دسته: سیاست

در آستانه‌ی برگزاری نشست استانبول در مورد صلح افغانستان، رجب طیب اردوغان، رییس‌جمهور ترکیه با عمران خان، نخست‌وزیر پاکستان تلفنی صحبت کرد.

در اعلامیه‌ی دفتر نخست‌وزیر پاکستان آمده است این تماس روز گذشته (پنج‌شنبه، ۲۶ حمل انجام شد و دو طرف در مورد موضوعات دوجانبه و منطقه‌ای، از جمله روند صلح افغانستان صحبت کرده‌اند.

در این اعلامیه آمده است عمران خان بر اهمیت حل و فصل مسأله‌ی افغانستان از راه مذاکرات سیاسی و قبل از خروج برنامه‌ریزی‌شده‌ی نیروهای امریکایی از افغانستان، تأکید کرده است.

طبق این اعلامیه، نخست‌وزیر پاکستان به رییس‌جمهور ترکیه گفته است کشورش از توافق صلح ایالات متحده‌ی امریکا با طالبان و آغاز مذاکرات بین‌الافغانی به‌طور کابل پشتیبانی و آن‌را تسهیل کرده است.

براساس گفته‌های عمران خان، مذاکرات بین‌الافغانی فرصت تاریخی‌ای را فراهم کرده است که رهبران افغان باید برای دست‌یابی به یک توافق سیاسی فراگیر و همه‌جانبه از آن استفاده کنند.

در بخشی از اعلامیه آمده است نخست‌وزیر عمران خان ضمن قدردانی از نقش ترکیه، همچنان گفته است که پاکستان به پشتیبانی همه‌جانبه از تلاش‌ها برای دست‌یابی به صلح و ثبات پایدار در افغانستان ادامه خواهد داد.

براساس اعلام وزارت خارجه‌ی ترکیه، نشست استانبول قرار است در ۲۴ ماه جاری میلادی (اپریل) برگزار شود.

گروه طالبان اما اعلام کرده تا زمان خروج کامل نیروهای خارجی از افغانستان، در هیچ نشستی که در آن در مورد افغانستان تصمیم گرفته شود، شرکت نمی‌کند.

طبق توافق‌نامه‌ی دوحه که میان امریکا و طالبان امضا شده، اول ماه می به‌عنوان آخرین مُهلت خروج نیروهای خارجی از افغانستان تعیین شده است، اما امریکا و ناتو اعلام کرده‌اند که روند خروج با حدود پنج ماه تأخیر، تا ۱۱ سپتامبر کامل می‌شود.

محمد اشرف غنی رئیس جمهوری اسلامی افغانستان ظهر امروز با انتونی بلینکن وزیر امور خارجه ایالات متحدۀ امریکا که در راس یک هیات عالی رتبۀ آن کشور به کابل آمده بود، دیدار کرد.

در این دیدار که در قصر گلخانۀ ارگ انجام شد و معاونین ریاست جمهوری، شماری از وزرا و مقامات دولتی نیز حضور داشتند، ابتدا رئیس جمهور غنی ضمن خوش آمدید به وزیر امور خارجه امریکا و هیات همراه اش، از کمک و همکاری آن کشور و سایر شرکای بین المللی در طی دو دهۀ گذشته به دولت و مردم افغانستان، ابراز امتنان کرد.

رئیس جمهور بر مبارزه مشترک همه کشورها در برابر تروریزم تاکید نموده، گفت به تصمیم ایالات متحدۀ امریکا مبنی بر خروج نیروهای شان از افغانستان احترام می گذاریم و دولت افغانستان تلاش خواهد کرد که در پروسۀ انتقال، همکاری لازم را انجام دهد.

رئیس جمهور غنی از توانایی های نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان یادآوری کرده، گفت نیروهای شجاع امنیتی و دفاعی ما نشان دادند به تنهایی قابلیت دفاع سرزمین و کشور شان را دارند و مردم افغانستان پشتیبان نیروهای امنیتی و دفاعی خویش می باشند.

رئیس جمهور کشور گفت: «اکنون که ایالات متحدۀ امریکا قصد خروج نیروهای شان را از افغانستان دارند، ضرورت به یک بحث واضح در خصوص آغاز فصل جدید همکاری ها بر محور احترام متقابل و منافع مشترک میان دو کشور، وجود دارد.»

در مقابل، انتونی بلینکن وزیر امور خارجه ایالات متحدۀ امریکا ضمن قدردانی از قربانی های نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان، گفت خروج نیروهای ما از افغانستان به معنی تضعیف مناسبات استراتیژیک میان دو کشور نخواهد بود و ایالات متحدۀ امریکا به تعهدات خویش با دولت و مردم افغانستان پابند است.

وی افزود ایالات متحدۀ امریکا حمایت های دیپلوماتیک و بشردوستانه خویش را از افغانستان و نیروهای امنیتی و دفاعی این کشور ادامه می دهد و تلاش های خود را بخاطر تسهیل روند صلح افغانستان، تداوم خواهد بخشید.

در پایان این دیدار، هر دو جانب موافقت کردند به خاطر پیشبرد روند انتقال و آغاز فصل جدید همکاری ها، روابط و صحبت ها همچنان ادامه یابد.

به گفته منابع، آنتونی بلینکن وزیر خارجه ایالات متحده آمریکا به کابل آمده است.

منابع می‌گویند که آنتونی بلینکن، وزیر خارجۀ ایالات متحدۀ امریکا ساعاتی پس از اعلام زمان خروج نیروهای امریکایی از افغانستان از سوی جو بایدن، امروز (پنجشنبه، ۲۶ حمل) به کابل آمده‌ است.

قرار است او با رئیس‌جمهور غنی و مقام‌های دیگر حکومت افغانستان دربارۀ روند صلح و چگونگی خروج نیروهای امریکایی از افغانستان گفت‌وگو کند.

همچنان گفته شده است که قرار است بلینکن در یک نشست خبری در کابل در مورد خروج نیروهای خارجی و تحولات اخیر در مورد صلح افغانستان صحبت کند.

گفتنی است جو بایدن، رییس‌جمهور امریکا شب‌گذشته پس از گفت‌وگوی تلفونی با رییس‌جمهور غنی، در یک نشست خبری در کاخ سفید اعلام کرد که نیروهای امریکایی تا ماه سپتامبر افغانستان را ترک خواهند کرد.

به‌گفتۀ او روند خروج این نیروها از اول ماه می آغاز خواهد شد و تا یازدهم سپتامبر – بیستمین سال‌روز حملۀ القاعده به برج‌‎های تجارت جهان در امریکا – پایان خواهد یافت.

همزمان با این، قرار است یک نشست بزرگ به میزبانی امریکا، سازمان ملل و ترکیه دربارۀ صلح افغانستان به تاریخ ۲۴ ماه جاری میلادی در استانبول برگزار شود.

نماینده رئیس جمهور روسیه در امور افغانستان گفته است که طالبان حملات بهاری خود را بیشتر خواهند کرد.

ضمیر کابلوف، نماینده رئیس جمهور پوتین در امور افغانستان می‌گوید پس از تصمیم اخیر ایالات متحده به تاخیر انداختن خروج نظامیان‌شان تا ماه می از افغانستان، طالبان حملات بهاری مرگبار خود را آغاز خواهند کرد.

آقای کابلوف گفت: “این را نمی‌توان منتفی دانست، چون امریکا در توافقی که با طالبان سال گذشته انجام دادند پابندی نداشته به همین خاطر، حملات بهاری این گروه بیشتر و مرگبارتر خواهد شد.”

جو بایدن رئیس‌جمهور امریکا روز چهارشنبه 25 حمل درباره افغانستان سخنرانی کرد و گفت که زمان آن فرا رسیده که نیروهای مان را به خانه برگردانیم و روند خروج آنها از افغانستان تا 11 سپتمبر همزمان با بیستمین سالگرد حمله به نیویورک پایان می‌یابد. و همچنان گفت که با خروج نیروهای امریکایی از افغانستان، به حمایت خود از این کشور ادامه می‌دهیم.

سازمان پیمان اتلانتیک شمالی (ناتو) به تازگی در بیانیه‌ای گفت متحدان این سازمان تصمیم گرفته خروج نیروهای ماموریت حمایت قاطع را در افغانستان از اول می آغاز کند.
بیانیه این سازمان با بیان این که چالش‌های افغانستان هیچ راه‌حل نظامی ندارد، گفت: متحدین تعیین‌ کردند که ما خروج نیروهای ماموریت حمایت قاطع را از اول می شروع کنیم. این خروج منظم، هماهنگ و سنجیده شده خواهد بود. ما قصد داریم خروج تمام نیروهای امریکایی و حمایت قاطع طی چند ماه تکمیل شود».
این سازمان افزود که هرگونه حمله طالبان علیه نیروهای متحدین در جریان خروج با پاسخ قوی ما روبرو خواهد شد.

ناتو با استقبال از کنفرانس استانبول افزود به پشتیبانی خود از روند صلح به رهبری و مالکیت افغانستان ادامه خواهد داد.
این سازمان همچنین از دولت افغانستان و طالبان خواست طبق توافق‌نامه امریکا-طالبان و اعلامیه مشترک امریکا-افغانستان به تعهدات خود در روند صلح پایبند باشند.
بیانیه این سازمان در ادامه بیان می‌دارد که خروج نیروهای ناتو به معنی ختم روابط با افغانستان نیست، بلکه شروع فصل جدیدی خواهد بود.

ولود چاوش‌اغلو وزیر امور خارجه ترکیه به تازگی در توییتی گفت افغانستان به استراتژی طولانی‌مدت نیاز دارد.
وی در رابطه به افغانستان گفت: «حمایت قاطعانه ترکیه از کشور برادر افغانستان همچنان ادامه خواهد داشت.»
چاوش‌اوغلو درباره کنفرانس صلح استانبول که قرار است در تاریخ ۲۴ اپریل برگزار شود، گفت: افغانستان به یک طرح راهبردی طولانی‌مدت نیاز دارد. ۲۴ اپریل با همراهی سازمان ملل و قطر کنفرانس صلح استانبول را برگزار خواهیم کرد.
گفتنی است وزیر خارجه ترکیه در نشست وزرای خارجه کشورهای عضو ناتو که در چارچوب عملیات حمایت قاطع در بروکسل برگزار شد، شرکت کرد.

جو بایدن، رییس‌جمهور امریکا، می‌گوید روند خروج سربازان امریکایی از افغانستان، از اول می آغاز و تا یازدهم سپتامبر تکمیل خواهد شد.

آقای بایدن که چهارشنبه شب (۲۵ حمل) در یک نشست خبری صحبت می‌کرد، گفت: «خروج سربازان ما شتاب‌زده نه؛ بلکه به گونه‌ی سنجیده، مسئولانه، مصئون و در هماهنگی با تمام متحدین و شرکای امریکا انجام خواهد شد.»

او هشدار داد: «طالبان باید بدانند که اگر هنگامی که خارج می‌شویم به ما حمله کنند، از خود و شرکای خود با تمام ابزاری که در دسترس داریم، دفاع خواهیم کرد.»

آقای بایدن، تاکید کرد که نیروهای امریکایی و ناتو، تا بیستمین سال‌روز حملات یازده سپتامبر، افغانستان را ترک خواهند کرد.

به گفته‌ی او، ایالات متحده، از گروه طالبان بابت تعهدی که کرده، حساب می‌گیرد تا بار دیگر به تروریستان اجازه داده نشود که از خاک افغانستان، امریکا و شرکایش را تهدید کنند.

آقای بایدن گفت که حکومت افغانستان نیز تعهد مشابهی را به ایالات متحده داده است.

او گفت: «امریکا بر تهدیدات تروریستی نظارت خواهد داشت. ما توانایی‌های ضد هراس‌افگنی و منابع اساسی خود در منطقه را تنظیم خواهیم کرد تا از ظهور دوباره‌ی تروریست‌ها جلوگیری کنیم.»

آقای بایدن افزود که نیروهای امریکایی برای مبارزه با القاعده به افغانستان رفته بودند و با کشته شدن اسامه بن‌لادن، رهبر شبکه‌ی القاعده، این ماموریت تکمیل شد.

رییس‌جمهور امریکا، گفت که کشورش از دست‌آوردهای ۲۰ ساله گذشته در افغانستان حمایت خواهد کرد.

آقای بایدن، گفت که تا اکنون، ۲۴۸۸ سرباز امریکایی در افغانستان کشته شده‌اند و ۲۰۷۲۲ نفر دیگر زخم برداشته‌اند و زمان آن فرا رسیده که این سربازان به خانه برگردند.

این در حالی است که وزرای شورای آتلانتیک شمالی ناتو نیز روز گذشته (چهارشنبه، ۲۵ حمل)، با نشر بیانیه‌ی مشترکی، گفتند که ماموریت حمایت قاطع، روند خروج سربازانش از افغانستان را در اول می آغاز خواهد کرد.

در اعلامیه‌ای ارگ ریاست‌جمهوری، آمده است از زمان توافق ایالات متحده و طالبان در ماه فبروری سال ۲۰۲۰، نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان اکثر عملیات نظامی را به گونه‌ی مستقلانه انجام داده‌اند.

بر اساس اعلامیه، نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان، توانایی دفاع از کشورشان در برابر تهدیدات فعلی را دارند.

ارگ افزوده است روند کنونی صلح نیز نتیجه‌ی جان‌فشانی‌های نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان بوده و شهروندان کشور مدیون این فداکاری‌ها هستند.

در اعلامیه آمده است دولت افغانستان بحث خود را با ایالات متحده و سایر متحدان در باره‌ی فصل نو مناسبات، به ویژه تسریع روند صلح ادامه خواهد داد. «دولت افغانستان آماده است تا فصل نو همکاری با ایالات متحده امریکا و متحدان ناتو را با در نظر داشت منافع مشترک، اعتماد و احترام متقابل آغاز کند.»

این در حالی است که جو بایدن، رییس‌جمهور امریکا، گفته است که روند خروج سربازان امریکایی از افغانستان، از اول می آغاز و تا یازدهم سپتامبر تکمیل خواهد شد.

آقای بایدن چهارشنبه شب (۲۵ حمل) در یک نشست خبری صحبت می‌کرد، گفت: «خروج سربازان ما شتاب‌زده نه؛ بلکه به گونه‌ی سنجیده، مسئولانه، مصئون و در هماهنگی با تمام متحدین و شرکای امریکا انجام خواهد شد.»

آقای بایدن هم‌چنان افزوده است حمایت ایالات متحده از دست‌آوردهای ۲۰ سال گذشته در افغانستان ادامه خواهد یافت.

امرالله صالح معاون اول رئیس جمهور غنی می گوید رئیس جمهور غنی شب گذشته ساعت هشت شب به وقت کابل با جو بایدن رئیس جمهور امریکا به صورت تلفنی گفت و گو کرده است.

صالح می افزاید در این گفت و گوی تلفنی وی نیز در مورد وضعیت امنیتی و روزنه های صلح با جو بایدن صحبت کرده است.

آقای صالح در فیس بوک خود نوشته است: «امشب ساعت هشت بوقت کابل رییس جمهور افغانستان محمد اشرف غنی با رییس جمهور ایالات متحده امریکا صحبت تیلفونی داشت. پس از دقایقی از من خواسته شد در مورد پاره ای از مسایل مرتبط به وضعیت امنیتی کشور و روزنه های صلح ابراز نظر نمایم. من با رییس جمهور کشور خویش همصدا شده از محترم بایدن رییس جمهور امریکا و کشور های عضو ناتو که در سالیان پسین افغانستان را کمک کرده اند ابراز سپاس و امتنان نمودم و گفتم به تصمیم آنها برای خروج کامل از افغانستان احترام قایل استیم.»

 یاد آور شدم افغانستان کشور ماست و ما تحت هر شرایطی از کرامت انسانی و حقوقی اساسی مردم خویش در برابر گروه طالبان و همفکران شان دفاع می نماییم. حد اقل در دوسال گذشته بیشترین ابتکارات دفاعی و عملیاتی بر دوش نیرو های دلیر وطن بوده است و نیرو های ناتو در انجام عملیات ها حمایتی فراتر از پوشش گاه و نا گاه هوایی نداشته اند.  

به همگان هویداست که طالبان بیشتر از نود درصد تجهیزات جنگی خویش را ازپاکستان به دست می آورند که بیان و تکرار این حقیقت نباید هیچگاهی در هیچ مناسبتی یادمان برود.

مقوله ای که گویا طالبان تجهیزات خویش را از جنگ با اردو و پولیس بدست می آورند از اساس بی اساس است.

اکنون طالبان با پی بردن به کف سیاست امریکا و ناتو دیگر حاضر به سازش و تفاهم صلح نیستند. حد اقل موقف گیری دو روز اخیر آنها نشان از چنین لجاجت دارد. آنها با حمایت مستحکم و حوصله مندانه پاکستان میخواهند خشونت ها را زیاد ساخته و به زعم خودشان گروه مسلط باشند. به دست آوردن این هدف و قرار گرفتن درجایگاه مسلط و محوری برای طالبان امکان ندارد ولی تغییر باور طالبان نیاز به ایستادگی محاسبه شده و استراتیژیک دارد.

به عباره دیگر پایین آوردن طالب ها از باور کاذب شان کار زیاد در میدان نظامی و سیاسی نیاز دارد. شیوه نادرست مذاکره در دوحه طالبان را باورمند به غلبه ساخته است. فروپاشی این باور اکنون نیاز به بسیج بیشتر و کار بیشتر دارد که مسوولیت آن مستقیم و کاملا به دوش ماست. معنای ما درینجا فراتر از ساختار دولت است. ما یعنی همه انسان هایی که نمیخواهند زیر سلطه و یوغ دیکتاتوری متحجر شورای کویته زیست نمایند. البته که دولت در بسیج ملت و مدیریت وضعیت نقش اصلی و محوری را خواهد داشت. از نظم و روحیه بلند در میان قوت های امنیتی خویش نسبتا به تفصیل صحبت نمودم.

امرالله صالح در ادامه پست فیس بوکی اش می نویسد: رییس جمهور امریکا که با لحن خیلی صمیمی با رییس جمهور کشور صبحت می کرد یاد آور شد کشورش تمام توان دپلوماتیک و نفوذ بین المللی اش را بخاطر صلح در افغانستان بسیج خواهد نمود و خروج قوت های نظامی به معنای خروج از صحنه ی افغانستان نیست.

او یاد آور شد امریکا روند حمایت از دولت و ملت افغانستان را در عرصه های مختلف و بخصوص دفاعی و امنیتی ادامه میدهد. ساعتی پس از آن آقای ستولتنبرگ سرمنشی ناتو نیز با رییس جمهور صحت کرد و من کم و بیش توضیحات فوق را به او نیز ارایه نمودم.  طالبان پس از امضای توافق با امریکا یک لحظه هم خشونت و جنایت را کم نساختند و هرچه در توان داشتند انجام دادند و می دهند. طالب شکست می خورد زیرا روایت سیاسی به غیر از آدم کشی و ایجاد رعب ندارد. این نوع نیرو در یک کشور متکثر ابدا مسلط شده نمی تواند.

وجه تشبیه نظام سیاسی به علم در کارآمدی و توان آن‌ها در حل مشکلات است. علم برای حل مشکلات یک جامعه است. علمی که از حل مشکلات یک جامعه ناتوان باشد، می‌میرد و از میان می‌رود؛ مثل جادوگری و طب سنتی. هیچ علمی به صورت یکسان در جوامع قابل کاربرد نیست. بودند جوامع و انسان‌هایی که خوشبخت‌تر از ما زندگی می‌نمودند، بدون آنکه نیازی به علم رایج امروز داشته باشند و یا اساسا آن را بشناسند. جوامع معاصر به دلیل ابتلا به بیماری به علم مدرن به عنوان والاترین و مقدس‌ترین شی نگاه می‌کنند و عالمان را در والاترین درجات جای می‌دهند.‌ بر نظام‌های سیاسی نیز همین حکم جاری است؛ حکم الامثال فی‌مایجوز و فی‌ما لایجوز واحد. اولا به شهادت تاریخ مطلق نظام‌های سیاسی موجود و مرسوم مانند نظام طبیعت دارای حتمیت، ضرورت و عمومیت نیست تا همه جوامع فقط و فقط از آن‌ها استفاده نمایند و هیچ نو آوری نباشد. این‌ تنظیمات و ترتیبات همه دستاورد چند سده اخیر بشر است که برای انحراف افکار خود از متن زندگی برساخته‌اند. همانگونه که فیلسوفان به خطا خصوصیات بر ساخته شده انسان مدرن را به تمام انسان‌ها تعمیم داده و براساس آن در مورد همه قضاوت نموده‌اند. متاسفانه عالمان و دانشمندان ترتیبات جهان انسانی را طبیعی جلوه داده‌اند تا از خود در برابر عذاب وجدان دفاع نمایند؛ از این طریق نه تنها خود بلکه انسان‌ها و جوامع را در قفس آهنین خود ساخته اسیر نموده‌اند و قدرت فراروی را گرفته‌اند. ثانیا حال که توان طرح نو در انداختن نداریم و بخاطر عافیت طلبی و تنبلی به رونوشت همراه با جابجایی کلمات، حاشیه نویسی، توضیح واضحات و خلاصه تقلید اکتفا می‌کنیم باید به این نکته توجه کنیم که تولد، تداوم و مطلوبیت یک نظام‌ سیاسی مانند علم به کارامدی آن بستگی دارد نه شکل و ساختار آن. از این رو زمانی ما به الگو برداری از یک نظام مجاز هستیم که قبل از همه به کارآمدی آن در جامعه مقصد اطمینان یابیم. ثالثا موفقیت ذاتی یک نطام نیست، بلکه مرهون تطابق و سنخیت آن با شرایط اجتماعی از یکسو و کارگزاران نظام از سوی دیگر است.

باتوجه به آنچه ذکرش رفت پیش شرط طراحی هر نوع نظامی قبل از همه داشتن تصویر روشن از شرایط جامعه و مناسبات اجتماعی است. البته علاوه بر ان داشتن نگاه بی‌طرف، جامع و خیر خواهانه نسبت به مصالح همگان. در غیر آن صورت مانند خیاطی می‌ماند که بدون دانستن اندازه مصرف کننده جامه بدوزد. می‌توان گفت طراحان نظام بدیل کمیته تخنیکی شورای عالی مصالحه، تصویر خود از جامعه و انگیزه خیر خواهانه خود را اپوخه نموده و نظامی را طراحی نموده‌اند که تنها مشکل یک کتله خاص را حل نماید، اما هوشمندانه آن را در قالب زبان عام و راه حل برون رفت از تمرکزگرایی بیان کرده‌اند. خوشبینانه این است که بگوییم از سوی اشخاص برون از حلقه اصلی، نفهمیده امضا شده است. ولی این احتمال هم وجود دارد که بخاطر دیدن جایگاه طفیلی برای خود، به آن مهر تایید زده‌اند. این طرح مانند پوشاندن لباس طفل به تن بزرگسال می‌ماند. درست است که در طرح موقعیت‌ها میان اقوام تقسیم نشده است، ولی گفته‌های پیشین ایشان و واقعیت‌های عینی بهترین شارح طرح است.

برای جلوگیری از تمرکزگرایی و برون رفت از مشکلات موجود باید به الگوهای متوسل شد که متناسب با شرایط عینی جامعه ما باشد؛ چون تبدیل ریاست جمهوری به یک نهاد و تقسیم صلاحیت‌ها میان معاونین، تقویت صلاحیت نظارتی پارلمان و روش‌های دیگری که متخصصان حقوق عمومی و عالمان علم سیاست مطرح نموده‌اند.

داکتر امان الله فصیحی

ایالات متحده آمریکا ۲۰ سال قبل به بهانه مبارزه با تروریزم وارد افغانستان شد و در مدت کوتاهd گروه طالبان را در سراسر کشور مورد حملات هوایی و زمینی قرار داد.

می رفت نشانی از طالبان باقی نماند که دیری نگذشت و طالبان بار دیگر و این بار قوی تر از گذشته از لحاظ نظامی باز گشتند و به جز مراکز شهرها بیشتر مناطق افغانستان را تصرف کردند.

امریکا سرانجام طالبان را در توافق نامه صلحی که در دوحه با این گروه امضا کرد طالبان را یک گروه سیاسی خواند و با این اقدام به این گروه مشروعیت بیشتر بخشید.

 اکنون بر اساس اعلام رسمی جو بایدن رئیس جمهور امریکا قرار است نیروهای آمریکایی تا ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۱ یعنی تا ۵ ماه دیگر افغانستان را دقیقا پس از ۲۰ سال ترک کنند.

جوبایدن رئیس جمهور آمریکا روز ۲۵ حمل ۱۴۰۰ رسما اعلام کرد آمریکا دیگر در عملیات های نظامی در افغانستان شرکت نخواهد کرد اما به ارایه کمک به ارتش و نیروهای امنیتی افغانستان ادامه می‌دهد.

وی افزود، وقت آن است که طولانی‌ترین جنگ امریکا در افغانستان را به اتمام برسانیم.

خروج کامل نیروهای آمریکایی و رهایی ۷ هزار زندانی طالبان از زندان های کشور از خواست های اصلی گروه طالبان برای شرکت در کنفرانس استانبول و ادامه مذاکرات صلح است.

با این حال حضور ۲۰ ساله آمریکایی ها در افغانستان جز اینکه باعث کشتار هزاران تن از نیروهای امنیتی و افراد ملکی شد دیگر دستاوردی در راستای تامین امنیت در این کشور نداشت و این حضور از لحاظ سیاسی کاملا ناکام پنداشته می شود.

جوبایدن رئیس جمهور آمریکا در باره خروج نیروهایش از افغانستان سخنرانی کرد.

او گفت:« طالبان یک تهدید است اما با در نظر داشت شرایط، دیگر نمی‌توانیم با این گروه بجنگیم.»

وی افزود، آمریکا هیچ جنگی بدون هدف را به پیش نمی‌برد، ‏تاکنون ۲۴۴۵ سرباز آمریکایی برای آزادی و استقلالیت در جنگ‌ها جان‌ شان را از دست داده‌اند.

بایدن افزود:« به حضور نظامی مان در افغانستان پایان می‌دهیم اما حضور دیپلماتیک و کمک‌های مالی ما به حکومت افغانستان ادامه خواهد یافت.»

آقای بایدن دستور خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان را داد و قرار است تا ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۱ یعنی تا ۵ ماه دیگر نیروهای نظامی آمریکا از افغانستان خارج شوند.

سرور دانش، معاون ریاست‌جمهوری، خواستار تقسیم‌بندی قومی کرسی‌های دولتی به ویژه ریاست‌جمهوری و نخست‌وزیری شده است.

دانش در دومین نقد بر مسودۀ طرح شورای مصالحه نوشت: اگر همه ما بخواهیم که ثبات و وحدت ملی و حقوق شهروندی و برابری به معنای واقعی آن تأمین گردد، بیایید فیصله کنید که نه رییس جمهور و نه صدر اعظم، از اقوامی که ادعای اقتدار و اکثریت بودن را دارند انتخاب نشوند، بلکه از اقلیت‌های دیگر کشور انتخاب شوند، از هزاره و اوزبیک و ترکمن و بلوچ و قزلباش و قرغیز و مانند آن‌ها و یا به تناوب و دوره‌یی از میان همه اقوام انتخاب شوند و یا شورای ریاست جمهوری ایجاد شود، نه این‌که شعار مشارکت همه اقوام را سر دهیم ولی در عمل بازهم اقوام به درجات متفاوت تقسیم کنیم.»

سرور دانش مسودۀ طرح شورای مصالحه را دیدگاه یک حزب خواند و گفت که این طرح نباید در نشست استانبول ارایه شود.

او گفت نظام پارلمانی و ایجاد صدارت خواست یک جریان مشخص است.

اما یونس قانونی در واکنش به اظهارات دانش گفت طرح شورای مصالحه ملی، مربوط به ۳۵ حزب و جریان سیاسی است که از سوی آنان توحید گردیده است.

او گفت سرور دانش طرح را مطالعه نکرده است. همچنان، عطا محمد نور رییس جمعیت اسلامی گفت وظیفۀ آن تهیۀ طرحی که در آن معاون ریاست جمهوری ابقا شود، نبوده است.

طرح تقسیم کرسی‌ها براساس قوم و مذهب، تجربۀ لبنان است. بر اساس توافقی‌که در سال ۱۹۴۳ میلادی میان رهبران لبنانی حاصل شد، نخست‎وزیر از جامعه سنی مذهب لبنان انتخاب می‌شود. رییس جمهور لبنان از مسیحیان مارونی و رییس پارلمان شیعه مذهب است.

روند صلح افغانستان وارد مرحله پیچیده و دشواری شده است. این پیچیدگی و دشواری از آنجا ناشی می‌شود که محمد نعیم سخنگوی دفتر سیاسی طالبان در قطر گفته است تا زمانی که همه نیروهای بیگانه از کشور خارج نشوند، این گروه در هیچ کنفرانسی که درباره افغانستان در آن تصمیم گیری می‌شود، شرکت نخواهد کرد.
برابر با توافق صلح دوحه، قرار بود نیروهای خارجی تا ماه می از افغانستان خارج شوند، اما اداره جو بایدن تاریخ خروج کامل نیروهای امریکایی را از افغانستان ۱۱ سپتامبر/ ۲۰ سنبله اعلام کرد.
اداره بایدن علت تأخیر در خروج نیروهای امریکایی از کشور را چالش‌های لوجستیکی بیان کرده است. این در حالی است که میر رحمان رحمانی رییس مجلس نمایندگان گفت با خروج کامل نیروهای امریکایی در یازدهم سپتمبر سال جاری، احتمال جنگ داخلی در کشور وجود دارد.
واقعیت امر این است که نشست استانبول در چهار دهه اخیر، فرصتی منحصر به فرد برای پایان جنگ‌های داخلی و دست یافتن به صلحی استوار بر ارزش‌های دموکراتیک و دستاوردهای مادی و معنوی بیست سال گذشته و از جمله جمهوریت به مثابه زیربنای ساختار سیاسی مدرن موجود است، اما آنچه این دورنمای امید بخش را تیره و تار می‌کند، خودداری طالبان از شرکت در این نشست تعیین‌کننده و سرنوشت‌ساز است.
طالبان علت تعلل خود در شرکت نجستن در نشست استانبول را عدم تطبیق کامل توافق دوحه و خارج نشدن نیروهای بیگانه از کشور خوانده‌اند.
یک منبع طالبان گفته‌ است که هنوز مواد توافق‌نامه دوحه از جمله رهایی زندانیان و حذف نام سران این گروه از فهرست سیاه سازمان ملل عملی نشده ‌است.
اما آیا به راستی آنچه مایه غیبت طالبان از نشست استانبول می‌شود، همین موارد است، یا این گروه، اساساً اهل گفت‌وگو نیست و خود را در میدان تعامل سیاسی، بازنده احساس می‌کند و به همین جهت از شرکت در نشست استانبول امتناع می‌ورزد؟
راحل موسوی طی مطلبی در خبرگزاری دید می نویسد: طالبان در پی اجرایی‌سازی متن و مفاد توافق دوحه است. نمایندگان این گروه در آغازین روزهای مذاکرات بیناافغانی در قطر نیز بر این موضوع تأکید داشتند که مبنای مذاکرات، توافقنامه صلح دوحه و فقه حنفی باشد؛ چیزی که موجب اطاله روند مذاکرات بیناافغانی و به بُن‌بست کشیده شدن آن برای مدتی طولانی شد. اکنون نیز این‌گونه به نظر می‌رسد که طالبان دریافته‌اند نشست ترکیه، ادامه نشست قطر نیست، بلکه جایگزین آن است و آنچه این گروه از اعمال توافق صلح با امریکا دنبال می‌کند، در نشست استانبول، قابلیت اجرایی و عملیاتی ندارد.
افزون بر این، این احتمال نیز وجود دارد که از نظر طالبان، طرح اداره بایدن برای صلح افغانستان، به اندازه کافی برآمده از توافق صلح دوحه نیست و انتظارات این گروه از دولت بایدن را برآورده نمی‌کند؛ انتظاراتی که ریشه در حاتم‌بخشی انتخاباتی دونالد ترامپ دارد و طالبان را پرتوقع و بدذائقه کرده است.
در کنار این موارد، محقق نشدن تعهدات امریکا به طالبان در توافق صلح آن ابرقدرت با این گروه متواری، از مسائل دیگری است که طالبان را نسبت به مشارکت در نشست استانبول، بی‌تمایل ساخته و حتی بر آن داشته است که از غیبت خود در این نشست، به مثابه اهرم فشاری علیه واشنگتن استفاده کند و کاخ سفیدنشینان را در برابر دو گزینه تمکین به مطالبات طالبان یا تن دادن به ادامه جنگ با آن وادارد؛ جنگی که بیهوده و پرهزینه است و امریکا از آن گریزان و رویگردان!
بر پایه توافق صلح دوحه، امریکا باید ۱۲ هزار زندانی طالبان را از زندان‌های دولت افغانستان آزاد و نام رهبران آن را نیز از فهرست سیاه سازمان ملل متحد حذف می‌کرد؛ اتفاقی که تنها در مورد آزادی ۵ هزار زندانی این گروه افتاد و اکنون با توجه به تصریح مقامات دولت جمهوری اسلامی افغانستان و از جمله امرالله صالح، مبنی بر این‌که آزادی زندانیان طالبان «غلط‌ترین» اقدام دولت بوده است، دیگر امکان تکرار شدن در مورد ۷ هزار زنداین باقی‌مانده طالبان را ندارد.
با این حال، این موارد، تنها مواردی نیست که موجب امتناع طالبان از شرکت در نشست استانبول شده‌ است، بلکه افزون بر آنچه از توافق امریکا و طالبان، رسوا و رسانه‌ای شده است، توافقات پشت پرده‌ای هم هست که حتی دولت افغانستان از آن بی‌خبر است و به نظر می‌رسد که وفاداری امریکا به آن توافقات، برای دولت کنونی این کشور، بسیار سنگین و پرهزینه است. بنابراین، طالبان از همه امکان‌ها و ابزارهای فشار بهره می‌برند تا دولت بایدن را به بازگشت به توافق دوحه وادار کنند و خودداری از شرکت در نشست استانبول، یکی از آن ابزارها است.
حملات راکتی اخیر طالبان بر مراکز نظامی امریکایی‌ها در میدان‌های هوایی خوست و قندهار هم، نوعی گوش‌مالی طالبانی با این پیام روشن بود که بی‌توجهی به توافق صلح دوحه، می‌تواند هزینه‌های سنگینی بر امریکایی‌ها تحمیل کند.

نتیجه این‌که طالبان نه تنها نشست استانبول را به نفع خود نمی‌دانند، بلکه احتمالاً حتی به این نتیجه رسیده‌اند که قرار نیست در نشست استانبول حلوای تقسیم قدرت سخاوتمندانه پخش شود و کام این گروه را با رسیدن به امارت اسلامی دهه ۹۰، از مجرای اجلاس استانبول شیرین کند. استقبال گسترده سیاستمداران افغانستان نیز از نشست استانبول و آمادگی شان برای شرکت در آن، بیانگر آن است که بنا نیست برایند این اجلاس، استقرار امارت طالبانی در افغانستان باشد. بنابراین رهبران طالبان تلاش می‌کنند با شرکت نکردن در این نشست، وانمود کنند که همچنان قدرتمند هستند، اما حقیقت این است که اگر چیزی به نام شکست سیاسی برای طالبان، قابل درک باشد ـ که هست ـ در امتناع آنان از شرکت در نشست استانبول، به وضوح خود را نشان می‌دهد.

عطا محمد نور، رهبر جمعیت اسلامی روز سه شنبه در نشستی در کابل از گزینه‌های رهبری حکومت صلح در افغانستان نام برد.

رهبر جمعیت اسلامی گفت از برخی آدم‌های گمنام به عنوان رهبر ادارۀ انتقالی و یا موقت نام برده می‌شود.

وی اما تاکید کرد تحمیل چهره‌های ناشناخته برای آنان پذیرفتنی نیست.

عطا محمد نور از سیدحامد گیلانی، رهبر حزب محاذ ملی، ذبیح‌الله مجددی، رهبر حزب جبهۀ نجات افغانستان، حامدکرزی، رییس جمهور پیشین، عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه ملی و محمد یونس قانونی معاون پیشین ریاست جمهوری به عنوان گزینه‌های شایستۀ رهبری ادارۀ انتقالی نام برد.

این اظهارات درحالی صورت می‌گیرد که مذاکرات به مرحلۀ حساسی رسیده است. طالبان گفته اند در موجودیت قوای خارجی حاضر نیستند در هیچ نشست تصمیم گیری دربارۀ صلح افغانستان شرکت کنند.

عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه ملی، می‌گوید با خروج نیروهای خارجی از افغانستان، حمایت جامعه جهانی از کشور پایان نمی‌یابد.

آقای عبدالله روز چهارشنبه، بیست‌وپنجم حمل، در یک نشست خبری در کابل گفت اگر گروه طالبان به این فکر است که با خروج نیروهای خارجی از طریق جنگ به مقصد می‌رسد، این نسخه‌ای برای ادامه جنگ است. او افزود اکنون هیچ‌کس این آرزو را ندارد و نباید هیچ طرفی این اشتباه را انجام دهد.

رییس شورای عالی مصالحه ملی تصریح کرد با حضور و بدون حضور نیروهای خارجی، تنها راه حل مساله افغانستان رفتن به طرف صلح پایدار و عادلانه است.

وی در رابطه به خروج نیروهای خارجی از افغانستان گفت: «فکر نمی‌کنم که حمایت جهانیان با اعلام خروج نیروهای امریکایی از افغانستان تا ۱۱ سپتامبر به پایان برسد.»

او ابراز امیدواری کرد گروه طالبان پس از خروج نیروهای خارجی محاسبه دیگر کند. او افزود مردم افغانستان خواهان حفظ حقوق و آزادی‌های‌شان هستند.

عبدالله تأکید کرد این جنگ از مردم افغانستان قربانی می‌گیرد و ادامه آن به معنای نادیده گرفتن در خواست مردم است.

این در حالی است روزنامه واشنگتن پست به نقل از مقام‌هایی که از برنامه جو بایدن آگاه هستند، گزارش داده است که روند خروج نیروهای امریکایی تا بیستمین سالیاد حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ تکمیل خواهد شد.

به این ترتیب قرار است نیروهای امریکایی پس از ماه می که مهلت خروج نیروهای خارجی از افغانستان در توافق‌نامه دوحه تعیین شده است، باقی بمانند.

هم‌زمان با این، کشورهای عضو ناتو نیز قصد دارند که در همین میعاد زمانی، تمامی نیروهای‌شان را از افغانستان بیرون کنند.

گروه طالبان اما در واکنش به این تصمیم امریکا گفته است که تا زمان خارج نشدن نیروهای خارجی از کشور، این گروه در هیچ کنفرانسی که درباره افغانستان در آن تصمیم‌گیری می‌شود، شرکت نخواهد کرد.

از سوی دیگر مجلس نماینده‎گان از خروج نیروهای خارجی از افغانستان ابراز نگرانی کرده است. این مجلس هشدار داده است که اگر نیروهای خارجی از افغانستان خارج شوند، ممکن است بار دیگر جنگ‌های خطرناک داخلی آغاز شود و افغانستان به جغرافیای تروریسم بین‌المللی تبدیل شود.

 لطیف محمود معاون سخنگوی ریاست جمهوری در یک کلیپ ویدئویی گفت: « دولت افغانستان با دولت امریکا در خصوص خروج نیروهای امریکایی از کشور در گذشته نیز بحث‌هایی داشته است».
معاون سخنگوی ریاست جمهوری افزوده است که ارگ ریاست جمهوری به این تصمیم دولت ایالات متحده امریکا احترام گذاشته و قرار است که روسای جمهور هر دو کشور در مورد جزئیات باهم گفت‌وگو کنند.
آقای محمود همچنان گفته است که نیروهای دفاعی و امنیتی افغانستان با شجاعت از افغانستان دفاع کرده و خواهند کرد.

این درحالی است که به ‌تازگی روزنامه‌ واشنگتن‌پُست نیز به نقل از منابع آگاه از برنامه‌های جو بایدن، رییس‌ جمهور ایالات متحده‌ امریکا گزارش کرده که بایدن تصمیم دارد تمامی نیروهایش را تا ۱۱ سپتمبر سال جاری میلادی از افغانستان خارج کند.
واشنگتن‌پُست گفته است که خروج کامل نظامیان امریکایی از افغانستان در بیستمین سالگرد حملات ۱۱ سپتمبر ۲۰۰۱ میلادی انجام می‌شود. براساس گزارش این روزنامه، برنامه‌ بایدن برای خروج سربازان امریکایی از افغانستان قرار است امروز چهارشنبه(‌ ۲۵ حمل) اعلام شود.
پیشتر سازمان پیمان اتلانتیک شمالی (ناتو) نیز اعلام کرده بود که ناتو همزمان با امریکا در ماه سپتمبر سال روان میلادی افغانستان را ترک می‌کند.

محمد امیری معاون سخنگوی ریاست جمهوری در یک کلیپ ویدیویی می‌گوید دولت افغانستان از هر اقدامی که پروسه صلح را تسریع کند، حمایت می‌کند.
معاون سخنگوی ریاست جمهوری افزود حکومت افغانستان برای شرکت در نشست استانبول آمادگی کامل داشته و دارد.
وی افزود خواست و توقع حکومت از طالبان این است که بهانه‌جویی‌ها را کنار گذاشته و به خواست مردم افغانستان که تامین یک صلح واقعی و سراسری است، تمکین کنند.
در همین حال، گروه طالبان در واکنش به تصمیم تازه ایالات متحده امریکا مبنی بر تعویق مهلت خروج از ماه می به ما سپتمبر سال روان، گفته است تا خروج کامل نیروهای خارجی در هیچ نشستی در پیوند به روند صلح اشتراک نخواهد کرد.
پیشتر نیز گروه طالبان گفته بود نمی‌تواند در تاریخ تعیین شده ۱۶اپریل در نشست ترکیه اشتراک کند.
با این حال، نشست استانبول با تعویق هشت روزه، به جای ۱۶اپریل به تاریخ ۲۴ این ماه برگزار خواهد شد.
هنوز معلوم نیست که گروه طالبان در این نشست اشتراک خواهند کرد یا خیر.

آقای رحمانی همچنان گفت که با خروج نیروهای امریکایی و سایر نیروهای خارجی، «احتمال برگشتن به دوران جنگ‌های خطرناک داخلی وجود دارد و افغانستان دوباره به جغرافیای تروریزم جهانی مبدل می‌شود».
آقای رحمانی افزود که ترک نیروهای خارجی و فراهم‌کردن شرایط برای ترک این نیروها از آرزوهای مردم افغانستان است، اما هنوز شرایط در کشور برای خروج آنان فراهم نشده است.
به گفته‌ او، نیروهای خارجی در افغانستان هنوز به مأموریتی که برای حضورشان تعریف کرده بودند، دست نیافته‌اند. رییس مجلس نمایندگان گفت که هم‌اکنون جنگ در افغانستان جریان دارد و برای تأمین هزینه‌ جنگ «تروریستی»، مواد مخدر هنوز تولید و قاچاق می‌شود.
با این حال، او تأکید کرد: «توقع داریم که ترک نیروهای بین‌المللی از افغانستان مشروط به شرایط مناسب شامل امنیت، ثبات، صلح و تحقق دموکراسی شود؛ در غیر آن، تجربه‌ تلخ گذشته تکرار خواهد شد».
اخیراً دولت امریکا اعلام کرد که نیروهای این کشور به تاریخ ۱۱ سپتمبر از افغانستان خارج خواهد شد؛ تاریخی که در سال ۲۰۰۱ القاعده به امریکا حمله کرد.

آنگرت کرامپ-کارنباوئر؛ وزیر دفاع آلمان گفت: «ما همواره گفته‌ایم، با هم می‌رویم، با هم بیرون می‌شویم.»

این در حالی است روزنامه واشنگتن‌پست هم گزارش داده‌ که جو بایدن؛ رییس جمهور امریکا تصمیم گرفته‌ که همه سربازان این کشور را تا ۱۱ سپتامبر از افغانستان خارج کند.

این روزنامه، به نقل از منابع آگاه، گزارش داده‌است که خروج نیروهای امریکایی تا بیستمین سالگرد حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ تکمیل خواهد شد.

بر اساس توافق‌نامه صلح میان امریکا و طالبان که در فبروری ۲۰۲۰ در دوحه به امضا رسید،‌ امریکا متعهد شده‌بود که تا اول ماه می تمام نیروهای خارجی افغانستان را ترک کنند.

همزمان روزنامه تایمز  نیز گزارش داده‌است که پس از تصمیم امریکا در زمینه خروج نیروهای خارجی تا ۱۱ سپتامبر سال جاری میلادی، کشور بریتانیا تصمیم به خروج نیروهای این کشور از افغانستان گرفته‌است.

این روزنامه در گزارشی که روز سه شنبه، ۲۴ حمل منتشر شد، نوشت که انگلستان برنامه‌هایی را برای تحویل کنترل آکادمی در کابل تنظیم کرده‌است؛ جایی که نیروهای بریتانیایی برای آموزش سربازان افغان به دولت کمک می‌کنند.

تایمز افزوده که حدود ۷۵۰ سرباز انگلیسی در افغانستان حضور دارند که بدون حمایت ایالات متحده به دلیل اعتماد به پایگاه‌ها و زیرساخت‌های امریکا مبارزه می‌کنند.

نگرانی مجلس افغانستان

میررحمان رحمانی؛ رییس مجلس نمایندگان می‌گوید که با توجه به وضعیت امنیتی کشور، شرایط برای خروج نیروهای خارجی از افغانستان فراهم نیست. به گفته او خروج این نیروها در شرایط کنونی باعث بدترشدن اوضاع امنیتی و جنگ داخلی خواهد شد.

رییس مجلس نمایندگان در نشست عمومی امروز (چهارشنبه، ۲۵ حمل) این نهاد گفت که خروج نیروهای خارجی از افغانستان خواست دیرینه مردم است؛ اما این خروج باید با توجه به مسایل امنیتی افغانستان صورت بگیرد.

آقای رحمانی افزود که خروج نیروهای خارجی در شرایطی که افغانستان در شرایط بد امنیتی قرار دارد، جنگ داخلی و تشدید ناامنی را در پی دارد.