وزارت خارجه افغانستان اعلام کرد آقای ربانی صبح امروز شنبه(16 سنبله) کابل را به مقصد اسلام آباد ترک کرد.
آقای ربانی به منظور شرکت در سومین نشست وزیران خارجه افغانستان، چین و پاکستان به اسلام آباد رفته است.
همزمان با این، وزارت خارجه پاکستان اعلام کرد سومین نشست وزرای خارجه افغانستان، چین و پاکستان در اسلام آباد برگزار میشود.
بر بنیاد اعلامیهای وزارت خارجه پاکستان، امنیت و همکاریهای سه جانبه در راستای مبارزه با تروریزم، محور گفتگوهای این نشست خواهد بود.
نشست سه جانبه افغانستان، چین و پاکستان برای گسترش همکاری اقتصادی، صلح، امنیت و مبارزه با تروریزم، اولین بار در سال 2017 میلادی برگزار شد. پیش از این دو دور از این نشست برگزار شده است.
ریاست این نشست دورهای است و دور سوم آن را شاه محمود قریشی وزیر خارجه پاکستان ریاست خواهد کرد.
مایک پمپیو وزیر خارجه امریکا روز گذشته (15 سنبله) در مصاحبه با یک رسانه امریکایی به نام “دیلی سیگنال” گفت امریکا میخواهد با امضای توافقنامه صلح با طالبان، جنگ جاری در افغانستان به پایان برسد.
آقای پمپیو تاکید کرد تمایل دارد توافقنامه با طالبان را امضا کند تا بر بنیاد این توافقنامه مذاکرات بینالافغانی آغاز شده و جنگ جاری به پایان برسد.
او افزود امریکا کدام توافقنامه مسخره را امضا نخواهد کرد؛ بلکه این توافقنامه کاملاً ارزیابی میشود و پس از حصول اطمینان و تایید رییس جمهور ترمپ امضا خواهد شد.
به گفته او، پس از امضای توافقنامه صلح با طالبان، رییس جمهور ترامپ تصمیم خواهد گرفت که به چه اندازه نیروهای امریکایی از افغانستان بیرون شوند و چه تعداد نیروها در افغانستان باقی خواهند ماند.
این در حالی است که چندی پیش روزنامه تایمز امریکا گزارش داده بود که مایک پمپیو وزیر خارجه امریکا تمایل ندارد توافقنامه صلح با طالبان را امضا کند.
این روزنامه، احتمال عدم پایبندی طالبان به این توافقنامه را یکی از دلایل بی علاقهگی پامپیو به امضای توافقنامه صلح امریکا و طالبان، خوانده بود.
همچنین، پیش از این چندین تن از سناتوران و 9 تن از سفیران پیشین امریکا در کابل نیز به امضای توافقنامه امریکا و طالبان واکنش سختی نشان داده بودند.
آنان هشدار داده بودند که طالبان به این توافقنامه عمل نخواهد کرد و افغانستان پس از خروج نیروهای امریکایی به جنگ داخلی خواهد رفت.
گفتنی است بر اساس توافقنامه صلح امریکا با طالبان، 4500 سرباز امریکایی از پنج پایگاه شان در افغانستان در مدت 135 روز، بیرون خواهند شد.
گزارش ها مبنی بر سفر قریبالوقوع آقای غنی به واشنگتن روز گذشته در رسانهها پخش شد اما صبح امروز گزارش شد این سفر به تعویق افتاده است.
این سفر پس از آن قرار بود صورت بگیرد که در پی اتمام دور نهم گفتگوهای زلمی خلیلزاد نماینده خاص امریکا در امور صلح کشور با طالبان، وی جزییات پیشنویس توافقنامه اش با این گروه را با رهبران حکومت وحدت ملی شریک کرد. پیرامون این موضوع غنی و خلیلزاد به شدت دچار اختلاف شدند.
اختلاف غنی و خلیلزاد تا آنجا پیش رفت که جمع زیادی از افراد نزدیک به ارگ نسبت به پیشنویس توافقنامه صلح امریکا با طالبان بین مردم نگرانی پخش کرده و از پیامدهای زیانبار این توافقنامه هشدار دادند.
با این وجود آگاهان مسائل افغانستان به این باور اند تقابل آقای غنی با دستاندرکاران قضیه صلح افغانستان در کاخ سفید در روزهای اخیر اوج گرفته و این امر باعث شدت جنگ در کشور نیز شده است.
در جریان هفتههای اخیر علاوه بر افزایش حملات انتحاری در چندین ولایت کشور، حملات تهاجمی گروه طالبان برای تصرف ولسوالیها و حتی مراکز ولایات شدت گرفته است.
جاوید کوهستانی آگاه سیاسی هر چند امضای توافقنامه صلح بین امریکا و طالبان را برای واشنگتن بیبازگشت خوانده اما همزمان از نشانههای تشدید حملات طالبان نیز پرده برداشته است.
وی در فیسبوکش نوشته:« مسئولان بلند پایه طالبان از پشاور، کویته، کراچی و چمن به داخل کشور آمدهاند و در ولایات مختلف برای شدت جنگ آمادگی میگیرند.»
وی گفت ارگ در تقابل با امریکا قرار گرفته و موجب خشم ایالات متحده شده است که این امر طالبان را درموقف بلندتر قرار داده است.
این آگاه سیاسی، تقابل ارگ و امریکا و در نتیجه تاخیر درامضای توافقنامه صلح بین امریکا و طالبان را زمینه ساز شدت حملات طالبان در کشور عنوان کرده است.
آقای کوهستانی همچنان گفته است که به زودی قرار است هیئتی از واشنگتن به کابل آمده و چند و چون توافق خلیلزاد با طالبان، اولویت یکی از دو پروسه صلح و انتخابات و نگرانیهای ارگ را بررسی کند.
در همین حال رحمتالله بیژنپور، آگاه مسایل سیاسی در گفتگو با خبرگزاری جمهور تاکید کرد که امریکا تلاش دارد به نگرانیهای ارگ ریاست جمهوری افغانستان در داخل کشور پاسخ بگوید از این رو مانع سفر رییس جمهور به واشنگتن شده است.
وی اضافه کرد امریکا نیز به آنچه تکروی و به حاشیه راندن محورهای قدرت از ارگ در محافل سیاسی افغانستان عنوان میشد پیبرده است و درتلاش است به این وضعیت که باعث تشدید بحران در کشور شده خاتمه دهد.
زلمی خلیلزاد نماینده خاص امریکا نیز هفته پیش از جامع نبودن تشکیل هیئت مذاکره کننده صلح حکومت در برابر طالبان انتقاد کرده گفت که همه شمول نبودن تشکیل این هیئت میتواند گفتگوهای صلح حکومت با طالبان را با مشکل روبرو کند. او یاد آوری کرد که حکومت وحدت ملی از تمام جناحهای داخلی ضد طالبان نمایندگی نمیتواند.
به گفتۀ او، جنگ طالبان در این ولایت را جنرالان متقاعد پاکستانی به دستور شورای کویته رهبری میکنند.
فرمانده پولیس جوزجان میافزاید، رهبری جنرالان پاکستانی را فردی به نام شیخ مطیعالله به عهده دارد که تخریب پروژههای عامالمنفعه، قتل غیرنظامیان و ماینگذاری را جهاد اعلام کرده است.
امرالدین دانشجو، عضو شورای ولایتی جوزجان نیز تأیید میکند در حال حاضر رهبری جنگ طالبان در این ولایت را جنرالان پاکستانی که از کندهار آمدهاند به دوش دارند.
شماری از باشندگان جوزجان از بدترشدن وضعیت امنیتی ابراز نگرانی میکنند و میگویند، بیتوجهی به امنیت این ولایت سبب شده مردم در ترسوهراس زندگی کنند.
اما ذبیحالله مجاهد، از سخنگویان طالبان حضور جنرالان پاکستانی در جوزجان را رد میکند.
فعالان مدنی جوزجان میگویند، با گذشت هر روز وضعیت امنیتی در این ولایت وخیمتر میشود؛ اما حکومت خاموشی اختیار کردهاست.
الیوت اینگل، رئیس کمیتۀ روابط خارجی کنگرۀ آمریکا در نامهیی، از آقای خلیلزاد خواست با حضور در نشست علنی این کمیته، جزییات توافق آمریکا با طالبان را که روی آن در اصول به توافق رسیدهاند، در اختیار کنگره و مردم این کشور قرار دهد.
در این نامه آمده است کنگره میخواهد اطمینان یابد که آمریکا توافق صلح را در افغانستان امضا میکند نه توافقی برای عقبنشینی از آن کشور.
در نامۀ آقای اینگل که امروز جمعه (۱۵سنبله) به رسانههای آمریکایی رسیدهاست، از وزارت امور خارجۀ آمریکا خواسته شدهاست که ایجاد موانع در برابر احضار آقای خلیلزاد را متوقف کند و او را برای توضیح در این باره به کمیتۀ روابط خارجی کنگره بفرستد.
او گفته است اگر آقای خلیلزاد برای ارایه معلومات در بارۀ توافق صلح با طالبان حاضر نشود او را به گونۀ رسمی احضار خواهد کرد.
آقای اینگل در نامۀ خود گفته است «من خواهان این احضار میشوم تا کنگره و مردم آمریکا فرصت آن را داشته باشند که در بارۀ گفتوگوهای شما با طالبان و خطراتی که میتواند به میان بیاورد، اطلاعات لازم را به دست آورند.»
در این نامه آمده است «اگر این نامه برای اطمینان از حضور شما بسنده نیست، گزینههای دیگری را در نظر میگیرم تا این نشست به موقع برگزار شود.»
در این نامه گفتهشده که پیش از این نیز کمیته روابط خارجی کنگرۀ آمریکا دوبار از آقای خلیلزاد برای حضور در این نشست دعوت کرده، اما او در هیچ یک از این نشستها حضور نیافته است.
روز گذشته، مجلۀ تایم آمریکایی گزارش داده بود که مایک پومپئو، وزیر خارجۀ آمریکا از امضای توافقنامۀ آمریکا و طالبان خودداری کرده است.
این در حالیست که دو روز پیش حکومت افغانستان نیز خواهان وضاحت در تفاهمنامۀ آمریکا با طالبان شد. ارگ ریاستجمهوری، گفت نسبت به پیامدهای تفاهمنامه میان آمریکا و طالبان نگران است.
آنتونیو گوترش سرمنشی عمومی سازمان ملل متحد در نشست شورای امنیت این سازمان با ارائه گزارشی از وضعیت جاری در افغانستان گفت وضعیت این کشور هنوز هم نگران کننده است.
در گزارش این نهاد آمده افغانستان هنوز هم با مشکلات بی شماری مواجه است و به همکاری و حمایت سازمان ملل متحد نیاز دارد.
آقای گوتریش در این گزارش گفت وضعیت بد امنیتی، افزایش تلفات افراد ملکی، ضعف اقتصادی، افزایش فقر و بیکاری و وضعیت حقوقی بشری را در افغانستان در بد ترین حالت قرار دادهاست.
در این گزارش در مورد انتخابات آینده ریاست جمهوری افغانستان نیز ابراز نگرانی و گفته شد نا امنی و فساد در انتخابات نیز چالش بزرگی را ایجاد خواهد کرد.
این نگرانی در حالی مطرح شده که بر اساس گزارش وزارت صحت افغانستان در 12 ماه گذشته بیش از 17 هزار فرد ملکی در جنگ جاری در کشور کشته و زخمی شدهاند.
این وزارت افزوده است در میان کشته شدهها 141 زن، 2969 مرد و در میان زخمیها هم 241 زن و 12270 مرد وجود دارند.
سهیل شاهین سخنگوی دفتر سیاسی طالبان در قطر، این دیدار را سازنده خوانده است.
گفته میشود این دیدار برای نهایی ساختن توافقنامه صلح میان امریکا و طالبان انجام شده است.
سهیل شاهین در توییتر خود نوشته:«شب گذشته با جانب امریکایی تا ساعت دو و نیم شب مذاکرات داشتم ِ شام امروز محترم ملا برادر و هییت همرایشان با داکتر زلمی خلیلزاد، جنرال میلر و وزیر خارجه قطر نشست مشترک داشت، هر دو مجلس مثبت بود و پیشرفت صورت گرفت.»
این در حالی است که نزدیک به ده روز پیش، دور نهم مذاکرات امریکا و طالبان به پایان رسید و دو طرف اعلام کردند که به توافق نهایی دست یافته اند.
دو طرف اعلام کردند تیم های تخنیکی آنان روی جزییات توافقنامه صلح کار میکنند و با نهایی شدن آن، توافقنامه صلح امضا خواهد شد.
زلمی خلیلزاد نماینده ویژه امریکا در امور صلح افغانستان، پس از پایان دور نهم مذاکرات وارد کابل شد و با رهبران حکومت وحدت ملی و شماری از سیاسیون دیدار کرده و جزییات این توافق را با آنان شریک ساخت.
اما حکومت افغانستان به صراحت اعلام کرد نگران پیامد صلح با طالبان است.
گفته میشود اختلاف جدی میان زلمی خلیل زاد و محمداشرف غنی رییس جمهور درباره توافقی که میان امریکا و طالبان شده وجود دارد.
بر اساس گزارشها، آقای خلیل زاد در جریان سفرش به کابل چند بار با آقای غنی دیدار کرده اما اختلاف بین آنان حل نشده است.
در همین حال گزارش شده است سفر آقای غنی به واشنگتن که قرار بود امروز شنبه (16 سنبله) انجام شود، به دلیل همین اختلافات به تعویق افتاده است.
وزارت دفاع ملی امروز شنبه(۱۶سنبله) با نشر یک خبرنامه گفت نیروهای دفاعی و امنیتی با راهاندازی عملیات گسترده در بدخشان، امروز موفق به آزادسازی ولسوالی وردوج از کنترل طالبان شدند.
در این خبرنامه آمده است در عملیات آزادسازی ولسوالی ورودج، حدود ۱۰۰ شورشی طالب داخلی و خارجی به شمول قاری فصیح الدین، والی نام نهاد طالبان برای بدخشان و دهها فرمانده آنان کشته و دهها تن دیگر از این گروه زخمی شدهاند.
وزارت دفاع افزوده است در این عملیات به نیروهای امنیتی و دفاعی هیچ آسیبی نرسیده است.
این در حالی است که در تاریخ هفت سنبله، نیروهای امینتی عملیات گستردهای را برای پسگیری ولسوالیهای تحت تصرف طالبان در ولایت بدخشان آغاز کرده بودند.
سفر عمران خان، نخست وزیر پاکستان به مرز کشمیر برای بزرگداشت از روز دفاع که سالگرد جنگ ۱۹۶۵ علیه هندوستان و روز وحدت کشمیر نیز می باشد، صورت گرفت.
در این روز پاکستان بر حمایت اسلام آباد از تلاشهای حامی آزادی در جامو و کشمیر اعلام حمایت می کند.
عمران خان درباره اوضاع در خط کنترل نیز مطلع شد و آمادگی و واکنش موثر از سوی ارتش را برای نقضهای آتش بس از سوی هندوستان ستود.
وی همچنین با متهم کردن نیروهای هندوستان در هدف قرار دادن عمدی غیرنظامیان در طرف پاکستانی مرز کشمیر گفت: محاصره ادامهدار کشمیریها در جامو و کشمیر تحت اشغال هندوستان بدترین نمونه نقضهای حقوق بشری است.
وی ادامه داد: پاکستان با قدرت در کنار مردم کشمیر برای حق آنها در تعیین سرنوشت خودشان ایستاده است. نیروهای مسلح ما آمادگی و ظرفیت کامل برای خنثی سازی هرگونه اقدام یا تهاجم از سوی هند را دارند.
قمر جاوید باجوا، رئیس ارتش، پرویز ختاک، وزیر دفاع و شاه محمود قریشی وزیر امور خارجه پاکستان در این سفر عمران خان را همراهی می کردند.
فرماندهی عمومی گارنیزیون کابل از شهروندان شهر و ولسوالیهای ولایت کابل خواسته است در تأمین امنیت مراسم روز عاشورا و تجلیل از هفتهی شهید با نیروهای امنیتی و دفاعی همکاری کنند.
در ابلاغیهی گارنیزیون کابل که امروز (شنبه، ۱۶ سنبله) منتشر شده، گفته شده است نیروهای امنیتی و دفاعی در تأمین امن و نظم عامه، ایجاد فضای مطمیین و امنیت شهروندان به ویژه در جریان برگزاری مراسم روز عاشورا و تجلیل از هفتهی شهید متعهد است.
در ابلاغیه همچنان گفته شده است با در نظرداشت تهدیدات بلند امنیتی و جلوگیری از فعالیتهای تروریستی، نیاز است شهروندان با نیروهای امنیتی همکاری کنند.
در این ابلاغیه از شهروندان شهر و ولسوالیهای کابل خواسته شده است در جریان مراسم روز عاشورا و تجلیل از هفتهی شهید از انتقال هر نوع سلاح و فیرهای خودسرانه خودداری کنند.
همچنان از شهروندان خواسته شده است از وسایط دولتی در کاروانهای عزاداری هفتهی شهید و روز عاشورا استفاده نکرده و نیز از پوشیدن یونیفورم نیروهای امنیتی و دفاعی جلوگیری کنند.
جلوگیری از کاروانهای وسایط در جادهها یکی دیگر از خواستهای فرماندهی عمومی گارنیزیون کابل است. گارنیزیون کابل افزوده است کاروانهای وسایط در جادهها باعث اذیت و آزار مردم شده و نظم ترافیک و امن عامه را نیز مختل میکند.
گارنیزیون کابل شهروندان شهر و ولسوالیهای این ولایت را به رعایت موارد یادشده فراخوانده و همچنان گفته است: «در صورت تخطی، قوماندانی عمومی گارنیزیون کابل و تیم امنیتی کابل با متخلفین برخورد جدی قانونی خواهند نمود.»
روز دوشنبه (۱۸ سنبله) مصادف است با ترور احمدشاه مسعود، قهرمان ملی کشور و روز سهشنبه (۱۹ سنبله) نیز مصادف است با دهم محرمالحرام روز عاشورا.
گارنیزیون کابل خود را مکلف به تأمین امنیت برگزاری این مراسمها دانسته و در کنار آن همکاری مردم در جلوگیری از وقوع رویدادهای تروریستی را نیز مهم خوانده است.
ملا ترهخیل محمدی، عضو پیشین مجلس نمایندگان، شاه وزیر و حاجی خان ترهخیل، دو عضو کنونی مجلس نمایندگان، دادالله برادر ملا ترهخیل و دو عضو دیگر خانوادهی آنان نخست به آقای منیب توهین و سپس او را لت و کوب کرده اند.
براساس اعلامیه وزارت حج و اوقاف، پیش از این نیز این زورمندان چندین بار تلاش کرده بودند با استفاده از تفنگ کارهای غیرقانونی کنند. همچنان گفته شد این افراد پیش از این بارها وزیر ارشاد، حج و اوقاف را تهدید و تلاش کرده بودند خواستهای «ناروا» و «غیرقانونی» شان را بر او تحمیل کنند.
در اعلامیه گفته شده است آقای منیب در حالی مورد تحقیر، توهین و برخورد فزیکی این افراد قرار گرفته است که اخیر مبارزۀ جدی در برابر «مفسدین» و «زورمندان» را آغاز کرده است.
وزارت ارشاد، حج و اوقاف توهین و برخورد فزیکی شش زورمند در ارگ ریاستجمهوری با مولوی عبدالحکیم منیب را توهین به مساجد، وزارت حج و اوقاف، عالمان دین و نظام کنونی خوانده است.
این وزارت ضمن محکومکردن توهین و برخورد فزیکی با آقای منیب، همچنان خواستار برخورد قانونی با عاملان آن شده است.
در اعلامیۀ وزارت حج و اوقاف از رییسجمهور اشرف غنی خواسته شده «این رویداد را بهطور جدی بررسی و افراد تفنگدار و زورمند را که از مقامات دولتی با زور تفنگ باج میگیرند، به پنجۀ قانون بسپارد.»
همان طور
که بارها گفته شده افغانستان به بازی بزرگ معروف است و ابرقدرت های جهان برای
زورآزمایی خاک افغانستان را از دیرباز انتخاب کرده اند. هند و
پاکستان به عنوان دو قدرت هسته ای در منطقه و دو رقیب دیرینه نیز از این قاعده
مستثنی نیستند: دهلی نو و اسلام آباد هم برای اقدام علیه منافع یکدیگر به
افغانستان چشم دارند و تنها تفاوت قضیه در این است که پاکستان در مقایسه با هند
مسیر خطرناک جنگ نیابتی توسط گروه های تروریستی را در قبال افغانستان در پیش گرفته
اما هند سعی دارد با راه های نرم حریف خود را زمین گیر کند.
در افکار
عمومی افغان ها، پاکستان حامی تروریست و هند دوست دیرینه افغانستان که در طول هجده
سال اخیر کمک شایانی به بازسازی افغانستان انجام داده شناخته می شود. شهروندان
افغانستان خوب به یاد دارند که پاکستان و برخی کشورهای عرب چگونه با حمایت از
طالبان و القاعده افغانستان را به خاستگاه تروریستان تبدیل کردند!
وب سایت خبری «دی هندو» طی مطلبی در یک سپتامبر، به حمایت مخفیانه هند از نیروهای ائتلاف شمال به رهبری احمد شاه مسعود در زمان امارت اسلامی طالبان اشاره کرده است.
در این مطلب به نقل از یک دیپلمات هندی که در زمان امارت اسلامی
طالبان و جنگ این گروه با نیروهای ائتلاف شمال، مسئول هماهنگی و تحویل کمک های
نظامی مخفی هند به احمدشاه مسعود، فرمانده نیروهای ائتلاف شمال و کسی که تا زمان
ترور شدنش درسال ۲۰۰۱ با طالبان جنگید، آمده است
دهلی نو نباید اشتباه استقرار نیروهای هندی در افغانستان را مرتکب شود.
آقای بهارات راج موتو کومار، سفیر هند در زمان جنگ نیروهای ائتلاف
شمال علیه طالبان، به مدت چهار سال از ۱۹۹۶
تا ۲۰۰۰ میلادی مسئولیت هماهنگی و
تحویل کمک های نظامی و دارویی هند به احمدشاه مسعود را برعهده داشت. آقای کومار تا
سال ۲۰۰۰ میلادی زمانیکه احمدشاه
مسعود شهر دوشنبه پایتخت تاجیکستان را به مقصد مأمورت تازه خود ترک کرد با فرمانده
نیروهای ائتلاف شمال ارتباط داشت.
مهمانی چای و میوه خشک با احمد شاه مسعود
احمدشاه
مسعود خانه ای در منطقه «کاراموا» در شهر دوشنبه پایتخت تاجیکستان داشت، خدمه شخصی
به او خدمت می کردند و محمد صالح ریگستانی مسئول امور خانه بود. آقای بهارات راج
موتو کومار، سفیر وقت هند، به طور منظم در این خانه با احمد شاه مسعود دیدار می
کرد، با فرمانده نیروهای ائتلاف شمال چای و میوه خشک می خورد و در مورد آینده
سرنوشت متغییر و متلاطم جنگ در افغانستان گفت و گو می نمود. مسعود انگلیسی بلد
نبود و امرالله صالح، کسیکه در سال های بعد رئیس امنیت ملی افغانستان شد، سخنان
سفیر هند را برایش ترجمه می کرد. دکتر قریشی نیز مترجم سفیر هند بود که همواره در
جلسات حضور داشت.
در اولین
جلسه احمدشاه مسعود کلاه پکل برند خود را به سرعت روی میز پرت کرد و گفت:«تا
زمانیکه به اندازه کلاهم در افغانستان فضا در اختیار داشته باشم، می ایستم و از
کشورم دفاع می کنم.» آمر صاحب کلاهش را
انداخت و گفت به کمک هند نیاز دارد و سپس لیستی از تجهیزات مورد نیاز را
ارائه کرد.
در ادامه
مطلب حمایت هند از نیروهای ائتلاف شمال منتشر شده در سایت «دی هندو» آمده است:
دهلی نو از سفیر وقت خود پرسیده کمک به احمدشاه معسود چه سودی برای هند دارد و
سفیر پاسخ داده وی با کسی می جنگد که ما باید بجنگیم؛ جنگ مسعود با طالبان در
حقیقت جنگ علیه پاکستان است!
لیست تجهیزات درخواستی گسترده تر می شود
در بخش
دیگری از مطلب می خوانیم که لیست تجهیزاتی درخواستی احمد شاه معسود از هند گسترده
تر می شد و دهلی نو یک بار با ارسال بخشی از اقلام مورد نیاز موافقت نمود. آقای موتو
کومار یک دفعه پیامی ارسال کرد به با یک فکاهی وضعیت مسعود را اینگونه توضیح می
داد: ما مسعود را در «مایع اکسیژن» انداخته ایم؛ مایع نخواهد گذاشت او زنده بماند
و اکسیژن مانع مرگ وی خواهد شد.» جاسوانت سینگ، سرباز ساده پیشین و رهبر حزب
بهاراتیا جاناتا از احزاب ملی گرای هند، که در ادامه وزیر امور خارجه هند شد، در
پیامی به آقای کومار از وی خواست به احمدشاه مسعود اطمینان دهد که تجهیزات
درخواستی وی توسط هند ارسال می شود. هند در آن زمان اگرچه تجهیزات نظامی سنگین به
نیروهای ائتلاف شمال نمی داد اما تجهیزات جنگی کوچک مانند راکت، مهمات، یونیفورم،
کلاشینکوف های تعمیر شده ای که در کشمیر کشف و ضبط می شد، لباس های جنگی و
زمستانی، غذاهای بسته بندی شده، دارو و کمک های نقدی خود را از طریق ولی مسعود،
برادر احمدشاه مسعود برای نیروهای ائتلاف شمال ارسال می کرد. کمک های دیگر نیز با
همکاری کشورهای دیگر به احمدشاه مسعود می رسید. آقای کومار در مورد کمیت و جزئیات
کمک ها چیزی نمی گفت و کلیه امور لجیستیکی کمک ها توسط بخش استخبارات ارتش هند در
دهلی نو تنظیم می شد. تجهیزات به طور مرتب به دوشنبه می رسید و گمرک تاجیکستان این
کمک های نظامی را به فرخور محلی در مرز مشترک تاجیکستان و افغانستان انتقال می
داد. مسعود در این منطقه ده هلی کوپتر داشت که در جنگ از آنها استفاده می کرد.
دهلی نو همچنین در نگهداری این هلی کوپترها کمک می کرد و قطعات یدکی و دیگر خدمات
لازم را انجام می داد. بین سال های 1996
تا 1999 هند دو فروند هلی کوپتر می-8 را به احمدشاه مسعود تحویل داد.
«جوانان برای ایجاد شور بیشتر به آب جنگی پرداختند که حسودان آن را می خواهند طور دیگری جلوه دهند.»
این ابراز نظر عجیب، منسوب به امرالله صالح؛ معاون اول اشرف غنی در انتخابات پیش روی ریاست جمهوری است که در واکنش به بازتاب های گسترده استقبال مردم کاپیسا از او در یک همایش تبلیغاتی با پرتاب بوتل های آب ابراز شده است.
آنچه از سوی آقای صالح مطرح شده، صرفا تلاشی مضحک برای منحرف کردن ذهنیت ها درباره خشم عمومی مردم در برابر تیم حاکم است که ویدیوهای آن به طور گسترده در شبکه های اجتماعی دست به دست می شود.
اینکه این بوتل های اعتراض از سوی محافظان آقای صالح به عنوان رییس پیشین امنیت ملی، با گلوله پاسخ داده نشده، بازهم جای شکر دارد.
اما آیا می توان آن اعتراض و این مدارا را به پای «جمهوریت» و صبر دموکراتیک ارباب قدرت در جمهوریت اشرف غنی نوشت؟
قبل از ارزیابی این پرسش، بخشی از واکنش یکی از کمپاین گران آقای غنی در فیسبوک را مرور میکنیم:
«…امروز هم در کاپیسا تجمعی عظیمی از مردم در حمایت از تیم دولت ساز گرد آمده بودند. این مردم برای حمایت از تیمی آمده بودند که می دانستند برنامه توسعه محور برای افغانستان دارد. این مردم می دانستند که در نظام جمهوری است که فرصت انتخاب و تجمع انتخاباتی را دارند. آنها فقط برای حمایت از تیم دولت ساز نیامده بودند آنها برای حمایت از جمهوری آمده بودند. سخنان امرالله صالح مانند همیشه قاطع و پرمحتوا بود و هر بیننده منصفی را وامی داشت تا زبان به تمجید گشاید؛ اما در آخر برنامه برخی اندک با بوتل آب اخلال ایجاد کردند که بی گمان از تیم رقیب و برای تخریب آنجا آمده بودند. این مساله نیز مانند مساله بالا ثمره جمهوریت است اگر نظام طالبانی بود اولا چنین فضایی برای حمایت از جریان انتخابات به وجود نمی آمد و دوما فرصت نبود تا عده فرصت طلب بوتل پراکنی کنند.»
ممکن است برداشت یا تلقی این عضو تیم کمپاین آقای غنی، در ابتدا کاملا معقول و قابل پذیرش به نظر برسد؛ زیرا به هر حال، مردم در دوران سلطه رژيم طالبان نمی توانستند به سمت یک نماینده رژيم، بوتل آب پرتاب کنند. مردم همچنین از حق «انتخاب» بهره نداشتند. نامزد رقیبی هم در کار نبود تا دست به «اخلال» و «تخریب» بزند. پس نفس این رویداد تنها در سایه یک نظام جمهوری، قابل وقوع است؛ اما این همه ماجرا نیست.
همین چندماه پیش بود که فردی به نام «رییس زازی» در هرات برای رسیدگی به پرونده غصب زمینهایش از سوی یک مقام محلی، در نشست اشرف غنی دست به اعتراض زد. پاسخی که محافظان آقای غنی به او دادند، کل ارکان جمهوریت ادعایی کمپاین گران او را لرزاند. آنها رییس زازی را طوری لت و کوب کردند که به گفته برادرش سه بار ضعف کرد. او را از جلسه بیرون بردند و بعد براساس ویدیویی که از آن رویداد در شبکه های اجتماعی منتشر شد با لگد، داخل یک موتر نظامی انداختند و بردند.
پس از آنکه این رویداد رسانه ای شد و واکنش های گسترده ای را برانگیخت، اشرف غنی رییس زازی را به کابل آورد و از او در برابر دوربین، دلجویی کرد؛ اما گزارشی که مدت ها پس از آن بازی ریاکارانه در رسانه ها منتشر شد، نشان می دهد که اعضای خانواده اش مدعی اند هنوز از سرنوشت رییس زازی خبری نیست!
پیشتر نیز در لندن؛ مهد آزادی بیان و دموکراسی، یک فعال وابسته به جنبش روشنایی، در حضور غنی دست به اعتراض زده و در همانجا از سوی محافظان او با دشنام و لت و کوب، اخراج شده بود.
اینها مواردی است که به عنوان رسوایی های جمهوریت اشرف غنی رسانه ای شده است؛ کسی که امروزه نماد «جمهوریت» دانسته می شود و طرفداران و مبلغانش ملا هبت الله؛ رهبر طالبان و رییس امارت اسلامی را در مقابل او قرار می دهند و به این ترتیب، حمایت از غنی را حمایت از جمهوریت می دانند.
اکنون که فصل انتخابات است و بازار تبلیغات انتخاباتی برای فریب افکار عمومی داغ می باشد، هر رفتار شبه دموکراتیک و مدارامشربانه ای را می توان از اعضای تیم «دولت ساز» اشرف غنی شاهد بود؛ اما آنچه در نهایت، تصویر روشن تری از اعتراض و مدارا در جمهوریت اشرف غنی به دست می دهد، کارنامه او در قبل و بعد از انتخابات است.
آقای غنی همان کسی است که صلاحیت ها وزرای دولت اش را سلب کرده و شماری از آنها را به اتهام های واهی و گاه بی هیچ دلیل موجهی از دولت بیرون رانده است. این تنها حرص سیری ناپذیر سیاستمردی مستبد و خودکامه نیست؛ بلکه بخشی از این رویکرد، ریشه در اخلاق فردی، وضعیت روانی و شاخصه های درونی یک انسان خودشیفته، خودرأی و فاقد تحمل دارد که بسیار عصبی می شود، انتقاد را دشمنی می انگارد و منتقدانش را با کینه و نفرت، سرکوب می کند. به این ترتیب، آیا میان او و یک رهبر سرکوبگر طالبان، تفاوت زیادی وجود دارد؟
قرار است تا ۲۳ روز دیگر انتخابات ریاست جمهوری در(۶ میزان) برگزار شود. در آستانه این انتخابات، مصاحبه های ویژه با نامزدان مطرح ریاست جمهوری انجام می شود. در این راستا رحمت الله نبیل رییس پیشین امنیت ملی افغانستان که اکنون از نامزدان ریاست جمهوری است، در مصاحبه ای با طلوع نیوز به گذشته فعالیت هایش پرداخت و دیدگاه های خود را در باره آینده افغانستان بیان داشت که در زیر می بینید؛
رقابت در انتخابات
آقای نبیل در پاسخ به سوالی در باره حضور در رقابت های انتخاباتی گفت”بلی برای رقابت در انتخابات آماده هستیم. با تمام برنامه و یک دیدگاه کاملا متفاوت که اساس آن چهل سال گذشته و مشکلات امروزی است وارد میدان انتخابات شده ایم و برای انتخابات قابل قبول آمده هستیم.”
کنار رفتن به خاطر صلح
رحمت الله نبیل در باره این که آیا حاضر است به خاطر صلح از انتخابات کنار برود تصریح کرد”سوال اینجا است که در مقابل جمهوری اسلامی افغانستان چه بدست می آورد. اگر در مقابل آن مردم افغانستان و جمهوری اسلامی افغانستان در این شرایط دستاورد بهتری در صلح بدست آورند، بلی حاضر هستم کنار بروم. شک دارم که با همین شیوه ای که به پیش می روند در این شرایط دستاوردی در صلح داشته باشیم.”
صلح یا انتخابات
در زمینه این که در چه شرایطی انتخابات بهتر است به تعویق افتد، آقای نبیل تاکید کرد که”در صورتیکه در بحث های صلح وضاحت های روشن به میان آید و مردم افغانستان ترجیح بدهند که به طرف صلح گام بردارند و صلحی باشد که مردم افغانستان و جمهوری اسلامی افغانستان را متضرر نسازد. اگر ما آتش بس سرتاسری را بدست آورده می توانیم خوب است انتخابات به تعویق افتد.”
دخالت در صلح
آقای نبیل در باره نقش خود به عنوان نامزد انتخابات در روند صلح گفت “ما که نه حتی رهبران ما در پروسه صلح دخیل نیستند. بحثی که شما با خلیل زاد داشتید و به حرف هایشان گوش دادم و منحیث یک افغان بسیار متاثر شدم. زمین از ما، سرگذشت از ما و قربانی از ما اما به جای اینکه افغان ها بیایند و توضیحات بدهد یک دیپلومات خارجی میآید سر (روی) تمام مسایل که با سرنوشت مردم افغانستان گره خورده است توضیح می دهد.”
مدیریت پروسه صلح و انتخابات
رحمت الله نبیل در زمینه این که اگر صلح و انتخابات مدیریت نشود، گفت “بحثی که فعلا در جریان است بحث گفتگوهای بینالافغانی است و متاسفانه پراگندگی در اجماع سیاسی ما بوحود آمده است که ما در لیست گفتگو کنندگان جور نمی آییم. ماه ها طول کشید و گفتگو ها زمانی آغاز شود و بحث های بزرگ تری به میان می آید و من فکر نمی کنم که به این سادگی مشکل بسیار بزرگی که داریم حل شود. اگر پروسه صلح و انتخابات درست مدیریت نشود به بحران بسیار بزرگی می رویم و قیمت اش را همین مردم افغانستان می پردازد. مردم افغانستان نباید از این موضوعات به راحتی بگذرند. ما چهل سال تجربه تلخ جنگ را داریم باید برای هر برنامه خود پلان های اول و دوم و سوم داشته باشیم خصوصا که سرنوشت مردم افغانستان با ان ارتباط دارد.”
صلح به رهبری آمریکا
آقای نبیل در زمینه پروسه جاری صلح به رهبری آمریکا گفت “نیت درست است اما شیوه درست نیست. بخاطری که در این بحث قربانی اصلی جنگ مردم افغانستان است. که بعضی قضیه ها فیصله شده است. تا به حال نشنیده ایم که بگویند که جمهوری اسلامی افغانستان محفوظ می باشد و تا به حال حرفی روی گروه های تروریستی نشده. مردم افغانستان قربانی تروریست است اما بیشتر در این بحث ها منحیث صادر کننده تروریست معرفی شده ایم در حالیکه ما قربانی بودیم و پاکستان صادر کننده تروریست بود. در این گفتگو ها پناه گاه های تروریستان اصلا بحث نشده است. در این قبال چه تضمینی وجود دارد که سناریوی چهل سال دوباره تکرار نشود. مردم افغانستان حق دارد که از تمام طرف های ذیدخل بپرسند. قضایای افغانستان خصوصا بحث صلح سه بعد دارد. اجماع داخلی، منطقوی و فرا منطقوی است. در بحث های صلح که رکن اساسی مردم افغانستان است دخیل نیستند.”
کنار آمدن با طالبان
او در زمینه این که آیا می تواند با طالبان کنار بیاید و کار کند تاکید کرد که “وقتی می توانیم که با طالبان کنار بیاییم که با آنها یک وجه مشترک را پیدا کنیم و وجه مشترک در راستای منافع ملی باشد. متاسفانه با طالبان با یک دید خویشاوندی دیده شده است. تا حالی من هیچ وجه مشترک را با طالبان ندیده ام. آنها اولاد این وطن را با بمب انفجار می دهند.”
سه نوع طالب در دوحه
آقای نبیل در باره این که چند نوع طالب در دوحه هستند و چه تاثیری بر جنگ خواهند داشت گفت که” سه نوع طالب در دوحه هستند. تعدادی بیشتر از ۱۵ سال در گوانتانامو بودند و تعدادی ارتباط مستقیم با آی اس آی پاکستان دارند و تعدادی ملا ها و طالب های مساجد هستند. ترس ما این است که جمهوریت اسلامی افغانستان را زیر سوال ببرند اما ماشین طالب به جایش باقی بماند. شاید خشونت و جنگ ها با صلح کاهش پیدا کند اما ما به صلح دفعتا نمیرسیم. حملاتی که در افغانستان صورت میگیرند، طالبانی که در دوحه هستند از این موضوع بی خبر هستند.”
اشتباه دوباره اما با شیوه متفاوت
رحمت الله نبیل در پاسخ به سوالی در باره این که صلاحیت افغان ها در گفتگوهای صلح چیست گفت که “اشتباهی که در بن صورت گرفت همان اشتباه را به شیوه دیگر تکرار می کنیم. در بن طالبان و حزب اسلامی آقای حکمتیار از این پروسه بیرون گذاشته شد و ما قیمت پرداختیم و حالا عین اشتباه صورت می گیرد و طالبان و پاکستان در پروسه صلح حق ویتو دارند. اما برای رهبران ما ورق را نشان می دهند می گویند این را ببین اما حق نداری روی آن بحث کنی. باید در گفتگوهای بینالافغانی بسیار دلسوزانه، دور اندیش و درس از گذشته تلخ خود در این بحث وارد شویم.”
حکومت موقت
او در باره این که آیا برای رسیدن به صلح طرفدار حکومت موقت است گفت که “حکومت موقت بدترین گزینه اما آخرین گزینه باید باشد و برآمده از اجماع ملی و سیاسی افغانستان باشد. حکومت موقت بیرونی به خیر افغانستان نیست و نسبت به حکومت موقت بیرونی بهتر است ما به طرف حکومت سرپرست برویم. در حکومت سرپرست باید یکی از رهبران سرپرستی حکومت را به عهده بگیرد و از انتخابات کنارگیری کند و دیگری از حکومت خارج شده و فعالیت های انتخاباتی خود را به پیش ببرد.”
شفافیت انتخابات
آقای نبیل در باره این که انتخابات پیش رو ریاست جمهوری تا چه حد شفاف خواهد بود گفت که”متاسفانه یک تشویش بسیار بزرگ این است که انتخابات پیش روی به کودتای انتخاباتی روبرو نشود. شفافیت مهم است و مداخله صورت نگیرد. کمیسیون ها استقلالیت خود را ثابت بسازد. در این شرایط امکان ندارد ۶ میلیون نفر اشتراک کنند اما کمیسون ۱۱ میلیون ورق های رای دهی را چاپ کرده است.”
مدغم شدن با تیم دیگر انتخاباتی
رحمت الله نبیل درباره سوالی که آیا امکان دارد با تیم های دیگر انتخاباتی مدغم شود گفت که” نخیر، ما بر اساس یک فکر روی مسایل ملی و دیدگاه متفاوت دراین میدان وارد شدیم. ممکن است بعضی تیم ها به ما بپیوندد اما ما به کدام تیمی نمیپیوندیم.”
بازداشت انس حقانی
آقای نبیل در مورد دستگیری انس حقانی گفت که”زمانی که نصرالدین حقانی برادر دیگر سراج الحقانی در اسلام آباد کشته شد که او مسایل مالی شبکه حقانی را به پیش میبرد. بعد از او انس حقانی به جای او فعالیت می کرد. انس حقانی به طور مشترک از خارج از افغانستان گرفتار شد و در گرفتاری اش نقش اساسی را ما داشتیم و دوستان بین المللی برای کمک کردن در گرفتاری او با ما کمک کردند. بعد به افغانستان انتقال داده شد و فعلا در زندان بگرام است.”
رابطه با انس حقانی
آقای نبیل در مورد اینکه چه کسانی تلاش زیاد داشتند که با انس حقانی ارتباط ایجاد کنند گفت”یک رابطه ای در دور دوم انتخابات ۲۰۱۴ بین تیم اشرف غنی و حقانی ایجاد شد. زمانی که انس حقانی گرفتار شد بعضی اشخاص در حکومت وحدت ملی ناراحت شدند و سراج حقانی شکایت کرده بود که ما به شما کمک کردیم و شما برادر ما را گرفتید.”
او افزود” شیرخان منگل کسی بود که زیاد تلاش کرد و رفت و آمد هایش در خانه یکی از رهبران جهادی شروع شد و از همان طریق با مشاور امنیت ملی ارتباط گرفت و آقای اتمر زمینه سازی کرد تا با انس حقانی دید و بازدید شود. وقتی من این وضعیت را دیدم انس حقانی را انتقال دادم به بگرام و مدتی بعد از ریاست امنیت ملی استعفا دادم و تا چند وقتی با انس حقانی ارتباط داشتند تا اینکه صلاحیت های رییس جمهور از طرف طالبان چلنج شد و رییس جمهور نیز مقابل طالبان یک موقف دیگر گرفت.”
اقرار انس حقانی به قلم خودش
رحمت الله نبیل در مورد اینکه چگونه انس حقانی اقرار کرد گفت “وقتی که به یکی از ادارات امنیت ملی انتقال داده شد خواستم همراهشان ببینم که انگیزه او در برابر خشونت چیست. وقتی با او ملاقات کردم به طرف من بسیار خشن می دید. ما به گروهی وظیفه دادیم که کلیپبی از انفجار هایی که انجام داده تهیه کند و به گروه دیگر وظیفه دادم که برای انس حقانی تمام کابل نشان داده شود. بعد از اینکه دوباره به اداره برگشت و کلیپ را دید. شدید عذاب وجدان گرفت و گریه کرد و خودش به قلم خود نوشت که چه حملات را انجام داده است و امضا کرد و در محکمه او را به اعدام محکوم کردند و نظر به تحلیل من یک دلیل اینکه در قانون جزا اعدام از بین رفت، مسئله انس حقانی بود.”
سقوط قندز
آقای نبیل در پاسخ به اینکه در دور دوم کار او و شروع حکومت وحدت ملی قندز سقوط کرد و این یکی از ناکامی های او است گفت” برای حکومت وحدت ملی ناکامی است اما برای امنیت ملی نیست. پنج ماه بعد از جکومت وحدت ملی، ملا سلام که والی نام نهاد در قندز بود توسط پاکستان رها شد و خبر شدیم که قرار است قندز به خشونت کشیده شود و افراد از امنیت ملی به قندز فرستاده شدند و ۳۳ صفحه راپور (گزارش) را آوردند و به رییس جمهور دادیم که وضعیت قندز اینگونه است. اما یکی از بزرگواران حکومت به دلیل اینگه چهار نفر از گاردهای سرحدی تاجیکستان اختطاف شده بودند از طرف قاچاقبران و آنها از بین نرود به ما اجازه عملیات در قندز را ندادند و شهر قندز سقوط کرد.”
جاسوس های خارجی
رحمت الله نبیل در مورد اینکه افغانستان جای پر از جاسوس های خارجی است گفت” بلی افغانستان جای جاسوس های خارجی است. هستند کسانی که منافع کشورهای دیگر را به افغانستان ترجیح می دهند. برای دستگیری جاسوس های کلان اراده سیاسی ضرورت است.”
استعفا از طریق فسبوک
رحمت الله نبیل در مورد این که چرا از طریق فسبوک استعفای خود را داد گفت که” من از هشت ماه قبل آن مشکل پیدا کردم. زمانی که رییس جمهور در سفر اول رفت به پاکستان و برگشت گفت دیگر آس اس آی با تو کار نمی کند و تنش بسیار جدی بین من و مشاور امنیت ملی ایجاد شد. ۲۰ روز تلاش کردم تا رییس جمهور را ببینم اما من دیده نشدم و خواسته نشدم. رییس جمهور رییس آی اس آی را می بیند و برای رییس جمهور می گوید که رییس امینیت ملی در جلسه حضور نداشته باشد و رییس جمهور قبول کرد این کار رییس جمهور بی حرمتی برای من نبود بلکه بی حرمتی برای ریاست امنیت ملی بود.”
عبداللطیف پدرام یکی از نامزدان انتخابات ریاست جمهوری روز پنجشنبه (14 سنبله) در یک نشست کمپاینی در کابل گفت حکومت افغانستان توانایی تشکیل یک هیات همه شمول را ندارد تا با طالبان روی صلح مذاکره کند.
پیش از این حکومت افغانستان گفته بود یک هیات 15 نفری برای مذاکره با طالبان مصروف آموزش هستند. اما تا هنوز ترکیب این هیات اعلام نشده است.
زلمی خلیلزاد نیز گفت بود حکومت تا هنوز موفق به گزینش هیات برای انجام گفتگوهای صلح با طالبان، نشده است.
عبداللطیف پدرام هم گفت: “درحال حاضر تمام جریانهای سیاسی مطرح کشور از رییس جمهور پیشین افغانستان (اشرف غنی) دلخور شده و آقای غنی نمیتواند یک هیات همه شمول را برای مذاکره با طالبان گزینش و معرفی کند.”
آقای پدرام با انتقاد از نحوه گزینش هیات مذاکره کننده حکومت با طالبان، گفت، با آنکه آقای غنی در معامله مهارت خاص دارد و افراد مطرح یک حزب و جریان کلان سیاسی را بدون مشوره رهبری آن خریداری و انتخاب میکند؛ اما در گزینش هیات همه شمول صلح، ناکام مانده است.
او با اشاره به هیات 15 نفری احتمالی حکومت گفت که این هیات با مخالفتهای جریانهای سیاسی مواجه است.
به گفته او، رهبران خود حکومت نیز در انتخاب اعضای این هیات اتفاق نظر ندارند و بنا بر این، ترکیب آن اعلام نشده است.
از سوی هم، عبداللطیف پدرام میگوید که کمیسیونهای انتخاباتی نیز در چنین شرایط جنگی، توان و ظرفیت برگزاری انتخابات شفاف و مورد قبول همه مردم افغانستان را ندارند.
او حکومت را به مهندسی انتخابات متهم کرد و گفت که آمارهای خیالی شمار ثبت نام کنندگان در انتخابات پیش رو نیز نشان دهنده آن است که در این انتخابات بحران جدی تقلب به وجود خواهد آمد.
این در حالی است که حکومت بر برگزاری انتخابات ششم میزان تاکید دارد و آقای غنی شب گذشته به نیروهای ارتش دستور داده تا از تمامی امکانات در راستای برگزاری انتخابات استفاده کنند.
محمداشرف غنی رییس جمهور نیز اعلام کرد استعفای آقای استانکزی را پذیرفته است.
آقای استانکزی از سال 2016 به این طرف، رییس امنیت ملی کشور بود.
استعفای آقای استانکزی، در پی کشته شدن چهار غیرنظامی در یک عملیات نیروی ویژه اداره امنیت ملی در ولایت ننگرهار صورت گرفته است.
آقای غنی در نشستی ویژهای که در رابطه به بررسی این عملیات با مسوولان امنیتی برگزار کرد، گفت در این عملیات، “چندین جوان به شکل بیرحمانه کشته شده اند.”
آقای غنی در صفحه توییترش نوشته است: “به عنوان یک دولت مسئول، تلفات غیرنظامیان برای ما قابل تحمل نیست. متاسفانه استعفای رییس امنیت ملی، آقای استانکزی را پذیرفتم. او در بخشهای دیگر کارش موفق بود.”
آقای غنی گفت اگرچه در گذشته اقداماتی برای آوردن اصلاحات در چگونگی عملیات نظامی صورت گرفته، اما برای جلوگیری از تلفات غیرنظامیان کافی نبوده است.
او گفت: “مسوولین برای جلوگیری از این حوادث کوتاهی کرده اند. چند لحظه پیش، با تاسف زیاد، استعفای جناب استانکزی، رییس سابق امنیت ملی را منظور کردم.”
کشته شدن چهار غیرنظامی در عملیات نیروهای امنیتی در شهر جلالآباد، با تظاهرات مردم محل دنبال شد و مظاهره کنندگان اجساد کشته شدگان را با خود به مقر ولایت ننگرهار آوردند.
معصوم استانکزی
محمد معصوم استانکزی در سال 1377 در ولسوالی محمد آغه ولایت لوگر در جنوب افغانستان به دنیا آمده است.
او تحصیلاتش را تا سطح دکترا در رشته مهندسی ساختمانی ادامه داده است. گفته میشود که او در انستیتوت مخابرات هم تحصیل کرده و آموزش های نظامی نیز دیده است.
آقای استانکزی پیش از این در پست های وزارت مخابرات و مشاور رئیس جمهوری در زمان حکومت حامد کرزی رییس جمهوری پیشین کشور، رییس دبیرخانه شورای عالی صلح و وزارت دفاع نیز کار کرده است.
اخیراً پس از حملات پی در پی در نقاط مختلف افغانستان و ناکامی در جلوگیری از آن آقای استانکزی تحت فشار شدید برای استعفا قرار داشت.
احمد مسعود، فرزند احمدشاه مسعود در این همایش میگوید در جریان ماههای گذشته با بسیاری از بزرگان و سیاسیون نشستوبرخاست کرده و در پایان تصمیم گرفتهاند تا «ائتلاف مقاومت دو» را تشکیل دهند.
احمد مسعود میگوید، مواردی از جمله احیای آرمانهای قهرمان ملی، تأمین وحدت ملی و زندهسازی ارزشهای مقاومت، آزادی و آبادی افغانستان، ایجاد نظام معتدل اسلامی و وحدت ملی در عدالت اجتماعی سبب شده تا دست به تشکیل ائتلاف مقاومت دو بزند.
او تأکید میکند که نسبت به شفافیت، مدیریت و نتیجۀ انتخابات نگران است و به گفتۀ او، انتخابات در شرایط کنونی به نفع مردم افغانستان نیست.
احمد مسعود میافزاید فرصت به میانآمدۀ صلح نباید قربانی کارزارهای انتخاباتی شود. او ساختار متمرکز نظام را یکی از چالشهای کلان مردم افغانستان میداند و از آن به عنوان بزرگترین و خطرناکترین دشمن مردم افغانستان یاد میکند.
یونس قانونی، یکی از چهرههای سیاسی و جهادی و معاون نخست تیم صلح و اعتدال در این همایش میگوید ائتلاف مقاومت دو برای تغییر به میان آمده است.
آقای قانونی میگوید از صلح تعریفشده که به پایان جنگ در افغانستان بینجامد حمایت میکنند. او میافزاید: «با طالبان تماسهای روشن داشتهایم و صلح و توافقی که بدون حضور ما به میان بیاید پایدار نیست.»
یونس قانونی تأکید میکند طرف طالبان حوزۀ مقاومت است و در تمام نه دور گفتوگوهای صلح طالبان با آمریکا، نمایندهگانی از حوزۀ مقاومت نیز حضور داشتهاند.
او میگوید تا یک هفتۀ آینده مشخص میشود که مردم افغانستان به سمت انتخابات میروند یا صلح. آقای قانونی صلح را نسبت به انتخابات بیشتر به نفع مردم افغانستان میخواند.
در این همایش نمایندگان بیش از پانزده ولایت کشور از جمله فضلکریم ایماق، ایوب سالنگی، حسین سنجنی، دکتر ضیا، قاری بابا، حضرت علی و ذولفقار امید به ترتیب به نمایندگی از کندز، پروان، کاپیسا، سمنگان، غزنی، ننگرهار و جنبش روشنایی حمایت خود را از این ائتلاف اعلام کردند.
گفته میشود که دستکم 12 هزار تن در این همایش اشتراک کرد بودند.
رئیس جمهوری ترکیه با این حال در سخنانش اشاره ای به طرح احتمالی ترکیه برای دستیابی به سلاح هسته ای نکرد.
رجب طیب اردوغان که در جمع اعضای حزب عدالت و توسعه در شهر سیواس سخن می گفت اظهار داشت: «برخی از کشورها موشکهایی با کلاهک های هسته ای دارند که یکی و دو تا هم نیست. اما به ما می گویند نمی توانید سلاح هسته ای داشته باشید. من این را نمی توانم بپذیرم.»
وی در بخشی از سخنان خود ادعا کرد همه کشورهای «توسعه یافته» جهان سلاح هسته ای در اختیار دارند.
ترکیه در سال ۱۹۸۰ میلادی به پیمان منع گسترش جنگ افزارهای هسته ای یا «ان پی تی» پیوست. انقره همچنین در سال ۱۹۹۶ میلادی به پیمان منع جامع آزمایش های هسته ای ملحق شد.
رئیس جمهوری ترکیه ضمن اشاره به سلاح های هسته ای اسرائیل گفت: «ما در کنار اسرائیل هستیم. تقریبا همسایه هستیم. آنها با تصاحب سلاح هسته ای موجب هراس دیگران می شوند. هیچ کس هم نمی تواند با آنها کاری داشته باشد.»
اسرائیل تاکنون در اختیار داشتن تسلیحات هسته ای را تائید یا تکذیب نکرده است.
در اعلامیهی ارگ تأکید شده طالبان ادعا کردهاند که در حملۀ امروز کاروان نیروهای خارجی را هدف قرار دادهاند، در حالیکه بهگونۀ واضح دیده میشود که قربانیان این رویداد خونین، غیرنظامیان هستند.
در نتیجه انفجار یک موتر بمبگزاری شده در حوزه نهم امنیتی کابل، دستکم ۱۰ نفر کشته و ۴۲ نفر دیگر زخمی شدهاند. گروه طالبان مسوولیت این رویداد را به عهده گرفته است.
رییس جمهور غنی، ضمن محکوم کردن این رویداد گفت صلح با این گروه که هنوز در پی کشتن مردم بیگناه ما اند، بیمعنا خواهد بود.
او گفت: جامعۀ بینالمللی با توجه به عملکردهای طالبان، باید بدانند که با چه گروه جنایتپیشه و خونخواری در حال معامله میباشند؛ گروهیکه همه روزه بالای افراد ملکی و تأسیسات عامالمنفعه، حملات تروریستی را انجام میدهند، مردم بیگناه را به خاک و خون میکشانند و از ویرانی افغانستان دریغ نمیورزند.
اشرفغنی افزود: توقع دولت افغانستان از دنیا این است که در برابر این گونه اعمال جنایتکارانه و وحشیانۀ طالبان خاموش نمانند و اصلیت این گروه تروریستی را که به غیر از کشتار مردم بیگناه ما هدف دیگری ندارند، بشناسند.
عبدالله عبدالله، رییس اجرایی نیز اعلام کرد طالبان با افزایش حملات کور تروریستی در کابل، به دنبال امتیازگیری در جریان مذاکرات صلح هستند. اما آنها با کشتار مردمان بیگناه و خلق وحشت و دهشت، نه تنها امتیازی به دست نخواهند آورد، بل بیشتر از پیش در میان مردم منفور خواهند گشت.
رییس اجرایی در اعلامیهیی گفت که این حملات نشان میدهد که مخالفان مسلح ارادهیی برای پایان جنگ و قطع خونریزی و اعمال هراسافگنانه ندارند. میان گفتار و عمل طالبان فاصلۀ زیادی وجود دارد.
عمر که امروز پنجشنبه(۱۴سنبله) در مراسم یاد بود جان باختن سید سرور حسینی، سخنگوی پیشین فرماندهی پولیس قندز در کابل سخن میگفت، از انتخابات و صلح به عنوان دو بحث عمده یاد کرد و گفت: «در بحث صلح نماینده خاص وزارت خارجه ایالات متحده امریکا برای افغانستان، متن موافقتنامه میان امریکا وطالبان را با رییسجمهور و سایر اعضای رهبری حکومت شریک ساخت.»
او افزود، بحث بیشتر روی این موافقتنامه لازم است و مردم افغانستان باید در این مورد بیشتر معلومات داشته باشند.
عمر همچنان تاکید کرد:«نگرانیها در مورد تبعات موافقتنامه نه تنها در داخل حکومت، بلکه در بین مردم افغانستان وجود دارد، و ما به نمایندگی از مردم افغانستان این نگرانیها را با نمایندههای ایالات متحده امریکا شریک ساختهایم.»
رییس عمومی اداره ارتباطات عامه واستراتژیک ریاست جمهوری در مورد انتخابات نیز خاطرنشان ساخت پالیسی دولت در این زمینه واضح است و انتخابات ریاست جمهوری در ششم میزان حتمی و شدنی است و بر اساس حکم رییسجمهور، هیچ مقام حکومتی یا دولتی نمیتواند در انتخابات مداخله کند.
به گفته عمر، خطراتی که افغانستان در پیش رو دارد؛ خطرات واقعی است و این خطرات ناشی از یک معامله عجولانه خواهد بود که اگر در آن مردم افغانستان، حکومت، پارلمان، قوه قضاییه، جامعه مدنی و جامعه رسانهای افغانستان دخیل نباشند، افغانستان در آن احساس مالکیت پیدا نمیکند و به گفته او، در جایی که احساس مالکیت نباشد، مسوولیت نیست و نبود مسوولیت، آینده چندان مطمئنی را نمیتواند به وجود بیاورد.
عمر پیش از این در توییتی جنجالی گفته بود نماینده خاص امریکا برای صلح افغانستان کاپی پیشنویس توافقنامه با طالبان را به رییسجمهور نشان داده، اما آنرا به رییسجمهور تحویل نداده است.