز و معروض به تهدیدهای گروه‌های تروریستی می‌داند.

وزارت امور خارجه می‌گوید دولت افغانستان ضمن استقبال از یافته‌هیا گزارش نامبرده، بر موضع برحق خود مبنی بر عدم پابندی طالبان به تعهدات شان تاکید می‌کند.

این وزارتخانه می‌گوید: از شرکای بین‌المللی به‌شمول سازمان ملل می‌خواهیم تا طالبان و حامیان‌شان را وادار به پذیرش آتش‌بس، ختم قتل‌های هدفمند و قطع رابطه با گروه‌های تروریستی نمایند تا زمینه برای گفتگوهای معنادار صلح و دستیابی به راه حل سیاسی به‌منظور برقراری صلح پایدار در افغانستان مساعد شود.

جنگ‌جویان گروه طالبان امسال ۳۰۰ پایۀ مخابراتی را تخریب کرده‌اند.

دواخان مینه‌پال، معاون سخنگوی رییس‌جمهور امروز (یک‌شنبه، نوزدهم دلو) در برگۀ فیس‌بوکش نوشت طالبان میلیارد‌ها افغانی به زیربناها و تأسیسات عامه زیان وارد کرده‌اند.

آقای مینه‌پال می‌افزاید جنگ‌جویان وابسته به این گروه تنها ۳۰۰ پایۀ آنتن‌ شرکت‌های مخابراتی را از اوایل سال ۱۳۹۹ خورشیدی تاکنون تخریب کرده‌اند. معاون سخنگوی ریاست‌جمهوری خاطرنشان می‌سازد تخریب تأسیسات عامه از سوی طالبان به معنای دشمنی این گروه با مردم افغانستان است.

طالبان تاکنون در این باره چیزی نگفته‌اند.

این در حالی است که اخیراً نماینده‌گی‌های دیپلماتیک کشورهای غربی نیز در یک اعلامیۀ مشترکی طالبان را به تخریب تأسیسات عامه متهم کرده‌اند. در این اعلامیه از طالبان خواسته شده است از کشتار غیرنظامیان و تخریب تأسیسات عامه دست بردارند؛ در غیر این صورت با خشم جامعۀ جهانی روبه‌رو خواهند شد.

کابل صبح یکشنبه(۱۹ دلو) را با انفجار در مکروریان چهارم از مربوطات ناحیه نهم آغاز کرد.
این انفجار ساعت ۸:۴۵ دقیقه صبح رخ داد.
فردوس فرامرز سخنگوی پولیس کابل گفت این انفجار ناشی از ماین بوده و یک موتر نوع هایلکس را هدف قرار داده است.
گفته می‌شود در این انفجار دو تن زخم برداشته است.

از سویی هم پولیس کابل از وقوع دومین انفجار در کابل خبر می دهد.

پولیس کابل تایید می‌کند انفجار دوم نیز در احمد شاه بابا مینه، مربوطات ناحیه دوازهم شهر کابل، رخ داده است.

پولیس کابل تایید کرد یک انفجار در ساحۀ احمد شاه بابا مینه، مربوطات ناحیه دوازدهم شهر کابل، یک عراده موتر نوع کرولا تویوتا را هدف قرار داده است. اما تلفاتی در پی ندارد.

یکی از چالش‌های فراوانی که پیش روی دولت بایدن قرار دارد، پرداختن به روابط ناکارآمد ایالات متحده و پاکستان خواهد بود. هر کسی که با چگونگی تعامل اسلام آباد و واشنگتن در طول ۷۴ سال گذشته آشنا باشد به استعاره‌های کهنه و تکراری متوسل می‌شود: سواری بر موج سینوسی، روابط پرتنش بین مادر شوهر و عروسش! چنین کلیشه‌هایی بیانگر این واقعیت هستند که رابطه ایالات متحده و پاکستان به ندرت پایدار بوده‌است و معمولاً یا به شدت کاهش یافته و یا به طور ناپایداری افزایش می‌یابد. چالش دولت جدید یافتن راهی برای ایجاد روابط کارآمدمدآمد با پاکستان خواهد بود، روابطی که عاری از نوسان بین قله‌های اشتیاق و عمق بدگمانی باشد.

چارچوب این رابطه بسیار تعیین‌کننده خواهد بود. دلیل اصلی بی‌ثباتی در روابط ایالات متحده و پاکستان این است که همیشه تحت سلطه آنچه دیپلمات‌ها «ملاحظات سیاست خارجی» می‌نامند، بوده‌است: این ملاحظات در طول جنگ سرد، مقابله با کمونیسم بود؛ و از ۱۱ سپتمبر، در مورد مقابله با تروریسم و ​​حمایت از جنگ در افغانستان بود و برای پاکستان بیشتر در مورد رقابت سالیانه و تقابل گاه و بیگاهش با هند بوده‌است. اگر یک مشارکت اقتصادی و فرهنگی بنیادین و قوی وجود داشت، این چشم‌اندازهای استراتژیک قطع شده می‌توانست قابل کنترل باشد، اما چنین مشارکتی وجود نداشته‌است. و هر دو طرف با تمرکز بر همپوشانی ناچیزِ منافع ژئوپلیتیک، تمایل به کسب منفعت، حداقل در کوتاه مدت، داشته‌اند.

در حال حاضر، رابطه ایالات متحده و پاکستان، هنوز هم تا حد زیادی بر اساس افغانستان تنظیم شده‌است، خصوصاً با علم به اینکه واشنگتن وارد مرحله نهاییِ شمول نظامی خود شده‌است. در میان مدت، احتمالاً چین روابط دوجانبه را تعریف می‌کند. سوال مهم این است که آیا پاکستان در استراتژی هند-آرامِ ایالات متحده قرار می‌گیرد و اگر پاسخ این سوال مثبت است، چگونه این اتفاق رخ خواهد داد؟ و آیا پاکستان به عنوان یک عضو زودآسیبسیبآ و یک رقیب بالقوه در بازی جدید با چین دیده خواهد شد؟

بازی نهایی افغانستان

در حالی که دولت بایدن سیاست خود را در مورد افغانستان به طور کامل تدوین نکرده‌است، اما نشان داده‌است که احتمالا با تأکید بیشتر بر حفظ دستاوردهای دو دهه گذشته از روند صلح جاری حمایت خواهد کرد. با این حال، بعید به نظر می‌رسد که تیم جدید تعهد خود را برای عقب‌نشینی نیروهای آمریکایی که در هسته اصلی توافق نامه طالبان و ایالات متحده‌است، کاملاً رد کند. هرچند ممکن است بازی نهایی افغانستان طولانی شود، اما جریان دارد، به این معنا که در نهایت این رابطه دوباره از نو شکل خواهد گرفت.

پاکستان هنوز هم نقش مهمی، هم در دستیابی به توافق سیاسی و هم در اجرای آن خواهد داشت. اگر دولت بایدن به دنبال به تأخیر انداختن مهلتِ می ۲۰۲۱ برای خروج نهایی و کامل نیروهای آمریکایی باشد، چنانچه گروه مطالعات دوجانبه افغانستان توصیه می‌کند، برای القاء این مفهوم به طالبان، به کمک پاکستان نیاز دارد. اگر ایالات متحده بر کاهش خشونت و امتیازات سیاسی توسط طالبان در مذاکرات دوحه، چیزی که گروه مطالعات افغانستان نیز خواستار آن است، اصرار بورزد، حضور پاکستان نیز ضرورت خواهد داشت.

در صورت شکست مذاکرات، ایالات متحده با انتخاب انصراف تک جانبه از افغانستان یا حفظ حضور نظامی خود در برابر مخالفت‌های تازه طالبان روبرو خواهد شد. در هر صورت حضور پاکستان حیاتی خواهد بود. ایالات متحده در صورت عقب‌نشینی، اطمینان حاصل خواهد کرد که ملزومات ضد تروریستی‌اش هنوز هم برآورده می‌شوند یا خیر، چیزی که دست کم به استفاده از حریم هوایی پاکستان نیاز دارد. در صورت ادامه جنگ هم ایالات متحده برای تأمین نیروهای خود و دریافت پشتیبانی هوایی که برای بقای رژیم حیاتی است، به همان فضای هوایی نیاز خواهد داشت. به هر روی، پاکستان مانند سال ۲۰۰۱ از قدرت نفوذ بر ایالات متحده برخوردار خواهد بود.

واشنگتن با هر سرعتی که بخواهد از روابط پرتنش خود با پاکستان دور شود، با دشواری روبرو خواهد بود تا زمانی که یک حل و فصل سیاسی جامع برای مناقشات افغانستان حاصل و حداقل تا حدی اجرایی شود. اما ایالات متحده برای همکاری با پاکستان (که هم اهداف پاکستان و هم اهداف ایالات متحده را برآورده کند) بهای گزافی پرداخت نخواهد کرد، و بعید است که مصارف کورکورانه میلیارد دالریِ پس از ۱۱ سپتمبر برگردد. واشنگتن معتقد است که نتیجه کمی از این سرمایه‌گذاری‌ها به دست آورده‌است و در دوره همه‌گیری کنونی، اولویت‌های بالاتری برای بودجه وجود دارد.

استراتژی هند- اقیانوس آرام

با این وجود، بازی آخر افغانستان توسعه می‌یابد، و چارچوب گسترده‌تر برای روابط ایالات متحده با جنوب آسیا توسط استراتژی هند-آرام قالب‌ریزی می‌شود. چنانچه انتصاب کرت کمپبل به عنوان هماهنگ کننده هند و اقیانوس آرام در شورای امنیت ملی نشان می‌دهد، استراتژی هند- اقیانوسیه که توسط دولت ترامپ بارور شد، ادامه خواهد یافت.

پاکستان یک کشور بسیار مهم در رقابت ژئوپلیتیکی در حال ظهور با چین در آسیای جنوبی است. این کشور یکی از معدود متحدان چین است؛ خانه‌ی اقتصادی چین و پاکستان (CPEC) است، نمونه برجسته طرح یک کمربند و یک جاده (BRI) است؛ هدف سرمایه گذاری عظیم چین (حداقل ۴۰ میلیارد دالر تحت CPEC) است؛ و البته از مزایای حمایت چین در شورای امنیت سازمان ملل متحد برخوردار است. در طول دهه‌های گذشته پاکستان از همسویی قدیمی خود با واشنگتن به یک همسویی بین‌المللی با پکن رسیده‌است، و این بازتاب یک واقعیت اساسی ژئوپلیتیک است: هم پاکستان و هم چین هند را تهدید می‌دانند، در حالی که ایالات متحده هند را یک شریک می‌داند.

برای دولت بایدن، سوال این خواهد بود که آیا باید به سادگی این واقعیت ناخوشایند را که پاکستان قبلاً به خیمه چین نقل مکان کرده‌است را بپذیرد یا بکوشد با چین در پاکستان رقابت کند؟ گرچه ممکن است گرایش شدید اسلام آباد به سمت پکن از سوی واشنگتن به عنوان راهی آسان برای خروج از یک رابطه ناکارآمد مورد استفاده قرار گیرد، اما هزینه‌هایی وجود دارد: پاکستان یک کشور دارای تسلیحات هسته‌ای است که ششمین ارتش بزرگ جهان را دارد. این قدرت جنگی، بیش از آن است که به سادگی گرفتار شدن در دستان رقیب را توجیه کند. به علاوه، ایالات متحده در طول تاریخ نقش مهمی (هرچند بی‌صدا) در تنش‌زدایی درگیری‌های هند و پاکستان داشته است. اگر ایالات متحده به طور کامل از نفوذ خود در اسلام آباد به نفع ایجاد نفوذ در دهلی صرف نظر کند، توانایی‌اش در ایفای آن نقش کاهش می‌یابد. از آنجایی که چین علاقه چندانی به پذیرش این مسئولیت نشان نمی‌دهد، و با توجه به اینکه چین درگیری‌های مرزی خود را با هند دارد و از سوی دهلی به عنوان یک میانجی صادق درک نخواهد شد، احتمال این که چرخه تنش ها فزاینده خارج از کنترل شود محتمل‌تر است.

به طور خلاصه، واشنگتن به کسب منافع امنیتی خود در پاکستان ادامه خواهد داد، هم به لحاظ منافع محدود خودش (به عنوان مثال، بازی نهایی افغانستان) و هم به لحاظ منافع عمومی گسترده‌تر برای جلوگیری از جنگ هسته‌ای. و این دلیل قانع‌کننده‌ای برای حفظ حداقل رابطه امنیتی است – حداقل آموزش نظامی حرفه‌ای و شاید کمک امنیتی برای اهداف مشترک واقعی. آموزه‌هایی از دهه از دست رفته روابط ایالات متحده و پاکستان (۱۹۹۰ تا ۲۰۰۱) وجود دارد که در آن ایالات متحده به دلیل نگرانی‌های مشروع در مورد گسترش سلاح‌های هسته‌ای کمک‌های امنیتی را قطع کرد، اما در نهایت از کناره‌گیری کامل و مسیری که پاکستان در واکنش به آن پیش گرفت پشیمان شد؛ مسیری که تا حدی منجر به حملات ۱۱ سپتمبر شد.

امنیت اقتصادی

دولت نخست وزیر عمران خان توسعه اقتصادی را به عنوان موضوع محوریِ دولت خود قرار داده‌است و الگوی کلی را از کشوری تحت سلطه نگرانی‌های امنیت ملی به کشوری متمرکز بر موضوع امنیت اقتصادی، تغییر داده‌است. این تغییر روند، تا حدی نشان‌دهنده تمایل روزافزون در سراسر آسیای جنوبی و مرکزی برای افزایش ارتباط اقتصادی است، و پاکستان در این میان برای اتصال شمال به جنوب (به عنوان مثال، چین و آسیای میانه با پاکستان متصل هستند) به جای اتصال شرق به غرب (که مسئله بحث برانگیز تجارت از مرز هند و پاکستان را به میان می‌کشد) تلاش می‌کند.

هرچند برخی از این استدلال‌ها به وضوح توجیهی عطف به ماسبق برای CPEC است، اما یک شناخت دیرهنگام نیز وجود دارد که پس از نزدیک به دو دهه مقابله با تروریسم، پاکستان باید بر ایجاد فرصت‌های اقتصادی برای رشد طبقه متوسط ​​ و جمعیت جوانان در حال رشد خود تمرکز کند.  CPEC علی رغم موفقیت‌هایی که در تولید انرژی و زیرساخت‌ها به دست آورده، بعید به نظر می‌رسد که فرصت‌های شغلی را به میزان قابل‌توجهی افزایش دهد- چنانچه قسمت‌های دیگر در BRI ، CPEC بیش از تولید شرکت‌های اقتصادی پایدار در مورد صادرات مازاد ظرفیت اضافی (از جمله نیروی کار) هستند. در حقیقت، مفهوم مناطق آزاد اقتصادی CPEC اصلی در حال دفن شدن در سکوت هستند.

شک و تردید روزافزون در مورد CPEC فرصتی را برای ایالات متحده ایجاد می‌کند، اگرچه کمک‌های گسترده برای توسعه، هم بعید و هم احتمالاً پوچ است. سرمایه‌گذاری خصوصی آمریکایی که توسط برنامه‌های موجود دولتی مانند برنامه‌های توسعه مالی جدید (DFC) و شبکه بلو دات پشتیبانی می‌شود، می‌تواند به پاکستان کمک کند تا اقتصادی را متمرکز بر رشد صادرات هدایت کند. از برخی جهات، اصول این بازار مثبت است: جمعیت جوان رو به رشد؛ نخبگان انگلیسی زبان با گرایش و تحصیلات غربی؛ و یک بخش خصوصی با استعداد و کارآفرین. اما در عین حال، چالش‌های بزرگی وجود دارد که باید بر آنها غلبه شود، از جمله فساد، میراث مداخله‌گرایانه ناپویا، و دیوان‌سالاری که با درگیری‌های سیاسی بی‌پایان متحجر شده‌است. اساسا، اقتصاد پاکستان به اصلاحات عمیق نیاز دارد و اگر پاکستان تصمیم بگیرد که در این مسیر قدم بگذارد، ایالات متحده می‌تواند یک شریک مفید برایش باشد.

منطقه دیگری که ایالات متحده در آن منابع قدرت دارد، قدرت نرم است. علی‌رغم روابط سیاسی مسئله‌دار سه دهه گذشته، نخبگان مشتاق پاکستانی هنوز به آمریکا گرایش دارند. تمایل به آموزش عالی آمریکا همچنان وجود دارد و حتی دسترسی رسانه‌های اجتماعی دولت آمریکا نیز تحت تأثیر رکودهای سیاسی نیست. واشنگتن به طور چشمگیری در برنامه‌های دیپلماسی عمومی خود در پاکستان سرمایه‌گذاری کرده‌است و این مبادلات آموزشی و فرهنگی زمینه‌ را برای ارتباطی فراهم می‌کند که کمتر بر موضوعات امنیتی متمرکز باشد.

خلاص شدن از شر روایت‌های تکراری و کهنه

اگر پاکستان و ایالات متحده بخواهند یک رابطه جدید ایجاد کنند، خلاص شدن از شر برخی از روایت‌های عمومی که روابط را محدود می‌کنند، ضرورت دارد.

از طرف پاکستان، کنار گذاشتن این ایده که واشنگتن در رویکرد خود نسبت به اسلام آباد کاملا “معامله‌ای” است تا “استراتژیک” مفید خواهد بود. واقعیت این است که همه روابط بین‌الملل درجاتی از معاملات را شامل می‌شوند و همسویی کاملا استراتژیک بسیار نادر است؛ و با توجه به دیدگاه‌های کاملاً متفاوت ایالات متحده و پاکستان درباره هند و چین، یک همسویی کاملا استراتژیک قطعاً بین آنها امکان‌پذیر نیست. اما ممکن است منافع ملی آنها آنقدری هم‌پوشانی داشته باشد که به هر یک از طرفین امکان ایجاد یک رابطه کارآمد را بدهد که نه کاملاً معامله‌ای باشد و نه استراتژیکِ صرف.

برای واشنگتن تشخیص این نکته مفید است که آنچه اغلب به عنوان دورویی پاکستان برچسب خورده‌است، نتیجه تلاش برای همکاری در غیاب همسویی استراتژیک، به ویژه در مورد افغانستان بوده‌است، جایی که دو کشور غالبِ دو دهه گذشته را از اهداف متناقض برخوردار بوده‌اند. و از نقطه‌نظر پاکستان، به نظر می‌رسد که برخی اقدامات آمریکا، مانند تحسین دموکراسی پاکستان هنگام انجام عملیات‌های یک جانبه ضد تروریسم در خاک پاکستان نیز، بوی ریاکاری دارد.

روزهای روابط فشرده ایالات متحده و پاکستان، که در آن جنبه‌های نظامی و اطلاعاتیِ همکاری حاکم بود، احتمالاً برای همیشه به پایان رسیده‌است. تصور اسلام آبادی که به طور فزاینده‌ با پکن همسو و در عین حال به واشنگتن نزدیک باشد، دشوار است. اما یک رابطه کارآمد در صورتی که “اصولی ” باشد و بر منافع مشترک، به ویژه منافع اقتصادی و فرهنگی، تمرکز داشته باشد، شدنی و ممکن به نظر می‌رسد.

خبرنامه

وزارت داخله، اعلام کرد هیئتی که اخیرا به ولسوالی بهسود ولایت میدان‌وردک رفته بود، یافته‌های خود را به این وزارت ارایه کرده است.

در اعلامیه‌ای که روز شنبه (۱۸ دلو)، از سوی وزارت داخله منتشر شده، آمده است، موضوع واردشدن تلفات به غیرنظامیان در ولسوالی بهسود میدان‌وردک، در روشنایی یافته‌های هیئت حکومتی، تحت بررسی قرار دارد.

بر اساس اعلامیه، در حال حاضر، فرمانده‌ی پولیس میدان‌وردک به کابل فراخوانده شده تا در باره‌ی این موضوع، بررسی‌های بیشتر صورت گیرد.

وزارت داخله گفته است: «در صورت اثبات هر نوع تخطی، با افراد خاطی در پرتو قانون برخورد صورت خواهد گرفت.»

روز جمعه (۱۰ دلو)، درگیری‌ای میان معترضان و نیروهای امنیتی در ولسوالی بهسود ولایت میدان‌وردک رخ داد.

طارق آرین، سخنگوی وزارت داخله، در آن زمان گفته بود افراد مسلح غیرمسئول وابسته به عبدالغنی علی‌پور، مانع حضور و فعالیت نیروهای دولتی شده بودند و بر نیروهای دولتی تیراندازی کردند. به گفته‌ی او، در نتیجه‌ی تیراندازی متقابل نیروهای دولتی، ۹ نفر جان باخته‌اند و ۱۲ نفر دیگر زخمی شده‌اند.

اما مهدی راسخ، نماینده‌ی میدان‌وردک در مجلس نمایندگان گفته بود نیروهای پولیس بر معترضان شلیک کرده‌اند.

به گفته‌ی او، از چند روز به این طرف، حضور نیروهای مسلح دولتی به هدف نامعلوم در بهسود ادامه داشت و مردم به خاطر رفع نگرانی شان، در یک تجمع اعتراضی مسالمت‌آمیز خواهان وضاحت در این مورد شدند؛ اما به اعتراض آن‌ها با شلیک گلوله پاسخ داده شد.

آقای راسخ، گفته بود که در جریان تیراندازی نیروهای دولتی، بیش از ۱۰ غیرنظامی جان باخته‌اند و ۲۸ نفر دیگر زخمی شده‌اند.

به نقل از هندو، حسین حقانی سفیر سابق پاکستان در ایالات متحده روز گذشته در برنامه‌ای که از سوی انستیتوت «هودسن» برگزار شده بود، گفت توافق‌نامه ۲۹ فبروری بین ایالات متحده و گروه طالبان فاقد عنصری به نام صلح و اساساً پیمانی برای خروج است.
وی گفته است: «من به عنوان منتقد دیرینه توافق‌نامه ایالات متحده و طالبان، آن را توافق‌نامه خروج بدون هیچ عنصر صلح می‌دانم. طالبان متعهد شدند که فقط به یک چیز متعهد شوند: وارد شدن در مذاکرات میان‌افغانی، نه اینکه با صلح موافقت کنند.»
به گفته حقانی، تعریف صلح برای طالبان نسبت به تعریف امریکا بسیار متفاوت است.
سفیر سابق پاکستان افزود: «تعریف طالبان از صلح نسبت به تعریف امریکا یا حکومت افغانستان بسیار متفاوت است. طالبان معتقدند وقتی امارت اسلامی احیا شود، صلح احیا می‌شود.»
وی خاطرنشان کرد: وقتی بازیگران دولتی و غیر دولتی مذاكره می‌كنند، معمولاً به عنوان بخشی از توافق، آتش‌بس برقرار می‌شود که در افغانستان انجام نشده است؟ وی تاکید کرد:«من نمی‌فهمم که کاهش خشونت چیست، آیا این به معنای دو نفر است به جای اینکه ۱۰ نفر کشته شوند یا ۱۰ نفر به جای ۲۰ نفر؟»

دادستانی کل کشور امروز شنبه(۱۸ دلو) با نشر خبرنامه‌ای گفت این اعضای پیشین مجلس سنا از سوی دادگاه ابتدایی مرکز عدلی و قضایی مبارزه با جرایم سنگین فساد اداری به‌ صورت غیابی محکوم به مجازات شده‌اند.
به نقل از خبرنامه، این دادگاه هر کدام از آنها را علاوه بر ده سال و یک ماه زندان، به پرداخت ۴۰ هزار دالر امریکایی نیز محکوم کرده است.
این سه سناتور در تاریخ ۷ جدی سال روان به اتهام اخذ رشوت در ولایت بلخ به ‌صورت «باالفعل» بازداشت شدند. فرهاد عظیمی والی بلخ در آن هنگام در یک نشست خبری اعلام کرد افراد بازداشت‌ شده اعضای هیئتی بودند که برای بررسی ادارات عایداتی به بلخ آمده بودند.
به دنبال آن، دادستانی کل و ریاست عمومی امنیت ملی نیز در یک اعلامیه‌ مشترک اعلام کردند این سه عضو مجلس سنا به اتهام اخذ ۴۰ هزار دالر امریکایی رشوت، به‌ گونه «باالفعل» بازداشت شدند.
رییس‌ جمهور اشرف غنی در پی بازداشت آنان، عضویت محمد انور باشلیق و لیاقت‌الله بابکرخیل را از اعضای انتصابی مجلس سنا لغو کرد.

مسوولان امنیتی در ولایت ننگرهار تأیید می‌کنند در انفجار یک حلقه ماین کنار جاده‌یی در مربوطات شهر جلال‌آباد، مرکز این ولایت سه افسر پولیس زخمی شده است.

فرید خان، سخنگوی فرماندهی پولیس ولایت ننگرهار می‌گوید این انفجار حوالی ساعت ۱۱:۰۰ پیش از چاشت امروز (شنبه، هجدهم دلو) در مربوطات ناحیۀ اول شهر جلال‌آباد رخ داداست.

فرید خان می‌افزاید یک موتر رنجر پولیس با این ماین کنار جاده‌یی برخورد کرده است. به گفتۀ او، سه افسر پولیس در این رویداد زخم برداشتند. گروهی تاکنون مسوولیت این رویداد را بر عهده نگرفته است.

این در حالی است که دو رویداد انفجاری دیگری پیش از چاشت امروز در شهر کابل رخ داده است. در نتیجۀ این دو انفجار یک افسر پولیس جان باخته و شش فرد ملکی دیگر زخمی شده‌اند.

اتحادیه‌ی جهانی علمای مسلمان، حمله بر غیرنظامیان در افغانستان را محکوم کرده و آن را خلاف آموزه‌های ادیان آسمانی و قوانین جهانی خوانده است.

در اعلامیه‌ای که روز شنبه (۱۸ دلو) از سوی وزارت خارجه منتشر شده، به نقل از اتحادیه‌ی جهانی علمای مسلمان آمده است: «کشتار هدف‌مند علما، مدافعین حقوق و متفکران و حمله به غیرنظامیان و ریختن خون انسان‌های بی‌گناه، خلاف آموزه‌های ادیان آسمانی و قوانین جهانی است.»

اتحادیه‌ی جهانی علمای مسلمان که در قطر موقعیت دارد، از تمام علمای دینی و دانشمندان در سراسر جهان خواسته که در روشنایی احکام قرآن و احادیث نبوی، جنگ و خون‌ریزی را نکوهش و برای برقراری آتش‌بس و پایان خشونت‌ها در افغانستان، تلاش کنند.

وزارت خارجه‌ی افغانستان نیز، از موضع‌گیری اتحادیه‌ی جهانی علمای مسلمان، استقبال کرده و از کشورهای جهان و جامعه‌ی بین‌المللی خواسته تا به تلاش‌های شان در راستای قطع‌ خون‌ریزی و تامین صلح در افغانستان، ادامه دهند.

از چند ماه به این طرف، همزمان با آغاز رسمی گفت‌وگوهای صلح افغانستان، سطح خشونت‌ها نیز افزایش یافته است. در کنار نبردهای همه‌روزه میان نیروهای امنیتی افغانستان و طالبان که در جریان آن به غیرنظامیان نیز تلفاتی وارد می‌شود، در جریان چند ماه گذشته، سطح ترورهای هدف‌مند و انفجار ماین‌های مقناطیسی نیز در کابل و سایر ولایت‌ها افزایش یافته است.

از سویی هم، نزدیک به یک ماه از آغاز دور دوم گفت‌وگوهای صلح در قطر می‌گذرد؛ اما در این مدت، دو طرف تنها یکی دو بار با هم نشست رسمی برگزار کرده‌اند که آن‌هم بیشتر تشریفاتی بوده است.

انفجار اول حوالی ساعت ۹:۱۴ صبح امروز شنبه(۱۸ دلو) در ساحه سرک باغ قاضی از مربوطات ناحیه اول شهر کابل رخ داده است که در نتیجه آن سه غیرنظامی زخمی شده است.

پولیس کابل تأیید کرد سه شهروند هندوی کشور نیز شامل زخمیان این رویداد می‌باشند.
همچنان انفجار دوم حوالی ساعت ۱۰:۴۱ صبح امروز در ساحه گولایی حصه اول خیرخانه مربوط ناحیه یازدهم کابل رخ داد که در آن یک منسوب امنیتی جان باخت.
تاکنون فرد یا گروهی مسئولیت این رویداد را به دوش نگرفته است.

به نقل از ان‌بی‌سی، در پی گزارش‌ها مبنی بر اینکه دولت بایدن قصد ندارد نیروهای امریکایی را تا ماه می از افغانستان خارج کند، سه فرمانده طالبان گفته است جنگجویان این گروه را از رخصتی زمستانی به خط مقدم نبرد دعوت کرده‌اند.
یکی از این فرماندهان در ولایت هلمند گفت: به فرماندهان ارشد و والیان هدایت داده شده تا به مواضع خود برگردند و در جلسات و بحث‌ها برای تهیه استراتژی آینده شرکت کنند.
وی افزود مسائل زیادی است تا این گروه باید به آن رسیدگی کند، از جمله بن‌بست مذاکرات صلح با حکومت افغانستان و تردیدها در مورد آینده حضور نیروهای خارجی.
یکی از رهبران سیاسی گروه طالبان در قطر نیز گفته است، در صورتی که مذاکرات با حکومت افغانستان به شکست مواجه شود و دولت بایدن نیروها را فراتر از مهلت تعیین‌شده در افغانستان حفظ کند، برنامه این گروه تسخیر ولایت‌های مهم و استراتژیک است.
ذبیح‌الله مجاهد سخنگوی گروه طالبان نیز گفته است: تاریخ ثابت کرده است که ملت مجاهد افغانستان می‌توانند شجاعانه از ارزش‌ها، خاک، میهن و حقوق خود دفاع کند.
از سویی هم، وزارت دفاع کشور می‌گوید از زمان کاهش نیروهای امریکایی، نیروهای افغانستان مسئولیت تمام عملیات‌های زمینی و بیش از ۹۵ درصد حملات هایی را بر عهده گرفته‌اند.
این در حالی است که گروه مطالعات افغانستان به تازگی در گزارشی هشدار داده بود که اگر نیروهای خارجی از افغانستان خارج شود، زمینه جنگ داخلی در افغانستان فراهم خواهد شد.

 ینس استولتنبرگ سر منشی ناتو به تازگی در نشست خبری مشترک با نخست‌وزیر بلژیک در مورد خروج نیروهای این سازمان از افغانستان گفت هر تصمیمی در مورد خروج یا ادامه حضور در افغانستان باید توسط کشورهای عضو گرفته شود.
استولتنبرگ با بیان این که هر تصمیمی بگیریم هزینه خواهد داشت، گفت: اگر افغانستان را ترک کنیم، تلاش‌های روند صلح و دستاوردهای حاصل از مبارزه با تروریزم در سال‌های اخیر ممکن است به خطر بیفتد و این خطر هم وجود دارد که افغانستان بار دیگر به یک پناه‌گاه امن برای تروریزم بین‌المللی تبدیل شود.
سرمنشی ناتو با اشاره به اینکه شاید حملات علیه سربازان ناتو در افغانستان افزایش یابد، تاکید کرد: پیام من به متحدان ناتو این است که ما هر تصمیمی بگیریم باید کنار هم باشیم. ما با هم به افغانستان رفتیم و باید حضور خود را با هماهنگی ادامه دهیم و اگر زمان مناسب فرا رسید، باید باهم آن کشور را ترک کنیم.
وی در ادامه گفت: طالبان باید به تعهدات خود در زمینه قطع ارتباط با تروریست‌های بین‌المللی به ویژه القاعده عمل کند. خشونت باید کاهش یابد. ولی هنوز خشونت علیه غیرنظامیان و روزنامه نگاران در افغانستان ادامه دارد.
سرمنشی ناتو افزود افغانستان یکی از موضوعات اصلی در نشست وزیران دفاع ناتو در ماه جاری خواهد بود.

پولیس کابل تأیید کرد در پی انفجاری در مربوطات ناحیه اول شهر کابل شش غیرنظامی از سه جمله سه شهروند هندوی کشور زخمی شده‌اند.

فردوس فرامرز، سخنگوی پولیس کابل در صحبت با رسانه ها با تأیید این خبر گفت این انفجار ساعت 9:14 بامداد روز شنبه، هجدهم دلو در یک دکان در سرک باغ قاضی از مربوطات ناحیه اول شهر کابل رخ داده است.

به قول فرامرز، تاکنون نوعیت این انفجار مشخص نشده است.

ابتدا پولیس کابل اعلام کرد در این انفجار سه نفر زخمی شده‌اند، سپس اما اعلام شد شمار زخمیان به شش نفر رسیده است.

فردوس فرامرز گفته است سه شهروند هندو نیز در میان زخمیان به چشم می خورد.

مسوولیت این انفجار که پولیس نوع آن را تشخیص نداده است را فرد و یا گروهی بر عهده نگرفته است.

 دو روز پیش نیز از وقوع یک انفجار «مشکوک» در یک دکان در ناحیه سیزدهم کابل گزارش شده‌بود. به گفته مردم محلی این انفجار ناشی از مواد انفجاری بوده که منجر به آتش‌سوزی نیز شده‌است.