دسته: سیاست

افغانستان به ویژه ولایات جنوبی از زمانیکه رئیس جمهور جو بایدن در اواسط اپریل برنامه خروج کامل نیروهای امریکایی از این کشور در یازده سپتامبر سال جاری میلادی را اعلام کرد، شاهد افزایش خشونت بوده است.

به گزارش بخش ترجمه خبرگزاری رها، کلینتون یک شنبه به سی ان ان گفت:«بسیار خوب، این کار صورت گرفته. می دانم این تصمیم سختی است.»

این چیزی ست که ما یک مشکل شرارت آمیز می خوانیم. رئیس جمهور به هر صورت تصمیم خروج را اعلام کرده اما پیامدهای هم پیش بینی شده و هم ناخواسته ای در مورد ماندن و ترک کردن مطرح است.

کلینتون تاکید کرد:«دو پیامد کلان در مورد خروج نیروهای امریکایی از افغانستان وجود دارد: واشنگتن می بایست روی احتمال سقوط دولت کابل و تسلط طالبان در افغانستان و از سرگیری فعالیت های تروریستی» تمرکز کند.

وی ادامه داد:«فکر می کنم این دو مشکل عمده باید مد نظر قرار گیرد.»

کلینتون خاطرنشان ساخت:«منظورم خروج نیروهایی ست که به تامین امنیت در افغانستان کمک کرده و حامی نیروهای امنیتی و دفاعی افغان بوده است. رها کردن همه چیز به خود نیروهای امنیتی افغان پیامد دارد.»

وی تاکید کرد امریکا نمی تواند خود را از تبعات منفی خروج از افغانستان شانه خالی کند.

اظهارات محمد قاسم حلیمی، وزیر حج و اوقاف افغانستان در مورد رهبر پیشین طالبان و جنگجویان این گروه واکنش‌های زیادی را در شبکه‌های اجتماعی به همراه داشته است.

آقای حلیمی دیروز در یک نشست خبری طالبان را مسئول انفجار دو روز قبل در لوگر که در نتیجه آن دستکم ۲۴ نفر کشته و ۱۱۰ نفر زخمی شدند دانسته و با انتقاد شدید از جنگجویان این گروه آنان را “دشمنان علم و دین” خواند.

این قسمت از اظهارات آقای حلیمی مورد استقبال برخی در شبکه‌های اجتماعی شده است.

او اما در ادامه صحبت‌هایش از ملا عمر، رهبر پیشین گروه طالبان به عنوان “شهید” یاد کرده و او را مورد تحسین و توصیف قرار داد.

او ضمن مقصر دانستن جنگجویان گروه طالبان در کشتن غیرنظامیان تاکید کرد که آنان “امارت، استقلال و تقوای ملا عمر” را ندارند.

این بخش از گفته‌های آقای حلیمی انتقاد بسیاری از افغان‌ها در شبکه‌های اجتماعی برانگیخته است.

آنان می‌گوید وزیری که زیر سایه جمهوریت کار می‌کند نباید “غیرمسئولانه از امارت اسلامی و رهبر این گروه دفاع کند.”

گروه طالبان تاکنون در مورد اظهارات آقای حلیمی واکنش نشان نداده‌اند.

محمد سرور دانش، معاون دوم ریاست جمهوری می‌گوید طرف‌های داخلی و منطقه‌یی دخیل در روند صلح باید در محور طرح صلح حکومت متحد شوند و طالبان را به پذیرفتن صلح وادار بسازند.

آقای دانش امروز (دوشنبه، سیزدهم ثور) در مراسم گرامی‌داشت از روز جهانی آزادی بیان در کابل گفت حکومت افغانستان در طرح صلح، ایجاد حکومت مشارکتی را مطرح کرده است؛ حکومتی که به باور او، ساختار سیاسی و قانون اساسی موجود در آن حفظ می‌شود و قدرت سیاسی بر اساس ارادۀ مردم به زعیم دیگری منتقل می‌شود.

آقای دانش افزود در این طرح صلح رییس‌جمهور غنی هیچ اصراری به تکمیل دورۀ حکومتش ندارد و انتخابات عمومی و ارزش‌های شهروندی اصل قرار گرفته است. در حالی که به سخن او، طالبان به ارادۀ مردم پایبند نیستند و از اشتراک در انتخابات می‌ترسند.

معاون دوم ریاست جمهوری با اشاره به دوام خشونت‌ها از سوی طالبان افزود پس از خروج نیروهای خارجی این گروه هیچ بهانۀ مشروعی برای ادامۀ جنگ نخواهند داشت. اما به باور او، طالبان به دنبال کسب قدرت هستند و می‌خواهند یک نظام تک‌صدایی را در کشور حاکم بسازند.

آقای دانش همچنان خاطرنشان ساخت طالبان با دوام خشونت به ویژۀ کشتار خبرنگاران و فعالان مدنی بیش‌تر از پیش خود را رسواتر می‌سازند.

این در حالی است که تا کمتر از پنج ماه دیگری قرار است نیروهای خارجی افغانستان را ترک کنند. در این گیرودار چشم‌انداز صلح نیز به دلیل عدم تمایل طالبان برای اشتراک در نشست‌های صلح تیره و تار به نظر می‌رسد.

رئیس جمهور محمد اشرف غنی روز گذشته نماز شام را با هیات اداری مجلسین شورای ملی ادا کرد و در ضیافت افطاری با آنان در خصوص فصل نو بعد از خروج نیروهای بین المللی از افغانستان، صحبت نمود.

در این دیدار رئیس جمهور ضمن تاکید بر تقویت اجماع سیاسی و اقتصادی در کشور، از شورای ملی خواست تا مشورت های خویش را در مسایل مهم ملی، به ویژه اجماع سرتاسری به خاطر تامین صلح پایدار و عادلانه، ارائه کنند.

رئیس جمهور افزود خروج نیروهای بین المللی از افغانستان فرصت را برای ما جهت بازنگری پالیسی های ملی، منطقوی و بین المللی ایجاد کرده است و باید یک طرح واضح برای دو سال آینده در راستای خود اتکایی داشته باشیم.

در این دیدار امرالله صالح معاون اول ریاست جمهوری گفت حمایت های مالی و تخنیکی و تعهدات جامعه جهانی با افغانستان مانند سابق ادامه می یابد.

استاد سرور دانش معاون دوم رئیس جمهور، نیز گفت در فصل جدید مناسبات افغانستان با جامعه بین المللی، نقش شورای ملی مهم است که هم ارکان دولت تقویت گردد و هم حمایت های بیشتر از نیروهای امنیتی و دفاعی صورت گیرد.

در مقابل، اعضای هیات اداری مجلسین شورای ملی بر حمایت از نیروهای امنیتی و دفاعی تاکید کرده، گفتند برای تقویت اجماع ملی با هدف رسیدن به صلح عادلانه و پایدار در کنار حکومت قرار دارند.

جوبایدن، رییس‌جمهور ایالات متحدۀ امریکا همزمان با ده ساله‌گی کشته‌شدن اسامه بن لادن، رهبر شبکۀ القاعده می‌گوید واشنگتن آماده است در برابر هر تهدید تروریستی در خاک افغانستان دست به اقدام بزند.

به نقل از شبکۀ تلویزیونی «سی. ان. ان» امریکا، آقای بایدن عصر دیروز (یک‌شنبه، سیزدهم ثور) به وقت امریکا هنگام سخنرانی در واشنگتن گفته است که شبکۀ القاعده در افغانستان تضعیف شده و توان حملۀ دوباره بر منافع امریکا را ندارد.

آقای بایدن تأکید کرد واشنگتن جنگ درازمدتی را که در افغانستان آغاز کرده بود، به زودی به پایان می‌رساند؛ جنگی که به سخن آقای بایدن پس از حملۀ القاعده بر امریکا در خاک افغانستان آغاز شد و حدود بیست سال به درازا کشید.

رییس‌جمهور امریکا خاطرنشان می‌سازد که این کشور وضعیت افغانستان را پس از خروج نیروهای خارجی نظارت می‌کند و در برابر هر تهدید تروریستی در خاک این کشور اقدام نظامی خواهد کرد.

آقای بایدن علاوه می‌کند که واشنگتن هر اقدام ضروری را برای مصونیت شهروندانش در برابر گروه‌های تروریستی از جمله شبکۀ القاعده انجام خواهد داد.

گفتنی است که ده سال پیش اسامه بن لادن، رهبر شبکۀ القاعده از سوی نیروهای ویژۀ امریکایی در شهر ایبت‌آباد در ۱۵۰ کیلومتری شهر اسلام‌آباد، پایتخت پاکستان کشته شد.

رهبر مهم‌ترین شبکۀ تروریستی بین‌المللی در حالی در خاک پاکستان کشته شد که ده سال پیشتر از آن امریکا پس از حملۀ شبکۀ القاعده بر مرکز تجارت جهانی در امریکا به افغانستان حمله کرد و حکومت متحد شبکۀ القاعده و طالبان (امارت طالبان) را سقوط داده بود.

مارک میلی رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا گفت : با خروج آمریکا از افغانستان نیروهای دولتی این کشور با پیامدهای احتمالی بدی در مقابل شورش‌های طالبان روبرو می‌شوند.

اسوشیتدپرس نوشت، میلی فرمانده ارشد آمریکایی روز یکشنبه اضافه کرد نیروهای دولت افغانستان با آینده مبهم مواجه هستند.

به گفته وی، پیامدهای بد احتمالی همزمان با خروج آمریکا و نیروهای ائتلاف از افغانستان در هفته‌های آینده سرعت می‌گیرد.

با این حال وی بر این مساله تاکید کرد که پلیس و ارتش افغانستان کاملا مجهز و کاملا آموزش دیده هستند.

میلی به سالها تجربه سربازان افغان در برابر طالبان اشاره کرد ، اما از گفتن اینکه آنها کاملا آمادگی ایستادگی در برابر این گروه بدون حمایت بین المللی مستقیم را دارند، سر باز زد.

رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا هفته گذشته نیز یکی از پیامدهای احتمالی خروج نظامیان این کشور از افغانستان را احیای القاعده دانست و گفت : این یک خطر است و ما نمی‌خواهیم چشمانمان را بر آن ببندیم.

خروج نظامیان آمریکا پس از دو دهه اشغالگری در خاک افغانستان و بدون دست یافتن به هیچ یک از اهداف ادعایی خود مبنی بر جنگ علیه تروریسم، از امروز بطور رسمی آغاز شد، خروجی خفت بارتر از جنگ ویتنام پیش از این «جو بایدن» رئیس‌جمهوری آمریکا وعده داده بود تا خروج نظامیان آمریکایی از افغانستان را تا ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۱ (۲۰  سنبله) تکمیل کند.

زلمی خلیل‌زاد، نمایندۀ ویژۀ امریکا در امور صلح افغانستان با عبدالعزیز کاملوف، وزیر خارجۀ ازبکستان دربارۀ صلح افغانستان گفت‌وگو کرد.

آقای خلیل‌زاد بامداد امروز (دوشنبه، سیزدهم ثور) در برگۀ تویترش نوشت این دیدار عصر دیروز در تاشکند، پایتخت ازبکستان صورت گرفته است.

آقای خلیل‌زاد می‌افزاید آنان در این دیدار در پیوند به روند صلح افغانستان و تقویت اجماع منطقه‌یی راجع به این پروسه تبادل نظر کرده‌اند.

به بیان آقای خلیل‌زاد، دو طرف در این دیدار تأکید کرده‌اند که طرف‌های داخلی و منطقه‌یی صلح افغانستان باید به گونۀ همه‌جانبه از این روند حمایت کنند و آن را به موفقیت برسانند.

این دو دیپلمات ارشد شرایط موجود در افغانستان را برای پایان جنگ چهل ساله در این کشور مناسب توصیف می‌کنند.

این در حالی است که روز جمعۀ هفتۀ گذشته آقای خلیل‌زاد با همتایان روس، چین و پاکستانی‌اش در مورد صلح کشور در قطر گفت‌وگو کرده است. این دیدارها در حالی صورت می‌گیرد که قرار است پس از عید فطر ترکیه یک نشست بزرگ بین‌المللی را در مورد صلح افغانستان میزبانی کند. طالبان اما تاکنون از اشتراک‌شان در این نشست اطمینان نداده‌اند.

ضمیر کابلوف، نمایندۀ ویژۀ رییس‌جمهور روسیه برای افغانستان از ایالات متحدۀ امریکا می‌خواهد برای جلوگیری از گسترش دامنۀ درگیری‌های مسلحانه در افغانستان با طالبان توافق کند.

ضمیر کابلوف روز (یک‌شنبه، دوازدهم ثور) در گفت‌وگوی ویژه‌یی با شبکۀ روسی (آر. بی. کی) می‌گوید که طولانی شدن حضور نیروهای خارجی در افغانستان ممکن به افزایش دامنۀ درگیری‌ها در این کشور بیانجامد.

آقای کابلوف می‌افزاید ایالات متحدۀ امریکا با هدف جلوگیری از شدت جنگ باید روی زمان‌بندی خروج نیروهای خارجی از افغانستان با گروه طالبان به توافق برسد.

نمایندۀ رییس‌جمهور روسیه یادآور می‌شود که بنابر توافق دوحه، نیروهای امریکایی باید تا اول ماه «می» افغانستان را ترک می‌کردند، در حالی که با تعیین زمان‌بندی جدید برای خروج این نیروها، توافق‌نامۀ دوحه نقض شده است.

نمایندۀ ویژۀ رییس‌جمهور روسیه در امور افغانستان همچنان خاطرنشان می‌سازد که روند جاری صلح در افغانستان باید به نتیجه برسد و روسیه تلاش دارد دولت افغانستان و طالبان را به یک توافق سیاسی تشویق کند.

این در حالی است که طبق توافق صلح دوحه قرار بود نظامیان امریکایی و ناتو تا یازدهم ثور امسال افغانستان را ترک کنند. اما همزمان با تعویق زمان خروج نیروهای خارجی از افغانستان تا پنج ماه دیگری، مقر نظامیان خارجی در ولایت قندهار روز گذشته هدف حملۀ راکتی قرار گرفته است.

طالبان هرچند مسوولیت این حمله را بر عهده نگرفته‌اند، اما ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی طالبان گفته است که این گروه پس از یازدهم ثور امسال حمله‌های خود را بالای نیروهای خارجی از سر خواهند گرفت.

داکتر حسن عبداللهی وزیر اسبق شهرسازی و مسکن طی مراسمی دیروز شنبه ۱۱ ثور ۱۴۰۰ بر اساس حکم مقام عالی ریاست جمهوری با حضور رئیس و جمعی از اعضای دفتر معاونت دوم ریاست جمهوری، به عنوان مشاور سیاسی مقام معاونت دوم ریاست جمهوری معرفی شد و رسما آغاز به کار کرد.

داکتر عبداللهی ضمن قدردانی از اعتماد جلالتمآب رئیس جمهور و مقام معاونت دوم ریاست جمهوری گفت در زمینه انجام مسئولیت‌های محوله، خدمت به وطن و نظام و رسیدگی به مشکلات مردم از هیچ تلاش و کوششی دریغ نخواهد ورزید.

در پی توافق‌نامه‌ی دوحه میان طالبان و امریکا، اکنون ناتو و امریکا بر آن است که افغانستان را ترک کنند و خروج نیروهای خارجی از افغانستان، دیروز اول ماه می میلادی آغاز و قرار است تا یازدهم سپتمبر همین سال پایان یابد؛ چیزی که نگرانی قدرت‌یافتن دوباره‌ی القاعده را در افغانستان دامن زده است. خروج نیروهای خارجی از افغانستان و افزایش خشونت‌ها از سوی طالبان، به نحوی فضای عمومی را در افغانستان ملتهب کرده است. اکثر رسانه‌های داخلی و خارجی نیز در رابطه به پیوند ناگسستنی طالبان و القاعده پرداخته اند و این پیوند بدون شک، تهدیدی جدی در برابر افغانستان و منطقه به شمار می‌رود.

اگر طالبان با دولت افغانستان در میز گفت‌وگوها به توافق برسد، نظر به پیوند القاعده و طالبان، هیچ ضمانتی وجود ندارد که طالبان از حمایت این گروه زیر چتر دولت ابا ورزند. در صورتی که گروه طالبان شریک قدرت در افغانستان باشد و القاعده نیز با طالبان پیوندش را حفظ کند، القاعده نیز در سایه‌ی قدرت طالبان، قدرت خواهد گرفت. با این فرضیه، القاعده به یکی از تهدیدهای جدی منطقه‌ای و جهانی وارد مرحله‌ی تازه‌ای از خشونت‌ها در برابر امنیت جهانی می‌شود.

طبق توافق‌نامه‌ی دوحه، قرار بود امریکا و ناتو در اول ماه می به صورت کامل از افغانستان خارج شود؛ اما پس از تغییر تیم قدرت در امریکا، خروج نیروهای ناتو و امریکا از سوی تیم جدید قصر سپید در حال بررسی قرارداشت و سرانجام به تاریخ ( ۲۵ حمل) رییس‌جمهوری امریکا در نشست خبری‌ای بیان داشت که امریکا تا یازده سپتمبر سال روان افغانستان را ترک می‌کند. پس از اعلام خروج نیروهای امریکایی، اعضای ناتو نیز اعلام کردند که افغانستان را ترک خواهند.

در پی مشخص‌شدن زمان خروج نیروهای امریکایی از افغانستان، شکاف و دودستگی عمیقی میان دستگاه دیپلماسی و امنیتی امریکا به‌ وجود آمده است و این شکاف، باعث شده است که دستگاه امنیتی امریکا، هم‌واره نگرانی خود را از وضعیت افغانستان اعلام کند و افغانستان را سکان دوباره‌ی القاعده بخواند. از آن‌جا که رییس‌جمهور امریکا، طرف‌دار خروج نیروهای امریکایی از افغانستان است، خروج  از این کشور در اولویت برنامه‌های امریکا قرار دارد و تهدیدهای شبیه به سکان‌گرفتن دوباره‌ی القاعده در این کشور، نادیده گرفته می‌شود.

با این‌که دستگاه دیپلماسی امریکا هم‌واره تأکیده دارد که القاعده از افغانستان کوچ کرده و در جاهای دیگری لانه دارد؛ اما کشته‌شدن یکی از افراد کلیدی القاعده در غزنی، برعکس باورهای دستگاه دیپلماسی امریکا را روایت می‌کند. هم‌چنان چندی پیش وزارت مالیه‌ی امریکا، بیان داشته بود که القاعده به گروه طالبان مشوره داده و برایش امکانات مالی فراهم می‌کند.

در کنار  دیگر مسایل و آستانه‌ی خروج نیروهای خارجی، یکی از اعضای مهم شبکه‌ی القاعده در گفت‌وگو با سی‌ان‌ان گفته است: «شبکه‌ی القاعده گفته که با همکاری گروه طالبان دوباره به جنگ در افغانستان ادامه خواهند داد. این مقام با ستایش از گروه طالبان گفته است: «طالبان پاکستان با القاعده روابط برادری اسلامی دارند و این رابطه هنوز هم دست نخورده باقی مانده است و این در مورد طالبان افغانستان نیز وجود دارد»

درشت‌تر از دیگر نشانه‌ها، دودستگی میان نهادهای قدرت‌مند امریکایی، باعث شده است که این تصور قوی شود که القاعده در افغانستان به قدرت قبلی اش برخواهد گشت. بیست سال پیش طالبان با وجود تهدیدهای مکرر امریکا تا مرز نابودی رفتند؛ اما از حمایت القاعده دست بر نداشت. اکنون که همه چیز بر وفق مراد طالبان به پیش می‌رود و امریکا هم‌پیمان این گروه است، چگونه ممکن است طالبان از حمایت القاعده دست بردارند و پیوند خود را با القاعده نادیده بگیرند؟

به قول  محمد یاسین ضیا، وزیر دفاع افغانستان، رابطه‌ی القاعده و طالبان از رابطه‌ی ایدیولوژیک فراتر رفته و به رابطه‌ی خانوادگی بدل شده است. اگر چنین باشد، نیاز است که امریکا همه‌ی گزینه‌های خروج و امنیت جهانی را بازبینی کند تا القاعده مالکیت کشوری در جنوب آسیا –افغانستان- را در منطقه از آن خود نکند. اگر چنین شود، سرانجام امنیت جهانی با تهدید تازه‌ای روبه‌رو خواهد شد که امریکا را نیز به تصمیم‌های تازه‌ای برای مبارزه با تروریزم و تغییر تعریف تروریزم روبه‌رو خواهد کرد.

صبح کابل

عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه ملی روز گذشته (شنبه ٬ ۱۱ ثور) گفت خروج نیروهای خارجی از افغانستان یک چالش بزرگ است، اما به معنی پایان زندگی برای مردم نیست.

عبدالله در یک گفتگوی با خبرگزاری اسوشیتید پرس گفته که رهبری حکومت افغان باید متحد شود و بر روند صلح تاکید کند.

او در این باره گفت:«من  این (خروج) را به معنی ختم جهان برای مردم ما نمی دانم. من می‌گویم که این یک چالش بزرگ خواهد بود.بنا بر این نظر من این است که تمامی تمرکز برای بدست آوردن صلح باشد.»

عبدالله  می گوید به نیت طالبان در باره صلح شک دارد، اما باز هم تاکید می کند باید همه مشکلات از راه گفتگو حل شود.

او در این مورد گفت:«هر خواستی که دارید، روی میز مذاکره بگذارید، ما آماده استیم روی آنها بحث کنیم. ما آماده استیم تا راه‌هایی را دریابیم که برای هر دو طرف قابل قبول باشد.»

عبدالله تایید کرد گروه طالبان با وی تماس‌های کتبی و غیر کتبی داشته، اما افزود که تا هنوز طالبان تعهد برای صلح ندارد.

او میگوید که خروج نیروهای امریکایی از افغانستان بر هر دو طرف فشار وارد کرده تا به یک توافق صلح برسند.

عبدالله  در این باره گفت:« راه حل سیاسی فراگیر و همه شمول چیزی است که همه بر آن باور دارند. خدای ناخواسته اگر صلح نشود، بدون شک هیچ کسی تاریخ پسین افغانستان را فراموش کرده نمی تواند. بنا بر این همه امکانات باید استفاده شود تا عواقب جدی خروج کاهش یابد.»

این در حالی است که روز گذشته حمدالله محب، مشاور امنیت ملی کشور در یک نشست خبری گفت که طالبان بر خلاف تعهدات شان به‌جنگ ادامه می‌دهند.

محب افزود که طالبان تمام امکانات جنگی و مواد انفجاری را از سازمان استخبارات پاکستان بدست می‌آورد.

داکتر حمدالله محب مشاور امنیت ملی جمهوری اسلامی افغانستان با ستیفانو پونتیکوروو نماینده غیرنظامی ناتو دیدار کرد.

آنان در این دیدار درباره تلاش های مشترک در خصوص انتقال منظم بحث کردند.

دو طرف درباره‌ی گام‌های عملی برای عمق بخشیدن به همکاری‌های افغانستان – ناتو در فصل جدید روابط‌شان نیز گفت و گو نمودند.

گفتنی است حمدالله محب مشاور امنیت کشور علاوه بر دیدار با نماینده غیر نظامی ناتو با برخی مقام های دیگر اروپا نیز دیدار هایی داشته و در خصوص پروسه صلح و امنیت کشور بحث و گفتگو کرده اند.

علی جان چشمان ستم کشیدگان تاریخ وچشمان التماس گونه یتیمان و نیزچشمهای غضب آلود مظلوم  وشلاق خوردگان تبعیض رواداشته شدگان ظالمین به همراه مرغابی های منزل دخترت التماس می کنند که امشب مسجد کوفه نیا کسی دیگری را به جای خودبفرست!

آه بعد از هزار و چهارصد سال در فراقت سوختیم بس است دیگرتحمل درد شلاق ظلم و رنج تبعیض قومی نژادی مذهبی، لسانی، اقتصادی بر ما سخت شده دنیا را ظلم فراگرفته بر مظلومان بدترین ظلم های مدرن روا داشته می شود، عدالت با شما دفن شد، هرکسی دیگری اگر ازعدالت هم حرف بزنند دروغ می گویند اگرچه بعضی ها درباره عدالت سخنرانی زیبایی می کنند اما درعمل از دروغ گویان تاریخ به حساب می آید.

گفتارها عدالت محورند ولی عملکردها ظالمانه اند

یا علی جان با تو بودن چقدر سخت است همراهی کردن شما ناممکن می نمایاند! علی جان مولی شیعیانت مثل گله بی چوپان در بیابان ظلمت کده رهاشده  درندگان انسان نما هر روز به این گله رها شده حمله می کنند زنده زنده مثل گوسفند پوست می کنند درمسیر رفت آمد کفتارهای درنده شیعیان را مثل آهو شکار می می کنند بسیار بدتر از کفتار تکه پاره می کنند فقط به جرم شیعه توست و محبت تو را به دل دارند، علی جان! شما هم این وضعیت را پیش بینی کرده بودی، بعد از دنیا رفتن به یکی از سینه چاکهایت به نام سهیل بن حنیف فرمودید: «لوا حبّنی جبلٌ لتحافت: اگرکوهی محبت من علی را در سینه داشته باشد هر آینه تکه تکه می شود، نهج‌البلاغه حکمت 111»

آری علی جان وقتی برادرت عقیل تحمل همراهی شماراندارد معلوم می شود با شما بودن و با شما ماندن چقدر سخت است.

علی جان چه می شد اگر کمی بیشتراز سهم عقیل از بیت المال به عقیل می دادی تا پیش معاویه نرود؟! واگر به طلحة و زبیر که از بزذگان بودند سهمی زیادی درجهاد داشتند از بیت المال سهمی بیشتر از حقشان می دادی از شما جدا نمی شد باعایشه جنگ جمل را علیه شما راه نمی انداخت، اگر برای بعضی تبارها و خاندان ها امتیاز بیشتری قائل می شدی قطعا مخالفین تبدیل به دوست قوم فامیل می شد، در عوض شما سالها حکومت می کردید!!

علی جان عقل ناقص من این طورمی فهمد، اما مولی جان ببخشید اشتباه کردم یادم آمد ازجلمه قصار شما :«لوضربتٌم خیشوم المومنین بسیفی هذاعلی ان یبغضنی ماابغضنی،!! ولوصببت الدنیا بجماتها علی المنافق ان یحبنی مااحبنی»

اگر با شمشیرم بر بینی موْمن بزنم که دشمن من شود با من دشمنی نخواهد کرد، و اگر تمام دنیا را به منافق بخشم تا مرا دوست بدارد، دوست من نخواهد شد، (نهج‌البلاغه حکمت45)

عجب! که اینطور! من نمی فهمیدم البته نهج‌البلاغه زیاد خوانده بودم در حوزه مشهد مقدس ما تنها کسانی بودیم که نهج‌البلاغه را مثل کتاب سیوطی پیش استاد سیدموسی صدر درس گرفتیم اما باز هم ازابن ابی الحدید معتزلی خجالت می کشم که ایشان بعضی از خطبه ها و نامه های نهج‌البلاغه را هزار بار خوانده است.

کاشکی مریض شده بودی امشب مسجدکوفه نمی رفتی! چه آرزوی باطلی؛ دست تقدیر رفته بود این قضیه باید اتفاق می افتاد ما یتیم می شدیم تا شب قدر اعتبار بیشتری می یافت!

سلطان حسین فهیمی بزرگمهر

محمد اشرف غنی با شماری از چهره‌های سیاسی از جمله محمد محقق، رهبر حزب وحدت مردم افغانستان دیدار و گفتگو کرد.

ارگ ریاست جمهوری می‌گوید، هدف از این دیدارها، تقویت اجماع ملی و سیاسی در مورد رسیدن به صلح عادلانه و پایدار بوده است.

در این دیدارها، رئیس جمهور غنی مشوره‌های چهرهای سیاسی را استماع نموده و در خصوص گام های بعدی با آنان بحث و تبادل نظر نمود.

ذبیح‌الله مجاهد، از سخن‌گویان گروه طالبان امروز (شنبه، ۱۱ ثور) در رشته‌تویتی گفت این سرپیچی «اصولا راه هر گونه اقدام مناسب» را برای جنگ‌جویان این گروه در برابر نیروهای خارجی باز کرده است.

این سخن‌گوی طالبان گفته است اکنون جنگ‌جویان این گروه منتظراند تا رهبری‌شان با درنظرداشت «استقلال کشور، ارزش‌ها و منافع علیای مردم»، تصمیم بگیرند.

مجاهد افزوده است در آینده براساس آنچه که از سوی رهبری طالبان فیصله می‌شود، اقدام خواهد شد.

توافق‌نامه‌ی دوحه در دهم حوت ۱۳۹۸ خورشیدی میان امریکا و طالبان امضا شد که براساس آن، اول می به‌عنوان آخرین مُهلت خروج نیروهای خارجی از افغانستان تعیین شده بود.

براساس برنامه‌ای‌ که از سوی ایالات متحده‌ی امریکا و سازمان پیمان اتلانتیک شمالی (ناتو) اعلام شده، خروج حدود ۹۶۰۰ نظامی خارجی از افغانستان با چند ماه تأخیر، در ۱۱ سپتامبر سال جاری میلادی تکمیل خواهد شد.

طبق گزارش خبرگزاری فرانسه، روند خروج نظامیان خارجی از افغانستان عملا آغاز شده است.

طالبان پیش از این نیز تأخیر در خروج نظامیان خارجی را نقض صریح توافق‌نامه‌ی دوحه عنوان کرده و هشدار داده بودند که نیروهای خارجی را پس از اول ماه می هدف قرار خواهند داد.

امریکا اما به‌خاطر این‌که خروج نیروهای خارجی از افغانستان به‌گونه‌ی مصون انجام شود، ۶۵۰ سرباز ویژه را به افغانستان اعزام و همچنان یک سیستم موشکی توپخانه‌ای با تحرک بالا (HIMRS) را در این کشور مستقر می‌کند.

یاسین ضیا می‌گوید که هیچ تغییری در جدول‌بندی خروج نیروهای خارجی به میان نیامده است و کار روی مسایل لوژیستکی جریان دارد.

به گفته رییس ستاد ارتش، ممکن است نیروهای خارجی روز یک‌شنبه پایگاه شورابک را تخیله کنند و به مراکز عمده‌شان در بگرام جمع و سپس از کشور خارج شوند.

یاسین ضیا افزود، نقاطی که در آن موضوعات لوژیستکی مطرح است، ممکن است تا هفته جاری به افغانستان سپرده شود. سرپرست وزارت دفاع ملی افزود افغانستان در حال تسلیم‌گیری نقاط تخلیه شده است.

محمدیاسین ضیا هم‌چنان گفت نگرانی از خروج نیروهای خارجی وجود ندارد و نیروهای امنیتی افغان به صورت مستقل توانایی دفاع را دارند.

به گفته او، در گذشته این نیروها برای حملات هوایی از نیروهای خارجی کمک می‌گرفتند و در این راستا نیز کار شده و پیش‌رفت عمده به میان آمده است.

براساس جدول‌بندی خروج نیروهای امریکا و ناتو که قبلاً اعلام شده، روند خروج نیروهای خارجی آغاز شده است. رسانه‌ها روز گذشته گزارش دادند این روند کلید خورده است و ۱۰۰ تن از نیروهای امریکایی به کشورشان برگشته‌اند.

امریکا برخی از تمهیدات از جمله استقرار بمب‌‌افگن‌های بی-۵۲ (B-52) در منطقه و استقرار موشک‌ها در افغانستان را برای خروج مصون نیروهایش روی دست گرفته است. این کشور صدها نیروهای ویژه را نیز به افغانستان اعزام کرده است.

طالبان گفته‌اند تأخیر خروج نیروهای خارجی، سرپیچی از توافق‌نامه دوحه است و این گروه برای نشان دادن واکنش به آن منتظر تصمیم رهبری خود است. هم‌چنان طالبان تأکید کرده‌اند تأخیر در خروج نیروهای خارجی، راه هر گونه «اقدام مناسب» را باز گذاشته است.

آقای دانش در پیامی به مناسبت حادثه دردناک تروریستی در شهر پل‌علم مرکز ولایت لوگر گفته که با اندوه و درد فراوان شام امروز در هنگام افطار ده‌ها تن از هموطنان بی‌گناه و روزه‌دار ما توسط تروریستان تاریک اندیش و قسی‌القلب در شهر پل علم مرکز ولایت لوگر به خاک و خون کشیده شدند و خانواده‌های بسیاری داغدار گردیدند.

آقای دانش بیان داشته،‌ شهادت مظلومانه هموطنان بی‌گناه خود را به همه مردم افغانستان به خصوص خانواده‌های معظم شهدا تسلیت می‌گویم و از خداوند بزرگ برای شهدا بهشت برین و برای عاملان کوردل این حادثه غم انگیز نفرین و لعنت می‌فرستم.

وی افزوده،‌ حادثه خونین پل‌علم ماهیت طالبان و دشمنان مردم افغانستان را یک بار دیگر آشکار ساخت و پرده از چهره ضد انسانی آنان برداشت.

معاون دوم ریاست جمهوری تاکید کرده این جنایت ضد بشری نشان داد که گروه طالبان و حامیان آن اراده‌ای برای صلح و آشتی ندارند و از هر فرصتی برای کشتار و جنایت استفاده می‌کنند. دشمنی که در ماه مبارک رمضان انسان‎‌های بی‌گناه و جوانان داوطلب امتحان کانکور را این گونه وحشیانه به شهادت می‌رساند فقط فرصت‌های به دست آمده برای صلح را خنثی می‌سازد و بر تداوم خشونت و جنگ اصرار می‌ورزد.

آقای دانش گفته که اکنون راه ما بیش از هر زمان دیگر روشن است و هیچ چیزی جز سرکوب تروریست‌ها و انتقام از دشمن مردم را آرام نمی‌سازد. نیروهای امنیتی کشور با تمام توان در مقابل تروریسم هم چنان ایستاده‌اند و مبارزه خواهند کرد.

گفتنی است که یک موتر مملو از مواد انفجاری، حوالی ساعت ۷:۰۰ شام روز جمعه (۱۰ ثور) در مربوطات ناحیه اول شهر پل‌علم در نزدیکی شفاخانه ملکی لوگر انفجار کرد.

طارق آرین سخنگوی وزارت امور داخله تایید کرد تاکنون ۲۱ کشته و ۹۱ زخمی غیرنظامی در محل تثبیت شده و مجروحان به شفاخانه منتقل شده‌اند. احتمال دارد که شمار قربانیان افزایش یابد.

مقام‌های حکومت افغانستان، طالبان را مسوول این رویداد تروریستی می‌دانند، اما تاکنون گروهی به شمول طالبان مسوولیت این جنایت را به عهده نگرفته است.

این هیئت اسرائیلی متشکل از آویو کوخاوی، رئیس ستاد ارتش رژیم اشغالگر، یوسی کوهن،رئیس موساد و تمیر هایمن، رئیس دایره اطلاعات نظامی اسرائیل است.

هرئل بیان کرد:« ارزیابی های سازمان امنیتی اسرائیل اشاره دارد که دولت جوبایدن بازگشت فوری به توافق اصلاح شده را قطعی کرده و اسرائیل برای تهیه لیستی از دیگر درخواست های امنیتی از آمریکاییها پس از امضای توافق نامه آماده میشود».

هرئل به نقل از منابع سیاسی گفت که در این گفتگوها به بهبود توان مازاد نیروی هوایی و در رأس آن، توان هجومی در منطقه سوم، یعنی دور از مرزهای فلسطین اشغالی پرداخته شده است.

وی ادامه داد:« بر اساس گفته های این منابع، در صورت شکست این توافق و مشخص شدن این که ایران آن را نقض کرده و به سمت تولید سلاح هسته ای پیش رفته است، این امر به مثابه بیمه تامین امنیت اسرائیل است».

براساس نوشته این تحلیلگر اسرائیلی، در دیدارهای مقامات اسرائیلی با همتایان آمریکایی همچنین بر سر آمادگی برای برخورد مشترک با تهدیدهای ناشی از پهپادها و موشک های کروز ساخت ایران که از نظر دو طرف خطر محسوب می شود، توافق صورت گرفته است.

هاآرتص درباره اقدامات تحریک آمیز منسوب به اسرائیل علیه ایران نیز آورده است که آمریکایی ها به صورت علنی عصبانیت خود را در این خصوص ابراز نکردند اما به نظر می رسد دولت آمریکا راههای مدبرانه تری را برای ابراز نارضایتی از اقدامات اخیر اسرائیل یافته است.

 داکتر شکیل افریدی که به «سی آی ای» در ردیابی اسامه بن لادن کمک کرد، در امریکا به عنوان یک قهرمان اما در زادگاهش پاکستان به عنوان یک خائن شناخته می‌شود. او ده سال بعد از کشتن بن لادن هنوز هم در سلول انفرادی زندانی است.

به نقل از دویچه وله، حسین حقانی، سفیر سابق پاکستان در واشنگتن می‌گوید: «او فقط به این دلیل زندانی است تا به همه پاکستانی‌ها درس عبرت داده شود که با یک سازمان استخباراتی غربی همکاری نکنند.» به گفته او، مقام‌های پاکستانی به جای این که در مورد اقامت بن لادن در پاکستان توضیح بدهند، افریدی را در سپر بلا ساخته اند.

افریدی سندی را در اختیار «سی آی ای»، سازمان اطلاعات مرکزی ایالات متحده امریکا قرار داد که نشان می‌داد بن لادن واقعاً در خانه مشکوک در شهر ایبت آباد به سر می‌برد. این داکتر یک کمپاین واکسیناسیون را راه اندازی کرده بود و به این ترتیب به یک آزمایش ژنیتکی (دی ان ای) از مخفیگاه بن لادن دست یافت.

این روشن نیست که تا چه حدی افریدی در شناسایی رهبر شبکه القاعده نقش تعیین کننده داشته است. اما پیامدهای کشتن بن لادن برای این داکتر بسیار غمناک بوده است. افریدی چند هفته بعد از حمله واحد ویژه نیروی دریایی ایالات متحده امریکا در ۲ ماه می سال ۲۰۱۱ که منجر به قتل بن لادن شد، در پاکستان زندانی گردید.

جالب اینجاست که داکتر افریدی هیچ گاهی در پیوند به حمله به مخفیگاه بن لادن مقصر شناخته نشد، بلکه از جانب یک محکمه قبایلی براساس یک قانون مورد مشاجره از زمان استعمار بریتانیا به اتهام پرداخت پول به یک گروه شورشی به ۳۳ سال زندان محکوم شد.

ایالات متحده امریکا همواره برای رهایی افریدی از زندان تلاش کرده است و خواسته که با پاکستان در مورد تبادله زندانیان به توافقی برسد، اما این تلاش موفق نبوده است.

تنها خانواده و وکیل مدافع افریدی اجازه تماس با او را دارند. آن‌ها گفته اند که او در سلولی به بزرگی پنج متر مربع در زندان شهر ساهیوال در ایالت پنجاب به سر می‌برد.

به گفته خانواده و وکیل مدافع افریدی، او برای این که حرکت داشته باشد، در همین سلول تنگ حرکات ورزشی انجام می‌دهد. قرآن یگانه کتابی است که در دسترس‌اش قرار دارد و کتاب‌های دیگر و روزنامه‌ها برایش ممنوع است.

اقاربش می‌توانند ماهانه دو بار از او دیدن کنند، اما در این دیدارها یک حصار آهنی آن‌ها را از همدیگر جدا می‌کند و آن‌ها اجازه ندارند که به زبان مادری شان پشتو باهم حرف بزنند.

برادر افریدی می‌گوید: «ما اجازه نداریم در باره سیاست بحث کنیم و یا در باره وضعیت در زندان حرف بزنیم.»

مایکل کوگلمن، کارشناس امور آسیای جنوبی در انستیتوت تحقیقاتی مرکز ویلسون در واشنگتن می‌گوید: «باید کاملاً واضح گفت که افریدی بالاترین بها را می‌پردازد. او بلاگردان دیگران شده است.»

کوگلمن می‌افزاید که احتمال دارد این وضعیت تغییر کند: «خروج ایالات متحده امریکا از افغانستان و بدتر شدن روابط با پاکستان که ممکن است با آن همراه باشد، این گمان را تقویت می‌کند که قضیه افریدی دیگر یک مساله داغ مشاجره برانگیز نخواهد بود، قسمی که در گذشته بوده است.»

در پاکستان فقط شمار کمی از مردم با افریدی همدردی دارند. اسد درانی، رئیس اسبق اداره استخبارات نظامی پاکستان می‌گوید: «کار برای یک سازمان استخباراتی خارجی یک جنایت نابخشودنی است.»

او می افزاید که احتمالاً بازداشت این داکتر او را از محکمه یا اعدام صحرایی در امان نگهداشته است.

بدگمانی‌هایی را که همکاری افریدی با «سی آی ای» در پاکستان دامن زده است، تا امروز هم دیده می‌شود. استفاده داکتر افریدی از کمپاین واکسیناسیون برای یافتن بن لادن باعث شده است که امروز هم خانواده‌ها از واکسین کودکان شان در برابر پولیو خودداری کنند. افزون بر آن شورشیان تیم‌های واکسیناسیون را مورد حمله قرار می‌دهند. ده تن از کارمندان خدمات صحی در ده سال گذشته در این کشور تیرباران شده اند.

وضعیت فعلی لبنان به لحاظ سیاسی و اقتصادی شکننده است. تجمعات و بیانیه‌هایی هفته‌های اخیر ازسوی احزاب مسیحی ضد مقاومت، نشان‌دهنده این شکنندگی است. اگرچه توافق نانوشته‌ای میان بازیگران داخلی و خارجی برای کنترل تنش در وضعیتی پیش از جنگ داخلی وجود دارد، اما احزابی که در سال‌های اخیر خود را در موقعیت ضعف می‌بینند به دنبال تحمیل «طائف»ی جدید به شطرنج سیاسی لبنان‌اند.

علاوه بر شکاف از پیش موجود درباره تشکیل دولت با یا بدون حضور حزب‌الله، اکنون اختلاف میان الحریری و باسیل نیز بر آن افزوده شده است.

در شرایط فعلی لبنان، آمریکا و عربستان تمایلی به حضور حزب‌الله در قدرت ندارند، فهم فرانسه از واقعیت‌های جامعه لبنان نیز اگرچه متفاوت است، پاریس اما توانایی پایان دادن به وضعیت فعلی ازطریق اجماع میان جناح‌های داخلی لبنانی و جلب حمایت‌های اقتصادی خارجی را ندارد. بنابراین اگرچه با پیروزی بایدن در انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا امیدهایی برای تغییر شرایط در لبنان ایجاد شده، اما احتمالاً این امیدها تا تحقق واقعیت‌های میدانی فاصله دارد. بهبود شرایط داخلی لبنان فعلا از اولویت بازیگران منطقه‌ای و بین‌المللی خارج شده و به همین دلیل باید به انتظار تحولات آتی برای تغییر شرایط بود.

اگرچه نحوه کنشگری متقابل الحریری و عون در شرایط آتی لبنان مؤثر است، اما به نظر می‌رسد بهبود وضعیت در این کشور تابع متغیرهای بیشتری است که بخشی از آن‌ها چندان در اراده بازیگران داخلی نیست.

در واقع تحولات لبنان در سال گذشته متأثر از رویدادها و روندهای داخلی و منطقه‌ای سال‌های اخیر در غرب آسیا بود. در این چارچوب به همان میزان که شکاف داخلی میان جریان‌های سیاسی لبنانی فزاینده به نظر می‌رسید، تنش میان تهران و واشنگتن و تأثیرات ناشی از آن در بیروت نیز اثر گذاشت. انفجار در بندر بیروت، تیر خلاصی به دولت دیاب بود و تقریبا نیمی از سال نیز لبنان در گیرودار رایزنی الحریری با عون قرار داشت. بی‌دولتی، اختلافات داخلی و حتی زد و خوردهای پراکنده میان هواداران جناح‌های سیاسی، مسئله جدیدی در لبنان نیست، آنچه اما شرایط سال های اخیر را برای مردم این کشور دشوار کرده است، افزایش شدید قیمت‌ها، کاهش ارزش لیره برابر دالر و رکود در صنعت گردشگری به عنوان منبع مهم درآمد لبنانی‌ها می باشد. این وضعیت به دلیل ناتوانی دولت در ارائه خدمات عمومی نمی‌تواند تداوم داشته باشد و درصورت عدم سازش جریانات داخلی بر سر یک راه حل مورد حمایت و اجماع بازیگران خارجی، آینده لبنان چندان افق روشنی نخواهد داشت.

داکتر عبداللطیف نظری