نویسنده: rahapress

 محسن داور و علی وزیر، دو عضو پارلمان پاکستان و از اعضای ارشد جنبش تحفظ پشتون‌های پاکستان که پولیس این کشور مانع آمدن آنان به کابل و اشتراک در مراسم تحلیف اشرف غنی شده بود، وارد ولایت ننگرهار شدند.

عطاالله خوگیانی، سخن‌گوی والی ننگرهار گفت این دو عضو پارلمان پاکستان صبح امروز (دوشنبه، ۱۹ حوت) از طریق گذرگاه مرزی تورخم وارد این ولایت شده‌اند.

آقای خوگیانی افزود آنان قرار است تا لحظاتی دیگر با شاه‌محمود میاخیل، والی ننگرهار در شهر جلال‌آباد، مرکز این ولایت دیدار کنند.

او افزود این دو عضو پارلمان پاکستان قرار است یک‌جا با تعدادی از مسئولان محلی ننگرهار به کابل بروند.

پولیس پاکستان دیروز (یک‌شنبه، ۱۸  حوت) زمانی که محسن داور و علی وزیر می‌خواستند به کابل بیایند، پولیس میدان‌هوایی اسلام‌آباد به آنان اجازه‌ی پرواز به کابل را نداد.

لطف‌الله عاطف مشعل، سفیر افغانستان در پاکستان در صحبتی با روزنامه اطلاعات روز گفته بود این دو عضو پارلمان پاکستان در ترکیب یک هیأت ۱۷ نفری نمایندگان احزاب سیاسی از سوی این سفارت برای شرکت در مراسم تحلیف رییس‌جمهور دعوت شده بودند.

او همچنان افزوده بود دلیل ممنوعیت سفر این دو عضو برحال پارلمان پاکستان برای سفارت افغانستان در اسلام‌آباد نیز روشن نیست.

در حالیکه مهمانان به دو مراسم تحلیف جداگانه غنی و عبدالله در قصر سپیدار و ارگ حضور یافته اند رهبران تیم دولت ساز و ثبات و همگرایی و اعضای ارشد آنها در جلسه ای مشترک با زلمی خلیل زاد گفت وگوها را امروز دوشنبه ادامه دادند.

 اشرف غنی، زلمی خلیل‌زاد، فرستاده ویژه آمریکا برای صلح افغانستان و عبدالله عبدالله از صبح دوشنبه جلسات مشترک خود را ادامه می‌دهند تا در صورت رسیدن به توافق از برگزاری دو مراسم تحلیف جلوگیری شود.

روز گذشته زلمی خلیل‌زاد، برای میانجی‌گری در این موضوع با عبدالله عبدالله چندین بار دیدار کرد.

علی رغم میانجیگری زلمی خلیل‌زاد، اختلافات اشرف غنی و عبدالله عبدالله حل نشده و آقای عبدالله «پیشنهاد ۴۰ درصد کابینه و ریاست شورای عالی صلح» از سوی اشرف غنی را نپذیرفته است و سمت نخست وزیری و نیز ریاست شورای وزیران را می‌خواهد.

پیشنهاد ریاست شورای عالی صلح نیز به آقای عبدالله داده شده است، ریاستی که می‌بایست به رییس‎‌ جمهوری گزارش دهد.

ظاهراً رئیس‎ جمهور غنی با نقش اجرایی عبدالله در حکومت آینده، موافق نیست و آقای عبدالله این نیز این پیشنهاد را رد کرده است.

 تحلیلگر ارشد مسائل بین الملل معتقد است احتمال تغییر ساختار سیاسی افغانستان به نظام فدرالی و تشکیل چهار ایالت در این کشور وجود دارد.

«پیرمحمد ملازهی» در گفت‌وگو با خبرنگار سیاسی ایرنا، با اشاره به توافق هفته گذشته آمریکا و طالبان گفت: آمریکا به دو دلیل به سمت توافق و گفت‌وگو با طالبان رفت؛ دلیل نخست این بود آمریکا به این فهم رسید که از نظر نظامی در افغانستان شکست خورده و به اهدافش در این کشور نرسیده و دلیل دوم، تلاش ترامپ برای فروش این توافق به رای‌دهندگان آمریکایی است.

وی با بیان اینکه طالبان پس از ۱۹ سال اشغال افغانستان توسط آمریکا روز به روز به قدرتش افزوده می‌شود، اظهار داشت: بیش از ۵۰ درصد افغانستان در اختیار و تسلط طالبان است و ناکامی در مقابله با آنها موجب شده تا آمریکا بفهمد در مقابله نظامی با آنها دستاوردی ندارد. آمریکایی‌ها در زمان ریاست‌جمهوری اوباما به این فهم رسیده بودند ولی نمی‌توانستند و نمی‌خواستند این مسئله را بپذیرند.

این کارشناس ارشد مسائل سیاست خارجی ادامه داد: طراحی زمان اوباما این بود که راه‌حل سیاسی به آزمایش گذاشته شود. ترامپ هم همین راه را ادامه داد و در این چارچوب، زلمای خلیل‌زاد که خود فردی پشتون بود از نئوکان‌های آمریکایی محسوب می‌شود را به عنوان نماینده ویژه خود در امور افغانستان انتخاب کرد.

توافق با آمریکا راه برگشت طالبان به قدرت را باز می‌کند

ملازهی با اشاره به نقش خلیل‌زاد در مذاکرات آمریکا و طالبان تصریح کرد: خلیل‌زاد فرد بسیار باهوشی است و شرایط گفت‌وگو میان آمریکا و طالبان را فراهم کرد. او توانست طالبان را متقاعد کند جنگ با آمریکا فایده ندارد و تنها راه حل بازگشت به قدرت، راهکار سیاسی و از طریق گفت‌وگو با آمریکا است. خلیل‌زاد ملابرادر و تیم او را با این استدلال قانع کرد و در حال پیش بردن این توافق است.

وی افزود: توافق آمریکا و طالبان راه را برای برگشت طالبان به قدرت از طریق سیاسی باز می‌کند. از این طریق که احتمالا دولت موقت ۱۸ ماهه‌ای بر سرکار خواهد آمد که طالبان در آن شریک قدرت است و پس از آن، با حضور در انتخابات می‌تواند قدرت را در اختیار بگیرد.

دولت مرکزی افغانستان در توافق آمریکا و طالبان دور خورد

این تحلیلگر ارشد مسائل سیاست خارجی درخصوص موضع دولت مرکزی افغانستان به توافق آمریکا و طالبان هم خاطرنشان کرد: دولت کابل در این توافق کنار گذاشته شده و اختلافات درونی دولت میان عبدالله عبدالله و اشرف غنی هم دور زدن دولت را برای آمریکا راحت‌تر کرد. جنجال‌های داخلی و انتخاباتی هم موجب شد تا فضا به سود طالبان باشد.

ملازهی با بیان اینکه دولت مرکزی افغانستان در توافق آمریکا و طالبان دور خورده و از سویی نمی‌توانداین توافق را بپذیرد، ابراز داشت: طالبان در توافق با آمریکا پذیرفته که به نیروهای آمریکایی حمله نکند و افغانستان به محلی برای ضربه زدن به آمریکا و متحدانش تبدیل نشود. در عین حال آنها عدم حمله به مواضع نیروهای دولتی افغانستان را قبول نکردند. حال این موضوع مطرح است که در شرایط هرج و مرج سیاسی، آیا نیروهای نظامی افغانستان در غیاب ارتش آمریکا و ناتو توان جنگیدن با طالبان را دارند یا خیر.

احتمال تغییر ساختار سیاسی افغانستان به نظام فدرالی وجود دارد

وی با تاکید بر اینکه طالبان در صحنه میدانی دست بالا را دارد و بعید است ارتش افغانستان توان جنگیدن با آنها را داشته باشد، عنوان کرد:  من فکر می‌کنم آمریکایی‌ها در برخورد میان ارتش افغانستان با طالبان دخالت کند و اجازه شکل‌گیری جنگ گسترده را ندهد هرچند که احتمال برخوردها و جنگ‌های کنترل شده وجود دارد اما در نهایت طرفین به یک توافق برسند.

این کارشناش ارشد مسائل افغانستان در تشریح بیشتر این مسئله یادآور شد:‌ احتمالا دولت افغانستان و طالبان به طرح موقتی برسند که براساس آن، دولت موقتی ۱۸ ماهه بر سرکار باشد، قانون اساسی اصلاح شده و امکان مشارکت طالبان در قدرت فراهم شود. در این چارچوب، ساختار سیاسی و اداری که از «اجلاس بن» استخراج شده بود، تغییر می‌یابد و افغانستان به چهار ایالت پشتون‌نشین، ازبک‌نشین، تاجیک‌نشین و هزاره‌نشین تقسیم می‌شود.

ملازهی افزود: در هر یک از این ایالت‌ها، دولت و مجلسی محلی تشکیل می‌شود و نظام سیاسی افغانستان، به نظام پارلمانی تغییر می‌یابد و دولت مرکزی، دولتی خواهد بود که هر کدام از این ایالت‌ها سهمی در آن داشته باشند.

وی با تاکید بر ضرورت کاهش تنش در افغانستان بیان کرد: ادامه جنگ طالبان با نیروهای دولتی خطر تجزیه افغانستان را بیش از هر زمان دیگری افزایش می دهد به ویژه آنکه نیروهای جهادی که در شمال افغانستان حضور دارند، اگر دست به سلاح ببرند، خطر تجزیه افزایش می‌یابد.

طالبان می‌خواهد به قدرت برگردد

این تحلیلگر ارشد مسائل سیاست خارجی درباره پایداری توافق آمریکا و طالبان گفت: ۴۰ سال است که افغانستان درگیر جنگ نظامی است. این کشور دو بار از سوی شوروی و آمریکا اشغال شده و شرایط نظامی نتوانسته به سرانجامی برسد. هم‌اکنون هم با قاطعیت نمی‌توان درباره پایداری یا عدم پایداری توافق آمریکا و طالبان صحبت کرد ولی آمریکایی‌ها برای خروج از افغانستان و اجرای توافق‌شان با طالبان مصمم هستند.

ملازهی اضافه کرد: یک عامل موثر در این توافق این بود که طالبان هم به این درک رسیده بود که از طریق جنگ با آمریکا نمی‌تواند به قدرت برگردد. آنها هر طور که شده، می‌خواهند به قدرت بازگردند بنابراین تا زمان رسیدن به قدرت، به توافقاتشان پایبند می‌ماند.

وی با بیان اینکه آمریکا هم برای خروج از افغانستان مصمم است، اظهارداشت: حداقل آنکه تا زمان برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا کاری نمی‌کند که این توافق ملغی شود چراکه ترامپ می‌خواهد این توافق را به رای‌دهندگان آمریکایی بفروشد و بگوید من به جنگ خاتمه دادم، نیروهای نظامی آمریکا را از افغانستان خارج کردم، دیگری کسی کشته نمی‌شود و هزینه مالیات‌دهندگان آمریکایی دیگر بی‌جهت خرج نمی‌شود و در آمریکا صرف می‌شود.

این کارشناس ارشد مسائل افغانستان درباره فرصت‌ها و تهدیدهای توافق آمریکا و طالبان برای ایران هم گفت: ایران از ابتدا با اشغال نظامی و تداوم حضور نظامی آمریکا در افغانستان مخالف بود. خروج نظامی ایالات متحده از افغانستان به سود ایران است اما اگر طالبان بتواند به قدرت برسد، آنها از نظر ایدئولوژیک به ریاض و از نظر سیاسی به اسلام‌آباد نزدیک هستند و این به معنای قدرت‌گیری رقبای منطقه‌ای ایران در افغانستان است.

ملازهی با بیان اینکه اینکه توافق آمریکا و طالبان شرایط متناقضی را برای ایران به وجود آورده است، خاطرنشان کرد: دستگاه سیاست خارجی ایران باید میان این شرایط تناقض‌آمیز توازن ایجاد کند و بتواند شرایط را به سود تهران عوض کند. اگر این توازن ایجاد شود، قدرت ایران در افغانستان بیشتر می‌شود اما اگر نتوان این توازن را ایجاد کرد، رقبای منطقه‌ای ایران قدرت بیشتری می‌یابند.

بدون شک اگر به حافظه کوتاه مدت تاریخی خود مراجعه کنید، صحنه هایی از بن بست انتخاباتی گذشته در سال 2014 میلادی را به یاد می آورید که در آن غنی و عبدالله که بعدها در اصطلاحات سیاسی افغانستان به عین و غین معروف شدند چگونه در یک جنگ قدرت آبروی چندین و چند ساله افغانستان و مردم شریف آن را بردند.

در بن بست انتخاباتی سال 2014 نیز داستانی مشابه با آنچه امروز مردم افغانستان و جهان در حال مشاهده هستند اتفاق افتاد با این تفاوت که در سال 2014 تشت رسوایی عین و غین از بام به زمین نیفتاد و خط و نشان کشیدن های هر سرانجام با دخالت امریکا و پادرمیانی جان کری، وزیر امور خارجه وقت ایالات متحده امریکا، به نوعی به یک حکومت به نام حکومت وحدت ملی ختم شد، حکومتی که در طول عمر خود از آغاز تاکنون که روزهای پایانی خود را سپری می کند هیچ نشانی از وحدت از خود نشان نداد و به اختلاف و دعوا سر تقسیم چوکی های حکومتی به پایان رسید.

اینجانب که خود در یکی از اجتماعات اعتراضی تیم اصلاحات و همگرایی به رهبری داکتر عبدالله عبدالله در سال 2014 در خیمه لویه جرگه حضور داشتم به چشم سر دیدم که چگونه جمعی از طرفداران خشمگین داکتر صاحب که آدم های میان سال و چاق بودند با چه سرعتی از سکوی خیمه لویه جرگه بالا رفتند و عکس کرزی را به زیر پای خود انداختند و حرف های رکیک علیه غنی به زبان جاری ساختند.

در گوشه ای دیگر این مراسم جمعی دیگر از طرفداران قلدر و زورمند داکتر صاحب بودند که فریاد می زدند:«داکتر صاحب اجازه دهید ما امروز شما را وارد ارگ سازیم و کار را یک سره کنیم، ما وقت نداریم هر روز به نشانه اعتراض جمع شویم.»

در همین سال در طرف دیگر پایتخت ملتهب افغانستان، تیم تحول بود که آرام نشسته بودند و عجله ای برای رسیدن به ارگ نداشتند چون کمیسیون مستقل انتخابات که بعدها مشخص شد اصلا مستقل نبود، اشرف غنی را به عنوان برنده انتخابات اعلام کرده بود.

همان داستان مضحک و شرم آور امروز دوشنبه 19 حوت 1398 در کابل در حال اتفاق افتادن است: تیم ثبات و همگرایی به رهبری عبدالله در کاخ سپیدار جمع شده اند و منتظر برگزاری مراسم سوگند عبدالله عبدالله به عنوان رئیس جمهور هستند و تیم دولت ساز به رهبری غنی در  ارگ گرد هم آمده اند و لحظه سوگند غنی به عنوان رئیس جمهور را انتظار می کشند.

هر دو تیم آمادگی های لازم برای برگزاری مراسم سوگند رهبران خود به عنوان رئیس جمهور آینده  افغانستان را گرفته اند؛ مهمان به هر دو مراسم آمده اند، چوکی ها به طور منظم چیده شده، محل ویژه اجرای مراسم سوگند با دسته های گل تزئین شده است.

نکته بارز قضیه اما نوع مهمانانی ست که به هر دو مراسم تشریف آورده اند: در مراسم عبدالله بیشتر سیاسیون معترض به شیوه حکومتداری غنی و طرفداران آنها جمع شده اند اما در مراسم غنی بیشتر چهره های حکومتی و طرفداران آنان دیده می شود. در این میان اما دیپلمات های خارجی و سفرای کشورهای خارجی هستند که از هر دو تیم کارت دعوت دریافت کرده اند اما مردد هستند که به کدام سوی بروند.

در این بحبوحه اما زلمی خلیل زاد است که همچنان مشغول مذاکره با غنی وعبدالله  می باشد تا مانع برگزاری دو مراسم سوگند گردد: خلیل زاد با ماموریت جداگانه ای که از سوی امریکا دارد سعی می کند با حل این تنش جدی انتخاباتی یا حداقل با به تاخیر انداختن آن پروسه صلح با طالبان را به پیش ببرد.

خلیل زاد تلاش می کند با حل یا به تعویق انداختن مراسم تحلیف غنی و عبدالله برگزاری گفت و گوی بین الافغانی را تسریع کند تا در آن شاید گلیم این حکومت و نتیجه جنجالی انتخابات را جمع کرده با مشارکت طالبان یک حکومت ائتلافی تازه را بنیان نهند.

آنچه در این بی نظمی مضحک نادیده گرفته شده و کابل به کام قدرت طلبی عین و غین کشانده شده نظرات مردم و نگرانی های آنان در مورد آینده افغانستان می باشد: شهروندان به طور جدی نگران تکرار حوادث گذشته می باشند. رسیدن به قدرت و حفظ آن به هر قیمتی که شده امروز به طور آشکار از سوی عبدالله و غنی در حال اجرا شدن است، امری که یک بار دیگر همچون سال 2014 بیش از پیش آبروی دموکراسی را در افغانستان برده است.

ریشه این اختلاف مضحک که امروز در قالب دو مراسم تحلیف در کابل خود را نشان می دهد اما به 300 هزار رأی جنجالی بر می گردد، آرائی که به گفته تیم ثبات و همگرایی خارج از وقت به صندوق ها انداخته شده یا غیربایومتریک بوده اند اما توسط کمیسیون انتخابات به نفع غنی به حساب آمده است.

مسئولین کمیسیون انتخابات اما اعلام کرده اند که این آراء جنجالی طی یک پروسه شفاف مورد رسیدگی قرار گرفته و آنها آمادگی پاسخ به تمام نگرانی ها در این مورد را دارند.

به هر صورت اینک که به ظهر دوشنبه 19 حوت 1398 نزدیک می شویم، مهمانان عادی دو مراسم تحلیف در کاخ سپیدار و ارگ به سوی صرف نان چاشت می روند اما اعضای ارشد دو تیم ثبات و همگرایی و تیم دولت ساز پشت درهای بسته مشغول مشورت و رایزنی با یکدیگر می باشند و قرار است تصمیم نهایی خود را در مراسم تحلیف  اعلام  کنند.

رهبران تیم ثبات و همگرایی و تیم دولت ساز همانند گرگان گرسنه چشم در چشم هم دارند و یکدیگر را به برگزاری مراسم تحلیف تهدید می کنند.

از سویی هم به گفته منابع آگاه مذاکره تیم ثبات و همگرایی با تیم دولت ساز با حضور زلمی خلیل زاد و برخی دیپلمات های خارجی روی حل اختلاف ایجاد شده بی نتیجه مانده است.

گفته می شود ارگ چهل درصد کابینه و ریاست شورای عالی صلح را به تیم ثبات و همگرایی پیشنهاد داده اما عبدالله به کمتر از نخست وزیری راضی نشده است. به هر صورت این مذاکره برای حل مشکل ایجاد شده بی نتیجه به پایان رسیده است.

اینک مهمانان در مراسم تحلیف و مقامات ارشد دو تیم در پشت درهای بسته منتظر هستند.

باید نشست و دید بدبختی های افغانستان و مردم مظلومش با این سیاستمداران جاه طلب تا کجا به پیش می رود.

اینجاست که باید گفت مردم به خیر شما رهبران نیازی ندارند لطفا شر نرسانید!

با تعویق برگزاری مراسم سوگند غنی گفته می شود عبدالله عبدالله رقیب سرسخت غنی که خود را پیروز انتخابات می داند و نتیجه انتخابات را نپذیرفته نیز مراسم سوگند خود را به تعویق انداخته است و قرار است به طور همزمان با غنی به عنوان رئیس جمهور سوگند یاد کند.

این در حالی ست که گفت و گوهای خلیل زاد با غنی و عبدالله در مورد جلوگیری از برگزاری دو مراسم سوگند به طور همزمان جلوگیری همچنان امروز دوشنبه صبح نیز ادامه یافته است.

از سوی دیگر دیپلمات های غربی مستقر در سفارت خانه های خارجی در کابل هم از سوی عبدالله و هم از سوی غنی دعوت نامه دریافت کرده اند و نمی دانند در کدام مراسم شرکت کنند.

کارشناسان و دیپلمات ها نسبت به آسیبی که اختلاف سیاسی عبدالله و غنی روی نتیجه انتخابات ممکن است به پروسه صلح و گفت و گوی مستقیم حکومت افغانستان با طالبان ضربه بزنند نگران می باشند.

گفته می شود غنی و عبدالله عبدالله که هر دو خود را رئیس جمهور برخاسته از آراء مردم می دانند قرار است مراسم سوگند خودشان را به طور همزمان دوشنبه هفته جاری برگزار کنند.

این درحالی ست که کمیسیون مستقل انتخابات غنی را برنده انتخابات ریاست جمهوری افغانستان اعلام کرده اما عبدالله عبدالله و هم تیمی هایش در اعتراض به نتیجه انتخابات تاکید می کنند برنده واقعی انتخابات عبدالله عبدالله می باشد.

تیم ثبات و همگرایی کمیسیون را به تقلب و دست کاری آراء پاک شهروندان افغانستان متهم می کند.

فریدون خوازون، سخنگوی تیم انتخاباتی ثبات و همگرایی به رهبری عبدالله عبدالله، می گوید مراسم سوگند موازی عبدالله دوشنبه صبح و همزمان با مراسم سوگند غنی برگزار می شود.

وی تاکید کرد دعوت نامه های مراسم سوگند عبدالله عبدالله به تمام موسسات ملی و بین المللی ارسال و آمادگی های لازم اتخاذ شده است.

اختلافات سیاسی و تشکیل دولت موازی در حالی مطرح شده است که ایالات متحده امریکا سخت در تلاش است حکومت افغانستان با یک هیات همه شمول به سراغ مذاکرات بین الافغانی برود.

عبدالله و هم تیمی هایش اعلام نتیجه انتخابات در ماه فبریه را نپذیرفتند و اعلام کردند عبدالله برنده واقعی انتخابات است و یک دولت همه شمول را تشکیل خواهد داد.

از سویی هم صدیق صدیقی، سخنگوی غنی، می گوید تیم دولت ساز برنده رسمی انتخابات سال گذشته افغانستان می باشد.

صدیقی روز گذشته افزود فصل انتخابات به پایان رسیده است و غنی وثیقه انتخاباتی را از سوی کمیسیون مستقل انتخابات دریافت کرده است. براساس نتیجه انتخابات غنی رئیس جمهور منتخب مردم می باشد.

منابع دیپلماتیک گفته اند امریکا و دیگر بازیگران بین المللی از برگزاری مراسم سوگند موازی از سوی عبدالله عصبانی هستند. امریکا قبلا از هر دو طرف خواسته بود مراسم سوگند خود را به تعویق بیندازند.

عبدالله و غنی در انتخابات ریاست جمهوری گذشته نیز رقیب سرسخت یکدیگر بودند و اختلاف آنها روی انتخابات سبب شد در نهایت با پادرمیانی جان کری، وزیر امور خارجه وقت امریکا، دولت وحدت ملی تشکیل و عبدالله به عنوان رئیس اجرایی ایفای وظیفه کند.

در پنج سال عمر حکومت وحدت ملی نزاع قدرت عبدالله و غنی همواره وجود داشت.

اینک یک بار دیگر این دو رقیب در برابر هم قد علم کرده اند و به گفته کارشناسان و دیپلمات ها این اختلاف می تواند به مذاکرات صلح با طالبان ضربه بزند.

براساس اعلام قبلی گفت و گوهای بین الافغانی قرار است سه شنبه برگزار شود.

دیپلمات یکی از سفارت های خارجی مستقر در کابل که قرار است کارت دعوت مراسم سوگند عبدالله را دریافت کند می گوید این خبر بدی برای مذاکرات بین الافغانی ست.

مقامات پلیس کابل تایید کردند که نصیر غیرت، عضو شورای ولایتی لوگر، به همراه دو محافظش صبح امروز یک شنبه توسط افراد مسلح ناشناس در کابل کشته شده اند.

این حادثه در منطقه کارته نو در حوزه هشتم امنیتی کابل رخ داد.

این عضو شورای ولایتی لوگر زمانی از سوی افراد مسلح ناشناس هدف قرار گرفت که از منزل خارج شده بود.

در این حمله اقای غیرت و دو محافظش کشته شدند.

پلیس کابل جزئیات بیشتری ارائه نکرد اما اعلام نمود حادثه تحت بررسی است.

غیرت رئیس پیشین شورای ولایتی لوگر نیز بود.

تاهنوز کسی در ارتباط با این حادثه دستگیر نشده است.

هیچ گروهی از جمله طالبان مسئولیت این رویداد را برعهده نگرفته است.

تدامیچی یاماموتو، نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد در افغانستان خواهان حضور معنادار و کامل زنان در مذاکرات صلح با طالبان شد.

آقای یاماموتو در پیامی در آستانه‌ی هشتم مارچ، روز جهانی زن گفت اشتراک معنادار و کامل زنان در مذاکرات صلح، پایداربودن صلح را «به گونه‌ی فزاینده افزایش می‌دهد».

او افزود شنیدن صدای زنان افغان در میز مذاکره ضروری است. به گفته‌ی او، تلاش‌های صدها شبکه زنان در سراسر افغانستان برای دادخواهی حضور برابر آنان در گفت‌وگوهای صلح باید به عضویت زنان در ساختارهای رسمی صلح منتج شود.

او همچنان گفت این موضوع می‌تواند به نتایج قابل ملاحظه در مذاکرات صلح بینجامد.

نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل تاکید کرد: «زمان آن رسیده است که نه تنها در هر گونه مذاکرات آینده صلح، بلکه در کارهای پس از صلح، با نمایندگی واقعی در همه عرصه‌های زندگی اجتماعی، اقتصادی، مدنی و سیاسی افغانستان به تفاوت جنسیتی پایان داده شود.»

در همین حال، هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) در اعلامیه‌ای گفت از روز جهانی زن در افغانستان با شعار جهانی «من نسل برابری هستم: به رسمیت‌شناختن حقوق زنان» جهت منسجم کردن تلاش‌های فردی و جمعی برای تبدیل تساوی جنسیت و حقوق زنان به یک واقعیت زندگی، تجلیل می‌کند.

تدامیچی یاماموتو گفت: «برای ایجاد یک جامعه صلح‌آمیز و همه شمول، ضروری است که زنان افغان به تعلیم و تربیه، خدمات صحی و کارمناسب دسترسی داشته باشند و در تمام عرصه های سیاسی تصمیم گیری، از پارلمان تا میز مذاکرات صلح مشارکت کامل داشته باشند.»

یاماموتو در حالی خواهان حضور معنادار زنان در گفت‌وگوهای صلح شده است که براساس توافق‌نامه‌ی صلح میان امریکا و گروه طالبان که در دهم حوت امضا شد، قرار است مذاکرات بین‌الافغانی تا دو روز دیگر (بیستم حوت) آغاز شود.

رییس‌جمهور اشرف غنی روز گذشته (شنبه، ۱۷ حوت) در مراسم افتتاح سال دوم دور هفدهم شورای ملی گفت تیم مذاکره‌کننده‌ی حکومت افغانستان تا بیستم حوت آماده‌ی مذاکره با طالبان خواهد شد. هنوز ترکیب و کمیت این تیم همگانی نشده است.

مقام‌های امنیتی غزنی می‌گویند حمزه غفارزوی مسئول یک نهاد و فعال جامعۀ مدنی این ولایت، توسط افراد مسلح ناشناس کشته شده‌است.

سمیر احمد احمدی معاون دفتر مطبوعاتی والی غزنی شام دیروز (شنبه هفتم مارچ) به رسانه ها گفت، حوالی ساعت هفت شام، زمانی که حمزه غفارزوی به سوی “ادارۀ کهنه قره باغ” روان بود، هدف تیراندازی افراد مسلح ناشناس قرار گرفت و کشته شد.

حمزه غفارزوی از فعالان شناخته شدۀ ولایت غزنی و مسئول”شورای متوازن قومی افغانستان” نیز بود.

تا هنوز کسی یا گروهی مسئولیت این رویداد را به عهده نگرفته‌است.

در یک خبر دیگر از قول مقام‌های امنیتی ولایت خوست آمده است یک گروه تروریستی شش نفری را دستگیر کرده‌اند که دو تن آن‌ها اعضای شبکۀ حقانی اند.

عبدالواحد پتان معاون والی خوست دیروز شنبه به خبرنگاران گفت این گروه، قتل‌های هدفمند در شهر خوست را انجام می‌داد و در تحقیقات ابتدایی به جرم‌شان اعتراف کرده‌اند.

گروه طالبان تا هنوز در مورد این ادعا چیزی به رسانه‌ها نگفته‌ است.

رئیس جمهور غنی گفت من به عنوان رییس جمهور آرزو ندارم که زندانی طالب داشته باشیم، اما رهایی آنها بر اساس یک پروسه شفاف و میکانیزم واضح باید صورت گیرد تا مردم ما مطمین شوند که بعد از رهایی آنها چه نوع تغییری را در وضعیت مشاهده خواهند نمود.

اقای غنی که در مراسم افتتاح سال دوم کاری دوره هفدهم تقنینی شورای ملی سخنرانی می کرد، گفت: “ما در یک مرحلۀ حساس از تاریخ خویش قرار داریم که نیازمند تمرکز بیشتر ما بر درک درست از فرصت ها و خطرات پروسه صلح را خواهان است. صلحی که پایداری داشته باشد و در آن عزت و منافع همه افغان ها حفظ شود. تعریف صلح از دیدگاه شهروند افغان اینست که خشونت ۴۰ ساله افغانستان پایان یابد.”

وی همچنان بیان کرد تاکید و ایستادگی با تدبیر ما در پروسۀ صلح هرگز به معنی مخالفت تلقی نشود، بلکه ناشی از سوگندی است که در مراسم تحلیف به عنوان رئیس جمهوری اسلامی افغانستان، تعهد نمودم که از قانون اساسی و منافع علیای کشور پاسداری می کنم.

دولت متعهد است پروسه صلح را در مشوره با اقشار مختلف جامعه و هم‌ گام با جامعه‌ جهانی، به پیش‌ ببرد، پیشرفت‌هایی پروسه‌ی صلح را در روشنایی منافع ملی و مصالح علیای کشور با دقت، تدبیر لازم و به گونه‌ی مسوولانه، تسهیل، نظارت و رهبری کند و در جریان مذاکرات، از پیشرفت های آن، قدم به قدم نماینده گان مردم آگاه ساخته و مسوده نهایی موافقت نامه صلح را برای تصویب با شما و یا در صورت نیاز با لوی جرگه که شما نیز در آن حضور خواهید داشت شریک سازد.

رییس جمهور غنی همچنان از شورای ملی خواست برای حضور اعضای شورای ملی در شورای عالی مصالحه دو عضو مشرانو جرگه متشکل از یک خانم و یک مرد و هچنان ۵ عضو از ولسی جرگه شامل دو خانم و سه مرد را تا فردا به حکومت رسما معرفی کنند.

“موافقتنامهٔ آوردن صلح به افغانستان” که به تاریخ ۱۰حوت ۱۳۹۸ (۲۹ فبروری ۲۰۲۰) بین ایالات متحده امریکا و طالبان در قطر عقد گردید، در پهلوی فراهم نمودن خوشبینی ها و فرصتی برای صلح، نگرانی هایی را نیز در رابطه با ادامه خشونت ها و به چالش کشیدن حاکمیت ملی و تمامیت ارضی افغانستان به بار آورده است.

بیشترین محتویات موافقتنامه در مورد تعهدات امریکا و طالبان در برابر عملکرد های یکدیگر شان در کشوری به نام افغانستان است که از خود یک نظام دولتی متکی به قانون اساسی دارد، ولی در متن موافقتنامه هیچگونه ذکری از این نظام صورت نگرفته است. این در حالیست که تطبیق تعدادی از این تعهدات ارتباط مستقیم به همکاری نظام دولتی افغانستان دارد.

محبوسین طالبان همه در زندان های دولت افغانستان نگهداری می شوند که بدون تصمیم مسوولین طراز اول نظام، رهایی شان ناممکن است. همچنان دور نمودن نام اعضای طالبان از لست سیاه کمیته تعزیرات شورای امنیت ملل متحد در پهلوی تعامل دیپلوماتیک امریکا با دیگر اعضای شورای امنیت، به درخواست رسمی دولت افغانستان نیاز دارد. ضمناً تضمین ‌ها و میکانیزم‌ های اجرایی در جلوگیری از استفاده سوء از خاک افغانستان علیه امنیت ایالات متحده و متحدان آن و اعلام جدول زمانی برای خروج نیروهای خارجی از افغانستان، بدون حمایت و همکاری نظام دولتی افغانستان و همآهنگی با ارگان های مربوطهٔ آن تقریباً ناممکن است.

در موافقتنامه هجده بار “امارت اسلامی افغانستان” ذکر شده است و هربار گفته شده است که ایالات متحده آنرا به عنوان دولت به رسمیت نمی شناسد و به نام طالبان میشناسد. معلوم است که در جریان مذاکرات، جانب طالبان بالای ذکر “امارت اسلامی افغانستان” خیلی اصرار نموده اند که این نکته نمایانگر اراده و لابی قوی شان در احیای “امارت اسلامی افغانستان” است. ضمناً آمده است که تعهدات طالبان در “مناطق تحت کنترول شان” اجرا میشود، پس حتمی باید یک نقشه افغانستان در ضمایم محرم موافقتنامه وجود داشته باشد که اراضی تحت کنترول طالبان را مشخص مینماید. افزون بر آن، در موافقتنامه آمده است که طالبان برای کسانی که تهدیدی برای امنیت ایالات متحده و متحدانش محسوب شوند، “ویزه، پاسپورت، مجوز سفر یا سایر اسناد قانونی را برای ورود به افغانستان فراهم نخواهد کرد.” این نیز نمایانگر به رسمیت شناختن نظام دولتی طالبان است. پس دیده میشود که امریکا از یک طرف میگوید که “امارت اسلامی افغانستان” را به رسمیت نمی شناسد، از طرف دیگر با طالبان به صفت لااقل یک شبه دولت تعامل نموده است.

در بخش سوم موافقتنامه آمده است که ایالات متحده خواستار به رسمیت شناختن و تأیید این موافقتنامه از جانب شورای امنیت سازمان ملل خواهد شد. تائید موافقتنامه توسط شورای امنیت ملل متحد در واقع شناسایی شبه دولت طالبان است که آنها را یکبار دیگر در مسیر درخواست شناسایی از کمیته اعتباردهی مجمع عمومی سازمان ملل متحد برای دولت ها قرار خواهد داد. این کار سرعت خواهد یافت، مخصوصاً اگر ادامهٔ معضله تقلب انتخابات اخیر باعث بی اعتباری بیشتر حکومتداری در کابل گردد و طالبان قصد کنترول اراضی بیشتر را در بهار پیشرو داشته باشند. شاید به خاطر همین تشویش ها باشد که امریکا و روسیه، طی یک اعلامیهٔ مشترک دیروز ۶ مارچ ۲۰۲۰، تائید مجدد کردند که “امارت اسلامی افغانستان توسط جامعه بین المللی و در ملل متحد به رسمیت شناخته نمیشود و علاوه برآن جامعه بین المللی استقرار مجدد امارت اسلامی افغانستان را قبول و حمایت نخواهد کرد.” در نیمه دوم دهه ۱۳۷۰، طالبان پس از اشغال کابل به کمک پاکستان در کمیتهٔ اعتباردهی ملل متحد تلاش های زیادی برای کسب شناسایی بین المللی نمودند، ولی کمیتهٔ مذکور هر سال تصمیم در مورد درخواستی شانرا به تعویق انداخت و کرسی افغانستان در اختیار نمایندهٔ دولت اسلامی افغانستان باقی ماند.

رهایی حداکثر پنج هزار زندانی طالبان در برابر یک هزار زندانی دولت، قبل از آغاز مذاکرات بین الافغانی و آغاز پروسهٔ بازنگری و رفع تعزیرات ایالات متحده و ملل متحد از طالبان مشروط به آغاز مذاکرات بین الافغانی و نه پیشرفت در آن، در واقع امتیاز دهی فراوان بدون هیچگونه بازدهی از طرف طالبان است. افزون بر آن طبق این موافقتنامه، طالبان در جریان مذاکرات تا آخر مسلح باقی میمانند و هیچگونه اشاره یی در مورد جمع آوری سلاح نگردیده است.

رهبران حکومت وحدت ملی اظهار میدارند که موافقتنامه و ضمایم آنرا ماه ها قبل دیده اند و آنها را دقیق مطالعه نموده اند. از طرفی، طی یکنیم سال گذشته آقای زلمی خلیل زاد فرستادهٔ خاص امریکا با مسوولین طراز اول دولتی و سیاسیون افغانستان ملاقات ها و مشوره های فراوان پیرامون شکل گرفتن این موافقتنامه داشته است. شاید در جریان این دیدار ها نکات فوق از طرف مسوولین افغانستان مطرح شده باشد. سوال مهم این است که تلاش و تاثیرگذاری شان در جلوگیری از این نقیصه ها چه بوده است و چه باعث شده که موثریت آن در متن موافقتنامه دیده نمی‌شود؟

منبع: فیسبوک محمود صیقل

ضمیر کابلوف نماینده ویژه روسیه برای افغانستان گفت اگر حکومت افغانستان بخواهد، مسکو می‌تواند برای مبارزه با تروریزم به این کشور نیرو بفرستد.
ضمیر کابلوف نماینده ویژه رییس جمهور روسیه برای افغانستان در مصاحبه‌ای، به تازگی گفته است اگر مقامات حکومت افغانستان بخواهد، روسیه می‌تواند برای مبارزه با هراس‌افکنی به این کشور سرباز اعزام کند.
آقای کابلوف اما تأکید کرده است نخست لازم است منتظر نتیجه گفت‌وگوهای میان‌افغانی برای تشکیل حکومت ائتلافی باشیم که نماینده منافع تمام مردم افغانستان باشد.
نماینده خاص روسیه برای افغانستان گفته است در رابطه با مبارزه با تروریزم و کمک‌ نظامی به افغانستان، مسکو منتظر یک حکومت عادی در کابل است و با آن در مورد کمک نظامی صحبت خواهد کرد.
وی در رابطه به اعزام سرباز به افغانستان افزود: «ما نیت خوب خود را تحمیل نمی‌کنیم، اما وقتی مودبانه از ما درخواست شود، ما آماده‌ایم این کار را انجام دهیم. شرایط کمک توسط رهبری روسیه تعیین خواهد شد».

 رییس‌جمهور اشرف غنی امروز (شنبه، ۱۷ حوت) سال دوم دور هفدهم شورای ملی را افتتاح کرد.

در مراسم افتتاح سال دوم دور هفدهم شورای ملی علاوه بر رییسان و اعضای مجلس نمایندگان و مجلس سنای کشور، عبدالله عبدالله، رییس اجرایی و تعدادی دیگر از مقام‌های حکومتی نیز حضور داشتند.

آقای غنی در این مراسم بر همکاری بیشتر میان قوه‌های سه‌گانه‌ی دولت تأکید کرد.

میررحمان رحمانی، رییس مجلس نمایندگان نیز از حکومت خواست تا به سرپرستی در وزارت‌خانه‌ها و ادارات دولتی پایان دهد.

آقای رحمانی همچنان از حکومت خواست هرچه زودتر نامزد وزیران را به‌خاطر کسب رأی اعتماد به مجلس نمایندگان معرفی کند.

در همین حال، رییس‌جمهور غنی نیز گفت به فرهنگ سرپرستی در ادارات دولتی خاتمه داده می‌شود.

این در حالی است که بیشتر وزارت‌خانه‌‌ها و تعدادی از ادارات دولتی در پنج سال حکومت وحدت ملی توسط سرپرستان اداره می‌شد.

در حال حاضر نیز بیشتر وزارت‌خانه‌ها و ادارات دولتی از سوی سرپرستان اداره می‌شوند.

یک روز پس از تیراندازی بر مراسم بیست‌وپنجمین سالیاد شهادت عبدالعلی مزاری، «شهید وحدت ملی»، محمد محقق، معاون دوم ریاست اجرایی گفت این رویداد باید توسط یک هیأت مشترک از سوی حکومت، مجلس نمایندگان و ستاد برگزاری مراسم بررسی شود.

آقای محقق که امروز (شنبه، ۱۷ حوت) در یک نشست خبری در کابل صحبت می‌کرد، گفت در رویداد تیراندازی بر مراسم سالروز شهادت عبدالعلی مزاری، «رد پای مشکوکی» وجود دارد که باید توسط این هیأت مشترک بررسی شود.

او توضیح داد بخشی از نیروهای امنیتی مانع تلاشی ساختمان‌های اطراف محفل برگزاری مراسم شده بودند. به ادعای آقای محقق، این نیروها علی‌رغم تأکید سیدمحمد روشن‌دل، فرمانده پولیس کابل، نگذاشتند این ساختمان‌ها تلاشی شود و تیراندازی نیز از همان ساختمان‌ها صورت گرفته است.

او همچنان از جامعه‌ی جهانی خواست در مورد این حمله سکوت نکرده و واکنش نشان دهد.

آقای محقق گفت: «جامعه‌ی جهانی هم خجالت بکشد از کاری که حکومت‌های مورد حمایتش در افغانستان می‌کند. آیا کشته و زخمی‌شدن این (حجم افراد) مگر یک فاجعه نیست در منطقه!؟»

کریم خلیلی، رییس شورای عالی صلح نیز در این نشست بر بررسی این رویداد تأ‌کید کرد.

او گفت: «حکومت و ارگان‌های امنیتی این رویداد را مانند رویدادهای قبلی افغانستان نشمارند، اگر باز در این رابطه اعمال و اغفال و غفلت کنند و یا اینکه ما را بخواهند اغفال کنند، به هیچ وجه قابل توجیه نیست.»

او گفت در صورتی که حکومت جواب روشن و واضحی در مورد چگونگی وقوع این رویداد ندهد، آنان به‌صورت مستقیم «یخن‌گیر» حکومت خواهد بود.

حوالی ساعت ۱۱:۲۰ دقیقه‌ی دیروز (جمعه، ۱۶ حوت) مهاجمان مسلح بر مراسم بیست‌وپنجمین سالروز شهادت عبدالعلی مزاری در مربوطات حوزه‌ی ششم امنیتی شهر کابل تیراندازی کردند. مهاجمان وارد سه ساختمان در همجواری محفل برگزاری مراسم شده‌بودند و از آن‌جا بر اشتراک‌کنندگان مراسم تیراندازی می‌کردند.

وزارت داخله‌ی کشور پس از حدود شش ساعت از آغاز این تیراندازی اعلام کرد حمله پایان یافته است.

نصرت رحیمی، سخن‌گوی این وزارت تعداد مهاجمان را دو نفر اعلام کرده بود. در این رویداد ۳۲ نفر کشته و ۸۱ نفر دیگر زخمی شدند.

 ایالات متحده‌ی امریکا و جمهوری فدراتیف روسیه اعلامیه‌ی مشترکی صادر کرده‌اند که براساس آن نظام «امارت اسلامی» طالبان از سوی جامعه جهانی و سازمان ملل متحد به رسمیت شناخته نمی‌شود.

در این اعلامیه که روز گذشته (جمعه، ۱۶ حوت) از سوی وزارت خارجه امریکا منتشر شده، همچنان آمده است که جامعه بین‌المللی احیای «امارت اسلامی» را نمی‌پذیرد و از آن حمایت نیز نمی‌کند.

امریکا و روسیه در این اعلامیه از امضای توافق‌نامه‌ی صلح میان امریکا و طالبان استقبال کرده و آن‌را گامی مهم در راستای پایان دادن به جنگ در افغانستان و بازکردن درهای مذاکرات بین‌الافغانی دانسته‌اند.

در این اعلامیه، از تعهد طالبان برای پیوستن به یک روند سیاسی نیز استقبال شده است.

نمایندگان این دو کشور در اعلامیه‌ی مشترک تأکید کرده‌اند صلح پایدار در افغانستان تنها از طریق مذاکرات فراگیر بین‌الافغانی تأمین شده می‌تواند.

دو کشور همچنان تعهد کرده‌اند با تمام افغان‌ها و دولت جمهوری اسلامی افغانستان برای رسیدن به یک توافق‌نامه‌ی صلح پایدار که منجر به پایان جنگ در افغانستان شده و ثبات و امنیت جهانی را برگرداند، همکاری می‌کنند.

امریکا و روسیه در این اعلامیه از افغان‌ها نیز خواسته است گفت‌وگو در مورد نگرانی‌های متقابل از جمله آزادی زندانیان و آتش‌بس را آغاز کنند.

دو کشور همچنان حمایت و کمک‌های اقتصادی و توسعه برای دولت آینده را به حفظ حقوق تمام افغان‌ها از جمله زنان، جوانان و اقلیت‌ها، مشروط کرده‌اند.

واشنگتن و مسکو در عین حال از طالبان و دیگر گروه‌های تروریستی نیز خواسته‌اند که برای جلوگیری از تهدیدهای احتمالی علیه کشورهای دیگر از قلمرو افغانستان توسط القاعده، داعش و دیگر گروه‌های تروریستی بین‌المللی اقدامات مشخص انجام دهند.

یک هفته پس از امضای توافق‌نامه‌ی امریکا و طالبان، دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری امریکا می‌گوید ممکن است پس از خروج این کشور از افغانستان، طالبان بر حکومت افغانستان غلبه کنند.

آقای ترامپ که دیروز (جمعه، ۱۶ حوت) در کاخ سفید با خبرنگاران صحبت می‌کرد، گفت نباید طالبان قدرت را در افغانستان به دست گیرند اما این احتمال وجود دارد.

او همچنان با اشاره به توانایی حکومت افغانستان در دفاع از خود پس از خروج نیروهای امریکایی افزود نمی‌داند چه رخ می‌دهد. رییس‌جمهوری امریکا اما تأکید کرد: «باید ببینیم چه رخ می‌دهد.»

دونالد ترمپ در ادامه گفت امریکا فقط برای مدتی در «کشورها» باقی می‌ماند، اما باید کشورها خود مواظب‌ خودشان باشند.

او افزود امریکا حدود ۲۰ سال می‌شود که در افغانستان است و نمی‌تواند برای ۲۰ سال دیگر باقی بماند.

او تأکید کرد که افغان‌ها باید از خودشان دفاع کنند.

رییس‌جمهوری امریکا در حالی این گفته‌ها را مطرح می‌کند که یک هفته‌ی پیش (شنبه، ۱۰ حوت) توافق‌نامه‌ی صلح امریکا و گروه طالبان در قطر امضا شد.

زلمی خلیل‌زاد، نماینده‌ی ویژه‌ی وزارت خارجه‌ی امریکا برای صلح افغانستان و ملا عبدالغنی برادر، معاون سیاسی و رییس دفتر سیاسی طالبان در قطر این توافق‌نامه را امضا کردند.

براساس این توافق‌نامه، امریکا در ۱۳۵ روز شمار نیروهایش در افغانستان را به هشت‌هزار و ۶۰۰ نفر کاهش می‌دهد.

شمار باقی‌مانده‌ی نیروهای امریکایی و ائتلاف نیز در جریان ۹.۵ ماه پس از آن پایگاه‌های‌شان در افغانستان را ترک خواهند کرد.

سفارت جمهوری اسلامی ایران حمله تروریستی به مراسم بیست و پنجمین سالگرد شهادت «عبدالعلی مزاری» رهبر فقید حزب وحدت را که منجر به شهید و مجروح شدن ده‌ها تن از مردم بی‌گناه و مظلوم افغانستان شد، محکوم کرد.

سفارت جمهوری اسلامی ایران در کابل روز جمعه با صدور بیانیه ای و ابراز تسلیت به خانواده‌های قربانیان حمله تروریستی به مراسم بیست و پنجمین سالگرد شهادت «عبدالعلی مزاری» و آرزوی شفای عاجل برای مجروحان حادثه، اطمینان داد که چنین وقایعی نمی‌تواند اهداف شوم عاملان آن را برای لطمه‌زدن به وحدت ملی افغانستان محقق کند.     

در حمله گروه تروریستی داعش به مراسم یادبود سالروز شهادت عبدالعلی مزاری رهبر فقید حزب وحدت در غرب کابل که پیش از ظهر روز جمعه انجام شد، تاکنون ۲۳ تن کشته و ۳۳ نفر دیگر هم زخمی شدند.

«حامد کرزی» رییس جمهوری سابق، «عبدالله عبدالله» رییس اجرایی، «محمد محقق» معاون ریاست اجرایی و «محمدکریم خلیلی» رییس شورای عالی صلح افغانستان در این مراسم حضور داشتند و به هیچ یک از آنها آسیب نرسیده است.

مراسم یادبود عبدالعلی مزاری سال گذشته نیز هدف حمله مهاجمان مسلح قرار گرفته بود که سال گذشته نیز داعش مسوولیت آن را پذیرفته بود.

ایالات متحده آمریکا پافشاری می کند تا دو طرف موقف شان را برای رهایی زندانیان در افغانستان تغییر دهند.

وزیر خارجه آمریکا می گوید واشنگتن به اعمال فشار بر طرف‌ها ادامه می‌دهد تا به موضع‌گیری‌شان پایان دهند و گفت‌وگوهای عملی را برای رهایی زندانیان آغاز کنند.

مایک پمپیو وزیر خارجه ایالات متحده آمریکا گفت: “ما همچنان به فشار های خود بالای طرف ها ادامه می دهیم تا موقف گیری شان را متوقف سازند و گفتگوهای عملی را برای رهایی زندانیان آغاز کنند. ایالات متحده راه را برای افغان ها باز کرده است تا به دور میز مذاکره حاضر شوند و درباره آینده کشورشان تصمیم گیرند. ما با شما هستیم و همکاری خواهیم کرد. این فرصت را از دست ندهید.”

پس از امضای توافق نامه صلح میان آمریکا و طالبان ، ظرف ۱۳۵ روز شمار نیروهای آمریکایی به  ۸۶۰۰ تن کاهش می یابد و ظرف نه ماه دیگر در صورت که طالبان به تعهدات شان عمل کنند تمامی نیروهای آمریکایی افغانستان را ترک خواهند گفت.

دونالد ترمپ رییس جمهور آمریکا می گوید: “پرسش بزرگی در مورد تمام اوضاعی افغانستان است، ما بسیار به خوبی با تمام طرف ها کنار آمدیم. ما باید مردمان مان را دوباره به خانه بیاوریم. سر انجام ما باید آنجا را ترک کنیم، نمی خواهیم به ۲۰ سال دیگر یا صد سال دیگر در آنجا باشیم. نیرو های مان را بر می گردانیم.”

اکنون که توافق نامه صلح با طالبان امضا شده است. جنگجویان طالب حملات شان را بر مواضع نیروهای امنیتی از سرگرفته اند چیزی که انتقاد وزیر خارجه آمریکا را بر انگیخته است.

مایک پومپیو، وزیر خارجه ایالات متحده آمریکا، گفت: “تشدید خشونت در بخش‌هایی از افغانستان در چند روز گذشته غیر قابل قبول است. بدون شک خشونت‌ها باید فوراً برای دست‌یابی به صلح کاهش یابد. می دانم که مسیر صلح و راه پیشرو دشوار است.”

در همین حال به تازگی رییس جمهور غنی گفته است هیچ تعهدی برای رهایی پنج هزار زندانی طالب ندارد و رهایی این زندانیان از صلاحیت آمریکا نیست. ولی رهایی این زندانیان می تواند در گفتگو های میان افغانی به بحث گرفته شود.

 وزارت امور خارجه پاکستان روز جمعه حمله تروریستی مهاجمان در کابل را که ۲۳ کشته داشت، قویا محکوم کرد.

گروه تروریستی داعش مسئولیت حمله مسلحانه به مراسم یادبود عبدالعلی مزاری رهبر فقید حزب وحدت افغانستان، را برعهده گرفت.

وزارت امور خارجه پاکستان با صدور بیانیه‌ای، ضمن محکومیت این حمله تروریستی و ابراز همدردی با خانواده قربانیان، از آسیب نرسیدن به شخصیت‌های افغان و مقامات رسمی این کشور، ابراز خرسندی کرد.

وزارت امور خارجه پاکستان افزود: این کشور همواره از راه حل سیاسی برای پایان دادن به بحران افغانستان حمایت کرده و با توجه به فرصت تاریخی فعلی، از تمامی طرف‌های داخل افغانستان می‌خواهیم که با روحیه سازنده برای صلح و ثبات این کشور همکاری کنند.

رئیس شورای عالی صلح افغانستان اعلام کرد در حمله به مراسم یادبود عبدالعلی مزاری در غرب کابل ۲۳ تن کشته و ۳۳ نفر دیگر هم زخمی شده اند.

شبکه های خبری منطقه، تلفات این حمله تروریستی را 27 کشته و 29 زخمی اعلان کرده اند.