نویسنده: rahapress

مقامات پاکستان، ۲۸۲ پیلوت شرکت‌های هوایی این کشور را از پرواز ممنوع کرده اند.

به گفتۀ مقامات، این اقدام پس از سقوط یک طیارۀ شرکت هوایی پی‌آی‌ای، به این دلیل صورت گرفت که گفته می شد اسناد برخی از پیلوت‌ها جعلی باشد.

غلام سرور خان وزیر هوانوردی پاکستان دیروز (جمعه، ۲۷ جون) گفت تحقیق از پیلوت‌ها ادامه دارد و همچنان ۵ مقام ارشد و مامورانی که به دخیل بودن در فساد متهم هستند، از وظایفشان برکنار شده‌اند.

تردید‌هایی وجود دارد که ۱۴۱ پیلوت با سند‌های جعلی در شرکت دولتی پی‌آی‌ای کار می‌کنند. این شرکت هوایی در مجموع ۴۵۰ پیلوت دارد.

پی‌آی‌ای روز پنج‌شنبه (۲۶ جون) گفت، ۱۵۰ تن از پیلوت‌ها را به خاطری که اسناد‌شان جعلی بود، از کار کنار زده و قرارداد با آن‌ها را فسخ کرده است.

اداره مبارزه با جرایم و مواد مخدر سازمان ملل متحد گفته است ساحات تحت کشت کوکنار در افغانستان در سال ۲۰۱۹ بیش از یک سوم کاهش یافته است، اما مقدار مواد مخدر تولید شده به اندازه سال ۲۰۱۸ باقی مانده و حدود ۶۴۰۰ تن بوده است.

در گزارش اداره مبارزه با جرایم و مواد مخدر سازمان ملل متحد آمده است در سال گذشته ۱۶۳ هزار هکتار زمین در افغانستان زیر کشت کوکنار بوده که حدود ۱۰۰ هزار هکتار کمتر از سال ۲۰۱۸ می باشد.

در این گزارش آمده است که از پول مواد مخدر برای تمویل شورشگری نیز استفاده شده است و خصوصاً در جنوب افغانستان کشتزارهای کوکنار در مناطق زیر کنترول طالبان موقعیت دارند.

گزارش می‌افزاید که در سال ۲۰۱۹ در مساحت ۲۵۳ هزار هکتار زمین کوکنار کشت شده بود. اداره پالیسی ملی مواد مخدر در قصر سفید هم در ماه فبروری گذشته گفته بود کشت کوکنار در افغانستان در سال ۲۰۱۹ نسبت به سال قبلی ۲۸ فیصد کاهش داشت.

بیشترین مقدار کوکنار درسال‌های اخیر درسال ۲۰۱۷ کشت شده بود. ولی با این‌که مساحت زمینی که کوکنار درآن کشت شده کاهش یافته اما حاصلات تریاک بازهم افزایش داشته است.

به اساس گزارش ملل‌متحد درسال ۲۰۱۹ شش هزار و چهارصد تن تریاک در افغانستان تولید شده که تقریباً با حاصلات سال قبلی مساوی بوده است.

دفتر ملل متحد برای مبارزه با مواد مخدر و جرایم می‌گوید به‌خاطر باران‌های موسمی، رطوبت هوا هنگام حاصل‌گیری و نبود امراض نباتات، حاصلات تریاک درسال گذشته ۲۰۱۹ افزایش داشت.

براساس گزارش ها در پنج سال گذشته مواد مخدر تولید شده در افغانستان ۸۴ درصد مجموع مواد مخدر جهان را تشکیل داده است.

در گزارش ملل متحد آمده است که بحران کرونا تاثیری بر کشت کوکنار نگذاشته و کارگران روزمزدی که به دلیل محدودیت‌های کرونا بیکار شده اند، در بخش جمع‌آوری حاصلات مواد مخدر کار یافته اند.

دست‌کم ۱۰۷ نفر در اثر رعد و برق شدید در شمال و شرق هند جان باخته و ده‌ها نفر نیز زخمی شدند.

این حادثه روز پنج‌شنبه روی داد و بنا بر اعلام مقامات محلی از این تعداد ۸۳ نفر در بیهار که یکی از ایالت‌های فقیر این کشور محسوب می‌شود و ۲۴ نفر نیز در ایالت اوتار پرادش جان باختند.

وقوع رعد و برق در طول فصل باران‌های موسمی هند که از ژوئن آغاز و تا سپتامبر ادامه دارد، بسیار متداول است. با این وجود بنا بر اعلام وزیر مدیریت بحران ایالت بیهار، آنچه در این ایالت روی داده یکی از قوی‌ترین صاعقه‌هایی بوده که در سال‌های اخیر به ثبت رسیده است.

او افزود بیش از نیمی از کشته شدگان ساکن مناطقی در شمال و شرق بیهار بوده‌اند، یعنی جایی که مستعد وقوع سیلاب است. اداره هواشناسی این منطقه، بارش سنگین باران را برای روزهای جمعه و شنبه در این ایالت پیش‌بینی کرده است.

وزیر مدیریت بحران بیهار همچنین احتمال داد که آمار کشته شدگان افزایش یابد زیرا مقامات این ایالت هنوز گزارش کامل تلفات را دریافت نکرده‌اند.

در اوتار پرادش در همسایگی این ایالت نیز بیشتر کشته شدگان ساکن منطقه دئوریا در نزدیکی مرز نپال بودند.

نارندرا مودی، نخست‌وزیر هند در پایان روز پنج‌شنبه با انتشار پیامی توییتری، به خانواده قربانیان این حوادث تسلیت گفت و اعلام کرد که مقامات در هر دو ایالت موظف هستند در کمترین زمان ممکن اقدامات لازم را برای کمک به خانواده‌ها و حفظ امنیت دیگر ساکنان انجام دهند.

پیش از این نیز در سال ۲۰۱۸ میلادی بیش از ۲۳۰۰ نفر در هند در اثر صاعقه کشته شدند که تازه‌ترین آمار رسمی موجود در این زمینه محسوب می‌شود.

اگرچه باران‌های موسمی برای تامین آب جنوب آسیا بسیار مهم است اما هرساله قربانیان زیادی می‌گیرد و خسارات گسترده‌ای بر جای می‌گذارد.

وزارت داخله‌ی کشور می‌گوید در ده سال گذشته (۲۰۰۹ تا ۲۰۱۹ میلادی) نزدیک به ۳۱ هزار نفر به اتهام قاچاق مواد مخدر بازداشت شده‌اند.

طارق آرین، سخن‌گوی وزارت داخله امروز (جمعه، ۶ سرطان) گفت در ده سال گذشته، ۳۰ هزار و ۹۰۲ نفر به اتهام قاچاق مواد مخدر بازداشت شده‌اند.

به گفته‌ی او، در میان بازداشت‌شدگان اعضای گروه طالبان نیز شاملند.

براساس معلومات وزارت داخله، این تعداد افراد در نتیجه‌ی ۲۷ هزار و ۶۸۶ عملیات نیروهای پولیس مبارزه با مواد مخدر بازداشت شده‌اند.

در این مدت به مقدار دوهزار و ۷۱۴ متریک تُن مواد مخدر مختلف‌النوع به‌شمول هیرویین، مورفین، تریاک و چرس ضبط شده است.

معلومات وزارت داخله همچنان نشان می‌دهد تعداد عملیات‌های مبارزه علیه مواد مخدر از ۹۵۰ عملیات در سال ۲۰۰۹ به سه‌هزار و ۶۶۱ عملیات افزایش یافته است. مقدار مجموعی ضبط مواد مخدر از ۹۴ متریک تُن در سال ۲۰۰۹ به ۶۵۳ متریک تُن در سال ۲۰۱۹ میلادی (نُه برابر) افزایش یافته است.

در همین حال، سخن‌گوی وزارت داخله می‌گوید قاچاقبران مواد مخدر با حمایت مالی و تسلیحاتی گروه طالبان به فعالیت‌شان ادامه می‌دهند. براساس معلومات وزارت داخله، کوکنار بیشتر در مناطق تحت کنترل گروه طالبان کشت می‌شود.

به گفته‌ی آرین، در حدود ۸۳ درصد کوکنار در مناطق تحت کنترل گروه طالبان کشت می‌شود. او تأکید می‌کند که طالبان نه تنها طالبان را برای کشت کوکنار تشویق می‌کنند، بلکه زمینه‌ی قاچاق مواد مخدر را از مسیرهای مختلف برای قاچاقبران داخلی و بین‌المللی فراهم می‌کنند.

سخن‌گوی وزارت داخله همچنان می‌گوید که طالبان سالانه میلیون‌ها دالر امریکایی از بابت قاچاق مواد مخدر به‌دست می‌آورند و در کنار آن از کشاورزانی که کوکنار کشت می‌کنند، نیز عُشر دریافت می‌کنند.

بنا بر گفته‌های آقای آرین، ارزش مواد مخدر افغانستان سالانه بین ۷۰ الی ۷۲ میلیارد دالر امریکایی تخمین شده است که تنها پنج درصد آن نصیب کشاورزان مواد مخدر می‌شود.

به گفته‌ی آرین، باقی درآمد مواد مخدر به جیب مافیای داخلی و بین‌المللی می‌رود و یک مقدار آن در هماهنگی با قاچاقبران بزرگ داخلی به خزانه‌ی طالبان جمع‌آوری می‌شود. آرین می‌گوید که مقدار این مبلغ به‌صورت دقیق محاسبه نشده است.

او می‌گوید که افغانستان به کنوانسیون‌های ۱۹۶۱، ۱۹۷۷ و ۱۹۸۸ میلادی ملحق شده و از این خاطر نمی‌تواند کشت کوکنار را تا زمانی که امنیت سرتاسری در کشور تأمین شود، قانونی کند.

به تازگی دفتر مبارزه با مواد مخدر و جرایم سازمان ملل متحد نیز در گزارشی گفته است که کشت کوکنار در افغانستان در سال ۲۰۱۹ میلادی نسبت به یک سال قبل از آن ۳۸ درصد کاهش یافته، اما حاصلات آن افزایش یافته است.

از سوی هم، همزمان با آغاز هفته‌ی بسیج ملی مبارزه با مواد مخدر، محمدمسعود اندرابی، سرپرست وزارت داخله گفته است که افغانستان یکی از کشورهایی است که حدود سه میلیون شهروند آن به مواد مخدر معتاداند.

آقای اندرابی گفته است که پولیس ملی در بخش مبارزه با مواد مخدر جدی است، اما در عین حال از مردم خواسته است که علیه قاچاق و استفاده مواد مخدر بسیچ شده و با پولیس همکاری کنند.

شماری از باشندگان هلمند می‌گویند گندم این ولایت به پاکستان قاچاق می‌شود.

این ادعا درحالی مطرح می‌شود که آفت‌های طبیعی حاصلات گندم را کاهش داده و قیمت آن در بازار بالا رفته است.

به نقل از رادیو آزادی، ریاست زراعت و مالداری هلمند می‌گوید علی‌رغم آفت‌ها امسال ۴۴۳ هزار تن گندم در این ولایت برداشت شده ولی در بارۀ قاچاق دلایل و اسناد موثق در دست نیست.

اما زرغون خان یک تاجر مندوی درلشکرگاه می‌گوید: «تاجران خرد و بزرگ گندم را به بهانه انتقال به ولایت‌های دیگر، به پاکستان می‌برند.»

مقامات هلمند احتمال قاچاق گندم به پاکستان را رد نمی‌کنند، ولی می‌گویند در این باره که آیا این محموله‌ها به ولایات دیگر انتقال داده می‌شود یا به کشورهای همجوار تحقیقات جریان دارد.

محمد یاسین والی هلمند می‌گوید: «برای تحقیقات روی این موضوع یک هیئت گماشته است.»

بامداد روز گذشته، کودک سیزده ساله‌یی به نام سید مختار که خودش را باشنده ولسوالی چهاردره ولایت کندز معرفی می‌کند، به نیروهای امنیتی تسلیم شد.

به گفته خودش، پنج سال پیش، در یکی از شب‌های تابستان، جنگ‌جویان گروه طالبان به خانه آن‌ها در ولسوالی چهارده حمله می‌کنند، پدر و مادرش را جلوی چشم‌های‌شان می‌کشند و مختار را همراه با برادر و دو خواهرش با خود می‌برند. مختار می‌گوید: پدرم پولیس بود و در دفاع از وطن کشته شد.

با گذشت چندین سال از آن شب شوم، هنوز هم احوالی از خواهران مختار نیست و معلوم نیست چه بلایی بر سر آنها آمده است.

مختار می‌گوید، طالبان پس از چندی بر برادرانش نام‌های تازه گذاشتند و برای انتحاری به کابل فرستادند. برادران مختار با نام‌ها و رسم‌های تازه به کابل می‌آیند و انتحار می‌کنند.

او می‌گوید، در یکی از مدرسه‌ها آموزش جنگ می‌دید و فردی به نام مولوی مصطفی، مسئول بخش انتحاری و ماین‌گذاری طالبان آموزش انتحاری می‌داد. به گفته خودش، پس از فراگیری آموزش‌های اولیه، مسئول بخش انتحاری طالبان بر تن او واسکت انتحاری می‌پوشاند و دستور می‌دهد که خودش را میان نیروهای امنیتی منفجر کند.

مختار که آمادۀ عملیات انتحاری بود، در یکی از روزها به سوی شهر می‌آید. او با گذشت از پلی، واسکت انتحاری‌اش از تن می‌کند و به دریا می‌اندازد و خود نزد پولیس رفته ماجرا را تعریف می کند.

هجرت‌الله اکبری، سخنگوی پولیس کندز می‌گوید: «سید مختار ۱۳ ساله مدت پنج سال را نزد گروه طالبان در ولسوالی چهاردره سپری کرده و آموزش انتحاری دیده است».

ذبیح‌الله مجاهد، یکی از سخنگویان گروه طالبان می‌گوید که این خبر حقیقت ندارد و عملیات‌های فدایی آنان برای فعلاً متوقف شده است.

مجاهد می‌گوید، استفاده از کودکان برای این کار درست نیست و صدها فدایی منتظر نشسته‌اند تا عملیات انتحاری انجام دهند.

مجاهد در حالی به کار گیری از کودکان را در عملیات‌های انتحاری رد می‌کند که سال گذشته، یک انتحارکننده زیر سن خودش را در میان نیروهای امنیتی کندز و مردم ملکی منفجر کرد که در آن شش نیروی امنیتی و دو فرد ملکی کشته شدند.

کندز، از ولایت‌های ناامن در شمال – شرق کشور است. این ولایت دو بار به دست طالبان سقوط کرد و شاهد فراوان انفجار و انتحار بود.

من می‌دانستم که می‌خواهم به چه چیزی در افغانستان دست یابم و دیگر مشاوران ارشد ترامپ نیز دو هدفم را با هم‌دیگر در میان گذاشته بودند. این اهداف به هم گره خورده عبارت بودند از: جلوگیری از فعالیت بالقوۀ داعش و القاعده و حملات تروریستی مرتبط به این گروه‌ها علیه امریکا و هوشیار ماندن در برابر برنامه‌های سلاح‌های هسته‌یی ایران در غرب و پاکستان در شرق. سکوی ضد تروریسم یکی از موضوعاتی بود که ما در اوایل سال 2019 می‌خواستیم آن را دنبال کنیم و سخت‌ترین بخش آن جلب موافقت ترامپ و صادق ماندن او در تصمیم‌اش بود. اگر این اهداف به‌گونۀ درست ارایه نمی‌شد یا در زمان نادرست ارایه می‌شد، ما با خطر طغیان احساسات دیگری مواجه می‌شدیم که در آن ترامپ خواستار خروج فوری همۀ سربازان از افغانستان می‌شد و اگر این اهداف را ارایه نمی‌کردیم، معنایش خروج به گونۀ پیش‌فرض بود.

گفت‌وگوهای خلیل‌زاد با طالبان لایۀ دیگری از پیچید‌گی را ایجاد کرده بود. پمپئو به این عقیده بود که زلمی خلیل‌زاد در حال اجرای فرمان ترامپ است تا در مورد توافق‌نامه‌یی گفت‌وگو کند که براساس آن حضور نیروهای امریکایی به صفر می‌رسد و من معتقد بودم که چنین چیزی آشکارا یک سیاست ناشیانه است. از نظر تئوری، دولت امریکا با ترتیبات این چنینی مخالف است، مگر این که چنین چیزی «مبتنی بر شرایط» باشد، به این معنا که نیروهای ما تنها زمانی به صفر خواهد رسید که در قدم اول فعالیت‌های تروریستی در آن کشور (افغانستان) وجود نداشته باشد. در قدم دوم، ایجاد پایگاه‌های عملیاتی داعش و القاعده ممنوع شود و سوم این که ما باید وسایل کافی برای مقابله داشته باشیم. من به این عقیده بودم که چنین چیزی بسیار ساده‌لوحانه است، خیلی شبیه به دیدگاه‌های پنتاگون در مورد کنترل اسلحه. به این معنا که ما با برخی از دسته‌های پست و جنایتکار توافق می‌کنیم و انتظار داریم آنان به این توافق‌نامه پای‌بند باشند، چقدر عالی.

پمپئو در ابتدا تأکید داشت که پنتاگون برای کاهش تهدیدات نسبت به شهروندان امریکایی پس از کاهش نیروهای امریکایی می‌خواهد با طالبان به توافق برسد و بدون چنین توافقی کاهش نیروهای امریکایی خیلی خطرناک است. با این حال، من به این نظر بودم که چنین چیزی تقریباً یک دیدگاه بچه‌گانه است. من هرگز نفهمیدم که چرا چنین توافقی ما را در برابر گروه‌های تروریستی محافظت کند، گروه‌هایی که ما هیچ‌گاه به آنان اعتماد نداشته‌ایم. اگر طالبان، داعش و القاعده از شواهد روشن و آشکار کاهش نیروهای امریکایی چنین نتیجه بگیرند که ما در حال عقب‌نشینی هستیم و خطرات بر نیروهای باقی ماندۀ ما افزایش یابد، آن وقت این گروه‌های تروریستی از یک تکه کاغذی که آشکارا در آن گفته شده است نیروهای امریکایی تا ماه اکتبر سال 2020 به صفر می‌رسد، چه نتیجه‌یی خواهند گرفت؟

در مفهوم افغانستان «مبتنی بر شرایط» مانند افیون تکسین‌دهنده است. این موضوع به برخی از ما (به جز من) احساس خوبی می‌دهد، اما چنین چیزی در بهترین حالت و در نهایت تنها یک تجربۀ موقت و میان‌تهی خواهد بود. من در مورد توافق‌نامه با طالبان مشکوک بودم. با توجه به سابقۀ آنان ما باید دلیل قانع‌کننده پیدا می‌کردیم. اگر هدف «خروج کامل» می‌بود، نقض «شرایط» نتیجۀ دیدگاه ارایه شدۀ ترامپ را تغییر نمی‌داد. وقتی با کاهش ناگهانی نیروهای ما به صفر برسد، این‌جاست که ما به پایان خط خواهیم رسید. اما اگر گفت‌وگوها ادامه یابد، این موضوع برای آماده‌سازی و پس از آن حفظ حضور پای‌دارمان علیه تروریسم فرصت لازم را در اختیار ما قرار می‌دهد.  

شاناهان، دانفورد، پمپئو و من همه معتقد بودیم که بهتر است هر چه زودتر کارکرد عملی این موضوع را با ترامپ در میان بگذاریم. ارایه این موضوع به ترامپ برای روز جمعه 15 مارچ برنامه‌ریزی و آماد‌گی برای آن با جدیت شروع شد. ما با دانستن مشقت‌های این موضوع، یک جلسۀ آماده‌سازی را یک جمعه پیش‌تر از ارایه برنامه به ترامپ در اتاق فکر برگزار کردیم، اما در کمال تعجب دیدیم که پمپئو جان سالیوان را به جای خود فرستاده است؛ شاید او نمی‌خواست پیش از اطلاع‌دهی به ترامپ وضعیت واقعی موضوع دیپلماسی با طالبان را فاش کند. من از غیبت او نگران نبودم، زیرا به این نتیجه رسیده بودم که دیپلماسی افغان در دراز مدت اهمیتی نخواهد داشت. افق دید من محدودتر بود: به این می‌اندیشیدم که چه‌گونه برنامۀ وزارت دفاع در جمعۀ پیش‌رو تا جایی که ممکن است موثرتر به ترامپ ارایه کنم تا او متقاعد شود و از این طریق بتوانیم منابع قابل توجه ضد تروریسم را در افغانستان حفظ کنیم. پنتاگون در نشست‌های توجیهی خود معمولاً نمودارها و سلایدهایی را تهیه می‌کند که همه چیز را بیش از حد لازم پیچیده نشان می‌دهد، حتا زمانی که آنان خبرهای «خوب» را به ترامپ ارایه می‌کنند. مانند کاهش قابل توجه در هزینه‌ها و پرسنل ارتش. من با اصرار به شاناهان و دانفورد گفتم که در هنگام ارایۀ برنامۀ‌شان با بی‌پروایی نمودارها و سلایدها را روخوانی نکنند، بلکه واکنش‌های ترامپ را از نزدیک زیر نظر داشته باشند.

در صبح پانزدهم ماه مارچ، ترامپ به ابی احمد علی، رئیس‌جمهور ایتوپیا، برای تسلیت گفتن کشته‌شدگان سقوط هواپیمای آن کشور تلفن کرد. در اثنای برقراری تماس، من و ترامپ مشغول صحبت بودیم و او موضوع افغانستان را مطرح کرد و گفت: «ما باید از آن‌جا خارج شویم»،که این موضوع خوش‌آیندی برای شروع روز نبود. پس از پایان گفت‌وگوی ترامپ با ابی، من دوباره با ترامپ تماس گرفتم تا در مورد برنامۀ پنتاگون توضیح داده و بگویم که این برنامه بیش‌تر موضوع چه‌گونه‌گی بازتعریف ماموریت در افغانستان براساس دستورالعمل‌های او برای کاهش حضور امریکا را شامل می‌شود. ترامپ پرسید: «این که گفت‌وگوها را آسیب نخواهد زد، آسیب خواهد زد؟» و از این نگران بود که کاهش شمار نیروها نشان‌دهندۀ ضعف خواهد بود و من گفتم که چنین نخواهد شد. او از من خواست که همراه با پنس او (ترامپ) را تا پنتاگون همراهی کنم و این فرصتی بود تا مزۀ دهانش را چشیده و هر نوع نگرانی در مورد افغانستان را با او در میان بگذارم، اما صحبت‌های ما در مسیر راه بیش‌تر حول کوریای شمالی چرخید.

منبع: اتاقی که (ماجرای کتاب) در آن اتفاق افتاد_جان بولتون

برگردان: علی احمدی

وزارت صحت می‌گوید در یک شبانه‌روز گذشته از میان یک‌هزار و 175 نمونۀ گرفته‌شده از افراد مشکوک به ویروس کرونا، نتیجۀ آزمایش 460 تن مثبت اعلام شده است.

از این میان بیشترین شمار مبتلایان در ولایت‌های کابل، هرات، پکتیا و تخار ثبت شده‌اند.

با ثبت این رقم تازه تعداد کل رویدادهای مثبت ویروس کرونا در سراسر کشور به 30 هزار و 175 رویداد رسیده است.

سعید‌الدین جامی، مسئول روابط عامۀ این وزارت امروز (پنج‌‌‌‌شنبه،5 سرطان/تیر) با نشر آمار روزانۀ مبتلایان ویروس کرونا می‌گوید که در 24 ساعت گذشته 36 تن در نتیجۀ ابتلا به کووید – 19 جان باخته‌اند و 305 بیمار دیگر صحت‌یاب شده‌اند.

بر بنیاد آمارهای رسمی وزارت صحت تاکنون در مجموع 10 هزار و 174 بیمار کرونا بهبود یافته‌اند و 675 بیمار دیگر فوت کرده‌اند.

همچنان از میان 68 هزار و 626 نمونۀ آزمایش‌شدۀ ویروس کرونا در سراسر کشور، 19هزار و 326 رویداد این ویروس فعال است.

هم‌اکنون در جهان بیش از 9 میلیون و 535 هزار تن به ویروس کرونا آلوده شده‌اند که از این رقم بیش از 485 هزار تن فوت کرده‌اند و بیش از 5 میلیون و 180 هزار تن دیگر بهبود یافته‌اند.

در گزارش سالانۀ وزارت خارجه امریکا درباره «تروریسم» آمده است پاکستان هنوز هم پناهگاه امن تروریستان است و طالبان و شبکه از خاک پاکستان حملات زیادی علیه افغانستان طراحی و انجام داده است.

این گزارش که شب گذشته (چهارشنبه، چهارم سرطان) نشر شد، در باره فعالیت هراس‌افگنان، تحرکات آنان و تلاش‌های امریکا در امر مبارزه با ترویسم در سال ۲۰۱۹ اطلاعات داده است.

هم‌چنان در این گزارش آمده پاکستان در برابر فعالیت گروه‌های ترویستی اقدامات کافی انجام نداده است. از طالبان، شبکه حقانی، گروه طیبه و جیش‌محمد به عنوان گروه‌هایی یاد شده که از خاک پاکستان علیه افغانستان و هند استفاده می‌کنند.

در بخشی از این گزارش آمده پاکستان به گروه‌های تروریستی اجازه داده است تا کشورهای منطقه، به ویژه افغانستان و هند را هدف قرار دهند.

گزارش تصریح کرده پاکستان در برابر شماری از تروریستان شناخته‌شده، از جمله مسعود اظهر، رهبر گره جیش‌محمد اقدامات لازم را انجام نداده است.

بربنیاد داده‌های این گزارش، اکثریت مدرسه‌های پاکستان مکانی برای افراط گرایان است و همه روز در این مکان‌های افراطیت تدریس می‌شود.

گزارش افزوده با وجود فعالیت گروه‌های تروریستی در پاکستان، این کشور طالبان را به کاهش خشونت‌ها در افغانستان متقاعد کرده است.

در بخش پایانی این گزارش آمده است که شماری از کشورهای آسیای میانه از گسترش تروریسم در افغانستان نگران اند و افغان‌های برگشته از جنگ سوریه و عراق را تهدید بالقوه برای آسیای میانه می‌دانند.

به گفته وی، در این رویداد به مدیر بخش حقوق فرماندهی پولیس این ولایت آسیب نرسیده، اما راننده اش جان باخته است.

سخنگوی پولیس غور می گوید، این رویداد در منطقه دهن کیندوال شهر فیروزکوه زمانی رخ داد که وی از خانه بسوی وظیفه اش در حرکت بود.

تحقیقات پولیس در این زمینه آغاز شده و تا کنون دو تن نیز در پیوند به این رویداد بازداشت شده اند.

تاکنون مسئولیت این حمله فرد یا گروهی بدبه عهده نگرفته است.

محمدنواب احمدزی، رییس عمومی سارنوالی کنترل و مراقبت لوی‌سارنوالی (چهارشنبه ۴ سرطان) گفت این فرد توسط سارنوالان این ریاست در هم‌آهنگی با امنیت ملی جوزجان بازداشت شده است.

ریاست سارنوالی کنترل و مراقبت گفت یک شهروند با تماس به شماره «۱۸۰» سارنوالی کنترل و مراقبت در این مورد خبر داده بود.

آقای احمدزی همچنان گفت سارنوالی کنترل و مراقبت پس از مستندسازی قضیه با فرستادن سارنوالان از مرکز به جوزجان بلاخره توانستند که سرپرست سارنوالی جرایم علیه امنیت داخلی و خارجی را هنگام گرفتن ۱۸۰ هزار افغانی رشوت، به صورت بالفعل دست‌گیر کند.

ریاست عمومی سارنوالی کنترل و مراقبت این پرونده را تحت بررسی قرار داده و تحقیقات در مورد آن را آغاز کرده است.

این در حالی است که پیش از این ریاست عمومی سارنوالی کنترل و مراقبت، یک معتمد گدام مرکزی وزارت صحت عامه را نیز به اتهام گرفتن اخذ ۸۰ هزار دالر رشوت به صورت باالفعل بازداشت کرده بود.

آمریکا اعلام کرد که پاداش دریافت هرگونه اطلاعات معتبر که بتواند در پیدا کردن رهبر جدید داعش کمک کند دو برابر شده و به رقم ۱۰ میلیون دلار رسیده است.

آمریکا پیش از این مبلغ ۵ میلیون دلار پاداش برای کمک به یافتن امیر محمد عبدالرحمن مولا سلبی یا مخفیگاه وی تعیین کرده بود. زمانیکه این مبلغ تعیین شده بود هنوز مولا سلبی به جانشینی ابوبکر بغدادی رهبر پیشین داعش انتخاب نشده بود. بغدادی در اکتبر سال گذشته از سوی نیروهای آمریکایی کشته شد.

مولا سلبی متولد ۱۹۷۶ است و طبق گزارش‌های منتشر شده در آدم‌ربایی و قتل‌ اقلیت ایزدی در عراق نقش داشته است. سازمان ملل قتل‌عام ایزدیان را نسل‌کشی توصیف کرده است.

اعضای داعش علاوه بر کشتار ایزدی‌ها دختران و زنان این اقلیت را به بردگی جنسی گرفتند.

مولا سلبی در شهر موصل عراق به دنیا آمده و از خانواده‌ای ترکمن است.

کتاب «اتاق حوادث» نوشته‌ی جان بولتون، مشاور پیشین امنیت ملی امریکا، امروز به بازار آمد. کتاب بسیارجنجالی است. دونالد ترمپ، رئیس جمهور امریکا، می‌خواست از نشر این کتاب جلوگیری کند، به دادگاه شکایت کرد اما نتیجه‌ی مثبت نگرفت. آقای بولتون که یک چهره‌ی نسبتاً تندرو، خصوصاً در اعمال فشارهای مضاعف بر ایران و مبارزه با «تروریسم اسلامی»، در صحنه سیاست امریکا شناخته می‌شود، در کتاب تازه‌ی خود گزارشی بسیار منفی از رفتار و چگونگی مدیریت دونالد ترمپ در کاخ سفید ارائه کرده می‌گوید ترمپ در تصمیم‌گیری‌هایش احساساتی عمل می‌کند، ثبات فکری ندارد، اطلاعاتش درباره‌ی مسائل کلان سیاسی بسیار اندک است و در کاخ سفید تحت ریاست جمهوری او بی‌نظمی و هرج و مرج بسیار حاکم است. مهم‌تر از اینها، آنچه بولتون در کتابش می‌گوید، نشان دهنده‌‌ی این است که دونالد ترمپ مشکل «شخصیتی» دارد: خودش را مقدم‌تر از هر چیز دیگر می‌بیند. همه چیز را برای خود و منافع سیاسی و اقتصادی خود می‌خواهد.

شناخت ترمپ از افغانستان

تقریباً دو فصل این کتاب درباره افغانستان است. در این نوشته نکات اصلی آنچه را جان بولتون درباره‌ی افغانستان نوشته، خلاصه کرده‌ام. بخش آن به عدم شناخت دونالد ترمپ ازتاریخ، ساختار سیاسی و تحولات مهم جامعه افغانستان ارتباط دارد. برخی جزئیات آمده در کتاب خنده داراست. مثلاً دونالد ترمپ، رئیس جمهور ایالات متحده امریکا، متوجه نبوده است که رئیس جمهور فعلی افغانستان محمد اشرف غنی است، نه حامد کرزی. دوره کرزی پایان یافته است. بارها در کاخ سفید، در جلسات مهم که درباره افغانستان برگزار شده، محمد اشرف غنی رئیس جمهور فعلی افغانستان را با حامد کرزی رئیس جمهور پیشین این کشور اشتباه گرفته است. آقای بولتون می‌گوید تکرار این اشتباه در جلسات مختلف سبب سوء تفاهم و کج‌بحثی میان شخص رئیس جمهور و دیگر مقامات ارشد دولت امریکا درباره‌ی افغانستان شده است. او می‌گوید اگر دونالد ترمپ اسم رئیس جمهور افغانستان را درست می‌دانست، امکان داشت برگزاری نشست‌ها و جلسات بسیار مهم درباره افغانستان به مراتب خوب‌تر و آسان‌تر می‌بود.

خروج از افغانستان

دونالد ترمپ رئیس جمهور امریکا به این گمان بوده است که جنرال جیمز متیس، وزیر دفاع امریکا در دوره ترمپ، می‌تواند طالبان را در افغانستان شکست بدهد،‌ آنگونه که امریکایی‌ها طی سال‌های اخیر در سوریه و عراق موفقیت‌های در شکست داعش و القاعده داشته است. اما به مرور زمان می‌بیند که در افغانستان وضع فرق می‌کند. جنگ باطالبان به خوبی پیش نمی‌رود. ترمپ از جنرالان نظامی و مسئولان مربوط می‌خواهد که پلان خروج کامل از افغانستان را ترتیب بدهند. دو دلیل عمده داشته است: اول، وعده انتخاباتی. آقای ترمپ در جریان مبارزات انتخاباتی سال ۲۰۱۶ گفته بود که سربازان امریکایی را به خانه برمی‌گر داند و به جنگ‌های طولانی و پرهزینه امریکا درعراق وافغانستان پایان می‌دهد. می‌گوید پایگاه مردمی او می‌خواهد امریکا از افغانستان خارج شود. اگر این وعده انتخاباتی عملی نشود، آنها (رای دهندگان) ممکن است دوباره در انتخابات دور دوم ریاست جمهوری (امسال) به او رای ندهند. دوم، فساد مالی در افغانستان. آقای ترمپ تاکید داشته که مقام‌های ارشد دولت افغانستان و چهره‌های کلیدی حکومتی در افغانستان به فساد مالی گرفتارند، از پولی که مالیه دهندگان امریکایی پرداخت می‌کنند، چپ و راست می‌دزدند و خوش می‌گذرانند. این مساله برای مردم عادی امریکا بسیار سنگین و آزاردهنده است. می‌گوید هر چه زودتر تمام سربازان امریکایی از افغانستان خارج شوند چون ماندن در افغانستان به معنای ریختن پول بیشتر به جیب افراد فاسد و دزدان سازمان یافته در این کشور است. هر چند برخی جنرالان امریکایی از جمله جنرال جیمز متیس وزیر دفاع و جان اف. کلی رئیس دفتر ریاست جمهور تلاش داشته‌اند تا ترمپ را متقاعد کنند که اگر روی یک استراتژی بهتر نظامی در افغانستان کارکنند، امکان پیروزی در جنگ با طالبان وجود دارد و حضور نظامی امریکا – هر چند اندک – می‌تواند از سقوط دولت افغانستان جلوگیری کند. اما ترمپ همچنان تاکید داشته است که هزینه‌های مالی جنگ در افغانستان برای مردم امریکا بسیار خسته کننده شده و از حیف و میل پول مالیه‌شان در افغانستان به شدت ناراحت‌اند.

مذاکره با طالبان

براساس این کتاب،‌ دونالد ترمپ در مورد جنگ افغانستان – و مسائل دیگر – دارای یک فکر منظم، پلان مشخص و محاسبه دقیق و معنادار نیست. درتمام چگونگی مذاکره با طالبان و جنگ افغانستان یک چیز در مرکز توجه او قرار داشته است: انتخابات داخلی امریکا. بیشتر تلاش داشته تا تا پیش از انتخابات دوره دوم ریاست جمهوری امریکا، تعداد سربازان امریکایی در افغانستان را حتی به صفر برساند. بارها این را به جنرالان و مسئولان نظامی امریکا در جلسات مهم مربوط به افغانستان پیشنهاد کرده و از آنها پرسیده است که کدام استراتژی در مورد افغانستان، شخصاً به نفع اوست. برهمین اساس، مساله مذاکره با طالبان مطرح می‌شود. ترمپ می‌خواهد به توافقی دست یابد که درچشم هواداران انتخاباتی او قابل پسند باشد. در واقع، برای او هیچ چیز دیگر اهمیت چندانی نداشته است. می‌گوید با طالبان مذاکره می‌کند اما اگر طالبان به امریکا و منافع امریکا خطر ایجاد کنند، «تمام افغانستان را با بمب هزار تکه خواهد کرد». وقتی جنرالان نظامی برایش تشریح می‌دهند که این یک مساله‌ی بسیار پیچیده است، خُلق ترمپ تنگ می‌شود شروع می‌کند به پراکنده‌گویی وطرح سوال‌های مضحک وبی‌مورد. مثلاً می‌پرسد چرا ما در افغانستان می‌جنگیم؟ چرا در ونزوئلا نمی‌جنگیم؟ در جایی دیگر می‌گوید که هزینه‌ی ترمیم و ساخت دوباره برج‌های تجارت جهانی کمتر از جنگ در افغانستان است. منظورش این بوده که اگر طالبان برای امریکا خطر ایجاد کند ومثلاً قادر شوند حمله‌ی مشابه با آنچه در یازدهم سپتامبر سال ۲۰۰۱ در نیویارک اتفاق افتاد، راه اندازی کنند، هزینه‌ی آن کمتر از حضور سربازان امریکایی در افغانستان است. بارها جلساتی تقریباً بی‌نتیجه درباره افغانستان، درکاخ سفید، برگزار می‌شود تا روزی که ترمپ پیشنهاد می‌کند با طالبان صحبت مستقیم داشته باشد. مقام‌های ارشد امریکایی حاضردرجلسه به شدت غافل‌گیر می‌شوند اما زلمی خلیلزاد ازین پیشنهاد استقبال می‌کند. می‌گوید چنین چیزی ممکن است. ترمپ می‌گوید نمایندگان طالبان را مستقیماً به امریکا دعوت کنیم و من شخصاً با آنها صحبت می‌کنم. دیگران علامت نشان می‌دهند که این کار پیامدهای خوبی نخواهد داشت چون طالبان گذشته‌ی بسیار خراب دارند، اما تنها کسی که پیشنهاد ترمپ را تایید می‌کند و آن را ممکن می‌داند زلمی خلیلزاد است.

ترمپ: زلمی خلیلزاد یک کلاهبردار است

خلیلزاد در مذاکره‌ی مستقیم میان طالبان و امریکا نقش مهم بازی کرده است. به مقام‌های ارشد امریکایی می‌گوید که برخی عناصر و چهره‌های مهم طالبان با او درتماس‌اند و گفته می‌خواهند با امریکایی‌ها مستقیماً گفت‌وگوکنند. وقتی مراحل گفت‌وگوی مستقیم با طالبان شدت می‌یابد و جدی می‌شود، برخی چهره‌ها در وزارت خارجه و وزارت دفاع امریکا نگران پیامد این گفت‌وگوها می‌شوند، در مورد نتایج آن برای آینده‌ی امریکا و دست‌آوردهای چندین ساله‌ی امریکا در افغانستان، از آقای خلیلزاد جویای اطلاعات می‌شوند، اما خلیلزاد به ترمپ و مایک پیمیو شکایت می‌کند که او در مذاکره‌ی مستقیم با طالبان به پیشرفت‌های قابل ملاحظه رسیده اما برخی افراد در نهادهای دولتی امریکا در کارهای او مداخله می‌کنند. ترمپ از همه می‌خواهد در کار خلیلزاد مداخله نکنند. بیان دیگر این حرف این است که زلمی خلیلزاد در مذاکرات با طالبان صلاحیت بسیار مهم داشته و مستقیم با شخص ترمپ در تماس بوده است. برای شخص ترمپ چنین وانمودکرده که می‌تواند با طالبان کنار بیاید به شرطی که هیچ‌کس از او نپرسد با چه قیمتی. هرچند ترمپ شخصاً درباره‌ی خلیلزاد نظر منفی داشته و در جایی گفته است: «زلمی خلیلزاد یک شیاد و کلاهبردار است، اما ما برای این کار {مذاکره با طالبان} به یک شیاد و کلاهبردار ضرورت داریم».

مقامات در کاخ ریاست جمهوری می‌گویند رییس‌جمهور غنی و داکتر عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه ملی روز گذشته باهم دیدار کردند. 

صدیق صدیقی،سخنگوی ریاست جمهوری در صفحه تویتراش نوشت :« رییس‌جمهور غنی با داکتر عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه ملی در مورد روند صلح و اقدامات بعدی در این روند و همچنین مقدمات مذاکره مستقیم بین دولت و طالبان صحبت کرده‌اند.»

روند صلح در حال حاضر بر محور روند تبادل زندانیان متمرکز است و قرار است پس از تکمیل شدن این روند، مذاکرات بین‌الافغانی آغاز شود.

صدیق صدیقی سخنگوی رییس‌جمهور روز گذشته در جریان کنفرانس خبری گفته بود حکومت افغانستان تاکنون ۳ هزار و ۶۰۰ زندانی طالبان را از بند رها کرده است. 

طبق توافق‌نامه امریکا و طالبان، پیش از آغاز مذاکرات بین‌الافغانی باید ۵ هزار زندانی طالبان در برابر هزار زندانی دولتی رها شوند.

همزمان با ادامه روند رهایی زندانیان طالبان و نزدیک‌شدن دوطرف به مذاکره، خشونت در کشور نیز افزایش یافته‌است.

حکومت طالبان را متهم به تشدید خشونت می‌کند.

سخنگوی شورای امنیت ملی، هفته گذشته را «مرگبارترین هفته» طی ۱۹ سال گذشته اعلام کرد که در آن، ۲۹۱ نیروی دولتی کشته و ۵۵۰ نیروی دیگر زخمی شده‌اند.

 وزارت صحت عامه اعلام کرد در ۲۴ ساعت گذشته ۲۳۴ واقعه‌ی جدید مثبت ویروس کرونا را ثبت کرده است.

براساس اعلام وزارت صحت عامه، در ۲۴ ساعت گذشته ۶۵۱ نمونه مشکوک ویروس کرونا در لابراتوارهای این وزارت بررسی شده که از این میان ۲۳۴ نفر مبتلا به ویروس کرونا شناسایی شده اند.

با این حساب شمار بیماران مبتلا به کرونا (چارشنبه ۴ سرطان) در کشور به ۲۹.۷۱۵ تن افزایش یافته است.

همچنان در یک شبانه‌روز گذشته ۲۱ تن از بیماران کووید-۱۹ در کشور جان باخته‌اند. شمار مجموعی قربانیان ویروس کرونا در کشور به ۶۳۹ تن افزایش یافته است.

در همین حال، در ۲۴ ساعت گذشته ۶۰۹ بیمار مبتلا به کرونا صحت‌یاب شده اند. شمار مجموعی صحت‌یاب شده‌گان به ۹.۸۶۹ رسیده است.

وزارت امور داخله از افتتاح شفاخانه ۲۰۰ بستری درمان بیماران کووید۱۹ نیروهای پولیس خبر داد.

این شفاخانه امروز (چهارشنبه ۴ سرطان) از سوی مسعود اندرابی، سرپرست وزارت امور داخله افتتاح و به بهره‌برداری سپرده شد.

کار ساخت این شفاخانه دو ماه زمان برد و هزینه‌ی ساخت آن ۲۹۰ میلیون افغانی گفته شده است.

سرپرست وزارت امور داخله هنگام افتتاح این شفاخانه ۲۰۰ گفت ساخت این شفاخانه با هدف درمان منسوبان پولیس و خانواده‌های آن‌ها، یک ضرورت حیاتی بود.

به گفته‌ی وی از این پس بیماران کووید۱۹ پولیس و خانواده‌های آن‌ها در همین شفاخانه تحت درمان قرار خواهند گرفت.

در همین حال، قرار است در آینده‌ی نزدیک واحدهای ۵۰ بستر برای بیماران کووید۱۹ پولیس در ولایت‌های قندهار، ننگرهار، بلخ، هلمند و پکتیا نیز  ساخته شود.

تاکنون آمار مشخص مبتلایان نیروهای امنیتی به صورت رسمی اعلام نشده است اما پیش از این نیویارک تایمز گزارش داده بود که دست کم پنجاه درصد از نیروهای امنیتی افغانستان به ویروس کرونا مبتلا شده‌اند.

بعدتر گزارش مبتلا شدن نیرهای امنیتی افغان به کرونا، از طرف نهادهای امنیتی تکذیب شد.

وزارت امور داخله در پی قتل یک سرباز پولیس توسط سارقان مسلح، از برکناری آمر حوزه سوم امنیتی شهر کابل خبر داد.

روز دوشنبه ۲ سرطان دو سارق مسلح در منطقه دهمزنگ، در مربوطات حوزه سوم شهر کابل بر پولیس شلیک کردند که در آن یک سرباز کشته و یک سرباز دگیر زخمی شد.

در همین حال، در سطح رهبری حوزه‌های دوم، پانزدهم و نوزدهم نیز از سوی وزارت امور داخله تغییراتی اعمال شده است.

مروه امینی، معاون سخنگوی وزارت امور داخله می‌گوید بر اساس پیشنهاد فرماندهی پولیس کابل و هدایت رهبری وزارت امور داخله، در سطح رهبری چهار حوزه پولیس، تغییراتی آمده است.

به گفته‌ی خانم امینی، جندرخان به عنوان آمر حوزه سوم، وحیدالله نبرد به عنوان آمر حوزه دوم، عزیزالله اخلاقی به عنوان آمر حوزه پانزدهم و بابه پیکان به عنوان آمر حوزه نزدهم امنیتی شهر کابل تعیین شده است.