دسته: بین الملل

مقامات فرانسه می گویند که روز گذشته دو تبعه خارجی به نام های عادل حدادی (۲۹ ساله و تبعه الجزایر) و محمد عثمان (۳۵ ساله و تبعه پاکستان) به جرم همدستی در حمله تروریستی سال گذشته در پاریس که منجر به کشته شدن ۱۳۰ تن شد را دستگیر کرده اند.

یک مقام قضایی فرانسه گفت که این دو تن پیش تر در اتریش دستگیر شده بودند و روز گذشته توسط مقامات اتریشی به فرانسه تحویل داده شدند.
فرانسه علیه این دو تبعه خارجی دوسیه/پرونده تروریستی تشکیل داده است.

تحقیقات پولیس فرانسه نشان می دهد که این دو، در سوم ماه اکتبر سال گذشته میلادی با قایقی وارد جزیره لروس یونان شدند. گفته می شود در همان قایق، دو برادر عراقی نیز حضور داشتند که در حمله ۱۳ نوامبر پاریس شرکت داشتند. این دو برادر در همان شب حادثه، خودشان را در بیرون از استادیوم ورزشی “استاد دو فرانس” در شهر پاریس منفجر کردند.

عادل حدادی و محمد عثمان هنگام ورودشان به یونان توسط مقامات یونانی به مدت ۲۵ روز بازداشت شدند، زیرا آنها خود را تبعه سوریه معرفی کرده بودند و پاسپورت های جعلی سوریه نیز به همراه داشتند، در حالیکه عربی را به سختی صحبت می کردند و هیچ اطلاعاتی در خصوص زادگاهشان که در پاسپورتشان ذکر شده بود نداشتند.

اما پس از اینکه این دو آزاد شدند، مسیر عادی دیگر مهاجرین را پیش گرفتند و پس از حادثه تروریستی ۱۳ نوامبر در پاریس، در اواخر ماه نوامبر خود را به مقامات اتریشی در شهر سالزبورگ به عنوان پناهنده معرفی کردند.

اما پس از اینکه مقامات فرانسوی به پولیس اتریش اطلاع دادند که این دو ممکن است در حمله تروریستی پاریس دست داشته باشند و ممکن است در اتریش باشند، توسط پولیس اتریش دستگیر شدند.

پولیس اتریش می گوید این دو در تمام طول سفرشان و تا زمان دستگیرشدنشان به طور دایم با اعضای گروه تروریستی داعش در ارتباط بوده اند.

گفته می شود که محمد عثمان متخصص ساختن بمب برای گروه تروریستی از جمله لشکر طیبه پاکستان است.

عصر روز چهارشنبه در دومین اقدام بعد از جنایت هولناک دهمزنگ مردم کویته دست به تجمع و راهپیمایی زده و در محکومیت عاملان فاجعه دوم اسد شعار دادند.

تظاهرکنندگان با حمل شعارهای بر راه و رسم فعالان جنبش روشنایی تاکید و دولت را در کم کاری و عدم تامین امنیت شهروندان افغانستان متهم کردند.

آنان با حمل این شعار “عامل قتل و کشتار ارگ است با سپیدار” در پیشانی جمعیت مسوول مستقیم جنایت هولناک چوک دهمزنگ را سران حکومت وحدت ملی دانسته اعلام کردند که دیر یا زود دولت تاوان این اشتباه تاریخی شان را پس خواهد داد.

تظاهرکنندگان کویته در نهایت با تجمع در یک میدان ورزشی در محله اقبال اباد به خوانش شعر و مقاله پرداخت و در محکومیت جنایت هولناک دوم اسد بیانیه و قطع نامه صادر کردند.

در اخیر راهپیمایی، تظاهر کنندگان در محلی تجمع کردند و با خواند شعر، مقاله و سخنرانی کم کاری دولت را نکوهش کردند.

در این میان دختر نوجوانی که شاهد رویداد خونین دوم اسد شهر کابل بوده، چشم دیدهای خود را برای حاضران بازگو می کند.

او می گوید: من دختری از  نسل سوم انقلابم که در مهاجرت چشم به جهان گشودم و در کمتر از 15 سال در سه کشوری که در هیچ کدامش آرام نگرفتم زندگی کردم، آری من دختری از نسل سوم انقلابم، دختری در مقطع زیر سن قانونی؛  و در روز حادثه دهمزنگ من و صدها تن دیگر سن قانونی را به تمسخر گرفتیم و نشان دادیم که مردم ما سن قانونی را زیر پا گذاشته و خیلی زود تر از آنچه انتظار می رفت با انتخاب به میدان آمده تا بگوید آهای دشمن مکار، آهای قاتل غدار، اهای دشمنی در لباس دوست، شما دیگر نمی توانید با سرنوشت این مردم معامله کنید چون اینها به آگاهی رسیده و مسلح به سلاح علم، دانش، شعور و مدنیت هستند.

این دختر نوجوان گفته، اینها خوب فهمیده اند که کی و کجا از کی عبور کنند و سرنوشت را از سر بنویسند. من از نسلی هستم که در میان خشم و خون و خشونت بزرگ شدم و درس خواندم و به آگاهی رسیدم. من دختری از جنس انقلاب و شاهد زنده ای صحنه تلخ و رقت بار و جنون آمیز میدان نبرد دهمزنگم، که شاهد افتادن خیلی از تن‌ها بی سر، سرهای بی تن و دست و پایی قلم شده بوده ام.

در بخش دیگری از روایت وی آمده بود: آری من شاهد زنده انقلاب دیگری هستم، انقلابی از جنس انقلاب روشنایی، من شاهد بودم و دیدم که مردم نمی‌دانستند از کدام طرف مورد حمله قرار می‌گرفتند انتحاری گر‌های اجیر شده، نارنجک اندازهای از داخل ساختمان اونیکس -گوشه‌ای از هتل مسلط بر چوک دهمزنگ- یا سربازی که چشم در چشم مردم ایستاده بود و بر آنان شلیک می‌کرد.

احمدعلی کوهزاد نیز طی سخنانی از عملکرد دولت افغانستان در قبال تامین امنیت شهروندان انتقاد کرده گفت تحقیر یک مردم تا یک جایی امکان پذیر است و اگر از یک مرحله پیش تر رود تاوان سنگینی بر حکومت خواهدداشت.

وی به عنوان نمونه از بلوچ‌های بلوچیستان نام برد که مجبور شدند به کوه‌ها بالا رفته و دست به اقدامات مسلحانه بزند.

وی انقلاب روشنایی را نمونه عالی اخلاقی و شهروندی بیان نموده گفت آنچه در تظاهرات های جنبش روشنایی اتفاق افتاده است در سطح دنیا بی نظیر است.

امینی مهرجو دیگر سخنران این راهپیمایی نیز به نمایندگی از برگزار کنندگان بیانیه ستاد برگزاری را خواند که در آن به ادامه ای راه جنبش روشنایی تاکید و عبور از رهبران سنتی امری حتمی دانست.

آقای مهرجو گفت که ما امروز اینجاییم تا به شکل آبرومندانه از قربانیان راه دشوار آزادی گرامی داشت به عمل آورده، بر بی عدالتی اعتراض، بر جهل نهیب زده و بر آگاهی و ادامه‌ای راه جنش روشنایی تاکید کنیم.

گفتنی است که این دومین واکنش مردم کویته به فاجعه دوم اسد درکابل بوده و پیش از این نیز فعالان مدنی پس از یک فراخوان در محوطه لیسه عالی پامیر تجمع و به یاد شهدای غرب کابل مراسم شمع افروزی بر پا کرده بودند.

 

امینی مهرجو- کویته پاکستان

 

 

 

 

 

روز گذشته یک هیئت نظامی که شامل 9 جنرال ارتش پاکستان می شود برای گفت‏وگو با همتایان افغانستانی خود به کابل امد که در این نشست نمایندگان ناتو نیز حضور داشتند.

به نقل از بی بی سی، دولت وزیری، سخنگوی وزارت دفاع گفته که هدف از این دیدار بحث برای مبارزه با تروریسم و همچنین جلوگیری از بروز مشکلات نظامی در دو سوی خط دیورند بوده است.

اقای وزیری افزوده، مقام‌های نظامی پاکستان در کنار توافق با راه‌اندازی عملیات مشترک بر ضد گروه‌های تروریستی، نیز تعهد کردند که اجازه نخواهند داد تا “تروریست‌ها با عبور از مرز داخل افغانستان” شوند.

سخنگوی وزارت دفاع گرچه این تعهد مقام‌های پاکستان را امیدوار کننده خواند اما تأکید کرد که دولت افغانستان انتظار دارد تا پاکستان گام‌های عملی برای تحقق تعهدات خود بردارد.

او افزود که هیچ گروه تروریستی در افغانستان پایگاه ندارد و هر گروه تروریستی که در پی ناامنی افغانستان باشد دولت افغانستان با آن مبارزه خواهد کرد.

محمد اشرف غنی، رئیس جمهوری افغانستان، در ۲۵ سرطان اعلام کرده بود که در هفته‌های آینده نیروهای امنیتی افغانستان عملیات گسترده‌ای را علیه نیروهای وابسته به داعش راه‌اندازی خواهد کرد.

حضور داعش در کشور، عمدتاٌ در شرق متمرکز است و ولسوالی های اچین و کوت ولایت ننگرهار خاستگاه این نیروها قلمداد می‌شوند.

این گروه اخیرا مسئولیت حمله انتحاری به یک راهپیمایی در شهر کابل را به عهده گرفت که منجر به کشته شدن بیش از ۸۰ تن شد.

جنرال جان نیکلسون، فرمانده نیروهای امریکایی و ناتو در افغانستان روز چهارشنبه در مصاحبه‌ای با اسوشیتدپرس گفت که جنگجویان گروه تروریستی داعش در افغانستان ارتباطات مالی، مخابراتی و استراتژیک با رهبری این گروه در عراق و سوریه دارند.

او گفت: «این شاخه گروه تروریستی داعش به سازمان اصلی آن ارتباط دارد. آن‌ها (جنگجویان) درخواست عضویت داده اند که پذیرفته شده است. آن‌ها باید آزمون‌های مشخصی را که در دابق (مجله گروه تروریستی داعش) نشر شده اند، از سر می‌گذشتاندند.»

پایگاه‌های گروه تروریستی داعش در ولایت ننگرهار در مرز با پاکستان اخیراً هدف حملات نیروهای افغان قرار گرفته اند. در این عملیات نیروهای امریکایی نیز از افغان‌ها حمایت کرده اند.

این حملات که بخشی از عملیات شفق نیروهای اردوی افغانستان است، روز شنبه ساعاتی بعد از آن شروع شد که گروه تروریستی داعش مسئولیت کشتار حدود ۸۰ تن از تظاهرکنندگان را در کابل به عهده گرفت.

در این حملات بیش از ۲۰۰ تن دیگر زخمی شدند و بدترین حمله در کابل بعد از شروع شورشگری طالبان در سال ۲۰۰۱ به این سو بود. همچنین این نخستین حمله در پایتخت بود که گروه تروریستی داعش مسئولیت آن را به عهده گرفته است.

پیش از این مقام‌های افغان و امریکایی می‌گفتند که جنگجویان منسوب به گروه تروریستی داعش در افغانستان اعضای ناراضی طالبان اند.

جنرال چارلز کلیولند، سخنگوی نیروهای امریکایی در افغانستان این هفته گفت که شمار جنگجویان گروه تروریستی داعش در افغانستان بین یک هزار تا سه هزار تن می‌رسد.

نیکلسون گفت که پیش از این جنگجویان گروه تروریستی داعش در نه تا ده ولسوالی حضور چشمگیر داشتند، اما پیش از شروع این عملیات حضور آن‌ها به سه ولسوالی کاهش یافت.

وی افزود که حالا آن‌ها از دره کوت به سمت جنوب بازگشت می‌کنند و زمانی که منطقه از وجود گروه تروریستی داعش پاکسازی شد، نیروهای ملکی مانند پولیس محلی به آنجا اعزام می‌شوند تا مانع بازگشت دوباره جنگجویان گروه تروریستی داعش شوند.

شاخه افغانستان گروه تروریستی داعش از سوی این گروه به عنوان “خلافت اسلامی در ولایت خراسان” خوانده می‌شود که اشاره‌ای به یک منطقه تاریخی است و بخش‌هایی از افغانستان کنونی را شامل می‌شود.

نیکلسون گفت که «تعداد قابل چشمگیر و اکثر جنگجویان» گروه تروریستی داعش در افغانستان از منطقه قبایل اورکزی اجنسی پاکستان می‌آیند و اعضای سابق تحریک طالبان پاکستان اند.

او به این نکته اشاره کرد که نیروهای امریکایی ماه گذشته خلیفه عمر منصور، فرمانده ارشد تحریک طالبان پاکستان را کشتند که ظاهراً طراح حمله سال ۲۰۱۴ بر مکتبی در پیشاور بود. در آن حمله ۱۵۰ تن کشته شدند که اکثر شان کودک بودند.

نیکلسون گفت: «این نشان‌دهنده تعهدات ما در جنگ علیه این تروریست‌ها است، فرقی نمی‌کند که آن‌ها در کجا و در کدام جانب سرحد مرتکب این قساوت‌ها می‌شوند.»

با در نظر داشت اتهام‌هایی بر پاکستان مبنی بر پناه دادن به جنگجویان گروه تروریستی داعش، نیکلسون گفت که موضوع حضور این جنگجویان در مناطق مرزی دو کشور را با راحل شریف لوی درستیز پاکستان مطرح کرده است.

پاکستان اتهام پناه دادن به این جنگجویان را رد کرده است. نیکلسون گفت که شریف قول داده است برای شکست گروه تروریستی داعش به ایالات متحده و افغانستان بپیوندد.

نیکلسون افزود: «فعلاً یک عملیات در جانب پاکستانی مرز جریان دارد تا نیروها به دره‌های مقابل محلات این جنگجویان برسند. این عملیاتی است که پاکستانی قول داده اند ادامه بدهند.»

این نماینده های مهاجرین افغان، از دو دولت افغانستان و پاکستان می خواهند تا اختلافاتشان را حل و فصل کنند تا از این رو این مهاجرین صدمه از بدی روابط نبینند.

بریالی میانخیل رئیس شورای مرکزی مهاجرین افغانستانی در پاکستان روز گذشته چهارشنبه در جریان یک نشست خبری در پشاور گفت “اگر واقعا هم از سوی پاکستان خطاهایی صورت می گیرد، افغانستان باید نادیده بگیرد، زیرا در حال حاضر این کشور یک و نیم میلیون مهاجر افغان را در خود جای داده است.”

وی گفت مهاجران افغان سالهاست که در پاکستان زندگی می کنند و قدر دان پذیرایی پاکستان در طول این سالها هستند.

او اما افزود مهمان نوازی پاکستان اخیرا پایان یافته است و مهاجران نمی توانند به راحتی در سطح پاکستان رفت و آمد داشته باشند.

آقای میانخیل گفت گرچه دولت پاکستان اقامت مهاجرین افغان را برای مدت مشخصی تمدید کرده است، اما نیروهای امنیتی پاکستان همچنان به آزار و اذیت و توهین مهاجران می پردازد.

وی تاکید کرد که مهاجرین افغان استحقاق بازگشتی آبرومندانه هستند.

او گفت “ما خروجی آبرومندانه می خواهیم. جامعه جهانی به شمول افغانستان، پاکستان و کمیشنری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان باید در این راستا قدم بردارند تا بازگشت ما را آسان تر کنند.”

بریالی میانخیل همچنین در خصوص مشکلات اخیر مهاجران افغان در پاکستان اشاره کرد و گفت که از زمانی که دولت پاکستان مهاجران افغان را ملزم به بازگشت کرده است و برای آنها مدت تعیین کرده است، مهاجران با مشکلات فراوانی از جمله مشکلات مالی مواجه شده اند.

وی گفت برای مثال بسیاری از مهاجران در کوره های آجرپزی زندگی و کار می کرده اند، و هم اکنون با اعلام دولت مبنی بر خروج مهاجران، صاحبان این کوره های آجر پزی از پرداخت دستمزد و یا پول رهن خانه های این مهاجران سر باز می زنند.

او همچنین در خصوص مشکلات تحصیلی فرزندان مهاجران صحبت کرد و خواست در این زمینه شفافیت صورت بگیرد و زمینه برای ادامه تحصیل فرزندان مهاجر که در پاکستان مشغول تحصیل هستند فراهم گردد.

بریالی میانخیل رئیس شورای مرکزی مهاجران افغانی در پاکستان از دو دولت خواست تا اختلافاتشان را از راه های گفتگو حل کنند تا از این رو مهاجران افغان حاضر در پاکستان قربانی مسایل سیاسی نگردند.

برای مثال تقابل گروهی از جدایی طلبان مسلمان کشمیر با نیروهای امنیتی هند در دهه های گذشته سبب شده تا هزاران تن طی این سالها جانشان را از دست بدهند. یا برای مثال درگیری هایی که با مایوئیست ها در بسیاری از مناطق مرکزی و غربی هند دارند نیز سبب شده تا سیاستمداران هندی هیچ گاه آسایش فکری نداشته باشند.

لازم به ذکر است که تمامی این ناآرامی ها بر می گردد به زمانی که هند در سال ۱۹۴۷ استقلالش را از بریتانیا گرفت. در آن زمان طرح کامل و مناسبی برای نقشه ریزی جغرافیایی در نظر گرفته نشد و سبب بسیاری از تفرقه ها میان گروه های مختلف مذهبی و یا نژادی گردید.

نارامی های دیگری که در این کشور گاها به گوش می رسد نیز ریشه در تبعیض های نژادی و یا انحصار طلبی هایی دارد که به طور کامل مورد بررسی قرار نگرفته اند و حل و فصل کامل نشده اند.

این ناآرامی ها می توانست بر رشد سریع هند به عنوان کشوری که به لحاظ اقتصادی به سرعت به یکی از قدرت های برتر دنیا بدل شده تاثیری منفی داشته باشد.

نگاهی کوتاه به ۳ درگیری و ناآرامی هند:

مائوئیست ها:

درگیری های مربوط به مائوئیست های هند در اواخر دهه ۱۹۶۰ میلادی آغاز شد، زمانی که روستا نشینان فقیر در قریه ناکسالبری در بنگال غربی درخواست حق زمین برای خود کردند. گرچه در آن موقع قیام آنها سرکوب شد، ولی کشمکش های آرام و دوامدار مربوط به این موضوع به مرکز و جنوب هند نیز کشیده شد.

از آن زمان تاکنون شورشیان مائوئیستی به تبعیت از “مائو زدانگ” یکی از رهبر انقلابی چین با دولت در منازعه هستند و حملات مختلفی را علیه مقامات هندی تاکنون طرح ریزی کرده اند. آنها تقاضای سهم بیشتری از منابع طبیعی منطقه و فرصت های شغلی بیشتر برای دهقانان و خانواده های فقیر کرده اند.

هفته گذشته، دست کم ۱۰ شبه نظامی هند در کمین شورشیان مائوئیستی در ایالت شرقی بیهار قرار گرفتند و کشته شدند. دولت نیز سربازان بیشتری به منطقه اعزام کرد، ولی شورشیان به پناهگاه هایشان در دل جنگل ها فرار کردند.

از اوایل دهه هشتادی میلادی تاکنون، شورشیان مائوئیستی هزاران تن از روستاییان و افراد بومی منطقه را به سربازی گرفته اند و پس از آموزش نظامی و مواد انفجاری آنها را به جنگ علیه مقامات دولتی، نیروهای امنیتی و یا تاسیسات دولتی اعزام می کنند. این شورشیان همچنین با وارد کردن قاچاقی راکت های ساخت چین، موادهای انفجاری و یا ماین مسبب بسیاری از حملات مرگبار شده اند.

دولت هند مائوئیست ها را بزرگترین دغدغه های داخلی و تهدیدی برای امنیتی داخلی اش می پندارد. تاکنون هزاران تن از دو طرف کشته شده اند، در حالیکه نتیجه بسیار کمی گرفته اند. برخی سیاستمداران هندی، گزینه نظامی گسترده علیه این شورشیان را بر دادن فرصت های بهتر اقتصادی برای فروکش کردن خشم آنها پیشنهاد کرده اند.

مناقشات شمال شرقی:
در مناطقی دوردست در نواحی شمال شرقی این کشور، نیروهای دولتی مدت هاست که با گروهی از مخالفان دولت درگیر هستند که رهبران این گروه ها تقاضاهای زیاد و گاها مبهی از دولت دارند. برای مثال آنها می خواهند که سرزمین هایی مستقل داشته باشند و یا دولتی خودمختار درون دولت در این منطقه داشته باشند.
تاکنون ۲۱ هزار تن در این درگیری ها جانشان را از دست داده اند.

شدیدترین این درگیری ها به مردمان ناگا در دهه ۱۹۵۰ برمی گردد. رهبران این مردمان به نام های “ایساک چیشی سوو” و “توینگالنگ مویواه” در سال ۱۹۹۷ تفاهنامه ای را با دولت دهلی نو به امضا رساندند و از آن زمان تاکنون در حال مذاکره برای صلح هستند. سوو اوایل ماه پیش فوت کرد، اما مویواه می گوید که مذاکرات صلح همچنان ادامه دارد.

مویواه اخیرا گفته است “تمامی تلاش ها ادامه دارد و انتظار داریم به زودی به راه حلی برای پایان دادن به دهه ها خشونت برسیم.”

لازم به ذکر است که دیگر گروه های مخالف دولتی که کوچکتر نیز هستند و در ایالت های شمال شرقی میزورام، مانی پور، تری پورا و آسام که همگی مرز مشترک با میانمار و بنگلادش دارند نیز سبب شده اند تا نیروهای امنیتی هند همیشه در حالت آماده باش قرار داشته باشند.

دولت هند تقریبا با ۴۰ گروه مخالف مسلح توافق نامه آتش بس به امضا رسانده است و با شش تا از این گروه ها توافق نامه صلح امضا کرده است. این توافق نامه ها به این گروه ها اختیارات بیشتری داده است، اما دولت هند درخواست آنها مبنی بر دادن سرزمینی مستقل را تاکنون رد کرده است.

کشورهای همسایه هند مانند بوتان و بنگلادش با هند همکاری بسیار نزدیکی دارند تا رهبران شورشی را از خاک کشورهایشان اخراج کرده و جلوی عملیات آنها را علیه هند از خاک خودشان بگیرند. هند در تلاش است تا با میانمار نیز به چنین تفاهمی برسد.

کشمیر:
درگیری ها و ناآرامی ها میان گروه های جدایی طلب کشمیر از هند و نیروهای امنیتی هند در کشمیر تحت کنترول هند بار دیگر سبب شد تا یاداور چالش هایی که هند پس از کسب استقلالش از بریتانیا با ان مواجه شد باشد.

مقامات در دهلی نو از آن زمان تاکنون با جنبش های مسالمت آمیز بسیاری در منطقه کشمیر تحت کنترول خود مواجه بوده است. خطاهای سیاسی و یا سرکوب معترضان توسط نیروهای امنیتی هند سبب درگیری خونینی در سال ۱۹۸۹ شد. هزاران تن از کشمیری ها برای فراگرفتن مهارت های نظامی و جنگی وارد کشمیر تحت کنترول پاکستان شدند و از آنجا با سلاح و موادهای منفجره به کشمیر تحت کنترول هند باز گشتند، تا به جنبش های طرفدار کشمیر متحد که یا تحت کنترول پاکستان باشد و یا کلا مستقل از هر دو کشور باشد بپیوندند.

به این ترتیب، کشمیر به میدانی جنگ تبدیل شد، که گروه های مخالف دولتی هند هر روزه حملاتشان را علیه نیروهای امنیتی هند و یا تاسیسات هندی افزایش می دهند. هند نیز با اعزام گسترده نظامیان به این منطقه می خواهد تا پاسخی مناسب به جنگ های نیابتی پاکستان در این منطقه بدهد.

از سال ۱۹۸۹ تاکنون دست کم ۶۸ هزار تن جانشان را در این منطقه از دست داده اند.

معترضان کشمیری پس از حادثه ۱۱ سپتامبر مجبور به عقب نشینی شدند، زیرا آمریکا به پاکستان فشار وارد کرده بود تا شورشیان را در خاک های خود کنترول کند. اما باز هم اعتراضات در کشمیر تحت کنترول هند علیه دولت هند و سیاست های هند باقی ماند.

در ماه های اخیر نیز، تظاهرات غیرمسلحانه جدایی طالبان کشمیر از هند اغلب به درگیری های خونینی بدل شده است.

دهلی نو و اسلام آباد هنوز مشترکاتی برای حل و فصل مناقشه هایشان پیدا نکرده اند.

به نقل بخش خبر من‎وتو، سر ریچارد شریف، معاون سابق فرماندهی کل ناتو در اروپا، گفت: «روشن است که روسیه توانایی برتری بر غرب را دارد و این عواقب احتمالا نابودکننده‌ای برای شرق لهستان/هنگری و در نتیجه کل ناتو به‌همراه خواهد داشت.»

این فرمانده پیش‌بینی خود را در گزارشی آورده که با عنوان «تسلیح برای پیش‌گیری» توسط اتاق فکر معتبری به نام «شورای آتلانتیک» منتشر شده است.

این گزارش می‌گوید همانطور که پوتین وارد شرق اوکراین شد می‌تواند لهستان را اشغال کند-این کشور بر خلاف اوکراین عضو ناتوست و پوتین می‌تواند به بهانه پیش‌گیری از حمله ناتو یا دفاع از منطقه کالینینگراد (که بخشی از خاک روسیه است اما از سرزمین اصلی آن جداست) دست به حمله بزند.

شریف می‌گوید این خطر وجود دارد که رهبران غرب متوجه اهمیت حرکات روسیه نشوند. او می‌گوید روسیه می‌تواند «یک‌شبه» علیه ناتو اعلان جنگ کند و در این صورت این سازمان فرصتی برای عمل نخواهد داشت.

در این گزارش می‌خوانیم که دولت‌های بالتیک همچون لیتوانی و لتونی با حمله به لهستان از سایر دولت‌های ناتو منزوی می‌شوند.

بریتانیا ماه گذشته ۲۰۰ نیرو به لهستان فرستاد تا نیروهای مسلح این کشور را در مقابل احتمال حمله روسیه تقویت کنند.

از سوی دیگر در آمریکا، اظهارات دونالد ترامپ، نامزد انتخابات ریاست‌جمهوری که گفته بود واشنگتن تحت رهبری او متعهد به یکی از اصول اساسی ناتو یعنی دفاع از هر عضوی که مورد اشغال واقع شود نخواهد بود، بدون شک در کرملین شنیده می‌شوند.

شریف با اشاره به مانورهای نظامی روسیه در نزدیکی مرزهای غربی خود، می‌گوید پوتین می‌تواند به سرعت این مانورها را به حمله واقعی بدل کند.

این جنرال خواهان افزایش گسترده حضور نیروهای آمریکا و بریتانیا در لهستان برای مقابله با پوتین است.

پیش از این، گزارش‌هایی منتشر شده بود که طبق آن‌ها سازمان جاسوسی کانادا باور دارد که روسیه در حال آماده شدن برای جنگ با غرب است و به همین منظور در سوریه نیز دخالت کرده که نیروهایش را محک بزند.

این در حالی‌ست که ائتلاف ضد داعش تحت رهبری آمریکا که عمدتا متشکل از دولت‌های عضو ناتوست، رابطه کج‌دار و مریزی با روسیه در آسمان‌ خاورمیانه داشته‌اند.

چند روز پیش، جت‌های روسیه یک پایگاه را بمباران کردند که مورد استفاده بعضی کماندوهای بریتانیایی و آمریکایی بود.

روسیه و آمریکا در ماه‌های گذشته در سطح دریا نیز چند «سوءتفاهم» داشته‌اند که چیزی نمانده بود به درگیری برسد.

 

پاکستان با جمعیتی در حدود ۱۹۰ میلیون نفر و یکی از کشورهای دارای بمب اتم، تقریبا در نصف طول عمرش توسط نظامیان اداره شده است، و همیشه تنش هایی میان دولت مردمی و نظامی وجود داشته است.

نواز شریف نخست وزیر فعلی پاکستان در سال ۱۹۹۹ توسط یک کودتا از قدرت کنار رفت و بار دیگر در انتخاباتی در سال ۲۰۱۳ به روی قدرت آمد. گرچه نواز شریف طی انتخاباتی آزاد به قدرت رسید اما همیشه روابط او با نظامیان قدرتمند پاکستان دچار اغتشاشاتی بوده است.

پولیس پاکستان پس از آن تصمیم به دستگیری این دو فرد گرفت، که پوسترهایی از جنرال راحیل شریف در ۱۳ کلان شهر پاکستان منتشر شد که در این پوسترها از او خواسته بودند که وارد عرصه شده و کنترول کشور را بدست گیرد.

جنرال راحیل شریف رئیس ستاد مشترک ارتش پاکستان قرار است تا کمتر از پنج ماه دیگر بازنشست شود.

در همین حال یک سخنگوی نظامیان پاکستان ادعای این پوسترها را رد می کند و می گوید که جنرال راحیل شریف همانطور که از پیش تعیین شده است بازنشسته خواهد شد.

پولیس مردی را به نام محمد اسلام خان در یکی از شهرهای شمالی این کشور به نام بانو دستگیر کرد. این مردی در یکی از سرک های شهر همه پرسی راه انداخته بود و از مردم می خواست که رضایت مندیشان از دولت را اعلام کنند و یا اینکه تمایل دارند نظامیان قدرت را به دست بگیرند.

فرماندهی پولیس بانو در گفتگو با رویترز گفت ما اجازه نمی دهیم که کسی دولت را در یک طرف قرار دهد و نظامیان را در طرف دیگر، در حالیکه دولتی منتخب و سیستم قضایی مستقل در کشور داریم.

هفته گذشته نیز، مردی دیگر به نام محمد کامران رهبر یک حزب کمتر شناخته شده و کوچه در پاکستان در اسلام آباد دستگیر شد. وی پوسترهایی پخش کرده بود و به جنرال راحیل در این پوسترها پیشنهاد شده بود که دولت را برکنار کرده و خود قدرت را بدست گیرد.

محمد کامران هم اکنون در بازداشت پولیس بسر می برد و از او تحقیقات می شود.

لازم به ذکر است که انتخابات بعدی پاکستان در سال ۲۰۱۸ برگزار می شود.

 

آفای غنی گفته است که قطعاً مشکلاتی که گروه تروریستی ایجاد کرده است کمتر از تهدیداتی اند که راه حل اساسی آن در (حل مشکل روابط افغانستان و پاکستان) نهفته است، بخاطریکه پناهگاه های آنان وجود دارد.

رئیس جمهوری علاوه کرده است، آیا کسی  است که موجودیت دفاتر طالبان را در کویته انکار کند؟‌ شما بروید با ایشان مصاحبه کنید؛ اگر شما به آدرس ایشان نیاز داشته باشید، ما آنرا به شما خواهیم داد.

غنی گفته، بخاطری که ما (تا حال) به آن هماهنگی به سطح دولتین نرسیده ایم (که مشکل را حل کنیم)، با چالش های بنیادی مواجه می باشیم؛ تساوی حاکمیت میان دولت ها و توافق روی قوانین بین المللی بازی که روابط میان دولت ها را تعریف می کند، برای ثبات منطقوی کلیدی است؛ این پیام من بوده و این هنوز هم پیام من است.

ما نیاز داریم تا به درک مشترک برسیم، روند چهار جانبه چارچوب خیلی منظم را برای ما ایجاد کرد و ما آرزو داریم برگردیم به عملی سازی آن.

وی در جواب سوالی که آیا می تواند مکان تروریستان را نشان دهد گفته: بلی، البته که من میتوانم آدرس های ایشان را به شما بدهم، قوماندان قول اردوی ما آدرس ها را به قوماندان کویته داد و از وی خواست که با او آنجا برود؛ در آنجا ایشان علناً سربازگیری می کنند؛ ایشان تمویل می شوند؛ تدارکات و امکانات لوژیستیکی شان تنظیم میشود؛ (دادن پناهگاه به چنین گروه ها) خلاف قوانین بین المللی است.

رئیس جمهوری گفته است که پیش از همه شما امکانات بالقوه را ببینید؛ همکاری میان ما، روابط مستحکم میان دولت ها، مناسبات مردمی…ما تاریخ دیرینه باهم داریم و رشته های زیادی ما را با هم  پیوند داده اند، اما روابط دولت ها کلیدی است و در روابط میان دولت ها، احساسات وجود ندارد؛ این یک بحث منطقی است که بر اساس منافع صورت می گیرد؛ شما عمل می کنید، عمل بالمثل صورت می گیرد؛ افغانستان عمق استراتیژیک هیچ فردی نیست و هچگاه تابع کسی نخواهد بود؛ آنهائیکه که در این راستا کوشش کرده، ناکام شده اند.

ما را منحیث ملت تاریخ آفرین درک کنید که آماده شدند تا بیش از یک و نیم میلیون فرزند خودرا قربانی کنند تا جهاد را به پیروزی رسانند که هیچکس حتی تصور نمی کرد که ممکن باشد. اسلام در تار و پود ما است؛ ما همه روی این توافق داریم؛ و روی آن باهم یکجا و متحد شده ایم؛ این یک گفتمان لفظی نیست؛ سوال در عمل و اقدامات عملی است. ما طالبان را اجازه نداده ایم، ما برای ایشان پناهگاه نداده ایم؛ به دفاتر ایشان اجازه فعالیت نداده ایم؛ ما شبکه های سربازگیری ایشانرا اجازه فعالیت نداده ایم؛ ما خطر تروریزم درک می کنیم.

او ادامه داده که زندگی هر طفل، چه افغان، چه در پنجاب، پشاور، کویته، کراچی و یا در هر جائی دیگر جهان باشد، ارزش دارد، ما هر تهدید که متوجه اطفال می شود آنرا تهید به خود می دانیم؛ ما میخواهیم که به علامه اقبال گوش داده شود، به موسس حرکت پاکستان توجه صورت گیرد چرا که وی ما را درک میکرد؛ و خاطره های وی از افغانستان به ما تحرک می بخشد؛ اشعار وی مرا عمیقاً متاثر میسازد؛ من سال گذشته تقریباً همه اشعار وی را خواندم، سوال در اینجاست، ما نمیتوانیم یک گروه را تروریست بخوانیم، قانونی اساسی را تعدیل کنیم، ارتش خودرا تغییر دهیم، و یک پلان کاری ملی داشته باشیم و در عین زمان گروهی دیگر را تحمل کنیم که سعی دارد همسایه ما را تضعیف و سرنگون نماید و بالای آنان وحشت، مرگ و ویرانی را بیاورد. این غیر قابل قبول است.

آقای گفته که پاکستان باید سه گام بردارد، قدم اول، علیه گروه های که تروریست اعلام شده اند، اقدام کنید؛ اگر شما علیه ایشان اقدام ننمایید، ما به شما باور نمی کنیم. قدم دوم: به (توافقات) میکانیزم چهار جانبه پیرامون (عناصر) آشتی پذیر و آشتی نا پذیر عمل کنید تا صلح آغاز شود؛ سوم، کسانیکه صلح را رد میکنند از پاکستان اخراج گردند.

 

این مقام ترکیه، علت دستگیری این دو جنرال را دست داشتن در کودتای نافرجام اخیر در این کشور عنوان می کند.

رسانه های ترکیه گزارش دادند که این دو جنرال پس از همکاری اطلاعاتی کشورشان با مقامات امارات متحده عربی دستگیر شده اند.

خبرگزاری دولتی ترکیه هویت این دو جنرال را مهمت کایت باکر فرمانده نیروهای ترکیه در افغانستان و برید جنرال سنر تاپک معرفی کرده است.

لازم به ذکر است که در ۲۶ سرطان/تیر (۱۵ جولای) ارتش ترکیه در اقدامی دست به کودتا علیه دولت رجب طیب اردوغان رئیس جمهوری این کشور زد، که اما این کودتا نافرجام باقی ماند و شکست خورد.

دولت ترکیه تاکنون بیش از ۴۰ هزار نفر را در پیوند به این رویداد بازداشت کرده است.

در این رویداد همچنین ۲۰ تن دیگر زخمی شده اند.

مقامات پولیس جاپان می گویند این رویداد در شهر ساگاهیمارا در ۵۰ کیلومتری غرب شهر توکیو پایتخت جاپان به وقوع پیوسته است.

براساس گفته های پولیس، جوانی ۲۶ ساله به نام ساتوشی ایماتسو در ساعات اولیه صبح امروز از پنجره یک آسایشگاه معلولین وارد می شود و با چاقو به معلولین این آسایشگاه حمله می کند.

پس از این حادثه، ایماتسو خودش را به اداره پولیس این شهر معرفی می کند و به جرمش اعتراف می کند.

پولیس ساگاهیمارا می گوید که در درون موتر/خودروی این شخص تعدادی چاقو یافته اند، که یکی از این چاقوها خون آلود است.

لازم به ذکر است که کشتار گسترده امروز، بدترین کشتار گسترده جاپان از جنگ جهانی دوم به این سو می باشد.

ایماتسو پیش تر در این آسایشگاه معلولین کار می کرده است، و چندی قبل از کارش اخراج شده بود.

برخی مقامات می گویند که اخراج شدن وی از کار، انگیزه او از این قتل ها بوده است، اما برخی منابع دیگر به نقل از خود او گفته اند که وی از معلولین متنفر بوده و می خواسته تا در جاپان هیچ معلولی وجود نداشته باشد.

گفتنی است که این گونه رویدادها در جاپان بسیار نادر است، زیرا این کشور قوانین بسیار محدود کننده ای در خصوص حمل سلاح و بخصوص چاقو دارد.

گرچه این رویداد تنها رویدادی این گونه در جاپان نبوده است، اما بدترین کشتار گسترده از جنگ جهانی دوم به این سو محسوب می شود. در سال ۲۰۰۱، هشت کودک در مکتبشان در شهر اوساکا به ضرب چاقو کشته شدند. و در سال ۲۰۰۸ نیز، راننده یک لاری پس از اینکه موترش را به سوی جمعیتی دواند، از موترش پیاده شده وهفت تن را به ضرب چاقو کشت.

پولیس می گوید این نوجوان ۱۶ ساله احتمالا از طرح تیرانداز اطلاع داشته است.

پولیس آلمان پس از آنکه متوجه شد در گفته های تازه این نوجوان ۱۶ ساله افغان اختلافاتی نسبت به گفته های قبلی او در خصوص ارتباطش با علی سنبلی مهاجم ایرانی آلمانی فروشگاه شهر مانشن وجود دارد، او را بازداشت کرد.

پولیس آلمان در بیانیه ای گفت احتمال می دهیم این نوجوان ۱۶ ساله افغان با مهاجم روز جمعه فروشگاه المپیا همدست باشد. و یا اینکه او از از وقوع این حمله اطلاع داشته است.

لازم به ذکر است که این نوجوان افغان پس از رویداد تیراندازی خود به صورت داوطلبانه به پولیس مراجعه کرد.

پولیس آلمان اما کمی بعد متوجه شد که به احتمال زیاد این نوجوان افغان با تیرانداز فروشگاه در گذاشتن پست های فیس بوکی برای دعوت دیگر نوجوانان به رستورانت برای غذای رایگان همدست بوده است.

پولیس به همین دلیل مشکوک است که به احتمال زیاد این نوجوان از طرح علی سنبلی آگاه بوده است، اما گزارش نکرده است.

گفتنی است که روز جمعه گذشته یک نوجوان ۱۸ ساله ایرانی آلمانی به نام علی سنبلی پس از دعوت کردن چندین نوجوان دیگر به یک رستورانت مک دونالد در شهر مانشن آلمان، به سوی آنان و دیگر افراد حاضر در رستورانت، و همچنین بیرون از رستورانت در درون فروشگاه المپیای این شهر آتش گشود.

در این رویداد ۹ تن کشته شده و ۱۵ تن دیگر زخمی شدند.

علی سنبلی سپس خود را به ضرب گلوله خود از پای در آورد.

مقامات قضایی این کشور می گویند که علی سنبلی بدلیل بازی بیش از حد بازی های ویدیویی خشن از نوعی بیماری روانی خفیف رنج می برده، و او طرح این حمله را از یک سال پیش چیده بوده است.

 

لازم به ذکر است که محمد نواز شریف نخست وزیر پاکستان روز جمعه گفته بود که کشمیر سرانجام به خاک پاکستان خواهد پیوست.

سوشما سوراج وزیر خارجه هند اما گفت پاکستان آرزویی خطرناک در ذهن دارد که کشمیر روزی به خاک این کشور خواهد پیوست. اما این رویا هیچ گاه به واقعیت نمی رسد. پاکستان به خشونت های کشمیر دامن می زند و تروریسم را در این منطقه رشد داده است.

خانم سوراج افزود “طرح پاکستان هیچ گاه موفق نخواهد شد.”

وزیر خارجه هند همچنین علاوه کرد “نواز شریف مظفر وانی را شهید خطاب می کند؟ آیا او نمی داند که مظفروانی رهبر حزب المجاهدین بود؟ آیا او نمی داند برای سر مظفر وانی یک میلیون روپیه جایزه تعیین شده بود؟ مظفر وانی مسئولیت مرگ بسیاری از نیروهای امنیتی را به عهده دارد.”

او تاکید کرد که پاکستان در حال دامن زدن به فعالیت های ترویستی در خاک هند از طریق شخصیت هایی چون حافظ سعید و دیگر چهره های تروریستی است.

خانم سوارج همچنین در واکنش به اظهارات نواز شریف گفت “کشوری که علیه شهروندان خودش از سلاح استفاده می کند، هیچ حقی ندارد که در خصوص نیروهای نظامی و پولیس ما حرفی بزند، حتی در بدترین شرایط. نیروهای امنیتی ما به شهروندان و هم میهنانشان احترام نشان داده اند. در ناآرامی های کشمیر تاکنون 1700 نیروی امنیتی زخمی شده اند.”

نواز شریف نخست وزیر پاکستان روز جمعه طی یک سخنرانی در مظفرآباد این کشور گفت “روزی خواهد رسید که کشمیر به پاکستان خواهد پیوست. کشمیری ها حق انتخاب دارند و پاکستان آنها را تنها نمی گذارد.”

وی تاکید کرد جنبش استقلال طلبان را نمی توان با زور نیروهای امنیتی سرکوب کرد.

لازم به ذکر است که دره کشمیر در شمال هند و پاکستان 16 روز پیش شاهد آغاز ناآرامی ها بود که منجر به برقراری حکومت نظامی و منع رفت و آمد و تعطیلی مغازه ها و تمامی اداره جات دولتی شد.

این ناآرامی ها پس از آن شروع شد که برهان مظفر وانی رهبر جوان حزب المجاهدین جدایی طلبان کشمیر از هند توسط نیروهای امنیتی هند کشته شد.

دره کشمیر گرچه به لحاظ قانونی متعلق به کشور هند می باشد، اما بیشتر جمعیت این منطقه مسلمان هستند، و برخی ساکنان این منطقه خواهان پیوستن کشمیر به پاکستان می باشند.

 

 

نپتون عظیمی و محمد ضمیر کریمی اعضای این انجمن امیدوارند که بتوانند حداقل یک یا دو دانشجو از افغانستان را برای ادامه تحصیل به کانادا ببرند.

لازم به ذکر است یک گروه از فعالان مدنی افغانی کانادایی در شهر هالیفکس کانادا در تلاشند تا پول هایشان را جمع کنند و بتوانند برای یک یا دو دانشجوی افغان شرایط تحصیلی مناسبی را در کانادا فراهم کنند.

نپتون عظیمی رئیس این انجمن می گوید که تقریبا 30 خانواده افغان در شهر هالیفکس اقامت دارند و تصمیم به این اقدام گرفته اند.

وی گفت “گرچه تعداد این خانواده ها کم است، اما واقعا اجتماع خوب و حمایت کننده ای هستند.”

عظیمی افزود اولین کار انجمن این است که یک تیم چهارنفره را به افغانستان می فرستد تا سطح کیفی تحصیلات را در افغانستان بسنجند، و سپس محصلانی که تمایل به درس خواندن در یکی از دانشگاه های کانادا را دارند پیدا کنند.

محمد ضمیر کریمی یکی از اعضای این انجمن می گوید دانشجویان با استعداد زیادی در افغانستان هستند که اما فرصت داشتن تحصیلات بهتری را هیچ گاه نداشته اند.

 

عبدالقدیر بلوچ تاکید کرده است که تاریخ تمدید شده برای مهاجرین افغان تا پایان سال 2016 است و این تاریخ دیگر تمدید نخواهد شد.

عبدالقدیر بلوچ وزیر امور ایالتی پاکستان می گوید که پاکستان می خواهد که مهاجرین افغانستان داوطلبانه و با احترام به کشورشان بازگردند.

آقای بلوچ در پاسخ به سوال خبرنگار ایرنا مبنی بر اینکه چه اقدامی صورت خواهد گرفت اگر افغان ها پاکستان را ترک نکنند، گفت: “در حال حاضر تصمیم گرفته شده که آنها را مهاجرین غیرقانونی قلمداد کنیم، و در خصوص اقدامات بعدی در زمان مناسب تصمیم گیری خواهد شد.”

این مقام پاکستانی همچنین از دولت افغانستان و کمیشنری عالی سازمان ملل برای مهاجرین خواست تا زمینه را برای عودت این مهاجرین فراهم سازند.

گفتنی است که تقریبا بیست روز پیش، پاکستان اقامت مهاجرین قانونی افغان را در خاک کشورش تا پایان سال 2016 تمدید کرد.

این کشور در حدود 1.5 میلیون مهاجر قانونی افغان را در خود جای داده است و گفته می شود بیش از یک میلیون مهاجر افغان دیگر به صورت غیر قانونی در این کشور اقامت دارند.

 

برخی از کاربران طرفدار گروه تروریستی داعش نوشته اند “هر شخص و یا چیزی که کافران را بکشد ما خوشحال می شویم.”

یکی دیگر از این کاربران نوشته است “اروپا هم اکنون تحت سلطه خلافت داعش است. منتظر اعلام رسمی داعش (دولت اسلامی عراق و شام) هستیم.”

لازم به ذکر است که عصر روز گذشته، یک مهاجم ایرانی آلمانی ابتدا در رستوارنت غذاهای فست فود به سوی مردم آتش گشود و سپس بیرون آمده و به بازدیدکنندگان فروشگاه المپیا شلیک کرد.

در این حادثه 9 تن جانشان را از دست دادند و 16 تن دیگر بشدت زخمی شدند.

پس از این رویداد، مهاجم خودش را به ضرب گلوله کشت؛ اقدامی که مهاجمان تروریستی تاکنون از خود نشان نداده اند.

پولیس آلمان می گوید هنوز هیچ ارتباطی میان مهاجم و گروه های ترویستی از جمله داعش پیدا نکرده است و به احتمال زیاد مهاجم به تنهایی و بدون هیچ گونه وابستگی این حمله را انجام داده است.

گفتنی است که مهاجم، پیش از حمله، دوستان و هم سن و سال هایش را به رستورانت مک دونالد برای صرف غذا دعوت کرده بود.

 

همچنین در این حادثه 16 تن از جمله چندین کودک دیگر بشدت زخمی شدند که وضعیت صحی 3 تن از این زخمی ها بسیار وخیم گزارش شده است.

پولیس آلمان می گوید که به احتمال زیاد این جوان ایرانی آلمانی به تنهایی این حمله را انجام داده است و وابسته به گروه خاصی نبوده است.

“هنوز هیچ شواهدی در دست نداریم که نشان بدهد این یک حمله تروریستی بوده است.”

مقامات پولیس این کشورتحقیقاتشان را در خصوص انگیزه مهاجم از این حمله آغاز کرده است.

پولیس آلمان مهاجم را دوتابعیته معرفی می کند و می گوید که وی پس از حمله با شلیک گلوله به خودش خودکشی کرده است.

لازم به ذکر است که آنگلا مرکل صدر اعظم آلمان قرار است امروز در جلسه ای اضطراری با رئیس ارتش، وزیر داخله و برخی مقامات اطلاعاتی این کشور اشتراک کند تا ابعاد این حادثه را بررسی کنند.

مقامات پولیس آلمان امروز صبح در کنفرانس خبری گفتند که این مهاجم ابتدا تیر اندازی را در یک رستورانت غذاهای فست فود شروع کرده و سپس وارد فروشگاه المپیا شد و به سوی بازدیدکنندگان از فروشگاه شلیک کرد.

مقامات اطلاعاتی آمریکا به نقل از مقامات آلمانی گفتند که تاکنون هیچ ارتباطی میان این مهاجم و گروه تروریستی داعش و یا اقدام تروریستی پیدا نکرده اند.

از سویی دیگر تاکنون هیچ فرد و یا گروهی مسئولیت این رویداد را به عهده نگرفته است، اما طرفداران گروه تروریستی داعش در صفحات اجتماعی ابراز خوشحالی می کنند.

 

 

جدایی طلبان مسلمان این منطقه از کشمیر نیز از طرفدارانشان خواسته اند که مغازه ها و تجارتشان را تعطیل کنند.

مقامات هندی که ترس از تعرضات خشونت آمیز دارند صدها تن از نیروهای امنیتی اش را با تجهیزات کامل ضد شورش به محل اعزام کرده است تا محدودیت ها را بیشتر کرده و از اعتراضات جلوگیری کنند.

نیروهای امنیتی بسیاری از سرک ها را با بلوکه ها و سیم های خاردار مسدود کرده اند که از رفت و آمد آزادانه مردم و وسایط نقلیه جلوگیری به عمل آید.

لازم به ذکر است که خشونت ها در دره کشمیر زمانی آغاز شد که رهبر جوان جدایی طلبان کشمیر از هند به نام برهان مظفر وانی به همراه دو تن از همراهانش به دست نیروهای امنیتی هند کشته شدند.

با کشته شدن برهان وانی خشونت ها در دره کشمیر آغاز شد و محدویت ها نیز در این منطقه اعمال گردید.

براساس گزارش ها، تاکنون در این درگیری ها 40 تن جانشان را از دست داده اند و بیش از 2 هزار تن نیز زخمی شده اند.

رسانه های محلی همچنین گزارش کردند که شب گذشته یک جوان دیگر در شفاخانه ای محلی بر اثر جراحت شدیدی که داشت جان سپرد.

یک مقام ارشد هندی گفت محدودیت ها تا زمان آرامش در کل منطقه برقرار خواهد بود.

بازارها، تجارت، مکاتب، بانک ها، نهادهای دولتی و غیر همچنان تعطیل هستند و وسایط نقلیه نیز هیچ عبور و مروری ندارند.

ساکنان محلی می گویند که به دلیل این محدویت ها و تعطیلی ها با کمبود شدید مواد غذایی و دارویی مواجه شده اند.

خدمات رسانی تلفون های همراه و انترنت همچنان در این مناطق قطع است. دولت محلی هند تمامی رهبران جدایی طلبان را در حبس خانگی نگه داشته اند تا از اشتراک آنها در تعرضات ضد دولتی هند جلوگیری کنند.

لازم به ذکر است در سال 2010 نیز در موجی مشابه از همین درگیری ها، دست کم 100 تن جانشان را از دست دادند و ماه ها این درگیری به طول انجامید.

همچنین گفتنی است که حزب جدایی طلبان کشمیر از هند از سال 1989 در کشمیر تحت کنترول هند فعالیت دارد.

دره کشمیر که در منطقه هیمالیا واقع شده است منطقه تحت نزاع پاکستان و هند بوده است و دو کشور مدعی مالکیت ان را دارد.

دو کشور از زمان گرفتن استقلال از بریتانیا، سه مرتبه با هم جنگ کرده اند، که دو مرتبه این جنگ ها مخصوصا بر سر کشمیر بوده است.

دیروز پنجشنبه، پاکستان با ارسال نامه ای رسما از کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل خواست تا در این خصوص مداخله کرده و از جان ساکنان کشمیری در برابر نیروهای امنیتی هند محافظت کند.

در این نامه همچنین پاکستان از هند خواسته است تا به تعهدات بین المللی اش در خصوص به رعایت قوانین حقوق بشری عمل کرده و به قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل متحد درباره جامو و کشمیر پایبند باشد.

سابقه نزاع میان پاکستان و هند

کشمیر در زمان تسلط بریتانیا بر شبه قاره هند، با وجودی که اکثر مردم آن مسلمان بودند، تحت حکومت فرمانروای هندو مذهب منطقه قرار داشت. هنگام تقسیم مستعمره هند به دو کشور مستقل هند و پاکستان، قرار بود سرزمین‌های مسلمان نشین به پاکستان و سرزمین‌های هندو نشین به هند واگذار شود، اما فرمانروای کشمیر شخصا تصمیم گرفت سرزمین خود را در اختیار هند بگذارد.

هنگام برقراری آتش بس سال 1949، حدود یک سوم از سرزمین کشمیر، در تصرف پاکستان باقی ماند و هند نیز در سال 1954 انضمام رسمی بخش تحت کنترل خود – موسوم به جامو و کشمیر – را به خاک خود اعلام کرد.

چند سال بعد مجدداً جنگ دیگری بین دو کشور رخ داد. بدین ترتیب که در سال 1965، حملات ارتش پاکستان در خط آتش بس، واکنش نظامی هند و عبور نیروهای هندی از خط مرزی دو کشور در ناحیه لاهور پاکستان را در پی آورد. جنگ دوم نیز سرانجام با میانجیگری روسیه خاتمه یافت و در جنوری سال 1966، رهبران وقت دو کشور در تاشکند، موافقتنامه‌ای را مبنی بر خروج نیروهای خود از خاک یکدیگر و تعهد به حل و فصل مسالمت آمیز اختلافات دوجانبه امضا کردند.

با این همه، بحران کشمیر و تیرگی روابط هند و پاکستان همچنان ادامه یافت. جنگ سوم، در سال 1971 و در پی حمایت هند از شورش استقلال طلبان پاکستان شرقی در مقابل پاکستان اتفاق افتاد که نهایتاً به تشکیل کشور مستقل بنگلادش منتهی شد که آتش بس سال 1972 و شناسایی بنگلادش توسط پاکستان در سال 1974، به این بحران خاتمه داد. شورش و ناآرامی در کشمیر از سال 1989 شروع شد. آنچه که در این سال منجر به انتقال مبارزات مردمی به فاز نظامی شد، ناامیدی مردم کشمیر از دستیابی به حقوق اولیه شان از طرق سیاسی بود. در سال‌های بعد نیز اختلاف بر سر کشمیر باعث بروز دوره‌های متناوب تنش بین هند و پاکستان و تلاش هایی برای رفع اختلافات شد.

در سال 1996، دو دولت کوشیدند مذاکراتی را برای حل اختلاف خود به صورت جدی دنبال کنند. این اقدامات به خصوص در سال 1997 و مذاکرات وزیران خارجه هند و پاکستان در دهلی امیدهایی را برای رفع نهایی بحران به همراه داشت. با این همه، تنش در روابط دو کشور،که فعالیت جدایی طلبان کشمیر هند به آن دامن می‌زد، هرگز به طور کامل رفع نشد. در سال های بعد مبارزان مسلمان مخالف حکومت هند در کشمیر با هدف الحاق دو بخش این سرزمین دست به شورش مسلحانه زدند که در جریان آن تاکنون بیش از 40 هزار نفر کشته شده‌اند.

هند پاکستان را به حمایت از مبارزان مسلمان کشمیر متهم می کند.

 

 

جان کری وزیر خارجه آمریکا در این نشست گفت “ما هم اکنون تلاشی مثال زدنی و تاریخی انجام می دهیم. هیچ ائتلافی مانند این ائتلاف تاکنون وجود نداشته است. ما از دستورالعمل های از پیش نوشته شده علیه این گروه استفاده نمی کنیم، بلکه ما این دستورالعمل را هم اکنون می نویسیم.”

اشتون کارتر وزیر دفاع آمریکا با بیان اینکه این نشست اولین نشست اعضای ائتلاف ضد داعش است گفت هم اکنون برنامه های خوب با نتایج مشخصی علیه این گروه داریم. این هفته، برنامه های بیشتر با تعهدات مشخصی برای نابودی گروه تروریستی داعش طرح می کنیم.

وی افزود اولین اولویت ائتلاف، نابودی داعش است. اما این تلاش در این جا تمام نمی شود. ائتلاف در نظر دارد تا به پولیس و نیروهای امنیتی محلی کمک کند تا از حملات تروریستی این گروه در خانه هایشان جلوگیری کنند.

لازم به ذکر است که گرچه در این نشست وزرا در خصوص دستاوردهای این ائتلاف در مبارزه با داعش به گفتگو پرداختند، اما بیشتر صحبت ها متمرکز بر برنامه هایی بود که پس از نابودی این گروه باید انجام شود.

جان کری در این نشست همچنین اعلام کرد که سازمان پولیس بین الملل اینترپول نیز به ائتلاف ضد داعش پیوسته است. اینترپول می تواند به اعضای ائتلاف در شناسایی و ممنوع الورود کردن تروریستان خارجی به کشورها کمک کند و می تواند شبکه ارتباطی تروریستان را نیز مختل نماید.

وزیر خارجه آمریکا همچنین در این نشست از کمک دو میلیارد دالری این ائتلاف به کشور عراق خبر داد تا این کشور بتواند ثبات اجتماعی مناطقی که از تصرف داعش خارج شده است را برقرار کند.

لازم به ذکر است که ائتلاف ضد داعش تقریبا دو سال پیش و به رهبری آمریکا ایجاد شد.

افغانستان نیز سال گذشته به این ائتلاف پیوست.

 

 

در این بازی، شما بدون توجه به موقعیت تان، در دنیای واقعی به دنبال پوکمون هایی هستید که در اطرافتان ممکن است پنهان شده باشند و شما باید آنها را شکار کنید تا امتیازتان را بالا ببرید. این بازی از دوربین پشت موبایلتان برای نمایش پوکمون ها در دنیای واقعی استفاده می کند.

شما همین طور که در دنیای واقعی در حال راه رفتن هستید، باید به دقت به صفحه موبایلتان خیره شوید تا پوکمون هایی که در نقشه ظاهر می شوند را ببینید و شکارشان کنید.

اما همانطور که این بازی با استقبال فراوان از سوی گیم بازها مواجه شده، به همان مقدار نیز نگرانی هایی را برای مقامات بسیاری از کشورها فراهم کرده است. این نگرانی ها شامل وارد شدن ناخودآگاه افرادی که غرق در بازی شده اند به مکان هایی که ممنوعه است و یا سرقت از اشخاص و یا مکان هایی که می توان به سادگی از انها سرقت کرد.

همچنین، موضوعی دیگر که نگرانی بسیاری ها را به دنبال داشته است، موضوع بی احترامی بازی کننده ها به مکان های مقدس و یا فرهنگی است. برای مثال، در واشنگتن، موزیم هلوکوسات و قبرستان ملی آرلینگتون مجبور شده است قوانین سخت گیرانه ای را وضع کنند، و از بازدید کننده ها خواسته اند تا در این اماکن بازی “پوکمون گو” نکنند.

اما این نگرانی ها تنها در ایالات متحده نیست، برای مثال، پولیس در شهر انتورپ در کشور بلجیوم نیز هشداری برای راننده ها صادر کرده است که مواظب افراد پیاده که در حال بازی “پوکمون گو” هستند باشند.

یک مقام ارشد پولیس بلجیوم گفت “بازی کننده ها آنقدر چشم هایشان را به صفحه موبایلشان می دوزند و جذب بازی می شوند که هیچ توجهی به ترافیک ندارند.” پولیس این کشور همچنین به شهروندانش هشدار داده است که مراقب جنایتکاران باشند که از حواس پرستی بازی کننده ها سو استفاده کرده و از آنها سرقت نکنند.

در بوسنی و هرزگوبین نیز، مقامات یک سازمان خیریه که از افرادی که از انفجار ماین های بجا مانده از جنگ بالکان ها آسیب دیده اند مراقبت می کند و یا این ماین های به جا مانده را خنثی می کند به شهروندانش هشدار داده است که هنگام بازی مراقب باشند که به مکان های با خطر وجود ماین وارد نشوند.

در کشورهای مسلمان نیز وضع به همین گونه است. برای مثال هفته گذشته، یکی از چهره های مذهبی سرشناس کشور مصر فتوایی علیه این بازی صادر کرد و گفت که این بازی به کودکان، قمار از طریق نشانه های اسراییلی و فراماسونی آموزش می دهد. معاون دانشگاه الازهر مصر نیز به تازگی علیه این بازی فتوایی صادر کرده است و گفته است که این بازی مانند نوشیدن الکول حرام است.

عباس شومان معاون دانشگاه الازهر گفت “این بازی مردم را به مانند الکلولیانی مست تبدیل می کند که در سرک ها و جاده ها چشم هایشان را به صفحه موبایلشان دوخته اند تا بتوانند پوکمون های خیالی را شکار کنند. یعنی مردم زندگی و کارشان را فدای شکار پوکمون می کنند؟”

در همین حال، مهمت بایراکتوتار ریئس اتحادیه ملا امامان ترکیه ضمن نارضایتی از این بازی گفت که افراد بدون توجه به مکان های مقدس و یا مساجد وارد این اماکن می شوند تا بتوانند پوکمون هایشان را شکار کنند.

وی گفت “این بازی به اهمیت و ساحت مقدس مساجد که زیباترین مکان عبادت در دین اسلام است اهانت می کند. من می خواهم که این بازی در ترکیه ممنوع اعلام شود.”

همچنین مقامات صحی ترکیه نیز از افرادی که به این بازی می پردازند خواسته اند که در طول روز از این بازی خودداری کنند. آنها گفته اند “ما به افرادی که پوکمون گو بازی می کنند توصیه می کنیم بین ساعت های 11 ظهر تا 4 بعدازظهر به دنبال پوکمون نباشند، زیرا در این ساعات، خورشید با زاویه ای کاملا مستقیم بر زمین می تابد. همچنین از افراد می خواهیم که در خیابان ها و سرک ها حواسشان به اطرافشان باشند و چشم هایشان را از صفحه موبایلشان بیرون آورند.”

مقامات ارتش اسرائیل نیز به سربازانشان گفته اند که هنگام وظیفه از این بازی نکنند.

چندی پیش، مردی فرانسوی در اندونزی که حال بازی پوکمون گو بود ناخود آگاه وارد یک پایگاه نظامی در این کشور شد و از سوی مقامات اندونزی ساعاتی را در بازداشت بسر برد.

اما شاید شدیدترین برخورد از طرف روسیه باشد. آندرو پولیکوف یک رهبر قزاق در سن پترزبورگ به همراه همکارانش به دنبال ممنوعیت دولتی این بازی در روسیه هستند.

وی گفت “مردم باید از این دنیای مجازی رقت بار بیرون بیایند. این بازی بوی بد شیطان را می دهد. بجای اینکه مردم وقتشان را هدر بدهند، کارهای بسیار جذابی در دنیای واقعی وجود دارد که می توانند انجام دهند.”

دیمیتری پسکوف یک سخنگوی ارشد دولت روسیه به افرادی که پوکمون گو بازی می کنند هشدار داد تا وارد مکان های مشهور در مسکو نشوند.

وضع در کوریایی جنوبی هم تقریبا به همین منوال است، اما افراد در این کشور به خوبی نمی توانند بازی کنند زیرا استفاده گوگل مپ در این کشور توسط دولت محدود شده است. اما بازی کنان پوکمون ها راهی پیدا کرده اند که می توانند تنها در یکی از شهرهای این کشور بازی کنند.