دسته: اقتصاد

به گزارش رها، یونس رهنورد رئیس اداره اقتصاد هرات گفت: درسال مالی گذشتبه بیش از یکصد ملیون دالر از مؤسسات ملی و بین المللی جذب پروژه های انکشافی این ولایت شده است.

وی افزود که در سال گذشته بر پیشرفت صدها پروژه توسعوی نیز نظارت شده است.

در همین حال، محمد داود انوری شهردار هرات، از اختصاص دو میلیون یورو از سوی اتحادیه‌ی اروپا از طریق برنامه‌ حمایت از شهرداری خبر داد.

آقای انوری گفت:” قرار است از طریق این برنامه در پانزده ناحیه شهر هرات پلان‌های تفصیلی تدوین و یک پروژه نمونه‌ای نیز اجرا ‌شود.”

از سویی هم، محی الدین نوری معاون و سرپرست مقام ولایت هرات که ریاست این جلسه را بر عهده داشت، از تلاش‌های مسئولان در جهت تحقق و تطبیق پروژه‌های انکشافی در سال گذشته‌ی مالی و هم‌چنان مصرف نزدیک به صد درصد بودجه قدردانی نمود.

سرپرست مقام ولایت هرات با تأکید بر نظارت جدی از پروژه‌های در حال ساخت در سطح شهر و ولسوالی‌های ولایت هرات گفت:” در سال روان این نظارت‌ها جدی‌تر خواهد بود.”

معاون مقام ولایت می‌گوید که نظارت باید بگونه‌ای صورت گیرد تا قبل ازینکه در اجرا و تکمیل پروژه مشکل جدی بروز نماید، جلوی آن گرفته شود.

سید غفور هاشمی ثاقب_هرات

به گزارش رها، محی الدین نوری معاون و سرپرست مقام ولایت هرات، در جریان بازدید از این پالایشگاه نفت، خواهان توجه به کیفیت مواد نفتی تولیدی شد.

سرپرست مقام ولایت هرات افزود که رعایت استاندردهای بین‌المللی در راستای پالایش و تولید مواد نفت و استفاده از مواد خام با کیفیت، ضمن تضمین کیفیت تولیدات پالایشگاه، تضمین کننده حفظ محیط زیست خواهد بود.

آقای نوری گفت:” بر تولیدات این پالایشگاه با جدیت نظارت می‌کنیم تا ضمن تولید مواد باکیفیت از تخریب احتمالی محیط زیست نیز جلوگیری شود.”

سرپرست مقام ولایت هرات، ابراز امیدواری کرد، تا با آغاز بکار رسمی این پالایشگاه، بخش زیادی از واردات مواد نفتی کاهش یابد.

در همین حال، نوید احمد وفا رئیس اتحادیه‌ مواد نفتی هرات، خواهان توجه به کیفیت مواد نفتی تولیدی این پالایشگاه شد.

همچنان محمد آصف علیزایی رئیس مواد نفتی ولایت هرات، نیز از سرمایه‌گذاری در عرصه‌ای تصفیه و تولید مواد نفتی استقبال نموده و آرزو برد تا با بهره‌برداری کامل این پالایشگاه، بخش قابل ملاحظه‌ای از نیازمندی بازار هرات به مواد نفتی تأمین گردد.

از سویی هم، مسئولان این پالایشگاه می‌گویند که مجهزترین دستگاه‌ها و امکانات مورد نیاز این پالایشگاه را از کشورهای معتبر جهان وارد و نصب نموده اند.

به گفته آنان، مواد اولیه مورد نیاز تولید دیزل، پطرول و نفت بصورت نیمه خام از کشورهای منطقه وارد و توسط دستگاه‌های پیشرفته تصفیه و به بازار عرضه می‌شود.

گفتنی است که پالایشگاه نفت انصار، سومین پالایشگاه نفت در سطح هرات می‌باشد که در حال حاضر به فعالیت آزمایشی خویش آغاز کرده است.

در این پالایشگاه، در حال حاضر زمینه‌ی کار دایم برای ۸۰ نفر مهیا شده و قرار است این رقم به ۳۰۰ نفر افزایش پیدا کند.

ظرفیت تولید مواد نفتی در این کارخانه روزانه ۴۵۰ تُن می‌باشد که در صورت تأمین مواد خام اولیه‌ای آن، نیازمندی بازار هرات را برطرف می‌کند.

به گزارش رها، بودجه ملی سال 98 با اکثریت آراء به تصویب مجلس نمایندگان رسید.

مجموع بودجه مالی سال ۱۳۹۸ خورشیدی، ۳۹۹ میلیارد افغانی پیش‌بینی شده است که از این میان، ۲۷۵ میلیارد آن برای بودجه عادی و ۱۲۴ میلیارد آن برای بودجه انکشافی اختصاص یافته است.

گفتنی است که مجموع بودجه ملی سال ۱۳۹۷ خورشیدی ۳۷۷ میلیارد افغانی شامل ۲۶۶ میلیارد بودجه عادی و ۱۱۰ میلیارد افغانی بودجه انکشافی بود که با این حساب، بودجه سالی ۱۳۹۸ خورشیدی، ۱۲ درصد افزایش یافته است.

اولویت در بودجه ملی سال مالی ۱۳۹۸ به امنیت، زیربناء، معارف و بهداشت اختصاص داده شده است.

پروژه های سرک‌های شهری و روستایی، کمپلکس اداری، توسعه ترانسپورت در کابل و ولایات، میثاق شهروندی، برنامه‌های زراعت و مالداری، ایجاد مراکز درمانی برای معتادان، عرضه خدمات صحی برای همه به شمول کوچی‌ها، برنامه اصلاح کیفیت معارف، انکشاف تحصیلات عالی و ارتقاء دانشگاه‌ها، اعمار مکاتب به ویژه مکاتب برای تیز هوشان در ۷ شهر بزرگ کشور از مواردی است که در سند بودجه سال مالی ۱۳۹۸ به چشم می‌خورد.

 

 

 

به گزارش رها، یک مرغداری برای تولید مرغ گوشتی یکشنبه 9 جدی در ولایت بلخ افتتاح شد.

بشیر مژده مسئول بخش مرغداری ولایت بلخ گفت: امروز ما در حومه‌ی شهر مزار شریف شاهد افتتاح یک فابریکه پرورش مرغ هستیم که می تواند مصرف گوشت مرغ مردم را تأمین کند.

وی گفت: واردات گوشت های مرغ بی کیفیت، جامعه را دچار مشکل ساخته، ما با افتتاح این مرکز نیازهای مردم را برآورده و گوشت با کیفیت و سالم را در بازار عرضه می کنیم.

آقای مژده افزود: فارم مرغداری و تولید جوجه در ولایت بلخ نه تنها بلخ، حتی می تواند نیازمندی تمام ولایات سمت شمال را تأمین کند.

وی تصریح کرد که چهار فابریکه بزرگ پرورش مرغ در سطح ولایت بلخ ظرفیت تولید یک میلیون و هشتاد هزار جوجه را در ماه دارا است این در حالی است که مصرف گوشت مرغ توسط مردم در یک ماه حدودا ۶۰۰ هزار مرغ میرسد.

مژده عنوان کرد که اگر به مرغداران بلخ توجه صورت گیرد حتی می توانیم به سایر ولایات مرکزی و همجوار مرغ صادر کنیم.

آرش یونسی رئیس اتاق های تجارت ولایت بلخ نیز می گوید: خوشبختانه امروز بخش دام داری ولایت بلخ به طرف خود کفایی در حرکت است از مردم و تاجران می خواهیم که در عرصه مصرف تولیدات داخلی توجه نمایند.

یونسی اظهار داشت که ولایت بلخ در بخش های دام داری، لبنیات و روغن های طبیعی خودکفا شده و حتی در ولایاتی چون سمنگان، جوزجان و سرپل صادر می شود.

شیر محمد نورخیل؛ یک تن از کارمندان فابریکه پرورش مرغ مژده می گوید در این فابریکه تخم های مرغ جدا سازی شده ضد عفونی می شود، مرحله بعدی تخم ها داخل ماشین قرار می گیرند بعد از ۲۱ روز جوجه تولید می گردد.

نورخیل می افزاید که در هر ۲۱ روز ما می توانیم ۲۰۰ هزار جوجه مرغ را تولید کنیم و اگر دولت توجه بیشتری نماید ما قادر هستیم که در هر ۲۱ روز ۴۰۰ هزار جوجه  تولید نماییم.

حمایت از بخش خصوصی و تولیدات داخلی می تواند هم از لحاظ اقتصادی به صرفه باشد و هم موجب ایجاد اشتغال برای مردم جویای کار می شود.

به گزارش رها،«سید میرزاحسین احسانی» فعال فرهنگی و رسانه ای در یادداشتی اختصاصی به موضوع منابع فراوان تولید برق و خاموشی شهرهای افغانستان بویژه کابل پرداخته است.

در این یادداشت آمده است: برق یکی از مهم‌ترین انرژی‌های پاک است که برای اقتصاد ورشکسته افغانستان اهمیت بسزایی دارد و از زیربنایی‌ترین و ضروری‌ترین نیاز مردم افغانستان به شمار می‌رود.

افغانستان در خاموشی به سر می‌برد

برق در قرن 21 چیز پیش پا افتاده‌ای است زیرا همه کشورها از نعمت آن بهره می‌برند و متأسفانه افغانستان تنها کشور آسیایی است که با وجود منابع سرشار و فراوان تولید برق در خاموشی به سر می‌برد و حتی مردم پایتخت یعنی شهروندان کابل از کمبود برق رنج می‌برند.

بیشتر ولایت‌های افغانستان یا برق ندارند و در قرن 21 از فانوس استفاده می‌کنند و یا با کمبود شدید برق مواجه هستند. این درحالی است که افغانستان منابع فراوان برای تولید برق دارد. در این نوشتار به چند نکته اشاره می‌کنم:

در طول 14 سال گذشته وازرت انرژی و آب کشور به جای تلاش برای تولید برق، تمام تلاشش به واردات برق از کشورهای همسایه معطوف بوده است و از کشورهای همسایه یعنی: ایران، ترکمنستان، تاجیکستان و ازبکستان برق وارد کرده است که بعضا با مشکلاتی نیز مواجه شده است.

در حالی که می‌توانست با استفاده از کمک‌های جامعه جهانی به بازسازی و توسعه نیروگاه‌های تولید برق و تأسیس نیروگاه‌های جدید بپردازد و از منابع فراوان کشور برای تولید برق استفاده کند و نیاز مبرم مردم را تأمین کند.

منابع تولید برق

منابع تولید برق فروان در کشور افغانستان وجود دارد که بدون استفاده هدر می‌رود و تلاش قابل توجهی برای استفاده از آنها برای تولید برق صورت نگرفته است که در ذیل به آنها اشاره می‌کنیم.

الف: آب. افغانستان به دلیل کوهستانی بودن رودخانه‌های پر آب زیادی دارد که می‌توان با احداث سد بر روی این رود خانه‌ها چند هدف را همزمان پیش برد.

تولید برق برای تأمین انرژی مورد نیاز مردم، تهیه آب آشامیدنی شهروندان، فراهم کردن آب مورد نیاز کشاورزان و زیر کشت بردن دشت‌های خشک و حاصل خیز و تولید محصولات کشاورزی برای بوِیژه گندم و برنج که سالانه ملیاردها افغانی صرف واردات گندم و برنج از پاکستان می‌شود.

ب: باد. در برخی از ولایت‌های افغانستان مانند غور و هرات باد فراوان می‌وزد که می‌توان با نصب توربین‌های بادی، برق مورد نیاز چند ولایت را تأمین کرد.

ج: آفتاب. افغانستان کشوری است که به دلیل دوری از دریا و ارتفاع زیاد از سطح اقیانوس‌ها بیشتر روزهای سال آفتابی است؛ با استفاده از باتری‌های خورشیدی که نور خورشید را به طور مستقیم به انرژی الکتریکی تبدیل می‌کنند برق مورد نیاز بسیاری از مناطق بویژه روستاهارا تأمین نمود.

د: زغال سنگ. افغانستان با داشتن معادن بزرگ زغال سنگ می‌تواند با احداث نیروگاه‌های حرارتی بخش عظیمی از برق مصرفی را خویش را تولید و تأمین نمایند.

ه: نفت و گاز طبینعی. خوشبختانه کشور افغانستان از نظر منابع نفت و گاز هم غنی است و میدان‌های نفتی و گازی کشف شده و کشف نشده دارد که متأسفانه بدون استفاده مانده است و با وجود نفت و گاز فراوان مردم برای پخت و پز و گرمای خانه‌ها هنوز از هیزم، چوب و زغال استفاده می‌کنند و کپسول‌های حاوی گاز با قیمت گزاف از ترکمنستان وارد می‌شود.

در حالی‌که می‌توان با استخراج نفت و گاز هم نیازهای مردم را برطرف کرد و هم در جهت تولید برق از آن استفاده نمود. حال سوال این است که وزارت انرژی و آب کشور بجای واردات برق از کشورهای همسایه برای تولید برق در داخل کشور چه اقداماتی را انجام داده است؟!

اهمیت اقتصادی تولید برق

نیروی برق مهمترین انرژی مورد نیاز جوامع بشری است زیرا که گردش چرخ‌های اقتصادی جوامع و حیات کارخانه‌ها بدان وابسته است و نیروی برق به منزله شاهرگ حیاتی اقتصاد جهان به شمار می‌رود.

بدین جهت انتظار می‌رود که دولت مردان افغانستان بخصوص وزارت انرژی و آب با استفاده از منابع موجود برای تولید برق در داخل کشور هرچه سریعتر اقدامات لازم را انجام دهند تا هم از برق وارداتی بی‌نیاز شویم و هم چرخ های اقتصاد فلج کشور به گردش در بیاید.

بر اساس گزارشات بیشتر کارخانه‌های که در این چند سال اخیر شروع به فعالیت کرده بودند به دلیل کمبود برق یا تعطیل شده و یا نیمه کاره‌اند و سرمایه‌داران کشور هم به دلیل ناامنی و هم کمبود و گرانی برق دست از سرمایه گذاری و کار کشیده و سرمایه‌های خویش را به خارج افغانستان انتقال می‌دهند.

همچنین بعد از ناامنی، بیکاری دومین عامل مهاجرت جوانان افغانستان به شمار می‌رود و بخش عظیمی از مهاجرت را مهاجران اقتصادی تشکیل می‌دهند. به همین دلیل است که تولید برق در داخل افغانستان هم به رونق اقتصادی جامعه کمک می‌کند و  از سرخوردگی و مهاجرت سیل آسای جوانان جلوگیری می‌کند و هم به امنیت اجتماعی و روانی جامعه کمک کرده و از دزدی، غارت، گروگان گیری و پیوستن جونان به دلیل فقر و بیکاری به گروه‌های وحشت‌آفرین جلو گیری می‌کند.

در نتیجه اهمیت تولید برق تنها در بخش اقتصادی نیست و علاوه بر رونق اقتصادی می‌تواند در جلوگیری از مهاجرت جوانان و امنیت روانی و اجتماعی کشور نقش ایفا کند.

به گزارش رها، شرکت برشنا اعلام کرده است که شهر کابل به مدت شش روز با مشکل کمبود ‌برق مواجه خواهد بود.

ریاست برشنا تأکید کرد که این شرکت برای شش روز راه‌های بدیل را برای تأمین برق کابل جستجو می‌کند.

بیشتر از یک سال قبل مسئولان شرکت برق افغانستان اعلام کرده بودند که با واردات برق تازه از ترکمنستان با ظرفیت بالا و فعال شدن برق آفتابی در سد نغلو، مشکل جیره‌بندی برق در شهر کابل تا ختم ۲۰۱۸ “کاملا حل خواهد شد”.

ولی این وعده‌ها عملی نشده و اکنون با فرا رسیدن فصل سرما و زمستان کمبود برق در شهر کابل به عنوان چالش جدی تلقی می‌شود و در بسیاری از قسمت‌های شهر مردم روزانه کمتر از ۶ ساعت برق دارند.

وحیدالله توحیدی، سخنگوی شرکت ملی برق درباره کاهش واردات برق ازبکستان به کابل گفته است که ۳۰۰ مگاوات برقی که از ازبکستان به کابل می‌رسید به ۲۰۰ مگاوات کاهش یافته ‌است. به گفته او، قرار است این مشکل بزودی رفع شود.

سخنگوی برشنا می‌گوید که کابل به ۴۵۰ مگاوات برق نیاز دارد ولی اکنون از طریق برق وارداتی و تولید داخلی حدود ۳۵۰ میگاوات برق برای شهر کابل تأمین می‌شود.

او گفت که افغانستان ۱۲۰ مگاوات برق از تاجیکستان وارد می‌کند که در ولایت‌های شمالی همانند بلخ، سمنگان، بغلان و قندوز استفاده می‌شود.

آقای توحیدی می‌گوید که ازبکستان وعده داده است تا درسال آینده میلادی برق بیشتر به افغانستان صادرکند.

برق در شهر کابل معمولا تنها در فصل سرما، با مشکل جیره‌بندی رو به رو می‌شد ولی درسالهای اخیر در فصل بهار نیز مردم به برق مورد نیاز خود دسترسی ندارند.

افغانستان به شدت به برق وارداتی متکی است. نا امنی، کاهش آب در سدهای تولید برق و کاهش بارندگی در سال‌های اخیر باعث شده که تأمین برق به چالش جدی برای حکومت افغانستان بدل شود.

علاوه بر اینها، شورشیان مخالف دولت نیز هر از چند گاهی با صدمه زدن به دکل‌های انتقال برق، سبب قطع برق در ولایات مختلف می‌شوند.

دولت افغانستان حدود یکسال قبل برنامه‌ای را برای خودکفایی هر ولایت در تولید برق طرح کرده و وعده داد تا پنج سال عملی خواهد شد. مردم به اجرایی شدن چنین طرح‌های اطمینان ندارند. تولید برق آفتابی بخش بزرگی از این برنامه است.

کمبود برق در کابل اعتراض کاربران شبکه های اجتماعی را نیز در آورده است.

دهلیز ترانزیتی و تجاری راه لاجورد، هفته گذشته با ارسال اولین محموله صادراتی افغانستان به ترکیه به طور رسمی توسط رئیس جمهور غنی افتتاح شد. ایجاد این مسیر ترانزیتی-تجاری از ابتکارات دولت افغانستان به شمار می‌رود که بعد از مذاکرات متعدد سرانجام در هفتمین اجلاس پروسه استانبول قلب آسیا به امضای مقامات کشورهای عضو رسید.

براساس اذعان  کارشناسان امر افتتاح راه لاجورد، مزایای اقتصادی و سیاسی زیادی برای افغانستان دارد: «کاهش زمان و هزینه تجاری، رفع موانع گمرکی و ترانزیتی، بازارهای بیشتر برای محصولات افغانی، تهیه مواد ارزان برای صادرات، افزایش عواید ترانزیتی و تعدد شرکای ترانزیتی و تجاری افغانستان» از جمله امتیازات مثبت اقتصادی راه لاجورد برای افغانستان می‌باشد.

از سویی دیگر آگاهان امور تأکید می‌کنند، استفاده از راه لاجورد علاوه بر مزایای اقتصادی، می‌تواند برخی امتیازات سیاسی نیز برای کشور به دنبال داشته باشد.

به باور کارشناسان بهره‌برداری از راه لاجورد به افغانستان کمک کند تا در تعاملات منطقه‌یی و بین‌المللی از نقطه قوت وارد شود و برای تنظیم امور داخلی و ایجاد ثبات ملی گام‌های بیشتری بردارد.

کارشناسان می گویند به هر میزان که راه جدید ترانزیتی – تجارتی بین‌المللی بیشتر برای افغانستان فراهم می‌گردد، به همان اندازه افغانستان قدرت بیشتری برای عرضه خدمات و ثبات ملی به دست می‌آورد، وابستگی‌اش به مسیرهای نیمه‌سیاسی کاهش پیدا می‌کند و مسیر ترقی و رشد اقتصادی را طی خواهد نمود.

طرح راه لاجورد به عنوان بخشی از سیاست‌ھای اقتصادی حکومت وحدت ملی بسیج کشورهای همسایه به ویژه کشورھای حوزه قفقاز و بالکان برای ایجاد یک همگرایی اقتصادی منطقه‌یی را به دنبال دارد و اکنون که عملیاتی شده پیام مهمی برای منطقه و جهان دارد.

باید گفت اکنون که راه جورد افتتاح شده، سکتور خصوصی افغانستان باید روی فراهم کردن شرایط سازمان تیر(TIR) مخصوصا آموزش قوانین و مقررات کشورهای مختلف مقصد و در مسیر راه را برای رانندگان را فراهم کند و در قسمت بسته بندی، پروسس(پردازش) و سایر استانداردهای مورد نیاز بازار جهانی تلاش جدی به خرج بدهند.

با بهره برداری موفقانه از این پروژه احتمال زیاد وجود دارد تا کشورهایی مانند تاجیکستان، قرغیزستان و دیگر کشورهای آسیای مرکزی به زودی درخواست عضویت دهند.

با افتتاح این مسیر، تغییرات بزرگی در زمینه اقتصادی در کشور نیز پدید می‌آید و برای نخستین‌بار مسیر ترانزیتی‌ای از کشور می‌گذرد که افغانستان را به آسیای میانه، اروپا و چین وصل می‌کند و این گام بلندی در راستای شکوفایی عرصه تجارت و ترانزیت کشور است.

رییس‌جمهور غنی در مراسم افتتاح راه لاجورد در هرات، ضمن اشاره به اهمیت این راه تاکید کرد که هدف حکومت افغانستان وصل کردن منطقه به اروپا است.
آقای غنی همچنان افزود که افغانستان اکنون متصل به جهان است و امروز با بسته‌شدن یک بندر قحطی رخ نمی‌دهد.
وی در ادامه گفت که این راه افغانستان را به حیثیت تاریخی آن بر می‌گرداند و کشور را دوباره چهارراه اقتصادی می‌سازد.
رییس جمهور افزود: ۱۷ سال پیش افغانستان در انزوای جهانی بود. چهار سال پیش تهدید می‌شدیم که اگر بندر “تورخم” بسته شود از گرسنگی می‌میرید. ولی امروز ما به جهان وصل هستیم.
مسیر راه لاجورد از لحاظ مالی کم‌ترین‌ هزینه ترانسپورتی را برای انتقال اموال تجاری دارد.
افتتاح راه لاجورد از چندین نظر می‌تواند برای افغانستان حایز اهمیت باشد. از یک‌سو افغانستان به حلقه‌ی جدید ترانزیتی وصل می‌شود که از مسیر ترکمنستان، آذربایجان و گرجستان به دریای سیاه و بعد با گذشتن از ترکیه، به آبهای آزاد وصل‌ می‌شود.
از سوی دیگر، با افتتاح این مسیر، تغییرات بزرگی در زمینه اقتصادی در کشور نیز پدید می‌آید و برای نخستین‌بار مسیر ترانزیتی‌ای از کشور می‌گذرد که افغانستان را به آسیای میانه، اروپا و چین وصل می‌کند و این گام بلندی در راستای شکوفایی عرصه تجارت و ترانزیت کشور است.
گفتنی است که راه لاجورد، جاده‌ای با قدمت تاریخی ا‌ست که نزدیک به ۲ هزار سال قبل “لاجورد بدخشان” در شمال‌شرق کشور از همین مسیر به کشورهای آسیای میانه و اروپا صادر می‌شد؛ چنانکه دلیل نام‌گذاری این مسیر به “راه لاجورد” نیز همین است.
به باور کارشناسان اقتصادی راه لاجورد تاثیر به سزایی در رونق تجارت و اقتصاد افغانستان خواهد داشت و سهولت‌های زیادی را در بخش  تجارت و ترانزیت کشور ایجاد خواهد کرد.
امان‌الله اخلاقی، استاد دانشگاه و آگاه امور اقتصادی می‌گوید که این مسیر یکی از کوتاه‌ترین و بهترین راه‌ها برای افغانستان است که این کشور را به آب‌های گرم وصل می‌کند.
به باور وی، افتتاح راه لاجورد گامی موثر در راستای بهبود وضعیت اقتصادی، تجارتی و ترانزیتی مملکت است.
این آگاه امور اقتصادی در ادامه گفت:” پیش از این افغانستان در بخش واردات و صادارات بیش‌ترین فشار را از جانب پاکستان متحمل می‌شد. با گشایش راه لاجورد وابستگی کشور ما به پاکستان کاهش می‌یابد.”
از سوی هم حکومت افغانستان بر این باور است که با افتتاح این راه لاجورد، مسیر تجارت از راه لاجورد ارزان و آسان تمام شده، برای محصولات افغانستان بازارهای زیاد ایجاد می‌شود و همچنان در امتداد راه، شرکای تجاری نیز بیش‌تر می‌شود.

 

به گزارش رها، «جیلانی فرهاد»، سخنگوی والی هرات در مصاحبه با پیام آفتاب در مورد افتتاح راه لاجورد گفت که راه لاجورد یکی از مهم‌ترین مسیرهای ترانزیتی افغانستان و منطقه است که می‌تواند اتکای افغانستان را به بازارهای منطقه کاهش دهد.
وی در ادامه اظهار داشت که افتتاح راه لاجورد همانطوری که سبب تقویت روابط تجاری افغانستان با کشورهای منطقه می‌گردد، باعث شکل‌گیری همگرایی منطقه ای نیز خواهد شد.
او علاوه نمود که افتتاح راه لاجورد باعث بهبود وضغیت اقتصادی مردم، افزایش اشتغال‌زایی و اتصال هرات با کشورهای سابق شوروی خواهد شد.
آقای جیلانی تأکید کرد که با افتتاح این مسیر جایگاه هرات نیز میان تمامی ولایات کشور رفیع‌تر گردیده‌است.
سخنگوی والی هرات گفت که راه لاجورد برای دولت‌مردان، سکتور تجارت و سکتور صنعت و شهروندان کشور یک امتیاز بسیار بزرگ است و ما افتتاح این مسیر را به فال نیک می‌گیریم.
همچنین آقای فرهاد با اشاره در مورد افتتاح راه لاجورد و تأثیر آن بالای امنیت افغانستان و منطقه گفت که بحران افغانستان ابعداد داخلی و خارجی دارد، وقتی به هر اندازه برای تقویت جایگاه افغانستان در سطح منطقه ای تلاش می‌کنیم، منافع کشورهای منطقه هم در داخل افغانستان رقم خواهد خورد و این موضوع باعث می‌گردد که کشورهای سهیم برای تأمین امنیت این مسیر و برای رفع نیازمندی‌هایشان با افغانستان همکاری نمایند.
وی در ادامه اذعان نمود که همکاری‌های منطقه ای باعث ایجاد صلح و تأمین امنیت در افغانستان خواهد شد.
او می‌گوید که «ما تلاش‌های کشورهای منطقه را در امر تأمین صلح، در افغانستان نمی‌توانیم نادیده بگیریم و با افتتاح همچو پروژه‌های بزرگی منافع کشورهای منطقه نیز در افغانستان دخیل خواهد شد.»
سخنگوی والی هرات در مورد انتقاد شماری از آگاهان امور مبنی بر نمایشی خواندن افتتاح پروژه‌های بزرگ ملی گفت که پروژه بزرگ منطقه ای و ملی نیاز دارند تا روی آن‌ها کار بیشتری صورت گیرد.
آقای فرهاد در ادامه حرف‌هایش تصریح کرد که پروژه‌ها بزرگ به دلیل دخیل بودن کشورهای مختلف، در بعضی مواقع به درازا می‌کشد و این موضوع یک امر طبیعی است.
او در مورد راه لاجورد گفت راه لاجورد از چهار هزار سال قبل وجود داشته و مسیر جدیدی ساخته خواهد نشد. اما تنها بعضی از زیربناهای این مسیر برای عبور و مرور موترهای ترانزیتی ترمیم خواهد شد.
وی در ادامه علاوه نمود که قرار است در این مسیر خط آهن نیز ساخته شود اما تاهنوز این موضوع نهایی نگردیده‌است.
این در حالی است که روز (پنج شنبه ۲۲ قوس) راه لاجورد توسط محمد اشرف غنی رئیس‌جمهور و باحضور مقامات کشورهای دخیل افتتاح و کالاهایی توسط چندین موتر باربری به صورت نمایشی از این مسیر به اروپا ارسال گردید.
راه لاجورد کوتاه‌ترین و ارزان‌ترین مسیر ترانزیت اموال از مسیر ترکمنستان، آذربایجان، گرجستان و ترکیه جهت انتقال اموال تجاری از افغانستان به آسیای میانه، قفقاز، بالکان و اروپای مرکزی می‌باشد.
قابل ذکر است که طرح راه لاجورد در سال ۲۰۱۲ میلادی از طرف دولت افغانستان به منظور همکاری‌های ترانزیتی، تجارتی و ترانسپورت میان افغانستان، ترکمنستان، آذربایجان، گرجستان و ترکیه به عنوان راه بدیل ترانزیتی برای دسترسی به آب‌های آزاد، ارئه شد.

درهفته جاری دهلیز ترانزیتی و تجارتی راه لاجورد رسما با ارسال محموله‌های صادراتی از افغانستان توسط رییس جمهور غنی و نمایندگان پنج کشور عضو این مسیرافتتاح گردید.  ضیا دانش، استاد دانشگاه و از اعضای هیأت رسانه‌ای راه لاجورد، در این مورد گفته است ایجاد این مسیر ترانزیتی تجارتی از ابتکارات افغانستان به حساب می رود که بعد از مذاکرات متعدد، سرانجام در هفتمین اجلاس پروسه استانبول قلب آسیا به امضای مقامات کشورهای عضو رسید.

وی تأکید نمود پیشینه راه لاجورد به ابتکار افغانستان طرح و با کشورهای ذی‌دخل در میان گذاشته شد که به عنوان یک طرح افغانی از سوی کشورهای منطقه مورد استقبال قرار گرفت.

طرح راه لاجورد از آغاز تا اجرایی شدن

ضیا دانش گفت اولین نشست تکنیکی گروه کاری روی طرح موافقت‌نامه همکاری‌های پنج‌جانبه راه لاجورد در تاریخ 24 عقرب 1393 در مقر وزارت امور خارجه کشور ترکمنستان دایر شد. سرانجام پس از چهار سال مذاکره بین کشورهای عضو، موافقت‌نامه بهره‌برداری از راه لاجورد میان وزیران امور خارجه کشورهای افغانستان، ترکمنستان، ترکیه، گرجستان و معاون اول شرکت‌های سهامی راه‌های آهن آذربایجان، در پایان هفتمین نشست همکاری‌های منطقه‌ای (ریکا) به امضا رسید.

راه لاجورد در حقیقت احیای راه ابریشم قدیم بوده که قدمت آن به حدود 2000 سال قبل از میلاد برمی‌گردد و از این طریق و به صورت عمده، لاجورد و سایر سنگ‌های قیمتی افغانستان به کشورهای قفقاز، روسیه، بالکان، اروپا و شمال افریقا منتقل می‌شد.

 مشخصات دهلیز ترانزیتی راه لاجورد

مسیر ترانزیتی آسیا – اروپا که راه لاجورد خوانده می‌شود، حدود 2800 کیلومتر طول دارد و از مسیر ترکمنستان، آذربایجان و گرجستان به دریای سیاه و بعد با گذشتن از ترکیه، افغانستان را به آب‌های آزاد وصل‌ می‌کند. این مسیر ترانزیتی از بنادر آقینه و تورغندی در افغانستان آغاز، به بندر ترکمن‌باشی ترکمنستان ختم شده و سپس از مسیر شهر باکوی آذربایجان به منطقه تفلیس گرجستان وصل می‌شود و از تفلیس نیز به طرف قارس ترکیه می‌رود و از آنجا به استانبول و بعد به اروپا وصل می‌گردد. ترانزیت اموال از مسیر ترکمنستان، آذربایجان، گرجستان و ترکیه از طریق جاده و خط‌ ‌آهن، مناسب‌ترین راه تجارت میان افغانستان، آسیای میانه، قفقاز، بالکان و اروپای مرکزی بوده و وسیله مؤثر برای وصل آسیای جنوبی به کشورهای اروپایی به حساب می‌آید.

ضیا دانش افزود  این مسیر یکی از کوتاه‌ترین، مطمئن‌ترین و ساده‌ترین راه‌ها برای افغانستان شناخته شده زیرا از مرز افغانستان تا بندر ترکمن‌باشی ترکمنستان هم جاده و هم خط‌ آهن وجود دارد. از باکو به قارس و استانبول هم جاده وجود دارد و هم خط ‌آهن.

اهمیت و مزایایی راه لاجورد برای افغانستان

ضیا دانش در بخش دیگری از سخنانش به اهمیت راه لاجورد برای افغانستان در ابعاد اقتصادی و امنیتی پرداخت.

«در بعد اقتصادی، راه لاجورد سبب  کاهش زمان و هزینه تجاری می‌شود:  ارزیابی‌ها نشان می‌دهد که از طریق راه لاجورد، کالاهای تجارتی سه تا چهار روز زودتر از سایر مسیرهای ترانزیتی به اروپا انتقال یافته و هزینه انتقال آن نیز حدود یک الی دو هزار دالر در هر موتر لاری(باری) کاهش خواهد یافت.  طبق برخی از ارزیابی‌های تکنیکی، انتقال هر لاری(کامیون) اموال تجاری افغانستان از مرز تورغندی تا قارس ترکیه (دو هزار و ۲۰۰ کیلومتر) حدود سه هزار و ۲۰۰ دالر هزینه خواهد داشت که در مقایسه با انتقال اموال از طریق بنادر پاکستان بسیار کمتر و از لحاظ زمانی نیز کوتاه‌تر خواهد بود.»

به گفته این استاد دانشگاه، رفع موانع گمرکی و ترانزیتی از دیگر مزایای راه لاجورد برای افغانستان است: مشکل ترانزیتی، مهم‌ترین چالش مناسبات منطقه‌یی افغانستان در گذشته بوده است. اما با موافقت‌نامه راه لاجورد، در راستای هماهنگ‌سازی موضوعات گمرکی، تسهیلات گمرکی و همچنین سایر تسهیلات برای تاجران و سرمایه‌گذاران اقدامات لازم اتخاذ شده است:

ضیا دانش گفت:« از طریق راه لاجورد موترهای افغانستان می‌توانند برای بارگیری و تخلیه اموال بدون موانع گمرکی داخل خاک هر یک از این کشورها شوند،  تجارت، ترانزیت و ترانسپورت دوجانبه و چندجانبه میان کشورهای امضاکننده‌ی راه لاجورد گسترش می‌یابد، با عضویت کشورهای بیشتر، امکان دسترسی افغانستان به دریا بیشتر از گذشته افزایش می‌یابد،  کشورهای ذی‌دخل هیچ نوع تعرفه و یا محدودیتی روی کالای افغانی نمی‌گذارند و حتی برای ترانزیت کارگوهای افغانستان سهولت بیشتری ایجاد می‌نمایند،  قیمت ترانزیت و تجارت با این کشورها پایین می‌آید و  افغانستان می‌تواند از خطوط آهن و کشتی این کشورها استفاده کند.»

عضو هیأت رسانه‌ای پروژه راه لاجورد تأکید کرد بازارهای بیشتر برای محصولات افغانی از دیگر امتیازات این طرح برای افغانستان و کشورهای جنوب آسیا می‌باشد: این مسیر، افغانستان را با عبور از آسیا به بخش اروپایی کشورهای اتحاد جماهیر شوروی سابق، کشورهای غربی و از طریق دریای مدیترانه به شمال افریقا و کشورهای جنوب اروپای غربی وصل می‌سازد. همچنین دریای کسپین(خزر) در مسیر این راه قرار دارد که افغانستان را به روسیه و شمال ایران وصل خواهد کرد. به همین دلیل، این مسیر به تولیدکنندگان داخلی کمک می‌کند تا بازارهای مناسب، بیشتر و جدیدتری را در کشورهای عضو و کشورهای خارج این مسیر پیدا کند.

«تهیه مواد ارزان برای واردات» از امتیازات دیگر راه لاجورد برای افغانستان به شمار می رود: دهلیز راه لاجورد فرصت‎‌های تازه و وسیعی را برای پیدا کردن محصولات ارزان و باکیفیت برای واردات به افغانستان فراهم می‌کند.

«افزایش عواید ترانزیتی و تعدد شرکای ترانزیتی و تجارتی افغانستان» از دیگر مزایای راه لاجورد بود که ضیا دانش به آنها اشاره نمود:  با بهره‌برداری از راه لاجورد، افغانستان به چهارراه ترانزیت منطقه‌یی و بین‌المللی مبدل خواهد شد که عواید قابل توجهی را به دست خواهد آورد، بهره‌برداری از این مسیر تجارتی – ترانزیتی نه‌تنها باعث رونق اقتصادی در میان کشورهای منطقه می‌شود، بلکه باعث رونق تجارت و فعالیت تجاری با کشورهای اروپایی نیز خواهد شد. استفاده از این مسیر اهمیت به سزایی در جهت رونق تجارت و اقتصاد کشور داشته، زمینه‌های مساعدی را در عرصه سرمایه‌گذاری‌ها، انتقال اموال، اشتغال‌زایی و رشد تولیدات مهیا خواهد ساخت و افغانستان به طور گسترده از این راه تجاری سود خواهد برد زیرا کشورهای عضو تعهد سپرده‌اند که هیچ نوع تعرفه یا محدودیت دیگری را بر اموال و کالا تجارتی افغانستان وضع نخواهد کرد.

 

به گزارش رها، سفیرهند از همکاری با افغانستان در بخش کشتیرانی در آب های آزاد چابها خبر داده است.

وزارت ترانسپورت با نشر اعلامیه ای گفته است، امام محمد وریماچ، معین مالی و اداری وزارت ترانسپورت در دیدار با ونی کومار، سفیر هندوستان مقیم کابل، از هند خواسته است که در راستای ارتقاء ظرفیت کارمندان ترانسپورت و فعال سازی بخش کشتیرانی در آب های آزاد چابهار، با افغانستان همکاری کند.

در این دیدار سفیر هند در افغانستان، از طرح ها و برنامه های رهبری وزارت ترانسپورت در عرضه خدمات حمل و نقل استقبال نموده و در رابطه به ارتقای ظرفیت کارمندان بخش ترانسپورت، فعال سازی بخش کشتیرانی و ایجاد زمینه سرمایه گذاری در بخش خصوصی افغانستان، وعده همکاری داده است.

گفتنی است که سفیرهند چندی پیش در سفر به ولایت بامیان وعده کمک مالی به مبلغ 60 ملیون افغانی به دانشگاه این ولایت داده بود.

به گزارش رها، مراسم باشکوه گشایش راه لاجورد با حضور مقامات بلند رتبۀ دولتی، مقامات عالی رتبۀ کشورهای ترکمنستان، آذربایجان، گرجستان و ترکیه و دپلمات های خارجی مقیم افغانستان در تالار مولانای شهر هرات برگزار گردید.

رئیس جمهور در مراسم  گشایش راه لاجورد در هرات گفت :افغانستان کشور وصل است نه فصل! و افتتاح این راه به انزوای 17 ساله‌ی کشور پایان می‌دهد

رئیس جمهور به علت نام گذاری این راه به راه لاجورد اشاره کرد و گفت: «نام این راه به جای «ابریشم» لاجورد، انتخاب شد چراکه لاجورد برای افغانستان یک قدمت 4 هزار ساله دارد و در سال 119 قبل از میلاد، لاجورد بدخشان به کشورهای دیگر به شمول هند و مصر صادر می‌شد در حالیکه راه ابریشم 2 هزار سال بعد مورد استفاده قرار گرفت.»

رئیس جمهور تأکید کرد با افتتاح راه لاجورد، یک مانع بزرگ برای رسیدن به افغانستانی صادراتی و متصل برداشته شده‌است.

غنی افزود افغانستان دیگر مثل هفده سال پیش در انزوا نیست و راه‌های ارتباطی خود با آسیای مرکزی و قفقاز و اروپا را باز کرده کرده است.

رئیس جمهور غنی گفت: «چهار سال پیش تهدید می‌شدیم که اگر فلان سرحد بسته شود، دیگر نان خوردن خود را هم نخواهیم داشت. امروز افغانستان متصل است. ما مردم وصل هستیم نه فصل! جدایی و انزوا را نمی‌خواهیم!»

رئیس جمهور در عین حال خواستار همکاری‌های منطقه‌ای با افغانستان شد و تأکید نمود باز شدن راه‌های ارتباطی افغانستان با آسیای مرکزی و قفقاز و اروپا به معنای از توجه خارج شدن راه‌های جنوب آسیا نیست؛ افغانستان به نقطه اتصال کشورهای جنوب آسیا با آسیای مرکزی و اروپا تبدیل می‌شود.

صدها راه وصل می‌خواهیم!

رئیس جمهور غنی در ادامه به اهمیت راه‌های ترانزیتی برای انکشاف اقتصادی افغانستان اشاره کرد و افزود برای احیای مجد(شکوه) تاریخیِ خود نیازمند راه‌های ارتباطی بیشتر هستیم.

رئیس جمهور غنی گفت: «ما صد راه وصل می‌خواهیم!»

«در گذشته افغانستان به طور کل و هرات به طور خاص موقعیت یک چهارراه ارتباطی در دنیا را داشت. ما مرکز فرهنگ و انتقال تمدن بودیم. هرات در دوران قبل از اسکندر مقدونی یک ‌«سه راهِ شاهی» قلمداد می‌شد و پس از آن هرات بار بار مثل یاقوتی در زیور ارتباطات درخشید.»

رئیس جمهور خطاب به تجار و بازرگانان گفت اکنون زمینه سرمایه‌گذاری فراهم شده و بازرگانان کشور می‌بایست با استفاده هرچه تمام‌تر از توان و ظرفیت خود روی صادرات کالاها و تولیدات ملی افغانستان کار کنند.

«انگور بی‌نظیر هرات به اروپا می‌رسد، سنگ مرمر ارزشمند هرات به ایتالیا می‌رسد، زعفران هرات که سه بار مقام اول را در دنیا به دست آورده در کل دنیا صادر می‌شود، انار قندهار و بادام سمنگان به بازارهای جهانی می‌رسند و این روز باشکوهی است که تمامی افغان‌ها باید مانند روز افتتاح بند سلما، آن را جشن بگیرند.»

همسایه‌های شمالی به آینده افغانستان اعتماد دارند

رئیس جمهور غنی در بخش دیگری از سخنان خود در مراسم افتتاح راه لاجورد در هرات از همکاری شرکای بین‌المللی به ویژه همسایگان شمالی افغانستان تشکر و قدردانی نمود.

رئیس جمهور تأکید کرد افتتاح راه لاجورد نشان داد که همسایگان شمالی افغانستان به آینده افغانستان اعتماد دارند.

قابل ذکر است با افتتاح راه لاجورد، محموله‌های تجارتی افغانستان می‌تواند از دو بندر تورغندی وآقینه و پس از عبور از مسیرهای ترکمنستان، آذربایجان، گرجستان و ترکیه به آبهای آزاد اروپا منتقل شوند.

با استفاده از راه لاجورد هزینه‌های تجاری وترانزیتی کاهش خواهد یافت، بازارهای بیشتری برای محصولات تاجران افغان فراهم خواهد شد، عواید ترانزیتی افزایش خواهد یافت وتعداد شرکای کشور در بخش تجارت وترانزیت بیشتر خواهد شد.

با گشایش راه لاجور، محموله های تجاری کشور که قرار است امروز به وسیله ۹ موتر باربری از طریق راه لاجورد وبا استفاده ازسیستم TIR  به ترکیه انتقال یابد شامل تار پنبه، کشمش، تخم هنداونه وکنجد می باشد.

به باور کارشناسان اقتصادی، راه لاجورد می تواند زمینه دسترسی افغانستان به بازارهای بیشتر وگسترده تر در این مسیر وهمچنین فراتر از آن در اروپا وحوزه مدیترانه را فراهم نماید. این دهلیز ترانزیتی به تولید کنندگان داخلی کمک می کند تا بازارهای مناسب تر بیشتر وجدید تری را در کشورهای شامل موافقت‌نامه وکشورهای خارج این مسیر، پیدا کنند.

موافقت نامه راه لاجورد میان وزیران امور خارجه افغانستان، ترکمنستان، گرجستان، معین وزارت امور خارجه ترکیه ومعاون اول شرکت سهامی خطوط آهن آذربایجان در حاشیه هفتمین کنفرانس همکاری های اقتصادی منطقه ای ریکا((RECCA راجع به افغانستان در ۲۴ عقرب ۱۳۹۶ امضاء شد.

بسیاری از کارشناسان سیاسی و اقتصادی، سیاست‌های اقتصادی دولت وحدت ملی در ایجاد نوعی منفعت منطقه‌ای و جهانی از طریق پروژه‌های کلان اقتصادی به شمول توتاپ، کاسکا هزار و راه لاجورد را می‌ستایند و آن را راهی مناسب برای ایجاد صلح و ثبات در افغانستان می‌بینند.

به باور این آگاهان مادامیکه قدرت‌های منطقه و جهان در افغانستان منافع اقتصادی داشته باشند، از ایجاد رقابت‌های ناسالم که منجر به جنگ‌های نیابتی می‌شود، دست بر می‌دارند.

رئیس جمهور غنی سعی دارد با تطبیق یک اجندای ملی اقتصادی، تا سال 2024 میلادی افغانستان را به خودکفایی رسانده از وابستگی محض به کمک‌های خارجی و جامعه جهانی رها سازد؛ براساس گفته‌های رئیس جمهور غنی، افغانستان نمی‌تواند برای همیشه «خیرات خور» باقی بماند و باید به خودکفایی برسد، حتی پیسه(پول) ذخیره کافی برای وارد شدن در مناسبات کلان دنیا شامل کمک به آسیب‌دیدگان حوادث طبیعی در سطح دنیا داشته باشد تا بتواند رابط دیپلماتیک خود با دیگر کشورهای را از موضعی متفاوت تنظیم کند.

کارشناسان اقتصادی همین طور تأکید می‌کنند محصولات زراعی افغانستان به دلیل نبود سردخانه‌های معیاری در کشور به قیمتی پایین به کشورهای همسایه از جمله پاکستان منتقل شده در سردخانه‌های پیشرفته این کشورها ذخیره و سپس با قیمت چند برابر دوباره به خود افغان‌ها فروخته می‌شود.

به باور این آگاهان، پروژه‌هایی نظیر راه لاجورد می‌تواند محصولات افغانستان را به بازارهای بهتر و بیشتر برساند تا با فروش بیشتر وضعیت دهقانان و عموم شهروندان را بهبود بخشد.

 

 

به گزارش رها، محمد اشرف غنی رئیس جمهور صبح امروز جاده حلقوی هرات را افتتاح کرده و گفت که ترافیک بین المللی شانزده سال در این ولایت بسته بود و امروز با افتتاح این سرک حلقوی این مشکل رفع می‌شود.

آقای غنی افزود که پروژه‌های دیگر نیز در هرات اجرا می‌شود تا تغییر عمومی در وضعیت ترانزیتی و تجاری کشور به وجود آید.

گفتنی است سرک حلقوی هرات به طول 45 کیلو متر و با هزینه 22.5 میلیون دالر امریکایی از سوی کشور ایتالیا ساخته شده است.

این سرک حلقوی که از مرز اسلام قلعه هرات آغاز و تا آخر شهرک صنعتی امتداد دارد ولایت هرات را به مسیر راه لاجورد وصل می‌کند و قرار است اولین محموله تجاری از طریق این دهلیز به اروپا فرستاده شود، طرح راه لاجورد در سال 2012 از طرف دولت افغانستان به منظور همکاری‌های ترانزیت، تجارت و ترانسپورت  میان افغانستان، ترکمنستان، آذربایجان، گرجستان و ترکیه به منظور کاهش موانع ترانزیتی و تجارتی و توسعه عملیات مشترک گمرکی بین کشورهای نامبرده، به حیث راه بدیل ترانزیتی برای دسترسی به بنادر دریایی ارائه گردید.

این طرح بعد از دو سال مذاکرات فنی میان تیم‌های کشورهای یاد شده در سال 2016 موافقتنامه آن نهایی و در سال 2017 میان این کشورها در نشست ریکا امضا شد.