نویسنده: rahapress

کرملین می‌گوید، رهبران دو کشور در این دیدار مسایل مربوط به کنترل اسلحه و اوضاع در شرق میانه به شمول ایران را مورد بحث قرار خواهند داد.

یوری اوشاکوف دستیار رئیس جمهور روسیه دیروز چهارشنبه ۲۶ جون در مسکو به خبرنگاران گفت که نشست بین رهبران روسیه و امریکا حوالی بعد از ظهر ۲۸ جون در شهر اوساکا صورت می‌گیرد و انتظار می رود این دیدار یک ساعت طول بکشد.

به گفته آقای اوشاکوف، احتمال دارد در این ملاقات ولادیمیر پوتین و دونالد ترمپ به ثبات استراتژیک و مسئله اوکراین نیز تماس بگیرند.

تا هنوز مقامات امریکایی در این مورد که آیا در باره این ملاقات توافق شده است، یا خیر چیزی نگفته اند.

 در این سفر که به دعوت رسمی نخست وزیر پاکستان صورت گرفته، آقای غنی با مقامات پاکستان در رابطه با اتصال منطقه ای، تجارت و ترانزیت، امنیت و صلح بحث‌های همه جانبه خواهد داشت.

هارون چخانسوری سخنگوی ریاست جمهوری کشور با اشاره به این سفر آقای غنی به پاکستان به رسانه‌ها گفت:”در این سفر روی چهار موضوع تمرکز خواهد شد، نخست اتصال منطقوی، دوم تجارت، ترانزیت و سرمایه گذاری و سوم روی امنیت بحث می‌شود، موضوع چهارم در مورد صلح است، چون حکومت افغانستان، مردم و جامعه جهانی آماده‌اند که به این بحران چهل ساله نقطه پایان بگذراند، دیده شود سایر کشورهای منطقه بخصوص پاکستان در این زمینه چقدر آمادگی دارد و چگونه همکاری می‌تواند.”

سفر آقای غنی به پاکستان در حالی صورت گرفته است که مایک پومپئو وزیر خارجه ایالات متحده امریکا سه‌شنبه هفته جاری در جریان سفرش به کابل، روی اهمیت پاکستان در پروسه صلح افغانستان تأکید کرد.

آقای پومپئو همچنان ابراز امیدواری کرد و گفت، انتظار می‌رود تا دوماه آینده با گروه طالبان یک توافق صلح صورت بگیرد.

دور هفتم گفتگوهای زلمی خلیل‌زاد نماینده خاص وزارت خارجه امریکا برای صلح افغانستان نیز با نمایندگان طالبان روز شنبه در شهر دوحه پایتخت قطر آغاز خواهد شد.

نخستین سفر محمد اشرف غنی به پاکستان در سال 2014 میلادی با آغاز کار وی به حیث رییس حکومت وحدت ملی صورت گرفت، وی در شهر راولپندی با مقامات ارشد نظامی آن کشور نیز ملاقات کرد.

قرار است که محمداشرف غنی رییس جمهور، فردا پنجشنبه (6 سرطان) در راس یک هیئت بلند پایه دولتی وارد اسلام‌آباد پایتخت پاکستان شود.

گفته می‌شود آقای غنی در جریان این سفرش در دیدار با رهبری حکومت پاکستان، درباره مسایل چون امنیت منطقه، گفتگوهای صلح افغانستان، اتصال منطقه‌یی و مسایل بازرگانی، ترانزیت و سرمایه گذاری‌ها میان دو کشور، گفتگو کند.

این سفر آقای غنی در حالی صورت خواهد گرفت که گفته می‌شود پاکستان در روند صلح افغانستان تاکنون با امریکا همکاری کرده و رویکرد مخرب خود را نسبت به روند صلح کشور نیز تعدیل کرده است؛ اوایل  این هفته پاکستان از جمعی از سیاسیون افغانستان در نشستی مرتبط با صلح افغانستان نیز میزبانی کرد.

برخی آگاهان سیاسی افغانستان جنبه کمپاینی سفر قریب‌الوقوع آقای غنی به پاکستان را برجسته دانسته به این باور اند که آقای غنی در تلاش است،  پشتیبانی اسلام‌آباد را برای حمایت از تیمش  در انتخابات ریاست جمهوری پیشرو جلب کند.

داکتر عبداللطیف نظری، استاد دانشگاه و آگاه مسایل سیاسی به خبرگزاری جمهور گفت آقای غنی در جریان این سفر تلاش خواهد کرد از رقبای انتخاباتی خود پیشی گرفته و حمایت اسلام‌آباد را در انتخابات جلب کند.

او افزود آقای غنی سعی خواهد کرد که حکومت پاکستان و گروه طالبان را متقاعد سازد تا زمینه برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در مناطق تحت کنترول این گروه مساعد شده و آرای انتخابات نیز به نفع وی استفاده شود.

آقای نظری، حمایت اعلام ناشده طالبان از تیم آقای غنی در انتخابات را پروژه‌‌‌ای خواند که در انتخابات ریاست جمهوری گذشته عملی شده بود. به گفته‌ وی، طالبان در سال 2014  میلادی نیز مجوز برگزاری انتخابات در برخی ساحات تحت کنترول این گروه را صادر کرده و آرای انتخابات نیز به نفع آقای غنی به کار رفت.

پیش از این رحمت الله نبیل یکی دیگر از کاندیدان انتخابات ریاست جمهوری نیز آقای غنی را به معامله پنهانی با اسلام‌آباد متهم کرده است. براساس ادعای آقای نبیل، آقای غنی بنابر یک معامله پنهانی ننگین (حمایت پاکستان از تکت انتخاباتی غنی) در برابر حصارکشی‌های مرزی پاکستان روی خط دیورند سکوت اختیار کرده است.

پیشتر از آن نیز یک منبع نزدیک به گروه طالبان ادعا کرده بود که طالبان در انتخابات 2014 به گونه اعلام ناشده از تیم غنی حمایت کردند.

اما شمار دیگری از آگاهان به احتمال چانه زنی‌های آقای غنی در پاکستان برای جلب حمایت این کشور از تیمش در انتخابات ابراز تردید کرده می‌گویند که آقای غنی از موضع بلندتری  با اسلام‌آباد در این سفر وارد مذاکره خواهد شد.

داکتر جعفر مهدوی استاد دانشگاه و عضو پیشین مجلس نمایندگان نیز گفت آقای غنی سعی دارد جایگاهش را در پروسه صلح پررنگ نموده و زمینه کسب دوباره قدرت را نیز مساعد کند.

او افزود در جریان این سفر آقای غنی درپی آن است تا اسلام‌آباد و طالبان را برای حمایت از طرح صلحی که به قدرت گرفتن دوباره‌اش و سهم‌گیری قابل توجه گروه طالبان در قدرت سیاسی منجرخواهد شد متقاعد کند.

اقای مهدوی اما دیدگاه اپوزیسیون حکومت که اوایل این هفته با مقام‌های پاکستانی در بحث بودند را نسبت به طرح آقای غنی به دیدگاه پاکستان و طالبان نزدیکتر دانست.

به گفته‌ وی، پاکستان، طالبان و اپوزیسیون حکومت افغانستان روی حداقل دو مورد یکم: آتش بس و دوم: ایجاد حکومت موقت دیدگاه هماهنگ دارند، امریکه آقای غنی تاکنون با آن مخالفت کرده است.

اکثر چهره‌های سیاسی افغانستان به شمول شماری از چهره‌های دخیل در حکومت ایجاد حکومت موقت را راه حل پیشرفت تلاش‌های صلح و سهمگیری طالبان در قدرت سیاسی می‌دانند، امریکه حکومت آنان را برگشت به گذشته می‌خواند.

براساس گزارش سازمان ملل متحد، ظرف ده سال آینده، هند به عنوان پرجمعیت‌ترین کشور دنیا از چین پیشی خواهد گرفت.

چین و هند به ترتیب با یک میلیارد و ۴۳۰ میلیون، و یک میلیارد و۳۷۰ میلیون نفر، در مجموع سی وهشت درصد جمعیت دنیا را تشکیل می‌دهند.

اما سازمان ملل در گزارش سال ۲۰۱۹ «افق جمعیت جهان» پیش‌بینی کرده است که جمعیت هندوستان تا سال ۲۰۲۷ از جمعیت چین بیشتر خواهد شد.

انتظار می‌رود این تغییر در نتیجه افزایش نرخ مرگ و میر نسبت به تعداد نوزادان در چین باشد که پیش‌بینی می‌شود جمعیت‌اش میان سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۵۰ به یک میلیارد و ۴۰۰ میلیون نفر کاهش یابد.

در این میان، برآورد می‌شود جمعیت هند تا یک میلیارد و ۵۰۰ میلیون نفر افزایش یابد.

گزارش سازمان ملل همچنین پیش‌بینی کرده است که جمعیت دنیا تا سال ۲۰۵۰ به ۹ میلیارد و ۷۰۰ میلیون، و تا پایان قرن بالغ بر ۱۱ میلیارد نفر می‌شود.

انتظار می‌رود نیجریه پس از هند و چین با جمعیتی برابر با ۷۳۳ میلیون نفر آمریکا را با ۴۳۴ میلیون نفر از مقام سومین کشور پر جمعیت جهان، به مقام چهارم سوق دهد. پاکستان با ۴۰۴ میلیون نفر در مقام پنجم باقی خواهد ماند.

در عین حال، گفته می‌شود جمعیت صحرای جنوب آفریقا تا سال ۲۰۵۰ دوبرابر شود.

۹ کشور جهان که پیش‌بینی می‌شود بیشترین رشد جمعیت را داشته باشند عبارتند از: هند، نیجریه، پاکستان، جمهوری دموکراتیک کنگو، اتیوپی، تانزانیا، اندونزی، مصر و ایالات متحده آمریکا.

لیو ژنمین، معاون دبیرکل سازمان ملل در أمور اقتصادی و اجتماعی گفت: «سریع‌ترین روند افزایش جمعیت در فقیرترین کشورها رخ می‌دهد که افزایش جمعیت، مبارزه با فقر، گرسنگی و سوء تغذیه، دستیابی به تساوی بیشتر، تقویت سیستم بهداشت و آموزش برای همگان را به چالش می‌کشد.»

در دور اول مرحله سوم انتخابات ریاست مجلس امروز چهارشنبه(5 جوزا) میان خان آقا رضایی، خان محمد وردک، صدیق احمد عثمانی و عبدالستار حسینی برگزار شد؛ اما هیچ کدام آرای کافی را به دست نیاوردند.

در انتخابات امروز مجلس 237 رای استفاده شده بود و نامزدان برای برنده شدن به 119 رای تایید نیاز داشتند.

در دور اول مرحله سوم انتخابات ریاست مجلس ، خان آقا رضایی 77 رای تایید، خان محمد وردک 80 رای تایید، صدیق احمد عثمانی 40 رای تایید و عبدالستار حسینی هم 14 رای تایید به دست آوردند. 4 رای سفید و 22 رای باطل نیز از سوی نمایندگان استفاده شده بود.

ملک قیس نورآغا رییس موقت مجلس اعلام کرد در دور اول مرحله سوم انتخابات ریاست مجلس هیچ یکی از نامزدان برنده نشدند؛ بناً انتخابات مجلس به دور دوم مرحله سوم که بعد از ظهر امروز برگزار خواهد شد می رود. این دور انتخابات میان خان آقا رضایی و خان محمد وردک که در دور اول بیشترین آراء را دریافت کرده بودند، برگزار خواهد شد.

این در حالی است که مرحله دوم انتخابات ریاست مجلس پس از حدود 40 روز تنش میان نمایندگان دیروز  برگزار شد که هیچ کدام از نامزدان نتوانستند کرسی ریاست را از آن خود کند.

در دور دوم مرحله اول انتخابات ریاست مجلس، میر رحمان رحمانی از سوی رییس موقت مجلس با کسب 123 رای تایید برنده اعلام شد؛ اما کمال ناصر اصولی رقیب انتخاباتی او نتیجه انتخابات را نپذیرفت و تنش میان نمایندگان حدود 40 روز ادامه داشت.

دور اول انتخابات مجلس یک رای به چالش کشیده بود. آقای رحمانی تاکید داشت که این رای درست است؛ اما رقبای انتخاباتی او می گفتند که آن رای باطل است.

سر انجام، نمایندگان مجلس بروز دوشنبه گذشته بالای درستی و یا نادرستی همان یک رای انتخابات برگزار کردند که اکثر نمایندگان به رد آن رای دادند و بر همین اساس مرحله دوم انتخابات ریاست مجلس دیروز آغاز شد.

بر اساس اصول وظایف داخلی مجلس، هرگاه انتخابات ریاست مجلس در سه مرحله نتیجه ندهد، در مرحله چهارم نامزدی که در سه دور گذشته انتخابات بلندترین آرای نمایندگان را دریافت کرده، رییس مجلس می‌شود.

این نشست در روز چهارشنبه و پنج‌شنبه و به مدت دو روز برگزار می‌شود.

فواد امان، معاون سخن‌گوی وزارت دفاع افغانستان گفت در نشست فردای وزیران دفاع ناتو موضوع افغانستان در محور بحث قرار دارد.

آقای امان گفت در این نشست در مورد تهدیدات فعلی در افغانستان و حضور داعش در منطقه بحث خواهد شد.

معاون سخن‌گوی وزارت دفاع همچنین افزود وزیران دفاع ناتو در این نشست روی تجدید تعهدات‌شان به نیروهای امنیتی افغانستان و آموزش و پرورش این نیروها گفت و گو می‌کنند.

آقای امان گفت سرپرست وزارت دفاع کشور نیز در جریان سخنرانی‌اش در این نشست خواستار تجدید کمک‌ها و تعهدات کشورهای عضو ناتو با نیروهای امنیتی افغان خواهد شد.

گفتنی است روز سه‌شنبه (۴ سرطان) ینس استولتنبرگ، دبیر کل ناتو گفته بود افغانستان یکی از آجنداهای مهم نشست وزیران دفاع کشورهای عضو این سازمان است و در آن روی ادامه‌ی مأموریت کشورهای عضو ناتو به افغانستان تعهد می‌کند.

دفتر مطبوعاتی وزارت امور داخله با پخش خبر نامه ای گفت نیروهای قطعات خاص پلیس وزارت امور داخله عملیات مشترکی را علیه گروه های هراس افگن طالب در بخش های ناامن ولسوالی ارگو ولایت بدخشان راه اندازی نمود که در نتیجه آن چندین روستا از جمله روستاهای دهقان خانه، آقبوریا، شاه مری، ایشان ها و علی منگو ولسوالی ا رگو از وجود طالبان پاک شد.

در این عملیات علاوه بر پاک سازی بعضی روستا های ارگو از وجود گروه طالبان مقدار هنگفتی مواد انفجاری، مواد مخدر و تجهیزات نظامی نیز به دست پلیس وزارت امور داخله افتاد.

عبدالاحد ولی‌زاده، سخنگوی فرماندهی پولیس هرات امروز چهارشنبه(۵سرطان) گفت، حوالی ساعت یک و نیم بامداد امروز شورشیان طالب می‌خواستند پاسگاه‌های امنیتی و حتی مرکز ولسوالی گلران را تصرف کند.

ولی زاده افزود، حمله طالبان با مقاومت نیروهای امنیتی شامل پولیس ملی و اردوی ملی مواجه شد که درگیری تا حوالی ساعت ۶ صبح ادامه داشت.

به گفته سخنگوی پولیس هرات، در این درگیری تلفات سنگینی بر شورشیان طالب وارد شده و بر اساس اطلاعاتی که برای ما رسیده، بیش از ۱۰ شورشی طالب کشته و ۱۵ تن دیگر آنان زخمی شدند.

او خاطرنشان کرد، در این در گیری یک تن از نیروهای امنیتی کشته و ۲ تن دیگر آنان زخمی شده است.

ولی‌زاده تأکید کرد، نیروهای کمکی به محل رسیده و هیچ نوع مشکل امنیتی برای فعلا وجود ندارد.

ینس استولتنبرگ در آستانه نشست وزیران دفاع ناتو بار دیگر به ادامه کمک این پیمان به قوای افغان تا سال 2024 میلادی تاکید کرد، اما گفت که ادامه و چگونگی حضور قوای ناتو را در افغانستان، متن توافقنامه احتمالی صلح و خواست دولت آن کشور تعیین خواهد کرد.

خروج کامل قوای خارجی از افغانستان یکی از شرایط طالبان برای مذاکرات صلح افغانستان است.

آقای ستولتنبرگ، روز سه‌شنبه (4 سرطان) به خبرنگاران گفت که ناتو و متحدان آن از مذاکرات صلح میان ایالات متحده و طالبان حمایت می‌کنند.

سرمنشی ناتو تاکید کرد که در صورت عدم توافق صلح میان طالبان و حکومت افغانستان، نیروهای آن پیمان در افغانستان حضور خواهند داشت.

این مقام ارشد ناتو، حضور تروریستان داعشی را در افغانستان نگران کننده خواند و گفت که این گروه تلاش می‌کند تا قلمرو خویش را افزایش دهد.

در همین حال، کی بیلی هاچیسون، نماینده دایمی ایالات متحده در ناتو گفت که آنان از نیروهای امنیتی افغان حمایت می‌‎کنند و به جنگ با تروریزم در افغانستان ادامه می‌دهند.

خانم هاچیسون به اشاره به تماس‌های زلمی خلیلزاد، نماینده ویژه امریکا در امور صلح افغانستان گفت:”امیدواریم به زودترین فرصت ممکن پیشرفت را در روند صلح افغانستان شاهد باشیم، هرچند دست یافتن به پیشرفت کار آسانی نیست. . فکر می‌کنم که وی (خلیلزاد) پیشرفت واقعی خواهد داشت”.

قرار است نشست وزیران دفاع کشورهای عضو ناتو روز چهارشنبه (5 سرطان) در شهر بروکسل، پایتخت بلجیم برگزار شود.

اسدالله خالد، سرپرست وزارت دفاع ملی افغانستان در بخشی از این نشست که به بحث روی مسایل افغانستان اختصاص یافته است، شرکت خواهد کرد.

ماموریت حمایت قاطع ناتو امروز چهارشنبه(۵سرطان) با نشر یک خبرنامه گفته است، دو سرباز آمریکایی در افغانستان کشته شده‌اند.

هویت و جزئیات مربوط به کشته شدن این دو سرباز امریکایی منتشر نشده اما اعلام شده که در مرحله بعد جزئیات نشر می شود.

این در حالی است که چندی قبل نیز در یک حمله موتر بمب بر کاروان نیروهای امریکایی در کابل، چهار سرباز این کشور زخمی شده بودند.

ثرار است آقای غنی در این سفرش در دیدار با رهبری حکومت پاکستان، درباره مسایل امنیتی منطقه، گفتگوهای صلح افغانستان، اتصال منطقه‌یی و مسایل بازرگانی، ترانزیت و سرمایه گذاری‌ها میان دو کشور، گفتگو کند.

ارگ ریاست جمهوری تاکنون تاریخ دقیق سفر آقای غنی به پاکستان را مشخص نکرده است اما با نشر خبرنامه‌ای گفته که آقای غنی در آستانه سفرش به پاکستان، عصر روز سه‌شنبه با شماری از کارشناسان سیاسی و منطقه ای، اساتید دانشگاه‌ها و روزنامه نگاران در رابطه با اهداف این سفر، صحبت نموده است.

محمداشرف غنی، هدف از سفرش به پاکستان را بحث‌های همه جانبه با مقامات پاکستانی در رابطه با اتصال منطقه ای، تجارت و ترانزیت، امنیت و صلح بیان نمود و گفت قبلاً نیز از سوی مقامات پاکستانی دعوت‌هایی صورت گرفته بود، اما این سفر براساس خواست مرد در لویه جرگه مشورتی صلح صورت می‌گیرد.

گفتنی است عمران خان نخست وزیر پاکستان و محمداشرف غنی رییس جمهور کشور در تاریخ 15 ثور سال جاری، تلفنی با یکدیگر گفتگو کردند.

عمران خان در این تماس تلفنی رسما از آقای غنی دعوت کرد تا به پاکستان سفر کند و آقای غنی نیز این دعوت را پذیرفت.

عارف نوری، سخن‌گوی والی غزنی گفت قادرشاه، فرمانده پولیس ولسوالی خوگیانی این ولایت همراه با یک محافظش در انفجار ماین کنار جاده‌‍‌ای در ساحه‌ی «شهرک البیرونی» از مربوطات مرکز غزنی کشته شده‌اند.

آقای نوری افزود این رویداد حوالی ساعت ۶:۳۰ صبح امروز (چهارشنبه، ۵ سرطان) هنگامی اتفاق افتاد که قادرشاه همراه با یک محافظش سوار بر موتر شخصی نوع کرولا به طرف مرکز شهر غزنی در حرکت بوده است.

فرد یا گروهی تا کنون مسئولیت این رویداد را بر عهده نگرفته است، اما بیش‌تر رویدادهای انفجار ماین در غزنی به گروه طالبان نسبت داده می‌شود.

ولایت غزنی در جنوب کشور از ولایت‌های ناامن می‌باشد که گروه طالبان در شماری از ولسوالی‌های آن به‌شمول شهر غزنی فعالیت گسترده دارد.

پارلمان در تمام کشورهای دموکراتیک قوه‌ی مقننه است. پارلمان دستگاه قانون‌گذاری است. اما قانون چیست و نیاز به قانون از کجا می‌آید؟ چرا باید قوه‌ی مقننه داشته باشیم؟

پارلمان افغانستان تحمیلی است. البته نه به این معنا که فلان دوره‌ی پارلمان توسط دولت بر مردم تحمیل شده یا فلان نیروی داخلی یا خارجی نمایندگان مورد نظر خود را به زور در پارلمان جاسازی کرده‌اند. منظور من از صفت تحمیلی در این‌جا نوعی تحمیل عمیق‌تر است. با این شرح:

پارلمان در تمام کشورهای دموکراتیک قوه‌ی مقننه است. پارلمان دستگاه قانون‌گذاری است. اما قانون چیست و نیاز به قانون از کجا می‌آید؟ چرا باید قوه‌ی مقننه داشته باشیم؟

لازم نیست برای فهم قانون به فرهنگ اصطلاحات حقوقی مراجعه کنیم. نیازی نیست که از استادان خبره در زمینه‌ی قانون‌شناسی بپرسیم که قانون چیست. خودمان هم می‌توانیم درباره‌ی قانون بیندیشیم و نیاز به چارچوب‌های قانونی را در ذهن خود بازسازی کنیم.

شما صد نفر را در جایی بگذارید و از آنان بخواهید که در آن‌جا با هم زندگی کنند. عیب‌های زندگی باهمی، فورا آنان را مجبور می‌‌کنند که روابط خود را با همدیگر «تنظیم» کنند. قانون محصول همین تلاش برای تنظیم رابطه است. آن «عیب‌ها»ی زندگی که گفتم در گونه‌ها و چهره‌های گوناگون خود را در روابط جمعی آن صد نفر نشان می‌دهد. یک روز آب به همه نمی‌رسد؛ یک روز معلوم می‌شود که یکی از آن صد نفر دوست دارد دیگران برای او کار کنند و خود او زیر خیمه‌ی خود بخوابد؛ یک روز همه شکایت می‌کنند که فلانی هر صبحدم تولّه می‌زند و دیگران را از خواب بیدار می‌کند؛ یک روز شایع می‌شود که کفش‌های فلانی و فلانی گم شده‌اند… . برای این گیرها و گره‌ها باید چاره‌ای سنجیده شود.

همین که گروهی از آدم‌ها توافق کردند که دیگر کسی حق ندارد بین فلان ساعت تا فلان ساعت سحرگاهان تولّه بزند و دیگران را از خواب بیدار کند، پای قانون در میان آمده است.

حال، شما پنجاه سال بعد به همان جا، به همان محل زیست جمعی آن صد نفر اولیه، برگردید. روابط آنان پیچیده‌تر شده و چارچوبی که آن روابط در آن تنظیم شده نیز پیچیده‌تر شده است. در این وضعیت جدید، در نظم مستقر فعلی، رفتارهای مجاز و غیرمجاز مشخص شده‌اند و نظامی از پاداش‌های منفی و مثبت شکل گرفته است.

سوال مهمی که در مواجهه با این نظم باید پرسید این است: چه کسی از این نظم و قانون‌های حافظ این نظم سود می‌برد؟ پاسخ ساده‌ی این سوال این است که همه از آن سود می‌برند، به درجات. اگر بخواهید پاسخ دقیق و پیچیده‌ای به این سوال بدهید، به‌زودی روشن می‌شود که همه به‌صورت «یکسان» از این نظم‌ و قانون سود نمی‌برند. این نظمِ مبتنی بر قوانین برای بعضی بهره‌ی بیش‌تری می‌دهد و برای بعضی دیگر بهره‌ی کم‌تری. فرض کنید چاه آبی هست که همه از آن آب می‌برند. اگر قانون نخستین گفته باشد که آب کشیدن از چاه باید براساس نوبت رسیدن به محل چاه باشد (هرکس که زودتر رسید زودتر آب ببرد)، این قانون «نوبت» رفته‌رفته کسانی را که خانه‌‌ی‌شان نزدیک چاه است، در موقعیت بهتری قرار خواهد داد. این مشکل برای افراد دوردست مخصوصا زمانی حادتر خواهد شد که آن چاه هر روز مقدار معینی آب عرضه کند و در همان حال تعداد آب‌خواهان پیوسته بیش‌تر شود.

اکنون، فرض کنید که عده‌ای از افراد بخواهند در این نظم مستقر و در قانونی که سال‌هاست رعایت شده، تغییر بیاورند. چه کسانی در برابر این تغییر خواهند ایستاد و چه کسانی با آن همراه خواهند شد؟ در همین‌جاست که جبهه‌های دفاع از وضع موجود و تغییر وضع موجود شکل می‌گیرند. اما این جبهه‌ها معمولا سیاه و سفید نیستند. چیزی به نام «تعامل» عملی میان این دو جبهه یک ساحت خاکستری پدید می‌آورد که در آن افراد (با ابزارهای ارتباط کلامی و غیرکلامی) به همدیگر می‌گویند: درست است که ما این قانون‌های رسمی ثبت‌شده در کاغذ را به‌عنوان ضوابط تنظیم روابط خود داریم، اما کی گفته که حتما همه‌ی چیزهای موجود در این قانون‌ها را مو به مو رعایت کنیم؟ در این‌جا، میان قانون رسمی در کاغذ و تعامل عملی فراقانونی نسبتی برقرار می‌شود. این نسبت ممکن است به اشکال و با درجات مختلف برقرار شود. در بعضی جاها مواد قانون رسمی کاغذی اصل می‌شود و تعامل عملی فراقانونی فرع و در بعضی جاهای دیگر تعامل عملی فراقانونی اصل می‌شود و قانون رسمی کاغذی فرع.

در افغانستان با چه وضعیتی روبه‌رو هستیم؟

در افغانستان، نیاز به قانون‌گذاری رسمی و تبعیت همگان از آن جدی نشده است. در ذهن کم‌تر کسی این معنا به روشنی کامل رسیده که داشتن یک قانون اساسی رسمی و پیروی‌کردن عموم از آن برای زندگی مردمان مملکت بسیار مفید و حیاتی است. پارلمان، یعنی قوه‌ی مقننه، برای بیش‌تر مردم افغانستان محلی برای کشتی‌گیری سیاسی و زورآزمایی قبیله‌ای است. گویی انتظار اصلی مردم این نیست که در پارلمان باید درباره‌ی قانون، یعنی تنظیم بهینه‌ی روابط شهروندان، فکر شود. به همین خاطر هم به قانون اساسی کشور و ملحقات آن به‌عنوان مشتی کاغذ نگاه می‌شود. آنچه روابط شهروندان را تنظیم می‌کند، همان تعامل عملی فراقانونی است.

به بیانی دیگر، در کشوری که «جور آمدن» مقطعی و مورد به مورد اصل است، قانون بی‌معنا می‌شود. این است که در افغانستان همه‌ی تلاش‌ها بر این هدف متمرکز است که بار سنگین و مزاحم قانون رسمی کاغذی از شانه‌ی همگان فروانداخته شود. قانون رسمی کشور حتا در ذهن و نگاه خود قانون‌گذاران ما یک پدیده‌ی تحمیلی دست‌وپاگیر است. در پارلمان افغانستان، نمایندگان وظیفه‌ی خود را آفرینش و پیرایش و پالایش قانون نمی‌دانند. همه‌ی تلاش‌شان این است که چگونه از شر قانون خلاص شوند. پارلمان برای نمایندگان ما یک چارچوب تحمیلی است، نه یک محمل خواستنی. در این ملک، سوال اصلی این نیست که کدام نماینده بهتر است و کدام نماینده بدتر. سوال اصلی این است: جامعه‌ی ما کی به این فهم عمیق دست خواهد یافت که «جور آمدن‌های موقت» و «تعامل‌های مقطعی» ما را به جایی نخواهند رساند و نیاز به قانون مثل نیاز به آب و هواست؟

سخی داد هاتف

عباس موسوی، سخنگوی وزارت خارجه ایران امروز سه‌شنبه(۴ سرطان) در توییتر خود نوشته است: “امریکا با این اقدام راه دیپلوماسی را با ایران برای همیش بسته کرده است”.

رییس‌جمهوری امریکا روز گذشته(دوشنبه، ۳ سرطان) فرمان اجرایی جدیدی را امضا کرد که بر اساس آن بر دارایی‌های رهبر ایران و دفتر او تحریم وضع می‌شود.

دونالد ترامپ هنگام امضای این فرمان گفت: “تحریم‌های سختی را بر رهبر، دفتر او و تعدادی در سپاه پاسداران وضع کردیم. این اقدام به‌دلیل رفتار غیر‌مسوولانه و مداخله‌های ایران در منطقه و حمله بر هواپیمای ما صورت گرفته است. رهبر ایران در بسیاری از عملکردهای رژیم ایران سهیم است”.

هم‌زمان وزارت مالیه‌ امریکا می‌گوید که جواد ظریف، وزیر خارجه‌ی ایران نیز هفته‌ آینده به فهرست تحریم‌ها اضافه خواهد شد.

علاوه بر این‌ها، در فرمان جدید ترامپ، ۵ تن از فرماندهان ارشد سپاه پاسداران ایران نیز به فهرست تحریم‌ها اضافه شده است.

این در حالی است که شورای امنیت سازمان ملل نیز برای ارزیابی تنش‌های اخیر میان امریکا و ایران درخاورمیانه به درخواست امریکا نشست اضطراری برگزار کرد. دراین نشست به نماینده ایران اجازه اشتراک داده نشد، اما سایر اعضا به استثنای روسیه و چین، رویدادهای اخیر در خاورمیانه را که امریکا و متحدینش به ایران پیوند می‌دهند، محکوم کردند.

اکرم امام اوغلو، نامزد حزب اپوزیسیون ترکیه و از حزب مردم جمهوری خواه توانست با کسب بیش از ۵۴ درصد از آرا به پیروزی برسد.  اختلاف آرای وی با رقیبش حتی نسبت به انتخابات پیشین شهرداری که در ماه مارچ برگزار شده بود بسیاربیشتر بود، انتخاباتی که توسط شورای عالی انتخابات بعد از اعتراض حزب اردوغان نسبت به نتایج آرا لغو شد.

روزنامه صبح حامی دولت فردای آن روز تیتر زد: “دموکراسی پیروز شد” و  جمهوریت حامی اپوزیسیون نوشت: “حکومت تک نفره سرنگون شد”.

اما علیرغم این خوش بینی جدید، روز دوشنبه به ترک‌ها یادآوری شد که آزادی‌های سیاسی هنوز در معرض خطر قرار دارند. دادگاه ۱۶ عضو جامعه مدنی ترکیه روز دوشنبه آغاز شد. این فعالان متهم به براندازی دولت هستند. اتهامی که گروه‌های حقوق بشری آنها را بی پایه و اساس دانسته‌اند.

تحلیلگران معتقدند که نتایج انتخابات اخیر به شدت اعتبار سیاسی اردوغان را خراب کرده است. حزب عدالت وتوسعه اردوغان حتی در به دست آوردن آرای مناطقی در استانبول که همواره از حمایت آنها بهره می‌بردند، شکست خورد. تلاش‌های خود اردوغان در این کارزار انتخاباتی به نفع بنعالی ییلدریم، نخست وزیر پیشین این کشور نتیجه معکوس داشت. حتی سخنرانی‌های مهیج و پرشور اردوغان نتوانست کاری پیش ببرد.

در حال حاضر اردوغان با تهدید سیاسیی  قریب الوقوع مواجه نیست. چهار سال از دوره ریاست جمهوری او باقی مانده است اما این نتایج می‌تواند راه انتقادهای بیشتر علیه وی به خصوص علیه سیاستهای اقتصادی و رویکرد اقتدارگرایانه‌اش در سالهای گذشته را باز کند.

مراد یتکین، تحلیلگر سیاسی می‌گوید: این انتخابات پاسخی به رویکرد اقتدارگرایانه فزاینده اردوغان علیه دشمنان و حکومت تک نفره وی است. رهبر ترکیه ممکن است کسانی که باعث این شکست شده‌اند و از آن انتقاد می کنند، را پالایش کند. اما این اقدام نمی‌تواند کمکی به بهبود وضعیت کند و تنها باعث عمیق‌تر شدن شکاف‌ها و جناح بندی‌ها در این حزب می‌شود.

البته این شکاف‌ها اکنون نیز قابل مشاهده هستند. بعد از اینکه اردوغان انتخابات ماه مارچ را به چالش کشاند، احمد داووداوغلو که زمانی متحد نزدیک اردوغان بود، از این تصمیم حزب در یک بیانیه ۱۵ صفحه‌ای انتقاد کرد همین مسئله شایعات مبنی بر احتمال جدایی وی از حزب حاکم را قوت بخشید. عبدالله گل دیگر متحد پیشین اردوغان، نیز اظهاراتی بعد از انداختن رأی خود در صندوق رأی داشت؛ به نظر می‌رسید وی به اپوزیسیون رأی داده است.

مصطفی ینراوغلو، عضو پارلمانی حزب عدالت و توسعه پس از اعلام نتایج و شکست حزب عدالت و توسعه برای دومین بار گفت: این حزب راه خود را گم کرده است. وی در پیامی در توئیتر نوشت: اکنون این حزب باید بر مردم جوان تمرکز کند و باید توازنی میان قدرت و حقوق بنیادین ایجاد شود.

برای بسیاری پذیرش نتایج انتخابات روز یکشنبه توسط حزب عدالت و توسعه نگرانی‌هایی مبنی بر اینکه دموکراسی ترکیه در خطر قرار دارد، را از بین برده است. ییلدریم با لبخندی بر روی لب  پس از گذشت کمتر از سه ساعت از شمارش آرا اعلام کرد که رقیبش پیشتاز انتخابات است و به وی تبریک گفت. سپس اردوغان یک پیام تبریک برای امام اوغلو در فضای توئیتر منتشر کرد.

اما مؤسسات ترکیه به خصوص دستگاه قضائی این کشور با یک آزمون حساس و مهم مواجه هستند و آن آغاز دادگاه فعالان جامعه مدنی ترکیه است. از میان این فعالان می‌توان به عثمان کاوالا تاجر شناخته شده اشاره کرد که متهم به تحریک مردم برای اعتراضات گزی در سال ۲۰۱۳ در میدان تقسیم استانبول است. در ابتدا معترضان مخالف برنامه دولت مبنی بر از بین بردن پارک گزی بودند. اما سپس این اعتراضات به تظاهرات ضد دولتی ملی تبدیل شد.

  در کیفرخواست ۶۵۷ صفحه‌ای، این اعتراضات توطئه خارجی مرتبط با بهار غربی توصیف شده است. در متن کیفرخواست آمده است: هیچکدام از اقدامات تصادفی نیست. آنها از سوی خارجی‌ها حمایت شدند تا جمهوری ترکیه را به زانو دربیاورند.

کاوالا که از نومبر ۲۰۱۷ در زندان به سر می‌برد، در دادگاه اعلام کرد اتهامات مطرح شده برای بازداشت من به مدت ۲۰ براساس یک سری ادعاهای غیرمنطقی و بدون شواهد است.

حتی یینر اوغلو قانونگذار حزب حاکم کیفرخواست را زیر سوال برده و در پیامی در تویئتر اعلام کرده است: من نمی‌توانم هیچ گونه شواهدی پیدا کنم که کاوالا به عنوان طراح برگزار کننده و اسپانسر حوادث پارک گزی باشد. من امیدوارم که تصمیم قضائی قانع کننده هر چه سریع‌تر به افکار عمومی ارائه شود.

نمایندگان بعد از ظهر امروز سه‌شنبه (4 سرطان) برای انتخاب رییس به پای صندوق‌های رای رفتند؛ اما موفق نشدند رییس مجلس را انتخاب کنند.

در انتخابات امروز مجلس 236 رای استفاده شده بود و نامزدان برای برنده شدن به 119 رای نیاز داشتند.

احمد جاوید جیحون و میرافغانی صافی در دور دوم مرحله دوم انتخابات ریاست مجلس نامزد بودند که هریک به ترتیب با کسب 76 و 88 رای تایید به دست آوردند؛ اما نتوانستند ریاست مجلس را از آن خود کنند.

در این دور انتخابات، نمایندگان مجلس 8 رای سفید و 64 رای باطل استعمال کرده بودند.

قیس ملکزی رییس موقت مجلس اعلام کرد در مرحله دوم انتخابات ریاست مجلس هیچ یکی از نامزدان برنده نشدند؛ بنابراین انتخابات مجلس با رفتن به مرحله سوم فردا میان نامزدان جدید برگزار خواهد شد.

دو دور از مرحله دوم انتخابات ریاست مجلس پس از حدود 40 روز تنش میان نمایندگان امروز برگزار شد.

در دور دوم مرحله اول انتخابات مجلس، میر رحمان رحمانی از سوی رییس موقت مجلس با کسب 123 رای تایید برنده اعلام شد؛ اما کمال ناصر اصولی رقیب انتخاباتی او نتیجه انتخابات را نپذیرفت و تنش میان نمایندگان حدود 40 روز ادامه داشت.

در دور دوم انتخابات مجلس یک رای نتیجه انتخابات را به چالش کشیده بود. آقای رحمانی تاکید داشت که این رای درست است؛ اما رقبای انتخاباتی او می گفتند که آن رای باطل است.

سر انجام، نمایندگان مجلس روز گذشته بالای درستی و یا نادرستی همان یک رای انتخابات را برگزار کردند و بیشتر نمایندگان به رد آن رای دادند.

بر اساس اصول وظایف داخلی مجلس، هرگاه انتخابات ریاست مجلس در سه مرحله نتیجه ندهد، در مرحله چهارم نامزدی که در سه دور گذشته انتخابات بیشترین آرای نمایندگان را دریافت کرده، رییس مجلس می‌شود.

مایک پمپئو، وزیر امور خارجه امریکا امروز (سه‌شنبه، ۴ سرطان) در یک سفر از قبل اعلام نشده به کابل آمد، با رهبران حکومت وحدت ملی دیدار و در مورد صلح، امنیت و انتخابات ریاست جمهوری افغانستان گفت‌وگو کرد.

آقای پمپئو در نشست خبری در سفارت امریکا در کابل گفت گفت‌وگوهای کشورش با طالبان پیشرفت‌های خوبی داشته و انتظار می‌رود توافق با طالبان بر سر این مسأله که دیگر از افغانستان برای اهداف تروریستی استفاده نشود، به‌زودی نهایی شود.

او همچنان ابراز امیدواری کرد تا توافق صلح با طالبان پیش از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری ماه میزان امسال صورت گیرد.

وزیر امور خارجه امریکا گفته است: ” امیدوارم قبل از اول سپتامبر یک توافق صلح در دست داشته باشیم. هدف ما همین است.”

این مقام ارشد امریکایی افزود واشنگتن در مذاکره با طالبان واضح ساخته است که امریکا حاضر است نیروهای خود را از افغانستان خارج کند اما تاکنون روی هیچ جدول زمانی برای خروج این نیروها توافق نشده است.

در همین حال ارگ ریاست جمهوری با نشر خبرنامه‌ای درباره دیدار وزیر خارجه امریکا با رهبران حکومت افغانستان گفت رییس جمهور اشرف غنی از تلاش‌های حکومت امریکا در روند صلح افغانستان قدردانی کرده و گفته است که بهتر است کشورهای دوست و شرکای بین‌المللی افغانستان از تلاش‌های پراکنده و انفرادی خودداری نمایند.

آقای غنی در این دیدار گفت انجام تلاش‌ها و پیام‌ها به‌صورت منسجم و متحدانه در رابطه به صلح افغانستان نتیجه‌بخش خواهد بود.

در خبرنامه ارگ ریاست جمهوری آمده است:”حکومت ایالات متحده امریکا از پروسه صلح و انتخابات ریاست جمهوری افغانستان که در ماه میزان سال جاری برگزار می‌گردد، حمایت می‌کند و در این راستا آماده هرگونه همکاری می‌باشد.”

وزیر امور خارجه امریکا درحالی به رسیدن توافق با طالبان پیش از اول سپتامبر تاکید می‌کند که برخلاف او، رییس جمهور اشرف غنی می‌گوید ابتدا باید انتخابات برگزار شود تا یک دولت مشروع برای پیشبرد گفت‌وگوهای صلح روی کار بیاید.

وزیر امور خارجه امریکا درحالی به کابل سفر کرده است که قرار است تا چند روز دیگر هفتمین دور گفت‌وگوهای زلمی خلیلزاد، فرستاده ویژه امریکا برای صلح افغانستان با طالبان در قطر برگزار شود.

آقای عبدالله این گفته‌ها را امروز (سه‌شنبه، ۴ سرطان) هنگام بازدید از یک مرکز ثبت‌نام تقویتی رأی‌دهندگان در کابل مطرح کرد.

او بدون نام‌گرفتن از تیم انتخاباتی و فرد مشخصی گفت شکایت‌ها از مداخلات «دیگران» در کار کمیسیون‌های انتخاباتی وجود دارد و این کمیسیون‌ها باید تلاش کنند که مشکلات انتخابات پارلمانی را تکرار نکنند.

رییس اجرایی کشور این اظهارات را در حالی مطرح می‌کند که پیش‌تر مولانا محمد عبدالله، عضو کمیسیون مستقل انتخابات کشور گفته بود ارگ ریاست‌جمهوری کارهای غیرقانونی این کمیسیون را تأیید و کارهای قانونی آن‌را تأیید نمی‌کند.

آقای عبدالله در تاریخ ۳۰ جوزا در یک نشست خبری در کابل همچنان گفته بود که حلقات اطراف رییس‌جمهوری کشور در روند کاری و استخدام کارمندان در این کمیسیون مداخله می‌کنند.

به گفته‌ی او، ریاست‌جمهوری به‌صورت پرسش‌برانگیز، مانع استخدام شماری از افراد در این کمیسیون می‌شود و شماری را نیز استخدام می‌کند.

انتخابات پارلمانی کشور در ۲۸ و ۲۹ میزان سال گذشته‌ی خورشیدی در ۳۲ ولایت کشور و در ولایت قندهار نیز در تاریخ پنجم عقرب سال گذشته برگزار شد.

انتخابات در غزنی بنا بر مشکلات سیاسی تا کنون برگزار نشده است. این انتخابات با مشکلات و اتهاماتی روبه‌رو بود که در پی آن‌ها اعضای پیشین کمیسیون‌های انتخاباتی از کار برکنار و به دادستانی کل معرفی شدند.

از سویی هم، رییس اجرایی کشور حین بازدید از این مراکز ثبت‌نام تقویتی رأی‌دهندگان با اشاره به عدم ترتیب خاصی در لیست رأی‌دهندگان از کمیسیون‌های انتخاباتی خواسته است که چگونگی ترتیب نام‌ها در این لیست را بر اساس حروف الفبا یا روش‌های دیگری ترتیب کنند.

در اعلامیه‌ای که از سوی ریاست‌اجرایی کشور به نشر رسیده، آمده آقای عبدالله حین بازدید از مرکزی که در آن ثبت نام کرده بود به دلیل بی نظمی در ترتیب لیست ها به سختی توانست نامش را پیدا کند.

این در حالی است که قرار است روند ثبت‌نام تقویتی رأی دهندگان در ۳۳ ولایت کشور و روند ثبت‌نام سراسری در ولایت غزنی تا چهار روز دیگر (هشتم سرطان) به پایان برسد. این روند در تاریخ ۱۸ جوزا آغاز شد.

بر اساس تقویم اعلام‌شده از سوی کمیسیون مستقل انتخابات، انتخابات ریاست‌جمهوری قرار است در تاریخ ششم ماه میزان سال جاری برگزار شود.

 بر اساس معلوماتی‌ که از ولسوالی‌های سرپل گردآوری شده، در حال حاضر‌۱۵۰ کودک از سوی طالبان به شماری از مدرسه‌های دینی پاکستان‌ فرستاده شده و تحت آموزش‌ قرار دارند.

شماری هم پس از ختم دوره‌های آموزشی به ولایت‌های سرپل، جوزجان و فاریاب برگشته‌اند.
بر بنیاد این معلومات که سلام‌وطندار به آن دست یافته، شماری از این افراد در این ولایت‌ها زیر نظر جنرالان متقاعد پاکستانی مصروف فراگیری آموزش‌های حملات انفجاری‌، ماین‌سازی و افراط‌گرایی به کودکان هستند.
عبدالقادر آشنا، والی سرپل نیز تایید می‌کند گروه طالبان از هیچ ظلم و ستمی بر مردم دریغ نکرده و کودکان را برای آموزش حملات انتحاری و انفجاری به پاکستان قاچاق می‌کنند.
سید اسدالله دانش، معاون شورای ولایتی سرپل، نیز گفته در ساحه زیر کنترل طالبان و دولت مدارس دینی فعال اند و این مدرسه‌ها طالب تولید می‌کنند.
به گفته او، دولت بر مدرسه‌های دینی نظارت و کنترل ندارد و بیشتر ملاهای تحصیل کرده پاکستان، به کودکان افراطیت آموزش می‌دهند.
شماری از باشندگان سرپل با نگرانی از فعالیت گسترده گروه طالبان و اعزام کودکان به پاکستان می‌گویند، اگر جلو این‌گونه فعالیت‌ها در این ولایت گرفته نشود، وضعیت شمال دگرگون خواهد شد.
اما قاری یوسف احمدی، یکی از سخنگویان گروه طالبان قاچاق کودکان برای آموزش حملات انتحاری و انفجاری به پاکستان را رد می‌کند و می‌گوید، این ادعا حقیقت ندارد.

نصرت رحیمی، سخن‌گوی وزارت داخله گفت: «عبدالحمید خراسانی  از ساحه‌ی سرک میدان‌هوایی در حوزه‌ی دهم امنیتی زمانی بازداشت شده که می‌خواست در جریان تظاهرات با پولیس درگیر شود.»

آقای رحیمی افزود این فرد متهم به باج‌گیری از تاجرهای کوچک، تیل‌فروشان و دکانداران و نیز چندین مورد اختطاف، قتل، چپاول‌گری، رهزنی و زورگویی می‌باشد.

به گفته سخنگوی وزارت امور داخله داشتن افراد مسلح جنایت‌پیشه، قاچاق مواد مخدر به‌خصوص در ۱۸ سنبله به بهانه‌ی کاروان عزاداری، ایجاد ترس و ارعاب در میان شهروندان کابل، دشنام و هتک حرمت به‌ شمار زیادی از اراکین به‌صورت صوتی و تصویری و به آتش‌کشیدن پرچم افغانستان نیز از دیگر جرم‌های عبدالحمید خراسانی می‌باشد.

از سویی هم، سخن‌گوی وزارت داخله‌ی کشور افزود خراسانی در لیست مجرمین سازمان‌یافته‌ی این وزارت بود و برای بازداشت او چندین بار عملیات‌ راه‌اندازی شده بود.

این در حالی است که در یک ماه گذشته، عنایت قُچی و نبی کوهبندی، از سردسته‌های خطرناک شبکه‌‌های سازمان‌یافته‌ی جرمی در شهر کابل کشته شده‌اند.