نویسنده: rahapress

بیش از یک هفته از تاریخ تعیین‌شده برای اعلام نتیجه‌ی ابتدایی انتخابات ریاست‌جمهوری (۲۷ میزان) گذشته است، اما معلوم نیست که کمیسیون مستقل انتخابات چه زمانی نتیجه‌ی ابتدایی را اعلام خواهد کرد. کمیسیون انتخابات می‌گوید رهبری کمیسیون در مورد تعیین تاریخ جدید برای اعلام نتیجه‌ی ابتدایی تصمیم نگرفته است. برخی از نهادهای ناظر بر انتخابات می‌گویند کمیسیون «سردرگم» است و نمی‌داند چه کار کند.

برخی از نهادهای ناظر با توجه به پیشرفت کارها در کمیسیون انتخابات، می‌گویند ممکن است اعلام نتیجه‌ی ابتدایی و نهایی انتخابات همانند انتخابات پارلمانی ماه‌ها طول بکشد. اعلام نتیجه‌ی انتخابات پارلمانی از ابتدایی تا آخرین مرحله که ولایت کابل بود، بیش از هفت ماه طول کشید.

پس از انتقال اطلاعات دستگاه‌های بیومتریک به سرور مرکزی کمیسیون انتخابات، از تاریخ دوم عقرب تا کنون روند تصفیه‌ی آرا در سرور مرکزی جریان دارد. بعد از تصفیه‌ی آرای بیومتریک‌َشده، آمار آرای بیومتریک‌شده با آمار اوراق نتایج کاغذی مقایسه می‌شود. در صورت وجود تفاوت در آمارها یا شکایت و مشکل در مورد شماری از مراکز یا محلات رأی‌دهی، آن مراکز و محلات اگر در ولایات باشد، در ولایت‌های مربوطه بازشماری و تفتیش می‌شود. پس از بازشماری و تفتیش، باید نتیجه‌ی انتخابات توحید و آرای هر نامزد مشخص شود تا نتیجه‌ی ابتدایی برای اعلام آماده شود. اورنگ‌زیب، یک عضو کمیسیون می‌گوید که هر محلی که مشکل داشته باشد، کمیسیون آرای آن محلات را طبق برنامه‌ی تعیین‌شده به ولایات به تفتیش و باز شماری ارسال می‌کند.

به این ترتیب با وجود هزاران شکایت در مورد انتخابات، تفاوت آمار آرای بیومتریک‌َشده و بیومتریک‌نشده، احتمال دارد که هزاران محل به بازشماری و تفتیش برود و این امر اعلام نتیجه‌ی ابتدایی انتخابات را با تأخیر طولانی‌مدت مواجه می‌کند.

صغرا سادات، سخن‌گوی بنیاد انتخابات شفاف افغانستان (تیفا) می‌گوید که با توجه به اختلاف میان اعضای کمیسیون و اختلاف میان کمیسیون و دبیرخانه، فشارها از سوی تکت‌های انتخابات، سفارش‌های دیپلمات‌های خارجی، ضعف مدیریتی و تخنیکی و عدم استقلالیت کمیسیون، نمی‌توان تاریخ دقیق اعلام نتیجه‌ی ابتدایی را تعیین کرد.

خانم سادات می‌افزاید که کمیسیون مستقل انتخابات در یک سردرگمی به‌سر می‌برد: «مشکل عمده و اساسی این است که کمیسیون انتخابات پیش از انتخابات، یک میکانیزیم قوی و از پیش تعیین‌شده را برای تفکیک آرای سیاه و سفید، برای رسیدن به نتیجه‌ی قابل قبول نداشت و امروز انگار که سردرگم باشد و هر بار یک کاری را بخواهد انجام دهد تا به یک نتیجه برسد. ما امروز شاهد این هستیم که کار کمیسیون انتخابات مشکل شده می‌رود، آن‌ها تا هنوز نتوانستند یک راه حل اساسی را برای رسیدگی به این مشکل پیدا کنند.»

او با توجه به میزان پایین مشارکت مردم در انتخابات -اشتراک ۱.۹ میلیون از بیش از ۹ میلیون ثبت‌نام‌شده- تأکید دارد کمیسیون انتخابات نباید بیش‌تر از این اعلام نتیجه را به تأخیر اندازد و باید هرچه عاجل نتیجه را اعلام کند.

یوسف رشید، رییس بنیاد انتخابات آزاد و عادلانه‌ی افغانستان (فیفا) می‌گوید آنچه در کمیسیون انتخابات می‌گذرد قناعت‌بخش نیست و انتظاری که از کمیسیون می‌رفت این بود که وضعیت بعد از روز انتخابات را باید مدیریت کند، از رخدادهای پرسش‌برانگیز جلوگیری کند و زمینه را برای اعلام نتایج ابتدایی زودتر فراهم کند، متأسفانه کمیسیون در آن مسیر نرفت.

آقای رشید می‌افزاید کمیسیون انتخابات از لحاظ تخنیکی در بی‌برنامگی به‌سر می‌برد و پلان و تدابیر وجود ندارد: «ضمن نقض تقویم، این‌ها نتوانستند تاریخ تعدیل‌شده را همراه مردم شریک کنند. جدا از این، آن‌ها شک و تردید را در مورد کارکرد‌شان در میان مردم جامعه‌ی سیاسی بیش‌تر می‌سازند.»

عبدالعزیز ابراهیمی، از سخن‌گویان کمیسیون مستقل انتخابات روز شنبه به اطلاعات روز گفت که تا کنون رهبری کمیسیون در مورد تاریخ جدید برای اعلام نتیجه‌ی ابتدایی تصمیم نگرفته است و به‌زودی تاریخ جدید را اعلام خواهد کرد.

اورنگ‌زیب، یکی از کمیشنران کمیسیون انتخابات بعدازظهر روز شنبه در نشست خبری گفت که دبیرخانه‌ی کمیسیون یک تاریخ جدید را برای اعلام نتیجه‌ی انتخابات به اعضای کمیسیون پیشنهاد کرده بود که از سوی آن‌ها پذیرفته نشد. به گفته‌ی او، در این تقسیم اوقات جدید، تا سه هفته دیگر برای اعلام نتیجه‌ی انتخابات در نظر گرفته شده بود: «تقسیم اوقاتی را که دارالانشاه همراه ما شریک کرد، روزهای زیادی را در نظر گرفته بود که رهبری کمیسیون برای‌شان گفتند این وقت واقع‌بینانه نیست و با در نظر داشت وضعیت و حالت مملکت، ما باید هرچه عاجل نتیجه‌ی ابتدایی را اعلام کنیم. شما یک تقسیم اوقاتی را بدهید که برای ما قابل قناعت باشد. امروز (شنبه) تقسیم اوقات جدید می‌آید. ما گفتیم که روزها را کم بکنید که ما بسیار زود باید نتیجه‌ی ابتدایی را اعلام بکنیم که مردم و ما هم از سرگردانی خلاص شویم.»

اورنگ زیب افزود که پیشنهاد اعضای کمیسیون این است که دو هفته‌ی دیگر برای اعلام نتیجه‌ی ابتدایی در نظر گرفته شود، تا کمیسیون بتواند در جریان این دو هفته نتیجه‌ِی شفاف را برای مردم افغانستان اعلام کند: «برای کمیسیون بحث شفافیت اولویت دارد و می‌خواهیم نتیجه‌ی شفاف، معتبر و قابل اعتبار را اعلام کنیم که مشکلات انتخابات‌های گذشته تکرار نشود و قناعت تمامی طرف‌ها حاصل شود.

ناصر ناصری‌زاده، ناظر تیفا در کمیسیون انتخابات می‌گوید در روند برخی پرسش‌های بی‌پاسخ در مورد تفکیک آرای پاک از ناپاک و مسایل دیگر وجود دارد و اعلام نتیجه‌ی انتخابات ممکن است با «خیلی تأخیر» مواجه شود.

آقای ناصری‌زاده می‌افزاید کمیسیون ممکن است در تصفیه آرای بیومتریک‌شده به‌مشکل مواجه شده باشد، چون معلوم نیست در مورد تصویر رأی دهندگان که در آن‌ها عکس دو گوش و دو رخ چهره‌ی افراد نیامده باشد، چه تصمیم گرفته می‌شود. همچنان معلوم نیست افرادی ‌که از پنج انگشت دست و انگشتان پاهای خود استفاده کرده باشند، چگونه تفکیک می‌شود. به گفته‌ی او تنها روند تصفیه آرا براساس عکس تذکره، صورت و انگشت ممکن در دو هفته تمام نشود.

پیامدهای تأخیر طولانی در اعلام نتیجه‌ی ابتدایی

به نقل از اطلاعات روز، نهادهای ناظر بر انتخابات می‌گویند تأخیر طولانی‌مدت در اعلام نتیجه‌ی ابتدایی انتخابات عواقب و مشکلات سیاسی را در پی خواهد داشت و ممکن برخی از تکت‌های انتخابات به‌دلیل نقض تقویم انتخابات، نتیجه‌ی انتخابات را نپذیرند.

صغرا سادات می‌گوید که عمده‌ترین مشکل و چالش این است که تکت‌های انتخاباتی نتیجه‌ی انتخابات را نپذیرند. خانم سادات می‌افزاید که تقویم انتخابات برای ۹ میلیون رأی از سوی کمیسیون ترتیب شده بود، اما وقتی کمیسیون نمی‌تواند نتیجه‌ی نزدیک به دو میلیون رأی را اعلام کند، نشان‌دهنده‌ی این است که کمیسیون انتخابات با ضعف مدیریتی و تخنیکی مواجه است و از استقلالیت کافی نیز برخوردار نیست: «فشارهای سیاسی و مشکلات تخنیکی و ظرفیتی باعث شده که نتیجه را اعلام نکند. وقتی ‌که این مشکلات وجود دارد، مطمیینا اولین مشکلی‌که به‌وجود می‌آید، این است که یکی از تکت‌های انتخاباتی نتیجه‌ی انتخابات را نپذیرد و این می‌تواند بزرگ‌ترین مشکل باشد.»

او می‌گوید نگرانی اصلی این است که نتیجه‌ای که با تأخیر اعلام می‌شود ممکن تطبیق و پذیرفته نشود.

یوسف رشید می‌گوید وقتی انتخابات در مرحله‌ی مهم که اعلام نتیجه‌ است، می‌رسد چنین سکتگی‌های روند انتخابات از لحاظ سیاسی صدمه می‌زند. او تأکید دارد که کمیسیون انتخابات باید هرچه زودتر خود را از وضعیت فرسایشی بیرون بکشد و نتیجه‌ را اعلام کند: «ترس ما این است که اگر اتفافات دیگر رخ دهد، شاید مدیریت برای کمیسیون سخت شود.»

قبلا نیز برخی از نهادهای ناظر گفته بودند به هر میزانی‌که اعلام نتیجه‌ی ابتدایی با تأخیر مواجه شود، زمینه برای دست‌برد به آرای مردم و تقلب‌های سازمان‌یافته بیش‌تر می‌شود.

امریکایی ها، در ابتدای ماه حمل سال جاری عملیات ضد داعش را در سوریه و عراق، خاتمه دادند و پایان خلافت داعش را در منطقه اعلان کردند. رئیس جمهورترامپ، در تاریخ ۱۵ میزان در تویت ناگهانی خروج بیش از سه هزار نیروی نظامی امریکا را از سوریه اعلان کرد. ترکیه مدت ها، منتظر چنین موقعیتی بود، بلافاصله، اعلان کرد که با تکمیل خروج نیروهای امریکایی از مناطق کرد سوریه، عملیات نظامی ترکیه، بمنظورنابودی پ.ک.ک، تا عمق ۳۰ کیلومتر از خاک سوریه شروع خواهد شد و نیروهای نظامی ترکیه در مرزهای رسمی سوریه اماده باش شدند. همزمان با خروج آخرین واحدهای نظامی امریکا از کردستان سوریه، عملیات نظامی ترک ها نیز شروع شد. این مساله عکس العمل کردها، افکار عمومی دنیا و نارضایتی های را در داخل امریکا علیه ترکیه و رئیس جمهورترامپ، باعث شد. رئیس جمهور ترامپ، زیر فشار کنگره و افکار عمومی مجبور شد، تحریم های را علیه ترکیه وضع. مایک پنس معاون رئیس جمهور و مایک پنپئو وزیر خارجه امریکا را برای آتش بس فوری به ترکیه فرستاد. اردوغان موافقت کرد ظرف ۵۶ ساعت آتش بس باید نیروهای کرد از مناطق معین شده باید عقب نشینی کنند و امریکا هم تحریم های وضع شده علیه ترکیه را رفع کند.

 از آن طرف، پوتین بلافاصله رجب طیب اردوغان را درروز سه‌شنبه ۳۰ میزان در سوچی، دعوت کرد و در شش ساعت مذاکره نفس گیر، توانست او را به امضای توافق ده ماده ی متقاعد کند که نتیجه اش تحکیم موقعیت روسیه در منطقه خواهد بود. وقتی که مواد عمده توافق نامه رجب طیب اردوغان و ولادیمیر پوتین را بنگریم؛ متوجه پیامدهای آن خواهیم شد:

– نیروهای کرد سوریه به نام «وای پی جی» همراه با تجهیزات نظامی‌شان ظرف شش روز از «نوار امنیتی» یعنی سی کیلومتر دورتر از نوار مرزی ترکیه، عقب نشینی کنند.

– نیروهای روسی و سوریه، جای نیروهای امریکایی در منطقه کردنشین مستقر شده و حفاظت از منطقه مرزی ترکیه را عهده دار خواهد شد و در طول منطقه موسوم به «نوار امنیتی» به صورت مشترک گشت‌زنی کنند.

– نیروهای ترکیه هم در مناطقی که در چند روز گذشته عملیات انجام داده اند به طول ۱۱۸ کیلومتر در امتداد مرز باقی خواهند ماند.

– این توافق از روز چهارشنبه اول عقرب اجرایی شده و نیروهای پلیس نظامی روسیه و مرزبانان سوریه وارد منطقه مرزی شده تا شبه ‌نظامیان کرد سوریه را به برون از منطقه امنتیی، هدایت کنند.

روس ها براساس این توافق نامه، جانشین نیروهای آمریکا، در منطقه کرد نشین سوره شده و آنان برای نخستین بار وارد شرق فرات می گردند. این توافق، برای ترکیه نیز پیروزی به حساب می اید. زیرا روس ها و ایرانی ها در گذشته از ترک ها خواستار پای بندی به توافق نامه ادانا بین تریکه و سوریه را داشتند که ترکیه مطابق آن فقط اجازه عملیات تا عمق چهار کیلومتری خاک سوریه برای تعقیب جنگ جویان را داشتند؛ اما در این توافق نامه ترکیه حق دارد تا عمق ۳۰ کیلومتر از خاک سوریه را در کنترل داشته باشد.

تحولات سیاسی-امنیتی منطقه کردنشین سوریه؛ پیامدهای مهم سیاسی و امنیتی را برای منطقه و جهان در پی خواهد داشت. از جمله:

– کاهش اعتبار امریکا در ایجاد توازن نظم بین المللی و کاهش نقش ابرقدرتی آن. آقای ترامپ در تویت اش گفته: «کردها همراه ما جنگیدند، اما برای این کار مبلغ هنگفتی از پول و تجهیزات به آنها داده شد. آنها چندین دهه است که با ترکیه می‌جنگند. من تقریباً ۳ سال جلوی این نبرد را گرفتم، اما زمان آن فرا رسیده است که ما از این جنگ‌های مسخره بی‌پایان، که بسیاری از آنها قبیله‌ای هستند، خارج شویم و سربازانمان را به خانه برگردانیم.» او افزود: «ما در جایی جنگ خواهیم کرد که به نفعمان باشد، و تنها وقتی مبارزه می‌کنیم که برنده بشویم.» از سخنان اقای ترامپ دو نتیجه گرفته می شود که هردو منکر نقش ابرقدرتی امریکا بوده و زنگ خطری را برای پایان دوران تک قطبی به صدا در می اورد.

– امریکای دوران ترامپ فقط در منازعاتی دخالت خواهد کرد که منافع ایالات متحده را مستقیما هدف گرفته باشد. نزاع ها وکشمکش های دیگر کشورها و لو متحد امریکا باشد؛ موجب دخالت نظامی امریکا نخواهد شد. از این جهت نزاع کردها و ترک ها و همچنین کشورهای دیگر خاورمیانه مربوط امریکا نیست ولو این که سال ها همراه سربازان امریکایی، در یک سنگر جنگیده باشند.

از دید دولت فعلی امریکا، بسیاری از نزاع های منطقه ای خاورمیانه و آسیا ریشه در سنت ها و فرهنگ همان مناطق دارد که باید از آن ها عبور کرد. لذا به جای امریکایی ها، خوب است که چینی ها، روس ها، ایرانی ها، ترک ها و دیگر کشورهای منطقه بجنگندند.

– افزایش نقش سیاسی و امنیتی روسیه در تحولات منطقه ای و جهان. گرچه اقدام  نظامی روسیه در اکراین و سپس سوریه، جهان را متوجه بازگشت دوباره جنگ سرد و احیای قدرت میلتاریستی روسیه کرد؛ اما خروج بی توافق امریکا و واگذاری توافقات سیاسی به روسیه، نقش روسیه را در قضایای منطقه ای برجسته تر گردانید.

– این وضعیت هشداراست به کشورهای از قبیل افغانستان که اتکاء به قدرت نظامی امریکا، داشته اند؛ که نکند امریکایی ها که سال ها در افغانستان جنگیده و قربانی های را داده اند، یکباره از این کشور بدون کدام توافق صلحی خارج گردد.آنگاه روسیه به جای امریکا، توافق سیاسی صلح را با طالبان و دیگر مخالفان سیاسی دولت انجام دهند.

– افزایش نقش بازیگران درجه دوم منطقه ای مثل ترکیه، ایران و کاهش نقش کشورهای عربی خلیج و اسلامی و احترام گذاشتن به  تقسیمات جغرفیایی سایکس-پیکو،علیرغم تلاش القاعده به صورت غیر رسمی و داعش به صورت که قصد به چالش کشیدن مرزهای رسمی کشورهای خاورمیانه را داشت.

جمعه خان محمدی، استاد دانشگاه

کشور

روسیه از امریکا خواسته مذاکرات با گروه طالبان را از سر بگیرد. وزارت خارجه روسیه در بیانیه‌ای اعلام کرد ایگور مارگولف، معاون وزیر خارجه این کشور این موضوع را در نشست چهارجانبه نمایندگان روسیه، آمریکا، چین و پاکستان در مسکو ابراز کرده است.

در بیانیه وزارت خارجه روسیه آمده است: “طرف روسیه بر ضرورت از سرگیری فوری مذاکرات میان ایالات متحده و گروه طالبان تاکید می‌کند. همچنین تلاش‌های مشترک کشورها برای برگزاری مذاکرات بین‌الافغانی باید ادامه یابد.”

روز مسکو میزبان دومین نشست چهارجانبه در مورد صلح افغانستان بود که در آن زلمی خلیلزاد، نماینده ویژه آمریکا برای صلح افغانستان، دنگ ژیان، نماینده چین، ضمیر کابلوف و نماینده روسیه برای افغانستان و محمد اعجاز، معاون وزارت خارجه پاکستان شرکت داشتند.

در بیانیه پایانی این نشست، شرکت‌کنندگان از تمامی اطراف جنگ در افغانستان خواستند تا فورا سطح خشونت‌ها را کاهش دهند و در جریان مذاکرات بین‌الافغانی آتش‌بس برقرار شود.

اگرچه نشست مسکو به صورت چهارجانبه برگزار شد؛ اما آنچه در بیانیه پایانی آن مورد تأکید قرار گرفت می تواند به یک معنا بازتاب دهنده مواضع واقعی کرملین در قبال صلح افغانستان هم باشد؛ مواضعی که خواسته کانونی آن، از سرگیری فوری گفتگوهای صلح میان امریکا و طالبان است.

این نشان می دهد روسیه به شدت مشتاق است تا فرایند صلح با طالبان، هرچه زودتر به نتیجه برسد.

برای دلایل و عوامل این اشتیاق می توان چند المان اثرگذار را در نظر گرفت.

عامل اول:

خروج امریکا: برای روسیه به رهبری ولادیمیر پوتین، حضور نظامی امریکا و ناتو در افغانستان، یک کابوس ترسناک است. امضای پیمان امنیتی امریکا با افغانستان که زمینه ساز حضور بلندمدت نیروهای امریکایی در افغانستان بود، میزان ترس و وحشت ناشی از این کابوس را دوچندان کرد. شاید از همان زمان، روسیه به برقراری ارتباط با طالبان، اقدام کرد؛ ارتباطی که بارها امریکایی ها و مقام های محلی افغان از آن انتقاد و ابراز نگرانی کرده اند.

روسیه همزمان با آغاز تلاش های رسمی امریکا برای صلح با طالبان، از تماس های پنهانی خود با طالبان، پرده برداشت و از آن زمان تاکنون این امر، به یک موضع عادی و بخشی از سیاست خارجی مسکو در قبال مساله افغانستان بدل شده است.

اینکه یکی از پیش شرط های اصلی طالبان در توافق صلح با امریکا، خروج کامل و بی قید و شرط نیروهای خارجی از افغانستان است، به نظر می رسد بخشی از خواسته های روسیه و هم پیمانان آن در همکاری با طالبان باشد.

بنابراین، روس ها مشتاق اند تا هرچه سریع تر گفتگوهای صلح به نتیجه برسد و روند خروج امریکا از افغانستان، استارت بخورد؛ روندی که به خودی خود، خروج سایر نظامیان غربی را نیز پی خواهد داشت.

عامل دوم:

به قدرت رسیدن طالبان: مسکو و کابل در طول ۱۸ سال سلطه امریکا بر افغانستان، روابط دوجانبه بسیار عادی و کم فروغی داشته اند. در شرایطی که کابل با بسیاری از قدرت های همسو با امریکا در منطقه و جهان، «پیمان استراتژيک» امضا کرد، در رابطه با روسیه، همواره با سردی و احتیاط فاصله داری تعامل داشت.

کابل حتی در نشست های صلحی که به میزبانی روسیه برگزار شده، یا اصلا شرکت نکرد و یا در سطحی بسیار پایین اشتراک ورزید؛ نشانه ای دیگر از سردی و تیرگی مراودات دوجانبه.

به طور سنتی نیز هرگاه دولت مسلط بر کابل، متمابل به غرب بوده، از شرق فاصله گرفته و چه بسا در برابر آن قرار داشته است.

بنابراین، بدیهی است که روسیه از طریق روابطی که با طالبان ایجاد کرده، از به قدرت رسیدن آن گروه در کابل، حمایت می کند و برای این منظور، خواهان آغاز فوری فرایند صلح است.

عامل سوم:

داعش: روسیه در طول سال های گذشته، از معدود قدرت هایی بوده که نگرانی خود را از نفوذ و قدرت گیری پرسش برانگیز داعش در افغانستان، به صراحت بیان کرده است. روس ها حتی در این زمینه، انگشت اتهام را به سمت امریکا و غرب نشانه رفته اند؛ اما واضح است که وقتی غرب متهم می شود، دولت مورد حمایت غرب در کابل نیز متهم خواهد شد.

به نوشته جمهور، روس ها از شیوه مبارزه امریکا، ناتو و دولت کابل با داعش، ناراضی است و چه بسا آن را بخشی از موانع موجود در مسیر سرکوب و انهدام این نیروی تروریستی می داند. بنابراین، روی طالبان به عنوان یک جریان حنفی که با داعش به مثابه نماینده اسلام سلفی، اختلاف و دشمنی ایدئولوژيک دارد، سرمایه گذاری کرده است.

بر این اساس، روسیه می خواهد پیش از آنکه داعش در افغانستان به اندازه ای قدرتمند شود که نتوان مهارش کرد، صلح امریکا با طالبان به نتیجه برسد تا مسکو یک نیروی ضد داعشی متحد داشته باشد و به کمک آن، بر پروژه داعش لگام بزند و مانع از سرایت آن به آسیای مرکزی شود.

دفتر والی غزنی گفت عصر روز گذشته(جمعه، ۳عقرب) در انفجار ماین جاساﺯى شده طالبان بر یک موتر حامل غیرنظامیان، دو تن کشته شدند.

دفتر والی غزنی افزود این رویداد در نزدیک گولایی نظر خان ولسوالى اندر اتفاق افتاده است.

به گفته این دفتر، افراد کشته شده باشنده منطقه آرﺯو اﺯ نواحى مرکز غزنى بودند.

این در حالی است که در چند ماه گذشته انفجار ماین کنار جاده ای در ولایت غزنی بیشترین تلفات را از افراد غیرنظامی گرفته است.

آقای استولتنبرگ، روز جمعه (3 عقرب) در پایان نشست وزرای دفاع کشورهای عضو ناتو صحبت می‌کرد گفت این پیمان به حمایت از نیروهای امنیتی افغانستان که درگیر جنگ با تروریزم بین‌المللی هستند، ادامه می‌دهد.

آقای استولتنبرگ بیان داشت: “حمایت ما از افغانستان، هم از نظر نیرو و هم از نظر منابع مالی، محکم و پایدار است”.

دبیرکل ناتو افزود در صورت آغاز دوبارۀ مذاکرات امریکا با طالبان، پیمان ناتو از آن استقبال خواهد کرد.

وی با این حال فساد اداری در افغانستان را از مشکلات جدی خواند و گفت شفافیت مصرف پول‌های کمک شده به افغانستان برای این پیمان مهم است.

آقای استولتنبرگ گفت: “​برای ناتو مهم است که کمک‌های مالی ما در راستای اهدافی که تعیین شده به مصرف برسد. بخشی از کمک‌های مالی ما برای مبارزه با فساد و ایجاد شفافیت است”.

مایک اسپر، وزیر دفاع امریکا نیز در پایان این نشست به “حمایت قاطع” ناتو از نیروهای امنیتی افغانستان تاکید کرد.

آقای اسپر گفت:”هدف ما این است که جلو حمله به کشور خود را از افغانستان بگیریم. همه ما به این باور هستیم که با یک راه حل سیاسی به این هدف دست یابیم. چنان که ما اوضاع در افغانستان را ارزیابی می‌کنیم به دنبال راه‌های استیم تا حضور ما را در آن کشور به گونه بهتر بررسی کنیم”.

در همین حال اسدالله خالد وزیر دفاع ملی در پایان نشست وزیران دفاع ناتو در بروکسل به رسانه‌ها گفت این نشست برای افغانستان و نیروهای دفاعی و امنیتی افغان با ارزش بود.

آقای خالد بیان داشت وزیران دفاع کشورهای عضوی ناتو از دستاوردهای اخیر نیروهای افغان در جنگ با تروریست‌ها ستایش کرده و بار دیگر به ادامه کمک‌های شان در راستای تقویت، آموزش و مشوره دهی به نیروهای افغان تعهد سپردند.

وی افزود کشورهای عضوی ناتو تا اکنو‌ن هیچ تصمیم مبنی بر کاهش نیروهای شان در افغانستان، نگرفته‌اند.

وزیر دفاع ملی کشور تاکید کرد عملیات‌های تهاجمی نیروهای ملی دفاعی و امنیتی افغان تا رسیدن به صلح یا سرکوب طالبان در نقاط مختلف کشور ادامه خواهد یافت.

رییس‌جمهور اشرف غنی در هجدهمین نشست سران کشورهای عضو جنبش عدم انسلاک در شهر باکو، پایتخت آذربایجان به اصل بی‌طرفی کشورهای عضو این جنبش تأکید کرد و گفت افغانستان نباید به‌عنوان میدان جنگ نیابتی نیروها و میدانی برای صادرات «عناصر ناخواسته» از کشورهای همسایه و جهان، استفاده شود.

هجدهمین نشست سران کشورهای عضو جنبش عدم انسلاک روز گذشته (جمعه، ۳ عقرب) در شهر باکو، پایتخت آذربایجان برگزار شد. آقای غنی در این نشست همچنان گفت مردم افغانستان حق زندگی در صلح و رفاه را دارند و این هدف‌شان را برآورده می‌سازند.

رییس‌جمهور غنی افزود مردم افغانستان آمادگی «عام» و «تام» دارند تا روند صلح به رهبری و مالکیت افغان‌ها را رهبری کنند. به گفته‌ی او، مردم و حکومت افغانستان در تبانی با تمام شرکا، روند صلح را به پیش خواهند برد تا به یک صلح پایدار بی‌انجامد.

به نقل از اعلامیه‌ی ارگ ریاست‌جمهوری، آقای غنی با اشاره به حضور نیروهای خارجی در افغانستان نیز گفت در صورتی که طالبان و حامیان‌شان پیشنهاد صلح حکومت افغانستان را می‌پذیرفتند، شمار این نیروها بیشتر از اکنون کاهش می‌یافت.

او تأکید کرد: «متأسفانه، طالبان که پناهگاه‌ها، مواد مخدر و روابط‌شان با شبکه‌های تروریستی در سطح بین‌المللی امکان فعالیت را برای‌شان میسر می‌سازد، کشتار را در مقابل غیرنظامیان افغان به راه انداخته و در حال توسعه تفکر خشونت و ویرانگری به‌خاطر نابودساختن ما هستند.»

او در عین حال گفت تأمین صلح پایدار از اولویت‌های اساسی حکومت افغانستان است و آنها کاملا برای آوردن صلح برای مردم افغانستان و منطقه متعهد هستند.

غنی همچنان علاوه کرد افغانستان براساس اصول و قواعد جنبش عدم انسلاک، دست دوستی به تمام همسایگان خود داده و مجددا پیشنهاد صلح را برای طالبان پیشکش می‌کند.

رییس‌جمهور غنی در حالی پیشنهاد مجدد صلح را به طالبان مطرح می‌کند که این گروه تا کنون حاضر به مذاکره و گفت‌وگوی مستقیم با حکومت افغانستان نشده است. طالبان همواره گفته است که نخست با امریکا و پس از آن با حکومت افغانستان مذاکره خواهند کرد.

همچنان این گروه در نُه دور مذاکره با امریکا به امضای یک توافقنامه نزدیک شده بود، اما دونالد ترمپ، رییس‌جمهوری ایالات متحده‌ی امریکا در تاریخ شانزدهم سنبله اعلام کرد که مذاکرات با طالبان را به دلیل کشته‌شدن دوازده نفر از جمله یک سرباز امریکایی در یک حمله‌ی طالبان در کابل متوقف کرده است.

با وجود توقف مذاکرات میان امریکا و طالبان، اکنون تلاش‌های جهانی برای ازسرگیری این مذاکرات آغاز شده است، اما مشخص نیست که چه وقت ازسر گرفته خواهد شد.

این رویداد حدود ساعت 2 بعد از ظهر روز گذشته (جمعه 3 عقرب) در ناحیۀ چهارم امنیتی شهر جلال‌آباد رخ داد.

عطاالله خوگیانی، سخنگوی والی ننگرهار می‌گوید، در این حملۀ انتحاری، 3 نیروی قطعۀ 02 ریاست امنیت ملی و دو غیرنظامی کشته شدند و 6 سرباز این قطعه با 16 غیرنظامی زخم برداشته‌اند.

در میان زخمیان این رویداد کودکان نیز هستند.

آقای خوگیانی می‌گوید، انتحارکننده سوار بر یک سه چرخۀ زرنج هنگام عبور کاروان قطعۀ 02 ریاست امنیت ملی، مواد انفجاری همراه خود را منفجر کرد.

هنوز هیچ گروهی به شمول طالبان مسئولیت این حمله را به دوش نگرفته‌اند.

ولایت ننگرهار جمعۀ گذشته نیز گواه یک حملۀ انفجاری بود. در این حمله که در یک مسجد در ولسوالی هسکه‌مینه رخ داد،  66 نمازگزار کشته و بیش از 50 تن دیگر زخمی شدند.

این حمله واکنش‌های گسترده‌یی را در داخل و خارج کشور به همراه داشت.

دومین روز نشست وزیران دفاع ناتو، روز (جمعه 3 عقرب) در بروکسل برگزار شد.

در این نشست، اسدالله خالد، سرپرست وزارت دفاع کشور و جنرال سکات میلر، فرماندۀ مأموریت پشتیبانی قاطع ناتو در افغانستان نیز حضور داشتند.

ینس استولتنبرگ، دبیرکل ناتو در این نشست می‌گوید، ناتو از گفت‌وگوهای صلح آمریکا با طالبان پشتیبانی کرده است و اگر این گفت‌وگوها از سرگرفته شوند، این سازمان از آن استقبال می‌کند.

استولتنبرگ، می‌گوید برای پیشرفت گفت‌وگوها، طالبان باید خشونت‌ها را کاهش دهند «طالبان باید ارادۀ واقعی را برای کاهش خشونت‌ها در افغانستان نشان دهند.»

در این نشست وزیران دفاع ناتو از ادامۀ پشتیبانی نظامی و مالی‌شان به افغانستان اطمینان دادند و اعلام کردند تا سال ۲۰۲۴ میلادی، ناتو کمک مالی 2.9 میلیارد دالری را به نیروهای امنیتی افغانستان ادامه خواهد داد.

دبیرکل ناتو در روز نخست نشست وزیران این سازمان در بارۀ افغانستان، گفت این سازمان نمی‌خواهد داعش بار دیگر در افغانستان ظهور کند.

ینس استولتنبرگ گفت بساط گروه داعش باید از افغانستان برچیده شود.

 وزارت دفاع کشور از کشته‌شدن یکی از فرماندهان «خطرناک» و «کلیدی» شبکه‌ی حقانی و یکی از «بزرگ‌ترین» طراحان حملات تروریستی این شبکه در ولایت لوگر خبر داده است.

در اعلامیه‌ی این وزارت آمده است قاری برهان، بزرگ‌ترین طراح حملات تروریستی شبکه‌ی حقانی و یکی از فرماندهان «خطرناک» و «کلیدی» این گروه در یک حمله‌ی هوایی در روستای «زرغون شهر» ولسوالی محمدآغه ولایت لوگر کشته شده است.

به نقل از اعلامیه، در این حمله‌ی هوایی که روز گذشته (جمعه، ۳ عقرب) انجام شده، چند تن از «تروریست‌های عرب و پاکستانی» نیز کشته شده‌اند.

وزارت دفاع گفت که قاری برهان مسئول کمیسیون نظامی گروه طالبان در لوگر و یکی از افراد قابل اعتماد شبکه‌ی تروریستی حقانی بود که با شبکه‌ی القاعده در انجام فعالیت‌های تروریستی و نقل از انتقال افراد انتحاری در غزنی و لوگر همکاری نزدیک داشته است.

به گفته‌ی وزارت دفاع، بیشترین حملات تروریستی بزرگ و مرگبار انتحاری در شهر کابل از جمله حمله‌ی انتحاری در چهارراهی صدارت در سال ۱۳۹۶ خورشیدی، حمله در یک بلندمنزل در چهارراهی عبدالحق در سال ۱۳۹۰ خورشیدی، حمله با موتر بمب‌گذاری‌شده در شاه‌شهید کابل در سال ۱۳۹۴ خورشدی، حمله بر شهرک البرز و ده‌ها حمله‌ی بزرگ دیگر از سوی قاری برهان طرح و سازمان‌دهی شده بوده است.

گروه طالبان تا کنون در این باره چیزی نگفته است.

خبرگزاری اسوسیتد پرس به نقل از مقاماتی که نخواست از آنان نام برده شود، روز جمعه (سوم عقرب) گزارش داد نشست “بین الافغانی” پکن برای مدت کوتاه به تعویق افتاده و تاریخ جدید برای برگزاری این نشست تا حالا تعیین نشده است.

دلیل به تعویق افتادن نشستت پکن تا اکنون معلوم نمی باشد اما پیش از این وزارت دولت در امور صلح افغانستان گفته بود کابل بر همه شمول بودن و نقش مرکزی دولت افغانستان در این نشست تاکید دارد.

قرار بود این نشست با میزبانی چین و با اشتراک یک هیات طالبان به رهبری ملا عبدالغنی برادر، معاون گروه طالبان و رییس دفتر سیاسی این گروه در قطر، در هفتم و هشتم عقرب برگزار شود.

محمد اشرف غنی، رییس جمهور افغانستان مخالف اشتراک نمایندگان دولت این کشور در نشست پکن بود اما او ناوقت روز جمعه تصمیم اش را تغییر داد و گفت دولت افغانستان نمایندگان خود را برای اشتراک در این نشست به چین می فرستد.

صدیق صدیقی، سخنگوی ریاست جمهوری کشور نیز روز جمعه گفت حکومت در “یک فرصت مناسب” فهرست اشتراک کنندگان در نشست بیجینگ را با حکومت چین در میان خواهد گذاشت.

نشست پکن درحالی به تعویق افتاد که در نشستی که بین نمایندگان امریکا، روسیه، چین و پاکستان روز جمعه در مسکو برگزار شد، چین، روسیه و پاکستان از امریکا خواستند تا مذاکرات با گروه طالبان را از سر بگیرد.

وزارت خارجه روسیه در بیانیه‌ای گفت در این نشست روسیه از امریکا خواست تا مذاکرات با گروه طالبان را از سر بگیرد.

در بیانیه وزارت خارجه روسیه آمده است: “طرف روسیه بر ضرورت از سرگیری فوری مذاکرات میان ایالات متحده و گروه طالبان تاکید می‌کند. همچنین تلاش‌های مشترک کشورها برای برگزاری مذاکرات بین‌الافغانی باید ادامه یابد.”

گفتنی است روز جمعه، مسکو میزبان دومین نشست چهارجانبه در مورد صلح افغانستان بود که در آن زلمی خلیلزاد، نماینده ویژه امریکا برای صلح افغانستان، دنگ ژیان، نماینده چین، ضمیر کابلوف و نماینده روسیه برای افغانستان و محمد اعجاز، معاون وزارت خارجه پاکستان شرکت داشتند.

در بیانیه مشترکی که در پایان این نشست منتشر شد، شرکت‌کنندگان از تمامی اطراف جنگ در افغانستان خواستند تا فورا سطح خشونت‌ها را کاهش دهند و اجازه دهند زمینه مذاکرات جدی صلح فراهم شود.

نمایندگان این کشورها گفتند انتظار دارند تا در جریان مذاکرات بین‌الافغانی آتش‌بس برقرار شود.

بیانیه همچنین از طالبان و دولت افغانستان می‌خواهد تا “شمار قابل توجه” زندانیان یکدیگر را در آغاز مذاکرات بین‌الافغانی آزاد کنند.

در این بیانیه همچنین از دولت افغانستان و گروه طالبان خواسته شده تا به گروه‌های چون القاعده، گروه موسوم به دولت اسلامی، داعش و جنبش اسلامی ترکستان شرقی اجازه ندهند با استفاده از خاک افغانستان امنیت دیگر کشورها را تهدید کنند.

شرکت‌کنندگان این نشست از پیشنهاد چین برای میزبانی گفتگوهای بعدی بین‌الافغانی استقبال کردند. قرار است در این نشست نمایندگان دولت افغانستان، گروه طالبان و گروه‌های سیاسی افغانستان شرکت کنند.

پس از به بن‌بست رسیدن مذاکرات میان نمایندگان طالبان افغانستان و امریکا در خصوص مساله خروج نظامیان امریکایی، این بار چین در تلاش برای پایان دادن به سال‌ها جنگ در افغانستان مذاکراتی را میان طرف‌های مخالف در این کشور تدارک دیده است.

چین که دارای مرز مشترک کوچکی با افغانستان است حامی تلاش‌ها برای برقراری صلح در افغانستان بوده و ماه گذشته میلادی یک هیات از نمایندگان طالبان به پکن سفر کرده و مذاکراتی را با مقامهای دولتی این کشور داشت.

به گزارش خبرگزاری رویترز، سهیل شاهین، سخنگوی طالبان در پستی در توئیتر عنوان کرد: چین هیات نمایندگی طالبان را برای شرکت در یک مذاکرات بین افغانی دعوت کرده است.

این به اصطلاح مذاکرات بین افغانی قرار است به هدف برقراری آشتی میان طرفهای مخالف در افغانستان برگزار شود و به عنوان یک فرآیند موازی با مذاکرات بین طالبان و امریکا در نظر گرفته شده است.

ماه گذشته میلادی، دونالد ترامپ، رئیس جمهور امریکا، مذاکرات کشورش با طالبان که قرار بود باعث خروج نظامیان امریکایی از افغانستان در ازای یک سری تضمینهای امنیتی طالبان شود را در پی انفجاری در شهر کابل که ۱۲ تن از جمله یک سرباز امریکایی را کشت به حال تعلیق در آورد.

امریکا امیدوار بود هر گونه توافقش با طالبان راه را برای آتش‌بس در افغانستان و مذاکرات این شبه نظامیان با دولت این کشور بر سر اشتراک قدرت هموار کند.

با این حال طالبان تا کنون از مذاکره با دولت افغانستان خودداری کرده هر چند که چند مقام دولتی این کشور در موقعیتهایی به صورت خصوصی در روند گفت‌وگوی بین افغانی شرکت کرده‌اند.

شاهین خاطر نشان کرد، مذاکرات در چین نیز قرار است بر همین مبنا برگزار شود.

او تصریح کرد: همه شرکت‌کنندگان در این مذاکرات به صورت شخصی حضور خواهند داشت و نظرات شخصی خود را در خصوص حل مساله افغانستان مطرح خواهند کرد.

او تاریخ دقیق این مذاکرات را مشخص نکرده و چین نیز تا کنون در این مورد اطلاعاتی نداده است.

ادریس زمان، معاون وزیر امور خارجه افغانستان گفت، دولت این کشور از برنامه چین برای میزبانی از این مذاکرات اطلاع دارد در حال حاضر قصد اظهارنظر در مورد آن را ندارد.

یک سخنگوی حامد کرزی، رییس جمهور سابق افغانستان نیز که در ماه فبروی در یک دور مذاکرات بین افغانی در روسیه شرکت کرده بود گفت، از برنامه‌های چین برای اجرای این مذاکرات مطلع بوده و اگر کرزی به این مذاکرات دعوت شود در آن شرکت خواهد کرد.

بر اساس برآورد سازمان ملل متحد، ۱۱ میلیون نفر در کوریای شمالی  دچار سوءتغذیه هستند. در این میان خطر مرگ جان ۳۰ هزار کودک را تهدید می‌کند. از نظر گزارشگر سازمان ملل، سیاست‌های اقتصادی پیونگ‌یانگ مسئول این وضعیت است.

  به نقل از دویچه وله، توماس اوجیا کوینتانا، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر کوریای شمالی ، در تازه ترین گزارش خود در نیویورک اعلام کرد که ۱۱ میلیون نفر از مردم این کشور از سوءتغذیه رنج می‌برند.

طبق این برآوردها، در این کشور حدودا ۲۵ میلیون نفری ۱۴۰ هزار کودک غذا به اندازه کافی ندارند و ۳۰ هزار از آنها را خطر جدی مرگ تهدید می‌کند.

گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور کوریای شمالی ، مسئول چنین وضعی را سیاست‌های اقتصادی و کشاورزی رژیم این کشور می‌داند.

به گزارش کوینتانا، کمبود مواد غذایی در کوریای شمالی  بر اثر شرایط اقلیمی، زمین غیرحاصلخیز، فجایع طبیعی و تأثیرات منفی تحریم‌ها علیه پیونگ‌یانگ تشدید می‌شود.

گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور کوریای شمالی  در ادامه تصریح کرده که در طول سه سال فعالیت خود در این سمت هیچگونه بهبودی را در وضعیت این کشور مشاهده نکرده است.

به گفته توماس اوجیا کوینتانا، ارتباط ذخایر اقتصادی با نیازهای اولیه مردم کوریای شمالی  گسسته شده و به‌ ویژه سیستم توزیع عمومی مسئول به وجود آمدن چنین اوضاع اسفباری برای مردم این کشور است.

حمدالله محب، مشاور امنیت ملی رییس جمهور روز چهارشنبه(۱عقرب) در حاشیه نشست باکو با المر ممیادیاروف، وزیر امورخارجه آذربایجان و همچنین جواد ظریف، وزیر خارجه ایران دیدار و گفتگو کرد.

به نقل از رسانه های آذربایجان، دو طرف در این دیدار در مورد سطح فعلی توسعه روابط آذربایجان و افغانستان بحث و گفتگو کرده اند.

در این دیدار، محب آخرین تحولات کشور را برجسته ساخته و خاطرنشان کرد از حمایت آذربایجان در قالب های دو جانبه و چند جانبه استقبال و قدردانی می کند.

دو طرف به پروژه تاپی اشاره کردند و تاکید نمودند که این ابتکارات کمک به سزایی به همکاری های منطقه ای می نماید.

آن ها همچنین به تبادل نظر در مورد سایر موضوعات منطقه ای و بین المللی با منفعت متقابل پرداختند.

از سوی دیگر، وزارت خارجه ایران اعلام کرده است که حمدالله محب، مشاور امنیت ملی افغانستان بعد از ظهر روز گذشته(چهارشنبه، ۱ عقرب) در باکو با محمد جواد ظریف، وزیر امور خارجه این کشور دیدار و گفتگو کرده است.

به گفته این‌وزارت، آخرین تحولات در افغانستان محور اصلی گفتگو و تبادل نظر در این دیدار بوده است.

ارتش در شمال کشور اعلام کرد یک‌ موتر مملو از مواد انفجاری و دو حمله کننده انتحاری در ولایت بلخ از بین برده شده است.

قول اردوی ۲۰۹ شاهین امروز پنجشنبه(۲عقرب) در یک خبرنامه گفت: “حوالی ساعت ۲:۱۰ دقیقه یک عراده تانک هاموی که قبلا به دست طالبان افتاده بود و به قصد حملات انتحاری، از مواد انفجاری پر شده بود، هدف حمله هوایی قرار گرفت”.

قول اردوی ۲۰۹ شاهین افزود این حمله هوایی در مربوطات ولسوالی چهاربولک ولایت بلخ، بر این موتز هاموی مملو از مواد انفجاری صورت گرفته که در نتیجه، این واسطه و دو عامل انتحاری از بین رفتند.

راساس گزارش‌ها قرار است گفتگوهای صلح افغانستان با حضور نمایندگان دولت افغانستان، طالبان و جامعه جهانی در چین برگزار شود.

سهیل شاهین؛ سخنگوی دفتر سیاسی طالبان در قطر درباره نشست چین گفت این نشست هفته آینده در پکن برگزار می‌شود و طالبان نیز هیأتی را به سرپرستی ملا عبدالغنی برادر خواهد فرستاد.

آقای شاهین گفت که این گروه به توافقاتی که در جریان ۹ دور گفتگو با آمریکا رسیده بود، پایبند است.
او در ادامه گفت که علاوه بر تلاش های چین، روسیه و کشورهای دیگر “از طرف امریکا هم تماس‌هایی با ما گرفته شده است.”

نمایندگان شماری از کشورهای عضو ناتو و زلمی خلیلزاد؛ نماینده ویژه امریکا برای صلح افغانستان نیز با نشر یک اعلامیه مشترک بعد از دیدار در بروکسل، نوشتند که وضعیت افغانستان را بررسی و تایید می‌کنند که راه رسیدن به صلح تنها از طریق مذاکرات ممکن است.

به این ترتیب، کاملا واضح است که هم امریکا به عنوان فرمانده اصلی جنگ علیه طالبان، هم طالبان و پاکستان و سایر قدرت های حامی یا همسو با آن گروه و هم دولت افغانستان به این نتیجه رسیده اند که جنگ افغانستان، راه حل نظامی ندارد و باید راهی برای صلح و پایان جنگ پیدا شود.

در همین راستا همه کشورها و قدرت های مؤثر منطقه و جهان، تلاش می کنند با میزبانی از نشست های صلح یا طرح ابتکارهای تازه و کمابیش مشابه در این روند، نقش و سهم خود را در آینده سیاسی افغانستان، تثبیت کنند. چین هم از این قاعده مستثنی نیست.

بنابراین، نشست قریب الوقوع پکن، در قدم نخست، کارزار چینی ها برای تأثیرگذاری روی تحولات جاری و آینده افغانستان می باشد تا تقلایی واقعی برای کمک به استقرار صلح و پایان جنگ در افغانستان.

چین از جهات بسیاری در روندهای مربوط به صلح و سیاست افغانستان، یک طرف تأثیرگذار محسوب می شود. درست است که این کشور، از دید ایالات متحده به عنوان یک رقیب جدی و چه بسا دشمن، نگاه می شود؛ اما حتی امریکا هم مجبور است قدرت و اثرگذاری چین روی تحولات منطقه از جمله روند صلح افغانستان را به رسمیت بشناسد و این نشانگر، اهمیت و کارکرد راهبردی سیاست های پکن در این زمینه است.

چین متحد نزدیک و استراتژيک اسلام آباد است و از همین رهگذر به سادگی می تواند با طالبان ارتباط برقرار کند و روی رویکردهای آن گروه در خصوص صلح و جنگ، تأثیر بگذارد.

همزمان پکن در طول ۱۸ سال گذشته، روابط نسبتا باثبات و پایداری نیز با دولت مورد حمایت غرب در کابل داشته است.

نقش کلیدی این کشور در سازمان منطقه ای شانگهای از دیگر اهرم هایی است که قدرت نفوذ و اثرگذاری چین در معادلات امنیتی و راهبردی منطقه را چندین برابر افزایش می دهد.

از جانب دیگر، اقتصاد نیرومند چین که در تار و پود حیات اقتصادی منطقه، ریشه دوانده و نفوذ کرده است، امکان نادیده گرفتن آن از سوی کشورها را دشوار می سازد و حتی امریکای به رهبری ترامپ نیز که مذبوحانه در پی مهار چین و لگام زدن به اقتصاد توانمند آن است، مجبور است برای حفظ منافع و جایگاه خود، با چین وارد معامله شود.

در کنار همه اینها، چین عضو دایم شورای امنیت سازمان ملل است و از حق وتو برخوردار می باشد؛ بنابراین، در کنار دیگر قدرت های عضو این شورا به خود حق می دهد در خصوص مسایل مهم امنیت و ثبات جهان، موضع بگیرد و فعال باشد.

با اینهمه نمی توان نادیده گرفت که آنچه در افغانستان، جریان دارد نتیجه جنگی است که امریکا به راه انداخته است. حتی اگر امکان پذیر باشد، امریکا اجازه نخواهد داد که الگوی صلح مورد نظر چین، در نهایت به جنگ امریکایی افغانستان، پایان دهد.

بنابراین، نشست پکن، برای طرف های شرکت کننده در آن، یک اهمیت نمادین دارد و پیش بینی نمی شود از دل این نشست، توافق یا دست کم تعامل ارزشمندی بیرون بیاید.

با این وجود، این نشست، به پکن در تعمیق و تحکیم نفوذ و جایگاه استراتژيک خود در معادلات مهم منطقه و افغانستان، کمک قابل اعتنایی خواهد کرد و از این حیث، برگزاری آن برای سران پکن، اهمیت حیاتی دارد.

علی موسوی

صدیق صدیقی سخنگوی ارگ ریاست جمهوری در صفحه تویتر خود نوشت:”رییس‌ جمهور جمهوری ‌اسلامی‌افغانستان، ‌برمبنای فقره‌ی‌ یازدهم‌ ماده ‌شصت‌و‌چهارم ‌قانون اساسی ‌افغانستان، ‌استعفای آقای صلاح‌الدین ‌ربانی،‌ سرپرست ‌وزارت‌ امور خارجه ‌کشور ‌را ‌منظور‌کرد”.

صلاح‌الدین ربانی، روز چهارشنبه اول عقرب با انتشار استعفانامه‌اش از سرپرستی وزارت خارجه افغانستان استعفا کرده بود.

آقای ربانی با انتشار استعفانامه‌اش خطاب به اشرف غنی، رئیس جمهوری نوشته است در مدت پنج سال به عنوان وزیر خارجه افغانستان “شاهد آن بوده که با ایجاد شبه‌ساختارهای موازی و به حاشیه راندن نهادهای اساسی حکومت”، ادامه کار را در حکومت به صلاح ندانسته و استعفا می‌کند.

آقای ربانی همچنان با نشر متن استعفانامه خود در صفحه تویترش نوشت:”پس از پنج سال کار طاقت فرسا به عنوان وزیر امورخارجه، به دلیل غیر قابل تحمل شدن روند تداوم تخریب نهادهای دولتی به شیوه های گوناگون از جمله دور زدن نهادها، ادامه کار در چارچوب این حکومت را به صلاح ندانسته، استعفای خویش را اعلام مینمایم و ‌از مجرای کار سیاسی در خدمت مردمم خواهم بود”.

صلاح‌الدین ربانی، رهبر حزب جمعیت و از نزدیکترین متحدان عبدالله عبدالله، رییس اجرایی حکومت است.

پس از آنکه مجلس نمایندگان افغانستان در سال 1395 ه.ش صلاح الدین ربانی را استیضاح کرد و به رای عدم اعتماد داد، اشرف غنی، رای مجلس را به چالش کشاند و از آقای ربانی خواست همچنان به کارش ادامه دهد.

اما روابط آقای ربانی و آقای غنی در این اواخر پر تنش بوده است؛ اما این تنش‌ها‌ ظرف ماه‌های اخیر به اوج خود رسید.

نیروهای ارتش کشور اعلام کرد ولسوالی «دهنه‌ی غوری» بغلان پس از سه سال از کنترل گروه طالبان خارج و به‌دست نیروهای دولتی افتاده است.

در اعلامیه‌ای که از سوی قول اردوی عملیات خاص کماندوی ارتش به نشر رسیده، آمده کنترل این ولسوالی شب گذشته (چهارشنبه، ۱ عقرب) توسط نیروهای این قول اردو پس گرفته شده است.

به نقل از اعلامیه، هم‌اکنون جنگ‌جویان طالبان از این ولسوالی عقب زده شده و نیروهای کماندو در آن مستقراند.

قول اردوی عملیات خاص اما در مورد تلفات این عملیات آماری ارایه نکرده است.

ولسوالی دهنه‌ی غوری در حالی به دست نیروهای دولتی می‌افتد که پیش از این در ۲۴ میزان، وزارت دفاع ملی از راه‌اندازی عملیات گسترده‌ی نیروهای دفاعی و امنیتی برای پاک‌سازی ولایت بغلان از وجود جنگ‌جویان طالبان خبر داده بود.

این وزارت گفته بود این عملیات از سه استقامت در مناطق «دند شهاب‌الدین»، «دند غوری» و «کیله گی» شهر پل‌خمری، مرکز بغلان راه‌اندازی شده است و تا پاک‌سازی کامل این ولایت ادامه خواهد داشت.

در همین حال، عصر دیروز این وزارت در اعلامیه‌ای گفته بود که در جریان این عملیات تا کنون ده‌ها جنگ‌جوی طالبان، به‌شمول شماری از مسئولان ارشد نام‌نهاد این گروه کشته شده‌اند و بیش از ۷۰ جنگ‌جوی دیگر این گروه نیز بازداشت شده‌اند.

ولایت بغلان در شمال‌شرق کشور از ولایت‌های ناامن است. جنگ‌جویان گروه طالبان حدود یک‌ونیم ماه پیش (۱۰ سنبله) با تجمع در سه قسمت «دیوار کرکر»، «زمان‌خیل» و «حسین‌خیل» در حومه‌‌های شهر پل‌خمری حملات گسترده‌ای راه‌اندازی کرده بود.

به گفتۀ وی، هم‌اکنون رهبری کمیسیون روی کارت‌های حافظه، دستگاه‌های گم شدۀ بایومتریک و چگونه‌گی اعلام نتایج ابتدایی بحث دارند.

این عضو کمیسیون انتخابات می‌افزاید، قرار است در فاصلۀ سه روز آرای پاک از ناپاک توسط سرور مرکزی پاکسازی خواهد شد.

به گفتۀ خانم ظریفی، هیأتی به رهبری مولانا عبدالله و اورنگ زیب برای بررسی شکسته شدن قفل مرکز گردآوری اطلاعات تعیین شده و نتایج این تحقیق به زودی با شهروندان در میان گذاشته خواهد شد.

شماری از ناظران نامزدان انتخابات ریاست جمهوری نیز بر شفافیت در روند پاکسازی آرا توسط سرور مرکزی تأکید می‌کنند.

قرار بود نتایج ابتدایی انتخابات ریاست جمهوری در تاریخ 26 میزان اعلام شود، اما بنابر دلایلی کمیسیون از تأخیر در این روند، پوزش خواست. حال دیده شود که نتایج ابتدایی چه زمانی اعلام خواهد شد.

در متن استفعانامۀ آقای ربانی آمده است با ساختار دولت به مانند یک «انجوی شخصی» برخورد سلیقه‌یی صورت می‌گیرد و کلیت دولت آگاهانه و ناآگاهانه تخریب می‌شود.

آقای ربانی گفته است: «اکنون با آن‌که دورۀ کاری حکومت وحدت ملی به پایان رسیده و در وضعیت شکنندۀ کنونی بیشتر از پیش به ایجاد فضای همدلی و همبستگی ضرورت است، تخریب نهادهای دولتی به شیوه‌های گوناگون از سوی آنهایی که خود ادعای دولت‌سازی دارند، غیرقابل اغماض و غیرقابل تحمل است.»

به گفتۀ آقای ربانی می‌افزاید، ادامۀ کار در چنین شرایطی را در چارجوب این حکومت به صلاح نمی‌داند. او تأکید کرده است که می‌خواهد از مجرای فعالیت‌های سیاسی در خدمت شهروندان و کشورش باشد.

ریاست جمهوری تا کنون در باره استعفای آقای ربانی ابراز نظر نکرده است.