دسته: اجتماعی

وزارت امور خارجه کشور امروز سه‌شنبه(۱۷ حمل) در بیانیه‌ای گفت در ادامه اعلامیه‌های مراکز اسلامی و علمای جهان اسلام در ارتباط با نکوهش و غیر شرعی دانستن جنگ جاری افغانستان و ضرورت به آتش‌بس فوری با هدف قطع خونریزی در کشور، علما و دانشمندان اهل تسنّن و تشیع جامعه مهاجر و انصار شهر مشهد ایران، حمایت همه‌جانبه شان را از برقراری آتش‌بس و قطع جنگ و خونریزی در افغانستان اعلام کردند.
در بیانیه این وزارت آمده است: «آنان، با حضور در همایش بزرگ هم‌اندیشی و مشورتی پیرامون روند صلح افغانستان، با صدور اعلامیه‌ای مشترک، گفت‌وگوهای جاری صلح و تلاش‌های جهانی و منطقه‌ای برای قطع جنگ و خونریزی در افغانستان را مهم دانسته، بر حفظ دستاوردهای دو دهه اخیر در چارچوب نظام جمهوریت، نیز تأکید کردند».
روحانیون و علمای اشتراک‌کننده در این همایش با اشاره به گفت‌وگوهای جاری صلح، تأکید کردند که علمای جهان اسلام باید با تمسک به کتاب الله و سنت پیامبر گرامی اسلام، برای تحکیم وحدت و اخوت اسلامی و تحقق صلح پایدار در افغانستان به تلاش‌های مشترک و همه‌جانبه شان، ادامه دهند.
وزارت امور خارجه حمایت مراکز اسلامی، روحانیون و علمای جهان اسلام از گفت‌وگوهای صلح جاری و پایان دادن به قتل و کشتار مردم مسلمان و بی گناه کشور را در مطابقت به خواست‌های اساسی دولت و مردم افغانستان مهم دانسته، از طرح دیدگاه‌ها و فتواهای صادر شده درین راستا استقبال کرد.

فردوس فرامرز، سخنگوی پولیس کابل، می‌گوید این رویداد، حوالی ساعت ۰۸:۵۰ صبح امروز (سه‌شنبه، ۱۷ حمل)، در نزدیک چوک ارغندی ولسوالی پغمان کابل رخ داده است.

به گفته‌ی او، در نتیجه‌ی تیراندازی تفنگ‌داران ناشناس بر یک موتر رنجر پولیس، یک سرباز پولیس جان باخته و یک نفر دیگر زخمی شده است.

آقای فرامرز می‌افزاید بررسی تیم مشترک امنیتی کابل در این زمینه آغاز شده است.

تا اکنون فرد یا گروهی مسئولیت این رویداد را به عهده نگرفته است.

حرف‌های انارکلی هنریار، در برنامه‌ی دریافت جایزه از سوی دانشگاه ابن سینا، تلخ‌ترین قسمت تاریخ افغانستان است؛ تاریخی که در آن، آدم‌ها با سنجش‌های ذهنی قضاوت شده‌اند و هر که در گروه ذهنی کوچک‌تری بوده، تلخی بیشتری چشیده است.
حرف‌های انارکلی، بخشی از رنج گروه‌های کوچک در افغانستان است؛ گروه‌هایی که دین، مذهب، فرهنگ و غرورشان از سوی گروه‌ مسلط به تمسخر و نابودی گرفته شده. تلاش برای تسلط گروهی و حمله بر دیگری، بخشی از ناخودآگاه جمعی افغانستان است. آن‌چه در افغانستان می‌گذرد، همین میل شدید به سرکوب است و آن که مسلط است، باید از هر طریق ممکن، بر دیگری بتازد و آسیب بزند.
نیتجه‌ی همین تاختن، در بستر سیاسی، به تسلط قومی، مذهبی و فرهنگی انجامیده و در بستر اجتماعی، به برخوردهای فردی. این که چند کودک، تصمیم بگیرند به پنجره‌ی خانه‌ی کسی به دلیل تفاوت گروهی سنگ بزنند؛ تصمیمی نیست که آن کودکان می‌گیرند؛ چون در این سطح، توان تصمیم‌گیری ندارند. چنین کنشی، از ناخودآگاه جمعی کودک است که به تصوری از خودآگاه سرگرم‌کننده داده شده و سنگی که بزرگان به دلیل تفکیک زمان و وضعیت، آن را با چیز دیگری عوض کرده یا بر زمین گذاشته‌اند، او برمی‌دارد و به پنجره‌ای می‌کوبد؛ پنجره‌ای که پشت آن، کسی با باورهای دیگر زندگی می‌کند؛ تنها به همین دلیل.
تجربه‌ی تاریخی افغانستان، بومی-افسانه‌ای است؛ تجربه‌ای که در دایره‌ی باورهای بومی گیر کرده و گره‌های بازنشدنی‌ای را به نام دین، مذهب، قوم و یا شکل به وجود آورده است.
گره‌هایی که برای بازنشدن آن، هر روز خون ریخته می‌شود و هم‌چنان همه پا در یک کفش کرده‌اند تا نگذارند این گره‌ها اندکی سست شود. تنش‌های سیاسی، گروه‌های تروریستی و صف‌های قومی‌ای که بخشی از هویت افغانستان شده، برآمد تلاش تجربه‌ی تاریخی برای حفظ و تسلط افسانه‌های گروهی است؛ افسانه‌های قومی، دینی و مذهبی که معیار سنجش افراد در تجربه‌ی بومی است و انسان بومی، دفاع از افسانه‌اش را حمله بر افسانه‌ی دیگری می‌داند.
تلاش برای تسلط قومی، مذهبی و گروهی، از یک ذهن بومی می‌آید؛ ذهنی که در آن امکان حرکت موازی وجود ندارد و حرکت‌های مختلف ذهنی، به تقاطع و تصادم می‌رسند.
برای این که تصادم به حد اقل برسد؛ هر گروه بزرگ‌تری، به دنبال نفی گروه کوچک‌تر است و اگر این تفاوت، مذهبی باشد، تلاش برای رفع تصادم به از میان برداشتن آن می‌انجامد. مهاجرت بییش از ۹۹ درصد هندوها و سیک‌های افغانستان، نیتجه‌ی همین تلاش به حذف است که از سوی گروه‌های بزگ‌تر به کار بسته می‌شود.
صبح کابل در مطلبی می نویسد حذف دیگری به دلیل تفاوت قومی، مذهبی و یا گروهی، به مردم عام خلاصه نمی‌شود؛ این نوعی از کنش، بخشی از هویت افراد در سطوح مختلفی است که نه تحصیل، نه آگاهی از وضعیت جهان نداشته و نه آن طوری که خودش را می‌نمایاند، می‌تواند مانع بروز عمل‌کرد آن چه که هست، شود.
این که استاد دانشگاه به دلیل برادرخوادن سیک‌ها از سوی یک دانشجو، نمره‌ای او را کم می‌کند؛ بیان‌گر عمق این هویت است؛ هویتی که زاده‌ی تجربه‌ی تاریخی است و آگاهی‌اش را از افسانه‌های بومی می‌گیرد. تجربه‌ی دهه‌ی هفتاد و رویارویی گروه‌های قومی در افغانستان، موجی از این تجربه‌ی تاریخی بود که در زمانی مناسب، کلید خورد و آن‌چه که بود را به نمایش گذاشت. گروه‌هایی که برای حفظ اسلام از نظام سیاسی جمهوری می‌جنگند، صفحه‌های زنده‌ و خونینی از این تجربه‌ی تاریخی استند؛ تجربه‌ای که نه تنها مقابل آن‌چه او را بروز می‌کند، می‌ایستد؛ بلکه ناخودآگاهش را در آن تزیق می‌کند و از آن مدلی می‌سازد که بتواند با آن بازی کند. آن‌چه از مدل کمونیزم یا جمهوری در افغانستان به نمایش گذاشته شد، نتیجه‌ی تزیق ناخودآگاه تاریخی بود؛ ناخودآگاهی که صد سال پیش به امان‌الله خان گفته بود، اگر لباس بومی را از تن مردم در آورده و لباس مدرن بپوشاند، مردم مدرن شده و گره‌های ذهنی‌شان باز می‌شود.
زندگی شهری و ارتباط سایبری، در حدی تلاش کرده است برای سست‌شدن گره‌های ذهنی کار کند؛ اما هر ازگاهی که تصادمی به وجود می‌آید، چهره‌هایی را عوض می‌کند و همه سعی می‌کنند، در گروه مشخصی قرار بگیرند تا هم جان سالم از تصادم به در ببرند و هم به پیروزی گروهی برسند. موضع‌گیری‌هایی که این روزها در قبال نمایش بهسود در شبکه‌های اجتماعی بروز کرد، موج کوچکی از ناخودآگاه تاریخی بود؛ ناخودآگاهی که برای تقریبا همه هزاره‌ها آن را سرکوب گروهی تعبیر کرد.
نفس نمایشی که از سوی دولت به راه انداخته شد، نیز بخشی از این ناخودآگاه تاریخی بود. این ناخودآگاه، هر روز با آدم‌های افغانستانی راه می‌رود؛ سیاست می‌کند، واکنش نشان می‌دهد و با انواع مختلف می‌جنگد تا هم‌چنان بودنش را به نمایش بگذارد.
انارکلی، زبان از گروهی باز کرد که به دلیل کمبود کمیت، هر روز، در کنار رنج عمومی افغانستان، رنج جداگانه‌ای می‌کشند و به گونه‌های مختلف توسط افرادی متفاوت، قضاوت و به سخره گرفته می‌شوند.
این که صدها خانواده، فقط به دلیل تفاوت مذهبی، به شکل گروهی خانه و زادگاه‌شان را بگذارند و بروند، اتفاقی است که برای انسان مدرن، خاطراتی از تاریخ گذشته را ورق می‌زند؛ اما برای انسان افغانستانی که هنوز به لحاظ تجربه‌ی تاریخی به‌روز نشده، قسمتی از زندگی‌اش است که به چشم سر آن را می‌بیند؛ لمس می‌کند و اگر یکی از آن گروه کوچک باشد، مقابل تلویزیون‌های مدرن می‌نشیند و این رنج کهنه و بومی را با خودش مرور می‌کند؛ رنجی که ظاهرا ختمی برایش تصور نیست؛ چون اگر تصوری بود، صدها خانواده‌ی سیک و هندو، از جایی که انگار در آن تعلق داشتند، فرار نمی‌کردند.
این‌ها، تکه‌هایی از داستان غم‌انگیز افغانستان است؛ داستانی که در یک دایره‌ی ویژه می‌چرخد و راهی برای رفتن به بیرون از آن‌چه برای خود تنیده است، ندارد.

نهاد حمایت‌کننده رسانه‌های آزاد افغانستان روز (دوشنبه، ۱۶ حمل) با نشر خبرنامه‌ای به اعلامیه دیده‌بان حقوق بشر گفته است طالبان برای ایجاد ترس و وحشت خبرنگاران را به صورت عمدی هدف قرار می‌دهند.

نی گفته است پیش از این بارها نگرانی خود در پیوند به کشتار هدف‌مند خبرنگاران و فعالان رسانه‌ای را مطرح کرده بود و اعلامیه دیده‌بان حقوق بشر تأییدی بر نگرانی‌های نی و جامعه رسانه‌ای کشور است.

نهاد حمایت‌کننده رسانه‌های آزاد افغانستان، قتل و کشتار خبرنگاران، فعالان رسانه‌ا‌ی و اعضای خانواده های‌شان را خلاف قوانین ملی و اصول بین‌المللی خوانده و تأکید کرده است که قتل و کشتار خبرنگاران و فعالان رسانه‌ای به عنوان گروه‌های غیرنظامی خلاف قواعد حقوقی جنگ در کنوانسیون چهارگانه ژنو است و جنایت جنگی و ضد بشری تلقی می‌شود.

در پایان نی از گروه‌های درگیر به خصوص طالبان خواسته است در حملات خود دست از کشتار غیرنظامیان به ویژه خبرنگاران و فعالان رسانه‌ای بردارند تا نقش اطلاع‌رسانی و فعالیت آزاد خبرنگاران در افغانستان مصون باشد.

گفتنی است که خبرنگاران در سال گذشته با موجی از حملات هدفمند مواجه بودند. براساس معلومات نهادهای حامی رسانه‌ها، سال گذشته یک سال خونین برای رسانه‌های افغانستان بوده است. طبق آمارهای این نهادها، در سال گذشته ۱۱ کارمند رسانه‌ها در حملات گوناگون به قتل رسیده‌اند.

بشیر دیره، معاون شورای معلولین و وارثین شهدای کابل، می‌گوید که برای برآوردن شدن خواسته‌های شان از چهار ماه به این سو خیمه‌ی تحصن برپا کرده بودند؛ اما مشکلات‌شان همچنان پابرجا است.

به گفته‌ی او، بر اساس قانون حقوق و امتیازت معلولین، باید سه درصد کارمندان دولتی معلولان باشند؛ اما این قانون هنوز هم عملی نشده و از سه سال به این طرف، امتیاز و حقوق پنج‌هزار افغانی ماهانه‌ی شان را دریافت نکرده‌اند.

این معلولان، تاکید می‌کنند که اگر به خواسته‌های شان رسیدگی نشود، به اعتراضات‌شان ادامه خواهند داد و حتا در سازمان ملل متحد نیز شکایت درج خواهند کرد.

این در حالی است که اخیرا، کمیسیون مستقل حقوق بشر، با نشر گزارشی گفته است که در حال حاضر، ۱۳٫۹ درصد جمعیت افغانستان را که شامل ۴ میلیون ۴۷۵ هزار و ۸۰۰ نفر می‌شود، افراد دارای معلولیت تشکیل می‌دهد.

بر اساس گزارش، این رقم در سال ۱۳۸۴ هجری خورشیدی به ۲٫۷ درصد کل جمعیت افغانستان می‌رسید؛ اما در ۱۴ سال گذشته، شمار این افراد ۱۱٫۲ درصد افزایش یافته است.

 نیروهای قطعات خاص ریاست عمومی امنیت ملی با اجرای عملیاتی در ناحیه سوم شهر کابل یک عضو شبکه حقانی را بازداشت کرده‌اند. ریاست عمومی امنیت ملی می‌گوید این فرد از طراحان حمله به دفتر روند سبز متعلق به امرالله صالح، معاون اول ریاست جمهوری  و از طراحان حملات بزرگ شبکه حقانی بوده است.

امنیت ملی افزود فرد بازداشت شده «عبیدالله» نام دارد اما با نام‌های مستعار «فاروق، بلال و ابراهیم» در سال ۱۳۹۶ در شهر پشاور پاکستان توسط اعضای شبکه حقانی جذب و آموزش نظامی را در یکی از اردوگاه‌های این شبکه فراگرفته است.

طبق اعلام امنیت ملی، عبیدالله پس از اتمام آموزش‌های نظامی، به شورای کویته مراجعه و آمادگی خود را برای حملات انتحاری در داخل افغانستان اعلام کرده است. امنیت ملی می‌گوید اولین هدفی که برای عبیدالله تعیین شد، اجرای حمله بر جبار قهرمان بود، اما پس از کشته شدن جبار قهرمان این هدف کنار گذاشته شد.

 به همین ترتیب، امنیت ملی توضیح داده است عبیدالله برای گرفتن دستورات به پیشاور رفته بود که از نیک‌محمد مسوول انفجارات شبکه حقانی در افغانستان دستور حمله بر دفتر روند سبز متعلق به امرالله صالح را گرفت.

اطلاعات امنیت ملی نشان می‌دهد عبیدالله در پوشش یکی از اعضای روند سبز به این روند نفوذ کرده بود و به دستور نیک‌محمد برای چند انتحاری نیز در دیگر ولایت‌ها عضویت روند سبز را گرفتته بود و سرانجام حمله انتحاری اجرا شد. در این حمله که در ششم حوت سال ۱۳۹۸ صورت گرفت ده‌ها تن کشته و زخمی شدند.

از جانب دیگر، امنیت ملی می‌گوید که عبیدالله در جریان طرح‌ریزی حمله بر دفتر امرالله صالح، وظیفه رصد و تثبیت زمانی و مکانی تردد کاروان موترهای خارجی را در ساحات مختلف کابل بر عهده داشت. او هم‌چنان دستور حمله بر کاروان رییس جمهور، معاونان رییس جمهور، عبدالله عبدالله، رحمت‌الله نبیل و فعالان مدنی و رسانه‌ها را گرفته بود.

امنیت ملی می‌گوید که عبیدالله به تازه‌گی برنامه داشت تا حمله انتحاری را بر سیلی غفاری، سخنگوی حزب همبسته‌گی اجرا کند که بازداشت شد.

نیروهای امنیت ملی محل‌ بودوباش عبیدالله را در ناحیه سوم شهر کابل تثبیت و بازداشت کرده‌اند.

آقای آرین امروز (دوشنبه، شانزدهم حمل) در برگۀ تویترش نوشت این سرباز پولیس از مأموران امنیت داخلی وزارت امور داخله می‌باشد. آقای آرین از این سرباز پولیس به نام «ذاکر» یاد کرد و گفت این سرباز متخلف هم‌اکنون زیر نظارت و بررسی وزارت امور داخله قرار دارد.

سخنگوی وزارت امور داخله خاطرنشان ساخت برخورد خشن پولیس با شهروندان قابل قبول نیست و عاملان این دست رویدادها زیر پیگرد قانونی قرار خواهد گرفت.

این در حالی است که به تازگی تصاویری در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده است که نشان می‌دهد یک سرباز پولیس در بندر تورخم در ولایت ننگرهار مسافرانی را که در یک محل این بندر تجمع کرده‌اند، لت‌وکوب می‌کند.

دو هفته پیش نیز در یک رویداد مشابهی یک افسر پولیس یک زن را در بندر تورخم لت‌وکوب کرده بود. وزارت امور داخله در واکنش به این اقدام، این افسر پولیس را برای همیشه از صفوف پولیس اخراج کرد.

فردوس فرامرز، سخنگوی فرماندهی پولیس ولایت کابل افزود این انفجار حوالی ساعت ۰۷:۰۰ بامداد امروز (دوشنبه، شانزدهم حمل) در روستای «سبز سنگ» از مربوطات ولسوالی قره‌باغ ولایت کابل رخ داده است.

آقای فرامرز گفت در این رویداد یک موتر مربوط به نیروهای ارتش محلی هدف انفجار ماین کنار جاده‌یی قرار گرفته است. به گفتۀ او، یک منسوب نیروهای محلی در این انفجار جان باخته و چهار نیروی دیگری زخم برداشته‌اند.

سخنگوی فرماندهی پولیس ولایت کابل خاطرنشان ساخت یک حلقه ماین کنار جاده‌یی دیگری که در نزدیکی محل این حادثه جابه‌جا شده بود، از سوی نیروهای امنیتی خنثی شده است.

تاکنون هیچ گروهی مسوولیت این انفجار را بر عهده نگرفته است. مسوولان نهادهای امنیتی کشور اما طالبان را عامل حمله‌هایی از این دست می‌خوانند.

ادارۀ بازرس ویژۀ ایالات متحدۀ امریکا برای بازسازی افغانستان در گزارشی آورده است طالبان سالانه بیش از ۴۰۰ میلیون دالر امریکایی از تولید و قاچاق مواد مخدر سود می‌برند.

سیگار در گزارش تازه‌اش آورده است این گروه بین ماه‌های جون سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹ میلادی دست‌کم ۴۰۰ میلیون دالر از این بابت سود به دست آورده است. این گزارش سود سالانۀ طالبان از طریق تولید و قاچاق مواد مخدر را بیشتر از این توصیف می‌کند.

بر اساس این گزارش، طالبان در حال حاضر تقریباً همۀ زمینه‌های تولید و قاچاق مواد مخدر را در افغانستان کنترل می‌کنند. سیگار در این گزارش به نقل از یک مأمور ارشد حمایت قاطع در افغانستان می‌نویسد که طالبان ۴۰ تا ۶۰ درصد کل درآمدهای خود را از راه تولید و قاچاق مواد مخدر به دست می‌آورند.

در این گزارش همچنان آمده است که ایالات متحدۀ امریکا به گونۀ میان‌گین سالانه ۲۱ میلیون دالر امریکایی را برای مبارزه با تولید و قاچاق مواد مخدر در افغانستان هزینه می‌کند، اما کاهش قابل توجهی در تولید مواد مخدر در این کشور به میان نیامده است.

گفتنی است که افغانستان در سال‌های پسین به بزرگ‌ترین کشور تولیدکنندۀ مواد مخدر در جهان بدل شده است. بیشتر کشتزارها و کارخانه‌های تولید و بسته‌بندی این مواد در مناطق زیر حاکمیت طالبان قرار دارند.

مسوولان این فرماندهی امروز (یک‌شنبه، پانزدهم حمل) با نشر خبرنامه‌یی نوشت این دو مسوول طالبان عصر دیروز در مربوطات ولسوالی خنجان در مسیر شاهراه بغلان – سمنگان بازداشت شده‌اند.

خبرنامۀ فرماندهی پولیس ولایت بغلان می‌افزاید این دو عضو ارشد گروه طالبان پیش از این در چوکات قطعۀ لایزری این گروه مشغول فعالیت‌های تروریستی بودند و به تازه‌گی به عنوان ولسوال نام‌نهاد و مسوول نظامی برای ولسوالی بصری ولایت خواست گماشته شده‌اند.

پولیس بغلان اما از این دو عضو ارشد طالبان نام نمی‌برد.

بر اساس معلومات این فرماندهی، این دو عضو طالبان در ناامنی شاهراه بغلان – سمنگان، تخریب این شاهراه و هدف قرار دادن کاروان‌های نیروهای امنیتی نقش قابل توجهی داشته‌اند.

گروه طالبان اما تاکنون در این باره چیزی نگفته است.

این در حالی است که وزارت دفاع ملی نیز از وارد کردن تلفات گسترده‌یی بر جنگ‌جویان گروه طالبان در ولسوالی ارغنداب ولایت قندهار خبر می‌دهد. بر اساس معلومات این وزارت، دست‌کم ۷۵ جنگ‌جوی طالبان به شمول ده انتحارکنندۀ این گروه شب گذشته در حمله‌های نیروهای ارتش کشته شده‌اند.

افغانستان کشوری ست با جذابیت ها و تلخی های فراوان. در طول چهل سال گذشته جنگ و فقر و ناامنی علاوه بر اثرات مخربی که بر مردمان این سرزمین و این جغرافیای بسیار مهم گذاشته، دیدگاه ها و افکار عمومی منطقه و جهان را نیز مکدر ساخته است. پس از سال 2001 و به مدد رشد کمی و کیفی رسانه ها نخبگان افغانستانی سخت تلاش کرده اند با تولیدات رسانه ای، فرهنگی و هنری خود تفکرات منفی نسبت به کشور و مردم خود در اذهان جهانیان را اصلاح کنند. البته در این میان تلاش وافر صورت گرفته تا مشکلات و ناهنجاری های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی نیز به صورت درست مطرح و را حل هایی برای رفع آنها سنجیده شود.
در این میان اما عرصه سینما و تأتر افغانستان نیز علی رغم بی توجهی های مسئولین و سران حکومت سخت کوشیده است سهم خود در سوق دادن افغانستان به سمت پیشرفت و رفاه و البته انکشاف ذهنی را ادا کند. در این تلاش مهاجرین افغانستانی مقیم کشورهای خارج از جمله ایران را نیز سهم به سزایی داشته اند.
آقای محمد رضا محمدی، کارگردان و فیلم نامه نویس جوان و جویای نام مهاجر افغانستانی مقیم شهر مقدس مشهد در ولایت خراسان رضوی ایران برای بیان دردها و رنج ها و البته نوید های خوش آینده به فیلم سازی روی آورده است.
آقای محمدی به تازگی فیلم کوتاه «نازپری» را ساخته است.
آقای محمدی به خبرنگار رها در مشهد گفت:«فیلم نازپری» مبارزه یک دختر نوجوان افغانستانی با کودک همسری را روایت می کند.
نازپری درست همانند هزاران دختر نوجوان دیگر در افغانستان به اصرار و البته تهدید خانواده باید با یک مردی که سال ها از او بزرگ تر است ازدواج کند. نازپری اما در این فیلم کوتاه تابو شکنی می کند و تن به این ازدواج اجباری نمی دهد.
پایان فیلم دو پهلو است و به صورت روشن نشان نمی دهد نازپری سرانجام مبارزه را به کجا می کشاند، اما آنچه مهم است شهامت، جسارت و خلاقیت یک دختر نوجوان در مبارزه با رسم و رسومات سنتی است.

فیلم کوتاه نازپری در جشنواره فیلم های کوتاه «چلکینوفست» و در بخش فیلم های رقابتی توانست به جمع 35 فیلم منتخب راه یابد. جشنواره چلکینوفست با موضوع انسان و ارزش های انسانی در روزهای 12 و 13 حمل سال جاری هجری شمسی در روسیه برگزار شد و فیلم های منتخب خود را به نمایش عمومی گذاشت.
محمد رضا محمدی، کارگردان و فیلم نامه نویس فیلم نازپری می گوید زمان فیلم نازپری پانزده دقیقه می باشد. «رضا دیدار» ، فیلم بردار و مدرس دانشگاه کابل و افغان فیلم، مدیریت فیلم برداری فیلم نازپری را بر عهده داشته است. بازیگرانی چون «نازنین عسکری» که در این فیلم کوتاه ایفای نقش کرده اند طی یک پروسه انتخابی در آموزشگاه بازیگری «جاودانه های پارس» در منطقه طلاب مشهد برگزیده شده اند. چهار بازیگر از بین پانصد شرکت کننده برای بازی در فیلم نازپری برگزیده شدند.
آقای محمدی می گوید زمانیکه در اروپا بوده است سوژه ساخت یک فیلم با موضوع اجتماعی با تمرکز بر کودک همسری را در ذهن داشته است.
وی می افزاید:«در اروپا مردان زیادی را می دیدم که علی رغم سن بالا با دختران نوجوانی از افغانستان و ایران ازدواج می کردند و به اروپا باز می گشتند. والدین این دختران همینکه می شنیدند این مردان اقامت اروپا را دارند بدون کوچترین ممانعتی با ازدواج دختران نوجوان خود با این مردان موافقت می کردند و به سن و سال بالای مردان از خارج آمده و سازگاری یا ناسازگاری شخصیتی آنها با دختران نوجوان شان اهمیتی نمی دادند.»
کارگردان و فیلم نامه نویس فیلم کوتاه نازپری می گوید تولید فیلم از ابتدا تا انتها حدود دو ماه زمان برد: یک ماه پیش تولید فیلم طول کشید و ده روز روی فیلم برداری صرف شد.
آقای محمدی می افزاید فیلم سازی و فیلم نامه نویسی را به صورت تجربی و طی سال های گذشته فرا گرفته است. وی در «انجمن سینمای جوان» در ولایت خراسان رضوی نیز دوره فیلم سازی را فرا گرفته است.
آقای محمدی ابراز امیدواری می کند فیلم کوتاه وی بتواند در بخش رقابت جشنواره فیلم روسیه که بین سی و پنج فیلم راه یافته به بخش رقابت برگزار می شود عنوان شایسته ای کسب نماید.
ساخت فیلم کوتاه نازپری در شرایطی که سینما و تولید فیلم در افغانستان هنوز با چالش های جدی مواجه است و کمتر کسی حاضر است روی فیلم سازان جوان سرمایه گذاری کنند، حائز اهمیت است.
قابل ذکر است محمد رضا محمدی قبل از ساخت فیلم نازپری، برخی تولیدات کوتاه برای تلویزیون راه فردا و تلویزیون نگاه نیز داشته است و در برخی فیلم های کوتاه دیگر نیز ایفای نقش نموده است.

منابع امنیتی تائید می‌کنند انفجاری در مربوطات ولسوالی پغمان ساحه قرغه کابل رخ داده است.

حوالی ساعت 08:40 دقیقه صبح امروز یک شنبه 15 حمل در مربوطات ولسوالی پغمان ساحه قرغه، بر اثر انفجار ماین کنار جاده بالای واسطه نوع رنجر اردو یک منسوب امنیتی شهید و سه منسوب دیگر مجروح شد.

این انفجار در حالی صورت می گیرد که اخیرا ترورهای هدفمند و بمب های کنار جاده ای در کشور افزیش یافته است.

منسوبین پولیس سرحدی فردی را که می‌خواست نزدیک به دو کیلوگرام مواد مخدر هروئین را به بیرون کشور قاچاق نماید از میدان هوایی بین‌المللی حامد کرزی بازداشت نمودند.

فرد بازداشت شده، این مقدار مواد مخدر را در یک کیف مسافرتی جاسازی نموده بود.

با گذشت پنج روز از آغاز عملیات نظامی به منظور پاکسازی شاهراه نمبر دو بامیان ـ میدان وردک در ولسوالی جلریز، وزارت دفاع گزارش توقف و گیر ماندن نیروهای امنیتی در این عملیات را رد کرده می گوید این عملیات آهسته و موفقانه در حل اجرا است.

مهدی راسخ نماینده مردم میدان وردک در مجلس نمایندگان می گوید از دو روز به این سو نیروهای که از ولسوالی بهسود به طرف ولسوالی جلریز آمده اند در مرکز ولسوالی جلریز متوقف شده اند.

راسخ افزود گروه طالبان راه های برگشت و پیش روی نیروهای امنیتی را ماین گزاری کرده و ولسوالی را با سلاح های سنگین هدف قرار داده‌اند.

او ابراز امیدواری کرد توقف این به هدف تجدید قوا و آمادگی خوبتر برای پیشبرد عملیات تصفیوی باشد نه ترک عملیات یا «فرار از ساحه».

این عضو مجلس نمایندگان با بیان اینکه اوضاع را نظارت می کند و خواهان تصفیه کامل این شاهراه و تامین امنیت آن است هشدار داد در صورت عدم تکمیل این عملیات و استحکامات امنیتی در این مسیر، «اعتراضات شدید» مردمی را آغاز خواهد کرد.

راسخ با اشاره به عملیات نیروهای امنیتی برای بازداشت فرمانده علی پور تاکید کرد: «حکومت به یاد داشته باشد که می تواند مانند بهسود ۱۲ طیاره را به یکبارگی در این عملیات استعمال کنند و صدها تانک و هزاران نفر را برای سرکوب طالبان سوق دهند.»

به گفته این عضو مجلس در این عملیات  ولسوالی جلریز تعداد نیروهای امنیتی توسط طالبان کشته شده و چند تانک آنان نیز تخریب شده است.

عملیات آهسته جریان دارد

در همین حال فواد امان معاون سخنگوی وزارت دفاع در توییتی گفته است عملیات نظامی در ولسوالی جلریز متوقف نشده بلکه این عملیات آهسته اما موفقانه در حال اجرا است.

امان تاکید کرده: «در امتداد شاهراه نمبر ۲ طالبان بسیار ماین‌گذاری کردند، در خانه های مردم موضع گرفتند و زنان و کودکان را سپر قرار دادند. به همین دلیل عملیات به گونه ی اجرا می شود تا به غیرنظامیان آسیب نرسد»

این در حالی است که وزارت دفاع به تاریخ ۱۰ حمل اعلام کرده بود که نیروهای دفاعی و‌ امنیتی عملیات پاکسازی را بمنظور تامین امنیت مسیر شاهراه نمبر ۲ بامیان-میدان وردک در ولسوالی جلریز آغاز کرده است.

این وزارت افزوده که این عملیات از مسیر میدان شهر و ولسوالی بهسود راه اندازی شده و تا پاکسازی کامل شاهراه از وجود طالبان ادامه دارد.

با گذشت یک روز از آغاز این عملیات طالبان با انتشار تصاویر چندین تانک سوخته ادعا کردند که شماری زیادی  از نیروهای امنیتی را در این ولسوالی کشته و وسایط آنان را تخریب کرده اند اما وزارت دفاع در آن زمان این ادعای طالبان را رد کرد.

شاهراه نمبر دو جلریز به دلیل حضور گسترده طالبان و کشتار شماری از کارمندان دولتی و غیرنظامیان از سوی این گروه به جاده مرگ نیز مشهور شده است.

این شاهراه ولایت های میدان وردک، بامیان، دایکندی و بخش های از ولایت غور را به هم وصل می سازد.

وزارت دفاع ملی از تلفات سنگین گروه طالبان در ولسوالی‌های ارغنداب و پنجوایی قندهار خبر داد.

این وزارت روز یک‌شنبه، پانزدهم حمل با نشر خبرنامه‌ای اعلام کرد نیروهای امنیتی و دفاعی با حمایت نیروهای هوایی در ۲۴ ساعت گذشته در مربوطات ولسوالی‌های ارغنداب و پنجوایی ولایت قندهار یک رشته عملیات را اجرا کرده‌اند که در آن ۷۵ عضو گروه طالبان کشته شدند.

طبق اعلام وزارت دفاع ملی، در نتیجه اجرای این عملیات، ۷۵ عضو گروه طالبان به شمول پنج انتحار‌کننده کشته شده‌اند.

وزارت دفاع ملی گفته است در این عملیات ۱۲ تن از اعضای گروه طالبان زخمی شده‌اند.

در خبرنامه وزارت دفاع ملی آمده است شش موترسایکل، یک ضرب هاوان، چهار میل سلاح و یک قاب دوربین به دست نیروهای امنیتی افتاده است.

وزارت دفاع ملی گفته است در این عملیات ۳۲ حلقه ماین طالبان نیز در مربوطات ولسوالی‌های ارغنداب و ژری ولایت قندهار کشف و خنثا شده است.

از جانب دیگر، وزارت دفاع ملی گفته است نیروهای دفاعی و امنیتی با هدف قرار دادن یک موتربمب قبل از رسیدن به هدف در ولسوالی شاه‌ولی‌کوت این ولایت از یک رویداد مرگ‌باری جلوگیری کرده‌اند.

گروه طالبان درباره اظهارات وزارت دفاع ملی چیزی نگفته است.

منابع امنیتی در ولایت بلخ از تخریب یک مرکز دزدی و اخاذی گروه طالبان در این ولایت خبر می‌دهند.

قول اردوی ۲۰۹ شاهین، امروز (شنبه،۱۴ حمل) با نشر خبرنامه‌ای گفت شب گذشته یک مرکز مهم اخاذی طالبان در قریهٔ سبسخور ولسوالی چهاربولک بلخ توسط نیروهای دفاعی و امنیتی از بین برده شده‌است.

به نقل از این خبرنامه، این مرکز اخاذی مربوط به ذبیح الله مشهور به هلال، یکی از قوماندانان این گروه، در قریه سبسخور ولسوالی چهار بولک ولایت بلخ بوده‌است.

گفته می‌شود جنگجویان طالب این مرکز را به منظور دزدی و غارت اموال مردم و موترداران ایجاد کرده بودند که از سوی نیروهای امنیتی در این ولایت از بین برده شد.

گروه طالبان ادعا کرده‌اند نیروهای امنیتی خانه‌های مسکونی آنان را نیز تخریب کرده‌اند.

اما قول اردوی ۲۰۹ شاهین این ادعای طالبان مبنی بر تخریب خانه‌های مسکونی آنان را کاملاً بی اساس می‌داند.

بلخ در شمال کشور موقعیت دارد و یکی از ولایت‌های نا امن کشور بوده که گروه طالبان در ولسوالی‌های مختلف آن حضور گسترده دارند.

یک نوار تصویری منتشر شده در فضای مجازی نشان می دهد روز گذشته جمعه 13 حمل چند جوان در چهارراهی دهبوری از مربوطات حوزه سوم کابل با نیروهای پلیس درگیر شده است.

وزارت داخله می‌گوید پنج نفر به اتهام «بی‌حرمتی و لت‌و‌‌کوب» پولیس در ساحه‌ی دهبوری بازداشت شده‌اند.

این اظهارات وزارت داخله در حالی مطرح می شود که شاهدان عینی می گویند ابتدا پلیس با زدن سیلی به صورت یکی از جوانان آتش جنگ را برافروخته است.

به گفته شاهدان عینی در قضیۀ لت‌وکوب پولیس در دهبوری، همه‌گی متوجه رفتار غیرقانونی دو جوانی شدند که پولیس را لت‌وکوب می‌کنند. اما هیچ‌کسی متوجه برخورد غیرقانون و رفتار غیرمسلکی پولیس با آن دو جوان نشد.

یکی از شاهدان عینی که خواست نامش فاش نشود گفت:«پولیس جرقۀ جنگ را با زدن سیلی به روی یکی از آن دو جوان برافروخت.»

برخی از کاربران فیس بوکی نیز در واکنش به این رویداد نوشته اند:« پولیس حق ندارد بدون موجب بالای کسی دست بلند کند.»

آقای شایان از کاربران فیس بوک در این مورد می گوید:« واقعیت این است که در اکثر موارد، پولیس در مواجه با مردم عادی، به جای استفاده از منطق قانون، از زور و خشونت کار می‌گیرد. رفتار پولیس با مردم عادی اکثراً بسیار زشت و غیرمسلکی است. پولیس از یونیفورمش در بسیاری موارد سوءاستفاده می‌کند و به خود حق می‌دهد به سر و صورت مردم عادی بزند، عزت و وقارش را پامال کند، غرورش را بشکند، باجگیری کند و به کسی پاسخگو هم نباشد. »

لت‌وکوب شهروندان، باجگیری از آنان و پاسخگو نبودن پولیس در برابر چنین رفتارها، به یک رویۀ عادی تبدیل شده است. برخورد متقابل دو جوان در برابر پولیس در دهبوری، نشان‌دهندۀ خسته‌گی و به تنگ آمدن مردم از رفتارهای این‌چنینی پولیس است. در موراد مشابه دهبوری، پولیس به خاطر رفتار غیرمسلکی و غیرقانونی‌اش موجب خلق تنش و درگیری می‌شود که پس از تنش، سرنوشت بسیاری شهروندان به زندان و یک عالم سرگردانی کشیده می‌شود.

وی تاکید می کند:«هدفم توجیه عملکرد آن دو جوان و تعمیم دادن موضوع به همۀ نیروهای پولیس نیست. بدون تردید، برخورد هردو طرف ناشایست و غیرقانون بود، اما از پولیس انتظار بیشتر می‌رود که همه می‌دانیم. حساب پولیس‌هایی که با مردم رفتار خوب و مناسب دارند، جدا است و جای‌شان روی دیدۀ ما.»

طارق آرین سخنگوی وزارت داخله گفت براثر انفجار ماین و انداخت طالبان در ولایت های لغمان، تخار، سرپل، ننگرهار و خوست شش غیرنظامی بشمول یک کودک کشته و ۲۱ تن دیگر به شمول زنان و کودکان زخمی شده اند.

آرین افزود این رویداد ها در ساحه «منجان» ولسوالی علیشنگ لغمان، در ساحه «قندهاری قشلاق» ولسوالی خواجه غار ولایت تخار، در روستای صیاد ولسوالی گوسفندی سرپل، در ساحه سبزآباد حوزه هفتم شهر جلال آباد، ولسوالی حصارک ننگرهار و در ساحه «نهار کلی» ولسوالی صبری خوست رخ داده است.

سخنگوی وزارت داخله هدف قرار دادن غیرنظامیان را خلاف معیارهای جنگی خوانده تاکید کرد طالبان با دوام کشتار مردم همیشه «جنایت» خلق کرده اند.

تلفات غیرنظامیان در هرات و هلمند

هرچند سخنگوی وزارت داخله در مورد تلفات غیرنظامیان در ولایت های هرات و هلمند چیزی نگفته اند اما مقام های محلی این دو ولایت تایید کرده اند هرات و هلمند نیز در روز جمعه گذشته شاهد تلفات غیرنظامیان بوده است.

عمر زواک، سخن‌گوی والی هلمند گفت حوالی ساعت ۱۰:۰۰ روز گذشته یک عراده موتر حامل غیرنظامیان در منطقه «چهارگل» در مسیر شاهراه ۶۰۱ قندهار – هلمند با ماین کنارجاده‌ای برخورد کرده است.

زواک افزود این موتر پنج سرنشین داشته و تمامی آنان در این انفجار کشته شده‌اند.

دفتر والی هرات نیز در خبرنامه ای اعلام کرد حوالی ساعت ۸:۰۰ صبح جمعه یک عراده موتر نوع فلانکوج در مربوطات ولسوالی کشک کهنه‌ی ولایت هرات با ماین کنارجاده‌ای برخورد کرده است.

در خبرنامه آمده است در این رویداد هفت زن زخمی شده اند.

تاکنون گروهی مسوولیت این رویداد ها را برعهده نگرفته است.

این در حالی است که همزمان با جان تازه گرفتن گفتگو های صلح خشونت ها در افغانستان افزایش یافته و این کشور در چند روز گذشته گواه انفجار و درگیری های پرتلفاتی بوده است.

ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی گروه طالبان باانتشار توییتی امروز (پنج‌شنبه، ۱۲ حمل) گفت در پی کمین جنگ‌جویان این گروه در منطقه «تکانه» و «سه قلعه» ولسوالی جلریز، ۲۲ نیروی کماندو کشته و نُه تن دیگر آنان زخمی شدند.

وی همچنان ادعا کرد در نتیجه این کمین سه موتر هاموی نیروهای دولتی نیز منهدم شده است.

اما در همین حال فواد امان، معاون سخنگوی وزارت دفاع ملی سخنان سخنگوی گروه طالبان مبنی بر وارد کردن تلفات بر نیروهای کماندوی ارتش را رد کرد و آن را نادرست خوانده است.

گفتنی است وزارت دفاع ملی روز دوشنبه هفته جاری اعلام کرد، عملیاتی را جهت پاک‌سازی شاهراه کابل-بامیان در ولسوالی جلریز ولایت میدان وردک راه‌اندازی کرده است.

این وزارت تاکید کرده بود عملیات پاک‌سازی شاهراه نمبر دو میدان وردک، تا تصفیه کامل این منطقه ادامه خواهد داشت.

همچنان سیدانور رحمتی، والی بامیان نیز گفته بود عملیات نیروهای امنیتی برای پاک‌سازی ولسوالی جلریز از وجود جنگ‌جویان گروه طالبان از زمین و هوا آغاز شده است.

ولسوالی جلریز ولایت میدان وردک از چند سال به این طرف گواه ناآرامی‌های فزاینده امنیتی بوده است. بخش‌های از این ولسوالی طی چند سال اخیر زیر تسط گروه طالبان قرار داشته و حکومت تاکنون موفق به آزادسازی این مناطق نشده است.

این وزارت بانشر خبرنامه‌ای امروز (پنج‌شنبه، ۱۲ حمل) گفت طی سال ۱۳۹۹ خورشیدی به تعداد ۱۴ هزار و ۴۱۵ حلقه ماین کارگذاری شده مخالفان دولت کشف و خنثی شده است.

به گفته این خبرنامه دو هزار ۳۲۵ حلقه ماین دیگر بدون آسیب رسیدن به غیرنظامیان انفجار داده شده است.

خبرنامه وزارت دفاع ملی علاوه کرد تیم‌های انجینری این وزارت توانسته‌اند در سال گذشته ۲۳۹ بشکه، ۲۵ بوری و هفت هزار و ۹۰۳ کیلوگرام مواد انفجاری را کشف و ضبط کنند.

بر اساس اعلام این خبرنامه، در جریان این سال ۲۱ عراده موتر، ۱۸ عراده موترسایکل مملو از مواد انفجاری و ۱۳ واسکت انتحاری نیز کشف و خنثی شده است.

گفتنی است ماین‌های کنار جاده‌ای یکی از ابزارهای مهم گروه‌های مخالف مسلح دولت برای وارد کردن تلفات به نیروهای دولتی محسوب می‌شود.

افزون بر وارد کردن تلفات، این ماین‌ها برای تخریب سرک‌ها، پل‌ها و پلچک‌ها نیز استفاده می‌شود و در سال‌های گذشته مخالفان مسلح دولت با بهره‌گیری از این ماین‌ها صدها پل و پلچک را در سراسر کشور تخریب کرده‌اند.