من به عنوان یک زن افغانستانی، راه درست و دشوار آزادی را انتخاب کردم و پیام من به همه ی بانوانی که به آزادی و آزادگی فکر می کنند این است که از مرحله ی آرزو، خیال بافی و گله و شکایت کردن از مسئولانی که چه در گذشته و چه حالا حقوق طبیعی ما را به نحوی زیر پا کرده است، بگذریم.
این یقینا تصمیم متفاوت تر و با ارزش تر از زن بودن و منفعل بودن در کشوری به نام افغانستان است، اما در عین حال راهی است که به مقاومت، پشت کار، از خودگذری و مسئولیت پذیری زیاد نیازمند است.
من همیشه از سیاست، به خاطر معاملات بی رحمانه و ناعادلانه ی سیاسی داخلی و بین المللی متنفر بودم و حتی یک کتاب هم در مورد سیاست مطالعه نکردم. اما به عنوان یک زن حقوق دان، تاریخ و حقوق را تا اینجا مشتاقانه و با تمام شوق و انگیزهای که به آزادی و حق واقعی داشتم مطالعه کردم.
به نظر من آزادی هیچ گاه وجود واقعی ندارد که ما آن را ببینیم، احساس کنیم و از آن لذت ببریم. زیبایی و ارزش آزادی شاید همان درک یا مبارزه برای آزاد زیستن باشد که انسان ها برای خود و همنوعان خود میخواهد آن را بدست بیاورد و حفظ کند.
تاریخ نیز همیشه در حال تغییر است، که در پشت تحولات تاریخی بیشتر دست های انسان های سیاسی موجود است. به نظر من انسان های سیاسی معمولا بی رحم ترین و بی وجدان ترین موجودات تاریخ بوده اند، که البته در این میان استثناهایی داریم که نباید نام و یاد خوب آن ها را نادیده بگیریم.
اما هریکی از ماها به عنوان یک فرد متعارف جامعه ی انسانی، مسئول زندگی اجتماعی سیاسی و مسئول در برابر هر یک رایی که به نفع افراد سیاسی داده ایم و آنها را به عنوان نماینده سیاسی خود انتخاب کردیم هستیم.
بیایید جرات داشته باشیم و ازحق نگذریم!
این من و تو بودیم که با بی مسئولیتی رای دادیم و با بی خیالی تمام گذاشتیم که نظام ما با تقلب های فروان توسط فاسدین ادارات مسئول، به نفع افراد ناشایست آلوده شود. این من و تو بودیم که با رهبر گفتن های خود باج دادیم و باعث شدیم خودمان و حقوق ما زیر پا شود.
خیلی از افرادی که امروزه به سیاسیون بد و بیراه می گویند یا گریز و بی ظرفیتی آن ها را به تمسخر می گیرند، به نحوی مسئول این وضعیت هستند و نیازمند این است که یکبار به وجدان وطن دوست خود، مراجعه بفرمایند.
بیایید هر یک ما مسئولیت و پیامدهای زندگی اجتماعی و سیاسی مان را در حد متعارف به دوش بگیریم تا از سرزنش دیگران و قربانی دانستن خودمان رهایی یابیم. بطوری که قانون و لوایح ما بر این پیش فرض استوار باشد که رئیس و نمایندگان ما، زنان و مردان شرافتمند و با وجدان باشند که خود را در قبال حمایت و دفاع از حقوق مردم مسئول و متعهد بدانند. زیرا ما تجربه ی این را داریم که افرادی فرصت جو و متعصب نمی توانند در نظام سیاسی، اقتصادی و اجتماعی دوام بیاورند و موفق شوند.
اگر عاقلانه و امیدوارانه عمل کنیم، از تجربه های گذشته می توانیم بیاموزیم و در تمامی امور تصامیم درست که نفع همه ی مردم ما باشد اتخاذ نماییم.
تاریخ سیاسی این کشور تغییر خواهد کرد، و ما که خود را متعلق به این سرزمین می دانیم بیشتر نیازمند تغییر هستیم، چون هر یک ما در هنگام تحولات و تغییرات نقش خواهیم داشت.
طیبه مبارز
