دسته: سیاست

سفیر پیشین کانادا در کابل، بار دیگر پاکستان را متهم به جنگ نیابتی در افغانستان کرد

کریس الکساندر می‌گوید اسراییل در حال پایان دادن به حملات خود در غزه است؛ اما هنوز معلوم نیست اردوی پاکستان چه زمانی جنگ نیابتی خود در افغانستان را پایان می‌دهد.

سفیر پیشین کانادا می‌گوید اگر هزاران غیرنظامی کشته شده توسط بمب‌ها و ترورها از ننگرهار تا هرات، تنها بخشی از توجه صدها قربانی غزه را به خود جلب می‌کرد، جنگ نیابتی پاکستان در افغانستان مدت‌ها قبل به پایان رسیده‌بود.

 شاه محمود قریشی وزیر امور خارجه پاکستان امروز شنبه(۱ جوزا) در رشته توییتی گفت در مورد نقش کلیدی پاکستان برای تسهیل راه‌حل صلح‌آمیز در افغانستان با رهبری کمیته فرعی مجلس نمایندگان امریکا بحث و تبادل نظر کرده است.
قریشی در حاشیه نشست عمومی سازمان ملل متحد در مورد فلسطین، روز گذشته با سناتوران امریکایی، از جمله لندسی گراهام در رابطه به تقویت همکاری‌های اقتصادی امریکا-پاکستان و روند صلح افغانستان رایزنی کرد.
وزیر خارجه پاکستان گفته است که امیدوار است تلاش‌ها برای صلح منجر به آتش‌بس جامع و خروج منظم و مسئولانه نیروهای خارجی از افغانستان شود.
وی تأکید کرده است که صلح در افغانستان مسئولیت مشترک تمام جناح‌ها در این کشور و ذینفعان بین‌المللی است.
در همین حال، عمران خان نخست‌وزیر پاکستان که روز گذشته در مراسمی در اسلام‌آباد سخنرانی می‌کرد، بر اهمیت افزایش تلاش‌ها برای برقراری صلح بین جناح‌ها در افغانستان پافشاری کرد.
وی با بیان این که جنگ در افغانستان راه‌حل نظامی ندارد، ابراز امیدواری نموده که خشونت‌ها در این کشور کاهش یابد.
این در حالی است که به تازگی وزیر خارجه پاکستان با انتقاد از مقامات افغانستان گفته بود، رهبران افغانستان واضح بگویند که از پاکستان چه می‌خواهند.

خانم نگری امروز (شنبه، اول جوزا) در برگۀ تویترش نوشت این گفت‌وگو شب گذشته در واشنگتن صورت گرفته است.

وزیر خارجۀ اندونیزیا جزییاتی دربارۀ محتوای این گفت‌وگو ارایه نکرده، اما می‌افزاید روند صلح افغانستان محور این گفت‌وگو بوده است.

خانم نگری در این پیام تویتری خاطرنشان می‌سازد که اندونیزیا به تعهدات خود در حمایت از روند صلح افغانستان پایبند خواهد بود.

اندونیزیا از نخستین کشورهایی است که همزمان با جدی شدن روند صلح افغانستان به حمایت از این روند شتافت و یکی از نخستین نشست‌های عالمان دین را به حمایت از این پروسه برگزار کرد.

ینس استولتنبرگ، دبیرکل پیمان اتلانتیک شمالی، ناتو در نشست خبری در پاریس در مورد برنامه‌های این سازمان برای کمک به افغانستان پس از خروج نیروهای ناتو از این کشور صحبت کرد.

آقای استولتنبرگ گفت ناتو به کمک مالی و نظامی خود به نیروهای امنیتی افغانستان ادامه می‌دهد و در فعال نگهداشتن فرودگاه کابل نیز به دولت افغانستان کمک خواهد کرد.

در بیانیه‌ای که از سوی ناتو منتشر شده، آمده است که ینس استولتنبرگ، در دیدار با امانوئل مکرون، رئیس جمهوری فرانسه همچنین “در مورد مبارزه با تروریسم در عراق، منطقه ساحل آفریقا و افغانستان بحث و تبادل نظر کردند.”

دبیرکل سازمان ناتو گفت:«پس از پایان مأموریت نظامی در افغانستان، فصل جدیدی را باز خواهیم کرد.»

او گفت:« در آینده پشتیبانی ناتو از افغانستان دارای سه رکن اصلی خواهد بود: اول اینکه ما به نیروهای امنیتی افغانستان در زمینه ظرفیت‌سازی کمک خواهیم کرد، دوم به پشتیبانی مالی از نیروهای امنیتی افغانستان ادامه خواهیم داد و سوم به فراهم‌آوری زمینه‌های آموزش نیروهای امنیتی افغانستان در خارج از این کشور نیز کمک می‌کنیم.»

آقای استولتنبرگ گفت این برنامه به همه متحدان ناتو و جامعه جهانی این زمینه را فراهم می‌کند تا به افغان‌ها کمک کنند و در تلاش‌های صلح این کشور نیز مشارکت داشته باشند.

مقامات ناتو و آمریکا اخیراً گفته‌اند ارتش افغانستان قادر است مسئولیت‌های خود را به درستی انجام دهد.

جو بایدن، رئیس جمهوری آمریکا ماه گذشته اعلام کرد همه نیروهای آمریکایی را تا یازدهم سپتامبر امسال از افغانستان خارج می‌کند.

با این تصمیم ایالات متحده، ناتو نیز از خروج همزمان نیروهای خود تا همین تاریخ خبر داد.

دبیرکل ناتو، پیشتر گفته بود که کشورهای عضو این سازمان با هم به افغانستان رفتند و یکجا این کشور را ترک خواهند کرد.

پاکستان در مورد آینده افغانستان تصمیم خواهد گرفت، زیرا ایالات متحده پس از حدود ۲۰ سال حضور نظامی بی‌وقفه اکنون نقش جزئی دارد.
این ادعای رییس جمهور غنی در هفته جاری سر و صدای زیادی در کانگرس ایالات متحده ایجاد کرد، جایی که قانون‌گذاران دموکرات و جمهوری‌خواه نسبت به آینده افغانستان پس از خروج نیروهای امریکایی و ناتو ابراز نگرانی نموده و در باره نقش اساسی که باید در این زمینه توسط پاکستان انجام شود، رایزنی کردند.
دولت بایدن قصد دارد تمام نیروها را تا ۱۱ سپتمبر، بعد از حدود ۲۰ سال حضور، از این کشور خارج کند.
رییس جمهور غنی در مصاحبه‌ای اوایل هفته جاری با روزنامه «اشپیگل» آلمان گفت که اکنون آوردن صلح در افغانستان به پاکستان بستگی دارد و نقش ایالات متحده کاهش یافته است.
آقای غنی گفت: ایالات متحده اکنون فقط نقش جزئی دارد. مسئله صلح یا خصومت اکنون در دستان پاکستان است».
این پیام هشدار دهنده در کمیته روابط خارجی کانگرس ایالات متحده وقتی سر و صدای زیادی به پا کرد که «سارا جیکوبز» نماینده دموکرات از ایالت کالیفرنیا سخنان اشرف غنی را در جلسه احضاریه پیرامون «روابط امریکا-افغانستان پس از خروج» به خوانش گرفت.
وی در ادامه از زلمی خلیلزد نماینده ویژه امریکا در امور صلح افغانستان خواستار توضیحات در باره مسیر پیش‌رو شد و گفت: « شما برای تحت فشار قرار دادن رهبران پاکستان و اطمینان از اینکه آن‌ها آن‌طور که ما می‌خواهیم قدم بر می‌دارند، چه کاری انجام می‌دهید؟»
خلیلزاد گفت که وی معتقد است که رهبران غیرنظامی و نظامی پاکستان هر دو تصدیق می‌کنند آوردن صلح در افغانستان، منافع اقتصادی دارد.
وی افزود: جنرال قمر جاوید باجوا رییس ستاد ارتش و عمران خان نخست‌وزیر، هر دو می‌دانند که منفعت اقتصادی مسیر آینده است. جنرال باجوا گفته است که کشورها توسعه نمی‌یابند، منطقه‌ها توسعه می‌کنند. من می‌دانم که چالش‌هایی در داخل پاکستان وجود دارد، اما معتقدم که آخرین سفر جنرال باجوا به کابل مثبت بود.
سفیر خلیلزاد روابط پاکستان و افغانستان را «پاشنه آشیل» تاریخ اخیر افغانستان خواند که با توجه به تحولات اخیر باید بر آن غالب شد و ایالات متحده امیدوار است.
نماینده امریکا تأکید کرده‌اند که به اظهارات غنی باید از دیدگاه منطقه‌ای نگریست و افزوده‌اند: «رییس جمهور غنی درست می‌گوید به این معنا که منطقه برای توافق صلح و آوردن ثبات پایدار به افغانستان مهم است».
«تد لیو» نماینده دیگر امریکا گفته است که اگر پاکستان برای موفقیت روند صلح افغانستان بسیار مهم است، پس چرا با آن برخورد مناسب نمی‌شود.
وی گفت: «من در مورد این که اوایل سال جاری چه اتفاقی افتاد وقتی رهبران ۴۰ کشور جهان در نشست اقلیم دعوت شدند، از جمله رهبران هند و بنگلادیش، کنجکاو هستم و رهبران پاکستان دعوت نشد، حتی با وجود این که پاکستان پنجمین کشور آسیب‌پذیر از نظر آب و هوا است.
خلیلزاد در پاسخ گفته است: البته، شما درست می‌گویید. پاکستان کشور مهمی است. ما دوره‌هایی همکاری عالی با پاکستان داشتیم و پاکستان در پیشبرد افغانستان و تعدادی از موضوعات دیگر نقش اساسی دارد.
نماینده ویژه امریکا در امور صلح افغانستان در پاسح به سئوال «مایکل مک‌کول» نمایند دیگر کانگرس مبنی بر این که ایالات متحده چگونه از منافع خود در افغانستان پس از خروج دفاع خواهد کرد، گفت: «ما دارایی‌هایی را در منطقه حفظ خواهیم کرد. ما در حال پیشبرد فرصت‌هایی برای همکاری بیشتر با شرکای منطقه‌ای هستیم».

منبع: نیشن

مترجم: طاهر مجاب، دید

در میان همه طرحهای صلح در طرح صلح جنبش ملی به رهبری مارشال دوستم واضح گفته شده است که حکومت غیر متمرکز راه حل آوردن صلح پایدار در افغانستان است. اکنون نیز به صورت واضح از طرف مظاهره کنندگان در فاریاب گفته می شود ما می خواهیم حکومت فدرال ترکستان اسلامی را ایحاد نماییم.

تردیدی نیست که اگر قبل از به وجود آمدن صلح قدمی در جهت فدرالی ساختن بر داشته نشود رسیدن به این هدف جنبش ملی را دست نیافتنی خواهد ساخت، بنابر این جنبش ملی تلاش خواهد کرد که از فرصت به وجود آمده استفاده بهینه نماید.

اقدام های اشرف غنی در روزهای اخیر با هدف تسلط پشتونها در سمت شمال کشور مشابه زمان آخر حکومت نجیب (ماموریت جمعه اثک) است.

این حرکت‌ها نه تنها حاکمیت پشتونها در شمال کشور را تثبیت نمی کند بلکه سبب ازهمپاشیدگی و بی نظمی بیشتر شده زمینه را برای اعلام حکومت فدرال فراهم تر می کند.

رئیس جمهور دوراه بیشتر پیشرو ندارد؛ در احکام خویش تجدید نظر نماید یا با حرکتهای اخیر مارشال دوستم مقابله نموده ریسک بیشتری را بپذیرد.

عالمی بلخی وزیر پیشین مهاجرین

ریاست مطبوعات و روابط عامه‌ی معاونیت اول ریاست‌جمهوری کشور می‌گوید عاملان ده‌ها حمله‌ی تروریستی مرگبار از جمله حمله بر جنبش روشنایی توسط نیروهای امنیت ملی بازداشت شده‌اند.

ریاست مطبوعات و روابط عامه‌ی معاونیت اول ریاست‌جمهوری امروز (پنج‌شنبه، ۳۰ ثور) با نشر خبرنامه‌ای گفت عاملان این حمله از نواحی مختلف شهر کابل بازداشت شده‌اند.

در خبرنامه از این افراد به نام‌های «شریف‌الله»، «عبدالواحد»، «محمدصابر»، «ایوب»، «عزیز رحیم»، «عبدالمتین» و «خدیجه» یاد شده و آمده است که آنان عضو یک هسته‌ی مهم گروه داعش بوده‌اند.

ریاست مطبوعات و روابط عامه‌ی معاونیت اول ریاست‌جمهوری به نقل از ریاست عمومی امنیت ملی گفته است که با بازداشت این افراد، این هسته‌ی داعش متلاشی شده است. این ریاست افزوده است که اسامی شریف‌الله، عبدالواحد و قاری صابر اعتراف کرده‌اند که تاکنون در ۵۱ حمله‌ی انفجاری، چهار انفجار به وسیله‌ی موتورسایکل و بایسکل، یک انفجار موتر بمب‌گذاری‌شده، سه انفجار ماین، دو پرتاب راکت و یک اختطاف دست داشته‌اند.

آنان همچنین اعتراف کرده‌اند که در انجام و طرح‌ریزی ده‌ها حمله‌ی مرگبار انتحاری و قتل‌های هدفمند از جمله ترور رهبران و علمای برجسته‌ی دینی در مناطق مختلف کشور و بمب‌گذاری در اماکن مذهبی و عمومی نقش داشته‌اند.

ریاست مطبوعات و روابط عامه‌ی معاونیت اول ریاست‌جمهوری از جمله‌ی این حملات مرگبار از حمله بر جنبش روشنایی، حمله‌ی انتحاری در شش‌درک، حمله بر مفتی نعمان در ولسوالی شکردره‌ی کابل، حمله بر موتر حامل کارمندان وزارت ارشاد، حج و اوقاف و حمله بر وکلای معترض در چهارراهی زنبق نام برده است.

همچنین این ریاست گفته است که اعضای این شبکه‌ی داعش در طرح و حمله بر انفجار ماین در میان حمایت‌کنندگان جنبش تحفظ پشتون‌ها، حمله‌ی راکتی از ساحه‌ی پنجصدفامیلی و شهرک آریا بر سفارت امریکا در کابل، حمله بر مسجد امام زمان در قلعه‌ی نجارا، اختطاف و قتل دو خانم خارجی در عقب لیسه‌ی حبیبیه‌ی شهر کابل و حمله بر زیارتگاه سخی دست داشته‌اند.

افزون بر این‌ها، آنان اعتراف کرده‌اند که در حمله بر سه‌راهی شش‌درک بر خبرنگاران، در ساحه‌ی سرک ۱۴ وزیراکبرخان، تکیه‌خانه‌ی قلعه‌ی فتح‌الله، دانشگاه مارشال محمدقسیم فهیم، علما در ورودی خیمه‌ی لویه‌جرگه، اعتراض‌کنندگان هزاره‌تبار، وزارت مخابرات، مسجد الزهرا، موترهای خارجی در نزدیکی چهارراهی مقاومت، قراول وزارت احیا و انکشاف دهات و شفاخانه‌ی ۴۰۰ بستر ارتش نیز دست داشته‌اند.

همچنین اعضای این شبکه‌ی گروه داعش گفته‌اند که در انداخت‌های هاوان بر ارگ ریاست‌جمهوری هم دست داشته‌اند.

ریاست مطبوعات و روابط عامه‌ی معاونیت اول ریاست‌جمهوری تأکید کرده است که تحقیقات همچنین از افراد بازداشت‌شده جریان دارند.

از سویی هم، در خبرنامه‌ی این ریاست آمده است که براساس اعترافات عبدالواحد نام، از زمان فعالیت او در گروه داعش تاکنون ۲۰ خانه را در نواحی‌های مختلف به شکل کرایی گرفته و از آن برای جابه‌جایی تروریستان و ساخت‌وساز ماین‌ها استفاده می‌کرده‌اند.

این عضو بازداشت‌شده‌ی داعش گفته است که او در این مدت ۵۰ فرد انتحاری را هم از شهر جلال‌آباد، مرکز ننگرهار به شهر کابل انتقال و در این خانه‌ها جای داده‌اند.

به نقل از خبرنامه تعدادی از این افراد همچنان اعتراف کرده‌اند که از همکاران نزدیک «داکتر نقیب» که سابقه‌ی عضویت در «حزب اسلامی» و اخیرا رهبریت گروه داعش در کابل را به عهده داشته است، بوده‌اند.

همچنین در جریان عملیات برای بازداشت این افراد در ناحیه‌های پانزدهم و هفدهم شهر کابل و ولسوالی بگرامی اسامیان «خالق قندهاری»، «صفی‌الله»، «امید» و دو نفر دیگر که هویت‌شان شناسایی نشده است، کشته شده‌اند.

چند هفته پیش والی قبلی ولایت فاریاب نقیب الله فایق پس از چند سال از مقامش به‌عنوان والی فاریاب برکنار و به‌جای او داوود لغمانی به‌عنوان والی تازه این ولایت، به این مقام معرفی شد. در همان روزهایی که آقای فایق در حال ترک وظیفه‌ و آمادگی برای آغاز کار در مجلس سنای افغانستان بود، زمزمه‌هایی از مخالفت مردمی در فاریاب به گوش می‌رسید که به این تغییرات اعتراض داشتند. در روز خداحافظی والی سابق، تعداد زیادی از مردم در مرکز ولایت جمع شده و برای آقای فایق ابراز احساسات کردند. کم‌کم مخالفت‌ها با تعیین والی جدید آغاز گشت. تظاهرات مردم هرروز گسترده‌تر شده و در مواردی صدها فرد مسلح مخالفت خود را با تعیین والی جدید با شرکت در گردهمایی‌ای ابراز کردند.

ظاهراً تظاهرات کاملاً خودجوش و مردمی است. اما نباید فراموش کرد که ولایت فاریاب و جوزجان به‌طور سنتی از ولایت‌هایی است که جنبش ملی افغانستان به رهبری مارشال دوستم در آن نفوذ زیادی داشته و به‌نوعی این مناطق حوزه تحت سیطره این مارشال کشور محسوب می‌شود. ازاین‌رو این جنبش باوجودی به‌طور رسمی به نقش خود درراه اندازی این تظاهرات در فاریاب اشاره‌ای ندارد، اما حمایت این حزب از این حرکت و نام بردن از آن به‌عنوان حق مشروع مردم آشکار است. البته که تقریباً واضح است که اصل هماهنگی و تحریک مردم برای تظاهرات هم از سوی جنبش ملی طراحی و اجراشده است،‌ چون نقیب الله فایق از نزدیکان مارشال دوستم به شمار می‌رود. اما سخنگویان جنبش و شخص دوستم، به خاطر هزینه‌های احتمالی سیاسی آن،  هیچ‌گاه به این نقش اشاره‌ای نخواهند کرد و این گردهمایی و اعتراض کماکان از آدرس مردم انجام خواهد شد.

اما دولت مرکزی تا هنوز از این تصمیم خود کوتاه نیامده است. داوود لغمانی چندی قبل با حمایت ارتش و در پایگاه نظامی به‌عنوان والی جدید فاریاب معرفی شد. تا هنوز او به ساختمان ولایت فاریاب منتقل نشده است و اوضاع در این شهر همچنان متشنج است. حضور صدها نفر مسلح در شهر احتمال هرگونه برخوردی را در پی خواهد داشت. ازاین‌رو اگر این مشکل به از طریق مذاکره و گفتگوهای سیاسی حل نشود، بعید است که آغاز کار داوود لغمانی به‌عنوان والی فاریاب به‌راحتی انجام پذیرد.

فراز و نشیب‌های زندگی سیاسی دوستم در دوران پسا طالبان

مارشال دوستم هم در دوران کرزی و هم در دوران غنی روابط شکننده و اغلب پرتنشی با حلقه قدرت در ارگ داشته است. ارگ نشینان به‌هیچ‌عنوان تحمل وجود فرماندهان و افرادی که پایگاه وسیع مردمی و درعین‌حال پتانسیل مخالفت و مقاومت علیه دولت را داشته باشند، نخواهد داشت. البته این رویکرد درستی است و باید چنین سیاستی از سوی هر دولت مرکزی پیگیری شده و جزیره‌های قدرت برچیده شوند. اما تا هنوز به نظر می‌رسد دولت مرکزی در اجرای این سیاست صادق نبوده و حداقل، تاکنون نتوانسته است اعتماد مردم را به خود جلب کند. مردم شمال کشور به طور عموم نسبت به سیاست‌های دولت مرکزی نظر مساعدی  ندارند.

در دوران کرزی تلاش شد تا با حمایت از نام اکبر بای علیه دوستم و ایجاد درگیری بین این دو نفر، دوستم به حاشیه رانده شود. اما این غایله با حمایت حداکثری مردم از دوستم و اقبال کم مردم ازبک به اکبر بای؛ به‌زودی خاتمه یافت. اگرچند دوستم در این مورد دچار مشکلاتی شد، اما به‌زودی غایله فرونشست و بنا به بدبینی‌ای که از سوی فرماندهان جهادی به کرزی وجود داشت، آن‌ها هم در این مورد با کرزی همکاری لازم را نکردند.

 غنی در انتخابات به طور غیر قابل انتظاری دوستم رابه عنوان معاون اول خود برگزید. انتخاب دوستم به‌عنوان معاون اول توسط اشرف غنی، بسیار هوشیارانه و مؤثر بود. آقای غنی می‌دانست که توانایی جمع‌کردن رأی از مناطق پشتون نشین را نخواهد داشت. ازاین‌رو او به‌ناچار به دوستم روی آورد. این انتخاب، واکنش منفی بسیاری را در میان پشتون‌ها به دنبال داشت. اما غنی روی رأی طرفداران دوستم حساب ویژه‌ای بازکرده بود و اتفاقاً تیر آقای غنی به هدف هم خورد. نفوذ دوستم در میان ازبک‌ها رأی بسیاری را برای غنی به ارمغان آورد. اما این انتخاب، انتقادات بسیاری را در میان مردم پشتون به وجود آورد. مشخص بود که آقای غنی از معاونت آقای دوستم معذب است و چشم دیدن معاون اول خود را ندارد. دوستم در زمان معاونت خود عملا در میدان جنگ حضور داشت و بانفوذ طالبان و داعش در شمال کشور مقابله می‌کرد. این موضوع خود فشار زیادی را بر غنی و طرفدارانش وارد می‌کرد. ازنظر قانونی غنی نمی‌توانست معاونش را عزل کند؛ ازاین‌رو، غنی به دنبال فرصتی می‌گشت تا به‌طور خودکار این اتفاق روی دهد. طولی نکشید که این فرصت بسیار استثنایی برای اشرف غنی به وجود آمد. احمد ایشچی مدعی ربوده‌ شدن توسط دوستم و آزار و اذیت جنسی از سوی او شد. رویدادی که بازتاب وسیعی در کشور و جهان داشت.

رسوایی ایشچی ضربه بزرگی به آبروی دوستم زد. تا آنجا که او نتوانست باوجودی که معاون اول رئیس‌جمهور هم بود، این قضیه را به‌راحتی جمع کند. دوستم ناچار شد به تبعید خودخواسته به ترکیه برود. ستاره اقبال دوستم رو به افول بود. با حمایت کشور‌های جهان و خصوصاً اتحادیه اروپا از حکومت مرکزی در بررسی این پرونده، عملا دوستم در وضعیت بدی قرارگرفته بود. اما بازهم ناتوانی آقای غنی در به سرانجام رسانیدن این پرونده و از همه مهم‌تر، نبود الترناتیو مناسب برای دوستم در جامعه ازبک‌تباران، و وجود‌ بی‌اعتمادی به حکومت مرکزی، باعث شد که اشرف غنی این فرصت ارزشمند را برای حذف دوستم از صحنه سیاست کشور از دست بدهد. اما بازهم، این قضیه برای مدتی دوستم را به‌کلی به حاشیه راند و چه‌بسا که احتمال حذف همیشگی او صحنه سیاسی کشور وجود داشت. در دوره نخست ریاست جمهوری غنی، معاون اول ریاست جمهوری عملا خلع و در تبعید به سر می‌برد.

اما طولی نکشید که ورق برگشت. این بار دولت مرکزی با اشتباه‌ تاریخی و نمایش توحش خود در دستگیری یکی از فرماندهان دوستم به نام نظام‌الدین قیصاری، تمام مردم افغانستان و به‌خصوص جامعه ازبک‌ها را تکان داد. سربازان ویژه ارتش ملی با استفاده از خشونت بی‌مورد و بی‌احترامی به افراد دستگیرشده، موجی از واکنش را در میان مردم افغانستان و به‌خصوص ازبک‌ها به وجود آورد. گویا این موضوع باعث شد که آن‌ها بیشتر به دولت مرکزی ظنین شده و جای خالی دوستم را بیشتر از پیش حس کنند. طولی نکشید که این ماجرا به اعتراضات گسترده در شمال کشور منجر شده و به‌زودی درخواست‌های مردم به‌سوی برگشت دوستم به کشور سوق پیدا کند. این حرکت ناشیانه آقای غنی، بهترین فرصت برای دوستم بود و او این بار به‌عنوان ناجی و قهرمان مردم شمال کشور وارد کشور شد. این اشتباه تاریخی غنی، تمامی تلاش‌های  او را برای حذف همیشگی دوستم از صحنه سیاسی کشور ناکام کرد.

در دوره دوم انتخابات دوستم تمام‌قد از عبدالله حمایت کرد. ژنرال دوستم عنوان سومین مارشال در کل تاریخ کشور را باوجود اکراه غنی از امضای آن به دست آورد. این موضوع جایگاه اجتماعی دوستم را بیش‌ازپیش در میان مردم استحکام بخشید.

در این اواخر اشرف غنی تلاش کرد تا با انتصاب باتور دوستم به‌عنوان یکی از اعضای هیئت صلح افغانستان در دوحه و انتصاب راحله دوستم، در مجلس سنا، روابط خود با مارشال را بهبود بخشد. اما گویا این تلاش‌ها تاکنون نتیجه‌ای دلخواه برای حکومت غنی نداشته و نتوانسته دیوار بلند بی‌اعتمادی دوستم به غنی را فروریزد. بعید به نظر می‌رسد که این دو چهره سیاسی کشور دوباره در کنار هم قرار گیرند.

اما این نکته را نباید فراموش کرد که موقعیت دوستم و غنی ازهرجهت با سالهای گذشته تفاوت زیادی کرده است. دوستم در حال حاضر قدرتمند‌تر از گذشته و غنی در بدترین موقعیت سیاسی در سالهای اخیر قرار دارد.  بعید است که کشورهای غربی در این جنجال جانب غنی را بگیرند. آن‌ها دوست ندارند تا در این زمینه دخالت کنند. از سوی دیگر می‌توان به حمایت ترکیه و ازبکستان به خاطر تعلقات تاریخی و تباری با دوستم و هوادارانش حساب کرد.

جنجال اخیر در فاریاب هم برای غنی و هم برای دوستم، مسئله بسیار حساسی است. هردو طرف تلاش بسیاری خواهند کرد تا این قضیه را به نفع خود ختم کنند. دوستم مردم را دارد و اشرف غنی، قدرت و صلاحیت قانونی برای انتصاب افراد موردنظر خود به‌عنوان والی. اگر غنی نتواند والی موردنظر خود را در فاریاب جابجا کند، پرستیژ او به‌عنوان رئیس‌جمهور کشور زیر سؤال رفته و موقعیت سیاسی‌اش ضعیف‌تر از گذشته خواهد شد. از سوی دیگر، این رویداد به‌عنوان یک الگو در سراسر کشور مورد پیروی قرار خواهد گرفت. در طرف مقابل، اگر مردم موفق شوند تا از آغاز کار والی جدید جلوگیری کنند، آقای دوستم بیشتر تثبیت موقعیت خواهد کرد. اما اگر قضیه برعکس شود، دوستم در ولایت‌هایی که به‌طور سنتی از نفوذ بسیار برخوردار است، آسیب‌پذیر خواهد شد. هر چه باشد، نتیجه این دوئل برای دوستم و غنی بسیار مهم و حیاتی خواهد بود. تا اینجای کار، به نظر می‌رسد که هیچ کدام از طرفین در این مورد کوتاه نخواهند آمد.

ازاین‌رو این جدال غنی و دوستم؛ تاثیر بسیاری در معادلات قدرت در شمال کشور خواهد داشت.

میر رحمان رحمانی، رییس مجلس نمایندگان کشور در دیدار با نمایندگان، بزرگان و متفذین فاریاب بر حل مشکل پیش آمده بر سر معرفی والی جدید برای این ولایت از طریق تفاهم و گفتگو تاکید کرد.

این دیدار شب گذشته (چهارشنبه شب، ۲۹ ثور) در منزل آقای رحمانی انجام شد و بزرگان فاریاب در این دیدار خواستار همکاری آقای رحمانی در این زمینه شدند.

نمایندگان حاضر در این نشست، به نمایندگی از مردم فاریاب مشکل پیش آمده میان حکومت و مردم فاریاب، در ارتباط با معرفی والی جدید آن ولایت را با رئیس پارلمان در میان گذاشته خواهان همکاری و حسن نیت ایشان در حل مشکل پیش آمده شدند.

آقای رحمانی با تاکید بر اینکه وضعیت حاکم بیشتر از هر زمان دیگر به وحدت، اتحاد و همدلی عمومی نیاز دارد، گفت که وی در پیوند به حل این مشکل، با رئیس جمهور و دیگر مقامات حکومت دیدار کرده و بر پایان این معضل بر بنیاد خواست و اراده مردم از راه تفاهم و گفتگو اسرار خواهد کرد.

سخن‌گوی وزارت داخله‌ی دولت آلمان روز چهارشنبه (۲۹ ثور/۱۹ می)، در توییتی گفته است فعالیت سه انجمن فعال برای تأمین مالی حزب‌الله لبنان که در فهرست سازمان‌های تروریستی برلین قرار گرفته است، از این پس ممنوع خواهد بود.

هورست زیهوفر، وزیر داخله‌ی آلمان نیز با تأیید این خبر، گفته است: «حامیان ترور در آلمان در امان نخواهند بود. در این کشور جایی برای کسب منافع پیدا نخواهند کرد. تحقیقات و بازرسی‌ها در این مورد، در چندین ایالت آلمان جریان دارد.»

خبرگزاری رویترز، گزارش داده است که این انجمن‌ها «خانواده‌ی آلمانی‌لبنانی»، «مردم برای مردم» و «صلح اهدا کن»، هستند که از سوی آلمان ممنوع شده اند.

فعالیت‌ انجمن‌ها و سازمان‌های مربوط به شاخه‌ی سیاسی حزب‌الله، پیش از این در آلمان مجاز بود؛ اما شاخه‌ی نظامی حزب‌الله از سوی آلمان و کشورهای دیگر اروپایی در فهرست سازمان‌های تروریستی قرار داده شده است.

فعالیت سازمان‌های نزدیک به حزب‌الله لبنان در حالی در آلمان ممنوع اعلام شده که درگیری‌ها میان اسراییل و فلسطین در روزهای اخیر گسترش یافته است.

بر اساس تازه‌ترین گزارش‌ها، از آغاز درگیری میان این کشور در ده روز گذشته، بیش از ۳ هزار موشک به سوی اسراییل شکلیک شده است.

خبرگزاری فرانسه، گزارش داده است که اگر حزب‌الله لبنان مسئولیت پرتاب موشک‌ها را به اسراییل به عهده نگیرد؛ اما به عنوان دشمن سرسخت اسراییل در دهه‌های گذشته شناخته می‌شود.

بر اساس تازه‌ترین گزارش‌ها، در روزهای اخیر چند فروند موشک از خاک لبنان در شمال اسراییل شلیک شده است و ارتش اسراییل در واکنش به این حملات، آتش گشودند.

او این سخنان را پیش از چاشت روز چهارشنبه، بیست‌ونهم ثور، در سیمناری که به میزبانی سفارت چین، مرکز مطالعات جهانی معاصر چین و انجمن دوستی افغانستان و چین برگزار شده بود، مطرح کرد.

این سیمنار زیر عنوان «بحث در مورد صدسال گذشته و حمایت مشترک از صلح در افغانستان» برای بزرگ‌داشت از صدمین سالروز تأسیس حزب کمونیست چین و یک ‌صدودومین سال استقلال افغانستان برگزار شده بود.

عبدالله عبدالله در سخنرانی خود در این سیمنار بر همکاری مشترک میان دو کشور تأکید کرد و گفت که برای استفاده از فرصت‌ها و مقابله‌ها با چالش‌ها باید به صورت جدی کار کرد.

رییس شورای عالی مصالحه ملی افزود که به رغم چالش‌های موجود، افغانستان امروز تغییر کرده است و این کشور سرمایه‌های معنوی و مادی فراوانی برای همکاری با چین و منطقه دارد.

به گفته او، نیاز است که برای دست یافتن به صلح و ثبات به صورت مشترک کار و تلاش شود، اما صلح به صورت یک‌طرفه به دست نمی‌آید و نیازمند تعهد و کار مشترک دو طرف قضیه است.

عبدالله عبدالله در پایان صحبت‌هایش بر گسترش روابط مردمی، روابط احزاب با حزب کمونیست چین و اعطای بورسیه‌های تحصیلی برای دانشجویان افغانستان تاکید کرد.

این سمینار با اشتراک رهبران، بزرگان، مسوولان حکومتی، استادان دانشگاه و پژوهشگران برگزار شد.

سانگ تاو، وزیر روابط بین‌المللی کمیته مرکزی حزب کمونیست چین نیز در این سیمنار بر تحکیم و گسترش روابط میان دو کشور تاکید کرد و حمایت چین را برای برقراری صلح اعلام کرد.

پنتاگون، اعلام کرد در سه ماه نخست سال روان میلادی طالبان حملات خود را علیه نیروهای امنیتی و مردم افغانستان افزایش داده و هنوز هم روابط شان را با شبکه‌ی القاعده حفظ کرده اند.

گزارش بازرس کل وزارت دفاع امریکا که روز سه شنبه (۲۸ ثور/۱۸ می)، به نشر رسیده، نشان می‌دهد که حملات طالبان در سه ماه نخست، ۳۷ درصد بیش‌تر از مدت مشابه در سال گذشته بوده است.

بر اساس این گزارش، طالبان در سه ماه نخست و سه ماه دوم سال مالی ۲۰۲۱ میلادی، نزدیک به ۱۱٫۵۵۱ حمله داشته اند، در حالی که این رقم در مدت مشابه سال ۲۰۲۰، ۱۰٫۴۳۱ حملات بوده است.

این گزارش می‌رساند که طالبان پس از امضای توافق‌نامه با ایالات متحده، حملات خود را علیه نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان تشدید کرده اند.

در گزارش، آمده است که در دو ماه نخست سال روان، طالبان مراکز ولایت‌های بغلان، هلمند، کندهار، کندز و ارزگان را برای آماده‌سازی حملات بزرگ‌تر محاصره کردند و به ترور کارمندان دولت، مقام‌های امنیتی و روزنامه‌نگاران ادامه داده اند.

در گزارش به استناد معلومات آژانس اطلاعات دفاعی، آمده است که گروه القاعده برای محافظت هم‌چنان به گروه طالبان اعتماد می‌کند و روابط بین این دو گروه تقویت شده است.

شاه محمود قریشی وزیر امور خارجه پاکستان که به تازگی به ترکیه سفر و با رجب طیب اردوغان رییس جمهور آن کشور دیدار کرده است، می‌گوید انتظار دارد کنفرانس استانبول به زودی در مورد افغانستان برگزار شود.
قریشی پس از دیدار با مولود چاووش اغلو وزیر خارجه و رییس جمهور اردوغان در توییتی نگاشته است: پاکستان از ترکیه به خاطر ایستادن در کنار مان در «اف ای تی اف» (FATF یا گروه ویژه اقدام مالی) تشکر و از احیای مجدد روند صلح افغانستان توسط ترکیه قدردانی می‌‌کند.
وزیر خارجه پاکستان در ادامه افزود: ما منتظر برگزاری زودهنگام کنفرانس استانبول در مورد افغانستان هستیم.
گفتنی است که شاه محمود قریشی در سفرش به ترکیه در رابطه به روند صلح افغانستان، حملات اسرائیل علیه مردم فلسطین، روابط دوجانبه و موضوعات مورد علاقه بحث و گفت‌وگو کرده است.

سرانجام پس از کش‌وقوس‌های فراوان، دولت بایدن اعلام داشت که از تاریخ اول ماه مه در توافق با طالبان، خروج نظامیان آمریکایی از افغانستان آغاز شده و ۱۱ سپتامبر به پایان خواهد رسید. حضور طولانی‌مدت آمریکا در افغانستان پس از حدود دو دهه، انتقادات فراوانی در جامعه آمریکا و نخبگان سیاسی این کشور پدید آورده است. شعار «پایان جنگ‌های بی‌پایان» معطوف به افغانستان و عراق، در کمپین‌های تبلیغاتی اوباما و ترامپ، برآمده از همین خواست عمومی بود. اکنون که گویا دولت آمریکا اراده نموده تا به حضور نظامی در افغانستان پایان بخشد، این پرسش مطرح است که پس از دو دهه حضور نظامی، چه اهدافی از این تصمیم دارد و این اقدام چه تبعاتی در سطح منطقه برای افغانستان و همسایگانش در پی خواهد داشت؟

هرچند پاسخ به همه این پرسش ها در این نوشتار نمی گنجد اما این خروج را می توان«محوری تاریخی در سیاست خارجی آمریکا پس از جنگ سرد» دانست که به کاهش میلیتاریسم در سیاست‌های مرتبط با امنیت ملی آمریکا می‌انجامد. به نظر می رسداین خروج باید آغاز و نه پایان یک حرکت باشد که حضور طولانی‌مدت نیروهای نظامی گسترده را با «عملیات‌های پنهان، پیمان‌کاران خصوصی و هواپیماهای بدون سرنشین» جایگزین می کند. هرچند دلیل این جابجایی از اول مه به یازده سپتامبر، «مسائل لجستیکی» یا عدم امکان فنی و تهیه تجهیزات لازم برای خروج ذکر شده است، اما در عین حال به نظر می‌رسد انتخاب این تاریخ، یک اقدام نمادین به معنای پایان نبردی است که به بهانه حادثه یازدهم سپتامبر ۲۰۰۱، موجی از کشتار و ویرانی و جنگ طولانی را برای افغانستان به ارمغان آورد.

دولت ایالات متحده در یک بازی باخت‌باخت در افغانستان گرفتار آمده است. اگر بماند، مجبور است هزینه‌های نبرد با گروه‌های شبه‌نظامی بویژه طالبان را تحمل کند و اگر برود، عملاً به شکست دو دهه نظامی گری اقرار کرده است. به همین سبب منتقدان این تصمیم که آن را به «جناح چپ حزب دموکرات، انزواگرایان و راست‌گرایان» نسبت می‌دهند، معنقدند این اقدام، پایمال‌شدن خون بیش از ۳۵۰۰ نظامی کشته‌شده در افغانستان خواهد بود. ولی این منتقدان، گزارش‌های جامعه اطلاعاتی آمریکا را مد نظر قرار نمی‌دهند که طبق آن، تهدید آمریکا از سوی القاعده و داعش از مبدأ افغانستان، به دلیل تسلط طالبان بر این محدوده، بسیار کم‌احتمال ارزیابی شده است. علاوه بر اینکه عملیات‌های کم‌تعداد ضد تروریسم و فعالیت‌های اطلاعاتی آمریکا در افغانستان تداوم خواهد داشت. بایدن معتقد است حضور نظامی آمریکا در افغانستان پس از ۲۰۱۱ به دلیل دفع خطر احتمالی القاعده، غیرضروری بوده است. حال آن‌که تداوم حضور نظامیان آمریکایی در افغانستان، جز هزینه‌های انسانی و مادی، دستاوردی برای دولت ایالات متحده ندارد. در عین حال که زمان طولانی و فرسایشی آن، دیگر پشتوانه‌ای برای حمایت از آن در افکار عمومی آمریکا باقی نگذاشته است. علاوه بر اینکه ایالات متحده نیازمند آن است که با خروج نظامی از افغانستان و غرب آسیا، منابع مادی و انرژی سیاسی و اجتماعی دولت را برای مهار رشد روزافزون چین به کار بگیرد.

زلمی خلیل‌زاد، نمایندۀ ویژۀ امریکا در امور صلح افغانستان هشدار می‌دهد، اگر طالبان صلح نکنند، با تعزیرات بین‌المللی روبه‌رو خواهند شد.

آقای خلیل‌زاد این موضوع را دیروز (سه‌شنبه، ۲۸ ثور) در نشست استماعیۀ کمیتۀ روابط خارجی کانگرس امریکا مطرح کرد. آقای خلیل‌زاد از طالبان می‌خواهد راه نظامی را در پیش نگیرند؛ بلکه از راه سیاسی به جنگ جاری در افغانستان پایان دهند.

نمایندۀ ویژۀ امریکا می‌افزاید، اگر طالبان تلاش کنند از راه نظامی قدرت را در افغانستان تصاحب کنند، با جامعۀ جهانی مواجه خواهند شد. به سخن او، اما طالبان قصد ندارند از راه نظامی قدرت سیاسی در افغانستان را به دست بگیرند.

زلمی خلیل‎زاد توضیح می‌دهد که این گروه می‌خواهد نام رهبرانش از فهرست‌ سیاه سازمان ملل متحد بیرون شود.

نمایندۀ ویژۀ امریکا در امور صلح افغانستان خاطرنشان می‌سازد که طالبان باید به صلح تن دهند و به عنوان یک حزب سیاسی در آیندۀ سیاسی این کشور سهم بگیرند.

رحمت‌الله اندر سخنگوی شورای امنیت ملی در توییتی تازه نگاشته است گروه طالبان اهداف ملکی را زیر فشار قرار می‌دهند تا خود را مطرح کنند و دولت را به خاطر روزهای بد گذشته ملامت کنند.
آقای اندر افزوده است که گروه طالبان بر جنگ تمرکز کرده و تمام تلاش خود را می‌کنند تا برخی از مناطق را زیر نام «تصرف» نابود کنند.

سخنگوی شورای امنیت ملی علاوه کرده است که این گروه می‌خواهد با برهم زدن نظم عامه مردم را مجبور به فرار و زمینه چوروچپاول را فراهم کند.
پیش از این نیز حمدالله محب مشاور امنیت ملی گفته بود که طالبان به صلح باور ندارند و می‌خواهند از راه نظامی به مقصد برسند. آقای محب اما هشدار داده بود که هرگز طالبان در برابر قوای مسلح ملی افغانستان پیروز نخواهند شد.
با این حال، گروه طالبان آتش‌بس سه روزه عید را تمدید نکرده و تمام درخواست‌های داخلی و خارجی را برای تمدید آتش‌بس رد کرده‌اند.

منابع معتبر تایید می‌کنند ارگ ریاست‌جمهوری افغانستان با ایجاد شورای عالی دولت، موافقت کرده و قرار است این شورا تا چند روز دیگر ایجاد شود. از سویی هم تلاش‌ها از راه‌های دیگر بر طالبان شدت یافته و حکومت افغانستان از تصمیم عالمان دین مبنی بر دیدارشان با طالبان استقبال کرده است.
فریدون خوزون، سخن‌گوی شورای عالی مصالحه‌ی ملی افغانستان، ایجاد شورای عالی دولت را در وضعیت فعلی، یک نیاز مبرم می‌داند و تأکید دارد که ایجاد این شورا، یکی از مواد توافق‌نامه‌ی سیاسی میان آقای غنی و عبدالله بود.
به گفته‌ی او، وظایف اساسی این شورا، مشوره‌دهی برای رییس‌جمهور در موارد مختلف است. سخن‌گوی شورای عالی مصالحه‌ی ملی، ایجاد این‌شورا را در مخالفت با شورای مصالحه نمی‌داند و تأکید دارد که نقش بیش‌تر شورای دولت، مشوره‌دهی است. پیش از این انتقادها بر این بود که ایجاد چنین شورایی بدون میکانیزم فعالیت، کارا نخواهد بود و در واقع موقف شورای عالی مصالحه را زیرپرسش قرار خواهد داد.
با این حال مقام‌های حکومت افغانستان، اعلام کرده‌اند رییس‌جمهور غنی از پیشنهاد شماری از عالمان دین مبنی بر دیدارشان با طالبان و رای‌زنی در مورد روند صلح، استقبال کرده و قرار است این عالمان دین با طالبان جرگه برگزار کنند.
محمداکرم خپلواک، مشاور ریاست‌جمهوری در امور سیاسی، می‌گوید این عالمان و بزرگان قومی در جرگه‌ای با طالبان از این گروه خواهند خواست که اراده‌ی شان را برای یک صلح دایمی در کشور نشان دهند.
آقای خپلواک، می‌گوید: « این یک اقدام مثبت است که تأکید عالمان دینی و بزرگان قومی در این جرگه بیش‌تر روی این مسأله خواهد بود که چگونه روند صلح را به یک روند کاملا افغانی و مردمی تبدیل کنیم و چگونه به یک صلح دایمی برسیم.»
گروه طالبان تااکنون در این مورد چیزی نگفته است.
وزارت دولت در امور صلح افغانستان نیز، تأکید دارد که این نهاد از هر اقدامی که به پیشرفت روند صلح کمک کند، استقبال می‌کند.
ناجیه انوری، سخن‌گوی این وزارت، می‌گوید: «حکومت افغانستان و شورای عالی مصالحه‌ی ملی تلاش می‌کند از تمام راهکارها استفاده کنند تا بر اساس آن به یک صلح دایمی برسیم.»

افزایش فشارها بر طالبان
مقام‌های حکومت افغانستان، می‌گویند که از همه‌ی هرم‌های فشار برای کشاندن طالبان به صلح استفاده می‌کنند.
محمد حنیف اتمر، وزیر امور خارجه‌ی افغانستان دیروز (سه‌شنبه،۲۸ ثور)، در یک نشست خبری در کابل، گفت که پاکستان نقش و تاثیر عمده‌ی بر طالبان دارد و فشاری که اخیرا بر پاکستان وارد شده، بی‌سابقه بوده است.

او تأکید کرد تمام کشورهای جهان بر پاکستان فشار آورده؛ چون در این مسأله تنها منافع افغانستان دخیل نیست. او تأکید کرد: «در بیست سال گذشته هیچ وقت تمرکز دیپلماسی منطقه‌ای و بین‌المللی به اندازه‌ی امروزی روی پاکستان و کشورهای منطقه نبوده است.»
وزیر خارجه‌ی افغانستان هم‌چنان، تأکید کرد که بیش‌تر جنگ‌جویانی که در حال حاضر در افغانستان می‌جنگند، جنگ‌جویان خارجی استند: « یک چهارم گروه‌هایی که علیه دولت و مردم افغانستان می‌جنگند، گروه‌های خارجی استند. طوری‌که در مورد خروج نظامیان خارجی تصمیم شجاعانه گرفته شد؛ همان‌طور در مورد اخراج جنگ‌جویان خارجی نیز تصمیم مسئولانه باید گرفته شود و این مسئولیت طالبان است.»
پیش از این حمدالله محب، مشاور امنیت ملی افغانستان نیز، تأکید کرده بود که باید از همه‌ی هرم‌های فشار برای مجبورسازی طالبان به صلح به صورت جدی استفاده شود. او وضع تحریم‌های سازمان ملل علیه طالبان را یکی از این اهرم‌ها یاد کرده بود.
مقام‌های حکومت افغانستان در حالی از افزایش فشارها بر پاکستان سخن می‌زنند که در مقابل برخی از مقام‌های پیشین حکومت افغانستان، تأکید کرده اند که یک «معامله‌ی پنهانی» میان حکومت افغانستان و پاکستان جریان دارد.
اشرف غنی، رییس‌جمهور افغانستان یک هفته پیش با قمر جاوید باجوه، رییس ستاد ارتش پاکستان و سرنیک کارتر، فرمانده‌ی عمومی نیروهای بریتانیایی در کابل نشست سه‌جانبه داشته است.
هرچند جزئیات این دیدار به گونه‎‌ی رسمی منتشر نشد؛ اما رحمت الله نبیل، رییس پیشین امنیت ملی افغانستان، اعلام کرده که در این دیدار سه‌جانبه که حدود دو و نیم ساعت در پشت درهای بسته انجام شده، روی یک «توافق نظامی میان کابل و اسلام آباد» بحث شده است.
آقای نبیل که از منتقدین حکومت است، در صفحه‌ی فیس‌بوکش نوشته است: «همین اکنون با میانجی‌گری انگلیس‌ها، بعضی معاملات “شرم آور” دیگری جریان دارد و در حال تکمیل‌شدن است که در آن سود شخصی افراد در نظر گرفته شده و زیان آن متوجه افغانستان است.»
به گفته‌ی آقای نبیل، در این نشست سه‌جانبه، روی مسأیل جدیدی، از جمله «کاهش کمیت نظامیان افغانستان، آموزش نظامیان افغان توسط آموزگاران نظامی پاکستان، انجام عملیات‌های مشترک نظامی و استخباراتی در خاک افغانستان و فراهم‌سازی کمک‌های تسلیحاتی و تخنیکی برای استخبارات افغانستان از جانب پاکستان، ترمیم اسلحه و طیاره‌های نظامی نیروهای دفاعی و امنیتی افغانستان توسط پاکستان و سرکوب جنبش تحفظ پشتون‌ها»، بحث و گفت‌وگو شده است.
این مقام پیشین استخبارات افغانستان یادآور شده است که اشرف غنی در این نشست سه‌جانبه به رهایی ۷۰۰۰ زندانی طالبان تعهد کرده و گفته است که در این مورد لویه‌جرگه برگزار خواهد کرد؛ اما وحید عمر، مشاور ارشد رییس‌جمهور افغانستان در واکنش به این ادعاهای ریيس پیشین امنیت ملی در صفحه‌ی توییترش نگاشته است: «برخی از کاربران توییتر در مورد محتوای صحبت‌های سری جنرالان باجوه و کارتر معلوماتی را به نشر سپرده اند. منبع این معلومات به گمان اغلب موش‌های دیوار باشند. قصه کوتاه، این موش‌ها خیلی دروغ‌گو هستند.»
هم‌زمان با خروج نیروهای امریکایی از افغانستان، شماری از کشورها با اعلام حمایت از حکومت افغانستان و شهروندان این کشور، اعلام کرده اند که آن‌ها برای شکل‌گیری یک زندگی مسالمت‌آمیز برای شهروندان این کشور تلاش می‌کنند.
وانگ یی، وزیر امور خارجه‌ی چین، روز دوشنبه‌ی این هفته (۲۷ ثور) در صحبت تلفنی با حمدالله محب، مشاور امنیت ملی افغانستان، حمایت کامل کشورش را از روند صلح افغانستان اعلام و گفته که چین خواهان افغانستان مستقل، با اقتدار و یک‌پارچه است.
این مقام چینی، توافق سیاسی را تنها راه‌حل مناسب برای پایان جنگ افغانستان دانسته است.
وانگ یی، هم‌چنان پیشنهاد داده که چین می‌تواند تلاش‌هایش را در منطقه برای حمایت از صلح در افغانستان افزایش دهد.
از سویی هم ولادیمیر پوتین، رییس‌جمهور روسیه، می‌گوید که توسعه‌ی افغانستان بسیار مهم است و کمک فدراسیون روسیه برای تسهیل زندگی صلح‌آمیز در افغانستان ادامه خواهد داشت.
او در مراسم پذیرش اعتماد نامه‌های سفرای کشور خارجی در کاخ کرملین، گفت: «توسعه‌ی صلح‌آمیز افغانستان کلید امنیت و ثبات در آسیای مرکزی و جنوبی است. روسیه به کمک در شکل‌گیری یک کشور مستقل از نظر اقتصادی، عاری از تروریسم و ​​جرایم مرتبط با مواد مخدر ادامه خواهد داد.»

رئیس جمهور محمد اشرف غنی قبل از ظهر امروز با رهبری و شماری از کارمندان اداره ارتباطات عامه و استراتیژیک ریاست جمهوری، در قصر چهارچنار ارگ دیدار کرد.

ابتدا وحید عمر رئیس ادارۀ ارتباطات عامه و استراتیژیک ریاست جمهوری، گزارش خویش را در خصوص دستگاه اطلاع رسانی حکومت و وضعیت ارتباطات عامه و استراتیژیک ارائه کرد و خطوط اساسی آنرا را تشریح نمود.

رئیس جمهور غنی ضمن ستایش از فعالیت های ادارۀ ارتباطات عامه و استراتیژیک، دیدگاه رهبری حکومت را در اوضاع جاری کشور در خصوص مسایل مهم ملی، روشن ساخت.همچنان بر ارزشمندی اطلاع رسانی به موقع برای مردم در فصل جدید تاکید ورزید و به آنان در راستای هماهنگی ارتباطات استراتیژیک حکومت و سایر مسایل مهم دیگر، هدایات لازم داد.

رییس‌جمهور غنی تاکید می کند: «از این پس جنایات بشری و حملات تروریستی بالای مردم بدون تعقیب نخواهند ماند.»

غنی می افزاید حکومت افغانستان با همکاری محکمه‌ی جرایم بین المللی، جنایات بشری را محاکمه می کند.

رئیس جمهور می گوید مواردی همچون رویدادهای تروریستی پل علم لوگر و لیسه سیدالشهدای برچی، بی پاسخ نمانده و عاملان آن محاکمه خواهند شد.

افغانستان بار دیگر در آتش توطئه و کینۀ دشمنان خرد و ترقی، سوخت و این بار جان دختران دانش‌آموز روزه دار مکتبی در غر‌ب کابل، دستخوش این «کینه مداوم» شد.

به عبارت دیگر، از شنبه سیاه کابل و شهادت مظلومانۀ دختران دانش‌آموز روزه دار، ده روز گذشت و طی این مدت، بسیاری از قلب‌ها در داغ این عزیزان گداخت و جمع زیادی از زنان، مردان، خواهران و برادران ما همچنان از ناله و درد درون و‌اندوه فراوان، به خود می‌پیچند. این مصیبت بزرگ و واقعه هولناک، به اندازه ای درد آور و سوزناک است، که حتی با گذر ایام نیز التیام بخش داغدیدگان نخواهد بود.

از بعد احساسی قضیه اگر صرف نظر کنیم، مهم ترین پرسش از بعد سیاسی اما این است که این گونه حوادث، چه پیامدی در سطح کلان برای افغانستان به همراه دارد؟

واقعیت این است که هنوز کم نیستند حلقه های مشکوک و پر ابهام در داخل و خارج از کشورکه هم اکنون برای نا امن ‌سازی افغانستان، به قدر کافی برنامه و انگیزه دارند؛ طی روزهای اخیر، مقامات کاخ سفید ادعا کرده بودند با رفتن نیروهای آمریکایی از افغانستان، جنگ دوباره به این کشور بر می‌گردد. نوام چامسکی نیز اخیرا در مقاله ای از ماندن امریکا در افغانستان سخن گفته است. بنابراین، به نظر می رسد که حلقه های معین و مجموعه ای افراطی، به دستور و با چراغ سبز استخبارات خارجی، شنبه سیاه را در کابل رقم زدند تا این پیام مخابره شود که «افغانستان امن نیست پس آمریکا نباید از آن خارج شود»!

انفجار‌های مشکوک در برهه کنونی نشان می‌دهد که خروج امریکا با تنش‌های گسترده‌ای همراه شده است. پرتنش‌سازی افغانستان با خروج امریکایی‌ها نشانگر این است که تلاش می‌شود اینگونه وانمود شود که در نبود امریکایی‌ها، افغانستان رنگ آرامش به خود نخواهد دید. امریکایی‌ها هرچند در ظاهر به دنبال خروج از افغانستان هستند، اما در اصل مقدمات بازگشت دوباره خود به افغانستان را چیده‌اند. یعنی همان کاری که در عراق نیز دنبال کردند و سه سال پس از خروج از این کشور با سرازیر شدن تروریست‌های داعش، راه بازگشت مجدد به عراق را باز کردند و در افغانستان نیز این سناریو ممکن است اتفاق بیفتد. همچنان که، پس از هشدار طالبان مبنی بر اینکه با تأخیر در خروج از افغانستان، این گروه حمله به نیرو‌های خارجی را برای خود محفوظ می‌داند، جنرال اسکات میلر فرمانده نیرو‌های امریکایی و ناتو روز یک شنبه تأکید کرد که این نیرو‌ها ابزار نظامی لازم برای پاسخگویی به هرگونه حمله را دارد.

در امریکا نیز تصمیم بایدن برای خروج نه تنها در میان جمهوریخواهان بلکه حتی از جانب دموکرات‌ها هم با انتقاد‌هایی مواجه شده است. هیلاری کلینتون و کاندو لیزا رایس، وزرای خارجه دولت‌های باراک اوباما و جرج بوش رؤسای جمهور اسبق امریکا در جریان نشست مجازی روز چهار شنبه گذشته با اعضای کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان امریکا به این موضوع پرداختند. یکی از اعضای این کمیته به آکسیوس گفت: «رایس و کلینتون در جلسه صحبت کردند. اندکی اختلاف درباره افغانستان وجود دارد، اما هر دوی آن‌ها موافق بودند که ما باید به نوعی یک مأموریت مبارزه با تروریسم را در خارج از آن کشور ادامه دهیم. حرف کاندولیزا رایس این بود که شاید ما مجبور شویم به آنجا بازگردیم، خصوصاً در بحبوحه افزایش بالقوه تروریسم.»

به این ترتیب، افزایش خشونت‌ در قالب انفجار، انتحار و نبرد روانی و میدانی، همان‌طور که برخی گمانه‌زنی‌ها در مورد آن آغاز شده، در نهایت می‌تواند بهانه خوبی برای بازنگری خروج امریکا و متحدانش از افغانستان شود.

و نکته آخر اینکه، ادامه حملات سیستماتیک و هدفمند علیه هزاره ها و شیعیان که معمولاً گروه داعش مسئولیت آن را به عهده می گیرد، اما در پشت پرده آن، دست‌های پنهانی بسیاری از داخل گرفته تا خارج وجود دارد، زنگ خطر را در مورد ادامه این‌گونه حملات حتی با وجود صلح و تغییر ماهیت و نوعیت جنگ به صدا درآورده است.

در نتیجه آنچه امروز در افغانستان رخ می‌دهد، در ادامه سیاست‌های کلان قدرت هژمون در منطقه و احتمالاً طرح جدیدی برای فرداست.

داکتر عبداللطیف نظری